sudarśanasukarṇaśāpamokṣaṇam
tataḥ sa vipraḥ pratyūṣe putraśokena pīḍitaḥ ||
aśoka dattasaṃyukto bhāryayā vilalāpa ha
||1||ततः स विप्रः प्रत्यूषे पुत्रशोकेन पीडितः ॥
अशोक दत्तसंयुक्तो भार्यया विललाप ह
vilapaṃtaṃ samālokya goviṃdasvāminaṃ dvijāḥ ||
vaṇiksamudradattākhyaḥ samāninye nijaṃ gṛham
||2||विलपंतं समालोक्य गोविंदस्वामिनं द्विजाः ॥
वणिक्समुद्रदत्ताख्यः समानिन्ये निजं गृहम्
samānīya samāśvāsya dayāyukto vaṇigvaraḥ ||
svadhanānāṃ hi sarveṣāṃ rakṣitāramakalpayat
||3||समानीय समाश्वास्य दयायुक्तो वणिग्वरः ॥
स्वधनानां हि सर्वेषां रक्षितारमकल्पयत्
smaranmahāyativacaḥ putradarśanalālasaḥ ||
sa tasthau vaṇijo gehe putrabhāryāsamanvitaḥ
||4||स्मरन्महायतिवचः पुत्रदर्शनलालसः ॥
स तस्थौ वणिजो गेहे पुत्रभार्यासमन्वितः
aśokadattanāmā tu dvitīyo vipranaṃdanaḥ ||
śastre caiva tathā śāstre babhūvātivicakṣaṇaḥ
||5||अशोकदत्तनामा तु द्वितीयो विप्रनंदनः ॥
शस्त्रे चैव तथा शास्त्रे बभूवातिविचक्षणः
tathānyāsvapi vidyāsu nāsti tatsadṛśo bhuvi ||
kṛtavidyo dvijasutaḥ prakhyāto nagare'bhavat
||6||तथान्यास्वपि विद्यासु नास्ति तत्सदृशो भुवि ॥
कृतविद्यो द्विजसुतः प्रख्यातो नगरेऽभवत्
atrāṃtare narapatiṃ pratāpamukuṭābhidham ||
kāśīdeśādhipo mallaḥ kaścidabhyāyayau balī
||7||अत्रांतरे नरपतिं प्रतापमुकुटाभिधम् ॥
काशीदेशाधिपो मल्लः कश्चिदभ्याययौ बली
pratāpamukuṭo rājā mallasyāsya jayāya saḥ ||
balinaṃ dvijaputraṃ tamāhvayāmāsa bhṛtyakaiḥ
||8||प्रतापमुकुटो राजा मल्लस्यास्य जयाय सः ॥
बलिनं द्विजपुत्रं तमाह्वयामास भृत्यकैः
tamāgataṃ samālokya pratāpamukuṭo'bravīt ||
aśokadatta sahasā mallamenaṃ balotkaṭam
||9||तमागतं समालोक्य प्रतापमुकुटोऽब्रवीत् ॥
अशोकदत्त सहसा मल्लमेनं बलोत्कटम्
durjayaṃ jahi saṃgrāme tvaṃ vai valavatāṃ varaḥ ||
dākṣiṇātyamahāmallapatāvasmiñjite tvayā
||10||दुर्जयं जहि संग्रामे त्वं वै वलवतां वरः ॥
दाक्षिणात्यमहामल्लपतावस्मिञ्जिते त्वया
yadiṣṭaṃ tava tatsarvaṃ dāsyāmyahaṃ na saṃśayaḥ ||
iti tasya vacaḥ śrutvā valavāndvijanaṃdanaḥ
||11||यदिष्टं तव तत्सर्वं दास्याम्यहं न संशयः ॥
इति तस्य वचः श्रुत्वा वलवान्द्विजनंदनः
dākṣiṇātyamahāmallanṛpatiṃ samatāḍayat ||
tāḍito dvijaputreṇa mallaḥ sa balinā balī
||12||दाक्षिणात्यमहामल्लनृपतिं समताडयत् ॥
ताडितो द्विजपुत्रेण मल्लः स बलिना बली
sadyo vivṛttanayanaḥ parāsurnyapatadbhuvi ||
dvija putrasya tatkarma devairapi suduṣkaram
||13||सद्यो विवृत्तनयनः परासुर्न्यपतद्भुवि ॥
द्विज पुत्रस्य तत्कर्म देवैरपि सुदुष्करम्
pratāpamukuṭo dṛṣṭvā prasannahṛdayo'bhavat ||
dattvā vahudhanāngrāmānsamīpe'sthāpayattadā
||14||प्रतापमुकुटो दृष्ट्वा प्रसन्नहृदयोऽभवत् ॥
दत्त्वा वहुधनान्ग्रामान्समीपेऽस्थापयत्तदा
sa kadācinmahārāja sahito dvijasūnunā ||
saṃdhyāyāṃ vijane deśe cacāra turageṇa vai
||15||स कदाचिन्महाराज सहितो द्विजसूनुना ॥
संध्यायां विजने देशे चचार तुरगेण वै
dvijasūnusakhastatra dīnāṃ vāṇīmathāśṛṇot ||
rājannalpāparādho'haṃ śatrupreraṇayāsakṛt
||16||द्विजसूनुसखस्तत्र दीनां वाणीमथाशृणोत् ॥
राजन्नल्पापराधोऽहं शत्रुप्रेरणयासकृत्
daṇḍapālena nihitaḥ śūle nirghṛṇacetasā ||
dinamadya caturthaṃ me śūlasthasyaiva jīvataḥ
||17||दण्डपालेन निहितः शूले निर्घृणचेतसा ॥
दिनमद्य चतुर्थं मे शूलस्थस्यैव जीवतः
prāṇāḥ sukhena niryāṃti na hi duṣkṛtakarmaṇām ||
bhṛśaṃ māṃ bādhate tṛṣṇā tāṃ nivāraya bhūpate
||18||प्राणाः सुखेन निर्यांति न हि दुष्कृतकर्मणाम् ॥
भृशं मां बाधते तृष्णा तां निवारय भूपते
iti dīnāṃ samākarṇya vācaṃ rājā dvijā tmajam ||
aśokadattanāmānaṃ dhairyavaṃtamabhāṣata
||19||इति दीनां समाकर्ण्य वाचं राजा द्विजा त्मजम् ॥
अशोकदत्तनामानं धैर्यवंतमभाषत
asmai niraparādhāya śūlaprotāya jaṃtave ||
tṛṣṇārditāya dātavyaṃ dvijasūno tvayā jalam
||20||अस्मै निरपराधाय शूलप्रोताय जंतवे ॥
तृष्णार्दिताय दातव्यं द्विजसूनो त्वया जलम्
ityādiṣṭo narendreṇa sahasā dvijanandanaḥ ||
jalapūrṇaṃ samādāya kalaśaṃ vegavānyayau
||21||इत्यादिष्टो नरेन्द्रेण सहसा द्विजनन्दनः ॥
जलपूर्णं समादाय कलशं वेगवान्ययौ
tacchmaśānaṃ samāsādya bhūtavetālasaṃkulam ||
śūlaprotāya vai tasmai jalaṃ dātuṃ samutsukaḥ
||22||तच्छ्मशानं समासाद्य भूतवेतालसंकुलम् ॥
शूलप्रोताय वै तस्मै जलं दातुं समुत्सुकः
dadarśātha sthitāṃ nārīṃ navayauvanaśālinīm ||
udaikṣata mahākāṃtiṃ mūrtāmiva ratiṃ dvijaḥ
||23||ददर्शाथ स्थितां नारीं नवयौवनशालिनीम् ॥
उदैक्षत महाकांतिं मूर्तामिव रतिं द्विजः
tāmālokya tataḥ prāha dhairyavāndvijanaṃdanaḥ ||
kāsi bhadre varārohe śmaśāne vijane sthitā
||24||तामालोक्य ततः प्राह धैर्यवान्द्विजनंदनः ॥
कासि भद्रे वरारोहे श्मशाने विजने स्थिता
asyādhastātkimarthaṃ tvaṃ śūlaprotasya tiṣṭhasi ||
iti tasya vacaḥ śrutvā sā prāha rucirānanā
||25||अस्याधस्तात्किमर्थं त्वं शूलप्रोतस्य तिष्ठसि ॥
इति तस्य वचः श्रुत्वा सा प्राह रुचिरानना
puruṣo vallabho'yaṃ me śūle rājñā samarpitaḥ ||
dhanaṃ yathā ca kṛpaṇaḥ paśya prāṇānna muṃcati
||26||पुरुषो वल्लभोऽयं मे शूले राज्ञा समर्पितः ॥
धनं यथा च कृपणः पश्य प्राणान्न मुंचति
āsannamaraṇaṃ cainamanuyātumiha sthitā ||
tṛṣito yācate vāri māmayaṃ vyathate muhuḥ
||27||आसन्नमरणं चैनमनुयातुमिह स्थिता ॥
तृषितो याचते वारि मामयं व्यथते मुहुः
śūlaproto ddhatagrīvaṃ mumūrṣuṃ prāṇanāyakam ||
nāsmi pāyayituṃ śaktā jalamenamadhaḥsthitā
||28||शूलप्रोतो द्धतग्रीवं मुमूर्षुं प्राणनायकम् ॥
नास्मि पाययितुं शक्ता जलमेनमधःस्थिता
aśokadattastacchrutvā karuṇāvaruṇālayaḥ ||
tatkālasadṛśaṃ vākyaṃ tāṃ vadhūmabravīttadā
||29||अशोकदत्तस्तच्छ्रुत्वा करुणावरुणालयः ॥
तत्कालसदृशं वाक्यं तां वधूमब्रवीत्तदा
aśokadatta uvāca
mātarmatskaṃdhamāruhya dehyasmai śītalaṃ jalam ||
sā tatheti tamābhāṣya taruṇī tvarayānvitā
||30||मातर्मत्स्कंधमारुह्य देह्यस्मै शीतलं जलम् ॥
सा तथेति तमाभाष्य तरुणी त्वरयान्विता
ānamravapuṣastasya skaṃdhaṃ padbhyāṃ ruroha vai ||
dvijasūnurdadarśātha śoṇitaṃ nūtanaṃ patat
||31||आनम्रवपुषस्तस्य स्कंधं पद्भ्यां रुरोह वै ॥
द्विजसूनुर्ददर्शाथ शोणितं नूतनं पतत्
kimetaditi sopaśyadunnamya sahasā mukham ||
bhakṣyamāṇaṃ tayā tatsa vijñāya dvijanaṃdanaḥ
||32||किमेतदिति सोपश्यदुन्नम्य सहसा मुखम् ॥
भक्ष्यमाणं तया तत्स विज्ञाय द्विजनंदनः
aśokadatto jagrāha tasyāḥ pādaṃ sanūpuram ||
tato'gānnūpuraṃ tyaktvā baddharatnaṃ vihāya tat
||33||अशोकदत्तो जग्राह तस्याः पादं सनूपुरम् ॥
ततोऽगान्नूपुरं त्यक्त्वा बद्धरत्नं विहाय तत्
pratyuptānekaratnāḍhyaṃ tadādāyaca nūpuram ||
aśokadattaḥ prayayau tacchmaśānānnṛpāṃtikam
||34||प्रत्युप्तानेकरत्नाढ्यं तदादायच नूपुरम् ॥
अशोकदत्तः प्रययौ तच्छ्मशानान्नृपांतिकम्
smaśānavṛttaṃ tatsarvaṃ sa nṛpāya nivedya vai ||
mahārghyaratnapratyuptaṃ nūpuraṃ ca dadau tadā
||35||स्मशानवृत्तं तत्सर्वं स नृपाय निवेद्य वै ॥
महार्घ्यरत्नप्रत्युप्तं नूपुरं च ददौ तदा
jñātvā tadvīracaritaṃ vīrairanyaiḥ suduṣkaram ||
dadau madanalekhākhyāṃ sutāṃ tasmai mahīpatiḥ
||36||ज्ञात्वा तद्वीरचरितं वीरैरन्यैः सुदुष्करम् ॥
ददौ मदनलेखाख्यां सुतां तस्मै महीपतिः
kadācidatha tāddivyaṃ nūpuraṃ vīkṣya bhūpatiḥ ||
asya nūpuravaryasya tulyaṃ vai nūpurāṃtaram
||37||कदाचिदथ ताद्दिव्यं नूपुरं वीक्ष्य भूपतिः ॥
अस्य नूपुरवर्यस्य तुल्यं वै नूपुरांतरम्
kuto vā labhyata iti sādaraṃ samaciṃtayat ||
aśokadattastu tadā vijñāya nṛpakāṃkṣitam
||38||कुतो वा लभ्यत इति सादरं समचिंतयत् ॥
अशोकदत्तस्तु तदा विज्ञाय नृपकांक्षितम्
nṛpurāṃtarasi ddhyarthaṃ ciṃtayāmāsa cetasā ||
śmaśāne nūpuramidaṃ yataḥ prāptaṃ mayā purā
||39||नृपुरांतरसि द्ध्यर्थं चिंतयामास चेतसा ॥
श्मशाने नूपुरमिदं यतः प्राप्तं मया पुरा
tāṃ nūpurāṃtaraprāptyai kutra drakṣyāmi sāṃpratam ||
itthaṃ vitarkya bahudhā ni ścikāya mahāmatiḥ
||40||तां नूपुरांतरप्राप्त्यै कुत्र द्रक्ष्यामि सांप्रतम् ॥
इत्थं वितर्क्य बहुधा नि श्चिकाय महामतिः
vikreṣyāmi mahāmāṃsaṃ sametya pitṛkānanam ||
tatra rākṣasavetālapiśācādiṣu sarvaśaḥ
||41||विक्रेष्यामि महामांसं समेत्य पितृकाननम् ॥
तत्र राक्षसवेतालपिशाचादिषु सर्वशः
maṃtrairāhūyamāneṣu sāpyāyāsya ti rākṣasī ||
tāmāgatāṃ balādgṛhya tadgrahīṣyāmi nūpuram
||42||मंत्रैराहूयमानेषु साप्यायास्य ति राक्षसी ॥
तामागतां बलाद्गृह्य तद्ग्रहीष्यामि नूपुरम्
rākṣasānāṃ sahasraṃ vā piśācānāṃ tathāyutam ||
vetālānāṃ tathā koṭirna lakṣyaṃ balino mama
||43||राक्षसानां सहस्रं वा पिशाचानां तथायुतम् ॥
वेतालानां तथा कोटिर्न लक्ष्यं बलिनो मम
iti niścitya manasā śmaśānaṃ sahasā yayau ||
vikrīṇāno mahāmāṃsaṃ maṃtrairāhūya rākṣasān
||44||इति निश्चित्य मनसा श्मशानं सहसा ययौ ॥
विक्रीणानो महामांसं मंत्रैराहूय राक्षसान्
gṛhāṇetyuccayā vācā cacāra śrāvayandi śaḥ ||
vikrīyate mahāmāṃsaṃ gṛhyatāṃgṛhyatāmiti
||45||गृहाणेत्युच्चया वाचा चचार श्रावयन्दि शः ॥
विक्रीयते महामांसं गृह्यतांगृह्यतामिति
tatra rākṣasavetālāḥ kaṃkālāśca piśācakāḥ ||
anye ca bhūtanivahāḥ samājagmuḥ praharṣitāḥ
||46||तत्र राक्षसवेतालाः कंकालाश्च पिशाचकाः ॥
अन्ये च भूतनिवहाः समाजग्मुः प्रहर्षिताः
bhakṣayiṣyāmahe sarve māṃsamiṣṭatamaṃ tviti ||
tatrāgacchatsu sarveṣu rakṣaḥkanyāsamāvṛtā
||47||भक्षयिष्यामहे सर्वे मांसमिष्टतमं त्विति ॥
तत्रागच्छत्सु सर्वेषु रक्षःकन्यासमावृता
āyayau rākṣasī sāpi māṃsabhakṣaṇalālasā ||
gaveṣayaṃstadā viprastāṃ samudvīkṣya rākṣasīm
||48||आययौ राक्षसी सापि मांसभक्षणलालसा ॥
गवेषयंस्तदा विप्रस्तां समुद्वीक्ष्य राक्षसीम्
seyaṃ dṛṣṭā puretyeṣa pratyabhijñānamāptavān ||
tāmāha dvijaputro'nyaddehi me nūpuraṃ tviti
||49||सेयं दृष्टा पुरेत्येष प्रत्यभिज्ञानमाप्तवान् ॥
तामाह द्विजपुत्रोऽन्यद्देहि मे नूपुरं त्विति
sā tasya vacanaṃ śrutvā prītā vākyamathā'bravīt ||
mamaiva ca tvayā nītaṃ purā vīreṃdra nūpuram
||50||सा तस्य वचनं श्रुत्वा प्रीता वाक्यमथाऽब्रवीत् ॥
ममैव च त्वया नीतं पुरा वीरेंद्र नूपुरम्
gṛhāṇa ratnaruciraṃ dvitīyamapi nūpuram ||
ityuktvā nūpuraṃ tasmai svasutāṃ ca dadau priyām
||51||गृहाण रत्नरुचिरं द्वितीयमपि नूपुरम् ॥
इत्युक्त्वा नूपुरं तस्मै स्वसुतां च ददौ प्रियाम्
vidyutkeśyā tadā dattāṃ priyāṃ vidyutprabhābhidhām ||
vipraḥ saṃprāpya mumude rūpayauvanaśāli nīm
||52||विद्युत्केश्या तदा दत्तां प्रियां विद्युत्प्रभाभिधाम् ॥
विप्रः संप्राप्य मुमुदे रूपयौवनशालि नीम्
vidyutkeśī tu jāmātre hemābjamapi sā dadau ||
vidyutprabhāṃ nūpuraṃ ca hemābjamapilabhya saḥ
||53||विद्युत्केशी तु जामात्रे हेमाब्जमपि सा ददौ ॥
विद्युत्प्रभां नूपुरं च हेमाब्जमपिलभ्य सः
śvaśrūmābhāṣya sahasā punaḥ prāyānnṛpāṃtikam ||
tataḥ pratāpamukuṭo nūpuraprāptinaṃditaḥ
||54||श्वश्रूमाभाष्य सहसा पुनः प्रायान्नृपांतिकम् ॥
ततः प्रतापमुकुटो नूपुरप्राप्तिनंदितः
śauryadhairyasamāyuktaṃ praśaśaṃsa dvijātmajam ||
atha vidyutprabhāṃ vipraḥ so'bravīdrahasi priyām
||55||शौर्यधैर्यसमायुक्तं प्रशशंस द्विजात्मजम् ॥
अथ विद्युत्प्रभां विप्रः सोऽब्रवीद्रहसि प्रियाम्
mātrā tava kuto labdhametaddhemāṃbuja priye ||
etattulyāni cānyāni yataḥ prāpsye varānane
||56||मात्रा तव कुतो लब्धमेतद्धेमांबुज प्रिये ॥
एतत्तुल्यानि चान्यानि यतः प्राप्स्ये वरानने
dvijātmajaṃ tataḥ prāha patiṃ vidyutprabhā rahaḥ ||
prabho kapālavisphoṭanāmno vetālabhūpateḥ
||57||द्विजात्मजं ततः प्राह पतिं विद्युत्प्रभा रहः ॥
प्रभो कपालविस्फोटनाम्नो वेतालभूपतेः
asti divyaṃ saraḥ kiṃciddhemāṃbujapariṣkṛtam ||
tava śvaśrvā jalakrīḍāṃ vitanvaṃ tyedamāhṛtam
||58||अस्ति दिव्यं सरः किंचिद्धेमांबुजपरिष्कृतम् ॥
तव श्वश्र्वा जलक्रीडां वितन्वं त्येदमाहृतम्
iti śrutvā vacastatra māṃ nayeti jagāda saḥ ||
tataḥ sā sahasā vipraṃ ninye tatkāṃcanaṃ saraḥ
||59||इति श्रुत्वा वचस्तत्र मां नयेति जगाद सः ॥
ततः सा सहसा विप्रं निन्ये तत्कांचनं सरः
tataḥ sa hemapadmānāmājihīrṣurdvijātmajaḥ ||
tadviprakāriṇaḥ sarvānvetālādīṃstato'vadhīt
||60||ततः स हेमपद्मानामाजिहीर्षुर्द्विजात्मजः ॥
तद्विप्रकारिणः सर्वान्वेतालादींस्ततोऽवधीत्
svayaṃ kapālavisphoṭaṃ nihatāśeṣasainikam ||
dadarśa vetālapatiṃ taṃ ca haṃtuṃ pracakrame
||61||स्वयं कपालविस्फोटं निहताशेषसैनिकम् ॥
ददर्श वेतालपतिं तं च हंतुं प्रचक्रमे
atrāṃtare mahātejā nāmnā vijñaptikautukaḥ ||
vidyādharapatiḥ prāpya vimānenainamabravīt
||62||अत्रांतरे महातेजा नाम्ना विज्ञप्तिकौतुकः ॥
विद्याधरपतिः प्राप्य विमानेनैनमब्रवीत्
aśokadattaṃ vipreṃdra sāhasaṃ mā kṛthā iti ||
tadākarṇya dvijasuto vimānavarasaṃsthitam
||63||अशोकदत्तं विप्रेंद्र साहसं मा कृथा इति ॥
तदाकर्ण्य द्विजसुतो विमानवरसंस्थितम्
dadarśa prabhayā yuktaṃ vidyādharapatiṃ divi ||
tasya darśanamātreṇa śāpāmukto dvijā tmajaḥ
||64||ददर्श प्रभया युक्तं विद्याधरपतिं दिवि ॥
तस्य दर्शनमात्रेण शापामुक्तो द्विजा त्मजः
saṃtyajya mānuṣaṃ rūpaṃ divyaṃ rūpamavāptavān ||
vimānavaramārūḍhaṃ divyābharaṇabhūṣitam
||65||संत्यज्य मानुषं रूपं दिव्यं रूपमवाप्तवान् ॥
विमानवरमारूढं दिव्याभरणभूषितम्
śāpānmuktaṃ sukarṇaṃ taṃ prāha vijñapti kautukaḥ ||
ayaṃ sukarṇa te bhrātā gālavasya mahāmuneḥ
||66||शापान्मुक्तं सुकर्णं तं प्राह विज्ञप्ति कौतुकः ॥
अयं सुकर्ण ते भ्राता गालवस्य महामुनेः
śāpādvetālatāṃ prāpa tatkanyāsparśapātakī ||
tvaṃ ca śaptaḥ purā tena tatpāpasyānu modakaḥ
||67||शापाद्वेतालतां प्राप तत्कन्यास्पर्शपातकी ॥
त्वं च शप्तः पुरा तेन तत्पापस्यानु मोदकः
tavāyamalpapāpasya śāpo maddarśanāvadhiḥ ||
kalpistatena muninā śāpāṃto nāsya kalpitaḥ
||68||तवायमल्पपापस्य शापो मद्दर्शनावधिः ॥
कल्पिस्ततेन मुनिना शापांतो नास्य कल्पितः
tadehi muktaśāposi sukarṇa svargamāruha ||
tataḥ sukarṇastaṃ prāha vidyādharakulādhipam
||69||तदेहि मुक्तशापोसि सुकर्ण स्वर्गमारुह ॥
ततः सुकर्णस्तं प्राह विद्याधरकुलाधिपम्
vidyādharapate bhrātrā vinā jyeṣṭhena sāṃpratam ||
sarvabhogayutaṃ svargaṃ naiva gaṃtuṃ samutsahe
||70||विद्याधरपते भ्रात्रा विना ज्येष्ठेन सांप्रतम् ॥
सर्वभोगयुतं स्वर्गं नैव गंतुं समुत्सहे
śāpasyāṃto yathā bhūyānmama bhrātustathā vada ||
tamuvāca mahātejāstathā vijñaptikautukaḥ
||71||शापस्यांतो यथा भूयान्मम भ्रातुस्तथा वद ॥
तमुवाच महातेजास्तथा विज्ञप्तिकौतुकः
durnivāramimaṃ śāpamanyaḥ ko vā nivārayet ||
kiṃ tu guhyatamaṃ kiṃcittava vakṣyāmi sāṃpratam
||72||दुर्निवारमिमं शापमन्यः को वा निवारयेत् ॥
किं तु गुह्यतमं किंचित्तव वक्ष्यामि सांप्रतम्
brahmaṇā sanakādibhyo munibhyaḥ kathitaṃ purā ||
sarvatīrthāśraye puṇye dakṣiṇasyo dadhestaṭe
||73||ब्रह्मणा सनकादिभ्यो मुनिभ्यः कथितं पुरा ॥
सर्वतीर्थाश्रये पुण्ये दक्षिणस्यो दधेस्तटे
cakratīrthasamīpe tu tīrthamastimahattaram ||
mahāpātakasaṃghāśca yasya darśanamātrataḥ
||74||चक्रतीर्थसमीपे तु तीर्थमस्तिमहत्तरम् ॥
महापातकसंघाश्च यस्य दर्शनमात्रतः
naśyaṃti tatkṣaṇādeva na jāne snānajaṃ phalam ||
tatra gatvā tava jyeṣṭho yadi snāyānmahattare
||75||नश्यंति तत्क्षणादेव न जाने स्नानजं फलम् ॥
तत्र गत्वा तव ज्येष्ठो यदि स्नायान्महत्तरे
vetālatvaṃ tyajennūnaṃ tadā gālavaśāpajam ||
sukarṇastadvacaḥ śrutvā bhrātrā vetālarūpiṇā
||76||वेतालत्वं त्यजेन्नूनं तदा गालवशापजम् ॥
सुकर्णस्तद्वचः श्रुत्वा भ्रात्रा वेतालरूपिणा
sahitaḥ sahasā prāyāddakṣiṇasyodadhestaṭam ||
dakṣiṇaṃ cakratīrthākhyāduttaraṃ gaṃdhamādanāt
||77||सहितः सहसा प्रायाद्दक्षिणस्योदधेस्तटम् ॥
दक्षिणं चक्रतीर्थाख्यादुत्तरं गंधमादनात्
brahmaṇā sanakādibhyaḥ kathitaṃ tīrthamabhyagāt ||
tattīrthakūlamāsādya bhrātaraṃ cedamabravīt
||78||ब्रह्मणा सनकादिभ्यः कथितं तीर्थमभ्यगात् ॥
तत्तीर्थकूलमासाद्य भ्रातरं चेदमब्रवीत्
bhrātargālavaśāpasya ghorasyāsya nivṛttaye ||
tīrthe'sminnacirātsnāhi sarvatīrthottamottame
||79||भ्रातर्गालवशापस्य घोरस्यास्य निवृत्तये ॥
तीर्थेऽस्मिन्नचिरात्स्नाहि सर्वतीर्थोत्तमोत्तमे
tasminna vasare viprāstasya tīrthasya śīkarāḥ ||
nyapataṃstasya gātreṣu vāyunā vai samāhṛtāḥ
||80||तस्मिन्न वसरे विप्रास्तस्य तीर्थस्य शीकराः ॥
न्यपतंस्तस्य गात्रेषु वायुना वै समाहृताः
sa tacchīkarasaṃsparśāttyaktvā vetālatāṃ tadā ||
tadeva mānuṣaṃ bhāvaṃ dvijaputratvamāptavān
||81||स तच्छीकरसंस्पर्शात्त्यक्त्वा वेतालतां तदा ॥
तदेव मानुषं भावं द्विजपुत्रत्वमाप्तवान्
tataḥ saṃkalpya sahasā tasmiṃstīrthottamottame ||
manuṣyatvanivṛttyarthaṃ nimamajja dvijātmajaḥ
||82||ततः संकल्प्य सहसा तस्मिंस्तीर्थोत्तमोत्तमे ॥
मनुष्यत्वनिवृत्त्यर्थं निममज्ज द्विजात्मजः
uttiṣṭhanneva sahasā divyaṃ rūpamavāptavān ||
vimānavaramārūḍho devastrīparivāritaḥ
||83||उत्तिष्ठन्नेव सहसा दिव्यं रूपमवाप्तवान् ॥
विमानवरमारूढो देवस्त्रीपरिवारितः
sarvābharaṇasaṃyuktaḥ saha bhrātrā sudarśanaḥ ||
ślāghamānaśca tattīrthaṃ namaskatya punaḥpunaḥ
||84||सर्वाभरणसंयुक्तः सह भ्रात्रा सुदर्शनः ॥
श्लाघमानश्च तत्तीर्थं नमस्कत्य पुनःपुनः
vijñaptikautukaṃ cāpi puraskṛtya divaṃ yayau ||
tadāprabhṛti tattīrthaṃ vetālavaradābhidham
||85||विज्ञप्तिकौतुकं चापि पुरस्कृत्य दिवं ययौ ॥
तदाप्रभृति तत्तीर्थं वेतालवरदाभिधम्
vetālatvaṃ vinaṣṭaṃ yacchīkarasparśamātrataḥ ||
ya idaṃ tīrthamāsādya cakratīrthasya dakṣiṇe
||86||वेतालत्वं विनष्टं यच्छीकरस्पर्शमात्रतः ॥
य इदं तीर्थमासाद्य चक्रतीर्थस्य दक्षिणे
snānaṃ kadācitkurvaṃti jīvanmuktā bhavaṃti te ||
etattīrthasamaṃ puṇyaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati
||87||स्नानं कदाचित्कुर्वंति जीवन्मुक्ता भवंति ते ॥
एतत्तीर्थसमं पुण्यं न भूतं न भविष्यति
ghorāṃ vetālatāṃ tyaktvā divyatāṃ sa yadāptavān
||88||घोरां वेतालतां त्यक्त्वा दिव्यतां स यदाप्तवान्
atra saṃkalpya ca snātvā vetālavarade śubhe ||
pitṛbhyaḥ piṃḍadānaṃ ca kuryādvai niyamānvitaḥ
||89||अत्र संकल्प्य च स्नात्वा वेतालवरदे शुभे ॥
पितृभ्यः पिंडदानं च कुर्याद्वै नियमान्वितः
evaṃ vaḥ kathitaṃ viprāstasya tīrthasya vaibhavam ||
vetālavaradābhikhyā yathā cāsya samāgatā
||90||एवं वः कथितं विप्रास्तस्य तीर्थस्य वैभवम् ॥
वेतालवरदाभिख्या यथा चास्य समागता
yaḥ paṭhedimamadhyāyaṃ śṛṇuyādvā sa mucyate
||91||यः पठेदिममध्यायं शृणुयाद्वा स मुच्यते
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe setumāhātmye vetālavaradatīrthapraśaṃsāyāṃ sudarśanasukarṇaśāpamokṣaṇaṃnāma navamo'dhyāyaḥ || 9 ||