dharmasakhaśatapuutrāvāptivarṇanam
śrīsūta uvāca
brahmakuṇḍe mahāpuṇye snānaṃ kṛtvā samāhitaḥ ||
naro hanūmataḥ kuṇḍamatha gacchedvijottamāḥ
||1||ब्रह्मकुण्डे महापुण्ये स्नानं कृत्वा समाहितः ॥
नरो हनूमतः कुण्डमथ गच्छेद्विजोत्तमाः
purā hateṣu rakṣaḥsu samāpte raṇakarmaṇi ||
rāmādiṣu nivṛtteṣu gaṃdhamādanaparvate
||2||पुरा हतेषु रक्षःसु समाप्ते रणकर्मणि ॥
रामादिषु निवृत्तेषु गंधमादनपर्वते
sarva lokopakārāya hanūmānmārutātmajaḥ ||
sarvatīrthottamaṃ cakre svanāmnā tīrthamuttamam
||3||सर्व लोकोपकाराय हनूमान्मारुतात्मजः ॥
सर्वतीर्थोत्तमं चक्रे स्वनाम्ना तीर्थमुत्तमम्
viditvā vaibhavaṃ yasya svayaṃ rudreṇa sevyate ||
tasya tīrthasya sadṛśaṃ na bhūtaṃ na bhaviṣyati
||4||विदित्वा वैभवं यस्य स्वयं रुद्रेण सेव्यते ॥
तस्य तीर्थस्य सदृशं न भूतं न भविष्यति
yatra snātā narā yāṃti śivalokaṃ sanātanam ||
yasmiṃstīrthe mahāpuṇye mahāpātakanāśane
||5||यत्र स्नाता नरा यांति शिवलोकं सनातनम् ॥
यस्मिंस्तीर्थे महापुण्ये महापातकनाशने
sarvalokopakārāya nirmite vāyusūnunā ||
sarvāṇi narakāṇyāsañcchūnyānyeva cirāya vai
||6||सर्वलोकोपकाराय निर्मिते वायुसूनुना ॥
सर्वाणि नरकाण्यासञ्च्छून्यान्येव चिराय वै
vaibhavaṃ tasya tīrthasya śaṃkaro vetti vā na vā ||
yatra dharmasakhonāma rājā kekayavaṃśajaḥ
||7||वैभवं तस्य तीर्थस्य शंकरो वेत्ति वा न वा ॥
यत्र धर्मसखोनाम राजा केकयवंशजः
bhaktyā saha purā snātvā śataṃ putrānavāpta vān ||
ṛṣaya ūcuḥ ||
sūta dharmasakhasyādya caritaṃ vaktumarhasi ||
hanūmatkuṇḍatīrthe yo lebhe snātvā śataṃ sutān
||8||भक्त्या सह पुरा स्नात्वा शतं पुत्रानवाप्त वान् ॥
ऋषय ऊचुः ॥
सूत धर्मसखस्याद्य चरितं वक्तुमर्हसि ॥
हनूमत्कुण्डतीर्थे यो लेभे स्नात्वा शतं सुतान्
śrīsūta uvāca
śṛṇudhvamṛṣayo yūyaṃ caritaṃ tasya bhūpateḥ
||9||शृणुध्वमृषयो यूयं चरितं तस्य भूपतेः
adya dharmasakhasyāhaṃ pravakṣyāmi samāsataḥ ||
rājā dharmasakhonāma vijitāriḥ sudhārmikaḥ
||10||अद्य धर्मसखस्याहं प्रवक्ष्यामि समासतः ॥
राजा धर्मसखोनाम विजितारिः सुधार्मिकः
babhūva nītimānpūrvaṃ prajāpālanatatparaḥ ||
tasya bhāryāśataṃ viprā vabhūva patidaivatam
||11||बभूव नीतिमान्पूर्वं प्रजापालनतत्परः ॥
तस्य भार्याशतं विप्रा वभूव पतिदैवतम्
sa pālayanmahīṃ rājā saśailavanakānanām ||
tāsu bhāryāsu tanayaṃ nāviṃdadvaṃśavarddhanam
||12||स पालयन्महीं राजा सशैलवनकाननाम् ॥
तासु भार्यासु तनयं नाविंदद्वंशवर्द्धनम्
putrārthaṃ sa mahīpālo bahūyatnānathākarot ||
5 akarocca mahādānaṃ putrārthaṃ sa mahīpatiḥ
||13||पुत्रार्थं स महीपालो बहूयत्नानथाकरोत् ॥
५ अकरोच्च महादानं पुत्रार्थं स महीपतिः
aśvamedhādibhiryajñairayajacca surānprati ||
tulāpuruṣamukhyāni dadau dānāni bhūriśaḥ
||14||अश्वमेधादिभिर्यज्ञैरयजच्च सुरान्प्रति ॥
तुलापुरुषमुख्यानि ददौ दानानि भूरिशः
āmadhyarātramannāni sarvebhyo'pyanivāritam ||
prāyacchadbahusūpāni sasyopetāni bhūmipaḥ
||15||आमध्यरात्रमन्नानि सर्वेभ्योऽप्यनिवारितम् ॥
प्रायच्छद्बहुसूपानि सस्योपेतानि भूमिपः
pitṝnuddiśya ca śrāddhamakarodvidhipūrvakam ||
saṃtānadāyino maṃtrāñjajāpa niyatedriyaḥ
||16||पितॄनुद्दिश्य च श्राद्धमकरोद्विधिपूर्वकम् ॥
संतानदायिनो मंत्राञ्जजाप नियतेद्रियः
evamādīnbahūndharmānputrārthaṃ kṛtavānnṛpaḥ ||
putramuddiśya satataṃ kurvandharmānanuttamān
||17||एवमादीन्बहून्धर्मान्पुत्रार्थं कृतवान्नृपः ॥
पुत्रमुद्दिश्य सततं कुर्वन्धर्माननुत्तमान्
rājā dīrgheṇa kālena vṛddhatāṃ pratyapadyata ||
kadācittasya vṛddhasya yatamānasya bhūpateḥ
||18||राजा दीर्घेण कालेन वृद्धतां प्रत्यपद्यत ॥
कदाचित्तस्य वृद्धस्य यतमानस्य भूपतेः
putrassucaṃdranāmābhūjjyeṣṭhapatnyāṃ manoramaḥ ||
jātaṃ putraṃ jananyastāḥ sarvā vaiṣamyavarjitāḥ
||19||पुत्रस्सुचंद्रनामाभूज्ज्येष्ठपत्न्यां मनोरमः ॥
जातं पुत्रं जनन्यस्ताः सर्वा वैषम्यवर्जिताः
samaṃ saṃvarddhayāmāsuḥ kṣīrādibhiranuttamāḥ ||
rājñaśca sarvamātṝṇāṃ paurāṇāmmaṃtriṇāṃ tathā
||20||समं संवर्द्धयामासुः क्षीरादिभिरनुत्तमाः ॥
राज्ञश्च सर्वमातॄणां पौराणाम्मंत्रिणां तथा
manonayanasaṃtoṣajanako'yaṃ suto'bhavat ||
lālayānaḥ sutaṃ rājā mudaṃ lebhe parātparām
||21||मनोनयनसंतोषजनकोऽयं सुतोऽभवत् ॥
लालयानः सुतं राजा मुदं लेभे परात्पराम्
āṃdolikāśayānasya sūnostasya kadācana ||
vṛściko'kuṭṭayatpāde pucchenodyadviṣāgninā
||22||आंदोलिकाशयानस्य सूनोस्तस्य कदाचन ॥
वृश्चिकोऽकुट्टयत्पादे पुच्छेनोद्यद्विषाग्निना
kuṭṭanādvṛścikasyāsāvarudattanayo bhṛśam ||
tatastanmātaraḥ sarvāḥ prārudañcchokakātarāḥ
||23||कुट्टनाद्वृश्चिकस्यासावरुदत्तनयो भृशम् ॥
ततस्तन्मातरः सर्वाः प्रारुदञ्च्छोककातराः
parivāryātmajaṃ viprāḥ sadhvaniḥ saṃkulo'bhavat ||
ārtadhvaniṃ sa śuśrāva rājā dharmasakhastadā
||24||परिवार्यात्मजं विप्राः सध्वनिः संकुलोऽभवत् ॥
आर्तध्वनिं स शुश्राव राजा धर्मसखस्तदा
upaviṣṭaḥ sabhāmadhye sahāmātyapurohitaḥ ||
atha prātiṣṭhipadrājā sauvidallaṃ sa veditum
||25||उपविष्टः सभामध्ये सहामात्यपुरोहितः ॥
अथ प्रातिष्ठिपद्राजा सौविदल्लं स वेदितुम्
antaḥpurabahirdvāraṃ sauvidallaḥ sametya saḥ ||
ṣaṃḍhavṛddhānsamāhūya vākyametadabhāṣata
||26||अन्तःपुरबहिर्द्वारं सौविदल्लः समेत्य सः ॥
षंढवृद्धान्समाहूय वाक्यमेतदभाषत
ṣaṃḍhāḥ kimarthamadhunā rudatyantaḥpura striyaḥ ||
tatparijñāyatāṃ tatra gatvā rodanakāraṇam
||27||षंढाः किमर्थमधुना रुदत्यन्तःपुर स्त्रियः ॥
तत्परिज्ञायतां तत्र गत्वा रोदनकारणम्
etadarthaṃ hi māṃ rājā prerayāmāsa saṃsadi ||
ityuktāstu parijñāya nidānaṃ rodanasya te
||28||एतदर्थं हि मां राजा प्रेरयामास संसदि ॥
इत्युक्तास्तु परिज्ञाय निदानं रोदनस्य ते
nirgamyāṃtaḥpurāttasmai yathāvṛttaṃ nyavedayat ||
sa ṣaṃḍhakavacaḥ śrutvā sauvidallaḥ sabhāṃ gataḥ
||29||निर्गम्यांतःपुरात्तस्मै यथावृत्तं न्यवेदयत् ॥
स षंढकवचः श्रुत्वा सौविदल्लः सभां गतः
rājñe nivedayāmāsa putraṃ vṛścikapīḍitam ||
tato dharmasakho rājā śrutvā vṛttāṃtamīdṛśam
||30||राज्ञे निवेदयामास पुत्रं वृश्चिकपीडितम् ॥
ततो धर्मसखो राजा श्रुत्वा वृत्तांतमीदृशम्
tvaramāṇaḥ samutthāya sāmātyaḥ sapurohitaḥ ||
praviśyāṃtaḥpuraṃ sārddhaṃ māṃtrikairviṣahā ribhiḥ
||31||त्वरमाणः समुत्थाय सामात्यः सपुरोहितः ॥
प्रविश्यांतःपुरं सार्द्धं मांत्रिकैर्विषहा रिभिः
cikitsayāmāsa sutamauṣadhādyairanekaśaḥ ||
jātasvāsthyaṃ tataḥ putraṃ lālayitvā sa bhūpatiḥ
||32||चिकित्सयामास सुतमौषधाद्यैरनेकशः ॥
जातस्वास्थ्यं ततः पुत्रं लालयित्वा स भूपतिः
mānayitvā ca maṃtrajñānratnakāṃ canamauktikaiḥ ||
niṣkramyāṃtaḥpurādrājā bhṛśaṃ ciṃtāsamākulaḥ
||33||मानयित्वा च मंत्रज्ञान्रत्नकां चनमौक्तिकैः ॥
निष्क्रम्यांतःपुराद्राजा भृशं चिंतासमाकुलः
ṛtvikpurohitāmātyaistāṃ sabhāṃ sanupāviśat ||
tatra dharmasakho rājā samāsīno varāsane ||
uvācedaṃ vaco yuktamṛtvijaḥ sapurohitān
||34||ऋत्विक्पुरोहितामात्यैस्तां सभां सनुपाविशत् ॥
तत्र धर्मसखो राजा समासीनो वरासने ॥
उवाचेदं वचो युक्तमृत्विजः सपुरोहितान्
dharmasakha uvāca
duḥkhāyaivaikaputratvaṃ bhavati brāhmaṇo ttamāḥ
||35||दुःखायैवैकपुत्रत्वं भवति ब्राह्मणो त्तमाः
ekaputratvato tṛṇāṃ varā caiva hyaputratā ||
nityaṃ vyapāyayuktatvādvarameva hyaputratā ||
ahaṃ bhāryāśataṃ viprā udavoḍha viciṃtya tu
||36||एकपुत्रत्वतो तृणां वरा चैव ह्यपुत्रता ॥
नित्यं व्यपाययुक्तत्वाद्वरमेव ह्यपुत्रता ॥
अहं भार्याशतं विप्रा उदवोढ विचिंत्य तु
vayaśca samatikrāṃtaṃ sapatnīkasya me dvijāḥ ||
prāṇā mama ca bhāryāṇāmasminputre vyavasthitāḥ
||37||वयश्च समतिक्रांतं सपत्नीकस्य मे द्विजाः ॥
प्राणा मम च भार्याणामस्मिन्पुत्रे व्यवस्थिताः
tannāśe mama bhāryāṇāṃ sarvāsāṃ ca mṛtirdhruvā ||
mamāpi prāṇanāśaḥ syādekaputrasya māraṇe
||38||तन्नाशे मम भार्याणां सर्वासां च मृतिर्ध्रुवा ॥
ममापि प्राणनाशः स्यादेकपुत्रस्य मारणे
ato me bahuputratvaṃ kenopāyena vai bhavet ||
tamupāyaṃ mama brūta brāhmaṇā vedavi ttamāḥ
||39||अतो मे बहुपुत्रत्वं केनोपायेन वै भवेत् ॥
तमुपायं मम ब्रूत ब्राह्मणा वेदवि त्तमाः
ekaikaḥ śatabhāryāsu putro me syādyathā guṇī ||
tatkarma vrata yūyaṃ tu śāstramālokya dharmataḥ
||40||एकैकः शतभार्यासु पुत्रो मे स्याद्यथा गुणी ॥
तत्कर्म व्रत यूयं तु शास्त्रमालोक्य धर्मतः
mahatā laghunā vāpi karmaṇā duṣkareṇa vā ||
phalaṃ yadyapi tatsādhyaṃ kariṣye'haṃ na saṃśayaḥ
||41||महता लघुना वापि कर्मणा दुष्करेण वा ॥
फलं यद्यपि तत्साध्यं करिष्येऽहं न संशयः
yuṣmābhiruditaṃ karma kariṣyāmi na saṃśayaḥ ||
kṛtameva hi tadvitta śape'haṃ sukṛtairmama
||42||युष्माभिरुदितं कर्म करिष्यामि न संशयः ॥
कृतमेव हि तद्वित्त शपेऽहं सुकृतैर्मम
asti cedīdṛśaṃ karma yena putraśataṃ bhavet ||
tatkarma kutra kartavyaṃ mayeti vadatādhunā
||43||अस्ति चेदीदृशं कर्म येन पुत्रशतं भवेत् ॥
तत्कर्म कुत्र कर्तव्यं मयेति वदताधुना
iti pṛṣṭāstadā rājñā ṛtvijaḥ sapurohitāḥ ||
saṃbhūya sarve rājānamidamūcuḥ suniścitam
||44||इति पृष्टास्तदा राज्ञा ऋत्विजः सपुरोहिताः ॥
संभूय सर्वे राजानमिदमूचुः सुनिश्चितम्
ṛtvija ūcuḥ
asti rājanpravakṣyāmo yena putraśataṃ tava ||
bhaveddharmeṇa mahatā śatabhāryāsu kaikaya
||45||अस्ति राजन्प्रवक्ष्यामो येन पुत्रशतं तव ॥
भवेद्धर्मेण महता शतभार्यासु कैकय
asti kaścinmahāpuṇyo gandhamādanaparvataḥ ||
dakṣiṇāṃbudhimadhye yaḥ seturūpeṇa vartate
||46||अस्ति कश्चिन्महापुण्यो गन्धमादनपर्वतः ॥
दक्षिणांबुधिमध्ये यः सेतुरूपेण वर्तते
siddhacāraṇagaṃdharvadevarṣigaṇasaṃkulaḥ ||
darśanātsparśanānnṛṇāṃ mahāpātakanāśanaḥ
||47||सिद्धचारणगंधर्वदेवर्षिगणसंकुलः ॥
दर्शनात्स्पर्शनान्नृणां महापातकनाशनः
tatrāsti hanumatkuṃḍamiti lokeṣu viśrutam ||
mahāduḥkhapraśamanaṃ svargamokṣaphalapradam
||48||तत्रास्ति हनुमत्कुंडमिति लोकेषु विश्रुतम् ॥
महादुःखप्रशमनं स्वर्गमोक्षफलप्रदम्
narakakleśaśamanaṃ tathā dāridryamocanam ||
putrapradamaputrāṇāmastrīṇāṃ strīpadaṃ nṛṇām
||49||नरकक्लेशशमनं तथा दारिद्र्यमोचनम् ॥
पुत्रप्रदमपुत्राणामस्त्रीणां स्त्रीपदं नृणाम्
tatra tvaṃ prayataḥ snātvā sarvābhīṣṭapradāyinīm ||
putrīyeṣṭiṃ ca tattīre kuruṣva susamāhitaḥ
||50||तत्र त्वं प्रयतः स्नात्वा सर्वाभीष्टप्रदायिनीम् ॥
पुत्रीयेष्टिं च तत्तीरे कुरुष्व सुसमाहितः
tena te śatabhāryāsu pratyekaṃ tanayo nṛpa ||
ekaikastu bhavecchīghraṃ mā kuru ṣvātra saṃśayam
||51||तेन ते शतभार्यासु प्रत्येकं तनयो नृप ॥
एकैकस्तु भवेच्छीघ्रं मा कुरु ष्वात्र संशयम्
tathokto nṛpatirvipraiṛtvikbhiḥ sapurohitaiḥ ||
tatkṣaṇenaiva ṛtvikbhirbhāryābhiśca purodhasā
||52||तथोक्तो नृपतिर्विप्रैऋत्विक्भिः सपुरोहितैः ॥
तत्क्षणेनैव ऋत्विक्भिर्भार्याभिश्च पुरोधसा
vṛtomātyaiśca bhṛtyaiśca yajñasaṃbhārasaṃyutaḥ ||
prayayau dakṣiṇāṃbhodhau gandhamādanaparvatam
||53||वृतोमात्यैश्च भृत्यैश्च यज्ञसंभारसंयुतः ॥
प्रययौ दक्षिणांभोधौ गन्धमादनपर्वतम्
hanumatkuṃḍamāsādya tatra sasnau sasainikaḥ ||
māsamātraṃ sa tattīre nyavasa tsnānamācaran
||54||हनुमत्कुंडमासाद्य तत्र सस्नौ ससैनिकः ॥
मासमात्रं स तत्तीरे न्यवस त्स्नानमाचरन्
tato vasaṃte saṃprāpte caitramāsi nṛpottamaḥ ||
iṣṭimārabdhavāṃstatra putrīyāṃ sapurohitaḥ
||55||ततो वसंते संप्राप्ते चैत्रमासि नृपोत्तमः ॥
इष्टिमारब्धवांस्तत्र पुत्रीयां सपुरोहितः
samyakkarmāṇi cakruste ṛtvijaḥ sapurodhasaḥ ||
sapatnīkasya rājarṣestathādharmasakhasya tu
||56||सम्यक्कर्माणि चक्रुस्ते ऋत्विजः सपुरोधसः ॥
सपत्नीकस्य राजर्षेस्तथाधर्मसखस्य तु
iṣṭau tasya samāptāyāṃ hanūmatkuṃḍatīrataḥ ||
purohito hutocchiṣṭaṃ prāśa yadrājayoṣitaḥ
||57||इष्टौ तस्य समाप्तायां हनूमत्कुंडतीरतः ॥
पुरोहितो हुतोच्छिष्टं प्राश यद्राजयोषितः
tato dharmasakho rājā hanūmatkuṃḍavāriṣu ||
samyakcakārāvabhṛthasnānaṃ bhāryāśatānvitaḥ
||58||ततो धर्मसखो राजा हनूमत्कुंडवारिषु ॥
सम्यक्चकारावभृथस्नानं भार्याशतान्वितः
ṛtvikbhyo dakṣiṇāḥ prādādasaṃkhyātāstu bhūriśaḥ ||
grāmāṃśca pradadau rājā bāhmaṇebhyo dvijottamāḥ
||59||ऋत्विक्भ्यो दक्षिणाः प्रादादसंख्यातास्तु भूरिशः ॥
ग्रामांश्च प्रददौ राजा बाह्मणेभ्यो द्विजोत्तमाः
sāmātyaḥ saparīvāraḥ sapatnīkaḥ sa dhārmmikaḥ ||
rājā tato nivavṛte purīṃ svāṃ prati naṃditaḥ
||60||सामात्यः सपरीवारः सपत्नीकः स धार्म्मिकः ॥
राजा ततो निववृते पुरीं स्वां प्रति नंदितः
tataḥ katipaye kāle gate daśamamāmi vai ||
śataṃ bhāryāḥ śataṃ putrānsuṣuvurguṇavattarān
||61||ततः कतिपये काले गते दशममामि वै ॥
शतं भार्याः शतं पुत्रान्सुषुवुर्गुणवत्तरान्
atha prītamanā rājā vīro dharmasakho mahān ||
snātaḥ śuddhaśca saṃkalpya jātakarmākarottadā
||62||अथ प्रीतमना राजा वीरो धर्मसखो महान् ॥
स्नातः शुद्धश्च संकल्प्य जातकर्माकरोत्तदा
gobhūtilahiraṇyādi brāhmaṇebhyo dadau bahu ||
dvau putrau jyeṣṭhabhāryāyāḥ pūrvajo'varajastadā
||63||गोभूतिलहिरण्यादि ब्राह्मणेभ्यो ददौ बहु ॥
द्वौ पुत्रौ ज्येष्ठभार्यायाः पूर्वजोऽवरजस्तदा
sarve vavṛdhire putrā ekādhikaśataṃ dvijāḥ ||
prauḍheṣu teṣu rājāsau tebhyo rājyaṃ vibhajya tu
||64||सर्वे ववृधिरे पुत्रा एकाधिकशतं द्विजाः ॥
प्रौढेषु तेषु राजासौ तेभ्यो राज्यं विभज्य तु
dattvā ca prayayau setuṃ sabhāryo gandhamādanam ||
hanumatkuṃḍamāsādya tapo'tapyata tattaṭe
||65||दत्त्वा च प्रययौ सेतुं सभार्यो गन्धमादनम् ॥
हनुमत्कुंडमासाद्य तपोऽतप्यत तत्तटे
mahānkālo vyatīyāya rājña stasya tapasyataḥ ||
rājño dharmasakhasyāsya dhyāyamānasya śūlinam
||66||महान्कालो व्यतीयाय राज्ञ स्तस्य तपस्यतः ॥
राज्ञो धर्मसखस्यास्य ध्यायमानस्य शूलिनम्
tato bahutithe kāle gate dharmasakho nṛpaḥ ||
kāladharmaṃ yayau tatra dhārmmikaśśāṃtamānasaḥ
||67||ततो बहुतिथे काले गते धर्मसखो नृपः ॥
कालधर्मं ययौ तत्र धार्म्मिकश्शांतमानसः
patnyopi tasya rājarṣeranujagmuḥ patiṃ tadā ||
jyeṣṭhaputraḥ sucandropi saṃskṛtya pitaraṃ tataḥ
||68||पत्न्योपि तस्य राजर्षेरनुजग्मुः पतिं तदा ॥
ज्येष्ठपुत्रः सुचन्द्रोपि संस्कृत्य पितरं ततः
akarocchrāddha paryaṃtaṃ karmāṇi śraddhayā saha ||
rājā sabhāryo vaikuṃṭhaṃ maraṇādatra jagmivān
||69||अकरोच्छ्राद्ध पर्यंतं कर्माणि श्रद्धया सह ॥
राजा सभार्यो वैकुंठं मरणादत्र जग्मिवान्
sucandramukhyāste sarve rājaputrā mahaujasaḥ ||
svasvarājyaṃ bubhujire bhrātarastyaktamatsarāḥ
||70||सुचन्द्रमुख्यास्ते सर्वे राजपुत्रा महौजसः ॥
स्वस्वराज्यं बुभुजिरे भ्रातरस्त्यक्तमत्सराः
evaṃ vaḥ kathitaṃ viprā hanūmatkuṃḍavaibhavam ||
rājño dharmasakhasyāpi caritraṃ paramādbhutam
||71||एवं वः कथितं विप्रा हनूमत्कुंडवैभवम् ॥
राज्ञो धर्मसखस्यापि चरित्रं परमाद्भुतम्
tatsarvaṃ kāmasi ddhyarthaṃ snāyātkuṃḍe hanṛmataḥ
||72||तत्सर्वं कामसि द्ध्यर्थं स्नायात्कुंडे हनृमतः
adhyāyamenaṃ paṭhate manuṣyaḥ śṛṇoti vā yaḥ susamāhito dvijāḥ ||
so'naṃtamāpnoti sukhaṃ paratra krīḍeta sārddhaṃ divi devavṛndaiḥ
||73||अध्यायमेनं पठते मनुष्यः शृणोति वा यः सुसमाहितो द्विजाः ॥
सोऽनंतमाप्नोति सुखं परत्र क्रीडेत सार्द्धं दिवि देववृन्दैः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīye brahmakhaṇḍe setumāhātmye hanumatkuṃḍapraśaṃsāyāṃ dharmasakhaśatapuutrāvāptivarṇanaṃnāma pañcadaśo'dhyāyaḥ || 15 ||