tato gacchennṛpaśreṣṭha tīrthaṃ pāpapraṇāśanam
pulastya uvāca
tato gacchennṛpaśreṣṭha tīrthaṃ pāpapraṇāśanam ||
vārāhasya hareriṣṭaṃ sadā vāsasukhapradam
||1||ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ तीर्थं पापप्रणाशनम् ॥
वाराहस्य हरेरिष्टं सदा वाससुखप्रदम्
vārāheṇāvatāreṇa pṛthvī tatra samuddhṛtā ||
hariṇoktā sthirā tiṣṭha na bhetavyaṃ kadācana
||2||वाराहेणावतारेण पृथ्वी तत्र समुद्धृता ॥
हरिणोक्ता स्थिरा तिष्ठ न भेतव्यं कदाचन
ahaṃ ceto gamiṣyāmi vaikuṇṭhe ca punaḥ śubhe ||
varaṃ varaya kalyāṇi yadyadiṣṭaṃ sudurlabham
||3||अहं चेतो गमिष्यामि वैकुण्ठे च पुनः शुभे ॥
वरं वरय कल्याणि यद्यदिष्टं सुदुर्लभम्
pṛthivyuvāca
yadi deyo varo mahyaṃ śaṃkhacakragadādhara ||
anena vapuṣā tiṣṭha hyasmiṃstīrthe sadā hare
||4||यदि देयो वरो मह्यं शंखचक्रगदाधर ॥
अनेन वपुषा तिष्ठ ह्यस्मिंस्तीर्थे सदा हरे
hariruvāca
anena vapuṣā devi parvate'rbudasaṃjñake ||
ahaṃ sthāsyāmi te vākyātsadā loka hite rataḥ
||5||अनेन वपुषा देवि पर्वतेऽर्बुदसंज्ञके ॥
अहं स्थास्यामि ते वाक्यात्सदा लोक हिते रतः
mamāgre yo hradaḥ puṇyaḥ sunirmalajalānvitaḥ ||
māghamāse site pakṣa ekādaśyāṃ samāhitaḥ
||6||ममाग्रे यो ह्रदः पुण्यः सुनिर्मलजलान्वितः ॥
माघमासे सिते पक्ष एकादश्यां समाहितः
tatra snātvā naro bhaktyā mucyate brahmahatyayā ||
tatra śrāddhaṃ kariṣyaṃti manuṣyāḥ śraddhayānvitāḥ
||7||तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥
तत्र श्राद्धं करिष्यंति मनुष्याः श्रद्धयान्विताः
pitṝṇāṃ jāyate tṛptiryāvadābhūtasaṃplavam ||
tasmātsarvaprayatnena snānaṃ tatra samācaret
||8||पितॄणां जायते तृप्तिर्यावदाभूतसंप्लवम् ॥
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्
pulastya uvāca
ityuktvāṃtardadhe rājangoviṃdo garuḍadhvajaḥ ||
tasmindine nṛpaśreṣṭha snātvā vrataṃ samācaret
||9||इत्युक्त्वांतर्दधे राजन्गोविंदो गरुडध्वजः ॥
तस्मिन्दिने नृपश्रेष्ठ स्नात्वा व्रतं समाचरेत्
tarpaṇaṃ piṃḍadānaṃ ca yaḥ kuryādbhaktitatparaḥ ||
sa yāti viṣṇusālokyaṃ pūrvajaiḥ saha pārthiva
||10||तर्पणं पिंडदानं च यः कुर्याद्भक्तितत्परः ॥
स याति विष्णुसालोक्यं पूर्वजैः सह पार्थिव
tatra dānaṃ praśaṃsaṃti gatvā brāhmaṇasattame ||
asmiṃstīrthe nṛpaśreṣṭha godānaṃ ca karoti yaḥ
||11||तत्र दानं प्रशंसंति गत्वा ब्राह्मणसत्तमे ॥
अस्मिंस्तीर्थे नृपश्रेष्ठ गोदानं च करोति यः
romasaṃkhyāni varṣāṇi svarge tiṣṭhati mānavaḥ ||
tasmātsarvātmanā rājangodānaṃ ca samācaret
||12||रोमसंख्यानि वर्षाणि स्वर्गे तिष्ठति मानवः ॥
तस्मात्सर्वात्मना राजन्गोदानं च समाचरेत्
ekādaśyāṃ viśeṣeṇa karttavyaṃ snānamuttamam ||
dānaṃ kuryādyathāśaktyā sa yāti paramāṃ gatim
||13||एकादश्यां विशेषेण कर्त्तव्यं स्नानमुत्तमम् ॥
दानं कुर्याद्यथाशक्त्या स याति परमां गतिम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe tṛtīye'rbudakhaṃḍe vārāhatīrthamāhātmyavarṇanaṃnāmaikonaviṃśodhyāyaḥ || 19 ||