rāmatīrthaṃ tato gacchetpuṇyamṛṣiniṣevitam
pulastya uvāca
rāmatīrthaṃ tato gacchetpuṇyamṛṣiniṣevitam ||
tatra snātasya marttyasya jāyate pāpasaṃkṣayaḥ
||1||रामतीर्थं ततो गच्छेत्पुण्यमृषिनिषेवितम् ॥
तत्र स्नातस्य मर्त्त्यस्य जायते पापसंक्षयः
pitṝṇāṃ ca parā tuṣṭiryāvadābhūtasaṃplavam ||
purāsīdbhārgavo rāmaḥ sarvaśastrabhṛtāṃ varaḥ
||2||पितॄणां च परा तुष्टिर्यावदाभूतसंप्लवम् ॥
पुरासीद्भार्गवो रामः सर्वशस्त्रभृतां वरः
tena pūrvaṃ tapastaptaṃ śatrūṇāmicchatā kṣayam ||
tataḥ pāśupataṃ nāma tasyāstraṃ paramaṃ dadau
||3||तेन पूर्वं तपस्तप्तं शत्रूणामिच्छता क्षयम् ॥
ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ
tapastuṣṭo mahādevo gate varṣaśatatraye ||
abravīdvarado'smīti sa vavre śatrusaṃkṣayam
||4||तपस्तुष्टो महादेवो गते वर्षशतत्रये ॥
अब्रवीद्वरदोऽस्मीति स वव्रे शत्रुसंक्षयम्
tataḥ pāśupataṃ nāma tasyāstraṃ paramaṃ dadau ||
smaraṇenāpi śatrūṇāṃ yasya saṃjāyate kṣayaḥ
||5||ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ ॥
स्मरणेनापि शत्रूणां यस्य संजायते क्षयः
abravīdvacanaṃ cāpi prahasya vṛṣabhadhvajaḥ ||
jāmadagnya mahābāho śṛṇu me paramaṃ vacaḥ
||6||अब्रवीद्वचनं चापि प्रहस्य वृषभध्वजः ॥
जामदग्न्य महाबाहो शृणु मे परमं वचः
astreṇānena yuktastvamajeyaḥ sarvadehinām ||
bhaviṣyasi na saṃdeho matprasādādbhṛgūdvaha
||7||अस्त्रेणानेन युक्तस्त्वमजेयः सर्वदेहिनाम् ॥
भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्भृगूद्वह
etajjalāśayaṃ puṇyaṃ trailokye sacarācare ||
rāmatīrthamiti khyātaṃ matprasādādbhaviṣyati
||8||एतज्जलाशयं पुण्यं त्रैलोक्ये सचराचरे ॥
रामतीर्थमिति ख्यातं मत्प्रसादाद्भविष्यति
ye'tra śrāddhaṃ kariṣyaṃti paurṇamāsyāṃ samāhitāḥ ||
saṃprāpte kārttike māsi kṛttikāyogasaṃyute
||9||येऽत्र श्राद्धं करिष्यंति पौर्णमास्यां समाहिताः ॥
संप्राप्ते कार्त्तिके मासि कृत्तिकायोगसंयुते
pitṛmedhaphalaṃ teṣāmaśeṣaṃ ca bhaviṣyati ||
tathā śatrukṣayo rājanvāsaḥ svargeṣu cākṣayaḥ
||10||पितृमेधफलं तेषामशेषं च भविष्यति ॥
तथा शत्रुक्षयो राजन्वासः स्वर्गेषु चाक्षयः
pulastya uvāca
evamuktvā mahādevastataścādarśanaṃ gataḥ ||
rāmo'pyasūdayatkṣatraṃ pitṛduḥkhena duḥkhitaḥ
||11||एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः ॥
रामोऽप्यसूदयत्क्षत्रं पितृदुःखेन दुःखितः
triḥsapta tarpayāmāsa pitṝṃstatra praharṣitaḥ ||
jamadagnau mṛte tena pratijñātaṃ mahātmanā
||12||त्रिःसप्त तर्पयामास पितॄंस्तत्र प्रहर्षितः ॥
जमदग्नौ मृते तेन प्रतिज्ञातं महात्मना
dṛṣṭvā mātuḥ kṣatānyaṃge triḥsapta manujādhipa ||
śastrajātāni viprāṇāṃ samāje samupasthite
||13||दृष्ट्वा मातुः क्षतान्यंगे त्रिःसप्त मनुजाधिप ॥
शस्त्रजातानि विप्राणां समाजे समुपस्थिते
pitā me nihato yasmātkṣatriyaistāpaso dvijaḥ ||
ayudhyamāna evātha tasmātkṛtvā trisapta vai
||14||पिता मे निहतो यस्मात्क्षत्रियैस्तापसो द्विजः ॥
अयुध्यमान एवाथ तस्मात्कृत्वा त्रिसप्त वै
kṣattrahīnāmahaṃ pṛthvīṃ pradāsye salilaṃ pituḥ ||
tatsarvaṃ tasya saṃjātaṃ tīrthamāhātmyato nṛpa
||15||क्षत्त्रहीनामहं पृथ्वीं प्रदास्ये सलिलं पितुः ॥
तत्सर्वं तस्य संजातं तीर्थमाहात्म्यतो नृप
tasmātsarvaṃ prayatnena śrāddhaṃ tatra samācaret ||
kṣatriyaśca viśeṣeṇa ya icchecchatrusaṃkṣayam
||16||तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् ॥
क्षत्रियश्च विशेषेण य इच्छेच्छत्रुसंक्षयम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe tṛtīye'rbudakhaṃḍe rāmatīrthamāhātmyavarṇanaṃnāmaikonapaṃcāśattamo'dhyāyaḥ || 49 ||