मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Arbudakhaṇḍaḥ, adhyāya 11

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Arbudakhaṇḍaḥ · 11

tato gacchennṛpaśreṣṭha devaṃ koṭīśvaraṃ param

pulastya uvāca

tato gacchennṛpaśreṣṭha devaṃ koṭīśvaraṃ param ||

yaṃ dṛṣṭvā mānavaḥ samyakparāṃ siddhimavāpnuyāt

||1||

ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ देवं कोटीश्वरं परम् ॥

यं दृष्ट्वा मानवः सम्यक्परां सिद्धिमवाप्नुयात्

śṛṇu tatrābhavatpūrvaṃ yadāścaryaṃ mahīpate ||

dakṣiṇasyā munivarāḥ koṭisaṃkhyāpramāṇataḥ

||2||

शृणु तत्राभवत्पूर्वं यदाश्चर्यं महीपते ॥

दक्षिणस्या मुनिवराः कोटिसंख्याप्रमाणतः

anyo'nyaṃ spardhayā sarve helayā'rbudamāgatāḥ ||

ahaṃ pūrvamahaṃ pūrvaṃ prapaśyāmyacaleśvaram

||3||

अन्योऽन्यं स्पर्धया सर्वे हेलयाऽर्बुदमागताः ॥

अहं पूर्वमहं पूर्वं प्रपश्याम्यचलेश्वरम्

āgamiṣyati yaḥ paścādbrāhmaṇaḥ śvā bhaviṣyati ||

pāpīyānbhaktirahitaḥ śraddhāhīno bhaviṣyati

||4||

आगमिष्यति यः पश्चाद्ब्राह्मणः श्वा भविष्यति ॥

पापीयान्भक्तिरहितः श्रद्धाहीनो भविष्यति

ityevaṃ spardhamānāste helayā'rbudamāgatāḥ ||

tataḥ sarve yatātmānaḥ samyagvrataparāyaṇāḥ

||5||

इत्येवं स्पर्धमानास्ते हेलयाऽर्बुदमागताः ॥

ततः सर्वे यतात्मानः सम्यग्व्रतपरायणाः

śāṃtāstapasvinaḥ sarve vedavidyāviśāradāḥ ||

teṣāmīhitamājñāya samyakkāmaniṣūdanaḥ

||6||

शांतास्तपस्विनः सर्वे वेदविद्याविशारदाः ॥

तेषामीहितमाज्ञाय सम्यक्कामनिषूदनः

kṛpayā parayāviṣṭo bhaktibhāvānmaheśvaraḥ ||

koṭiṃ kṛtvā''tmaliṃgānāṃ tasminsthāne vyavasthitaḥ

||7||

कृपया परयाविष्टो भक्तिभावान्महेश्वरः ॥

कोटिं कृत्वाऽऽत्मलिंगानां तस्मिन्स्थाने व्यवस्थितः

ekasminneva kāle tu sarvairdṛṣṭo maheśvaraḥ ||

munibhiśca nṛpaśreṣṭha koṭisaṃkhyaiḥ pṛthakpṛthak

||8||

एकस्मिन्नेव काले तु सर्वैर्दृष्टो महेश्वरः ॥

मुनिभिश्च नृपश्रेष्ठ कोटिसंख्यैः पृथक्पृथक्

atha te munayaḥ sarve samaṃ dṛṣṭvā maheśvaram ||

vismayotphullanayanā sādhusādhviti cābruvan

||9||

अथ ते मुनयः सर्वे समं दृष्ट्वा महेश्वरम् ॥

विस्मयोत्फुल्लनयना साधुसाध्विति चाब्रुवन्

bhaktiyuktā dvijāḥ sarve'stuvaṃste vaidikaiḥ stavaiḥ ||

teṣāṃ tuṣṭastataḥ śaṃbhurvākyametaduvāca ha

||10||

भक्तियुक्ता द्विजाः सर्वेऽस्तुवंस्ते वैदिकैः स्तवैः ॥

तेषां तुष्टस्ततः शंभुर्वाक्यमेतदुवाच ह

śrīmahādeva uvāca

tuṣṭo'haṃ munayaḥ sarve śraddhayā parayā hi vaḥ ||

varaṃ vai vriyatāṃ śīghraṃ sarvaiścaiva pṛthakpṛthak

||11||

तुष्टोऽहं मुनयः सर्वे श्रद्धया परया हि वः ॥

वरं वै व्रियतां शीघ्रं सर्वैश्चैव पृथक्पृथक्

ṛṣaya ūcuḥ

eṣa eva varo'smākaṃ sarveṣāṃ hṛdi varttitaḥ ||

yugapaddarśanāddeva jāyatāṃ phalamuttamam

||12||

एष एव वरोऽस्माकं सर्वेषां हृदि वर्त्तितः ॥

युगपद्दर्शनाद्देव जायतां फलमुत्तमम्

śrīmahādeva uvāca

na vṛthā darśanaṃ me syādviśeṣādbrāhmaṇasya ca ||

darśanaṃ ye kariṣyaṃti teṣāṃ ca tīrthajaṃ phalam

||13||

न वृथा दर्शनं मे स्याद्विशेषाद्ब्राह्मणस्य च ॥

दर्शनं ये करिष्यंति तेषां च तीर्थजं फलम्

munaya ūcuḥ

avaśyaṃ yadi dātavyo varo'smākaṃ maheśvara ||

ekaṃ koṭimayaṃ liṃgaṃ kriyatāṃ vṛṣabhadhvaja

||14||

अवश्यं यदि दातव्यो वरोऽस्माकं महेश्वर ॥

एकं कोटिमयं लिंगं क्रियतां वृषभध्वज

yasmindṛṣṭe phalaṃ nṛṇāṃ jāyate koṭiliṃgajam ||

evameṣa varo'smākaṃ dīyatāṃ vṛṣabhadhvaja

||15||

यस्मिन्दृष्टे फलं नृणां जायते कोटिलिंगजम् ॥

एवमेष वरोऽस्माकं दीयतां वृषभध्वज

pulastya uvāca

evaṃ saprārthamānānāṃ munīnāṃ bhāvitātmanām ||

nirbhidya parvataśreṣṭhaṃ sahasā liṃgamudgatam

||16||

एवं सप्रार्थमानानां मुनीनां भावितात्मनाम् ॥

निर्भिद्य पर्वतश्रेष्ठं सहसा लिंगमुद्गतम्

etasminneva kāle tu vāguvācāśarīriṇī ||

kṛpayā parayā sarvāṃstānṛṣīnvasudhādhipa

||17||

एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी ॥

कृपया परया सर्वांस्तानृषीन्वसुधाधिप

vāguvāca

koṭīśvarākhyaṃ me liṃgaṃ loke khyātiṃ gamiṣyati ||

māghakṛṣṇacaturddaśyāṃ yaścainaṃ pūjayiṣyati

||18||

कोटीश्वराख्यं मे लिंगं लोके ख्यातिं गमिष्यति ॥

माघकृष्णचतुर्द्दश्यां यश्चैनं पूजयिष्यति

sarvaṃ koṭiguṇaṃ tasya phalaṃ viprā bhaviṣyati ||

dākṣiṇātyo naro yastu śrāddhamatra kariṣyati

||19||

सर्वं कोटिगुणं तस्य फलं विप्रा भविष्यति ॥

दाक्षिणात्यो नरो यस्तु श्राद्धमत्र करिष्यति

phalaṃ koṭiguṇaṃ tasya gayāśrāddhasamaṃ bhavet ||

tasmādviśeṣataḥ pūjyaṃ mama liṃgaṃ ca mānavaiḥ

||20||

फलं कोटिगुणं तस्य गयाश्राद्धसमं भवेत् ॥

तस्माद्विशेषतः पूज्यं मम लिंगं च मानवैः

pulastya uvāca

evamuktvā tu sā vāṇī virarāma mahīpate ||

tataste munayaḥ sarve gaṃdhadhūpānulepanaiḥ

||21||

एवमुक्त्वा तु सा वाणी विरराम महीपते ॥

ततस्ते मुनयः सर्वे गंधधूपानुलेपनैः

talliṃgaṃ pūjayāmāsuḥ śraddhayā parayā nṛpa ||

pūjayitvā gatāḥ siddhiṃ sarve liṃgaprasādataḥ

||22||

तल्लिंगं पूजयामासुः श्रद्धया परया नृप ॥

पूजयित्वा गताः सिद्धिं सर्वे लिंगप्रसादतः

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhātakhaṇḍe tṛtīye'rbudakhaṇḍe koṭīśvaramāhātmyavarṇanaṃnāmaikādaśo'dhyāyaḥ || 11 ||