śukreśvaramāhātmyavarṇanam
pulastya uvāca
tataḥ śukreśvaraṃ gacchecchukreṇa sthāpitaṃ purā ||
yaṃ dṛṣṭvā mānavaḥ sadyaḥ sarvapāpaiḥ pramucyate
||1||ततः शुक्रेश्वरं गच्छेच्छुक्रेण स्थापितं पुरा ॥
यं दृष्ट्वा मानवः सद्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते
dṛṣṭvā daityānpurā devairnirjitānnṛpasattama ||
cintayāmāsa medhāvī bhārgavastānprati dvijaḥ
||2||दृष्ट्वा दैत्यान्पुरा देवैर्निर्जितान्नृपसत्तम ॥
चिन्तयामास मेधावी भार्गवस्तान्प्रति द्विजः
kathaṃ daityāḥ surāñjitvā prāpsyaṃti ca mahāyaśaḥ ||
ārādhya śaṃkaraṃ siddhiṃ gacchāmi manasepsitam
||3||कथं दैत्याः सुराञ्जित्वा प्राप्स्यंति च महायशः ॥
आराध्य शंकरं सिद्धिं गच्छामि मनसेप्सितम्
evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā gato'rbudamathācalam ||
bhūme vivaramāsādya tapastepe sudāruṇam
||4||एवं स निश्चयं कृत्वा गतोऽर्बुदमथाचलम् ॥
भूमे विवरमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम्
śivaliṃgaṃ pratiṣṭhāpya dhūpagaṃdhānulepanaiḥ ||
aniśaṃ pūjayāmāsa śraddhayā parayānvitaḥ
||5||शिवलिंगं प्रतिष्ठाप्य धूपगंधानुलेपनैः ॥
अनिशं पूजयामास श्रद्धया परयान्वितः
tato varṣasahasrāṃte tutoṣa bhagavāñchivaḥ ||
tasya saṃdarśanaṃ dattvā vākyametaduvāca ha
||6||ततो वर्षसहस्रांते तुतोष भगवाञ्छिवः ॥
तस्य संदर्शनं दत्त्वा वाक्यमेतदुवाच ह
śrīmahādeva uvāca
parituṣṭo'smi te vipra bhaktyā tava dvijottama ||
varaṃ varaya bhadraṃ te yadyapi syātsudurlabham
||7||परितुष्टोऽस्मि ते विप्र भक्त्या तव द्विजोत्तम ॥
वरं वरय भद्रं ते यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्
śukra uvāca
yadi tuṣṭo mahādeva vidyāṃ dehi maheśvara ||
yayā jīvaṃti saṃprāptā mṛtyuṃ saṃkhyepi jaṃtavaḥ
||8||यदि तुष्टो महादेव विद्यां देहि महेश्वर ॥
यया जीवंति संप्राप्ता मृत्युं संख्येपि जंतवः
pulastya uvāca
pradāya vai śivastasmai tāṃ vidyāṃ nṛpasattama ||
abravīcca punaḥ śukraṃ varamanyaṃ vṛṇīṣva me
||9||प्रदाय वै शिवस्तस्मै तां विद्यां नृपसत्तम ॥
अब्रवीच्च पुनः शुक्रं वरमन्यं वृणीष्व मे
śukra uvāca
etatkārtikamāsasya śuklāṣṭamyāṃ tu yaḥ spṛśet ||
tato liṃgaṃ pūjayecca yaḥ pumāñchraddhayānvitaḥ
||10||एतत्कार्तिकमासस्य शुक्लाष्टम्यां तु यः स्पृशेत् ॥
ततो लिंगं पूजयेच्च यः पुमाञ्छ्रद्धयान्वितः
alpamṛtyubhayaṃ tasya mā bhūttava prasādataḥ ||
iṣṭānkāmānavāpnotu ihaloke paratra ca
||11||अल्पमृत्युभयं तस्य मा भूत्तव प्रसादतः ॥
इष्टान्कामानवाप्नोतु इहलोके परत्र च
pulastya uvāca
evamastviti sa procya tatraivāṃtaradhīyata ||
śukropi dānavānsaṃkhye hatāndevairanekaśaḥ
||12||एवमस्त्विति स प्रोच्य तत्रैवांतरधीयत ॥
शुक्रोपि दानवान्संख्ये हतान्देवैरनेकशः
vidyāyāśca prabhāvena jīvayāmāsa tānmuniḥ ||
tasyāgre'sminmahākuṇḍaṃ nirmalaṃ pāpanāśanam
||13||विद्यायाश्च प्रभावेन जीवयामास तान्मुनिः ॥
तस्याग्रेऽस्मिन्महाकुण्डं निर्मलं पापनाशनम्
tatra snāto naraḥ samyakpātakaiśca pramucyate ||
tatra śrāddhena rājeṃdra tuṣṭā yāṃti pitāmahāḥ
||14||तत्र स्नातो नरः सम्यक्पातकैश्च प्रमुच्यते ॥
तत्र श्राद्धेन राजेंद्र तुष्टा यांति पितामहाः
tarpitāḥ salilenaiva kiṃ punaḥ piṃḍadānataḥ ||
tasmātsarvaprayatnena snānaṃ tatra samācaret
||15||तर्पिताः सलिलेनैव किं पुनः पिंडदानतः ॥
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇaekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsa khaṇḍe tṛtīye'rbudakhaṇḍe śukreśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma paṃcadaśo'dhyāyaḥ || 15 ||