मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Arbudakhaṇḍaḥ, adhyāya 37

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Arbudakhaṇḍaḥ · 37

nāgodbhavatīrthamāhātmyavarṇanam

pulastya uvāca

nāgahradaṃ tato gacchettīrthaṃ pāpapraṇāśanam ||

yatra nāgaistapastaptaṃ ramye parvatarodhasi

||1||

नागह्रदं ततो गच्छेत्तीर्थं पापप्रणाशनम् ॥

यत्र नागैस्तपस्तप्तं रम्ये पर्वतरोधसि

kadrūśāpaṃ purā śrutvā nāgāḥ sarve bhayāturāḥ ||

papracchurnāgarājānaṃ śeṣaṃ praṇatakandharāḥ

||2||

कद्रूशापं पुरा श्रुत्वा नागाः सर्वे भयातुराः ॥

पप्रच्छुर्नागराजानं शेषं प्रणतकन्धराः

mātṛśāpena saṃtaptā vayaṃ pannagasattama ||

kiṃ kurmaḥ kva ca gacchāmaḥ śāpamokṣo bhavetkatham

||3||

मातृशापेन संतप्ता वयं पन्नगसत्तम ॥

किं कुर्मः क्व च गच्छामः शापमोक्षो भवेत्कथम्

śeṣa uvāca

prasāditā mayā mātā śāpamuktikṛte purā ||

tayoktaṃ ye tapoyuktā dharmātmānaḥ susaṃyatāḥ

||4||

प्रसादिता मया माता शापमुक्तिकृते पुरा ॥

तयोक्तं ये तपोयुक्ता धर्मात्मानः सुसंयताः

na dahiṣyati tānvahniryajñe pārikṣitasya hi ||

tasmādgatvārbudaṃnāma parvataṃ dharaṇītale

||5||

न दहिष्यति तान्वह्निर्यज्ञे पारिक्षितस्य हि ॥

तस्माद्गत्वार्बुदंनाम पर्वतं धरणीतले

tatra yūyaṃ tapoyuktā bhavadhvaṃ susamāhitāḥ ||

yatrāste sā svayaṃ devī caṃḍikā kāmarūpiṇī

||6||

तत्र यूयं तपोयुक्ता भवध्वं सुसमाहिताः ॥

यत्रास्ते सा स्वयं देवी चंडिका कामरूपिणी

yasyāḥ saṃkīrttanenāpi naśyaṃti vipado dhruvam ||

ārādhayadhvamaniśaṃ tāṃ devīṃ mama vākyataḥ

||7||

यस्याः संकीर्त्तनेनापि नश्यंति विपदो ध्रुवम् ॥

आराधयध्वमनिशं तां देवीं मम वाक्यतः

tasyāḥ prasādataḥ sarve bhaviṣyatha gatajvarāḥ ||

etamevātra paśyāmi upāyaṃ nāgasattamāḥ ||

daivo vā mānuṣo vā'pi nānyo vo muktikārakaḥ

||8||

तस्याः प्रसादतः सर्वे भविष्यथ गतज्वराः ॥

एतमेवात्र पश्यामि उपायं नागसत्तमाः ॥

दैवो वा मानुषो वाऽपि नान्यो वो मुक्तिकारकः

pulastya uvāca

evamuktāstato nāgā nāgarājena pārthiva ||

praṇamya taṃ tato jagmurarbudaṃ parvataṃ prati

||9||

एवमुक्तास्ततो नागा नागराजेन पार्थिव ॥

प्रणम्य तं ततो जग्मुरर्बुदं पर्वतं प्रति

te bhittvā dharaṇīpṛṣṭhaṃ parvate tadanantaram ||

nijagmurbilamārgeṇa kṛtvā śvabhre suvistaram

||10||

ते भित्त्वा धरणीपृष्ठं पर्वते तदनन्तरम् ॥

निजग्मुर्बिलमार्गेण कृत्वा श्वभ्रे सुविस्तरम्

tato dhṛtavratāḥ sarve devī bhaktiparāyaṇāḥ ||

vasaṃti bhaktisaṃyuktāścaṇḍikārādhanāya te

||11||

ततो धृतव्रताः सर्वे देवी भक्तिपरायणाः ॥

वसंति भक्तिसंयुक्ताश्चण्डिकाराधनाय ते

tasthustatra sadā homaṃ kurvanto jāpyamuttamam ||

ekāhārā nirāhārā vāyubhakṣāstathā pare

||12||

तस्थुस्तत्र सदा होमं कुर्वन्तो जाप्यमुत्तमम् ॥

एकाहारा निराहारा वायुभक्षास्तथा परे

dantolūkhalinaḥ kecidaśmakuṭṭāstathā pare ||

pañcāgnisādhakāścānye sadyaḥ prakṣālakāstathā

||13||

दन्तोलूखलिनः केचिदश्मकुट्टास्तथा परे ॥

पञ्चाग्निसाधकाश्चान्ये सद्यः प्रक्षालकास्तथा

gītaṃ vādyaṃ tathā cakruranye devāḥ purastadā ||

ananyaśradayopetāṃstāndṛṣṭvā pannagottamān

||14||

गीतं वाद्यं तथा चक्रुरन्ये देवाः पुरस्तदा ॥

अनन्यश्रदयोपेतांस्तान्दृष्ट्वा पन्नगोत्तमान्

tato devī susantuṣṭā vākyametaduvāca ha

||15||

ततो देवी सुसन्तुष्टा वाक्यमेतदुवाच ह

devyuvāca

parituṣṭāsmi vo vatsāḥ kimarthaṃ tapyate tapaḥ ||

varayadhvaṃ varaṃ matto yaḥ sthito bhavatāṃ hṛdi

||16||

परितुष्टास्मि वो वत्साः किमर्थं तप्यते तपः ॥

वरयध्वं वरं मत्तो यः स्थितो भवतां हृदि

nāgā ūcuḥ

mātṛśāpena saṃtaptā vayaṃ devi nirāśrayāḥ ||

nāgarājasamādeśāccharaṇaṃ tvāṃ samāgatāḥ

||17||

मातृशापेन संतप्ता वयं देवि निराश्रयाः ॥

नागराजसमादेशाच्छरणं त्वां समागताः

sā tvaṃ rakṣa bhayāttasmācchāpavahnisamudbhavāt ||

vayaṃ mātrā purā śaptāḥ kasmiṃścitkāraṇāntare ||

pārikṣitasya yajñe vaḥ pāvako bhakṣayiṣyati

||18||

सा त्वं रक्ष भयात्तस्माच्छापवह्निसमुद्भवात् ॥

वयं मात्रा पुरा शप्ताः कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ॥

पारिक्षितस्य यज्ञे वः पावको भक्षयिष्यति

devyuvāca

yāvattasya bhavedyajña stāvadyūyaṃ mamāntike ||

saṃtiṣṭhata vinā bhītyā bhogānbhuṅdhvaṃ supuṣkalān

||19||

यावत्तस्य भवेद्यज्ञ स्तावद्यूयं ममान्तिके ॥

संतिष्ठत विना भीत्या भोगान्भुङ्ध्वं सुपुष्कलान्

samāpte ca kratau bhūyo gaṃtāraḥ svaṃ niketanam ||

yuṣmābhirbheditaṃ yasmādetatparvatakandaram

||20||

समाप्ते च क्रतौ भूयो गंतारः स्वं निकेतनम् ॥

युष्माभिर्भेदितं यस्मादेतत्पर्वतकन्दरम्

nāgahradaṃ tu tattīrthametadbhāvi dharātale ||

atra yaḥ śrāvaṇe māsi pañcamyāṃ bhaktitatparaḥ

||21||

नागह्रदं तु तत्तीर्थमेतद्भावि धरातले ॥

अत्र यः श्रावणे मासि पञ्चम्यां भक्तितत्परः

kariṣyati naraḥ snānaṃ tasya nāhikṛtaṃ bhayam ||

bhaviṣyati punaḥ śrāddhātpitṝnsaṃtārayiṣyati

||22||

करिष्यति नरः स्नानं तस्य नाहिकृतं भयम् ॥

भविष्यति पुनः श्राद्धात्पितॄन्संतारयिष्यति

ye bhogā bhūtale khyātā ye divyā ye ca mānuṣāḥ ||

naro nityaṃ labhiṣyati na saṃśayaḥ

||23||

ये भोगा भूतले ख्याता ये दिव्या ये च मानुषाः ॥

नरो नित्यं लभिष्यति न संशयः

pulastya uvāca

tato hṛṣṭā babhūvuste muktvā taddāruṇaṃ bhayam ||

devyāḥ śaraṇamāpannāstasthustatra nagottame

||24||

ततो हृष्टा बभूवुस्ते मुक्त्वा तद्दारुणं भयम् ॥

देव्याः शरणमापन्नास्तस्थुस्तत्र नगोत्तमे

tataḥ kālena mahatā satre pārikṣitasya ca ||

nirvṛtte te tadā jagmuḥ sunirvṛttā rasātalam

||25||

ततः कालेन महता सत्रे पारिक्षितस्य च ॥

निर्वृत्ते ते तदा जग्मुः सुनिर्वृत्ता रसातलम्

devyā caivābhyanujñātāḥ praṇipatya muhurmuhuḥ ||

kṛcchrātpārthivaśārdūla tadbhaktyā niścalīkṛtāḥ

||26||

देव्या चैवाभ्यनुज्ञाताः प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः ॥

कृच्छ्रात्पार्थिवशार्दूल तद्भक्त्या निश्चलीकृताः

adyāpi kṛṣṇapaṃcamyāṃ śrāvaṇe māsi pārthiva ||

sānnidhyaṃ tatra kurvaṃti devīdarśanalālasāḥ

||27||

अद्यापि कृष्णपंचम्यां श्रावणे मासि पार्थिव ॥

सान्निध्यं तत्र कुर्वंति देवीदर्शनलालसाः

tasmātsarvaprayatnena śrāddhaṃ tatra samācaret ||

snānaṃ ca pārthivaśreṣṭha ya icchecchreya ātmanaḥ

||28||

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् ॥

स्नानं च पार्थिवश्रेष्ठ य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe tṛtīye'rbudakhaṇḍe nāgodbhavatīrthamāhātmya varṇanaṃnāma saptatriṃśo'dhyāyaḥ || 37 ||