athoddhavastu tāndṛṣṭvā kṛṣṇakīrtanatatparān
śrīsūta uvāca
athoddhavastu tāndṛṣṭvā kṛṣṇakīrtanatatparān ||
satkṛtyātha pariṣvajya parīkṣitamuvāca ha
||1||अथोद्धवस्तु तान्दृष्ट्वा कृष्णकीर्तनतत्परान् ॥
सत्कृत्याथ परिष्वज्य परीक्षितमुवाच ह
uddhava uvāca
dhanyo'si rājankṛṣṇaikabhaktyā pūrṇo'si nityadā ||
yastvaṃ nimagnacitto'si kṛṣṇasaṃkīrtanotsave
||2||धन्योऽसि राजन्कृष्णैकभक्त्या पूर्णोऽसि नित्यदा ॥
यस्त्वं निमग्नचित्तोऽसि कृष्णसंकीर्तनोत्सवे
kṛṣṇapatnīṣu vajre ca diṣṭyā prītiḥ pravartitā ||
tavocitamidaṃ tāta kṛṣṇadattāṃga vaibhava
||3||कृष्णपत्नीषु वज्रे च दिष्ट्या प्रीतिः प्रवर्तिता ॥
तवोचितमिदं तात कृष्णदत्तांग वैभव
dvārakāstheṣu sarveṣu dhanyā ete na saṃśayaḥ ||
yeṣāṃ vrajanivāsāya pārthamādiṣṭavānprabhuḥ
||4||द्वारकास्थेषु सर्वेषु धन्या एते न संशयः ॥
येषां व्रजनिवासाय पार्थमादिष्टवान्प्रभुः
śrīkṛṣṇasya manaścaṃdro rādhāsyaprabhayānvitaḥ ||
tadvihāravanaṃ gobhirmaṇḍayanrocate sadā
||5||श्रीकृष्णस्य मनश्चंद्रो राधास्यप्रभयान्वितः ॥
तद्विहारवनं गोभिर्मण्डयन्रोचते सदा
kṛṣṇacandraḥ sadā pūrṇastasya ṣoḍaśa yāḥ kalāḥ ||
citsahasraprabhābhinnā atrāste tatsvarūpatā
||6||कृष्णचन्द्रः सदा पूर्णस्तस्य षोडश याः कलाः ॥
चित्सहस्रप्रभाभिन्ना अत्रास्ते तत्स्वरूपता
evaṃ vajrastu rājendra prapannabhayabhañjakaḥ ||
śrīkṛṣṇadakṣiṇe pāde sthānametasya vartate
||7||एवं वज्रस्तु राजेन्द्र प्रपन्नभयभञ्जकः ॥
श्रीकृष्णदक्षिणे पादे स्थानमेतस्य वर्तते
avatāre'tra kṛṣṇena yogamāyā'ti bhāvitā ||
tadbalenātmavismṛtyā sīdantyete na saṃśayaḥ
||8||अवतारेऽत्र कृष्णेन योगमायाऽति भाविता ॥
तद्बलेनात्मविस्मृत्या सीदन्त्येते न संशयः
ṛte kṛṣṇaprakāśaṃ tu svātmabodho na kasyacit ||
tatprakāśastu jīvānāṃ māyayā pihitaḥ sadā
||9||ऋते कृष्णप्रकाशं तु स्वात्मबोधो न कस्यचित् ॥
तत्प्रकाशस्तु जीवानां मायया पिहितः सदा
aṣṭāviṃśe dvāparānte svayameva yadā hariḥ ||
utsārayennijāṃ māyāṃ tatprakāśo bhavettadā
||10||अष्टाविंशे द्वापरान्ते स्वयमेव यदा हरिः ॥
उत्सारयेन्निजां मायां तत्प्रकाशो भवेत्तदा
sa tu kālo vyatikrāṃtastenedamaparaṃ śṛṇu ||
anyadā tatprakāśastu śrīmadbhāgavatādbhavet
||11||स तु कालो व्यतिक्रांतस्तेनेदमपरं शृणु ॥
अन्यदा तत्प्रकाशस्तु श्रीमद्भागवताद्भवेत्
śrīmadbhāgavataṃ śāstraṃ yatra bhāgavatairyadā ||
kīrtyate śrūyate cāpi śrīkṛṣṇastatra niścitam
||12||श्रीमद्भागवतं शास्त्रं यत्र भागवतैर्यदा ॥
कीर्त्यते श्रूयते चापि श्रीकृष्णस्तत्र निश्चितम्
śrīmadbhāgavataṃ yatra ślokaṃ ślokārddhameva ca ||
tatrāpi bhagavānkṛṣṇo ballavībhirvirājate
||13||श्रीमद्भागवतं यत्र श्लोकं श्लोकार्द्धमेव च ॥
तत्रापि भगवान्कृष्णो बल्लवीभिर्विराजते
bhārate mānavaṃ janma prāpya bhāgavataṃ na yaiḥ ||
śrutaṃ pāpaparādhīnairātmaghātastu taiḥ kṛtaḥ
||14||भारते मानवं जन्म प्राप्य भागवतं न यैः ॥
श्रुतं पापपराधीनैरात्मघातस्तु तैः कृतः
śrīmadbhāgavataṃ śāstraṃ nityaṃ yaiḥ parisevitam ||
piturmātuśca bhāryāyāḥ kulapaṃktiḥ sutāritā
||15||श्रीमद्भागवतं शास्त्रं नित्यं यैः परिसेवितम् ॥
पितुर्मातुश्च भार्यायाः कुलपंक्तिः सुतारिता
vidyāprakāśo viprāṇāṃ rājāṃ śatrujayo viśām ||
dhanaṃ svāsthyaṃ ca śūdrāṇāṃ śrīmadbhāgavatādbhavet
||16||विद्याप्रकाशो विप्राणां राजां शत्रुजयो विशाम् ॥
धनं स्वास्थ्यं च शूद्राणां श्रीमद्भागवताद्भवेत्
yoṣitāmapareṣāṃ ca sarvavāṃchitapūraṇam ||
ato bhāgavataṃ nityaṃ ko na seveta bhāgyavān
||17||योषितामपरेषां च सर्ववांछितपूरणम् ॥
अतो भागवतं नित्यं को न सेवेत भाग्यवान्
anekajanmasaṃsiddhaḥ śrīmadbhāgavataṃ labhet ||
prakāśo bhagavadbhakterudbhavastatra jāyate
||18||अनेकजन्मसंसिद्धः श्रीमद्भागवतं लभेत् ॥
प्रकाशो भगवद्भक्तेरुद्भवस्तत्र जायते
sāṃkhyāyanaprasādāptaṃ śrīmadbhāgavataṃ purā ||
bṛhaspatirdattavānme tenāhaṃ kṛṣṇavallabhaḥ
||19||सांख्यायनप्रसादाप्तं श्रीमद्भागवतं पुरा ॥
बृहस्पतिर्दत्तवान्मे तेनाहं कृष्णवल्लभः
ākhyāyikā ca tenoktā viṣṇurāta nibodha tām ||
jñāyate saṃpradāyo'pi yatra bhāgavataśruteḥ
||20||आख्यायिका च तेनोक्ता विष्णुरात निबोध ताम् ॥
ज्ञायते संप्रदायोऽपि यत्र भागवतश्रुतेः
śrībṛhaspatiruvāca
īkṣāṃcakre yadā kṛṣṇo māyāpuruṣarūpadhṛk ||
brahmā viṣṇuḥ śivaścāpi rajaḥsattvatamoguṇaiḥ
||21||ईक्षांचक्रे यदा कृष्णो मायापुरुषरूपधृक् ॥
ब्रह्मा विष्णुः शिवश्चापि रजःसत्त्वतमोगुणैः
puruṣāstraya uttasthuradhikārāṃstadādiśat ||
utpattau pālane caiva saṃhāre prakrameṇa tān
||22||पुरुषास्त्रय उत्तस्थुरधिकारांस्तदादिशत् ॥
उत्पत्तौ पालने चैव संहारे प्रक्रमेण तान्
brahmā tu nābhikamalādutpannastaṃ vyajijñapat ||
śrībrahmovāca ||
nārāyaṇādipuruṣa paramātmannamo'stu te
||23||ब्रह्मा तु नाभिकमलादुत्पन्नस्तं व्यजिज्ञपत् ॥
श्रीब्रह्मोवाच ॥
नारायणादिपुरुष परमात्मन्नमोऽस्तु ते
tvayā sarge niyukto'smi pāpīyānmāṃ rajoguṇaḥ ||
tvatsmṛtau naiva bādheta tathaiva kṛpayā prabho
||24||त्वया सर्गे नियुक्तोऽस्मि पापीयान्मां रजोगुणः ॥
त्वत्स्मृतौ नैव बाधेत तथैव कृपया प्रभो
śrībṛhaspatiruvāca
yadā tu bhagavāṃstasmai śrīmadbhāgavataṃ purā ||
upadiśyābravīdbrahmansevasvainatsvasiddhaye
||25||यदा तु भगवांस्तस्मै श्रीमद्भागवतं पुरा ॥
उपदिश्याब्रवीद्ब्रह्मन्सेवस्वैनत्स्वसिद्धये
brahmā tu paramaprītastena kṛṣṇāptaye'niśam ||
saptāvaraṇabhaṃgāya saptāhaṃ samavartayat
||26||ब्रह्मा तु परमप्रीतस्तेन कृष्णाप्तयेऽनिशम् ॥
सप्तावरणभंगाय सप्ताहं समवर्तयत्
śrībhāgavatasaptāhasevanāptamanorathaḥ ||
sṛṣṭiṃ vitanute nityaṃ sasaptāhaḥ punaḥpunaḥ
||27||श्रीभागवतसप्ताहसेवनाप्तमनोरथः ॥
सृष्टिं वितनुते नित्यं ससप्ताहः पुनःपुनः
viṣṇurapyarthayāmāsa pumāṃsaṃ svārthasiddhaye ||
prajānāṃ pālane puṃsā yadanenāpi kalpitaḥ
||28||विष्णुरप्यर्थयामास पुमांसं स्वार्थसिद्धये ॥
प्रजानां पालने पुंसा यदनेनापि कल्पितः
śrīviṣṇuruvāca
prajānāṃ pālanaṃ deva kariṣyāmi yathocitam ||
pravṛttyā ca nivṛttyā ca karmajñānaprayojanāt
||29||प्रजानां पालनं देव करिष्यामि यथोचितम् ॥
प्रवृत्त्या च निवृत्त्या च कर्मज्ञानप्रयोजनात्
yadāyadaiva kālena dharmaglānirbhaviṣyati ||
dharmaṃ saṃsthāpayiṣyāmi hyavatāraistadā tadā
||30||यदायदैव कालेन धर्मग्लानिर्भविष्यति ॥
धर्मं संस्थापयिष्यामि ह्यवतारैस्तदा तदा
bhogārthibhyastu yajñādiphalaṃ dāsyāmi niścitam ||
mokṣārthibhyo viraktebhyo muktiṃ pañcavidhāṃ tathā
||31||भोगार्थिभ्यस्तु यज्ञादिफलं दास्यामि निश्चितम् ॥
मोक्षार्थिभ्यो विरक्तेभ्यो मुक्तिं पञ्चविधां तथा
ye'pi mokṣaṃ na vāñchanti tānkathaṃ pālayāmyaham ||
ātmānaṃ ca śriyaṃ cāpi pālayāmi kathaṃ vada
||32||येऽपि मोक्षं न वाञ्छन्ति तान्कथं पालयाम्यहम् ॥
आत्मानं च श्रियं चापि पालयामि कथं वद
tasmā api pumānādyaḥ śrībhāgavatamādiśat ||
uvāca ca paṭhasvainattava sarvārthasiddhaye
||33||तस्मा अपि पुमानाद्यः श्रीभागवतमादिशत् ॥
उवाच च पठस्वैनत्तव सर्वार्थसिद्धये
tato viṣṇuḥ prasannātmā paramārthakapālane ||
samartho'bhūcchriyā māsimāsi bhāgavataṃ smaran
||34||ततो विष्णुः प्रसन्नात्मा परमार्थकपालने ॥
समर्थोऽभूच्छ्रिया मासिमासि भागवतं स्मरन्
yadā viṣṇuḥ svayaṃ vaktā lakṣmīśca śravaṇe ratā ||
tadā bhāgavataśrāvo māsenaiva punaḥpunaḥ
||35||यदा विष्णुः स्वयं वक्ता लक्ष्मीश्च श्रवणे रता ॥
तदा भागवतश्रावो मासेनैव पुनःपुनः
yadā lakṣmīḥ svayaṃ vaktrī viṣṇuśca śravaṇe rataḥ ||
māsadvayaṃ rasāsvādastadātīva suśobhate
||36||यदा लक्ष्मीः स्वयं वक्त्री विष्णुश्च श्रवणे रतः ॥
मासद्वयं रसास्वादस्तदातीव सुशोभते
adhikāre sthito viṣṇurlakṣmīrniścintamānasā ||
tena bhāgavatāsvādastasyā bhūri prakāśate
||37||अधिकारे स्थितो विष्णुर्लक्ष्मीर्निश्चिन्तमानसा ॥
तेन भागवतास्वादस्तस्या भूरि प्रकाशते
atha rudro'pi taṃ devaṃ saṃhārādhikṛtaḥ purā ||
pumāṃsaṃ prārthayāmāsa svasāmarthyavivṛddhaye
||38||अथ रुद्रोऽपि तं देवं संहाराधिकृतः पुरा ॥
पुमांसं प्रार्थयामास स्वसामर्थ्यविवृद्धये
śrīrudra uvāca
nitye naimittike caiva saṃhāre prākṛte tathā ||
śaktayo mama vidyante devadeva mama prabho
||39||नित्ये नैमित्तिके चैव संहारे प्राकृते तथा ॥
शक्तयो मम विद्यन्ते देवदेव मम प्रभो
ātyaṃtike tu saṃhāre mama śaktirna vidyate ||
mahadduḥkhaṃ mamaitattu tena tvāṃ prārthayāmyaham
||40||आत्यंतिके तु संहारे मम शक्तिर्न विद्यते ॥
महद्दुःखं ममैतत्तु तेन त्वां प्रार्थयाम्यहम्
śrībṛhaspatiruvāca
śrīmadbhāgavataṃ tasmā api nārāyaṇo dadau ||
sa tu saṃsevanādasya jigye cāpi tamoguṇam
||41||श्रीमद्भागवतं तस्मा अपि नारायणो ददौ ॥
स तु संसेवनादस्य जिग्ये चापि तमोगुणम्
kathā bhāgavatī tena sevitā varṣamātrataḥ ||
laye tvātyaṃtike tenāvāpa śaktiṃ sadāśivaḥ
||42||कथा भागवती तेन सेविता वर्षमात्रतः ॥
लये त्वात्यंतिके तेनावाप शक्तिं सदाशिवः
uddhava uvāca
śrībhāgavatamāhātmya imāmākhyāyikāṃ guroḥ ||
śrutvā bhāgavataṃ labdhvā mumude'haṃ praṇamya tam
||43||श्रीभागवतमाहात्म्य इमामाख्यायिकां गुरोः ॥
श्रुत्वा भागवतं लब्ध्वा मुमुदेऽहं प्रणम्य तम्
tatastu vaiṣṇavīṃ rītiṃ gṛhītvā māsamātrataḥ ||
śrīmadbhāgavatāsvādo mayā samyaṅniṣevitaḥ
||44||ततस्तु वैष्णवीं रीतिं गृहीत्वा मासमात्रतः ॥
श्रीमद्भागवतास्वादो मया सम्यङ्निषेवितः
tāvataiva babhūvāhaṃ kṛṣṇasya dayitaḥ sakhā ||
kṛṣṇenātha niyukto'haṃ vraje svapreyasīgaṇe
||45||तावतैव बभूवाहं कृष्णस्य दयितः सखा ॥
कृष्णेनाथ नियुक्तोऽहं व्रजे स्वप्रेयसीगणे
virahārttāsu gopīṣu svayaṃ nityavihāriṇā ||
śrībhāgavatasaṃdeśo manmukhena prayojitaḥ
||46||विरहार्त्तासु गोपीषु स्वयं नित्यविहारिणा ॥
श्रीभागवतसंदेशो मन्मुखेन प्रयोजितः
taṃ yathāmati labdhvā tā āsanvirahavarjjitāḥ ||
nājñāsiṣaṃ rahasyaṃ taccamatkārastu lokitaḥ
||47||तं यथामति लब्ध्वा ता आसन्विरहवर्ज्जिताः ॥
नाज्ञासिषं रहस्यं तच्चमत्कारस्तु लोकितः
svarvāsaṃ prārthya kṛṣṇaṃ ca brahmādyeṣu gateṣu me ||
śrīmadbhāgavate kṛṣṇastadrahasyaṃ svayaṃ dadau
||48||स्वर्वासं प्रार्थ्य कृष्णं च ब्रह्माद्येषु गतेषु मे ॥
श्रीमद्भागवते कृष्णस्तद्रहस्यं स्वयं ददौ
purato'śvatthamūlasya cakāra mayi taddṛḍham ||
tenātra vrajavallīṣu vasāmi badarīṃ gataḥ
||49||पुरतोऽश्वत्थमूलस्य चकार मयि तद्दृढम् ॥
तेनात्र व्रजवल्लीषु वसामि बदरीं गतः
tasmānnāradakuṇḍe'tra tiṣṭhāmi svecchayā sadā ||
kṛṣṇaprakāśo bhaktānāṃ śrīmadbhāgavatādbhavet
||50||तस्मान्नारदकुण्डेऽत्र तिष्ठामि स्वेच्छया सदा ॥
कृष्णप्रकाशो भक्तानां श्रीमद्भागवताद्भवेत्
tadeṣāmapi kāryyārthaṃ śrīmadbhāgavataṃ tvaham ||
pravakṣyāmi sahāyo'tra tvayaivānuṣṭhito bhavet
||51||तदेषामपि कार्य्यार्थं श्रीमद्भागवतं त्वहम् ॥
प्रवक्ष्यामि सहायोऽत्र त्वयैवानुष्ठितो भवेत्
śrīsūta uvāca
viṣṇurātastu śrutvā taduddhavaṃ praṇato'bravīt ||
śrīparīkṣiduvāca ||
haridāsa tvayā kāryyaṃ śrībhāgavatakīrtanam
||52||विष्णुरातस्तु श्रुत्वा तदुद्धवं प्रणतोऽब्रवीत् ॥
श्रीपरीक्षिदुवाच ॥
हरिदास त्वया कार्य्यं श्रीभागवतकीर्तनम्
ājñāpyo'haṃ yathākāryyaṃ sahāyo'tra mayā tathā ||
śrīsūta uvāca ||
śrutvaitaduddhavo vākyamuvāca prītamānasaḥ
||53||आज्ञाप्योऽहं यथाकार्य्यं सहायोऽत्र मया तथा ॥
श्रीसूत उवाच ॥
श्रुत्वैतदुद्धवो वाक्यमुवाच प्रीतमानसः
uddhava uvāca
śrīkṛṣṇena parityakte bhūtale balavānkaliḥ ||
kariṣyati paraṃ vighnaṃ satkārye samupasthite
||54||श्रीकृष्णेन परित्यक्ते भूतले बलवान्कलिः ॥
करिष्यति परं विघ्नं सत्कार्ये समुपस्थिते
tasmāddigvijayaṃ yāhi kalinigrahamācara ||
ahaṃ tu māsamātreṇa vaiṣṇavīṃ rītimāsthitaḥ
||55||तस्माद्दिग्विजयं याहि कलिनिग्रहमाचर ॥
अहं तु मासमात्रेण वैष्णवीं रीतिमास्थितः
śrīmadbhāgavatāsvādaṃ pracārya tvatsahāyataḥ ||
etānsamprāpayiṣyāmi nityadhāmni madhudviṣaḥ
||56||श्रीमद्भागवतास्वादं प्रचार्य त्वत्सहायतः ॥
एतान्सम्प्रापयिष्यामि नित्यधाम्नि मधुद्विषः
śrīsūta uvāca
śrutvaivaṃ tadvaco rājā muditaścintayāturaḥ ||
tadā vijñāpayāmāsa svābhiprāyaṃ tamuddhavam
||57||श्रुत्वैवं तद्वचो राजा मुदितश्चिन्तयातुरः ॥
तदा विज्ञापयामास स्वाभिप्रायं तमुद्धवम्
śrīparīkṣiduvāca
kaliṃ tu nigrahīṣyāmi tāta te vacasi sthitaḥ ||
śrībhāgavatasaṃprāptiḥ kathaṃ mama bhaviṣyati
||58||कलिं तु निग्रहीष्यामि तात ते वचसि स्थितः ॥
श्रीभागवतसंप्राप्तिः कथं मम भविष्यति
ahaṃ tu samanugrāhyastava pādatale śritaḥ ||
śrīsūta uvāca ||
śrutvaitadvacanaṃ bhūyo'pyuddhavastamuvāca ha
||59||अहं तु समनुग्राह्यस्तव पादतले श्रितः ॥
श्रीसूत उवाच ॥
श्रुत्वैतद्वचनं भूयोऽप्युद्धवस्तमुवाच ह
uddhava uvāca
rājaṃścintā tu te kā'pi naiva kāryyā kathaṃcana ||
tavaiva bhagavacchāstre yato mukhyādhikāritā
||60||राजंश्चिन्ता तु ते काऽपि नैव कार्य्या कथंचन ॥
तवैव भगवच्छास्त्रे यतो मुख्याधिकारिता
etāvatkālaparyyantaṃ prāyo bhāgavataśruteḥ ||
vārtāmapi na jānanti manuṣyāḥ karmatatparāḥ
||61||एतावत्कालपर्य्यन्तं प्रायो भागवतश्रुतेः ॥
वार्तामपि न जानन्ति मनुष्याः कर्मतत्पराः
tvatprasādena bahavo manuṣyā bhāratājire ||
śrīmadbhāgavataprāptau sukhaṃ prāpsyanti śāśvatam
||62||त्वत्प्रसादेन बहवो मनुष्या भारताजिरे ॥
श्रीमद्भागवतप्राप्तौ सुखं प्राप्स्यन्ति शाश्वतम्
nandanandanarūpastu śrīśuko bhagavānṛṣiḥ ||
śrīmadbhāgavataṃ tubhyaṃ śrāvayiṣyatyasaṃśayaḥ
||63||नन्दनन्दनरूपस्तु श्रीशुको भगवानृषिः ॥
श्रीमद्भागवतं तुभ्यं श्रावयिष्यत्यसंशयः
tena prāpsyasi rājaṃstvaṃ nityaṃ dhāma vrajeśituḥ ||
śrībhāgavatasaṃcārastato bhuvi bhaviṣyati
||64||तेन प्राप्स्यसि राजंस्त्वं नित्यं धाम व्रजेशितुः ॥
श्रीभागवतसंचारस्ततो भुवि भविष्यति
tasmāttvaṃ gaccha rājendra kalinigrahamācara ||
śrīsūta uvāca ||
ityuktastaṃ parikramya gato rājā diśāṃ jaye
||65||तस्मात्त्वं गच्छ राजेन्द्र कलिनिग्रहमाचर ॥
श्रीसूत उवाच ॥
इत्युक्तस्तं परिक्रम्य गतो राजा दिशां जये
vajrastu nijarājyeśaṃ pratibāhuṃ vidhāya ca ||
tatraiva mātṛbhiḥ sākaṃ tasthau bhāgavatāśayā
||66||वज्रस्तु निजराज्येशं प्रतिबाहुं विधाय च ॥
तत्रैव मातृभिः साकं तस्थौ भागवताशया
atha vṛndāvane māsaṃ govarddhanasamīpataḥ ||
śrīmadbhāgavatāsvādastūddhavena pravartitaḥ
||67||अथ वृन्दावने मासं गोवर्द्धनसमीपतः ॥
श्रीमद्भागवतास्वादस्तूद्धवेन प्रवर्तितः
tasminnāsvādyamāne tu saccidānandarūpiṇī ||
pracakāśe harerlīlā sarvataḥ kṛṣṇa eva ca
||68||तस्मिन्नास्वाद्यमाने तु सच्चिदानन्दरूपिणी ॥
प्रचकाशे हरेर्लीला सर्वतः कृष्ण एव च
ātmānaṃ ca tadantaḥsthaṃ sarve'pi dadṛśustadā ||
vajrastu dakṣiṇe dṛṣṭvā kṛṣṇapādasaroruhe
||69||आत्मानं च तदन्तःस्थं सर्वेऽपि ददृशुस्तदा ॥
वज्रस्तु दक्षिणे दृष्ट्वा कृष्णपादसरोरुहे
svātmānaṃ kṛṣṇavaidhuryyānmuktastadbhuvyaśobhata ||
tāśca tanmātaraḥ kṛṣṇe rāsarātriprakāśini
||70||स्वात्मानं कृष्णवैधुर्य्यान्मुक्तस्तद्भुव्यशोभत ॥
ताश्च तन्मातरः कृष्णे रासरात्रिप्रकाशिनि
caṃdre kalāprabhārūpamātmānaṃ vīkṣya vismitāḥ ||
svapreṣṭha virahavyādhivimuktāḥ svapadaṃ yayuḥ
||71||चंद्रे कलाप्रभारूपमात्मानं वीक्ष्य विस्मिताः ॥
स्वप्रेष्ठ विरहव्याधिविमुक्ताः स्वपदं ययुः
ye'nye ca tatra te sarve nityalīlāntaraṃ gatāḥ ||
vyāvahārikalokebhyaḥ sadyo'darśanamāgatāḥ
||72||येऽन्ये च तत्र ते सर्वे नित्यलीलान्तरं गताः ॥
व्यावहारिकलोकेभ्यः सद्योऽदर्शनमागताः
govarddhananikuñjeṣu goṣu vṛndāvanādiṣu ||
nityaṃ kṛṣṇena modante dṛśyante prematatparaiḥ
||73||गोवर्द्धननिकुञ्जेषु गोषु वृन्दावनादिषु ॥
नित्यं कृष्णेन मोदन्ते दृश्यन्ते प्रेमतत्परैः
śrīsūta uvāca
ya etāṃ bhagavatprāptiṃ śṛṇuyāccāpi kīrtayet ||
tasya vai bhagavatprāptirduḥkhahāniśca jāyate
||74||य एतां भगवत्प्राप्तिं शृणुयाच्चापि कीर्तयेत् ॥
तस्य वै भगवत्प्राप्तिर्दुःखहानिश्च जायते
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe parīkṣiduddhavasaṃvāde śrībhāgavatamāhātmye tṛtīyo'dhyāyaḥ || 3 ||