मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kaumārikākhaṇḍaḥ, adhyāya 11

3
Māheśvarakhaṇḍaḥ · Kaumārikākhaṇḍaḥ · 11

śāṃḍilya iti vikhyātaḥ purāhamabhavaṃ dvijaḥ

kūrma uvāca

śāṃḍilya iti vikhyātaḥ purāhamabhavaṃ dvijaḥ ||

bālabhāve mayā bhūpa krīḍamānena nirmitam

||1||

शांडिल्य इति विख्यातः पुराहमभवं द्विजः ॥

बालभावे मया भूप क्रीडमानेन निर्मितम्

purā prāvṛṣi pāṃśūtthaṃ śivāyatanamucchritam ||

jalārdravālukāprāyaṃ prāṃśuprākāraśobhitam

||2||

पुरा प्रावृषि पांशूत्थं शिवायतनमुच्छ्रितम् ॥

जलार्द्रवालुकाप्रायं प्रांशुप्राकारशोभितम्

paṃcāyatanavinyāsamanoharataraṃ nṛpa ||

vināyakaśivāsūryamadhusūdanamūrtimat

||3||

पंचायतनविन्यासमनोहरतरं नृप ॥

विनायकशिवासूर्यमधुसूदनमूर्तिमत्

pītamṛtsvarṇakalaśaṃ dhvajamālāvibhūṣitam ||

kāṣṭhatoraṇavinyastaṃ dolakena vibhūṣitam

||4||

पीतमृत्स्वर्णकलशं ध्वजमालाविभूषितम् ॥

काष्ठतोरणविन्यस्तं दोलकेन विभूषितम्

dṛḍhaprāṃśusamudbhūtasopānaśreṇibhāsuram ||

sarvāścaryamayaṃ divyaṃ vayasyaiḥ saṃvṛtena me

||5||

दृढप्रांशुसमुद्भूतसोपानश्रेणिभासुरम् ॥

सर्वाश्चर्यमयं दिव्यं वयस्यैः संवृतेन मे

tatra jāgeśvaraṃ liṃgaṃ gṛtvātha viniveśitam ||

bālyādupalarūpaṃ tadvarṣāvāriviśudvimat

||6||

तत्र जागेश्वरं लिंगं गृत्वाथ विनिवेशितम् ॥

बाल्यादुपलरूपं तद्वर्षावारिविशुद्विमत्

bakapuṣpaistathānyaiśca kedārotthaiḥ samāhṛtaiḥ ||

komalairaparaiḥ puṣpairvṛtivallīsamudbhavaiḥ

||7||

बकपुष्पैस्तथान्यैश्च केदारोत्थैः समाहृतैः ॥

कोमलैरपरैः पुष्पैर्वृतिवल्लीसमुद्भवैः

kūṣmāṃḍaiścaiva varṇādyairunmattakusumāyutaiḥ ||

maṃdārairbilvapatraiśca dūrvādyaiśca navāṃkuraiḥ

||8||

कूष्मांडैश्चैव वर्णाद्यैरुन्मत्तकुसुमायुतैः ॥

मंदारैर्बिल्वपत्रैश्च दूर्वाद्यैश्च नवांकुरैः

pūjā viracitā ramyā śaṃbhoriti mayā nṛpa ||

tatastāṃḍavamārabdhamanapekṣitasatkriyam

||9||

पूजा विरचिता रम्या शंभोरिति मया नृप ॥

ततस्तांडवमारब्धमनपेक्षितसत्क्रियम्

śivasya purato bālyādgītaṃ ca svasvarjitam ||

akārṣaṃ sakṛdevāhaṃ bālye śiśugaṇāvṛtaḥ

||10||

शिवस्य पुरतो बाल्याद्गीतं च स्वस्वर्जितम् ॥

अकार्षं सकृदेवाहं बाल्ये शिशुगणावृतः

tato mṛto'haṃ jātaśca vipro jātismaro nṛpa ||

vaidiśe nagare'kārṣaṃ śivapūjāṃ viśeṣataḥ

||11||

ततो मृतोऽहं जातश्च विप्रो जातिस्मरो नृप ॥

वैदिशे नगरेऽकार्षं शिवपूजां विशेषतः

śivadīkṣāmupāgamyānugṛhītaḥ śivāgamaiḥ ||

śivaprāsāda ādhāya liṃgaṃ śraddhāsamanvitaḥ

||12||

शिवदीक्षामुपागम्यानुगृहीतः शिवागमैः ॥

शिवप्रासाद आधाय लिंगं श्रद्धासमन्वितः

kalpakoṭiṃ vasetsvargeyaḥ karoti śivālayam ||

yāvaṃti paramāṇūni śivasyāyatane nṛpa

||13||

कल्पकोटिं वसेत्स्वर्गेयः करोति शिवालयम् ॥

यावंति परमाणूनि शिवस्यायतने नृप

bhavaṃti tāvadvarṣāṇi karakaḥ śivasadmani ||

iti paurāṇavākyāni smarañchailaṃ śivālayam

||14||

भवंति तावद्वर्षाणि करकः शिवसद्मनि ॥

इति पौराणवाक्यानि स्मरञ्छैलं शिवालयम्

akāriṣamahaṃ ramyaṃ viśvakarmavidhānataḥ ||

mṛnmayaṃ kāṣṭhaniṣpannaṃ pākveṣṭaṃ śailameva vā

||15||

अकारिषमहं रम्यं विश्वकर्मविधानतः ॥

मृन्मयं काष्ठनिष्पन्नं पाक्वेष्टं शैलमेव वा

kṛtamāyatanaṃ dadyātkramāddaśaguṇaṃ phalam ||

bhasmaśāyī triṣavaṇo bhikṣānnakṛtabhojanaḥ

||16||

कृतमायतनं दद्यात्क्रमाद्दशगुणं फलम् ॥

भस्मशायी त्रिषवणो भिक्षान्नकृतभोजनः

jaṭādharastapasyaṃśca śivārādhanatatparaḥ ||

itthaṃ me kurvato jātaṃ punarbhūpa pramāpaṇam

||17||

जटाधरस्तपस्यंश्च शिवाराधनतत्परः ॥

इत्थं मे कुर्वतो जातं पुनर्भूप प्रमापणम्

jāto jāti smarastatra kāritā tṛtīyehaṃ bhavāṃtare ||

sārvabhaumo mahīpālaḥ pratiṣṭhāne purottame

||18||

जातो जाति स्मरस्तत्र कारिता तृतीयेहं भवांतरे ॥

सार्वभौमो महीपालः प्रतिष्ठाने पुरोत्तमे

jayadatta iti khyātaḥ sūryavaṃśasamudbhavaḥ ||

tato mayā bahuvidhāḥ prāsādāḥ kāritā nṛpa

||19||

जयदत्त इति ख्यातः सूर्यवंशसमुद्भवः ॥

ततो मया बहुविधाः प्रासादाः कारिता नृप

tasminbhavāṃtare śaṃbhorārādhanapareṇa ca ||

tato nirūpitā jātā bakapuṣpapurassarāḥ

||20||

तस्मिन्भवांतरे शंभोराराधनपरेण च ॥

ततो निरूपिता जाता बकपुष्पपुरस्सराः

sauvarṇai rājatai ratnanirmitaiḥ kusumairnṛpa ||

tathāvidhe'nnadānādi karomi nṛpasattama

||21||

सौवर्णै राजतै रत्ननिर्मितैः कुसुमैर्नृप ॥

तथाविधेऽन्नदानादि करोमि नृपसत्तम

kevalaṃ śivaliṃgānāṃ pūjāṃ puṣpaiḥ karomyaham ||

tato me bhagavāñchaṃbhuḥ saṃtuṣṭo'tha varaṃ dadau

||22||

केवलं शिवलिंगानां पूजां पुष्पैः करोम्यहम् ॥

ततो मे भगवाञ्छंभुः संतुष्टोऽथ वरं ददौ

ajarāmaratāṃ rājaṃstenaiva vapuṣāvṛtaḥ ||

tatastathāvidhaṃ prāpyānanyasādhāraṇaṃ varam

||23||

अजरामरतां राजंस्तेनैव वपुषावृतः ॥

ततस्तथाविधं प्राप्यानन्यसाधारणं वरम्

vicarāmi mahīmetāṃ madāṃdha iva vāraṇaḥ ||

śivabhaktiṃ vihāyātha nṛpo'haṃ madanāturaḥ

||24||

विचरामि महीमेतां मदांध इव वारणः ॥

शिवभक्तिं विहायाथ नृपोऽहं मदनातुरः

pradharṣayitumārabdhaḥ striyaḥ paraparigrahāḥ ||

āyuṣastapasaḥ kīrtestejaso yaśasaḥ śriyaḥ

||25||

प्रधर्षयितुमारब्धः स्त्रियः परपरिग्रहाः ॥

आयुषस्तपसः कीर्तेस्तेजसो यशसः श्रियः

vināśakāraṇaṃ mukhyaṃ paradārapradharṣaṇam ||

sakarṇaḥ śrutihīno'sau paśyannaṃdho vadañjaḍaḥ

||26||

विनाशकारणं मुख्यं परदारप्रधर्षणम् ॥

सकर्णः श्रुतिहीनोऽसौ पश्यन्नंधो वदञ्जडः

acetanaścetanāvānmūrkho vidvānapi sphuṭam ||

tadā bhavati bhūpāla puruṣaḥ kṣaṇamātrataḥ

||27||

अचेतनश्चेतनावान्मूर्खो विद्वानपि स्फुटम् ॥

तदा भवति भूपाल पुरुषः क्षणमात्रतः

yadaiva hariṇākṣīṇāṃ gocaraṃ yāti cakṣuṣām ||

mṛtasya niraye vāso jīvataśceśvarādbhayam

||28||

यदैव हरिणाक्षीणां गोचरं याति चक्षुषाम् ॥

मृतस्य निरये वासो जीवतश्चेश्वराद्भयम्

evaṃ lokadvayaṃ haṃtrī paradārapradharṣaṇā ||

jarāmaraṇahīnohamiti niścayamāsthitaḥ

||29||

एवं लोकद्वयं हंत्री परदारप्रधर्षणा ॥

जरामरणहीनोहमिति निश्चयमास्थितः

aihikāmuṣmikabhayaṃ vihāyāṃha tataḥ param ||

pradharṣayitumārabdhastadā bhūpa parastriyaḥ

||30||

ऐहिकामुष्मिकभयं विहायांह ततः परम् ॥

प्रधर्षयितुमारब्धस्तदा भूप परस्त्रियः

atha māṃ saṃparijñāya maryādārahitaṃ yamaḥ ||

varapradānādīśasya tadaṃtikasupāyayau ||

vyajijñapanmadīyaṃ ca śaṃbhordharmavyatikramam

||31||

अथ मां संपरिज्ञाय मर्यादारहितं यमः ॥

वरप्रदानादीशस्य तदंतिकसुपाययौ ॥

व्यजिज्ञपन्मदीयं च शंभोर्धर्मव्यतिक्रमम्

yama uvāca

nāhaṃ tavānubhāvena guptasyāsya vinigraham

||32||

नाहं तवानुभावेन गुप्तस्यास्य विनिग्रहम्

śakromi pāpino deva manniyoge'nyamādiśa ||

jagadādhārūpā hi tvayeśoktāḥ pativratāḥ

||33||

शक्रोमि पापिनो देव मन्नियोगेऽन्यमादिश ॥

जगदाधारूपा हि त्वयेशोक्ताः पतिव्रताः

gāvo viprāḥ sanigamā alubdhā dānaśīlinaḥ ||

satyaniṣṭhā iti svāmiṃsteṣāṃ mukhyatamā satī

||34||

गावो विप्राः सनिगमा अलुब्धा दानशीलिनः ॥

सत्यनिष्ठा इति स्वामिंस्तेषां मुख्यतमा सती

tāstena dharṣitā luptaṃ madīyaṃ dharmaśāsanam ||

varadānapramattena tavaiva paribhūya mām

||35||

तास्तेन धर्षिता लुप्तं मदीयं धर्मशासनम् ॥

वरदानप्रमत्तेन तवैव परिभूय माम्

jayadattena deveśa pratiṣṭhānādhivāsinā ||

imāṃ dharmasya bhagavāngiramākarṇya kopitaḥ ||

śaśāpa māṃ samānīya vepamānaṃ kṛtāṃjalim

||36||

जयदत्तेन देवेश प्रतिष्ठानाधिवासिना ॥

इमां धर्मस्य भगवान्गिरमाकर्ण्य कोपितः ॥

शशाप मां समानीय वेपमानं कृतांजलिम्

īśvara uvāca

yasmādduṣṭasamācāra dharṣitāste pativratāḥ

||37||

यस्माद्दुष्टसमाचार धर्षितास्ते पतिव्रताः

kāmārtena mayā śaptastasmātkūrmaḥ kṣaṇādbhava ||

tataḥ praṇamya vijñaptaḥ śāpatāpaharo mayā

||38||

कामार्तेन मया शप्तस्तस्मात्कूर्मः क्षणाद्भव ॥

ततः प्रणम्य विज्ञप्तः शापतापहरो मया

prāha ṣaṣṭitame kalpe viśāpo bhavitā gaṇaḥ ||

madīya iti saṃprocya jagāmādarśanaṃ śivaḥ

||39||

प्राह षष्टितमे कल्पे विशापो भविता गणः ॥

मदीय इति संप्रोच्य जगामादर्शनं शिवः

ahaṃ kūrmastadā jāto daśayojanavistṛtaḥ ||

samudrasalile nītastvayāhaṃ yajñasādhane

||40||

अहं कूर्मस्तदा जातो दशयोजनविस्तृतः ॥

समुद्रसलिले नीतस्त्वयाहं यज्ञसाधने

purastādyāyajūkena smaraṃstacca bibhemi te ||

dagdhastvayāhaṃ pṛṣṭhetra vraṇānyetāni paśya me

||41||

पुरस्ताद्यायजूकेन स्मरंस्तच्च बिभेमि ते ॥

दग्धस्त्वयाहं पृष्ठेत्र व्रणान्येतानि पश्य मे

cayanāni bahūnyatra kalpasūtravidhānataḥ ||

pṛṣṭhopari kṛtānyāsanniṃdradyumna tadā tvayā

||42||

चयनानि बहून्यत्र कल्पसूत्रविधानतः ॥

पृष्ठोपरि कृतान्यासन्निंद्रद्युम्न तदा त्वया

bhūyaḥ saṃtāpitā yajñaiḥ pṛthivī pṛthivīpate ||

susrāva sarvatīrthānāṃ sāraṃ sā'bhūnmahīnadī

||43||

भूयः संतापिता यज्ञैः पृथिवी पृथिवीपते ॥

सुस्राव सर्वतीर्थानां सारं साऽभून्महीनदी

tasyāṃ ca snānamātreṇa sarvapāpaiḥ pramucyate ||

tato naimittike kasminnapi pralaya āgataḥ

||44||

तस्यां च स्नानमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

ततो नैमित्तिके कस्मिन्नपि प्रलय आगतः

plavamānamidaṃ rājanmānasaṃ śatayojanam ||

ṣaṭ‌paṃcāśatpramāṇena kalpā mama purā nṛpa

||45||

प्लवमानमिदं राजन्मानसं शतयोजनम् ॥

षट्‌पंचाशत्प्रमाणेन कल्पा मम पुरा नृप

vyatītā iha catvāraḥ śeṣe mokṣastataḥ param ||

evamāyuridaṃ dīrghamevaṃ śāpācca kūrmatā

||46||

व्यतीता इह चत्वारः शेषे मोक्षस्ततः परम् ॥

एवमायुरिदं दीर्घमेवं शापाच्च कूर्मता

mamābhūdīśvarasyaiva satīdharmadruho nṛpa ||

brūhi kiṃ kriyatāṃ śatrorapi te gṛhagāminaḥ

||47||

ममाभूदीश्वरस्यैव सतीधर्मद्रुहो नृप ॥

ब्रूहि किं क्रियतां शत्रोरपि ते गृहगामिनः

mama pṛṣṭhiściraṃ bhūpa tvayā dagdhāgninā'purā ||

ahaṃ jvalaṃtīmiva tāṃ paśyāmyadyāpi satriṇā

||48||

मम पृष्ठिश्चिरं भूप त्वया दग्धाग्निनाऽपुरा ॥

अहं ज्वलंतीमिव तां पश्याम्यद्यापि सत्रिणा

idaṃ vimānamāyātaṃ tvayā kasmānnirākṛtam ||

devadūtasamāyuktaṃ bhuṃkṣva bhogānnijārjitān

||49||

इदं विमानमायातं त्वया कस्मान्निराकृतम् ॥

देवदूतसमायुक्तं भुंक्ष्व भोगान्निजार्जितान्

iṃdradyumna uvāca

caturmukhena tenāhaṃ svargānnirvāsitaḥ svayam ||

vilakṣyona prayāsyāmi pātādhikyādidūṣite

||50||

चतुर्मुखेन तेनाहं स्वर्गान्निर्वासितः स्वयम् ॥

विलक्ष्योन प्रयास्यामि पाताधिक्यादिदूषिते

tasmādvivekavairāgyamavidyāpāpanāśanam ||

āliṃgyāhaṃ yatiṣyāmi prāpya bodhaṃ vimuktaye

||51||

तस्माद्विवेकवैराग्यमविद्यापापनाशनम् ॥

आलिंग्याहं यतिष्यामि प्राप्य बोधं विमुक्तये

tanme gṛhagatasyādya yathātithyakaro bhavān ||

tadādiśa yathā'pārapāradaḥ kopi me guruḥ

||52||

तन्मे गृहगतस्याद्य यथातिथ्यकरो भवान् ॥

तदादिश यथाऽपारपारदः कोपि मे गुरुः

kūrma uvāca

lomaśonāma dīrghāyurmatto'pyasti mahāmuniḥ ||

mayā kalāpagrāme sa pūrvaṃ dṛṣṭaḥ kvacinnṛpa

||53||

लोमशोनाम दीर्घायुर्मत्तोऽप्यस्ति महामुनिः ॥

मया कलापग्रामे स पूर्वं दृष्टः क्वचिन्नृप

iṃdradyumna uvāca

tasmādāgaccha gacchāmastameva sahitāvayam ||

prāhuḥ pūtatamāṃ tīrthādapi satsaṃgatiṃ budhāḥ

||54||

तस्मादागच्छ गच्छामस्तमेव सहितावयम् ॥

प्राहुः पूततमां तीर्थादपि सत्संगतिं बुधाः

itthaṃ niśamya nṛpatervacanaṃ tadānīṃ sarve'pi te ṣaḍatha taṃ munimukhyamāśu ||

citte vidhāya muditāḥ prayayurdvijeṃdraṃ jijñāsavaḥ sucirajīvitahetumasya

||55||

इत्थं निशम्य नृपतेर्वचनं तदानीं सर्वेऽपि ते षडथ तं मुनिमुख्यमाशु ॥

चित्ते विधाय मुदिताः प्रययुर्द्विजेंद्रं जिज्ञासवः सुचिरजीवितहेतुमस्य

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe kaumārikākhaṇḍe mahīprādurbhāve kūrmākhyānaṃnāmaikādaśo'dhyāyaḥ || 11 ||