मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kaumārikākhaṇḍaḥ, adhyāya 43

3
Māheśvarakhaṇḍaḥ · Kaumārikākhaṇḍaḥ · 43

bhaṭṭādityamāhātmyavarṇanam

śrīnārada uvāca

tato'haṃ pārtha bhūyo'pi janānugrahakāmyayā ||

pratyakṣadevaṃ mārtaṃḍamatrānetumiyeṣa ha

||1||

ततोऽहं पार्थ भूयोऽपि जनानुग्रहकाम्यया ॥

प्रत्यक्षदेवं मार्तंडमत्रानेतुमियेष ह

sarveṣāṃ prāṇināṃ yasmāduḍupo bhagavānraviḥ ||

ihāmutra ca kauṃteya viśvaddhārī ravirmataḥ

||2||

सर्वेषां प्राणिनां यस्मादुडुपो भगवान्रविः ॥

इहामुत्र च कौंतेय विश्वद्धारी रविर्मतः

ye smaraṃti raviṃ bhaktyā kīrtayaṃti ca ye narāḥ ||

pūjayaṃti ca ye nityaṃ kṛtārthāste na saṃśayaḥ

||3||

ये स्मरंति रविं भक्त्या कीर्तयंति च ये नराः ॥

पूजयंति च ये नित्यं कृतार्थास्ते न संशयः

sūryabhaktiparā ye ca nityaṃ tadgatamānasāḥ ||

ye smaraṃti sadā sūryaṃ na te duḥkhasya bhājinaḥ

||4||

सूर्यभक्तिपरा ये च नित्यं तद्गतमानसाः ॥

ये स्मरंति सदा सूर्यं न ते दुःखस्य भाजिनः

bhavanāni manojñāni vividhābharaṇāḥ striyaḥ ||

dhanaṃ cādṛṣṭaparyaṃtaṃ sūryapūjāvidheḥ phalam

||5||

भवनानि मनोज्ञानि विविधाभरणाः स्त्रियः ॥

धनं चादृष्टपर्यंतं सूर्यपूजाविधेः फलम्

durlabhā bhaktiḥ sūrye vā durlabhaṃ tasya cārcanam ||

dānaṃ ca durlabhaṃ tasmai tato homaśca durlabhaḥ

||6||

दुर्लभा भक्तिः सूर्ये वा दुर्लभं तस्य चार्चनम् ॥

दानं च दुर्लभं तस्मै ततो होमश्च दुर्लभः

namaskārādisaṃyuktaṃ ravirityakṣaradvayam ||

jihvāgre vartate yasya saphalaṃ tasya jīvitam

||7||

नमस्कारादिसंयुक्तं रविरित्यक्षरद्वयम् ॥

जिह्वाग्रे वर्तते यस्य सफलं तस्य जीवितम्

ityahaṃ hṛdi saṃciṃtya māhātmyaṃ ravijaṃ mahat ||

pūrṇaṃ varṣaśataṃ pārtha raviṃ bhaktyā hyatoṣayam

||8||

इत्यहं हृदि संचिंत्य माहात्म्यं रविजं महत् ॥

पूर्णं वर्षशतं पार्थ रविं भक्त्या ह्यतोषयम्

japena suviśuddhena cchandasāṃ vāyubhojanaḥ ||

tataḥ khāddvitīyāṃ mūrtiṃ kṛtvā yogabalādvibhuḥ

||9||

जपेन सुविशुद्धेन च्छन्दसां वायुभोजनः ॥

ततः खाद्द्वितीयां मूर्तिं कृत्वा योगबलाद्विभुः

tejasā durdṛśo bhāsvānpratyakṣaḥ samajāyata

||10||

तेजसा दुर्दृशो भास्वान्प्रत्यक्षः समजायत

tamahaṃ prāṃjalirbhūtvā namaskṛtya raviṃ prabhum ||

sāmabhirvividhairdevaṃ paryatoṣayamīśvaram

||11||

तमहं प्रांजलिर्भूत्वा नमस्कृत्य रविं प्रभुम् ॥

सामभिर्विविधैर्देवं पर्यतोषयमीश्वरम्

tuṣṭo māmāha varado devarṣe suciraṃ tvayā ||

tapasārādhito'smīti varaṃ vṛṇu yathepsitam

||12||

तुष्टो मामाह वरदो देवर्षे सुचिरं त्वया ॥

तपसाराधितोऽस्मीति वरं वृणु यथेप्सितम्

ityukto'haṃ lokanāthaṃ prāṃjaliḥ prāstuvaṃ vacaḥ ||

yadi tuṣṭo bhavānmahyaṃ yadi deyo varo mama

||13||

इत्युक्तोऽहं लोकनाथं प्रांजलिः प्रास्तुवं वचः ॥

यदि तुष्टो भवान्मह्यं यदि देयो वरो मम

tataste kāmarūpe yā kalā nātha pravartate ||

rājavardhanarājñā yā''rādhitā ca janaiḥ purā

||14||

ततस्ते कामरूपे या कला नाथ प्रवर्तते ॥

राजवर्धनराज्ञा याऽऽराधिता च जनैः पुरा

tayā ca kalayā bhāno sadātra sthātumarhasi ||

tatastatheti devena prokte tuṣṭena bhārata

||15||

तया च कलया भानो सदात्र स्थातुमर्हसि ॥

ततस्तथेति देवेन प्रोक्ते तुष्टेन भारत

asthāpayamahaṃ sūryaṃ bhaṭṭādityābhidhānakam ||

bhaṭṭenasthāpitaṃ yasmānmayā tasmādravirjagau

||16||

अस्थापयमहं सूर्यं भट्टादित्याभिधानकम् ॥

भट्टेनस्थापितं यस्मान्मया तस्माद्रविर्जगौ

tataḥ saṃpūjya taṃ puṣpaiḥ kṛtāveśamahaṃ ravim ||

bhaktyudrekāplutāṃgo'tha stutimetāmathācaram

||17||

ततः संपूज्य तं पुष्पैः कृतावेशमहं रविम् ॥

भक्त्युद्रेकाप्लुतांगोऽथ स्तुतिमेतामथाचरम्

sarvavedarahasyaiśca nāmabhiśca śatāṣṭabhiḥ ||

saptasaptiraciṃtyātmā mahākāruṇikottamaḥ

||18||

सर्ववेदरहस्यैश्च नामभिश्च शताष्टभिः ॥

सप्तसप्तिरचिंत्यात्मा महाकारुणिकोत्तमः

saṃjīvano jayo jīvo jīvanātho jagatpatiḥ ||

kālāśrayaḥ kālakartā mahāyogī mahāmatiḥ

||19||

संजीवनो जयो जीवो जीवनाथो जगत्पतिः ॥

कालाश्रयः कालकर्ता महायोगी महामतिः

bhūtāṃtakaraṇo devaḥ kamalānandanandanaḥ ||

sahasrapācca varado divyakuṇḍalamaṇḍitaḥ

||20||

भूतांतकरणो देवः कमलानन्दनन्दनः ॥

सहस्रपाच्च वरदो दिव्यकुण्डलमण्डितः

dharmapriyocitātmā ca savitā vāyuvāhanaḥ ||

ādityo'krodhanaḥ sūryo raśmimālī vibhāvasuḥ

||21||

धर्मप्रियोचितात्मा च सविता वायुवाहनः ॥

आदित्योऽक्रोधनः सूर्यो रश्मिमाली विभावसुः

dinakṛddinahṛnmaunī suratho rathināṃvaraḥ ||

rājñīpatiḥ svarṇaretāḥ pūṣā tvaṣṭā divākaraḥ

||22||

दिनकृद्दिनहृन्मौनी सुरथो रथिनांवरः ॥

राज्ञीपतिः स्वर्णरेताः पूषा त्वष्टा दिवाकरः

ākāśatilako dhātā saṃvibhāgī manoharaḥ ||

prajñaḥ prajāpatirdhanyo viṣṇuḥ śrīśo bhiṣagvaraḥ

||23||

आकाशतिलको धाता संविभागी मनोहरः ॥

प्रज्ञः प्रजापतिर्धन्यो विष्णुः श्रीशो भिषग्वरः

ālokakṛllokanātho lokapālanamaskṛtaḥ ||

viditāśayaśca sunayo mahātmā bhaktavatsalaḥ

||24||

आलोककृल्लोकनाथो लोकपालनमस्कृतः ॥

विदिताशयश्च सुनयो महात्मा भक्तवत्सलः

kīrtikīrtikaro nityo rociṣṇuḥ kalmaṣāpahaḥ ||

jitānando mahāvīryo haṃsaḥ saṃhārakārakaḥ

||25||

कीर्तिकीर्तिकरो नित्यो रोचिष्णुः कल्मषापहः ॥

जितानन्दो महावीर्यो हंसः संहारकारकः

kṛtakṛtyaḥ susaṃgaśca bahujño vacasāṃ patiḥ ||

viśvapūjyo mṛtyuhāri ghṛṇī dharmasya kāraṇam

||26||

कृतकृत्यः सुसंगश्च बहुज्ञो वचसां पतिः ॥

विश्वपूज्यो मृत्युहारि घृणी धर्मस्य कारणम्

praṇatārtiharo'roga āyuṣyamānsukhadaḥ sukhī ||

maṅgalaṃ puṇḍarīkākṣo vratī vrataphalapradaḥ

||27||

प्रणतार्तिहरोऽरोग आयुष्यमान्सुखदः सुखी ॥

मङ्गलं पुण्डरीकाक्षो व्रती व्रतफलप्रदः

śuciḥ pūrṇo mokṣamārgadātā bhoktā maheśvaraḥ ||

dhanvaṃtariḥ priyābhāṣī dhanurvedavidekarāṭa

||28||

शुचिः पूर्णो मोक्षमार्गदाता भोक्ता महेश्वरः ॥

धन्वंतरिः प्रियाभाषी धनुर्वेदविदेकराट

jagatpitā dhūmaketurvidhūto dhvāṃtahā guruḥ ||

gopatiśca kṛtātithyaḥ śubhācāraḥ śucipriyaḥ

||29||

जगत्पिता धूमकेतुर्विधूतो ध्वांतहा गुरुः ॥

गोपतिश्च कृतातिथ्यः शुभाचारः शुचिप्रियः

sāmapriyo lokabandhurnaikarūpo yugādikṛt ||

dharmaseturlokasākṣī kheṭataṛ sarvadaḥ prabhuḥ

||30||

सामप्रियो लोकबन्धुर्नैकरूपो युगादिकृत् ॥

धर्मसेतुर्लोकसाक्षी खेटतऋ सर्वदः प्रभुः

mayaivaṃ saṃstuto bhānurnāmnāmaṣṭaśatena ca ||

tuṣyatāṃ sarvalokānāṃ sarvalokapriyo vibhuḥ

||31||

मयैवं संस्तुतो भानुर्नाम्नामष्टशतेन च ॥

तुष्यतां सर्वलोकानां सर्वलोकप्रियो विभुः

ityevaṃ saṃstavātprīto bhāskaro māmavocata ||

sadātra kalayā sthāsye devarṣe tvatpriyepsayā

||32||

इत्येवं संस्तवात्प्रीतो भास्करो मामवोचत ॥

सदात्र कलया स्थास्ये देवर्षे त्वत्प्रियेप्सया

yo māmatra mahābhaktyā bhaṭṭādityaṃ prapūjayet ||

sahasraśaḥ kā marūpe saṃpūjyāpnoti tatphalam

||33||

यो मामत्र महाभक्त्या भट्टादित्यं प्रपूजयेत् ॥

सहस्रशः का मरूपे संपूज्याप्नोति तत्फलम्

māmuddiśya ca yo vipraḥ svalpaṃ vā yadi vā bahu ||

dāsyate'trākṣayaṃ tacca grahīṣye karajaṃ yathā

||34||

मामुद्दिश्य च यो विप्रः स्वल्पं वा यदि वा बहु ॥

दास्यतेऽत्राक्षयं तच्च ग्रहीष्ये करजं यथा

raktotpalaiśca kahlāraiḥ kesaraiḥ karavīrakaiḥ ||

śatatrayairmahāpdamai ravivāreṇa mānavaḥ

||35||

रक्तोत्पलैश्च कह्लारैः केसरैः करवीरकैः ॥

शतत्रयैर्महाप्दमै रविवारेण मानवः

saptamyāmatha ṣaṣṭhyāṃ vā ye'rcayiṣyaṃti māmiha ||

yānyānprārthayate kāmāṃstāṃtānprāpsyati niścitam

||36||

सप्तम्यामथ षष्ठ्यां वा येऽर्चयिष्यंति मामिह ॥

यान्यान्प्रार्थयते कामांस्तांतान्प्राप्स्यति निश्चितम्

darśanānmama bhaktyā ca nāśo vyādhidaridrayoḥ ||

praṇāmātsvargamāpnoti śrutvā mokṣaṃ ca nityaśaḥ

||37||

दर्शनान्मम भक्त्या च नाशो व्याधिदरिद्रयोः ॥

प्रणामात्स्वर्गमाप्नोति श्रुत्वा मोक्षं च नित्यशः

abhaktiṃ yaśca kartā me sa gacchenniściṃtaṃ kṣayam ||

aṣṭottaraśataṃ nāma mamāgre yattvayeritam

||38||

अभक्तिं यश्च कर्ता मे स गच्छेन्निश्चिंतं क्षयम् ॥

अष्टोत्तरशतं नाम ममाग्रे यत्त्वयेरितम्

trikālamekakālaṃ vā paṭhataḥ śrṛṇuyatphalam ||

kīrtimānsubhago vidvānsusukhī priyadarśanaḥ

||39||

त्रिकालमेककालं वा पठतः श्रृणुयत्फलम् ॥

कीर्तिमान्सुभगो विद्वान्सुसुखी प्रियदर्शनः

bhavedvarṣaśatāyuśca sarvarogavivarjitaḥ ||

yastvidaṃ śrṛṇuyānnityaṃ paṭhedvā prayataḥ śuciḥ

||40||

भवेद्वर्षशतायुश्च सर्वरोगविवर्जितः ॥

यस्त्विदं श्रृणुयान्नित्यं पठेद्वा प्रयतः शुचिः

akṣayaṃ svalpamapyannaṃ bhavettasyopasādhitam ||

vijayī ca bhavennityaṃ tathā jātismaro bhavet

||41||

अक्षयं स्वल्पमप्यन्नं भवेत्तस्योपसाधितम् ॥

विजयी च भवेन्नित्यं तथा जातिस्मरो भवेत्

tasmādetattvayā jāpyaṃ paraṃ svastyayanaṃ mahat ||

tathā mamāgre kuṃḍaṃ ca kuru snānārthamuttamam

||42||

तस्मादेतत्त्वया जाप्यं परं स्वस्त्ययनं महत् ॥

तथा ममाग्रे कुंडं च कुरु स्नानार्थमुत्तमम्

kāmarūpakalā yatra tatra kuṃḍaṃ vane bhavet ||

evaṃ dattvā varānbhānustatraivāṃ taradhīyata

||43||

कामरूपकला यत्र तत्र कुंडं वने भवेत् ॥

एवं दत्त्वा वरान्भानुस्तत्रैवां तरधीयत

tato bhāskaravākyena siddheśasya ca savyataḥ ||

vanamadhye mayā kuṃḍaṃ kṛtaṃ darbhaśalākayā

||44||

ततो भास्करवाक्येन सिद्धेशस्य च सव्यतः ॥

वनमध्ये मया कुंडं कृतं दर्भशलाकया

kāmarūpabhavaṃ kuṃḍaṃ vṛkṣāste cāpi bhārata ||

saṃlīnāstanmahāścaryaṃ mamājāyata cetasi

||45||

कामरूपभवं कुंडं वृक्षास्ते चापि भारत ॥

संलीनास्तन्महाश्चर्यं ममाजायत चेतसि

māghamāsasya śuklāyāṃ saptamyāṃ strī naro'pi vā ||

snānaṃ kuṃḍe śubhaṃ kṛtvā bhaṭṭādityaṃ prapaśyati

||46||

माघमासस्य शुक्लायां सप्तम्यां स्त्री नरोऽपि वा ॥

स्नानं कुंडे शुभं कृत्वा भट्टादित्यं प्रपश्यति

tasyānaṃtaṃ bhavetpuṇyaṃ rathaṃ yaśca prapūjayet ||

rathayātrāṃ ca kurute yasminyasminnasau pathi

||47||

तस्यानंतं भवेत्पुण्यं रथं यश्च प्रपूजयेत् ॥

रथयात्रां च कुरुते यस्मिन्यस्मिन्नसौ पथि

ye ca paśyaṃti lokāste dhanyāḥ sarve na saṃśayaḥ ||

putradhānyadhanairyuktā nīrujastejasā'nvitāḥ

||48||

ये च पश्यंति लोकास्ते धन्याः सर्वे न संशयः ॥

पुत्रधान्यधनैर्युक्ता नीरुजस्तेजसाऽन्विताः

bhaviṣyaṃti narāste ye kārayaṃti rathotsavam ||

gaṃgādisarvatīrtheṣu yatphalaṃ kīrtitaṃ budhaiḥ

||49||

भविष्यंति नरास्ते ये कारयंति रथोत्सवम् ॥

गंगादिसर्वतीर्थेषु यत्फलं कीर्तितं बुधैः

bhaṭṭādityasya kuṃḍe ca tatphalaṃ saptamīdine ||

tatra kuṃḍe ca yaḥ snātvā sūryārghyaṃ prayacchati ||

kapilā gośatasyāsau dattasya phalamaśnute

||50||

भट्टादित्यस्य कुंडे च तत्फलं सप्तमीदिने ॥

तत्र कुंडे च यः स्नात्वा सूर्यार्घ्यं प्रयच्छति ॥

कपिला गोशतस्यासौ दत्तस्य फलमश्नुते

arjura uvāca

vāsudevādayaḥ sarve vadaṃtyevaṃ mahāmune

||51||

वासुदेवादयः सर्वे वदंत्येवं महामुने

bhāskarārghaṃ vinā pātaḥ kṛtaṃ sarvaṃ ca niṣphalam ||

tasyāhaṃ śrotumicchāmi vidhiṃ vidhividāṃ vara

||52||

भास्करार्घं विना पातः कृतं सर्वं च निष्फलम् ॥

तस्याहं श्रोतुमिच्छामि विधिं विधिविदां वर

nārada uvāca

yathā brahmādayo devā yacchaṃtyarghaṃ mahātmane ||

bhāskarāya śrṛṇu tvaṃ taṃ vidhiṃ sarvāghanāśanam

||53||

यथा ब्रह्मादयो देवा यच्छंत्यर्घं महात्मने ॥

भास्कराय श्रृणु त्वं तं विधिं सर्वाघनाशनम्

prathamaṃ tāvatpratyuṣe udite sūrye śucirbhūtvā gomayakṛtamaṃḍalasyopari raktacaṃdanena maṃḍalakaṃ kṛtvā tatastāmrapātre raktacaṃdanodakaśvetacaṃdanādidravyaiḥ prapūraṇaṃ kṛtvā tanmadhye hemākṣatadūrvādadhisarpīṣi parikṣipya sthāpayet

||54||

प्रथमं तावत्प्रत्युषे उदिते सूर्ये शुचिर्भूत्वा गोमयकृतमंडलस्योपरि रक्तचंदनेन मंडलकं कृत्वा ततस्ताम्रपात्रे रक्तचंदनोदकश्वेतचंदनादिद्रव्यैः प्रपूरणं कृत्वा तन्मध्ये हेमाक्षतदूर्वादधिसर्पीषि परिक्षिप्य स्थापयेत्

svaśarīramālabhet anena maṃtreṇa ||

oṃkhakholkāya namaḥ ||

saptavārānuccārya sthātavyam ||

tena śuddhirupasaṃjāyate dehasyārcārhatā bhavati ||

paścādāsanasthaṃ devaṃ savitāraṃ maṃḍalamadhye dvādaśātmakaṃ surādibhiḥ saṃpūjyamānaṃ dhyātvā pūrvoktamarghapātraṃ śirasi kṛtvā bhūmau jānunī nipātya sūryābhimukhastadgatamanābhūtvārghamaṃtramudāharet ||

taducyate sūryavaktrādvinirgatamiti

||55||

स्वशरीरमालभेत् अनेन मंत्रेण ॥

ॐखखोल्काय नमः ॥

सप्तवारानुच्चार्य स्थातव्यम् ॥

तेन शुद्धिरुपसंजायते देहस्यार्चार्हता भवति ॥

पश्चादासनस्थं देवं सवितारं मंडलमध्ये द्वादशात्मकं सुरादिभिः संपूज्यमानं ध्यात्वा पूर्वोक्तमर्घपात्रं शिरसि कृत्वा भूमौ जानुनी निपात्य सूर्याभिमुखस्तद्गतमनाभूत्वार्घमंत्रमुदाहरेत् ॥

तदुच्यते सूर्यवक्त्राद्विनिर्गतमिति

yasyoccāraṇaśabdena rathaṃ saṃsthāpya bhāskaraḥ ||

pratigṛhṇāti caivārghyaṃ varamiṣṭaṃ ca yacchati

||56||

यस्योच्चारणशब्देन रथं संस्थाप्य भास्करः ॥

प्रतिगृह्णाति चैवार्घ्यं वरमिष्टं च यच्छति

oṃyasyāhuḥ sapta cchaṃdāṃsi rathe tiṣṭhaṃti vājinaḥ ||

aruṇaḥ sārathiryasya rathavāho'grataḥ sthitaḥ

||57||

ॐयस्याहुः सप्त च्छंदांसि रथे तिष्ठंति वाजिनः ॥

अरुणः सारथिर्यस्य रथवाहोऽग्रतः स्थितः

jayā ca vijayā caiva jayaṃtī pāpanāśanī ||

iḍā ca piṃgalā caiva vahaṃto'śvamukhāstathā

||58||

जया च विजया चैव जयंती पापनाशनी ॥

इडा च पिंगला चैव वहंतोऽश्वमुखास्तथा

ḍiṃḍiśca śeṣanāgaśca gaṇādhyakṣastathaiva ca ||

skaṃdarevaṃtatārkṣyāśca tathā kalmāṣapakṣiṇau

||59||

डिंडिश्च शेषनागश्च गणाध्यक्षस्तथैव च ॥

स्कंदरेवंततार्क्ष्याश्च तथा कल्माषपक्षिणौ

rājñī ca nikṣubhā devī lalitā caiva saṃjñikā ||

tathā yajñabhujo devā ye cānye parikīrtitāḥ

||60||

राज्ञी च निक्षुभा देवी ललिता चैव संज्ञिका ॥

तथा यज्ञभुजो देवा ये चान्ये परिकीर्तिताः

ebhiḥ parivṛto yo'sāvadharottaravāsibhiḥ ||

tamahaṃ lokakartāramāhvayāmi tamopaham

||61||

एभिः परिवृतो योऽसावधरोत्तरवासिभिः ॥

तमहं लोककर्तारमाह्वयामि तमोपहम्

ammayo bhagavānbhānuramuṃ yajñaṃ pravartayan ||

idamarghyaṃ ca pādyaṃ ca pragṛhāṇa namonamaḥ

||62||

अम्मयो भगवान्भानुरमुं यज्ञं प्रवर्तयन् ॥

इदमर्घ्यं च पाद्यं च प्रगृहाण नमोनमः

āvāhanam ||

sahasrakiraṇa varada jīvanarūpa te namaḥ ||

iti sāṃnidhyakaraṇam ||

oṃvaṣaṭ ityuccārya sūryasya caraṇayugalaṃ paśyan bhuvi padmyāṃ pātrīṃ nirvāpayet pādyaṃ taducyate ||

evaṃ pādyaṃ dattvā baddhāṃjaliḥ susvāgatamiti kuryāt ||

svāgataṃ bhagavannehi mama prasādaṃ vidhāya āsyatām ||

iha gṛhāṇa pūjāṃ ca prasādaṃ ca dhiyā kuru ||

tiṣṭha tvaṃ tāvadatraiva yāvatpūjāṃ karomyaham

||63||

आवाहनम् ॥

सहस्रकिरण वरद जीवनरूप ते नमः ॥

इति सांनिध्यकरणम् ॥

ॐवषट् इत्युच्चार्य सूर्यस्य चरणयुगलं पश्यन् भुवि पद्म्यां पात्रीं निर्वापयेत् पाद्यं तदुच्यते ॥

एवं पाद्यं दत्त्वा बद्धांजलिः सुस्वागतमिति कुर्यात् ॥

स्वागतं भगवन्नेहि मम प्रसादं विधाय आस्यताम् ॥

इह गृहाण पूजां च प्रसादं च धिया कुरु ॥

तिष्ठ त्वं तावदत्रैव यावत्पूजां करोम्यहम्

evaṃ vijñāpanaṃ dadyādanena maṃtreṇa kamalāsanam ||

tatkamalāsanaṃ kamalanaṃdana upāviśati ||

āsana upaviṣṭasya śeṣāṃ pūjāṃ niyojayet anena vidhānena ||

oṃsomamūrtikṣīrodapataye namaḥ ||

iti kṣīrādisnapanam ||

oṃbhāskarāya nīrava sine namaḥ ||

iti jalasnānam ||

tato vāsoyugaṃ śubhraṃ dadyāt anena maṃtreṇa ||

idaṃ vāsoyugaṃ sūrya gṛhāṇa kṛpayā mama ||

kaṭibhūṣaṇamekaṃ te dvitīyaṃ cāṃgaprāvaraṇam

||64||

एवं विज्ञापनं दद्यादनेन मंत्रेण कमलासनम् ॥

तत्कमलासनं कमलनंदन उपाविशति ॥

आसन उपविष्टस्य शेषां पूजां नियोजयेत् अनेन विधानेन ॥

ॐसोममूर्तिक्षीरोदपतये नमः ॥

इति क्षीरादिस्नपनम् ॥

ॐभास्कराय नीरव सिने नमः ॥

इति जलस्नानम् ॥

ततो वासोयुगं शुभ्रं दद्यात् अनेन मंत्रेण ॥

इदं वासोयुगं सूर्य गृहाण कृपया मम ॥

कटिभूषणमेकं ते द्वितीयं चांगप्रावरणम्

tato yajñopavītaṃ dadyāt anena maṃtreṇa ||

sūtrataṃtumayaṃ śuddhaṃ pavitramidamuttamam ||

yajñopavītaṃ deveśa pragṛhāṇa namo'stu te

||65||

ततो यज्ञोपवीतं दद्यात् अनेन मंत्रेण ॥

सूत्रतंतुमयं शुद्धं पवित्रमिदमुत्तमम् ॥

यज्ञोपवीतं देवेश प्रगृहाण नमोऽस्तु ते

tato yathāśakti śvetamukuṭamudrikādibhūṣaṇāni dadyāt anena maṃtreṇa ||

mukuṭo ratnanaddho'yaṃ mudrikāṃ bhūṣaṇāni ca ||

alaṃkāraṃ gṛhaṇemaṃ mayā bhaktyā samarpitam

||66||

ततो यथाशक्ति श्वेतमुकुटमुद्रिकादिभूषणानि दद्यात् अनेन मंत्रेण ॥

मुकुटो रत्ननद्धोऽयं मुद्रिकां भूषणानि च ॥

अलंकारं गृहणेमं मया भक्त्या समर्पितम्

evamalaṃkāraṃ nivedya paścātkeśarakuṃkumakarpūraraktacaṃdanamiśramanulepanaṃ dadyāt

||67||

एवमलंकारं निवेद्य पश्चात्केशरकुंकुमकर्पूररक्तचंदनमिश्रमनुलेपनं दद्यात्

oṃtavātipriya vṛkṣāṇāṃ raso'yaṃ tigmadīdhite ||

sa tavaivocitaḥ svāmingṛhāṇa kṛpayā mama

||68||

ॐतवातिप्रिय वृक्षाणां रसोऽयं तिग्मदीधिते ॥

स तवैवोचितः स्वामिन्गृहाण कृपया मम

tataścaṃpakajapākaravīrakarṇakakesarakokanadādibhiḥ pūjāṃ kuryāt

||69||

ततश्चंपकजपाकरवीरकर्णककेसरकोकनदादिभिः पूजां कुर्यात्

oṃvanaspatiraso divyo gaṃdhāḍhyo gaṃdha uttamaḥ ||

āhāraḥ sarvadevānāṃ dhūpo'yaṃ pratigṛhyatām

||70||

ॐवनस्पतिरसो दिव्यो गंधाढ्यो गंध उत्तमः ॥

आहारः सर्वदेवानां धूपोऽयं प्रतिगृह्यताम्

śallakīdhūpamaṃtraḥ ||

tataḥ pāyasādiniṣpannaṃ naivedyaṃ nivedayedanena maṃtreṇa ||

naivedyamamṛtaṃ sarvabhūtānāṃ prāṇavardhanam ||

pūrṇapātre mayā dattaṃ pratigṛhṇa prasīda me

||71||

शल्लकीधूपमंत्रः ॥

ततः पायसादिनिष्पन्नं नैवेद्यं निवेदयेदनेन मंत्रेण ॥

नैवेद्यममृतं सर्वभूतानां प्राणवर्धनम् ॥

पूर्णपात्रे मया दत्तं प्रतिगृह्ण प्रसीद मे

tataḥ śaucodakatāṃbūladīpārārtikaśītalikāpunaḥ pūjādi nivedya yathāśaktyā stutvā sukṛtaṃ duṣkṛtaṃ vā kṣamasveti procya visarjayet ||

tato bhūyo namasya hemavastropavītālaṃkārān brāhmaṇāya nivedya nirmālyaṃ saṃhṛtyāṃbhasi nikṣipet

||72||

ततः शौचोदकतांबूलदीपारार्तिकशीतलिकापुनः पूजादि निवेद्य यथाशक्त्या स्तुत्वा सुकृतं दुष्कृतं वा क्षमस्वेति प्रोच्य विसर्जयेत् ॥

ततो भूयो नमस्य हेमवस्त्रोपवीतालंकारान् ब्राह्मणाय निवेद्य निर्माल्यं संहृत्यांभसि निक्षिपेत्

ityarghyadānavidhiḥ ||

ya evaṃ bhāskarāyārghyaṃ mūrtau maṃḍalake'pi vā ||

nityaṃ nivedayetprātaḥ syādraverātmavatpriyaḥ

||73||

इत्यर्घ्यदानविधिः ॥

य एवं भास्करायार्घ्यं मूर्तौ मंडलकेऽपि वा ॥

नित्यं निवेदयेत्प्रातः स्याद्रवेरात्मवत्प्रियः

anena vidhinā karṇo bhāskarārghyaṃ prayacchati ||

tataḥ sūryasya pārthāsāvātmavadvallabho mataḥ

||74||

अनेन विधिना कर्णो भास्करार्घ्यं प्रयच्छति ॥

ततः सूर्यस्य पार्थासावात्मवद्वल्लभो मतः

aśaktaścennityamekamarghyaṃ dadyāddivākṛte ||

tato'tra rathasaptamyāṃ kuṃḍe deyaḥ prayatnataḥ

||75||

अशक्तश्चेन्नित्यमेकमर्घ्यं दद्याद्दिवाकृते ॥

ततोऽत्र रथसप्तम्यां कुंडे देयः प्रयत्नतः

aśvamedhaphalaṃ prāpya sūryaloka mavāpnuyāt ||

tasmātsarvaprayatnena dātavyo'rgho'tra bhārata

||76||

अश्वमेधफलं प्राप्य सूर्यलोक मवाप्नुयात् ॥

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दातव्योऽर्घोऽत्र भारत

evaṃvidhastvasau devo bhaṭṭādityo'tra tiṣṭhati ||

bhūyānato'pi bahuśaḥ pāpahā dharmavardhanaḥ

||77||

एवंविधस्त्वसौ देवो भट्टादित्योऽत्र तिष्ठति ॥

भूयानतोऽपि बहुशः पापहा धर्मवर्धनः

divyamaṣṭavidhaṃ cātra sadyaḥ pratyayakārakam ||

pāpānāṃ copabhuktaṃ hi yathā pārtha halāhalam

||78||

दिव्यमष्टविधं चात्र सद्यः प्रत्ययकारकम् ॥

पापानां चोपभुक्तं हि यथा पार्थ हलाहलम्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe kaumārikākhaṇḍe sāgarasaṃgame bhaṭṭādityamāhātmyavarṇanaṃnāma tricatvāriṃśo'dhyāyaḥ || 43 ||