dharmaharisvarṇakhanimāhātmyavarṇanam
agastya uvāca
tasmāccaṃdraharisthānādāgneyyāṃ diśi saṃsthitaḥ ||
devo dharmaharirnnāma kalikalmaṣanāśakaḥ
||1||तस्माच्चंद्रहरिस्थानादाग्नेय्यां दिशि संस्थितः ॥
देवो धर्महरिर्न्नाम कलिकल्मषनाशकः
vedavedāṅgatattvajñaḥ svakarmapariniṣṭhitaḥ ||
purā samāgato dharmastīrthayātrācikīrṣayā
||2||वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञः स्वकर्मपरिनिष्ठितः ॥
पुरा समागतो धर्मस्तीर्थयात्राचिकीर्षया
āgatya ca cakāroccairyātrāṃ tatrādareṇa saḥ ||
dṛṣṭvā māhātmyamatulamayodhyāyāḥ savismayaḥ
||3||आगत्य च चकारोच्चैर्यात्रां तत्रादरेण सः ॥
दृष्ट्वा माहात्म्यमतुलमयोध्यायाः सविस्मयः
vidhāya svabhujāvūrdhvau vipro'vocanmudānvitaḥ ||
aho ramyamidaṃ tīrthamaho māhātmyamuttamam
||4||विधाय स्वभुजावूर्ध्वौ विप्रोऽवोचन्मुदान्वितः ॥
अहो रम्यमिदं तीर्थमहो माहात्म्यमुत्तमम्
ayodhyāsadṛśī kāpi dṛśyate nāparā purī ||
yā na spṛśati vasudhāṃ viṣṇucakrasthitā'niśam
||5||अयोध्यासदृशी कापि दृश्यते नापरा पुरी ॥
या न स्पृशति वसुधां विष्णुचक्रस्थिताऽनिशम्
yasyāṃ sthito hariḥ sākṣātseyaṃ kenopamīyate ||
aho tīrthāni sarvāṇi viṣṇulokapradāni vai
||6||यस्यां स्थितो हरिः साक्षात्सेयं केनोपमीयते ॥
अहो तीर्थानि सर्वाणि विष्णुलोकप्रदानि वै
aho viṣṇuraho tīrthamayodhyā'ho mahāpurī ||
aho māhātmyamatulaṃ kiṃ na ślāghyamihāsthitam
||7||अहो विष्णुरहो तीर्थमयोध्याऽहो महापुरी ॥
अहो माहात्म्यमतुलं किं न श्लाघ्यमिहास्थितम्
ityuktvā tatra bahuśo nanarta pramadākulaḥ ||
dharmo māhātmyamālokya ayodhyāyā viśeṣataḥ
||8||इत्युक्त्वा तत्र बहुशो ननर्त प्रमदाकुलः ॥
धर्मो माहात्म्यमालोक्य अयोध्याया विशेषतः
taṃ tathā nartamānaṃ vai dharmaṃ dṛṣṭvā kṛpānvitaḥ ||
āvirbabhūva bhagavānpītavāsā hariḥ svayam ||
taṃ praṇamya ca dharmo'tha tuṣṭāva harimādarāt
||9||तं तथा नर्तमानं वै धर्मं दृष्ट्वा कृपान्वितः ॥
आविर्बभूव भगवान्पीतवासा हरिः स्वयम् ॥
तं प्रणम्य च धर्मोऽथ तुष्टाव हरिमादरात्
dharma uvāca
namaḥ kṣīrābdhivāsāya namaḥ paryaṃkaśāyine ||
namaḥ śaṃkarasaṃspṛṣṭadivyapādāya viṣṇave
||10||नमः क्षीराब्धिवासाय नमः पर्यंकशायिने ॥
नमः शंकरसंस्पृष्टदिव्यपादाय विष्णवे
bhaktyārccitasupādāya namo'jādipriyāya te ||
śubhāṃgāya sunetrāya mādhavāya namo namaḥ
||11||भक्त्यार्च्चितसुपादाय नमोऽजादिप्रियाय ते ॥
शुभांगाय सुनेत्राय माधवाय नमो नमः
namo'ravindapādāya padmanābhāya vai namaḥ ||
namaḥ kṣīrābdhikallolaspṛṣṭagātrāya śārṅgiṇe
||12||नमोऽरविन्दपादाय पद्मनाभाय वै नमः ॥
नमः क्षीराब्धिकल्लोलस्पृष्टगात्राय शार्ङ्गिणे
oṃ namo yoganidrāya yogarkṣairbhāvitātmane ||
tārkṣyāsanāya devāya govindāya namonamaḥ
||13||ॐ नमो योगनिद्राय योगर्क्षैर्भावितात्मने ॥
तार्क्ष्यासनाय देवाय गोविन्दाय नमोनमः
sukeśāya sunāsāya sulalāṭāya cakriṇe ||
suvastrāya suvarṇāya śrīdharāya namonamaḥ
||14||सुकेशाय सुनासाय सुललाटाय चक्रिणे ॥
सुवस्त्राय सुवर्णाय श्रीधराय नमोनमः
subāhave namastubhyaṃ cārujaṃghāya te namaḥ ||
suvāsāya sudivyāya suvidyāya gadābhṛte
||15||सुबाहवे नमस्तुभ्यं चारुजंघाय ते नमः ॥
सुवासाय सुदिव्याय सुविद्याय गदाभृते
keśavāya ca śāṃtāya vāmanāya namonamaḥ ||
dharmapriyāya devāya namaste pītavāsase
||16||केशवाय च शांताय वामनाय नमोनमः ॥
धर्मप्रियाय देवाय नमस्ते पीतवाससे
agastya uvāca
iti stuto jagannātho dharmeṇa śrīpatirmudā ||
uvāca sa hṛṣīkeśaḥ prīto dharmamudāradhīḥ
||17||इति स्तुतो जगन्नाथो धर्मेण श्रीपतिर्मुदा ॥
उवाच स हृषीकेशः प्रीतो धर्ममुदारधीः
śrībhagavānuvāca
tuṣṭo'haṃ bhavato dharma stotreṇānena suvrata ||
varaṃ varaya dharmajña yaste syānmanasaḥ priyaḥ
||18||तुष्टोऽहं भवतो धर्म स्तोत्रेणानेन सुव्रत ॥
वरं वरय धर्मज्ञ यस्ते स्यान्मनसः प्रियः
stotreṇānena yaḥ stauti mānavo māmatandritaḥ ||
sarvānkāmānavāpnoti pūjitaḥ śrīyutaḥsadā
||19||स्तोत्रेणानेन यः स्तौति मानवो मामतन्द्रितः ॥
सर्वान्कामानवाप्नोति पूजितः श्रीयुतःसदा
dharma uvāca
yadi tuṣṭosi bhagavandevadeva jagatpate ||
tvāmahaṃ sthāpayāmyatra nijanāmnā jagadguro
||20||यदि तुष्टोसि भगवन्देवदेव जगत्पते ॥
त्वामहं स्थापयाम्यत्र निजनाम्ना जगद्गुरो
agastya uvāca
evamastviti saṃprocyābhavaddharmaharirvibhuḥ ||
smaraṇādeva mucyeta naro dharmaharervibhoḥ
||21||एवमस्त्विति संप्रोच्याभवद्धर्महरिर्विभुः ॥
स्मरणादेव मुच्येत नरो धर्महरेर्विभोः
sarayūsalile snātvā suciṃtākulamānasaḥ ||
devaṃ dharmahariṃ paśyetsarvapāpaiḥ pramucyate
||22||सरयूसलिले स्नात्वा सुचिंताकुलमानसः ॥
देवं धर्महरिं पश्येत्सर्वपापैः प्रमुच्यते
atra dānaṃ tathā homaṃ japo brāhmaṇabhojanam ||
sarvamakṣayatāṃ yāti viṣṇuloke nivāsakṛt
||23||अत्र दानं तथा होमं जपो ब्राह्मणभोजनम् ॥
सर्वमक्षयतां याति विष्णुलोके निवासकृत्
ajñānājjñānato vāpi yatkiṃcidduṣkṛtaṃ bhavet ||
prāyaścittaṃ vidhātavyaṃ tannāśāya prayatnataḥ
||24||अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि यत्किंचिद्दुष्कृतं भवेत् ॥
प्रायश्चित्तं विधातव्यं तन्नाशाय प्रयत्नतः
prāyaścittena vidhinā pāpaṃ tasya praṇaśyati ||
tasmādatra prakarttavyaṃ prāyaścittaṃ vidhānataḥ
||25||प्रायश्चित्तेन विधिना पापं तस्य प्रणश्यति ॥
तस्मादत्र प्रकर्त्तव्यं प्रायश्चित्तं विधानतः
ajñānājjñānato vāpi rājādernigrahāttathā ||
nityakarmanivṛttiḥ syādyasya puṃso'vaśātmanaḥ ||
tenāpyatra vidhātavyaṃ prāyaścittaṃ prayatnataḥ
||26||अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि राजादेर्निग्रहात्तथा ॥
नित्यकर्मनिवृत्तिः स्याद्यस्य पुंसोऽवशात्मनः ॥
तेनाप्यत्र विधातव्यं प्रायश्चित्तं प्रयत्नतः
atra sākṣātsvayaṃ devo viṣṇurvasati sādaraḥ ||
tasmādvarṇayituṃ śakyo mahimā na hi mānavaiḥ
||27||अत्र साक्षात्स्वयं देवो विष्णुर्वसति सादरः ॥
तस्माद्वर्णयितुं शक्यो महिमा न हि मानवैः
āṣāḍhe śukla pakṣasya ekādaśyāṃ dvijottama ||
tasya sāṃvatsarī yātrā kartavyā tu vidhānataḥ
||28||आषाढे शुक्ल पक्षस्य एकादश्यां द्विजोत्तम ॥
तस्य सांवत्सरी यात्रा कर्तव्या तु विधानतः
svargadvāre naraḥ snātvā dṛṣṭvā dharmahariṃ vibhum ||
sarvapāpaviśuddhātmā viṣṇuloke vasetsadā
||29||स्वर्गद्वारे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा धर्महरिं विभुम् ॥
सर्वपापविशुद्धात्मा विष्णुलोके वसेत्सदा
tasmāddakṣiṇadigbhāge svarṇasya khaniruttamā ||
yatra cakre svarṇavṛṣṭiṃ kubero raghujādbhayāt
||30||तस्माद्दक्षिणदिग्भागे स्वर्णस्य खनिरुत्तमा ॥
यत्र चक्रे स्वर्णवृष्टिं कुबेरो रघुजाद्भयात्
vyāsa uvāca
bhagavanbrūhi tattvajña svarṇavṛṣṭirabhūtkatham ||
kuberasya kathaṃ bhītirutpannā raghubhūpateḥ
||31||भगवन्ब्रूहि तत्त्वज्ञ स्वर्णवृष्टिरभूत्कथम् ॥
कुबेरस्य कथं भीतिरुत्पन्ना रघुभूपतेः
etatsarvaṃ samācakṣva vistarānmama suvrata ||
śrutvā kathārahasyāni na tṛpyati mano mama
||32||एतत्सर्वं समाचक्ष्व विस्तरान्मम सुव्रत ॥
श्रुत्वा कथारहस्यानि न तृप्यति मनो मम
agastya uvāca
śṛṇu vipra pravakṣyāmi svarṇasyotpattimuttamām ||
yasya śravaṇato nṛṇāṃ jāyate vismayo mahān
||33||शृणु विप्र प्रवक्ष्यामि स्वर्णस्योत्पत्तिमुत्तमाम् ॥
यस्य श्रवणतो नृणां जायते विस्मयो महान्
āsītpurā raghupatirikṣvākukulavarddhanaḥ ||
raghurnijabhujodāravīryaśāsitabhūtalaḥ
||34||आसीत्पुरा रघुपतिरिक्ष्वाकुकुलवर्द्धनः ॥
रघुर्निजभुजोदारवीर्यशासितभूतलः
pratāpatāpitārātivargavyākhyātasadyaśāḥ ||
prajāḥ pālayatā samyaktenanītimatā satā
||35||प्रतापतापितारातिवर्गव्याख्यातसद्यशाः ॥
प्रजाः पालयता सम्यक्तेननीतिमता सता
yaśaḥpūreṇa samaliptā diśo daśa sitatviṣā ||
sa cakre prauḍhavibhavasādhanāṃ vijayakramāt
||36||यशःपूरेण समलिप्ता दिशो दश सितत्विषा ॥
स चक्रे प्रौढविभवसाधनां विजयक्रमात्
nānādeśānsamākramya caturaṃgabalānvitaḥ ||
bhūtāni vaśamānīya vasu jagrāha daṇḍataḥ
||37||नानादेशान्समाक्रम्य चतुरंगबलान्वितः ॥
भूतानि वशमानीय वसु जग्राह दण्डतः
utkṛṣṭānnṛpatīnvīro daṃḍayitvā balādhikān ||
ratnāni vividhānyāśu jagrāhātibalastadā
||38||उत्कृष्टान्नृपतीन्वीरो दंडयित्वा बलाधिकान् ॥
रत्नानि विविधान्याशु जग्राहातिबलस्तदा
sa vijitya diśaḥ sarvā gṛhītvā ratnasaṃcayam ||
ayodhyāmāgato rājā rājadhānīṃ ca tāṃ śubhām
||39||स विजित्य दिशः सर्वा गृहीत्वा रत्नसंचयम् ॥
अयोध्यामागतो राजा राजधानीं च तां शुभाम्
tatrāgatya ca kākutstho yajñāyotsukamānasaḥ ||
cakāra nirmalāṃ buddhiṃ nijavaṃśocitakriyāma
||40||तत्रागत्य च काकुत्स्थो यज्ञायोत्सुकमानसः ॥
चकार निर्मलां बुद्धिं निजवंशोचितक्रियाम
vasiṣṭhaṃ munimājñāya vāmadevaṃ ca kaśyapam
||41||वसिष्ठं मुनिमाज्ञाय वामदेवं च कश्यपम्
anyānapi muniśreṣṭhānnānātīrthasamāśritān ||
samānayadvinītena dvijavaryeṇa bhūpatiḥ
||42||अन्यानपि मुनिश्रेष्ठान्नानातीर्थसमाश्रितान् ॥
समानयद्विनीतेन द्विजवर्येण भूपतिः
dṛṣṭvā sthitānsa tānsarvānpradīptāniva pāvakān ||
tānāgatānviditvātha raghuḥ parapuraṃjayaḥ ||
niścakrāma yathānyāyaṃ svayameva mahāyaśāḥ
||43||दृष्ट्वा स्थितान्स तान्सर्वान्प्रदीप्तानिव पावकान् ॥
तानागतान्विदित्वाथ रघुः परपुरंजयः ॥
निश्चक्राम यथान्यायं स्वयमेव महायशाः
tato vinītavatsarvānkākutstho dvijasattamān ||
uvāca dharmayuktaṃ ca vacanaṃ yajñasiddhaye
||44||ततो विनीतवत्सर्वान्काकुत्स्थो द्विजसत्तमान् ॥
उवाच धर्मयुक्तं च वचनं यज्ञसिद्धये
raviruvāca
munayaḥ sarva evaite yūyaṃ śṛṇuta madvacaḥ ||
yajñaṃ vidhātumicchāmi tatrājñāṃ dātumarhatha
||45||मुनयः सर्व एवैते यूयं शृणुत मद्वचः ॥
यज्ञं विधातुमिच्छामि तत्राज्ञां दातुमर्हथ
sāṃprataṃ māmako yajño yuktaḥ syānmunisattamāḥ ||
etadvicāryya tattvena brūta yūyaṃ munīśvarāḥ
||46||सांप्रतं मामको यज्ञो युक्तः स्यान्मुनिसत्तमाः ॥
एतद्विचार्य्य तत्त्वेन ब्रूत यूयं मुनीश्वराः
munaya ūcuḥ
rājanviśvajidākhyāto yajñānāṃ yajña uttamaḥ ||
sāṃprataṃ kuru taṃ yatnānmā vilaṃbaṃ vṛthā kṛthāḥ
||47||राजन्विश्वजिदाख्यातो यज्ञानां यज्ञ उत्तमः ॥
सांप्रतं कुरु तं यत्नान्मा विलंबं वृथा कृथाः
agastya uvāca
nṛpaścakre tato yajñaṃ viśvadigjayasaṃjñitam ||
nānāsaṃbhāramadhuraṃ kṛtasarvasvadakṣiṇam
||48||नृपश्चक्रे ततो यज्ञं विश्वदिग्जयसंज्ञितम् ॥
नानासंभारमधुरं कृतसर्वस्वदक्षिणम्
nānāvidhena dānena munisaṃtoṣaharṣakṛt ||
sarvasvameva pradadau dvijebhyo bahumānataḥ
||49||नानाविधेन दानेन मुनिसंतोषहर्षकृत् ॥
सर्वस्वमेव प्रददौ द्विजेभ्यो बहुमानतः
teṣu viśveṣu yāteṣu pūjiteṣu gṛhānsvakān ||
bandhuṣvapi ca tuṣṭeṣu muniṣu praṇateṣu ca
||50||तेषु विश्वेषु यातेषु पूजितेषु गृहान्स्वकान् ॥
बन्धुष्वपि च तुष्टेषु मुनिषु प्रणतेषु च
tena yajñena vidhivadvihitena nareśvaraḥ ||
śuśubhe śobhanācāraḥ svarge deveṃdravatkṣaṇāt
||51||तेन यज्ञेन विधिवद्विहितेन नरेश्वरः ॥
शुशुभे शोभनाचारः स्वर्गे देवेंद्रवत्क्षणात्
tatrāṃtare samabhyāyānmuniryamavatāṃ varaḥ ||
viśvāmitramuneraṃtevāsī kautsa iti smṛtaḥ
||52||तत्रांतरे समभ्यायान्मुनिर्यमवतां वरः ॥
विश्वामित्रमुनेरंतेवासी कौत्स इति स्मृतः
dakṣiṇārthaṃ gurorddhīmānpāvituṃ taṃ nareśvaram ||
caturdaśasuvarṇānāṃ koṭīrāhara satvaram
||53||दक्षिणार्थं गुरोर्द्धीमान्पावितुं तं नरेश्वरम् ॥
चतुर्दशसुवर्णानां कोटीराहर सत्वरम्
maddakṣiṇeti guruṇā nirbandhādyācito ruṣā ||
āgataḥ sa muniḥ kautsastato yācitumādarāt ||
raghuṃ bhūpālatilakaṃ dattasarvasvadakṣiṇam
||54||मद्दक्षिणेति गुरुणा निर्बन्धाद्याचितो रुषा ॥
आगतः स मुनिः कौत्सस्ततो याचितुमादरात् ॥
रघुं भूपालतिलकं दत्तसर्वस्वदक्षिणम्
tamāgatamabhipretya raghurādaratastadā ||
utthāya pūjayāmāsa vidhivatsa paraṃtapaḥ ||
saparyyāsīttasya sarvā mṛtpātravihitakriyā
||55||तमागतमभिप्रेत्य रघुरादरतस्तदा ॥
उत्थाय पूजयामास विधिवत्स परंतपः ॥
सपर्य्यासीत्तस्य सर्वा मृत्पात्रविहितक्रिया
pūjāsaṃbhāramālokya tādṛśaṃ taṃ munīśvaraḥ ||
vismito'bhūnnirānando dakṣiṇā''śāṃ parityajan ||
uvāca madhuraṃ vākyaṃ vākyajñānaviśāradaḥ
||56||पूजासंभारमालोक्य तादृशं तं मुनीश्वरः ॥
विस्मितोऽभून्निरानन्दो दक्षिणाऽऽशां परित्यजन् ॥
उवाच मधुरं वाक्यं वाक्यज्ञानविशारदः
kautsa uvāca
rājannabhyudayaste'stu gacchāmyanyatra sāṃpratam
||57||राजन्नभ्युदयस्तेऽस्तु गच्छाम्यन्यत्र सांप्रतम्
gurvarthāharaṇāyaiva dattasarvasvadakṣiṇam ||
tvāṃ na yāce dhanābhāvādato'nyatra vrajāmyaham
||58||गुर्वर्थाहरणायैव दत्तसर्वस्वदक्षिणम् ॥
त्वां न याचे धनाभावादतोऽन्यत्र व्रजाम्यहम्
agastya uvāca
ityuktastena muninā raghuḥ parapuraṃjayaḥ ||
kṣaṇaṃ dhyātvā'bravīdenaṃ vinayādvihitāṃjaliḥ
||59||इत्युक्तस्तेन मुनिना रघुः परपुरंजयः ॥
क्षणं ध्यात्वाऽब्रवीदेनं विनयाद्विहितांजलिः
raghuruvāca
bhagavaṃstiṣṭha me harmye dinamekaṃ munivrata ||
yāvadyatiṣye bhagavanbhavadarthārthamuccakaiḥ
||60||भगवंस्तिष्ठ मे हर्म्ये दिनमेकं मुनिव्रत ॥
यावद्यतिष्ये भगवन्भवदर्थार्थमुच्चकैः
agastya uvāca
ityuktvā paramodāravaco munimudāradhīḥ ||
pratasthe ca raghustatra kuberavijigīṣayā
||61||इत्युक्त्वा परमोदारवचो मुनिमुदारधीः ॥
प्रतस्थे च रघुस्तत्र कुबेरविजिगीषया
tamāyāṃtaṃ kubero'tha vijñāpya vacanoditaiḥ ||
prasannamanasaṃ cakre vṛṣṭiṃ svarṇasya cākṣayām
||62||तमायांतं कुबेरोऽथ विज्ञाप्य वचनोदितैः ॥
प्रसन्नमनसं चक्रे वृष्टिं स्वर्णस्य चाक्षयाम्
svarṇavṛṣṭirabhūdyatra sā svarṇakhaniruttamā ||
sa muniṃ darśayāmāsa khaniṃ tena niveditām
||63||स्वर्णवृष्टिरभूद्यत्र सा स्वर्णखनिरुत्तमा ॥
स मुनिं दर्शयामास खनिं तेन निवेदिताम्
tasmai samarpayāmāsa tāṃ raghuḥ khanimuttamām ||
munīndro'pi gṛhītvāśu tato gurvarthamādarāt
||64||तस्मै समर्पयामास तां रघुः खनिमुत्तमाम् ॥
मुनीन्द्रोऽपि गृहीत्वाशु ततो गुर्वर्थमादरात्
rājñe nivedayāmāsa sarvamanyadguṇādhikaḥ ||
varānatha dadau tuṣṭaḥ kautso matimatāṃ varaḥ
||65||राज्ञे निवेदयामास सर्वमन्यद्गुणाधिकः ॥
वरानथ ददौ तुष्टः कौत्सो मतिमतां वरः
kautsa uvāca
rājam̐llabhasva satputraṃ nijavaṃśaguṇānvitam ||
iyaṃ svarṇakhanistūrṇaṃ manobhīṣṭaphalapradā
||66||राजँल्लभस्व सत्पुत्रं निजवंशगुणान्वितम् ॥
इयं स्वर्णखनिस्तूर्णं मनोभीष्टफलप्रदा
bhūyādatra paraṃ tīrthaṃ sarvapāpaharaṃ sadā ||
atra snānena dānena nṛṇāṃ lakṣmīḥ prajāyate
||67||भूयादत्र परं तीर्थं सर्वपापहरं सदा ॥
अत्र स्नानेन दानेन नृणां लक्ष्मीः प्रजायते
vaiśākhe śukladvādaśyāṃ yātrā sāṃvatsarī smṛtā ||
nānābhīṣṭaphalaprāptirbhūyānmadvacasā nṛṇām
||68||वैशाखे शुक्लद्वादश्यां यात्रा सांवत्सरी स्मृता ॥
नानाभीष्टफलप्राप्तिर्भूयान्मद्वचसा नृणाम्
agastya uvāca
iti dattvā varānrājñe kautsaḥ saṃtuṣṭamānasaḥ ||
pratasthe nijakāryārthe gurorāśramamutsukaḥ
||69||इति दत्त्वा वरान्राज्ञे कौत्सः संतुष्टमानसः ॥
प्रतस्थे निजकार्यार्थे गुरोराश्रममुत्सुकः
rājā sa kṛtakṛtyo'tha śeṣaṃ saṃgṛhya taddhanam ||
dvijebhyo vidhivaddattvā pālayāmāsa vai prajāḥ
||70||राजा स कृतकृत्योऽथ शेषं संगृह्य तद्धनम् ॥
द्विजेभ्यो विधिवद्दत्त्वा पालयामास वै प्रजाः
evaṃ svarṇakhanerjātaṃ māhātmyaṃ ca munīśvarāt
||71||एवं स्वर्णखनेर्जातं माहात्म्यं च मुनीश्वरात्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe'yodhyāmāhātmye dharmaharisvarṇakhanimāhātmyavarṇanaṃnāma caturtho'dhyāyaḥ || 4 ||