māhātmyavarṇanam
sūta uvāca
tathānyāpi ca tatrāsti gaurī vai pañcapiṃḍikā ||
lakṣmyā saṃsthāpitā caiva mānuṣatvaṃvyavasthayā
||1||तथान्यापि च तत्रास्ति गौरी वै पञ्चपिंडिका ॥
लक्ष्म्या संस्थापिता चैव मानुषत्वंव्यवस्थया
tasyā darśanamātreṇa nārī saubhāgyamāmuyāt ||
jyeṣṭhe māsi site pakṣe vṛṣasthe ca divākare
||2||तस्या दर्शनमात्रेण नारी सौभाग्यमामुयात् ॥
ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे वृषस्थे च दिवाकरे
tasyā upari nārī yā jalayantraṃ dadhāti vai ||
srāvyamāṇaṃ divānaktaṃ saubhāgyaṃ paramaṃ labhet
||3||तस्या उपरि नारी या जलयन्त्रं दधाति वै ॥
स्राव्यमाणं दिवानक्तं सौभाग्यं परमं लभेत्
yatphalaṃ labhate nārī samastairvihitairvrataiḥ ||
gaurīsamudbhavaiścaiva dānairdattaistadiṣṭajaiḥ ||
tatphalaṃ labhate sarvaṃ jalayantrasya kāraṇāt
||4||यत्फलं लभते नारी समस्तैर्विहितैर्व्रतैः ॥
गौरीसमुद्भवैश्चैव दानैर्दत्तैस्तदिष्टजैः ॥
तत्फलं लभते सर्वं जलयन्त्रस्य कारणात्
tasmātsarvaprayatnena strībhiḥ saubhāgyakāraṇāt ||
jalayantraṃ vidhātavyaṃ jyeṣṭhe gauryāḥ prayatnataḥ
||5||तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्त्रीभिः सौभाग्यकारणात् ॥
जलयन्त्रं विधातव्यं ज्येष्ठे गौर्याः प्रयत्नतः
kiṃ vratairniyamairvāpi strīṇāṃ brāhmaṇasattamāḥ ||
japairhomaiḥ kṛtairanyairbahukleśakaraiśca taiḥ
||6||किं व्रतैर्नियमैर्वापि स्त्रीणां ब्राह्मणसत्तमाः ॥
जपैर्होमैः कृतैरन्यैर्बहुक्लेशकरैश्च तैः
strīṇāṃ brāhmaṇaśārdūlā jaleyantre dhṛte sati ||
gauryā upari sadbhaktyā vṛṣasthe tīkṣṇadīdhitau
||7||स्त्रीणां ब्राह्मणशार्दूला जलेयन्त्रे धृते सति ॥
गौर्या उपरि सद्भक्त्या वृषस्थे तीक्ष्णदीधितौ
naivaṃ saṃjāyate vaṃdhyā kākavandhyā na jāyate ||
na daurbhāgyasamopetā saptajanmāṃtarāṇi sā
||8||नैवं संजायते वंध्या काकवन्ध्या न जायते ॥
न दौर्भाग्यसमोपेता सप्तजन्मांतराणि सा
ṛṣaya ūcuḥ
gaurī caturbhujā proktā dṛśyate parameśvarī ||
pañcapiṃḍā kathaṃ jātā hyetaṃ naḥ saṃśayaṃ vada
||1||गौरी चतुर्भुजा प्रोक्ता दृश्यते परमेश्वरी ॥
पञ्चपिंडा कथं जाता ह्येतं नः संशयं वद
sūta uvāca
yadā ca pralayo bhāvi tadā tmānaṃ karotyasau ||
paścapiṃḍīmayaṃ viprāḥ kurute rūpamuttamam
||10||यदा च प्रलयो भावि तदा त्मानं करोत्यसौ ॥
पश्चपिंडीमयं विप्राः कुरुते रूपमुत्तमम्
eṣā sā paramā śaktiḥ sarvaṃ vyāpya sureśvarī ||
tayā sarvamidaṃ vyāptaṃ trailokyaṃ sacarācaram
||11||एषा सा परमा शक्तिः सर्वं व्याप्य सुरेश्वरी ॥
तया सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्
pṛthivyāpaśca tejaśca vāyurākāśameva ca ||
sṛṣṭyarthaṃ rakṣayedeṣā tataḥ syātpaṃcapiṃḍikā
||12||पृथिव्यापश्च तेजश्च वायुराकाशमेव च ॥
सृष्ट्यर्थं रक्षयेदेषा ततः स्यात्पंचपिंडिका
yadasyāṃ pūjitāyāṃ tu pratyakṣāyāṃ prajāyate ||
sahasratriguṇaṃ tacca yatra syātpañcapiṇḍikā
||13||यदस्यां पूजितायां तु प्रत्यक्षायां प्रजायते ॥
सहस्रत्रिगुणं तच्च यत्र स्यात्पञ्चपिण्डिका
jyeṣṭhe māsi viśeṣeṇa jalayaṃtrārcanena ca ||
atra vaḥ kīrtayiṣyāmi tviti hāsaṃ purātanam
||14||ज्येष्ठे मासि विशेषेण जलयंत्रार्चनेन च ॥
अत्र वः कीर्तयिष्यामि त्विति हासं पुरातनम्
yadvṛttaṃ kāśirājasya bhāryāyā dvijasattamāḥ ||
yacca proktaṃ purā lakṣmyā viṣṇave paripṛṣṭayā
||15||यद्वृत्तं काशिराजस्य भार्याया द्विजसत्तमाः ॥
यच्च प्रोक्तं पुरा लक्ष्म्या विष्णवे परिपृष्टया
lakṣmī ruvāca
kāśirājaḥ purā hyāsījjayasena iti śrutaḥ ||
tasya bhāryāsahasraṃ tu hyāsīdrūpasamanvitam
||16||काशिराजः पुरा ह्यासीज्जयसेन इति श्रुतः ॥
तस्य भार्यासहस्रं तु ह्यासीद्रूपसमन्वितम्
atha cānyā priyā tena labdhā bhāryā suśobhanā ||
manuṣyatvavyavasthāyā mama cāṃśakalā hi yā ||
sutā madrādhirājasya viṣvaksenasya dhīmataḥ
||17||अथ चान्या प्रिया तेन लब्धा भार्या सुशोभना ॥
मनुष्यत्वव्यवस्थाया मम चांशकला हि या ॥
सुता मद्राधिराजस्य विष्वक्सेनस्य धीमतः
sā gatvā prātarutthāya śubhe gaṃgātaṭe tadā ||
pañcapiṃḍātmikāṃ gaurīṃ kṛtvā karddamasaṃbhavām
||18||सा गत्वा प्रातरुत्थाय शुभे गंगातटे तदा ॥
पञ्चपिंडात्मिकां गौरीं कृत्वा कर्द्दमसंभवाम्
tataḥ saṃpūjayāmāsa mantraiḥ paṃcabhireva ca ||
tato gandhaiḥ parairmālyairdhūpai rvastraiḥ suśobhanaiḥ
||19||ततः संपूजयामास मन्त्रैः पंचभिरेव च ॥
ततो गन्धैः परैर्माल्यैर्धूपै र्वस्त्रैः सुशोभनैः
naivedyaiḥ paramānnaiśca gītairnṛtyaiḥ pravāditaiḥ ||
tato visṛjya tāṃ devīṃ taduddeśena vai tataḥ
||20||नैवेद्यैः परमान्नैश्च गीतैर्नृत्यैः प्रवादितैः ॥
ततो विसृज्य तां देवीं तदुद्देशेन वै ततः
dattvā dānāni bhūrīṇi gauriṇīnāṃ dvijanmanām ||
tataśca gṛhamabhyeti bhūrivāditraniḥsvanaiḥ
||21||दत्त्वा दानानि भूरीणि गौरिणीनां द्विजन्मनाम् ॥
ततश्च गृहमभ्येति भूरिवादित्रनिःस्वनैः
yathāyathā ca tāṃ pūjāṃ tasyā gauryā karoti sā ||
tathātathā tu saubhāgyaṃ tasyāścāpyadhikaṃ bhavet
||22||यथायथा च तां पूजां तस्या गौर्या करोति सा ॥
तथातथा तु सौभाग्यं तस्याश्चाप्यधिकं भवेत्
sarvāsāṃ ca sapatnīnāṃ saubhāgyaṃ vādhikaṃ bhavet
||23||सर्वासां च सपत्नीनां सौभाग्यं वाधिकं भवेत्
atha tasyāḥ sapatnyo yāḥ sarvā duḥkhasamanvitāḥ ||
dṛṣṭvā saubhāgyavṛddhiṃ tāṃ tasyā eva dinedine
||24||अथ तस्याः सपत्न्यो याः सर्वा दुःखसमन्विताः ॥
दृष्ट्वा सौभाग्यवृद्धिं तां तस्या एव दिनेदिने
ekāḥ procuḥ karma caitadyadeṣā kurute sadā ||
mṛnmayāṃśca samādāya pūjayetpaṃcapiṃḍakān
||25||एकाः प्रोचुः कर्म चैतद्यदेषा कुरुते सदा ॥
मृन्मयांश्च समादाय पूजयेत्पंचपिंडकान्
anyāstāṃ maṃtrasaṃsiddhāṃ pravadaṃti maharṣayaḥ ||
anyā vadanti puṇyāni hyasyāḥ pūrvakṛtāni ca
||26||अन्यास्तां मंत्रसंसिद्धां प्रवदंति महर्षयः ॥
अन्या वदन्ति पुण्यानि ह्यस्याः पूर्वकृतानि च
evaṃ tāsāṃ suduḥkhānāṃ mahānkālo jagāma ha ||
kasyacittvatha kālasya sarvāḥ saṃmaṃtrya tā mithaḥ
||27||एवं तासां सुदुःखानां महान्कालो जगाम ह ॥
कस्यचित्त्वथ कालस्य सर्वाः संमंत्र्य ता मिथः
tasyāḥ saṃnidhimājagmustasminneva jalāśaye ||
yatra sā pūjayedgaurīṃ kṛtvā tāṃ pañca piṃḍikām
||28||तस्याः संनिधिमाजग्मुस्तस्मिन्नेव जलाशये ॥
यत्र सा पूजयेद्गौरीं कृत्वा तां पञ्च पिंडिकाम्
tataḥ sarvāḥ samālokya tyaktvā gaurīprapūjanam ||
saṃmukhī prayayau tūrṇaṃ kṛtāṃjalipuṭā sthitā
||29||ततः सर्वाः समालोक्य त्यक्त्वा गौरीप्रपूजनम् ॥
संमुखी प्रययौ तूर्णं कृतांजलिपुटा स्थिता
svāgataṃ vo mahā bhāgā bhūyaḥ susvāgataṃ ca vaḥ ||
kṛtyaṃ nivedyatāṃ śīghraṃ yenāśu prakaromyaham
||30||स्वागतं वो महा भागा भूयः सुस्वागतं च वः ॥
कृत्यं निवेद्यतां शीघ्रं येनाशु प्रकरोम्यहम्
sapatnya ūcuḥ
vayaṃ sarvāḥ samāyātāḥ kautuke tavāṃtikam ||
daurbhāgyavahninirdagdhāstava saubhāgyajenaca
||31||वयं सर्वाः समायाताः कौतुके तवांतिकम् ॥
दौर्भाग्यवह्निनिर्दग्धास्तव सौभाग्यजेनच
tasmādvada mahābhāge mṛnmayāṃ paṃcapiṃḍikām ||
nityamarcayasi tvaṃ kiṃ saubhā gyasya vivardhanam
||32||तस्माद्वद महाभागे मृन्मयां पंचपिंडिकाम् ॥
नित्यमर्चयसि त्वं किं सौभा ग्यस्य विवर्धनम्
kiṃ te kāraṇametaddhi kiṃ vā mantrasamudbhavaḥ ||
prabhāvo'yaṃ mahābhāgeguhyaṃ cenno vadasva naḥ
||33||किं ते कारणमेतद्धि किं वा मन्त्रसमुद्भवः ॥
प्रभावोऽयं महाभागेगुह्यं चेन्नो वदस्व नः
padmāvatyuvāca
rahasyaṃ paramaṃ guhyaṃ yatpṛṣṭāsmi śubhānanāḥ ||
avaktavyaṃ vadiṣyāmi bhavatīnāṃ tathāpi ca
||34||रहस्यं परमं गुह्यं यत्पृष्टास्मि शुभाननाः ॥
अवक्तव्यं वदिष्यामि भवतीनां तथापि च
gaurīpūjanakāle tu yasmāccaiva samāgatāḥ ||
sarvā mama bhaginyaḥ stha īrṣyādharmo na me'sti ca
||35||गौरीपूजनकाले तु यस्माच्चैव समागताः ॥
सर्वा मम भगिन्यः स्थ ईर्ष्याधर्मो न मेऽस्ति च
ahamāsaṃ purā kanyā pure kusumasaṃjñite ||
vīrasenasya śūdrasya vaṇikputrasya dhīmataḥ ||
tena dattā'smi dharmeṇa vivāhārthaṃ mahātmanā
||36||अहमासं पुरा कन्या पुरे कुसुमसंज्ञिते ॥
वीरसेनस्य शूद्रस्य वणिक्पुत्रस्य धीमतः ॥
तेन दत्ताऽस्मि धर्मेण विवाहार्थं महात्मना
tato vivāhasamaye mama dattāni vṛddhaye ||
paṃcākṣarāṇi śreṣṭhāni yoṣitā dīkṣayā saha ||
gaurī pūjākṛte caiva proktā cāhaṃ tataḥ param
||37||ततो विवाहसमये मम दत्तानि वृद्धये ॥
पंचाक्षराणि श्रेष्ठानि योषिता दीक्षया सह ॥
गौरी पूजाकृते चैव प्रोक्ता चाहं ततः परम्
yāvatputri tvamātmānametaiḥ pūjayase'kṣaraiḥ ||
jalapānaṃ na kartavyaṃ tāvaccaiva kathañcana
||38||यावत्पुत्रि त्वमात्मानमेतैः पूजयसेऽक्षरैः ॥
जलपानं न कर्तव्यं तावच्चैव कथञ्चन
yena saṃprāpsyase'bhīṣṭaṃ tatprabhāvādyadīpsitam ||
tatheti ca mayā proktaṃ tasyāścaiva varānane
||39||येन संप्राप्स्यसेऽभीष्टं तत्प्रभावाद्यदीप्सितम् ॥
तथेति च मया प्रोक्तं तस्याश्चैव वरानने
tato vivāhe nirvṛtte gatā'haṃ patinā saha ||
śvaśura stiṣṭhate yatra śvaśrūścaiva sudāruṇā ||
6,177.40 ||
gaurīpūjākṛte māṃ ca nivārayati sarvadā ||
tato'haṃ bhayasantrastā gaurībhaktiparāyaṇā ||
jalārthaṃ yatra gacchāmi tasmiṃścaiva jalāśraye
||41||ततो विवाहे निर्वृत्ते गताऽहं पतिना सह ॥
श्वशुर स्तिष्ठते यत्र श्वश्रूश्चैव सुदारुणा ॥
6,177.४० ॥
गौरीपूजाकृते मां च निवारयति सर्वदा ॥
ततोऽहं भयसन्त्रस्ता गौरीभक्तिपरायणा ॥
जलार्थं यत्र गच्छामि तस्मिंश्चैव जलाश्रये
tataḥ karddamamādāya mantraiḥ paṃcabhirevaca ||
taireva pūjayāmyeva gaurīṃ bhaktiparāyaṇā
||42||ततः कर्द्दममादाय मन्त्रैः पंचभिरेवच ॥
तैरेव पूजयाम्येव गौरीं भक्तिपरायणा
prakṣipāmi tata stoye tato gacchāmi mandiram ||
kasyacittvatha kālasya bhartā me prasthitaḥ śubhaḥ ||
deśāṃtaraṃ vaṇigvṛttyā so'pi mārgaṃ tamāśritaḥ
||43||प्रक्षिपामि तत स्तोये ततो गच्छामि मन्दिरम् ॥
कस्यचित्त्वथ कालस्य भर्ता मे प्रस्थितः शुभः ॥
देशांतरं वणिग्वृत्त्या सोऽपि मार्गं तमाश्रितः
sa gacchanmarumārgeṇa māṃ samādāya snehataḥ ||
saṃprāpto nirjalaṃ deśaṃ suraudraṃ marumaṃḍalam
||44||स गच्छन्मरुमार्गेण मां समादाय स्नेहतः ॥
संप्राप्तो निर्जलं देशं सुरौद्रं मरुमंडलम्
tathā raudratare kāle vṛṣasthe divasādhipe|
tataḥ sārthaḥ samastaśca viśrāṃtaḥ sthalamadhyagaḥ
||45||तथा रौद्रतरे काले वृषस्थे दिवसाधिपे।
ततः सार्थः समस्तश्च विश्रांतः स्थलमध्यगः
kūpamekaṃ samāśritya gambhīraṃ jaladopamam ||
etasminneva kāle tu mayā dṛṣṭaḥ samīpagaḥ ||
toyākāro maru ddeśastaścitte vicintitam
||46||कूपमेकं समाश्रित्य गम्भीरं जलदोपमम् ॥
एतस्मिन्नेव काले तु मया दृष्टः समीपगः ॥
तोयाकारो मरु द्देशस्तश्चित्ते विचिन्तितम्
yattacca dṛśyate toyaṃ samīpasthaṃ tathā bahu ||
atra snātvā śucirbhūtvā gaurīmabhyarcya bhaktitaḥ ||
pibāmi salilaṃ paścātsusvādu sarasībhavam
||47||यत्तच्च दृश्यते तोयं समीपस्थं तथा बहु ॥
अत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा गौरीमभ्यर्च्य भक्तितः ॥
पिबामि सलिलं पश्चात्सुस्वादु सरसीभवम्
tataḥ saṃprasthitā yāvatpragacchāmi padātpadam ||
yāvaddūrataraṃ yāmi tāvatsā mṛgatṛṣṇikā
||48||ततः संप्रस्थिता यावत्प्रगच्छामि पदात्पदम् ॥
यावद्दूरतरं यामि तावत्सा मृगतृष्णिका
etasminna ntare prāpto nabhomadhyaṃ divākaraḥ ||
vṛṣastho yena dahyāmi hyupariṣṭācchubhānanā
||49||एतस्मिन्न न्तरे प्राप्तो नभोमध्यं दिवाकरः ॥
वृषस्थो येन दह्यामि ह्युपरिष्टाच्छुभानना
adhobhāge sutaptābhirvālukābhiḥ samaṃtataḥ ||
tṛṣṇārtā'haṃ tatastasminmarudeśe samākulā
||50||अधोभागे सुतप्ताभिर्वालुकाभिः समंततः ॥
तृष्णार्ताऽहं ततस्तस्मिन्मरुदेशे समाकुला
tataśca patitā bhūmau visphoṭakasamāvṛtā ||
tato mayā smṛtā citte kathā bhāratasaṃbhavā
||51||ततश्च पतिता भूमौ विस्फोटकसमावृता ॥
ततो मया स्मृता चित्ते कथा भारतसंभवा
nṛgeṇa tu yathā yajño vālukābhirvinirmitaḥ ||
kūpāntaḥ kṣipyamāṇena tṛṇaloṣṭāṃbuvarjitam
||52||नृगेण तु यथा यज्ञो वालुकाभिर्विनिर्मितः ॥
कूपान्तः क्षिप्यमाणेन तृणलोष्टांबुवर्जितम्
bhaktigrāhyāstato devāstuṣṭāstasya mahātmanaḥ ||
tadahaṃ vālukābhiśca pūjayāmi harapriyām
||53||भक्तिग्राह्यास्ततो देवास्तुष्टास्तस्य महात्मनः ॥
तदहं वालुकाभिश्च पूजयामि हरप्रियाम्
tena tuṣṭā tu sā devī mama rājyaṃ prayacchati ||
adya dehāntare prāpte manobhīṣṭamanaṃtakam ||
54 tatastu paṃcabhirmantraistaireva smṛtimāgataiḥ ||
paṃcabhirmuṣṭibhirdevī vālukotthaiḥ prapūjitā
||55||तेन तुष्टा तु सा देवी मम राज्यं प्रयच्छति ॥
अद्य देहान्तरे प्राप्ते मनोभीष्टमनंतकम् ॥
५४ ततस्तु पंचभिर्मन्त्रैस्तैरेव स्मृतिमागतैः ॥
पंचभिर्मुष्टिभिर्देवी वालुकोत्थैः प्रपूजिता
tataḥ pañcatvamāpannā tatkāle'haṃ varāṃganāḥ ||
daśārṇādhipaterjātā sadane lokaviśrute
||56||ततः पञ्चत्वमापन्ना तत्कालेऽहं वरांगनाः ॥
दशार्णाधिपतेर्जाता सदने लोकविश्रुते
jātismaraṇasaṃyuktā tasyā devyāḥ prasādataḥ ||
bhavatīnāṃ kaniṣṭhāsmi jyeṣṭhā saubhāgyataḥ sthitā
||57||जातिस्मरणसंयुक्ता तस्या देव्याः प्रसादतः ॥
भवतीनां कनिष्ठास्मि ज्येष्ठा सौभाग्यतः स्थिता
eta smātkāraṇādgaurīṃ muktvaitānpañcapiṇḍakān ||
karddamena vidhāyātha pūjayāmi dinedine
||58||एत स्मात्कारणाद्गौरीं मुक्त्वैतान्पञ्चपिण्डकान् ॥
कर्द्दमेन विधायाथ पूजयामि दिनेदिने
etadguhyaṃ mayā khyātaṃ bhavatīnāmasaṃśayam ||
satyenānena me gaurī manobhīṣṭaṃ prayacchatu
||59||एतद्गुह्यं मया ख्यातं भवतीनामसंशयम् ॥
सत्येनानेन मे गौरी मनोभीष्टं प्रयच्छतु
lakṣmīruvāca
tataḥ sarvāḥ sapatnyastāḥ kṛtāṃjalipuṭāḥ sthitāḥ ||
māmūcurvinayādvācā praṇipatya muhurmuhuḥ
||6||ततः सर्वाः सपत्न्यस्ताः कृतांजलिपुटाः स्थिताः ॥
मामूचुर्विनयाद्वाचा प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः
prasādaṃ kuru cāsmākaṃ dīyatāṃ mantrapaṃcakam ||
tadeva yena te devī tuṣṭā sā parameśvarī
||61||प्रसादं कुरु चास्माकं दीयतां मन्त्रपंचकम् ॥
तदेव येन ते देवी तुष्टा सा परमेश्वरी
mayā proktāśca tā sarvāḥ prārthayadhvaṃ yathecchayā ||
ahaṃ sarvaṃ pradāsyāmi tatsatyaṃ vacanaṃ mama
||62||मया प्रोक्ताश्च ता सर्वाः प्रार्थयध्वं यथेच्छया ॥
अहं सर्वं प्रदास्यामि तत्सत्यं वचनं मम
tato deva mayā proktaṃ tāsāṃ tanmaṃtrapaṃcakam ||
śiṣyatvaṃ gamitānāṃ ca vāṅmanaḥkāyakarmabhiḥ
||63||ततो देव मया प्रोक्तं तासां तन्मंत्रपंचकम् ॥
शिष्यत्वं गमितानां च वाङ्मनःकायकर्मभिः
viṣṇuruvāca
mamāpi vada deveśi kīdṛktanmantrapañcakam ||
yattvayā'nuṣṭhitaṃ pūrvaṃ tayā tāsāṃ nivedi tam
||64||ममापि वद देवेशि कीदृक्तन्मन्त्रपञ्चकम् ॥
यत्त्वयाऽनुष्ठितं पूर्वं तया तासां निवेदि तम्
lakṣmīruvāca
namaḥ pṛthivyai kṣāṃtīśi nama āpomaye śubhe ||
tejasvini namastubhyaṃ namaste vāyurūpiṇi
||65||नमः पृथिव्यै क्षांतीशि नम आपोमये शुभे ॥
तेजस्विनि नमस्तुभ्यं नमस्ते वायुरूपिणि
ākāśarūpasaṃpanne paṃcarūpe namonamaḥ
||66||आकाशरूपसंपन्ने पंचरूपे नमोनमः
ebhirmantrairmayā pūrvaṃ pūjitā parameśvarī ||
tena rājyaṃ mayā prāptaṃ sarvastrīṇāṃ sudurlabham
||67||एभिर्मन्त्रैर्मया पूर्वं पूजिता परमेश्वरी ॥
तेन राज्यं मया प्राप्तं सर्वस्त्रीणां सुदुर्लभम्
tataśca sthāpitā devī kṛtvā ratnamayī śubhā ||
hāṭakeśvaraje kṣetre mayā tatra sureśvara
||68||ततश्च स्थापिता देवी कृत्वा रत्नमयी शुभा ॥
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे मया तत्र सुरेश्वर
tāṃ yā pūjayate nārī sadyo'pi pativallabhā ||
jāyate nātra sandehaḥ sarvapāpavivarjitā
||69||तां या पूजयते नारी सद्योऽपि पतिवल्लभा ॥
जायते नात्र सन्देहः सर्वपापविवर्जिता
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye pañcapiṃḍikotpatti māhātmya varṇanaṃ nāma saptasaptatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 177 ||