मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

स्कन्दपुराणम् — नागरखण्डः, अध्याय १७७

3
नागरखण्डः · 177

माहात्म्यवर्णनम्

सूत उवाच

तथान्यापि च तत्रास्ति गौरी वै पञ्चपिंडिका ॥

लक्ष्म्या संस्थापिता चैव मानुषत्वंव्यवस्थया

॥१॥

तस्या दर्शनमात्रेण नारी सौभाग्यमामुयात् ॥

ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे वृषस्थे च दिवाकरे

॥२॥

तस्या उपरि नारी या जलयन्त्रं दधाति वै ॥

स्राव्यमाणं दिवानक्तं सौभाग्यं परमं लभेत्

॥३॥

यत्फलं लभते नारी समस्तैर्विहितैर्व्रतैः ॥

गौरीसमुद्भवैश्चैव दानैर्दत्तैस्तदिष्टजैः ॥

तत्फलं लभते सर्वं जलयन्त्रस्य कारणात्

॥४॥

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्त्रीभिः सौभाग्यकारणात् ॥

जलयन्त्रं विधातव्यं ज्येष्ठे गौर्याः प्रयत्नतः

॥५॥

किं व्रतैर्नियमैर्वापि स्त्रीणां ब्राह्मणसत्तमाः ॥

जपैर्होमैः कृतैरन्यैर्बहुक्लेशकरैश्च तैः

॥६॥

स्त्रीणां ब्राह्मणशार्दूला जलेयन्त्रे धृते सति ॥

गौर्या उपरि सद्भक्त्या वृषस्थे तीक्ष्णदीधितौ

॥७॥

नैवं संजायते वंध्या काकवन्ध्या न जायते ॥

न दौर्भाग्यसमोपेता सप्तजन्मांतराणि सा

॥८॥

ऋषय ऊचुः

गौरी चतुर्भुजा प्रोक्ता दृश्यते परमेश्वरी ॥

पञ्चपिंडा कथं जाता ह्येतं नः संशयं वद

॥१॥

सूत उवाच

यदा च प्रलयो भावि तदा त्मानं करोत्यसौ ॥

पश्चपिंडीमयं विप्राः कुरुते रूपमुत्तमम्

॥१०॥

एषा सा परमा शक्तिः सर्वं व्याप्य सुरेश्वरी ॥

तया सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

॥११॥

पृथिव्यापश्च तेजश्च वायुराकाशमेव च ॥

सृष्ट्यर्थं रक्षयेदेषा ततः स्यात्पंचपिंडिका

॥१२॥

यदस्यां पूजितायां तु प्रत्यक्षायां प्रजायते ॥

सहस्रत्रिगुणं तच्च यत्र स्यात्पञ्चपिण्डिका

॥१३॥

ज्येष्ठे मासि विशेषेण जलयंत्रार्चनेन च ॥

अत्र वः कीर्तयिष्यामि त्विति हासं पुरातनम्

॥१४॥

यद्वृत्तं काशिराजस्य भार्याया द्विजसत्तमाः ॥

यच्च प्रोक्तं पुरा लक्ष्म्या विष्णवे परिपृष्टया

॥१५॥

लक्ष्मी रुवाच

काशिराजः पुरा ह्यासीज्जयसेन इति श्रुतः ॥

तस्य भार्यासहस्रं तु ह्यासीद्रूपसमन्वितम्

॥१६॥

अथ चान्या प्रिया तेन लब्धा भार्या सुशोभना ॥

मनुष्यत्वव्यवस्थाया मम चांशकला हि या ॥

सुता मद्राधिराजस्य विष्वक्सेनस्य धीमतः

॥१७॥

सा गत्वा प्रातरुत्थाय शुभे गंगातटे तदा ॥

पञ्चपिंडात्मिकां गौरीं कृत्वा कर्द्दमसंभवाम्

॥१८॥

ततः संपूजयामास मन्त्रैः पंचभिरेव च ॥

ततो गन्धैः परैर्माल्यैर्धूपै र्वस्त्रैः सुशोभनैः

॥१९॥

नैवेद्यैः परमान्नैश्च गीतैर्नृत्यैः प्रवादितैः ॥

ततो विसृज्य तां देवीं तदुद्देशेन वै ततः

॥२०॥

दत्त्वा दानानि भूरीणि गौरिणीनां द्विजन्मनाम् ॥

ततश्च गृहमभ्येति भूरिवादित्रनिःस्वनैः

॥२१॥

यथायथा च तां पूजां तस्या गौर्या करोति सा ॥

तथातथा तु सौभाग्यं तस्याश्चाप्यधिकं भवेत्

॥२२॥

सर्वासां च सपत्नीनां सौभाग्यं वाधिकं भवेत्

॥२३॥

अथ तस्याः सपत्न्यो याः सर्वा दुःखसमन्विताः ॥

दृष्ट्वा सौभाग्यवृद्धिं तां तस्या एव दिनेदिने

॥२४॥

एकाः प्रोचुः कर्म चैतद्यदेषा कुरुते सदा ॥

मृन्मयांश्च समादाय पूजयेत्पंचपिंडकान्

॥२५॥

अन्यास्तां मंत्रसंसिद्धां प्रवदंति महर्षयः ॥

अन्या वदन्ति पुण्यानि ह्यस्याः पूर्वकृतानि च

॥२६॥

एवं तासां सुदुःखानां महान्कालो जगाम ह ॥

कस्यचित्त्वथ कालस्य सर्वाः संमंत्र्य ता मिथः

॥२७॥

तस्याः संनिधिमाजग्मुस्तस्मिन्नेव जलाशये ॥

यत्र सा पूजयेद्गौरीं कृत्वा तां पञ्च पिंडिकाम्

॥२८॥

ततः सर्वाः समालोक्य त्यक्त्वा गौरीप्रपूजनम् ॥

संमुखी प्रययौ तूर्णं कृतांजलिपुटा स्थिता

॥२९॥

स्वागतं वो महा भागा भूयः सुस्वागतं च वः ॥

कृत्यं निवेद्यतां शीघ्रं येनाशु प्रकरोम्यहम्

॥३०॥

सपत्न्य ऊचुः

वयं सर्वाः समायाताः कौतुके तवांतिकम् ॥

दौर्भाग्यवह्निनिर्दग्धास्तव सौभाग्यजेनच

॥३१॥

तस्माद्वद महाभागे मृन्मयां पंचपिंडिकाम् ॥

नित्यमर्चयसि त्वं किं सौभा ग्यस्य विवर्धनम्

॥३२॥

किं ते कारणमेतद्धि किं वा मन्त्रसमुद्भवः ॥

प्रभावोऽयं महाभागेगुह्यं चेन्नो वदस्व नः

॥३३॥

पद्मावत्युवाच

रहस्यं परमं गुह्यं यत्पृष्टास्मि शुभाननाः ॥

अवक्तव्यं वदिष्यामि भवतीनां तथापि च

॥३४॥

गौरीपूजनकाले तु यस्माच्चैव समागताः ॥

सर्वा मम भगिन्यः स्थ ईर्ष्याधर्मो न मेऽस्ति च

॥३५॥

अहमासं पुरा कन्या पुरे कुसुमसंज्ञिते ॥

वीरसेनस्य शूद्रस्य वणिक्पुत्रस्य धीमतः ॥

तेन दत्ताऽस्मि धर्मेण विवाहार्थं महात्मना

॥३६॥

ततो विवाहसमये मम दत्तानि वृद्धये ॥

पंचाक्षराणि श्रेष्ठानि योषिता दीक्षया सह ॥

गौरी पूजाकृते चैव प्रोक्ता चाहं ततः परम्

॥३७॥

यावत्पुत्रि त्वमात्मानमेतैः पूजयसेऽक्षरैः ॥

जलपानं न कर्तव्यं तावच्चैव कथञ्चन

॥३८॥

येन संप्राप्स्यसेऽभीष्टं तत्प्रभावाद्यदीप्सितम् ॥

तथेति च मया प्रोक्तं तस्याश्चैव वरानने

॥३९॥

ततो विवाहे निर्वृत्ते गताऽहं पतिना सह ॥

श्वशुर स्तिष्ठते यत्र श्वश्रूश्चैव सुदारुणा ॥

6,177.४० ॥

गौरीपूजाकृते मां च निवारयति सर्वदा ॥

ततोऽहं भयसन्त्रस्ता गौरीभक्तिपरायणा ॥

जलार्थं यत्र गच्छामि तस्मिंश्चैव जलाश्रये

॥४१॥

ततः कर्द्दममादाय मन्त्रैः पंचभिरेवच ॥

तैरेव पूजयाम्येव गौरीं भक्तिपरायणा

॥४२॥

प्रक्षिपामि तत स्तोये ततो गच्छामि मन्दिरम् ॥

कस्यचित्त्वथ कालस्य भर्ता मे प्रस्थितः शुभः ॥

देशांतरं वणिग्वृत्त्या सोऽपि मार्गं तमाश्रितः

॥४३॥

स गच्छन्मरुमार्गेण मां समादाय स्नेहतः ॥

संप्राप्तो निर्जलं देशं सुरौद्रं मरुमंडलम्

॥४४॥

तथा रौद्रतरे काले वृषस्थे दिवसाधिपे।

ततः सार्थः समस्तश्च विश्रांतः स्थलमध्यगः

॥४५॥

कूपमेकं समाश्रित्य गम्भीरं जलदोपमम् ॥

एतस्मिन्नेव काले तु मया दृष्टः समीपगः ॥

तोयाकारो मरु द्देशस्तश्चित्ते विचिन्तितम्

॥४६॥

यत्तच्च दृश्यते तोयं समीपस्थं तथा बहु ॥

अत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा गौरीमभ्यर्च्य भक्तितः ॥

पिबामि सलिलं पश्चात्सुस्वादु सरसीभवम्

॥४७॥

ततः संप्रस्थिता यावत्प्रगच्छामि पदात्पदम् ॥

यावद्दूरतरं यामि तावत्सा मृगतृष्णिका

॥४८॥

एतस्मिन्न न्तरे प्राप्तो नभोमध्यं दिवाकरः ॥

वृषस्थो येन दह्यामि ह्युपरिष्टाच्छुभानना

॥४९॥

अधोभागे सुतप्ताभिर्वालुकाभिः समंततः ॥

तृष्णार्ताऽहं ततस्तस्मिन्मरुदेशे समाकुला

॥५०॥

ततश्च पतिता भूमौ विस्फोटकसमावृता ॥

ततो मया स्मृता चित्ते कथा भारतसंभवा

॥५१॥

नृगेण तु यथा यज्ञो वालुकाभिर्विनिर्मितः ॥

कूपान्तः क्षिप्यमाणेन तृणलोष्टांबुवर्जितम्

॥५२॥

भक्तिग्राह्यास्ततो देवास्तुष्टास्तस्य महात्मनः ॥

तदहं वालुकाभिश्च पूजयामि हरप्रियाम्

॥५३॥

तेन तुष्टा तु सा देवी मम राज्यं प्रयच्छति ॥

अद्य देहान्तरे प्राप्ते मनोभीष्टमनंतकम् ॥

५४ ततस्तु पंचभिर्मन्त्रैस्तैरेव स्मृतिमागतैः ॥

पंचभिर्मुष्टिभिर्देवी वालुकोत्थैः प्रपूजिता

॥५५॥

ततः पञ्चत्वमापन्ना तत्कालेऽहं वरांगनाः ॥

दशार्णाधिपतेर्जाता सदने लोकविश्रुते

॥५६॥

जातिस्मरणसंयुक्ता तस्या देव्याः प्रसादतः ॥

भवतीनां कनिष्ठास्मि ज्येष्ठा सौभाग्यतः स्थिता

॥५७॥

एत स्मात्कारणाद्गौरीं मुक्त्वैतान्पञ्चपिण्डकान् ॥

कर्द्दमेन विधायाथ पूजयामि दिनेदिने

॥५८॥

एतद्गुह्यं मया ख्यातं भवतीनामसंशयम् ॥

सत्येनानेन मे गौरी मनोभीष्टं प्रयच्छतु

॥५९॥

लक्ष्मीरुवाच

ततः सर्वाः सपत्न्यस्ताः कृतांजलिपुटाः स्थिताः ॥

मामूचुर्विनयाद्वाचा प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः

॥६॥

प्रसादं कुरु चास्माकं दीयतां मन्त्रपंचकम् ॥

तदेव येन ते देवी तुष्टा सा परमेश्वरी

॥६१॥

मया प्रोक्ताश्च ता सर्वाः प्रार्थयध्वं यथेच्छया ॥

अहं सर्वं प्रदास्यामि तत्सत्यं वचनं मम

॥६२॥

ततो देव मया प्रोक्तं तासां तन्मंत्रपंचकम् ॥

शिष्यत्वं गमितानां च वाङ्मनःकायकर्मभिः

॥६३॥

विष्णुरुवाच

ममापि वद देवेशि कीदृक्तन्मन्त्रपञ्चकम् ॥

यत्त्वयाऽनुष्ठितं पूर्वं तया तासां निवेदि तम्

॥६४॥

लक्ष्मीरुवाच

नमः पृथिव्यै क्षांतीशि नम आपोमये शुभे ॥

तेजस्विनि नमस्तुभ्यं नमस्ते वायुरूपिणि

॥६५॥

आकाशरूपसंपन्ने पंचरूपे नमोनमः

॥६६॥

एभिर्मन्त्रैर्मया पूर्वं पूजिता परमेश्वरी ॥

तेन राज्यं मया प्राप्तं सर्वस्त्रीणां सुदुर्लभम्

॥६७॥

ततश्च स्थापिता देवी कृत्वा रत्नमयी शुभा ॥

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे मया तत्र सुरेश्वर

॥६८॥

तां या पूजयते नारी सद्योऽपि पतिवल्लभा ॥

जायते नात्र सन्देहः सर्वपापविवर्जिता

॥६९॥

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पञ्चपिंडिकोत्पत्ति माहात्म्य वर्णनं नाम सप्तसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १७७ ॥