मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

स्कन्दपुराणम् — नागरखण्डः, अध्याय ७१

3
नागरखण्डः · 71

तास्तथेति प्रतिज्ञाय चक्रुस्तच्छक्रशासनम्

सूत उवाच

तास्तथेति प्रतिज्ञाय चक्रुस्तच्छक्रशासनम् ॥

सूतिकागृहधर्मे यत्तच्चक्रुस्तस्य सर्वशः

॥१॥

अथान्यदिवसे बालो द्वादशार्कसमद्युतिः ॥

संजज्ञे तेन वीर्येण द्विभुजैक मुखः शुभः

॥२॥

यथासौ जातमात्रस्तु प्ररुरोद सुदुःखितः ॥

तच्छ्रुत्वा रुदितं सर्वाः कृत्तिकास्तमुपागताः

॥३॥

महासेनोऽपि संवीक्ष्य मातॄस्ताः समुपागताः ॥

सोत्कण्ठः षण्मुखो जातो द्वादशाक्षभुजस्तथा

॥४॥

एकैकस्याः पृथक्तेन प्रपपौ प्रयतः स्तनम् ॥

द्वाभ्यामालिंगयामास भुजाभ्यां स्नेहपूर्वकम्

॥५॥

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता ब्रह्मविष्णुशिवादयः ॥

सर्वे देवाः सहेन्द्रेण गन्धर्वाप्सरसस्तथा

॥६॥

महोत्सवोऽथ संजज्ञे तस्मिन्स्थाने निरर्गलः ॥

गीतवाद्यप्रणादेन येनविश्वं प्रपूरितम्

॥७॥

रंभाद्या ननृतुस्तस्य विलासिन्यो दिवौकसाम् ॥

जगुश्च मुख्यगन्धर्वा श्चित्रांगदमुखाश्च ये

॥८॥

ततस्तु देवताः सर्वास्तस्य नाम प्रचक्रिरे ॥

स्कन्दनाद्रेतसो भूमौ स्कन्द इत्येव सादरम्

॥९॥

अथ तस्य कुमा रस्य तदा तत्राभिषेचनम् ॥

सेनापत्यं कृतं साक्षाद्देवानां शंभुना स्वयम्

॥१०॥

तस्य शक्तिः स्वयं दत्ता विधिनाऽद्भुतदर्शना ॥

अमोघा विजयार्थाय दैत्यपक्षक्षयाय च

॥११॥

मयूरो वाहनार्थाय त्र्यंबकेण सुशीघ्रतः ॥

दिव्यास्त्राणि महेन्द्रेण विष्णुनाथ महात्मना

॥१२॥

ततोऽभीष्टानि शस्त्राणि देवैः सर्वैः पृथक्पृथक् ॥

तस्य दत्तानि संतुष्टैस्तथा मातृगणैरपि

॥१३॥

ततस्तमग्रतः कृत्वा सेनानाथं सुरेश्वराः ॥

जग्मुः ससैनिकास्तत्र तारको यत्र संस्थितः

॥१४॥

तारकोऽपि समालोक्य देवान्स्वयमुपागतान् ॥

युद्धार्थं हर्षसंयुक्तः सम्मुखः सत्वरं ययौ

॥१५॥

ततोऽभूत्सुमहद्युद्धं देवानां दानवैः सह ॥

कोपसंरक्तनेत्राणां मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

॥१६॥

अथ स्कन्देन संवीक्ष्य दूरस्थं तारकं रणे ॥

समाहूय ततो मुक्ता सा शक्तिस्तस्य मृत्यवे

॥१७॥

अथासौ हृदयं भित्त्वा तस्य दैत्यस्य दारुणा ॥

चमत्कारपुरोपांते पतिता रुधिरोक्षिता

॥१८॥

तारकस्तु गतो नाशं मुक्तः प्राणैश्च तत्क्षणात् ॥

ततो देवगणाः सर्वे संहृष्टास्तं महाबलम्

॥१९॥

स्तोत्रैर्बहुविधैः स्तुत्वा प्रोचुस्तस्मिन्हते सति ॥

गताश्च त्रिदिवं तूर्णं सह शक्रेण निर्भयाः ।

स्कन्दोऽपि तां समादाय शक्तिं तत्र पुरोत्तमे ॥

स्थापयामास येनैव रक्तशृंगोऽभवद्दृढः

॥२१॥

ऋषय ऊचुः

रक्तशृंगः कथं तेन निश्चलोऽपि दृढीकृतः ॥

कस्य वाक्येन नो ब्रूहि विस्तरेण महामते

॥२२॥

सूत उवाच

यदा वै भूमिकम्पस्तु संप्रजातः सुदारुणः ॥

रक्तशृङ्गः प्रचलितः स्वस्थानादतिवेगतः

॥२३॥

तस्य दैत्यस्य पातेन यथान्ये पर्व तोत्तमाः ॥

अथ हर्म्याणि सर्वाणि चमत्कारपुरे तदा

॥२४॥

शीर्णानि चलिते तस्मिन्पर्वते व्यथिता द्विजाः ॥

प्रायशो निधनं प्राप्तास्तथाऽन्ये मूर्छयार्दिताः

॥२५॥

हतशेषास्ततो विप्रा गत्वा स्कन्दं क्रुधान्विताः ॥

प्रोचुश्च किमिदं पाप त्वया कृतमबुद्धिना

॥२६॥

नाशं नीता वयं सर्वे सपुत्रपशुबाधवाः ॥

तस्माच्छापं प्रदास्यामो वयं दुःखेन दुःखिताः

॥२७॥

स्कन्द उवाच

हिताय सर्वलोकानां मयैतत्समनुष्ठितम् ॥

यद्धतो दानवो रौद्रो नान्यथा द्विजसत्तमाः

॥२८॥

प्रसादः क्रियतां तस्मान्मान्या मे ब्राह्मणाः सदा ॥

मृतानपि द्विजान्सर्वानहं तानमृताश्रयात्

॥२९॥

पुनर्जीवितसंयुक्तान्करिष्यामि न संशयः ॥

तथा सुनिश्चलं शैलं करिष्यामि स्वशक्तितः

॥३०॥

एवमुक्त्वा समादाय तां शक्तिं रुधिरोक्षिताम् ॥

चक्रे स्थापनमस्यास्तु रक्तशृङ्गस्य मूर्धनि

॥३१॥

ततः प्रोवाच संहृष्टो देवतानां चतुष्टयम् ॥

आंबवृद्धां तथैवाम्रां माहित्थां च चमत्करीम्

॥३२॥

युष्माभिर्निश्चलः कार्यो भूयोऽयं नगसत्तमः ॥

प्रलयेऽपि यथा स्थानाद्रक्तशृङ्गश्चलेन्नहि

॥३३॥

सदैव ख्यातिमायातु मन्नाम्ना पुरमुत्तमम्

॥३२॥

युष्माकं ब्राह्मणाः सर्वे पूजां दास्यंति सर्वदा

॥३४॥

बाढमित्येव ताः प्रोच्य चतुर्दिक्षु ततश्च तम् ॥

शूलाग्रैः सुदृढं चक्रुः स्कन्दवाक्येन हर्षिताः ॥

ततश्चामृतमादाय मृतानपि द्विजोत्तमान् ॥

स्कन्दो जीवापयामास द्विजभक्तिपरायणः

॥३६॥

ततस्ते ब्राह्मणास्तत्र संहृष्टा वरमुत्तमम् ॥

ददुस्तस्य स च प्राह मन्नामैतत्पुरोत्तमम् ॥

सदैव ख्यातिमायातु एतन्मे हृदि वांछितम्

॥३७॥

ऋषय ऊचुः

एतत्स्कन्दपुरंनाम तव नाम्ना भविष्यति ॥

चमत्कारपुरं तद्वत्सांप्रतं सुरसत्तम

॥३८॥

पूजां तव करिष्यामः कृत्वा प्रासादमुत्त मम् ॥

तथैव देवताः सर्वाश्चतस्रोऽपि त्वया धृताः

॥३९॥

सर्वाः संपूजयिष्यामः सर्वकृत्येषु सादरम् ॥

एतां चं तावकीं शक्तिं सदा सुरवरोत्तम ॥

विशेषात्पूजयिष्यामः षष्ठ्यां श्रद्धासमन्विताः

॥४०॥

सूत उवाच

एवं स ब्राह्मणैः प्रोक्तो महासेनो महाबलः ॥

स्थितस्तत्रैव तद्वा क्याज्ज्ञात्वा तत्क्षेत्रमुत्तमम्

॥४१॥

यस्तं पूजयते भक्त्या चैत्रषष्ठ्यां सुभावतः ॥

शुक्लायां तस्य संतुष्टिं कुरुते बर्हिवाहनः

॥४२॥

तस्यां शक्तौ नरो यश्च कुर्यात्पृष्ठिनिघर्षणम् ॥

पूजयित्वा तु पुष्पाद्यैः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः ॥

स न स्याद्रोगसंयुक्तो यावत्संवत्सरं द्विजाः

॥४३॥

एवं तत्र धृता शक्तिस्तेन स्कन्देन धीमता ॥

रक्तशृंगस्य रक्षार्थं तत्पुरस्य विशेषतः

॥४४॥

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये स्कन्दस्थापितशक्तिमाहात्म्यवर्णनंनामैकसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७१ ॥