मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 189

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 189

sāvitryā tāstu gaṃdharvyaḥ prāptāḥ sā yatra tiṣṭhati

sūta uvāca

atha yāvacca tāḥ śaptā mātaro dvijasattamāḥ ||

sāvitryā tāstu gaṃdharvyaḥ prāptāḥ sā yatra tiṣṭhati

||1||

अथ यावच्च ताः शप्ता मातरो द्विजसत्तमाः ॥

सावित्र्या तास्तु गंधर्व्यः प्राप्ताः सा यत्र तिष्ठति

tataḥ praṇamya tā ūcuḥ sarvā dīnataraṃ vacaḥ ||

vayaṃ samāgatā devi sarvāstava makhe yataḥ

||2||

ततः प्रणम्य ता ऊचुः सर्वा दीनतरं वचः ॥

वयं समागता देवि सर्वास्तव मखे यतः

yajñabhāgaṃ labhiṣyāma auduṃbaryāḥ prasādataḥ ||

na cāsmābhiḥ parijñātā sāvitrī cātra tiṣṭhati

||3||

यज्ञभागं लभिष्याम औदुंबर्याः प्रसादतः ॥

न चास्माभिः परिज्ञाता सावित्री चात्र तिष्ठति

daurbhāgyadoṣasaṃpannā nāgarībhiḥ samāvṛtā ||

asmākaṃ sukhamārgo'yaṃ nṛtyagītasamudbhavaḥ

||4||

दौर्भाग्यदोषसंपन्ना नागरीभिः समावृता ॥

अस्माकं सुखमार्गोऽयं नृत्यगीतसमुद्भवः

tatkurvāṇāstato rātrau śaptā gāṃdharvasattame ||

strīṇāṃ duḥkhena duḥkhārtā jāyaṃte sarvayoṣitaḥ

||5||

तत्कुर्वाणास्ततो रात्रौ शप्ता गांधर्वसत्तमे ॥

स्त्रीणां दुःखेन दुःखार्ता जायंते सर्वयोषितः

yūyamānaṃditāḥ sarvāḥ sapatnyā mama cotsave ||

tāṃ praṇamya prapūjyādya nāhaṃ saṃbhāṣitāpi ca

||6||

यूयमानंदिताः सर्वाः सपत्न्या मम चोत्सवे ॥

तां प्रणम्य प्रपूज्याद्य नाहं संभाषितापि च

viśeṣānnṛtyagītaṃ ca prārabdhaṃ mama cāgrataḥ ||

tasmādvyomagati rnaiva bhavatīnāṃ bhaviṣyati

||7||

विशेषान्नृत्यगीतं च प्रारब्धं मम चाग्रतः ॥

तस्माद्व्योमगति र्नैव भवतीनां भविष्यति

asminsthāne sadā dīnāstathā''śrayavivarjitāḥ ||

saṃtiṣṭhadhvaṃ na vaḥ pūjāṃ kariṣyaṃti ca mānavāḥ

||8||

अस्मिन्स्थाने सदा दीनास्तथाऽऽश्रयविवर्जिताः ॥

संतिष्ठध्वं न वः पूजां करिष्यंति च मानवाः

dīnānāmasamarthānāṃ yātrākṛtyeṣu sarvadā ||

tasyāstadvacanaṃ devi nānyathā saṃbhaviṣyati

||9||

दीनानामसमर्थानां यात्राकृत्येषु सर्वदा ॥

तस्यास्तद्वचनं देवि नान्यथा संभविष्यति

audumbaryāḥ pūjanāya gatvā tasyai nivedyatām ||

sā hi vyapanayedduḥkhaṃ dhruvaṃ sā hi prakāmadā

||10||

औदुम्बर्याः पूजनाय गत्वा तस्यै निवेद्यताम् ॥

सा हि व्यपनयेद्दुःखं ध्रुवं सा हि प्रकामदा

tenā'tra sahasā prāptā yāvannaṣṭamanorathāḥ

||11||

तेनाऽत्र सहसा प्राप्ता यावन्नष्टमनोरथाः

tasmātkuruṣva kalyāṇi yathāsmākaṃ gatirbhavet ||

māhātmyaṃ tava varddheta trailokye'pi carācare

||12||

तस्मात्कुरुष्व कल्याणि यथास्माकं गतिर्भवेत् ॥

माहात्म्यं तव वर्द्धेत त्रैलोक्येऽपि चराचरे

audumbaryuvāca

kā śaktirvidyate'smākaṃ kṛtaṃ sāvitrisaṃbhavam ||

anyathā kartumevādya sarvairapi surāsuraiḥ

||13||

का शक्तिर्विद्यतेऽस्माकं कृतं सावित्रिसंभवम् ॥

अन्यथा कर्तुमेवाद्य सर्वैरपि सुरासुरैः

tathāpi śaktito devyo yatiṣyāmi hitāya vaḥ ||

aṣṭaṣaṣṭiṣu gotreṣu bhavatyaḥ saṃniyojitāḥ

||14||

तथापि शक्तितो देव्यो यतिष्यामि हिताय वः ॥

अष्टषष्टिषु गोत्रेषु भवत्यः संनियोजिताः

pitāmahena tuṣṭena tatra pūjāmavāpsyatha ||

yūyaṃ rātrau ca saṃjñābhirhāsyapūrvābhireva ca

||15||

पितामहेन तुष्टेन तत्र पूजामवाप्स्यथ ॥

यूयं रात्रौ च संज्ञाभिर्हास्यपूर्वाभिरेव च

adyaprabhṛti yasyātra nāgarasya tu maṃdire ||

vṛddhiḥ saṃpatsyate kācidvi śeṣānmaṃḍapodbhavā

||16||

अद्यप्रभृति यस्यात्र नागरस्य तु मंदिरे ॥

वृद्धिः संपत्स्यते काचिद्वि शेषान्मंडपोद्भवा

tathā yā yoṣitaḥ kāścitpuradvāraṃ sametya ca ||

adṛṣṭahāsyamādhyāya kṣapiṣyaṃti baliṃ tataḥ

||17||

तथा या योषितः काश्चित्पुरद्वारं समेत्य च ॥

अदृष्टहास्यमाध्याय क्षपिष्यंति बलिं ततः

tena vo bhavitā tṛptirdevānāṃ ca yathā makhaiḥ ||

yāḥ punarna kariṣyaṃti pūjāmetāṃ mayoditām

||18||

तेन वो भविता तृप्तिर्देवानां च यथा मखैः ॥

याः पुनर्न करिष्यंति पूजामेतां मयोदिताम्

yuṣmākaṃ nagare tāsāṃ suputro nāśamāpsyati ||

yuṣmākamapamāne na sadā rogī bhaviṣyati

||19||

युष्माकं नगरे तासां सुपुत्रो नाशमाप्स्यति ॥

युष्माकमपमाने न सदा रोगी भविष्यति

tasmāttiṣṭhadhvamatraiva rakṣārthaṃ nagarasya ca ||

śāpavyājena yuṣmākaṃ varo'yaṃ samupasthitaḥ

||20||

तस्मात्तिष्ठध्वमत्रैव रक्षार्थं नगरस्य च ॥

शापव्याजेन युष्माकं वरोऽयं समुपस्थितः

etasminnaṃtare prāpto devaśarmā dvijottamāḥ ||

gaṃdharvaḥ parvato jātaḥ svapatnyā sahitastadā

||21||

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो देवशर्मा द्विजोत्तमाः ॥

गंधर्वः पर्वतो जातः स्वपत्न्या सहितस्तदा

yadā caudumbarī śaptā nāradena surarṣiṇā ||

mānuṣī bhava kruddhena tadā saṃprārthitastayā

||22||

यदा चौदुम्बरी शप्ता नारदेन सुरर्षिणा ॥

मानुषी भव क्रुद्धेन तदा संप्रार्थितस्तया

madarthaṃ mānuṣo bhūtvā tatā tvaṃ cānayā saha ||

sṛja māṃ mānuṣīṃ ceva yena gacchāmi no bhuvi

||23||

मदर्थं मानुषो भूत्वा तता त्वं चानया सह ॥

सृज मां मानुषीं चेव येन गच्छामि नो भुवि

viṇmūtrasaṃyute garbhe sarvadoṣasamanvite ||

tataḥ sā kṛpayā tasyāḥ satpatnyā devaśarmaṇaḥ

||24||

विण्मूत्रसंयुते गर्भे सर्वदोषसमन्विते ॥

ततः सा कृपया तस्याः सत्पत्न्या देवशर्मणः

avatīrṇā dharāpṛṣṭhe vānaprasthāśrame tataḥ ||

evaṃ sā pañcamī rātristasya yajñasya sattamāḥ

||25||

अवतीर्णा धरापृष्ठे वानप्रस्थाश्रमे ततः ॥

एवं सा पञ्चमी रात्रिस्तस्य यज्ञस्य सत्तमाः

utsavena manojñena caudumbaryā vyatikramāt ||

pratyūṣe ca tato jāte yadā tena visarjitā

||26||

उत्सवेन मनोज्ञेन चौदुम्बर्या व्यतिक्रमात् ॥

प्रत्यूषे च ततो जाते यदा तेन विसर्जिता

audumbarī tadā prāha parvataṃ janakaṃ nijam ||

kalye'trāvabhṛtho bhāvī vidhiyajñasamudbhavaḥ

||27||

औदुम्बरी तदा प्राह पर्वतं जनकं निजम् ॥

कल्येऽत्रावभृथो भावी विधियज्ञसमुद्भवः

sarvatīrthamayastasminsnānaṃ na syāttataḥ param ||

yāsyāmaḥ svagṛhānbhūyaḥ sarvairdevaiḥ samanvitāḥ

||28||

सर्वतीर्थमयस्तस्मिन्स्नानं न स्यात्ततः परम् ॥

यास्यामः स्वगृहान्भूयः सर्वैर्देवैः समन्विताः

anenaiva vimānena trayo vāpi yathāsukham ||

mamāpi ca varo jāto yaḥ śāpānnāradodbhavāt ||

yajñabhāgo mayā prāpto devānāmapi durlabhaḥ ||

paurṇamāsīdine prāpte viśeṣātstrījanaiḥ kṛtaḥ

||30||

अनेनैव विमानेन त्रयो वापि यथासुखम् ॥

ममापि च वरो जातो यः शापान्नारदोद्भवात् ॥

यज्ञभागो मया प्राप्तो देवानामपि दुर्लभः ॥

पौर्णमासीदिने प्राप्ते विशेषात्स्त्रीजनैः कृतः

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmya auduṃbaryutpattipūrvakatatprāgjanmavṛttāṃtavarṇanaṃnāmaikonanavatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 189 ||