मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Nāgarakhaṇḍaḥ, adhyāya 251

3
Nāgarakhaṇḍaḥ · 251

ityuktvā''kāśajāvāṇī virarāma śubhapradā

gālava uvāca

ityuktvā''kāśajāvāṇī virarāma śubhapradā ||

te'pi devāstadāścaryaṃ mahaddṛṣṭvā mahāvratāḥ

||1||

इत्युक्त्वाऽऽकाशजावाणी विरराम शुभप्रदा ॥

तेऽपि देवास्तदाश्चर्यं महद्दृष्ट्वा महाव्रताः

catuṣṭayaṃ ca vṛkṣāṇāṃ cāturmāsye samāgate ||

apūjayaṃśca vidhivadaikyabhāvena śūdraja

||2||

चतुष्टयं च वृक्षाणां चातुर्मास्ये समागते ॥

अपूजयंश्च विधिवदैक्यभावेन शूद्रज

cāturmāsye'tha saṃpūrṇe devo hariharātmakaḥ ||

prasannastānuvācātha bhaktyā pratyakṣarūpadhṛk

||3||

चातुर्मास्येऽथ संपूर्णे देवो हरिहरात्मकः ॥

प्रसन्नस्तानुवाचाथ भक्त्या प्रत्यक्षरूपधृक्

yūyaṃ gacchata deveśa mahā vrataparāyaṇāḥ ||

bhuṃkta svānsvāṃścādhikārānmayā te dānavā hatāḥ

||4||

यूयं गच्छत देवेश महा व्रतपरायणाः ॥

भुंक्त स्वान्स्वांश्चाधिकारान्मया ते दानवा हताः

ityuktvā devadeveśāvaikyarūpadharau yadā ||

gaṇānāṃ devatānāṃ ca buddhiṃ nirbhedatāṃ tadā

||5||

इत्युक्त्वा देवदेवेशावैक्यरूपधरौ यदा ॥

गणानां देवतानां च बुद्धिं निर्भेदतां तदा

nayantau tau tadā ceśā babhūvaturarindamau ||

te'pi devā nirābādhā hṛṣṭacittā hyabhedataḥ

||6||

नयन्तौ तौ तदा चेशा बभूवतुररिन्दमौ ॥

तेऽपि देवा निराबाधा हृष्टचित्ता ह्यभेदतः

prayayuḥ svāṃścādhikārānvimānagaṇa koṭibhiḥ ||

gālava uvāca ||

tathā tatrāpi te devāḥ pārvatyāḥ śāpamohitāḥ

||7||

प्रययुः स्वांश्चाधिकारान्विमानगण कोटिभिः ॥

गालव उवाच ॥

तथा तत्रापि ते देवाः पार्वत्याः शापमोहिताः

stutvā tāṃ bilvapatraiśca pūjayitvā maheśvarīm ||

prasannavadanāṃ stutvā praṇipatya punaḥpunaḥ

||8||

स्तुत्वा तां बिल्वपत्रैश्च पूजयित्वा महेश्वरीम् ॥

प्रसन्नवदनां स्तुत्वा प्रणिपत्य पुनःपुनः

sā provāca tato devānviśvamātā tu saṃstutā ||

mama śāpo vṛthā naiva bhaviṣyati surottamāḥ

||9||

सा प्रोवाच ततो देवान्विश्वमाता तु संस्तुता ॥

मम शापो वृथा नैव भविष्यति सुरोत्तमाः

tathāpi kṛtapāpānāṃ karavāṇi kṛpāṃ ca vaḥ ||

svarge dṛṣanmayā naiva bhaviṣyatha surottamāḥ

||10||

तथापि कृतपापानां करवाणि कृपां च वः ॥

स्वर्गे दृषन्मया नैव भविष्यथ सुरोत्तमाः

martyalokaṃ ca saṃprāpya pratimāsu ca sarvaśaḥ ||

sarve devāśca varadā lokānāṃ prabhaviṣyatha

||11||

मर्त्यलोकं च संप्राप्य प्रतिमासु च सर्वशः ॥

सर्वे देवाश्च वरदा लोकानां प्रभविष्यथ

pāṇigraheṇa vihitā ye kumārāḥ kumārikāḥ ||

teṣāṃteṣāṃ prajāścaiva bhaviṣyatha na saṃśayaḥ

||12||

पाणिग्रहेण विहिता ये कुमाराः कुमारिकाः ॥

तेषांतेषां प्रजाश्चैव भविष्यथ न संशयः

ityuktvā sā bhagavatī devatānāṃ varapradā ||

viṣṇuṃ maheśvaraṃ caiva provāca kupitā bhṛśam

||13||

इत्युक्त्वा सा भगवती देवतानां वरप्रदा ॥

विष्णुं महेश्वरं चैव प्रोवाच कुपिता भृशम्

devāstasyā bhayānnaṣṭā martyeṣu pratimāṃ gatāḥ ||

bhaktānāṃ mānasaṃ bhāvaṃ pūrayantaḥ susaṃsthitāḥ

||14||

देवास्तस्या भयान्नष्टा मर्त्येषु प्रतिमां गताः ॥

भक्तानां मानसं भावं पूरयन्तः सुसंस्थिताः

yasmādviṣṇo maheśānastvayā'pi na niṣedhitaḥ ||

tasmāttvamapi pāṣāṇo bhaviṣyasi na saṃśayaḥ

||15||

यस्माद्विष्णो महेशानस्त्वयाऽपि न निषेधितः ॥

तस्मात्त्वमपि पाषाणो भविष्यसि न संशयः

haro'pyaśmamayaṃ rūpaṃ prāpya lokavigarhitam ||

liṃgākāraṃ vipraśāpānmahadduḥkhamavāpsyati

||16||

हरोऽप्यश्ममयं रूपं प्राप्य लोकविगर्हितम् ॥

लिंगाकारं विप्रशापान्महद्दुःखमवाप्स्यति

tacchrutvā bhagavānviṣṇuḥ pārvatīmanukūlayan ||

uvāca praṇato bhūtvā harabhāryāṃ maheśvarīm

||17||

तच्छ्रुत्वा भगवान्विष्णुः पार्वतीमनुकूलयन् ॥

उवाच प्रणतो भूत्वा हरभार्यां महेश्वरीम्

śrīviṣṇuruvāca

mahāvrate mahādevi mahādevapriyā sadā ||

tvaṃ hi sattvarajaḥsthā ca tāmasī śaktiruttamā

||18||

महाव्रते महादेवि महादेवप्रिया सदा ॥

त्वं हि सत्त्वरजःस्था च तामसी शक्तिरुत्तमा

mātrātrayasamopetā guṇatrayavibhāvinī ||

māyādīnāṃ janitrī tvaṃ viśvavyāpakarūpiṇī

||19||

मात्रात्रयसमोपेता गुणत्रयविभाविनी ॥

मायादीनां जनित्री त्वं विश्वव्यापकरूपिणी

vedatrayastutā tvaṃ ca sādhyārūpeṇa rāgiṇī ||

arūpā sarvarūpā tvaṃ janasantānadāyinī

||20||

वेदत्रयस्तुता त्वं च साध्यारूपेण रागिणी ॥

अरूपा सर्वरूपा त्वं जनसन्तानदायिनी

phalavelā mahākālī mahālakṣmīḥ sarasvatī ||

oṃkāraśca vaṣaṭkārastvameva hi sureśvari

||21||

फलवेला महाकाली महालक्ष्मीः सरस्वती ॥

ओंकारश्च वषट्कारस्त्वमेव हि सुरेश्वरि

bhūtadhātri namaste'stu śivāyai ca namo'stu te ||

rāgiṇyai ca virāgiṇyai vikarāle namaḥ śubhe

||22||

भूतधात्रि नमस्तेऽस्तु शिवायै च नमोऽस्तु ते ॥

रागिण्यै च विरागिण्यै विकराले नमः शुभे

evaṃ stutā prasannākṣī prasannenāṃtarātmanā ||

uvāca paramodāraṃ mithyāroṣayutaṃ vacaḥ

||23||

एवं स्तुता प्रसन्नाक्षी प्रसन्नेनांतरात्मना ॥

उवाच परमोदारं मिथ्यारोषयुतं वचः

macchāpo nā'nyathā bhāvī janārdana tavāpyayam ||

tatrā'pi saṃsthitastvaṃ hi yogīśvaravimuktidaḥ

||24||

मच्छापो नाऽन्यथा भावी जनार्दन तवाप्ययम् ॥

तत्राऽपि संस्थितस्त्वं हि योगीश्वरविमुक्तिदः

kāmapradaśca bhaktānāṃ cāturmāsye viśeṣataḥ ||

nimnagā gaṃḍakīnāma brahmaṇo dayitā sutā

||25||

कामप्रदश्च भक्तानां चातुर्मास्ये विशेषतः ॥

निम्नगा गंडकीनाम ब्रह्मणो दयिता सुता

pāṣāṇasārasaṃbhūtā puṇyadātrī mahājalā ||

tasyāḥ suvimale nīre tava vāso bhaviṣyati

||26||

पाषाणसारसंभूता पुण्यदात्री महाजला ॥

तस्याः सुविमले नीरे तव वासो भविष्यति

caturviṃśatibhedena purāṇajñairnirīkṣitaḥ |

mukhe jāṃbūnadaṃ caiva śālagrāmaḥ prakīrtitaḥ

||27||

चतुर्विंशतिभेदेन पुराणज्ञैर्निरीक्षितः ।

मुखे जांबूनदं चैव शालग्रामः प्रकीर्तितः

varttulastejasaḥ piṃḍaḥ śriyā yukto bhaviṣyasi ||

sarvasāmarthyasaṃyukto yogināmapi mokṣadaḥ

||28||

वर्त्तुलस्तेजसः पिंडः श्रिया युक्तो भविष्यसि ॥

सर्वसामर्थ्यसंयुक्तो योगिनामपि मोक्षदः

ye tvāṃ śilāgataṃ viṣṇuṃ pūjayiṣyaṃti mānavāḥ ||

teṣāṃ sucintitāṃ siddhiṃ bhaktānāṃ saṃprayacchasi

||29||

ये त्वां शिलागतं विष्णुं पूजयिष्यंति मानवाः ॥

तेषां सुचिन्तितां सिद्धिं भक्तानां संप्रयच्छसि

śilāgataṃ ca deveśaṃ tulasyā bhakti tatparāḥ ||

pūjayiṣyaṃti manujāsteṣāṃ muktirna dūrataḥ

||30||

शिलागतं च देवेशं तुलस्या भक्ति तत्पराः ॥

पूजयिष्यंति मनुजास्तेषां मुक्तिर्न दूरतः

śilāsthitaṃ ca yaḥ paśyettvāṃ viṣṇuṃ pratimāgatam ||

sucakrāṃkitasarvāṃgaṃ na sa gacchedyamālayam

||31||

शिलास्थितं च यः पश्येत्त्वां विष्णुं प्रतिमागतम् ॥

सुचक्रांकितसर्वांगं न स गच्छेद्यमालयम्

gālava uvāca

iti te kathitaṃ sarvaṃ śālagrāmasya kāraṇam ||

yathā sa bhagavānviṣṇuḥ pāṣāṇatvamupā gataḥ

||32||

इति ते कथितं सर्वं शालग्रामस्य कारणम् ॥

यथा स भगवान्विष्णुः पाषाणत्वमुपा गतः

govindo'pi mahāśāpaṃ labdhvā svabhavanaṃ gataḥ ||

pārvatī ca maheśānaṃ kupitā praṇamayya ca ||

evaṃ sa eva bhagavānbhavabhūta bhavyabhūtādikṛtsakalasaṃsthitināśanāṃkaḥ ||

so'pi śriyā saha bhavo'pi girīśaputryā sārddhaṃ caturṣu ca drumeṣu nivāsamāpa

||34||

गोविन्दोऽपि महाशापं लब्ध्वा स्वभवनं गतः ॥

पार्वती च महेशानं कुपिता प्रणमय्य च ॥

एवं स एव भगवान्भवभूत भव्यभूतादिकृत्सकलसंस्थितिनाशनांकः ॥

सोऽपि श्रिया सह भवोऽपि गिरीशपुत्र्या सार्द्धं चतुर्षु च द्रुमेषु निवासमाप

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśīti sāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ṣaṣṭhe nāgarakhaṇḍe hāṭakeśvarakṣetramāhātmye śeṣaśāyyupākhyāne brahmanāradasaṃvāde cāturmāsyamāhātmye paija vanopākhyāne viṣṇuśāponāmaikapañcāśaduttaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 251 ||