मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Vaiśākhamāsamāhātmyam, adhyāya 18

3
Vaiṣṇavakhaṇḍaḥ · Vaiśākhamāsamāhātmyam · 18

bhavatā'nugṛhīto'smi mune pāpo'tiduṣṭadhīḥ

vālmike:pūrva janmasya kathā "vyādha uvāca

bhavatā'nugṛhīto'smi mune pāpo'tiduṣṭadhīḥ ||

dayālavo mahāṃto hi svabhāvādeva sādhavaḥ

||1||

भवताऽनुगृहीतोऽस्मि मुने पापोऽतिदुष्टधीः ॥

दयालवो महांतो हि स्वभावादेव साधवः

kva vyādhaścā'kulīno'haṃ kva ca vā matirīdṛśī ||

kevalaṃ bhavatāmeva manye'nugrahamuttamam

||2||

क्व व्याधश्चाऽकुलीनोऽहं क्व च वा मतिरीदृशी ॥

केवलं भवतामेव मन्येऽनुग्रहमुत्तमम्

atha sādho ca śiṣyosmi kṛpāpātrosmi mānada ||

anugrāhyo'smi putro'smi kṛpāṃ kuru dayānidhe

||3||

अथ साधो च शिष्योस्मि कृपापात्रोस्मि मानद ॥

अनुग्राह्योऽस्मि पुत्रोऽस्मि कृपां कुरु दयानिधे

yathā me na punarbhūyādasanmatiranarthadā ||

sadbhistu saṃgateḥ kvāpi nabhūyo duḥkhamaśnute

||4||

यथा मे न पुनर्भूयादसन्मतिरनर्थदा ॥

सद्भिस्तु संगतेः क्वापि नभूयो दुःखमश्नुते

tasmādbodhaya māṃ vipra sūktaistairvṛjināpahaiḥ ||

yena cāddhā tariṣyaṃti saṃsārābdhiṃ mumukṣavaḥ

||5||

तस्माद्बोधय मां विप्र सूक्तैस्तैर्वृजिनापहैः ॥

येन चाद्धा तरिष्यंति संसाराब्धिं मुमुक्षवः

sādhūnāṃ samacittānāṃ tathā bhūtadayāvatām ||

na ca hīnottamaḥ kvāpi nātmīyo hi parastathā

||6||

साधूनां समचित्तानां तथा भूतदयावताम् ॥

न च हीनोत्तमः क्वापि नात्मीयो हि परस्तथा

aikāgryeṇa viciṃtyātha cittaśuddhiṃ ca pṛcchati ||

sarvadoṣayuto vāpi sarvadharmojjhito'pi vā

||7||

ऐकाग्र्येण विचिंत्याथ चित्तशुद्धिं च पृच्छति ॥

सर्वदोषयुतो वापि सर्वधर्मोज्झितोऽपि वा

kṛtānutāpaśca yadā yadā pṛcchati vai gurūn ||

tadaivopadiśaṃtyaddhā jñānaṃ saṃsāramocakam

||8||

कृतानुतापश्च यदा यदा पृच्छति वै गुरून् ॥

तदैवोपदिशंत्यद्धा ज्ञानं संसारमोचकम्

yathā gaṃgā manuṣyāṇāṃ pāpanāśasya bhāvinī ||

tathā mandasamuddhārasvabhāvāḥ sādhavaḥ smṛtāḥ

||9||

यथा गंगा मनुष्याणां पापनाशस्य भाविनी ॥

तथा मन्दसमुद्धारस्वभावाः साधवः स्मृताः

mā vicāraya māṃ boddhuṃ dayālo bhaktavatsala ||

śuśrūṣutvānnatatvācca śuddhatvāttava saṃgateḥ

||10||

मा विचारय मां बोद्धुं दयालो भक्तवत्सल ॥

शुश्रूषुत्वान्नतत्वाच्च शुद्धत्वात्तव संगतेः

iti vyādhavacaḥ śrutvā punarvismitamānasaḥ ||

sādhusādhviti saṃbhāṣya dharmānetānuvāca ha

||11||

इति व्याधवचः श्रुत्वा पुनर्विस्मितमानसः ॥

साधुसाध्विति संभाष्य धर्मानेतानुवाच ह

śaṃkha-uvāca

viṣṇuprītikarāndivyānsaṃsārābdhivimocakān ||

kuru dharmāṃśca vaiśākhe yadi vyādha śamicchasi

||12||

विष्णुप्रीतिकरान्दिव्यान्संसाराब्धिविमोचकान् ॥

कुरु धर्मांश्च वैशाखे यदि व्याध शमिच्छसि

ātapo bādhate ghoro na cchāyā nāṃbu cātra ca ||

tasmātsthalāṃtaraṃ yāvo yatra cchāyā tu vartate

||13||

आतपो बाधते घोरो न च्छाया नांबु चात्र च ॥

तस्मात्स्थलांतरं यावो यत्र च्छाया तु वर्तते

tatra gatvā jalaṃ pītvā succhāyāṃ ca samāśritaḥ ||

tatra te varṇayiṣyāmi māhātmyaṃ pāpanāśanam

||14||

तत्र गत्वा जलं पीत्वा सुच्छायां च समाश्रितः ॥

तत्र ते वर्णयिष्यामि माहात्म्यं पापनाशनम्

viṣṇormādhavamāsasya yathādṛṣṭaṃ yathāśrutam ||

ityukto muninā tena vyādhaḥ prāha kṛtāñjaliḥ

||15||

विष्णोर्माधवमासस्य यथादृष्टं यथाश्रुतम् ॥

इत्युक्तो मुनिना तेन व्याधः प्राह कृताञ्जलिः

ito vidūre salilaṃ vartate ca sarovare ||

kapitthāstatra vai santiphalabhāreṇa pīḍitāḥ

||16||

इतो विदूरे सलिलं वर्तते च सरोवरे ॥

कपित्थास्तत्र वै सन्तिफलभारेण पीडिताः

gacchāvastatra saṃtuṣṭirbhavitā nātra saṃśayaḥ ||

vyādhenaivaṃ samādiṣṭastena sākaṃ yayau muniḥ

||17||

गच्छावस्तत्र संतुष्टिर्भविता नात्र संशयः ॥

व्याधेनैवं समादिष्टस्तेन साकं ययौ मुनिः

kiyaddūraṃ tato gatvā dadarśāgre sarovaram ||

baka kāraṇḍavākīrṇaṃ cakravākopaśobhitam

||18||

कियद्दूरं ततो गत्वा ददर्शाग्रे सरोवरम् ॥

बक कारण्डवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम्

haṃsasārasakrauṃcādyaiḥ samaṃtātpariśobhitam ||

kīcakaiśca sughoṣaiśca kūjitaṃ bhramarairapi

||19||

हंससारसक्रौंचाद्यैः समंतात्परिशोभितम् ॥

कीचकैश्च सुघोषैश्च कूजितं भ्रमरैरपि

nakrakacchapamīnādyairvagāhyaṃ sumanoharam ||

kumudotpalakahlāra puṃḍarīkādibhirmahat

||20||

नक्रकच्छपमीनाद्यैर्वगाह्यं सुमनोहरम् ॥

कुमुदोत्पलकह्लार पुंडरीकादिभिर्महत्

śatapatraiḥ kokanadaiḥ samantātpariśobhitam ||

pakṣiṇāṃ ca kalārāvairmukhara nayanotsavam

||21||

शतपत्रैः कोकनदैः समन्तात्परिशोभितम् ॥

पक्षिणां च कलारावैर्मुखर नयनोत्सवम्

taṭe kīcakagulmaiśca tathā vṛkṣaiśca śobhitam ||

vaṭaiḥ karaṃjairnīpaiśca ciṃciṇībhistathaiva ca

||22||

तटे कीचकगुल्मैश्च तथा वृक्षैश्च शोभितम् ॥

वटैः करंजैर्नीपैश्च चिंचिणीभिस्तथैव च

nimbaplakṣapriyālaiśca campakairbakulaiḥ śubhaiḥ ||

punnāgaistumbaraiścaiva kapitthāmalakairapi

||23||

निम्बप्लक्षप्रियालैश्च चम्पकैर्बकुलैः शुभैः ॥

पुन्नागैस्तुम्बरैश्चैव कपित्थामलकैरपि

niṣpeṣaṇaiśca jambūbhiḥ samaṃtātpariśobhitam ||

vanyamātaṃgasāraṃga varāhamahiṣādibhiḥ

||24||

निष्पेषणैश्च जम्बूभिः समंतात्परिशोभितम् ॥

वन्यमातंगसारंग वराहमहिषादिभिः

śaśaiśca śallakaiścaiva gavayairupaśobhitam ||

khaṅganābhimṛgādyaiśca vyāghraiḥ siṃhairvṛkairapi

||25||

शशैश्च शल्लकैश्चैव गवयैरुपशोभितम् ॥

खङ्गनाभिमृगाद्यैश्च व्याघ्रैः सिंहैर्वृकैरपि

kharāntakaiśca śarabhaiśca marībhiḥ sumaṇḍitam ||

śākhāśākhāntaraṃ śīghraṃ plavamānaiḥ plavaṃgamaiḥ

||26||

खरान्तकैश्च शरभैश्च मरीभिः सुमण्डितम् ॥

शाखाशाखान्तरं शीघ्रं प्लवमानैः प्लवंगमैः

mārjāraiścaiva bhallūkairbhīṣaṇaṃ rurubhistathā ||

jhillīśabdaiśca kreṃkāraiḥ kīcakānāṃ ravaistathā

||27||

मार्जारैश्चैव भल्लूकैर्भीषणं रुरुभिस्तथा ॥

झिल्लीशब्दैश्च क्रेंकारैः कीचकानां रवैस्तथा

ghoravāyuvinirghātadārubhāraiḥ samanvitam ||

etādṛśaṃ saro divyaṃ vyādhenaiva pradarśitam

||28||

घोरवायुविनिर्घातदारुभारैः समन्वितम् ॥

एतादृशं सरो दिव्यं व्याधेनैव प्रदर्शितम्

dadarśa muniśārdūlastṛṣayā bādhito bhṛśam ||

snātvā madhyāhnavelāyāṃ sarasyasminmanorame

||29||

ददर्श मुनिशार्दूलस्तृषया बाधितो भृशम् ॥

स्नात्वा मध्याह्नवेलायां सरस्यस्मिन्मनोरमे

vāsasī paridhāyā'tha kṛtvā mādhyāhnikīḥkriyāḥ ||

devapūjāṃ tataḥ kṛtvā bhuktvā phalamatandritaḥ

||30||

वाससी परिधायाऽथ कृत्वा माध्याह्निकीःक्रियाः ॥

देवपूजां ततः कृत्वा भुक्त्वा फलमतन्द्रितः

vyādhopanītaṃ susvādu kapitthaṃ śramahāri ca ||

sukhopaviṣṭaḥ papraccha vyādhaṃ dharmarataṃ punaḥ

||31||

व्याधोपनीतं सुस्वादु कपित्थं श्रमहारि च ॥

सुखोपविष्टः पप्रच्छ व्याधं धर्मरतं पुनः

kiṃ vaktavyaṃ mayā hyadya tavādau dharmatatpara ||

dharmāśca bahavaḥ saṃti nānāmārgāḥ pṛthagvidhāḥ

||32||

किं वक्तव्यं मया ह्यद्य तवादौ धर्मतत्पर ॥

धर्माश्च बहवः संति नानामार्गाः पृथग्विधाः

tatra vaiśākhamāsoktāḥ sūkṣmā api mahārthadāḥ ||

sarveṣāmeva jantūnāmihā'mutra phalapradāḥ

||33||

तत्र वैशाखमासोक्ताः सूक्ष्मा अपि महार्थदाः ॥

सर्वेषामेव जन्तूनामिहाऽमुत्र फलप्रदाः

yatpraṣṭavyaṃ manasi te yaccādau tacca pṛcchatām ||

ityukto muninā tena vyādhaḥ prāṃjalirabravīt

||34||

यत्प्रष्टव्यं मनसि ते यच्चादौ तच्च पृच्छताम् ॥

इत्युक्तो मुनिना तेन व्याधः प्रांजलिरब्रवीत्

vyādha uvāca

kena vā karmaṇā cā''sīdvyādhajanma tamomayam ||

kena vā cedṛśī buddhiḥ saṃgatirvā mahātmanaḥ

||35||

केन वा कर्मणा चाऽऽसीद्व्याधजन्म तमोमयम् ॥

केन वा चेदृशी बुद्धिः संगतिर्वा महात्मनः

etaccānyatsamācakṣva yadi māṃ manyase prabho ||

ityuktaḥ punarapyāha śaṃkho nāma mahāmuniḥ

||36||

एतच्चान्यत्समाचक्ष्व यदि मां मन्यसे प्रभो ॥

इत्युक्तः पुनरप्याह शंखो नाम महामुनिः

meghagaṃbhīrayā vācā smayamānamukhāṃbujaḥ ||

śaṃkha uvāca ||

śākale nagare pūrvaṃ dvijastvaṃ vedapāragaḥ

||37||

मेघगंभीरया वाचा स्मयमानमुखांबुजः ॥

शंख उवाच ॥

शाकले नगरे पूर्वं द्विजस्त्वं वेदपारगः

stambo nāma mahātejāstathā śrīvatsagotrajaḥ ||

taveṣṭā gaṇikā kācidāsīttatsaṃgadoṣataḥ

||37||

स्तम्बो नाम महातेजास्तथा श्रीवत्सगोत्रजः ॥

तवेष्टा गणिका काचिदासीत्तत्संगदोषतः

tyaktvā nityakriyā nityaṃ śūdravadgṛhamāgataḥ ||

śūnyācārasya duṣṭasya parityaktakriyasya ca

||39||

त्यक्त्वा नित्यक्रिया नित्यं शूद्रवद्गृहमागतः ॥

शून्याचारस्य दुष्टस्य परित्यक्तक्रियस्य च

brāhmaṇī ca tadā cā''sīdbhāryā kāṃtimatī tava ||

sā tvāṃ paryacaratsubhrūḥ saveśyaṃ brāhmaṇādhamam

||40||

ब्राह्मणी च तदा चाऽऽसीद्भार्या कांतिमती तव ॥

सा त्वां पर्यचरत्सुभ्रूः सवेश्यं ब्राह्मणाधमम्

ubhayoḥ kṣālayaṃtī ca pādāṃstvatpriyakāriṇī ||

ubhayorapyadhaḥ śete ubhayorvacane ratā

||41||

उभयोः क्षालयंती च पादांस्त्वत्प्रियकारिणी ॥

उभयोरप्यधः शेते उभयोर्वचने रता

veśyayā vāryamāṇā'pi pātivratyavratasthitā ||

evaṃ śuśrūṣayaṃtyā hi bhartāraṃ veśyayā saha

||42||

वेश्यया वार्यमाणाऽपि पातिव्रत्यव्रतस्थिता ॥

एवं शुश्रूषयंत्या हि भर्तारं वेश्यया सह

jagāma sumahānkālo duḥkhitāyā mahītale ||

aparasmindine bhartā māṣaṃ ca mūlakānvitam

||43||

जगाम सुमहान्कालो दुःखिताया महीतले ॥

अपरस्मिन्दिने भर्ता माषं च मूलकान्वितम्

abhakṣayacchūdradharmānnipāvāṃstilamiśritān ||

tadapathyamaśitvā tu vamaṃścaiva virecayan

||44||

अभक्षयच्छूद्रधर्मान्निपावांस्तिलमिश्रितान् ॥

तदपथ्यमशित्वा तु वमंश्चैव विरेचयन्

apathyāddāruṇo rogo vyajāyata bhagaṃdaraḥ ||

sa dahyamāno rogeṇa divārātraṃ tu bhūriśaḥ

||45||

अपथ्याद्दारुणो रोगो व्यजायत भगंदरः ॥

स दह्यमानो रोगेण दिवारात्रं तु भूरिशः

yāvadāste gṛhe vittaṃ tāvadveśyā ca saṃsthitā ||

gṛhītvā tasya sā vittaṃ paścānnovāsa maṃdire

||46||

यावदास्ते गृहे वित्तं तावद्वेश्या च संस्थिता ॥

गृहीत्वा तस्य सा वित्तं पश्चान्नोवास मंदिरे

anyasya pārśvamāsādya gatā ghorā sunirghṛṇā ||

tataḥ sa dīnavacano vyādhibādhāsupīḍitaḥ

||47||

अन्यस्य पार्श्वमासाद्य गता घोरा सुनिर्घृणा ॥

ततः स दीनवचनो व्याधिबाधासुपीडितः

uktavānsa rudanbhāryāṃ rujā vyākulamānasaḥ ||

paripālaya māṃ devi veśyā''saktaṃ suniṣṭhuram ||

na mayopakṛtaṃ kiṃcittvayi suṃdari pāvani ||

ko bhāryāṃ praṇatāṃ pāpo nānumanyeta garhitaḥ

||49||

उक्तवान्स रुदन्भार्यां रुजा व्याकुलमानसः ॥

परिपालय मां देवि वेश्याऽऽसक्तं सुनिष्ठुरम् ॥

न मयोपकृतं किंचित्त्वयि सुंदरि पावनि ॥

को भार्यां प्रणतां पापो नानुमन्येत गर्हितः

sa ṣaṃḍho bhavitā bhadre daśa janmasu paṃcasu ||

divārātraṃ mahābhāge nimaditaḥ sādhubhirjanaiḥ

||50||

स षंढो भविता भद्रे दश जन्मसु पंचसु ॥

दिवारात्रं महाभागे निमदितः साधुभिर्जनैः

pāpayonimavāpsyāmi tvāṃ sādhvīmavamanya vai ||

ahaṃ krodhena dagdho'smi tavāpamānajena vai

||51||

पापयोनिमवाप्स्यामि त्वां साध्वीमवमन्य वै ॥

अहं क्रोधेन दग्धोऽस्मि तवापमानजेन वै

evaṃ bruvāṇaṃ bhartāraṃ kṛtāñjalipuṭā'bravīt ||

na dainyaṃ bhavatā kāryaṃ na vrīḍā kāṃta māṃ prati

||52||

एवं ब्रुवाणं भर्तारं कृताञ्जलिपुटाऽब्रवीत् ॥

न दैन्यं भवता कार्यं न व्रीडा कांत मां प्रति

na cā'pi tvayi me krodho yena dagdho vadasyatha ||

purā kṛtāni pāpāni duḥkhānīha bhavaṃti hi

||53||

न चाऽपि त्वयि मे क्रोधो येन दग्धो वदस्यथ ॥

पुरा कृतानि पापानि दुःखानीह भवंति हि

tāni yā kṣamate sādhvī puruṣo vā sa uttamaḥ ||

yanmayā pāpayā pāpaṃ kṛtaṃ vai pūrvajanmani

||54||

तानि या क्षमते साध्वी पुरुषो वा स उत्तमः ॥

यन्मया पापया पापं कृतं वै पूर्वजन्मनि

tadbhuṃjatyā na me duḥkhaṃ na viṣādaḥ kathaṃcana ||

ityevamuktvā bhartāraṃ sā subhrūstamapālayat

||55||

तद्भुंजत्या न मे दुःखं न विषादः कथंचन ॥

इत्येवमुक्त्वा भर्तारं सा सुभ्रूस्तमपालयत्

ānīya janakādvittaṃ bandhubhyo varavarṇinī ||

kṣīrodavāsinaṃ devaṃ bharttāraṃ sā tvaciṃtayat

||56||

आनीय जनकाद्वित्तं बन्धुभ्यो वरवर्णिनी ॥

क्षीरोदवासिनं देवं भर्त्तारं सा त्वचिंतयत्

śodhayantī divārātrau purīṣaṃ mūtrameva ca ||

nakhena karṣatī bharttuḥ kṛmīnkaṣṭācchanaiḥśanaiḥ

||57||

शोधयन्ती दिवारात्रौ पुरीषं मूत्रमेव च ॥

नखेन कर्षती भर्त्तुः कृमीन्कष्टाच्छनैःशनैः

na sā svapiti rātrau tu na divā varavarṇinī ||

bhartturduḥkhena saṃtaptā duḥkhitedamavocata

||58||

न सा स्वपिति रात्रौ तु न दिवा वरवर्णिनी ॥

भर्त्तुर्दुःखेन संतप्ता दुःखितेदमवोचत

devāśca pātu bhartāraṃ pitaro ye ca viśrutāḥ ||

kurvaṃtu rogahīnaṃ me bharttāraṃ gatakalmaṣam

||59||

देवाश्च पातु भर्तारं पितरो ये च विश्रुताः ॥

कुर्वंतु रोगहीनं मे भर्त्तारं गतकल्मषम्

caṇḍikāyai pradāsyāmi raktamāṃsasamudbhavam ||

suṣṭhavannaṃ māhiṣopetaṃ bhartturārogyahetave

||60||

चण्डिकायै प्रदास्यामि रक्तमांससमुद्भवम् ॥

सुष्ठवन्नं माहिषोपेतं भर्त्तुरारोग्यहेतवे

modakānkārayiṣyāmi vighneśāya mahātmane ||

mandavāre kariṣyāmi copavāsāndaśaiva tu

||61||

मोदकान्कारयिष्यामि विघ्नेशाय महात्मने ॥

मन्दवारे करिष्यामि चोपवासान्दशैव तु

nopabhuṃjāmi madhuraṃ nopabhuṃjāmi vai ghṛtam ||

tailābhyaṃgavihīnāhaṃ sthāsye naivātra saṃśayaḥ

||62||

नोपभुंजामि मधुरं नोपभुंजामि वै घृतम् ॥

तैलाभ्यंगविहीनाहं स्थास्ये नैवात्र संशयः

jīvatādrogahīno'yaṃ bharttā me śaradāṃ śatam ||

evaṃ sā vyāharaddevī vāsare vāsare gate

||63||

जीवताद्रोगहीनोऽयं भर्त्ता मे शरदां शतम् ॥

एवं सा व्याहरद्देवी वासरे वासरे गते

tadā cā''gānmuniḥ kaścinmahātmā devalāhvayaḥ ||

vaiśākhe māsi gharmārtaḥ sāyāhne tasya vai gṛham

||64||

तदा चाऽऽगान्मुनिः कश्चिन्महात्मा देवलाह्वयः ॥

वैशाखे मासि घर्मार्तः सायाह्ने तस्य वै गृहम्

tadā vai bhāryayā coktaṃ bhiṣagvai gṛhamāgataḥ ||

tena vai rogahāniḥ syāttasyā''tithya karomyaham

||65||

तदा वै भार्यया चोक्तं भिषग्वै गृहमागतः ॥

तेन वै रोगहानिः स्यात्तस्याऽऽतिथ्य करोम्यहम्

jñātvā tvāṃ dharmavimukhaṃ bhiṣagvyājena vaṃcitaḥ ||

pādāvanejanaṃ kṛtvā tajjalaṃ mūrdhni sākṣipat

||66||

ज्ञात्वा त्वां धर्मविमुखं भिषग्व्याजेन वंचितः ॥

पादावनेजनं कृत्वा तज्जलं मूर्ध्नि साक्षिपत्

pānakaṃ ca dadau tasmai gharmārtāya mahātmane ||

tvayā'numoditā sāyaṃ gharmatāpanivārakam

||67||

पानकं च ददौ तस्मै घर्मार्ताय महात्मने ॥

त्वयाऽनुमोदिता सायं घर्मतापनिवारकम्

sa prātarudite sūrye muniḥ prāyādyathā''gataḥ ||

atha cālpena kālena sannipāto'bhavattava

||68||

स प्रातरुदिते सूर्ये मुनिः प्रायाद्यथाऽऽगतः ॥

अथ चाल्पेन कालेन सन्निपातोऽभवत्तव

trikaṭvyāṃ nīyamānāyāṃ bharttāṃgulimakhaṃḍayat ||

ubhayordaṃtayoḥ śleṣaḥ sahasā samapadyata

||69||

त्रिकट्व्यां नीयमानायां भर्त्तांगुलिमखंडयत् ॥

उभयोर्दंतयोः श्लेषः सहसा समपद्यत

tatkhaṃḍamaṃgulervaktre sthitaṃ bhartuḥ sukomalam ||

khaṇḍayitvāguliṃ bhartā pañcatvamagamattadā

||70||

तत्खंडमंगुलेर्वक्त्रे स्थितं भर्तुः सुकोमलम् ॥

खण्डयित्वागुलिं भर्ता पञ्चत्वमगमत्तदा

śayyāyāṃ sumanojñāyāṃ smaraṃstāṃ puṃścalī śubhām ||

mṛtaṃ vijñāya bharttāraṃ bhāryā kāṃtimatī tava

||71||

शय्यायां सुमनोज्ञायां स्मरंस्तां पुंश्चली शुभाम् ॥

मृतं विज्ञाय भर्त्तारं भार्या कांतिमती तव

vikrīya cā'pi valayaṃ gṛhītvā cendhanaṃ bahu ||

cakre citiṃ tena sādhvī madhye kṛtvā patiṃ tadā

||72||

विक्रीय चाऽपि वलयं गृहीत्वा चेन्धनं बहु ॥

चक्रे चितिं तेन साध्वी मध्ये कृत्वा पतिं तदा

avaguhya bhujābhyāṃ ca pādau cāśliṣya pādayoḥ ||

mukhe mukhaṃ vinikṣipya hṛdayaṃ hṛdaye tathā

||73||

अवगुह्य भुजाभ्यां च पादौ चाश्लिष्य पादयोः ॥

मुखे मुखं विनिक्षिप्य हृदयं हृदये तथा

jaghane jaghanaṃ devī hyātmānaṃ sanniveśya ca ||

dāhayāmāsa kalyāṇī bhartṛdehaṃ rujānvitam ||

ātmanā saha kalyāṇī jvalite jātavedasi

||74||

जघने जघनं देवी ह्यात्मानं सन्निवेश्य च ॥

दाहयामास कल्याणी भर्तृदेहं रुजान्वितम् ॥

आत्मना सह कल्याणी ज्वलिते जातवेदसि

vimucya dehaṃ sahasā jagāma patiṃ samāliṃgya murārilokam ||

pānīyadānena ca mādhave'sminpādāvanejādapi yogigamyam

||75||

विमुच्य देहं सहसा जगाम पतिं समालिंग्य मुरारिलोकम् ॥

पानीयदानेन च माधवेऽस्मिन्पादावनेजादपि योगिगम्यम्

tvamaṃtakāle gaṇikāviciṃtayā dehaṃ tyaktvā muktasamastakilbiṣaḥ ||

janma vyādhyaṃ prāpyase ghorarūpaṃ hiṃsāsaktaḥ sarvadodvegakārī

||76||

त्वमंतकाले गणिकाविचिंतया देहं त्यक्त्वा मुक्तसमस्तकिल्बिषः ॥

जन्म व्याध्यं प्राप्यसे घोररूपं हिंसासक्तः सर्वदोद्वेगकारी

dattā tvayā pānakasyā'pi dāne māse'nujñā mādhave sādhujāne ||

vyādho jātastena jātā subuddhirdharmānpraṣṭuṃ sarvasaukhyaikahetūn

||77||

दत्ता त्वया पानकस्याऽपि दाने मासेऽनुज्ञा माधवे साधुजाने ॥

व्याधो जातस्तेन जाता सुबुद्धिर्धर्मान्प्रष्टुं सर्वसौख्यैकहेतून्

dhṛtaṃ mūrdhnā pādaśaucāvaśiṣṭaṃ jalaṃ muneḥ sarvapāpāpahāri ||

teneyaṃ te saṃgatirme vane'sminyayā bhūyaḥ saṃpadaḥ santatiśca

||78||

धृतं मूर्ध्ना पादशौचावशिष्टं जलं मुनेः सर्वपापापहारि ॥

तेनेयं ते संगतिर्मे वनेऽस्मिन्यया भूयः संपदः सन्ततिश्च

ityetatsarvamākhyātaṃ pūrvajanmani yatkṛtam ||

karma puṇyaṃ pāpakaṃ ca dṛṣṭaṃ divyena cakṣuṣā

||79||

इत्येतत्सर्वमाख्यातं पूर्वजन्मनि यत्कृतम् ॥

कर्म पुण्यं पापकं च दृष्टं दिव्येन चक्षुषा

gopyaṃ vā te pravakṣyāmi yadbhavāñchrotumicchati ||

jātā te cittaśuddhirvai svasti bhūyānmahāmate

||80||

गोप्यं वा ते प्रवक्ष्यामि यद्भवाञ्छ्रोतुमिच्छति ॥

जाता ते चित्तशुद्धिर्वै स्वस्ति भूयान्महामते

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ dvitīye vaiṣṇavakhaṇḍe vaiśākhamāsamāhātmye nāradāmbarīṣa saṃvāde vyādhopākhyāne vyādhasya pūrvajanmakathanaṃnāmāṣṭādaśo'dhyāyaḥ || 18 ||