paritaḥ samadhiṣṭhitāmare nijaśikharairvasanīkṛtāṃbare
skaṃda uvāca
atha maṃdarakaṃdarodarollasada samadyuti ratnamaṃdire ||
paritaḥ samadhiṣṭhitāmare nijaśikharairvasanīkṛtāṃbare
||1||अथ मंदरकंदरोदरोल्लसद समद्युति रत्नमंदिरे ॥
परितः समधिष्ठितामरे निजशिखरैर्वसनीकृतांबरे
nivasañjagadīśvaro haraḥ kṛśarajanīśa kalāmanoharaḥ ||
labhate sma na śarma śaṃkaraḥ prasaratkāśiviyogaja jvaraḥ
||2||निवसञ्जगदीश्वरो हरः कृशरजनीश कलामनोहरः ॥
लभते स्म न शर्म शंकरः प्रसरत्काशिवियोगज ज्वरः
virahānalaśāṃtaye tadā samalepi tripurāriṇāpi yaḥ ||
malayodbhava paṃka eṣa sa pratipedehyadhunā pipāṃsutām |
3 paritāpaharāṇi padminīnāṃ mṛdulānyapi kaṃkaṇīkṛtāni ||
gaditāni yadīśvareṇa sarpāstadabhūtsatyamahomaheśvarecchā
||4||विरहानलशांतये तदा समलेपि त्रिपुरारिणापि यः ॥
मलयोद्भव पंक एष स प्रतिपेदेह्यधुना पिपांसुताम् ।
३ परितापहराणि पद्मिनीनां मृदुलान्यपि कंकणीकृतानि ॥
गदितानि यदीश्वरेण सर्पास्तदभूत्सत्यमहोमहेश्वरेच्छा
yadu dugdhanidhiṃ nimathyadevairmṛdusāraḥ samakarṣi pūrṇacaṃdraḥ ||
sa babhūva kṛśo viyogatapteśvaramūrdhoṣmaparikṣaraccharīraḥ
||5||यदु दुग्धनिधिं निमथ्यदेवैर्मृदुसारः समकर्षि पूर्णचंद्रः ॥
स बभूव कृशो वियोगतप्तेश्वरमूर्धोष्मपरिक्षरच्छरीरः
yadadīdharadeṣa jātatāpaḥ pṛthule maulijaṭāni kuṃjakoṇe ||
paritāpaharāṃ harastadānīṃ dyunadīṃ tāmadhunāpi nojjihīte
||6||यददीधरदेष जाततापः पृथुले मौलिजटानि कुंजकोणे ॥
परितापहरां हरस्तदानीं द्युनदीं तामधुनापि नोज्जिहीते
mahato virahasya śaṃkaraḥ prasabhaṃtasyavaśī vaśaṃgataḥ ||
vividena suraiḥ sadogatairapi saṃvītasutāpaveṣṭitaḥ
||7||महतो विरहस्य शंकरः प्रसभंतस्यवशी वशंगतः ॥
विविदेन सुरैः सदोगतैरपि संवीतसुतापवेष्टितः
aticitramidaṃ yadātmanā śucirapyeṣa kṛpīṭayoninā ||
svapurīvirahodbhavena vai paritāpyeta jagattrayeśvaraḥ
||8||अतिचित्रमिदं यदात्मना शुचिरप्येष कृपीटयोनिना ॥
स्वपुरीविरहोद्भवेन वै परिताप्येत जगत्त्रयेश्वरः
nijabhālatalaṃ kalānidheḥ kalayā nityamalaṃkaroti yaḥ ||
sa tadīśvaramapyatāpayadvidhureko viparīta eva tu
||9||निजभालतलं कलानिधेः कलया नित्यमलंकरोति यः ॥
स तदीश्वरमप्यतापयद्विधुरेको विपरीत एव तु
garalaṃ galanālikātale vilasedasya na tena tāpitaḥ ||
amṛtāṃśu tuṣāradīdhiti pracayaireva tu tāpito'dbhutam
||10||गरलं गलनालिकातले विलसेदस्य न तेन तापितः ॥
अमृतांशु तुषारदीधिति प्रचयैरेव तु तापितोऽद्भुतम्
vilasaddharicaṃdanodakacchaṭayā tadvirahāpanuttaye ||
hṛdayā hi tayāpyadūyata prasaradbhogiphaṭābhavairna tu
||11||विलसद्धरिचंदनोदकच्छटया तद्विरहापनुत्तये ॥
हृदया हि तयाप्यदूयत प्रसरद्भोगिफटाभवैर्न तु
sakalabhramameṣa nāśayetsragahitvādyapadeśajaṃ haraḥ ||
idamadbhutamasya yadbhramaḥ sphuṭamālyepi mahāhisaṃbhavaḥ
||12||सकलभ्रममेष नाशयेत्स्रगहित्वाद्यपदेशजं हरः ॥
इदमद्भुतमस्य यद्भ्रमः स्फुटमाल्येपि महाहिसंभवः
smṛtimātrapathaṃgatopi yastrividha tāpamapākarotyalam ||
sa hi kāśiviyogatāpitaḥ svagataṃ kiṃcidajalpadityajaḥ
||13||स्मृतिमात्रपथंगतोपि यस्त्रिविध तापमपाकरोत्यलम् ॥
स हि काशिवियोगतापितः स्वगतं किंचिदजल्पदित्यजः
api kāśi samāgato'nilo yadi gātrāṇi pariṣvajenmama ||
davathuḥ pariśāṃtimeti tannahi mānī parigāhanairapi
||14||अपि काशि समागतोऽनिलो यदि गात्राणि परिष्वजेन्मम ॥
दवथुः परिशांतिमेति तन्नहि मानी परिगाहनैरपि
agamiṣyadahokathaṃ satāpo nanu dakṣāṃgajayāya edhitaḥ ||
mamajīvātulatā jhaṭityalaṃ hyabhaviṣyanna himādrijā yadi
||15||अगमिष्यदहोकथं सतापो ननु दक्षांगजयाय एधितः ॥
ममजीवातुलता झटित्यलं ह्यभविष्यन्न हिमाद्रिजा यदि
na tathojjhitadehayātayā mama dakṣodbhavayāmano'dunot ||
avimuktaviyogajanmanāpari dūyeta yathā mahoṣmaṇā
||16||न तथोज्झितदेहयातया मम दक्षोद्भवयामनोऽदुनोत् ॥
अविमुक्तवियोगजन्मनापरि दूयेत यथा महोष्मणा
ayi kāśi mudā kadā punastava lapsye sukhamaṃgasaṃgajam ||
atiśītalitāni yena me'dbhutagātrāṇi bhavaṃti tatkṣaṇāt
||17||अयि काशि मुदा कदा पुनस्तव लप्स्ये सुखमंगसंगजम् ॥
अतिशीतलितानि येन मेऽद्भुतगात्राणि भवंति तत्क्षणात्
ayi kāśi vināśitāghasaṃghe tavaviśleṣajaāśuśukṣaṇiḥ ||
amṛtāṃśukalāmṛdudravairaticitraṃhaviṣeva vardhate
||18||अयि काशि विनाशिताघसंघे तवविश्लेषजआशुशुक्षणिः ॥
अमृतांशुकलामृदुद्रवैरतिचित्रंहविषेव वर्धते
agamanmama dakṣajā viyogajo davathuḥ prāgghimavatsutauṣadhena ||
adhunā khalu naiva śāṃtimīyāṃ yadi kāśīṃ na vilokayehamāśu
||19||अगमन्मम दक्षजा वियोगजो दवथुः प्राग्घिमवत्सुतौषधेन ॥
अधुना खलु नैव शांतिमीयां यदि काशीं न विलोकयेहमाशु
manaseti gṛṇaṃstadā śivaḥ sutarāṃ saṃvṛtatāpavaikṛtaḥ ||
jagadaṃbikayā dhiyāṃ jananyā kathamapyeṣa viyukta ityamāni
||20||मनसेति गृणंस्तदा शिवः सुतरां संवृततापवैकृतः ॥
जगदंबिकया धियां जनन्या कथमप्येष वियुक्त इत्यमानि
priyayā vapuṣordhayānayāpyaparijñāta viyogakāraṇaḥ ||
vacanairupacaryate sma sapraṇataprāṇinidāghadāraṇaḥ
||21||प्रियया वपुषोर्धयानयाप्यपरिज्ञात वियोगकारणः ॥
वचनैरुपचर्यते स्म सप्रणतप्राणिनिदाघदारणः
śrīpārvatyuvāca
tava sarvaga sarvamasti haste vilasadyoga viyoga eva kaste ||
tava bhūtiraho vibhūtidātrī sakalāpatkalikāpi bhūtadhātrī
||22||तव सर्वग सर्वमस्ति हस्ते विलसद्योग वियोग एव कस्ते ॥
तव भूतिरहो विभूतिदात्री सकलापत्कलिकापि भूतधात्री
tvadanīkṣaṇataḥ kṣaṇādvibho pralayaṃ yāṃti jagaṃti śocyavat ||
cyavate bhavataḥ kṛpālavāditaropīśanayastvayoṃkṛtaḥ
||23||त्वदनीक्षणतः क्षणाद्विभो प्रलयं यांति जगंति शोच्यवत् ॥
च्यवते भवतः कृपालवादितरोपीशनयस्त्वयोंकृतः
bhavataḥ paritāpahetavo na bhavaṃtīṃdu divākarāgnayaḥ ||
nayanāniyatastrinetra te'mī praṇayinyastilasajjalā ca maulau
||24||भवतः परितापहेतवो न भवंतींदु दिवाकराग्नयः ॥
नयनानियतस्त्रिनेत्र तेऽमी प्रणयिन्यस्तिलसज्जला च मौलौ
bhujagābhujagāḥ sadaiva te'mī na viṣaṃ saṃkramate ca nīlakaṃṭha ||
ahamasmi ca vāmadeva vāmā tava vāmaṃvapuratra cittayuktā
||25||भुजगाभुजगाः सदैव तेऽमी न विषं संक्रमते च नीलकंठ ॥
अहमस्मि च वामदेव वामा तव वामंवपुरत्र चित्तयुक्ता
iti saṃsṛtisaṃbījajananyābhihite hite ||
girāṃ niguṃphe giriśo vaktumapyādade giram
||26||इति संसृतिसंबीजजनन्याभिहिते हिते ॥
गिरां निगुंफे गिरिशो वक्तुमप्याददे गिरम्
īśvara uvāca
ayi kāśītyaṣṭamūrtirbhavo bhāvāṣṭakobhavat ||
satvaraṃ śivayājñāyi dhruvaṃ kāśyāhṛtoharaḥ
||27||अयि काशीत्यष्टमूर्तिर्भवो भावाष्टकोभवत् ॥
सत्वरं शिवयाज्ञायि ध्रुवं काश्याहृतोहरः
athabālasakhī bhūta tattatkānanavīrudham ||
śivāprastāvayāṃcakre vimuktāṃ muktidāṃ purīm
||28||अथबालसखी भूत तत्तत्काननवीरुधम् ॥
शिवाप्रस्तावयांचक्रे विमुक्तां मुक्तिदां पुरीम्
pārvatyuvāca
gaganatalamilitasalile pralayepi bhava triśūlapari vidhṛtām ||
kṛtapuṃḍarīkaśobhāṃ smaraharakāśīṃ purīṃ yāvaḥ
||29||गगनतलमिलितसलिले प्रलयेपि भव त्रिशूलपरि विधृताम् ॥
कृतपुंडरीकशोभां स्मरहरकाशीं पुरीं यावः
dharādhareṃdrasya dharātisuṃdarā na māṃ tathāsyāpi dhinoti dhūrjaṭe ||
dharāgatāpīha na yā dhruvaṃdharā purīdhurīṇā tava kāśikā yathā
||30||धराधरेंद्रस्य धरातिसुंदरा न मां तथास्यापि धिनोति धूर्जटे ॥
धरागतापीह न या ध्रुवंधरा पुरीधुरीणा तव काशिका यथा
na yatra kāśyāṃ kalikālajaṃ bhayaṃ na yatra kāśyāṃ maraṇātpunarbhavaḥ ||
na yatra kāśyāṃ kaluṣodbhavaṃ bhayaṃ kathaṃ vibho sā nayanātithirbhavet
||31||न यत्र काश्यां कलिकालजं भयं न यत्र काश्यां मरणात्पुनर्भवः ॥
न यत्र काश्यां कलुषोद्भवं भयं कथं विभो सा नयनातिथिर्भवेत्
kimatra no saṃti puraḥ sahasraśaḥ padepade sarvasamṛddhibhūmayaḥ ||
paraṃ na kāśī sadṛśīdṛśoḥ padaṃ kvacidgatā me bhavatā śape śiva
||32||किमत्र नो संति पुरः सहस्रशः पदेपदे सर्वसमृद्धिभूमयः ॥
परं न काशी सदृशीदृशोः पदं क्वचिद्गता मे भवता शपे शिव
triviṣṭape saṃti na kiṃ puraḥ śataṃ samastakautūhalajanmabhūmayaḥ ||
tṛṇī bhavaṃtīha ca tāḥ puraḥpuraḥ padaṃ purāre bhavato bhavadviṣaḥ
||33||त्रिविष्टपे संति न किं पुरः शतं समस्तकौतूहलजन्मभूमयः ॥
तृणी भवंतीह च ताः पुरःपुरः पदं पुरारे भवतो भवद्विषः
na kevalaṃ kāśiviyogajo jvaraḥ prabādhate tvāṃ tu tathā yathātra mām ||
upāya eṣotra nidāghaśāṃtaye purī tu sā vā mamajanmabhūratha
||34||न केवलं काशिवियोगजो ज्वरः प्रबाधते त्वां तु तथा यथात्र माम् ॥
उपाय एषोत्र निदाघशांतये पुरी तु सा वा ममजन्मभूरथ
mayā na mene mamajanmabhūmikā viyogajanmā paridāghaīśitaḥ ||
avāpyakāśīṃ paritaḥ praśāṃtidāṃ samastasaṃtāpavighātahetukām
||35||मया न मेने ममजन्मभूमिका वियोगजन्मा परिदाघईशितः ॥
अवाप्यकाशीं परितः प्रशांतिदां समस्तसंतापविघातहेतुकाम्
na mokṣalakṣmyotra samakṣamīkṣitāstanūbhṛtā kenacideva kutracit ||
avaimyahaṃ śarmada sarvaśarmadā sarūpiṇī muktirasau hi kāśikā
||36||न मोक्षलक्ष्म्योत्र समक्षमीक्षितास्तनूभृता केनचिदेव कुत्रचित् ॥
अवैम्यहं शर्मद सर्वशर्मदा सरूपिणी मुक्तिरसौ हि काशिका
na muktirastīha tathā samādhinā sthireṃdriyatvojjhita tatsamādhinā ||
kratukriyābhirna na vedavidyayā yathā hi kāśyāṃ parihāya vigraham
||37||न मुक्तिरस्तीह तथा समाधिना स्थिरेंद्रियत्वोज्झित तत्समाधिना ॥
क्रतुक्रियाभिर्न न वेदविद्यया यथा हि काश्यां परिहाय विग्रहम्
na nākaloke sukhamasti tādṛśaṃ kutastu pātālatale'tisuṃdare ||
vārtāpi martye sukhasaṃśrayā kva vā kāśyāṃ hi yādṛktanumātradhāriṇi
||38||न नाकलोके सुखमस्ति तादृशं कुतस्तु पातालतलेऽतिसुंदरे ॥
वार्तापि मर्त्ये सुखसंश्रया क्व वा काश्यां हि यादृक्तनुमात्रधारिणि
kṣetre triśūlinbhavato'vimukte vimuktilakṣmyā na kadāpi mukte ||
manopi yaḥ prāṇivaraḥ prayuṃkte ṣaḍaṃgayogaṃ sa sadaiva yuṃkte
||39||क्षेत्रे त्रिशूलिन्भवतोऽविमुक्ते विमुक्तिलक्ष्म्या न कदापि मुक्ते ॥
मनोपि यः प्राणिवरः प्रयुंक्ते षडंगयोगं स सदैव युंक्ते
ṣaḍaṃgayogānnahi tādṛśī nṛbhiḥ śarīrasiddhiḥ sahasātra labhyate ||
sukhena kāśīṃ samavāpya yādṛśīdṛśau sthirīkṛtya śiva tvayi kṣaṇam
||40||षडंगयोगान्नहि तादृशी नृभिः शरीरसिद्धिः सहसात्र लभ्यते ॥
सुखेन काशीं समवाप्य यादृशीदृशौ स्थिरीकृत्य शिव त्वयि क्षणम्
varaṃ hi tiryaktvamabuddhivaibhavaṃ na mānavatvaṃ bahubuddhibhājanam ||
akāśisaṃdarśananiṣphalodayaṃ samaṃtataḥ puṣkarabudbudopamam
||41||वरं हि तिर्यक्त्वमबुद्धिवैभवं न मानवत्वं बहुबुद्धिभाजनम् ॥
अकाशिसंदर्शननिष्फलोदयं समंततः पुष्करबुद्बुदोपमम्
dṛśau kṛtārthe kṛtakāśidarśane tanuḥkṛtārthā śivakāśivāsinī ||
manaḥkṛtārthaṃ dhṛtakāśisaṃśrayaṃ mukhaṃ kṛtārthaṃ kṛtakāśisaṃmukham
||42||दृशौ कृतार्थे कृतकाशिदर्शने तनुःकृतार्था शिवकाशिवासिनी ॥
मनःकृतार्थं धृतकाशिसंश्रयं मुखं कृतार्थं कृतकाशिसंमुखम्
varaṃ hi tatkāśirajoti pāvanaṃ rajastamodhvaṃsi śaśiprabhojjvalam ||
kṛtapraṇāmairmaṇikarṇikā bhuve lalāṭagaṃyadbahumanyate suraiḥ
||43||वरं हि तत्काशिरजोति पावनं रजस्तमोध्वंसि शशिप्रभोज्ज्वलम् ॥
कृतप्रणामैर्मणिकर्णिका भुवे ललाटगंयद्बहुमन्यते सुरैः
na devaloko na ca satyaloko na nāgaloko maṇikarṇikāyāḥ ||
tulāṃ vrajedyatra mahāprayāṇakṛcchrutirbhavedbrahmarasāyanāspadam
||44||न देवलोको न च सत्यलोको न नागलोको मणिकर्णिकायाः ॥
तुलां व्रजेद्यत्र महाप्रयाणकृच्छ्रुतिर्भवेद्ब्रह्मरसायनास्पदम्
mahāmahobhūrmaṇikarṇikāsthalī tamastatiryatra sameti saṃkṣayam ||
paraḥ śatairjanmabhiredhitāpi yā divākarāgnīṃdukarairanigrahā
||45||महामहोभूर्मणिकर्णिकास्थली तमस्ततिर्यत्र समेति संक्षयम् ॥
परः शतैर्जन्मभिरेधितापि या दिवाकराग्नींदुकरैरनिग्रहा
kimu nirvāṇapadasya bhadrapīṭhaṃ mṛdulaṃ talpamathonumokṣalakṣmyāḥ ||
athavā maṇikarṇikāsthalī paramānaṃdasukaṃdajanmabhūmiḥ
||46||किमु निर्वाणपदस्य भद्रपीठं मृदुलं तल्पमथोनुमोक्षलक्ष्म्याः ॥
अथवा मणिकर्णिकास्थली परमानंदसुकंदजन्मभूमिः
samatītavimuktajaṃtusaṃkhyā kriyate yatra janaiḥ sukhopaviṣṭaiḥ ||
vilasaddyuti sūkṣmaśarkarābhiḥ svavapuḥpātamahotsavābhilāṣaiḥ
||47||समतीतविमुक्तजंतुसंख्या क्रियते यत्र जनैः सुखोपविष्टैः ॥
विलसद्द्युति सूक्ष्मशर्कराभिः स्ववपुःपातमहोत्सवाभिलाषैः
skaṃda uvāca
aparṇāparivarṇyeti purīṃ vārāṇasīṃ mune ||
punarvijñāpayāmāsa kāśīprāptyai pinākinam
||48||अपर्णापरिवर्ण्येति पुरीं वाराणसीं मुने ॥
पुनर्विज्ञापयामास काशीप्राप्त्यै पिनाकिनम्
śrīpārvatyuvāca
pramathādhipa sarveśa nityasvādhīnavartana ||
yathānaṃdavanaṃ yāyāṃ tathā kuru varaprada
||49||प्रमथाधिप सर्वेश नित्यस्वाधीनवर्तन ॥
यथानंदवनं यायां तथा कुरु वरप्रद
skanda uvāca
jitapīyūṣamādhuryāṃ kāśīstavanasuṃdarīm ||
athākarṇyāhamudito giriśo girijāṃ giram
||50||जितपीयूषमाधुर्यां काशीस्तवनसुंदरीम् ॥
अथाकर्ण्याहमुदितो गिरिशो गिरिजां गिरम्
śrīdevadeva uvāca
ayi priyatame gauri tvadvā gamṛtasīkaraiḥ ||
āpyāyitosmi nitarāṃ kāśīprāptyai yatedhunā
||51||अयि प्रियतमे गौरि त्वद्वा गमृतसीकरैः ॥
आप्यायितोस्मि नितरां काशीप्राप्त्यै यतेधुना
tvaṃ jānāsi mahādevi mama yattanmahadvratam ||
abhuktapūrvamanyena vastūpāśnāmi netarat
||52||त्वं जानासि महादेवि मम यत्तन्महद्व्रतम् ॥
अभुक्तपूर्वमन्येन वस्तूपाश्नामि नेतरत्
pitāmahasya vacanāddivodāse mahīpatau ||
dharmeṇa śāsati purīṃ ka upāyo vidhīyatām
||53||पितामहस्य वचनाद्दिवोदासे महीपतौ ॥
धर्मेण शासति पुरीं क उपायो विधीयताम्
kathaṃ sa rājā dharmiṣṭhaḥ prajāpālanatatparaḥ ||
viyojyate puraḥ kāśyā divodāso mahīpatiḥ
||54||कथं स राजा धर्मिष्ठः प्रजापालनतत्परः ॥
वियोज्यते पुरः काश्या दिवोदासो महीपतिः
adharmavartino yasmādvighnaḥ syānnetarasya tu ||
tasmātkaṃ preṣayāmīśe yastaṃ kāśyā viyojayet
||55||अधर्मवर्तिनो यस्माद्विघ्नः स्यान्नेतरस्य तु ॥
तस्मात्कं प्रेषयामीशे यस्तं काश्या वियोजयेत्
dharmavartmānusaratāṃ yo vighnaṃ samupācaret ||
tasyaiva jāyate vighnaḥ pratyuta premavardhini
||56||धर्मवर्त्मानुसरतां यो विघ्नं समुपाचरेत् ॥
तस्यैव जायते विघ्नः प्रत्युत प्रेमवर्धिनि
vinācchidreṇa taṃ bhūpaṃ notsādayitumutsahe ||
mayaiva hi yato rakṣyāḥ priye dharmadhuraṃdharāḥ
||57||विनाच्छिद्रेण तं भूपं नोत्सादयितुमुत्सहे ॥
मयैव हि यतो रक्ष्याः प्रिये धर्मधुरंधराः
na jarā tamatikrāmenna taṃ mṛtyurjirghāṃsati ||
vyādhayastaṃ na bādhaṃte dharmavartmabhṛdatrayaḥ
||58||न जरा तमतिक्रामेन्न तं मृत्युर्जिर्घांसति ॥
व्याधयस्तं न बाधंते धर्मवर्त्मभृदत्रयः
iti saṃciṃtayandevo yoginīcakramagrataḥ ||
dadarśātimahāprauḍhaṃ gāḍhakāryasya sādhanam
||59||इति संचिंतयन्देवो योगिनीचक्रमग्रतः ॥
ददर्शातिमहाप्रौढं गाढकार्यस्य साधनम्
atha devyā samālocya vyomakeśo mahāmune ||
yoginīvṛṃdamāhūya jagau vākyamidaṃ haraḥ
||60||अथ देव्या समालोच्य व्योमकेशो महामुने ॥
योगिनीवृंदमाहूय जगौ वाक्यमिदं हरः
satvaraṃ yāta yoginyo mama vārāṇasīṃ purīm ||
yatra rājā divodāso rājyaṃ dharmeṇa śāstyalam
||61||सत्वरं यात योगिन्यो मम वाराणसीं पुरीम् ॥
यत्र राजा दिवोदासो राज्यं धर्मेण शास्त्यलम्
svadharmavicyutaḥ kāśīṃ yathā tūrṇaṃ tyajennṛpaḥ ||
tathopacarata prājñā yogamāyābalānvitāḥ
||62||स्वधर्मविच्युतः काशीं यथा तूर्णं त्यजेन्नृपः ॥
तथोपचरत प्राज्ञा योगमायाबलान्विताः
yathā punarnavīkṛtya purīṃ vārāṇasīmaham ||
itaḥ prayāmi yoginyastathā kṣipraṃ vidhīyatām
||63||यथा पुनर्नवीकृत्य पुरीं वाराणसीमहम् ॥
इतः प्रयामि योगिन्यस्तथा क्षिप्रं विधीयताम्
iti prasādamāsādya śāsanaṃ śirasā vahan ||
kṛtapraṇāmo niryāto yoginīnāṃ gaṇastataḥ
||64||इति प्रसादमासाद्य शासनं शिरसा वहन् ॥
कृतप्रणामो निर्यातो योगिनीनां गणस्ततः
yayurākāśamāviśya manasopya tiraṃhasā ||
parasparaṃ bhāṣamāṇā yoginyastā mudānvitāḥ
||65||ययुराकाशमाविश्य मनसोप्य तिरंहसा ॥
परस्परं भाषमाणा योगिन्यस्ता मुदान्विताः
adya dhanyatarāḥ smo vai devadevena yatsvayam ||
kṛtaprasādāḥ prahitāḥ śrīmadānaṃdakānanam
||66||अद्य धन्यतराः स्मो वै देवदेवेन यत्स्वयम् ॥
कृतप्रसादाः प्रहिताः श्रीमदानंदकाननम्
adya sadyo mahālābhāvabhūtāṃ notidurlabhau ||
trinetrarājasaṃmānastathā kāśī vilokanam
||67||अद्य सद्यो महालाभावभूतां नोतिदुर्लभौ ॥
त्रिनेत्रराजसंमानस्तथा काशी विलोकनम्
iti muditamanāḥ sa yoginīnāṃ nikuraṃvastvathamaṃdarādrikuṃjāt ||
nabhasi laghukṛtaprayāṇavego nayanātithyamalaṃbhayatpurīṃ tām
||68||इति मुदितमनाः स योगिनीनां निकुरंवस्त्वथमंदराद्रिकुंजात् ॥
नभसि लघुकृतप्रयाणवेगो नयनातिथ्यमलंभयत्पुरीं ताम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthe kāśīkhaṃḍe pūvārddhe kāśīvarṇanaṃ nāma catuścatvāriṃśodhyāyaḥ || 44 ||