śivaśarmannudarkaṃ te kathayāvo niśāmaya
gaṇāvūcatuḥ
śivaśarmannudarkaṃ te kathayāvo niśāmaya ||
tvamatra vaiṣṇave loke bhuktvā bhogānsupuṣkalān
||1||शिवशर्मन्नुदर्कं ते कथयावो निशामय ॥
त्वमत्र वैष्णवे लोके भुक्त्वा भोगान्सुपुष्कलान्
brahmaṇo vatsaraṃ pūrṇaṃ ramamāṇo'psarogaṇaiḥ ||
sutīrthamaraṇopātta puṇyaśeṣeṇa vai punaḥ
||2||ब्रह्मणो वत्सरं पूर्णं रममाणोऽप्सरोगणैः ॥
सुतीर्थमरणोपात्त पुण्यशेषेण वै पुनः
bhaviṣyasi mahīpālo nagare naṃdivardhane ||
rājyaṃ prāpyāsapatnaṃ ca samṛddhabalavāhanam
||3||भविष्यसि महीपालो नगरे नंदिवर्धने ॥
राज्यं प्राप्यासपत्नं च समृद्धबलवाहनम्
kṛṣṭibhirhṛṣṭapuṣṭaiśca ramyahāṭakabhūṣaṇaiḥ ||
saṃjuṣṭamiṣṭāpūrtānāṃ dharmāṇāṃ nityakartṛbhiḥ
||4||कृष्टिभिर्हृष्टपुष्टैश्च रम्यहाटकभूषणैः ॥
संजुष्टमिष्टापूर्तानां धर्माणां नित्यकर्तृभिः
sadāsaṃpannasasyaṃ ca sūrvarakṣetrasaṃkulam ||
sudeśaṃ suprajaṃ susthaṃ sutṛṇaṃ bahugodhanam
||5||सदासंपन्नसस्यं च सूर्वरक्षेत्रसंकुलम् ॥
सुदेशं सुप्रजं सुस्थं सुतृणं बहुगोधनम्
devatāyatanānāṃ ca rājibhiḥ parirājitam ||
suyūpā yatra vai grāmāḥ suvittarddhi virājitāḥ
||6||देवतायतनानां च राजिभिः परिराजितम् ॥
सुयूपा यत्र वै ग्रामाः सुवित्तर्द्धि विराजिताः
supuṣpa kṛtrimodyānāḥ sasadāphalapādapāḥ ||
sapadminīkakāsārā yatra rājaṃti bhūmayaḥ
||7||सुपुष्प कृत्रिमोद्यानाः ससदाफलपादपाः ॥
सपद्मिनीककासारा यत्र राजंति भूमयः
sadaṃbhā nimnagārājirna yatra janatā kvacit ||
kulānyeva kulīnāni na cānyāyadhanāni ca
||8||सदंभा निम्नगाराजिर्न यत्र जनता क्वचित् ॥
कुलान्येव कुलीनानि न चान्यायधनानि च
vibhramo yatra nārīṣu navidvatsu ca karhicit ||
nadyaḥ kuṭilagāminyo na yatra viṣaye prajāḥ
||9||विभ्रमो यत्र नारीषु नविद्वत्सु च कर्हिचित् ॥
नद्यः कुटिलगामिन्यो न यत्र विषये प्रजाः
tamoyuktāḥ kṣapā yatra bahuleṣu na mānavāḥ ||
rajoyujaḥ striyo yatra na dharmabahulā narāḥ
||10||तमोयुक्ताः क्षपा यत्र बहुलेषु न मानवाः ॥
रजोयुजः स्त्रियो यत्र न धर्मबहुला नराः
dhanairanaṃdho yatrāsti mano naiva ca bhojanam ||
anayaḥ syaṃdanaṃ yatra na ca vai rājapūruṣaḥ
||11||धनैरनंधो यत्रास्ति मनो नैव च भोजनम् ॥
अनयः स्यंदनं यत्र न च वै राजपूरुषः
daṃḍaḥ paraśukuddāla vālavya janarājiṣu ||
ātapatreṣu nānyatra kvacitkrodhāparādhajaḥ
||12||दंडः परशुकुद्दाल वालव्य जनराजिषु ॥
आतपत्रेषु नान्यत्र क्वचित्क्रोधापराधजः
anyatrākṣikavṛṃdebhyaḥ kvacinna paridevanam ||
ākṣikā eva dṛśyaṃte yatra pāśakapāṇayaḥ
||13||अन्यत्राक्षिकवृंदेभ्यः क्वचिन्न परिदेवनम् ॥
आक्षिका एव दृश्यंते यत्र पाशकपाणयः
jāḍyavārtā jaleṣveva strīmadhyā eva durbalāḥ ||
kaṭhorahṛdayā yatra sīmaṃtinyo na mānavāḥ
||14||जाड्यवार्ता जलेष्वेव स्त्रीमध्या एव दुर्बलाः ॥
कठोरहृदया यत्र सीमंतिन्यो न मानवाः
auṣadheṣveva yatrāsti kuṣṭhayogo na mānave ||
vedhopyaṃtaḥsuratneṣu śūlaṃ mūrtikareṣu vai
||15||औषधेष्वेव यत्रास्ति कुष्ठयोगो न मानवे ॥
वेधोप्यंतःसुरत्नेषु शूलं मूर्तिकरेषु वै
kaṃpaḥsāttvikabhāvottho na bhayātkvāpi kasyacit ||
saṃjvaraḥ kāmajo yatra dāridryaṃ kaluṣasya ca
||16||कंपःसात्त्विकभावोत्थो न भयात्क्वापि कस्यचित् ॥
संज्वरः कामजो यत्र दारिद्र्यं कलुषस्य च
durlabhatvaṃ sadā kasya sukṛtena ca vastunaḥ ||
ibhā eva pramattā vai yuddhaṃ vīcyorjalāśaye
||17||दुर्लभत्वं सदा कस्य सुकृतेन च वस्तुनः ॥
इभा एव प्रमत्ता वै युद्धं वीच्योर्जलाशये
dānahānirgajeṣveva drumeṣveva hi kaṃṭakāḥ ||
janeṣveva vihārā hi na kasyaciduraḥsthalī
||18||दानहानिर्गजेष्वेव द्रुमेष्वेव हि कंटकाः ॥
जनेष्वेव विहारा हि न कस्यचिदुरःस्थली
bāṇeṣu guṇaviśleṣo baṃdhoktiḥ pustake dṛḍhā ||
snehatyāgaḥ sadaivāsti yatra pāśupate jane
||19||बाणेषु गुणविश्लेषो बंधोक्तिः पुस्तके दृढा ॥
स्नेहत्यागः सदैवास्ति यत्र पाशुपते जने
daṃḍavārtā sadā yatra kṛtasaṃnyāsakarmaṇām ||
mārgaṇāścāpakeṣveva bhikṣukā brahmacāriṇaḥ
||20||दंडवार्ता सदा यत्र कृतसंन्यासकर्मणाम् ॥
मार्गणाश्चापकेष्वेव भिक्षुका ब्रह्मचारिणः
yatra kṣapaṇakā eva dṛśyaṃte maladhāriṇaḥ ||
prāyo madhuvratā eva yatra caṃcalavṛttayaḥ
||21||यत्र क्षपणका एव दृश्यंते मलधारिणः ॥
प्रायो मधुव्रता एव यत्र चंचलवृत्तयः
ityādi guṇavaddeśe tvayirājyaṃ praśāsati ||
dharmeṇa rājadharmajña śauṃḍīryaguṇaśālini
||22||इत्यादि गुणवद्देशे त्वयिराज्यं प्रशासति ॥
धर्मेण राजधर्मज्ञ शौंडीर्यगुणशालिनि
saubhāgyabhāji rūpāḍhye śauryaudāryaguṇānvite ||
sīmaṃtinīnāṃ ramyāṇāṃ lāvaṇyavarjita suśriyām
||23||सौभाग्यभाजि रूपाढ्ये शौर्यौदार्यगुणान्विते ॥
सीमंतिनीनां रम्याणां लावण्यवर्जित सुश्रियाम्
rājñīnāmayutaṃbhāvi kumārāṇāṃ śatatrayam ||
vṛddhakāla iti khyāta ugraḥ parapuraṃjayaḥ
||24||राज्ञीनामयुतंभावि कुमाराणां शतत्रयम् ॥
वृद्धकाल इति ख्यात उग्रः परपुरंजयः
vijitānekasamaraḥ śrīsaṃtarpitamārgaṇaḥ ||
anekaguṇasaṃpūrṇaḥ pūrṇacaṃdranibhadyutiḥ
||25||विजितानेकसमरः श्रीसंतर्पितमार्गणः ॥
अनेकगुणसंपूर्णः पूर्णचंद्रनिभद्युतिः
saṃtatāvabhṛthaklinna mūrdhajaḥ kṣitiṣarṣabhaḥ ||
prajāpālanasaṃpannaḥ kośaprīṇitabhūsuraḥ
||26||संततावभृथक्लिन्न मूर्धजः क्षितिषर्षभः ॥
प्रजापालनसंपन्नः कोशप्रीणितभूसुरः
padāraviṃdaṃ gauviṃdaṃ hṛdi dhyāyannataṃdritaḥ ||
vāsudevakathālāpaparikṣipta dinakṣapaḥ
||27||पदारविंदं गौविंदं हृदि ध्यायन्नतंद्रितः ॥
वासुदेवकथालापपरिक्षिप्त दिनक्षपः
kadācidupaviṣṭaḥsanmadhye rājasabhaṃ dvija ||
dūrātkārpaṭikairdṛṣṭo vārāṇasyāḥ samāgataiḥ
||28||कदाचिदुपविष्टःसन्मध्ये राजसभं द्विज ॥
दूरात्कार्पटिकैर्दृष्टो वाराणस्याः समागतैः
tatkarmabhāvisadṛśaistadātvamabhinaṃditaḥ ||
taiḥ sarvai rājaśārdūlasyāśīrvādairanekaśaḥ
||29||तत्कर्मभाविसदृशैस्तदात्वमभिनंदितः ॥
तैः सर्वै राजशार्दूलस्याशीर्वादैरनेकशः
śrīmadviśveśvaro devo viśveṣāṃ jagatāṃ guruḥ ||
kāśīnāthastute kuryātkumaterapavarjanam
||30||श्रीमद्विश्वेश्वरो देवो विश्वेषां जगतां गुरुः ॥
काशीनाथस्तुते कुर्यात्कुमतेरपवर्जनम्
naiḥśreyasīṃ ca saṃpattiṃ yo deyātsmaraṇādapi ||
kāśīnāthaḥ sa te diśyājjñānaṃ malavivarjitam
||31||नैःश्रेयसीं च संपत्तिं यो देयात्स्मरणादपि ॥
काशीनाथः स ते दिश्याज्ज्ञानं मलविवर्जितम्
yena puṇyena te prāptaṃ rājyaṃ prājyamakaṃṭakam ||
tatpuṇyaśeṣatobhūyādviśvanāthe matistava
||32||येन पुण्येन ते प्राप्तं राज्यं प्राज्यमकंटकम् ॥
तत्पुण्यशेषतोभूयाद्विश्वनाथे मतिस्तव
yasya prasādātsulabhamāyuḥ putrāṃbarāganāḥ ||
samṛddhayaḥ svargamokṣau sa viśveśaḥ prasīdatu
||33||यस्य प्रसादात्सुलभमायुः पुत्रांबरागनाः ॥
समृद्धयः स्वर्गमोक्षौ स विश्वेशः प्रसीदतु
nāmaśravaṇamātreṇa yasya viśveśiturvibhoḥ ||
mahāpātakavicchedaḥ sa viśveśo'stu te hṛdi
||34||नामश्रवणमात्रेण यस्य विश्वेशितुर्विभोः ॥
महापातकविच्छेदः स विश्वेशोऽस्तु ते हृदि
tvaṃ vṛddhakālo bhūpālaḥ śrutvetyāśīḥ paraṃparām ||
smariṣyasīdaṃ vṛttāṃtaṃ pulakāṃkavapustadā
||35||त्वं वृद्धकालो भूपालः श्रुत्वेत्याशीः परंपराम् ॥
स्मरिष्यसीदं वृत्तांतं पुलकांकवपुस्तदा
ākāragopanaṃ kṛtvā tebhyo dattvā dhanaṃ bahu ||
sumuhūrtamanuprāpya sute rājyaṃ vidhāya ca
||36||आकारगोपनं कृत्वा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु ॥
सुमुहूर्तमनुप्राप्य सुते राज्यं विधाय च
anaṃgalekhayā rājñyā tataḥ kāśīṃ gamiṣyasi ||
dattvā dānāni bhūrīṇi prīṇayitvā'rthino janān
||37||अनंगलेखया राज्ञ्या ततः काशीं गमिष्यसि ॥
दत्त्वा दानानि भूरीणि प्रीणयित्वाऽर्थिनो जनान्
svanāmnā tatra saṃsthāpya liṃgaṃ nirvāṇakāraṇam ||
prāsādaṃ tatra kṛtvoccaistadagre kūpamuttamam
||38||स्वनाम्ना तत्र संस्थाप्य लिंगं निर्वाणकारणम् ॥
प्रासादं तत्र कृत्वोच्चैस्तदग्रे कूपमुत्तमम्
vidhāya vidhivattatra kalaśāropaṇādikam ||
maṇimāṇikya cāṃpeya dukūlebhāśvagodhanam
||39||विधाय विधिवत्तत्र कलशारोपणादिकम् ॥
मणिमाणिक्य चांपेय दुकूलेभाश्वगोधनम्
mahādhvajapatākāśca cchatracāmaradarpaṇam ||
devopakaraṇaṃ bhūri viśrāṇya śramavarjitaḥ
||40||महाध्वजपताकाश्च च्छत्रचामरदर्पणम् ॥
देवोपकरणं भूरि विश्राण्य श्रमवर्जितः
vratopavāsaniyamaiḥ parikṣīṇakalevaraḥ ||
madhyāhne nirjane tatra drakṣyasyekaṃ tapodhanam
||41||व्रतोपवासनियमैः परिक्षीणकलेवरः ॥
मध्याह्ने निर्जने तत्र द्रक्ष्यस्येकं तपोधनम्
atīvajīrṇavapuṣaṃ paripiṃgajaṭānvitam ||
mūrtimaṃtaṃmiva prāṃśuṃ dharmaṃ janamanoharam
||42||अतीवजीर्णवपुषं परिपिंगजटान्वितम् ॥
मूर्तिमंतंमिव प्रांशुं धर्मं जनमनोहरम्
bhāraṃ śarīrayaṣṭeśca dṛḍhayaṣṭyāṃ samarpya ca ||
garbhāgārādviniṣkramyābhyāyāṃtaṃraṃgamaṃḍape
||43||भारं शरीरयष्टेश्च दृढयष्ट्यां समर्प्य च ॥
गर्भागाराद्विनिष्क्रम्याभ्यायांतंरंगमंडपे
upaviśya samīpe te prakṣyatyevamanukramāt ||
kosi tvaṃ kimihāsi tvaṃ dvitīya iva kastvayam
||44||उपविश्य समीपे ते प्रक्ष्यत्येवमनुक्रमात् ॥
कोसि त्वं किमिहासि त्वं द्वितीय इव कस्त्वयम्
prāsādaḥ kāritaḥ kena jānāsyeṣa tato vada ||
asya liṃgasya kiṃ nāma prāyo jāne na vārdhakāt
||45||प्रासादः कारितः केन जानास्येष ततो वद ॥
अस्य लिंगस्य किं नाम प्रायो जाने न वार्धकात्
pṛṣṭastvamiti te nātha tadā vṛddha tapasvinā ||
kathayiṣyasyahaṃ rājā vṛddhakāla iti śrutaḥ
||46||पृष्टस्त्वमिति ते नाथ तदा वृद्ध तपस्विना ॥
कथयिष्यस्यहं राजा वृद्धकाल इति श्रुतः
dākṣiṇātya iha prāptastvetayā saha kāṃtayā ||
dhyāyāmi liṃgametacca prārthayāmi na kiṃcana
||47||दाक्षिणात्य इह प्राप्तस्त्वेतया सह कांतया ॥
ध्यायामि लिंगमेतच्च प्रार्थयामि न किंचन
prāsādasyāsya jaṭila svayaṃkārayitā śivaḥ ||
viśeṣato'syaliṃgasya nāma no vedmi niścitam
||48||प्रासादस्यास्य जटिल स्वयंकारयिता शिवः ॥
विशेषतोऽस्यलिंगस्य नाम नो वेद्मि निश्चितम्
iti śrutvā narapatervākyaṃprāha jaṭādharaḥ ||
satyamuktaṃ tvayaikaṃ hi liṃganāma na vetsi yat
||49||इति श्रुत्वा नरपतेर्वाक्यंप्राह जटाधरः ॥
सत्यमुक्तं त्वयैकं हि लिंगनाम न वेत्सि यत्
paśyeyaṃ tvāmahaṃ nityamupaviṣṭaṃ suniścalam ||
śruto bhaviṣyati tava prāsādo yena kāritaḥ
||50||पश्येयं त्वामहं नित्यमुपविष्टं सुनिश्चलम् ॥
श्रुतो भविष्यति तव प्रासादो येन कारितः
mamāgre tatsamācakṣva yadi jānāsi tattvataḥ ||
ākarṇyeti vacastasya punaḥ prāha bhavāniti
||51||ममाग्रे तत्समाचक्ष्व यदि जानासि तत्त्वतः ॥
आकर्ण्येति वचस्तस्य पुनः प्राह भवानिति
kartā kārayitā śaṃbhuḥ kimatathyaṃ bravīmyaham ||
athavā ciṃtayā kiṃ me tapasvinnanayā vibho
||52||कर्ता कारयिता शंभुः किमतथ्यं ब्रवीम्यहम् ॥
अथवा चिंतया किं मे तपस्विन्ननया विभो
iti tvayi sthite joṣaṃ sa punarvṛddhatāpasaḥ ||
pipāsurasmi pānīyamānīyāśu prayaccha me
||53||इति त्वयि स्थिते जोषं स पुनर्वृद्धतापसः ॥
पिपासुरस्मि पानीयमानीयाशु प्रयच्छ मे
iti tena ca nunnastvaṃ vāryānīya ca kūpataḥ ||
pāyayiṣyasi taṃ vṛddhaṃ tāpasaṃ tatkṣaṇācca saḥ
||54||इति तेन च नुन्नस्त्वं वार्यानीय च कूपतः ॥
पाययिष्यसि तं वृद्धं तापसं तत्क्षणाच्च सः
tadaṃbupānato bhūyātsupārvaṇa śaśiprabhaḥ ||
taruṇo rūpasaṃpannaḥ kośonmuktorago yathā
||55||तदंबुपानतो भूयात्सुपार्वण शशिप्रभः ॥
तरुणो रूपसंपन्नः कोशोन्मुक्तोरगो यथा
jātāścaryeṇa bhavatā punarevābhyabhāṣi saḥ ||
kaḥ prabhāvo hi bhagavanneṣa yena bhavānpunaḥ
||56||जाताश्चर्येण भवता पुनरेवाभ्यभाषि सः ॥
कः प्रभावो हि भगवन्नेष येन भवान्पुनः
parityajyātra jarasaṃ na vo bhrājasi sāṃpratam ||
asti cedavakāśaste tato brūhi tapodhana
||57||परित्यज्यात्र जरसं न वो भ्राजसि सांप्रतम् ॥
अस्ति चेदवकाशस्ते ततो ब्रूहि तपोधन
tapodhana uvāca
vṛddhakālakṣitipate jāne tvāṃ sumahāmate ||
imāmapi ca jāne'haṃ tava patnīṃ pativratām
||58||वृद्धकालक्षितिपते जाने त्वां सुमहामते ॥
इमामपि च जानेऽहं तव पत्नीं पतिव्रताम्
janmano'smādiyaṃ rājannāsīdviprasya kanyakā ||
turvasorvedavapuṣaḥ śubhācārā śubhānanā
||59||जन्मनोऽस्मादियं राजन्नासीद्विप्रस्य कन्यका ॥
तुर्वसोर्वेदवपुषः शुभाचारा शुभानना
tena dattā vivāhārthaṃ naidhruvāya mahātmane ||
sa ca kālavaśaṃ prāpto naidhruvo'prāptayauvanaḥ
||60||तेन दत्ता विवाहार्थं नैध्रुवाय महात्मने ॥
स च कालवशं प्राप्तो नैध्रुवोऽप्राप्तयौवनः
vaidhavyaṃ pālayaṃtyeṣā mṛtā'vaṃtyāṃ śubhavratā ||
tena puṇyena saṃjātā pāṃḍyasya nṛpateḥ sutā
||61||वैधव्यं पालयंत्येषा मृताऽवंत्यां शुभव्रता ॥
तेन पुण्येन संजाता पांड्यस्य नृपतेः सुता
pariṇītā tvayā rājanpativrataratā sadā ||
tvayā saheha saṃprāptā muktiṃ prāpsyatyanuttamām
||62||परिणीता त्वया राजन्पतिव्रतरता सदा ॥
त्वया सहेह संप्राप्ता मुक्तिं प्राप्स्यत्यनुत्तमाम्
ayodhyāyāmathāvaṃtyāṃ mathurāyāmathāpi vā ||
dvāravatyāṃ ca kāṃcyāṃ vā māyāpuryāmatho nṛpa
||63||अयोध्यायामथावंत्यां मथुरायामथापि वा ॥
द्वारवत्यां च कांच्यां वा मायापुर्यामथो नृप
api pātakino ye ca kālena nidhanaṃ gatāḥ ||
te hi svargādihāgatya kāśyāṃ mokṣamavāpnuyuḥ
||64||अपि पातकिनो ये च कालेन निधनं गताः ॥
ते हि स्वर्गादिहागत्य काश्यां मोक्षमवाप्नुयुः
avaimi tvāmapi nṛpadvijo'bhūḥ pūrvajanmani ||
māthuraḥ śivaśarmākhyo māyāpuryāṃ bhavānmṛtaḥ
||65||अवैमि त्वामपि नृपद्विजोऽभूः पूर्वजन्मनि ॥
माथुरः शिवशर्माख्यो मायापुर्यां भवान्मृतः
tatpuṇyātprāpya vaikuṃṭhaṃ bhuktvā bhogānmanoramān ||
tatpuṇyaśeṣātkṣitipo jātastvaṃ naṃdivardhane
||66||तत्पुण्यात्प्राप्य वैकुंठं भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् ॥
तत्पुण्यशेषात्क्षितिपो जातस्त्वं नंदिवर्धने
vṛddhakālāvanīpāla tenaiva sukṛtena ca ||
mokṣakṣetramidaṃ prāpto muktiṃ prāpsyasyanuttamām
||67||वृद्धकालावनीपाल तेनैव सुकृतेन च ॥
मोक्षक्षेत्रमिदं प्राप्तो मुक्तिं प्राप्स्यस्यनुत्तमाम्
anyacca śṛṇu rājeṃdra tvayā yatsamudīritam ||
kartā kārayitā śaṃbhuḥ prāsādasyeti tatsphuṭam
||68||अन्यच्च शृणु राजेंद्र त्वया यत्समुदीरितम् ॥
कर्ता कारयिता शंभुः प्रासादस्येति तत्स्फुटम्
sukṛtaṃ naiva satatamākhyātavyaṃ kadācana ||
kṛtaṃ mayeti kathanātpuṇyaṃ kṣayati tatkṣaṇāt
||69||सुकृतं नैव सततमाख्यातव्यं कदाचन ॥
कृतं मयेति कथनात्पुण्यं क्षयति तत्क्षणात्
tasmātsarvaprayatnena gopanīyaṃ nidhānavat ||
sukṛtaṃ kīrtanādvyarthaṃ bhavedbhasmahutaṃ tathā
||70||तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गोपनीयं निधानवत् ॥
सुकृतं कीर्तनाद्व्यर्थं भवेद्भस्महुतं तथा
niścitaṃ viśvanāthena preritena tvayā'nagha ||
kṛtaṃ hi kṛtakṛtyena prāsādādiha vedmyaham
||71||निश्चितं विश्वनाथेन प्रेरितेन त्वयाऽनघ ॥
कृतं हि कृतकृत्येन प्रासादादिह वेद्म्यहम्
vṛddhakāleśvaraṃ nāma liṃgametanmahīpate ||
jānīhyanādisaṃsiddhaṃ nimittaṃ kiṃtu vai bhavān
||72||वृद्धकालेश्वरं नाम लिंगमेतन्महीपते ॥
जानीह्यनादिसंसिद्धं निमित्तं किंतु वै भवान्
darśanātsparśanāttasya pūjanācchravaṇānnateḥ ||
vṛddhakāleśaliṃgasya sarvaṃ prāpnoti vāṃchitam
||73||दर्शनात्स्पर्शनात्तस्य पूजनाच्छ्रवणान्नतेः ॥
वृद्धकालेशलिंगस्य सर्वं प्राप्नोति वांछितम्
kūpaḥ kālodako nāma jarāvyādhivighātakṛt ||
yadīya jalapānena mātuḥstanyamapānavān
||74||कूपः कालोदको नाम जराव्याधिविघातकृत् ॥
यदीय जलपानेन मातुःस्तन्यमपानवान्
kṛtakūpodakasnānaḥ kṛtaitalliṃgapūjanaḥ ||
varṣeṇa siddhimāpnoti manobhilaṣitāṃ naraḥ
||75||कृतकूपोदकस्नानः कृतैतल्लिंगपूजनः ॥
वर्षेण सिद्धिमाप्नोति मनोभिलषितां नरः
na kuṣṭhaṃ na ca visphoṭā naraṃghā na vicarcikā ||
pītātspṛṣṭātpratiṣṭhaṃti kaphaḥ kālatamodakāt
||76||न कुष्ठं न च विस्फोटा नरंघा न विचर्चिका ॥
पीतात्स्पृष्टात्प्रतिष्ठंति कफः कालतमोदकात्
nāgnimāṃdyaṃ naiva śūlaṃ na meho na pravāhikā ||
na mūtrakṛcchraṃ nā pāmā pānāyasyāsya sevanāt
||77||नाग्निमांद्यं नैव शूलं न मेहो न प्रवाहिका ॥
न मूत्रकृच्छ्रं ना पामा पानायस्यास्य सेवनात्
bhūtajvarāśca ye kecidye kecidviṣamajvarāḥ ||
te kṣipramupaśāmyaṃti hyetatkūpodasevanāt
||78||भूतज्वराश्च ये केचिद्ये केचिद्विषमज्वराः ॥
ते क्षिप्रमुपशाम्यंति ह्येतत्कूपोदसेवनात्
tavāgrato mama jarā palitaṃ ca yathāvidhi ||
etatkūpodapānena kṣaṇānnaṣṭaṃ navo'bhavam
||79||तवाग्रतो मम जरा पलितं च यथाविधि ॥
एतत्कूपोदपानेन क्षणान्नष्टं नवोऽभवम्
vṛddhakāleśvare liṃge sevitena daridratā ||
nopasargā na vā rogā na pāpaṃ nāghajaṃ phalam
||80||वृद्धकालेश्वरे लिंगे सेवितेन दरिद्रता ॥
नोपसर्गा न वा रोगा न पापं नाघजं फलम्
uttare kṛttivāsasya vārāṇasyāṃ prayatnataḥ ||
vṛddhakāleśvaraṃ liṃgaṃ draṣṭavyaṃ siddhikāmukaiḥ
||81||उत्तरे कृत्तिवासस्य वाराणस्यां प्रयत्नतः ॥
वृद्धकालेश्वरं लिंगं द्रष्टव्यं सिद्धिकामुकैः
ityuktvā taṃ mahīpālaṃ haste dhṛtvā tapodhanaḥ ||
sānaṃgalekhā rājñīkaṃ tasmim̐lliṃge layaṃ yayau
||82||इत्युक्त्वा तं महीपालं हस्ते धृत्वा तपोधनः ॥
सानंगलेखा राज्ञीकं तस्मिँल्लिंगे लयं ययौ
mahākāla mahākāla mahākāleti kīrtanāt ||
śatadhā mucyate pāpairnātra kāryā vicāraṇā
||83||महाकाल महाकाल महाकालेति कीर्तनात् ॥
शतधा मुच्यते पापैर्नात्र कार्या विचारणा
itthaṃ bhavitrī te muktiḥ kaiṭabhārātidarśanāt ||
bhogānbhuktvā bahuvidhānvaikuṃṭha nagare śubhe
||84||इत्थं भवित्री ते मुक्तिः कैटभारातिदर्शनात् ॥
भोगान्भुक्त्वा बहुविधान्वैकुंठ नगरे शुभे
iti saṃhṛṣṭatanūruhaḥ sa vipro bhagavattadgaṇavaktrato niśamya ||
svamudarkamathārkakoṭiramyaṃ harilokaṃ parilokayāṃcakāra
||85||इति संहृष्टतनूरुहः स विप्रो भगवत्तद्गणवक्त्रतो निशम्य ॥
स्वमुदर्कमथार्ककोटिरम्यं हरिलोकं परिलोकयांचकार
maitrāvaruṇiruvāca
lopāmudre sa vipreṃdro bhogānbhuktvā manoramān ||
māyāpuryāṃ kṛtaprāṇatyāga puṇyabalena ca
||86||लोपामुद्रे स विप्रेंद्रो भोगान्भुक्त्वा मनोरमान् ॥
मायापुर्यां कृतप्राणत्याग पुण्यबलेन च
vaikuṃṭhalokādāgatya pattane naṃdivardhane ||
bhaumāni bhuktvā saukhyāni putrānutpādya suṃdarān
||87||वैकुंठलोकादागत्य पत्तने नंदिवर्धने ॥
भौमानि भुक्त्वा सौख्यानि पुत्रानुत्पाद्य सुंदरान्
teṣu rājyaṃ vinikṣipya prāpya vārāṇasīṃ purīm ||
viśveśvaraṃ samārādhya nirvāṇapadamīyivān
||88||तेषु राज्यं विनिक्षिप्य प्राप्य वाराणसीं पुरीम् ॥
विश्वेश्वरं समाराध्य निर्वाणपदमीयिवान्
etatpuṇyatamākhyānaṃ viprasya śivaśarmaṇaḥ ||
śrutvā pāpavinirmukto jñānaṃ paramamṛcchati
||89||एतत्पुण्यतमाख्यानं विप्रस्य शिवशर्मणः ॥
श्रुत्वा पापविनिर्मुक्तो ज्ञानं परममृच्छति
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthe kāśīkhaṃḍe pūrvāddhe śivaśarmanirvāṇaprāpaṇaṃ nāma caturviṃśodhyāyaḥ || 24 ||