मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kāśīkhaṇḍaḥ, adhyāya 53

3
Kāśīkhaṇḍaḥ · 53

gaṇapreṣaṇam

agastiruvāca

apūveṃyaṃ kathā khyātā brahmaṇo brahmavittama ||

kiṃ cakāra punaḥ śaṃbhustatra brahmaṇyapi sthite

||1||

अपूवेंयं कथा ख्याता ब्रह्मणो ब्रह्मवित्तम ॥

किं चकार पुनः शंभुस्तत्र ब्रह्मण्यपि स्थिते

skaṃda uvāca

śṛṇvagastya mahābhāga kāśyāṃ brahmaṇyapisthite ||

giriśaściṃtayāmāsa bhṛśamudvignamānasaḥ

||2||

शृण्वगस्त्य महाभाग काश्यां ब्रह्मण्यपिस्थिते ॥

गिरिशश्चिंतयामास भृशमुद्विग्नमानसः

purī sā yādṛśī kāśī vaśīkaraṇabhūmikā ||

na tādṛśīdṛśīhāsītkvacinme prāyaśo dhruvam

||3||

पुरी सा यादृशी काशी वशीकरणभूमिका ॥

न तादृशीदृशीहासीत्क्वचिन्मे प्रायशो ध्रुवम्

yo yo yāti purīṃ tāṃ tu sa sa tatraiva tiṣṭhati ||

abhūvannanuyoginyo'yoginyaḥ kāśisaṃgatāḥ

||4||

यो यो याति पुरीं तां तु स स तत्रैव तिष्ठति ॥

अभूवन्ननुयोगिन्योऽयोगिन्यः काशिसंगताः

akiṃcitkaratāṃ prāptaḥ sa sahasrakaropyaram ||

vidhirvidhānadakṣopi na me sa savidhobhavat

||5||

अकिंचित्करतां प्राप्तः स सहस्रकरोप्यरम् ॥

विधिर्विधानदक्षोपि न मे स सविधोभवत्

ciṃtayanniti deveśo gaṇānārahūya bhūriśaḥ ||

preṣayāmāsa bho yāta kṣipraṃ vārāṇasīṃ purīm

||6||

चिंतयन्निति देवेशो गणानारहूय भूरिशः ॥

प्रेषयामास भो यात क्षिप्रं वाराणसीं पुरीम्

kiṃ kurvaṃti tu yoginyaḥ kiṃ karoti sa bhānumān ||

gatvā vitta tvarāyuktā vidhiśca vidadhāti kim

||7||

किं कुर्वंति तु योगिन्यः किं करोति स भानुमान् ॥

गत्वा वित्त त्वरायुक्ता विधिश्च विदधाति किम्

nāmagrāhaṃ tataḥ'praiṣīdbahumāna puraḥsaram ||

śaṃkukarṇa mahākāla ghaṭākarṇa mahodara

||8||

नामग्राहं ततःऽप्रैषीद्बहुमान पुरःसरम् ॥

शंकुकर्ण महाकाल घटाकर्ण महोदर

somanaṃdinnaṃdiṣeṇa kāla piṃgala kukkuṭa ||

kuṃḍodara mayūrākṣa bāṇa gokarṇa tāraka

||9||

सोमनंदिन्नंदिषेण काल पिंगल कुक्कुट ॥

कुंडोदर मयूराक्ष बाण गोकर्ण तारक

tilaparṇa smṛlakarṇa dṛmicaṃḍa prabhāmaya ||

sukeśa viṃdate chāga kapardinpiṃgalākṣaka

||10||

तिलपर्ण स्मृलकर्ण दृमिचंड प्रभामय ॥

सुकेश विंदते छाग कपर्दिन्पिंगलाक्षक

vīrabhadra kirātākhya caturmukha nikuṃbhaka ||

paṃcākṣabhārabhūtākhya tryakṣa kṣemaka lāṃgalin

||11||

वीरभद्र किराताख्य चतुर्मुख निकुंभक ॥

पंचाक्षभारभूताख्य त्र्यक्ष क्षेमक लांगलिन्

virādha sumukhāṣāḍhe bhavaṃto mama sūnavaḥ ||

yathemau skaṃdaheraṃbau naigameyo yathā tvayam

||12||

विराध सुमुखाषाढे भवंतो मम सूनवः ॥

यथेमौ स्कंदहेरंबौ नैगमेयो यथा त्वयम्

yathā śākhaviśākhau ca yathemau naṃdibhṛṃgiṇau ||

bhavatsu vidyamāneṣu mahāvikramaśāliṣu

||13||

यथा शाखविशाखौ च यथेमौ नंदिभृंगिणौ ॥

भवत्सु विद्यमानेषु महाविक्रमशालिषु

kāśīpravṛttiṃ no jāne divodāsanṛpasya ca ||

yoginyarkavidhīnāṃ ca taddvau yātaṃ bhavatsvamū

||14||

काशीप्रवृत्तिं नो जाने दिवोदासनृपस्य च ॥

योगिन्यर्कविधीनां च तद्द्वौ यातं भवत्स्वमू

śaṃkukarṇamahākālau kālasyāpi prakaṃpanau ||

jñātuṃ vārāṇasīvārtāmāyātaṃ catvarānvitau

||15||

शंकुकर्णमहाकालौ कालस्यापि प्रकंपनौ ॥

ज्ञातुं वाराणसीवार्तामायातं चत्वरान्वितौ

kṛtapratijñau to(?) tūrṇaṃ prāpya vārāṇasīṃ purīm ||

śaṃkukarṇamahākālau vismṛtya śāṃbhavīṃ giram

||16||

कृतप्रतिज्ञौ तो(?) तूर्णं प्राप्य वाराणसीं पुरीम् ॥

शंकुकर्णमहाकालौ विस्मृत्य शांभवीं गिरम्

yathaiṃdrajālikīṃ dṛṣṭvā māyāmiha vicakṣaṇaḥ ||

kṣaṇena mohamāyāti kāśīṃ vīkṣya tathaiva tau

||17||

यथैंद्रजालिकीं दृष्ट्वा मायामिह विचक्षणः ॥

क्षणेन मोहमायाति काशीं वीक्ष्य तथैव तौ

aho mohasya māhātmyamaho bhāgyaviparyayaḥ ||

nirvāṇarāśiṃ yatkāśīṃ prāpya yāṃtyanyato'budhāḥ

||18||

अहो मोहस्य माहात्म्यमहो भाग्यविपर्ययः ॥

निर्वाणराशिं यत्काशीं प्राप्य यांत्यन्यतोऽबुधाः

tatyaje yairiyaṃ kāśī mahāśīrvādabhūbhikā ||

teṣāṃ karatalānmuktiḥ prāptāpi parito gatā

||19||

तत्यजे यैरियं काशी महाशीर्वादभूभिका ॥

तेषां करतलान्मुक्तिः प्राप्तापि परितो गता

yatra sarvāvabhṛthataḥ snānamātraṃ viśiṣyate ||

apyuṣṇīkṛtapānīyaistāṃ kāśīṃ kaḥ parityajet

||20||

यत्र सर्वावभृथतः स्नानमात्रं विशिष्यते ॥

अप्युष्णीकृतपानीयैस्तां काशीं कः परित्यजेत्

yatraikapuṣpadānena śivaliṃgasya mūrdhani ||

daśasauvarṇikaṃ puṇyaṃ kastāṃ kāśīṃ parityajet

||21||

यत्रैकपुष्पदानेन शिवलिंगस्य मूर्धनि ॥

दशसौवर्णिकं पुण्यं कस्तां काशीं परित्यजेत्

yatra daṃḍapraṇāmena apyekena śivāgrataḥ ||

tucchameṃdrapadaṃprāhustāṃ kāśīṃ ko vimuṃcati

||22||

यत्र दंडप्रणामेन अप्येकेन शिवाग्रतः ॥

तुच्छमेंद्रपदंप्राहुस्तां काशीं को विमुंचति

yatraikadvijamātraṃ tu bhojayitvā yathecchayā ||

vājapeyādhikaṃ puṇyaṃ tāṃ kāśīṃ ko vimuṃcati

||23||

यत्रैकद्विजमात्रं तु भोजयित्वा यथेच्छया ॥

वाजपेयाधिकं पुण्यं तां काशीं को विमुंचति

ekāṃ gāṃ yatra dattvā vai vidhivadbrāhmaṇāya vai ||

labhedayuta gopuṇyaṃ kastāṃ kāśīṃ tyajetsudhīḥ

||24||

एकां गां यत्र दत्त्वा वै विधिवद्ब्राह्मणाय वै ॥

लभेदयुत गोपुण्यं कस्तां काशीं त्यजेत्सुधीः

ekaliṃgaṃ pratiṣṭhāpya yatra saṃsthāpitaṃ bhavet ||

api trailokyamakhilaṃ tāṃ kāśīṃ kaḥ samujjhati

||25||

एकलिंगं प्रतिष्ठाप्य यत्र संस्थापितं भवेत् ॥

अपि त्रैलोक्यमखिलं तां काशीं कः समुज्झति

pariniścitya tāvitthaṃ liṃge saṃsthāpya puṇyade ||

tatraiva saṃsthitiṃ prāptau kāśīṃ nādyāpi muṃcataḥ

||26||

परिनिश्चित्य तावित्थं लिंगे संस्थाप्य पुण्यदे ॥

तत्रैव संस्थितिं प्राप्तौ काशीं नाद्यापि मुंचतः

śaṃkukarṇeśvaraṃ liṃgaṃ śaṃkukarṇa ga ṇārcitam ||

dṛṣṭvā na jāyate jaṃturjātu māturmahodare

||27||

शंकुकर्णेश्वरं लिंगं शंकुकर्ण ग णार्चितम् ॥

दृष्ट्वा न जायते जंतुर्जातु मातुर्महोदरे

viśveśādvāyudigbhāge śaṃkukarṇeśvaraṃ naraḥ ||

saṃpūjya na viśedatra ghore saṃsārasāgare

||28||

विश्वेशाद्वायुदिग्भागे शंकुकर्णेश्वरं नरः ॥

संपूज्य न विशेदत्र घोरे संसारसागरे

mahākāleśvaraṃ liṃgaṃ mahākālagaṇārcitam ||

arcayitvā ca natvā ca stutvā kālabhayaṃ kutaḥ

||29||

महाकालेश्वरं लिंगं महाकालगणार्चितम् ॥

अर्चयित्वा च नत्वा च स्तुत्वा कालभयं कुतः

skaṃda uvāca

śaṃkukarṇe mahākāle ciraṃtana vilaṃbite ||

jñātvā sarvajñanāthotha prāhaipīdaparau gaṇau

||30||

शंकुकर्णे महाकाले चिरंतन विलंबिते ॥

ज्ञात्वा सर्वज्ञनाथोथ प्राहैपीदपरौ गणौ

ghaṃṭākarṇa tvamāgaccha mahodara mahāmate ||

kāśīṃ yātaṃ yuvāṃ tūrṇaṃ jñātuṃ tatratya ceṣṭitam

||31||

घंटाकर्ण त्वमागच्छ महोदर महामते ॥

काशीं यातं युवां तूर्णं ज्ञातुं तत्रत्य चेष्टितम्

ityagaste gaṇau tau tu gatvā kāśīṃ mahāpurīm ||

vyāvṛtyādyāpi no yātau kvāpi tatraiva saṃsthitau

||32||

इत्यगस्ते गणौ तौ तु गत्वा काशीं महापुरीम् ॥

व्यावृत्याद्यापि नो यातौ क्वापि तत्रैव संस्थितौ

ghaṃṭākarṇeśvaraṃ liṃgaṃ ghaṃṭākarṇa gaṇottamaḥ ||

kāśyāṃ saṃsthāpya vidhivatsvayaṃ tatraiva nirvṛtaḥ

||33||

घंटाकर्णेश्वरं लिंगं घंटाकर्ण गणोत्तमः ॥

काश्यां संस्थाप्य विधिवत्स्वयं तत्रैव निर्वृतः

kuṃḍaṃ tatraiva saṃsthāpya liṃgasnapanakarmaṇe ||

nādyāpi sa tyajetkāśīṃ dhyāyam̐lliṃgaṃ tathaiva hi

||34||

कुंडं तत्रैव संस्थाप्य लिंगस्नपनकर्मणे ॥

नाद्यापि स त्यजेत्काशीं ध्यायँल्लिंगं तथैव हि

mahodaropi tatprācyāṃ śivadhyānaparāyaṇaḥ ||

mahodareśvaraṃ liṃgaṃ dhyāyedadyāpi kuṃbhaja

||35||

महोदरोपि तत्प्राच्यां शिवध्यानपरायणः ॥

महोदरेश्वरं लिंगं ध्यायेदद्यापि कुंभज

mahodareśvaraṃ dṛṣṭvā vārāṇasyāṃ dvijottama ||

kadācidapi vai mātuḥ praviśennaudarīṃ darīm

||36||

महोदरेश्वरं दृष्ट्वा वाराणस्यां द्विजोत्तम ॥

कदाचिदपि वै मातुः प्रविशेन्नौदरीं दरीम्

ghaṃṭākarṇa hrade snātvā dṛṣṭvā vyāseśvaraṃ vibhum ||

yatra kutra vipannopi vārāṇasyāṃ mṛto bhavet

||37||

घंटाकर्ण ह्रदे स्नात्वा दृष्ट्वा व्यासेश्वरं विभुम् ॥

यत्र कुत्र विपन्नोपि वाराणस्यां मृतो भवेत्

ghaṃṭākarṇe mahātīrthe śrāddhaṃ kṛtvā vidhānataḥ ||

api durgatimāpannānuddharetsaptapūrvajān

||38||

घंटाकर्णे महातीर्थे श्राद्धं कृत्वा विधानतः ॥

अपि दुर्गतिमापन्नानुद्धरेत्सप्तपूर्वजान्

nimajjyādyāpi tatkuṃḍe kṣaṇa yovahito bhavet ||

viśveśvaramahāpūjā ghaṃṭārāvāñśṛṇoti saḥ

||39||

निमज्ज्याद्यापि तत्कुंडे क्षण योवहितो भवेत् ॥

विश्वेश्वरमहापूजा घंटारावाञ्शृणोति सः

vadaṃti pitaraḥ kāśyāṃ ghaṃṭākarṇemalejale ||

dātā tilodakasyāpi vaṃśe naḥ kopi jāyate

||40||

वदंति पितरः काश्यां घंटाकर्णेमलेजले ॥

दाता तिलोदकस्यापि वंशे नः कोपि जायते

yadvaṃśyā munayaḥ kāśyāṃ ghaṃṭākarṇe mahāhrade ||

kṛtodakakriyāḥ prāptāḥ parāṃ siddhiṃ ghaṭodbhava

||41||

यद्वंश्या मुनयः काश्यां घंटाकर्णे महाह्रदे ॥

कृतोदकक्रियाः प्राप्ताः परां सिद्धिं घटोद्भव

skaṃda uvāca

ghaṃṭākarṇe gaṇe yāte prayāte ca mahodare ||

visismāya smaradveṣṭā maulimāṃdolayanmuhuḥ

||42||

घंटाकर्णे गणे याते प्रयाते च महोदरे ॥

विसिस्माय स्मरद्वेष्टा मौलिमांदोलयन्मुहुः

uvāca ca manasyeva haraḥ smitvā punaḥpunaḥ ||

mahāmohanavidyāsi kāśi tvāṃ paryavaimyaham

||43||

उवाच च मनस्येव हरः स्मित्वा पुनःपुनः ॥

महामोहनविद्यासि काशि त्वां पर्यवैम्यहम्

purāvidaḥ praśaṃsaṃti tvāṃ mahāmohahāriṇīm ||

kāśīṃtviti na jānaṃti mahāmohanabhūriyam

||44||

पुराविदः प्रशंसंति त्वां महामोहहारिणीम् ॥

काशींत्विति न जानंति महामोहनभूरियम्

preṣayiṣyāmyahaṃ sarvānbhavatī mohayiṣyati ||

iti samyagvijānāmi kāśi tvāṃ mohanoṣadhim

||49||

प्रेषयिष्याम्यहं सर्वान्भवती मोहयिष्यति ॥

इति सम्यग्विजानामि काशि त्वां मोहनोषधिम्

tathāpi preṣayiṣyāmi yāvānmesti paricchadaḥ ||

nodyamādviramaṃtīha jñāninaḥ sādhyakarmaṇi

||46||

तथापि प्रेषयिष्यामि यावान्मेस्ति परिच्छदः ॥

नोद्यमाद्विरमंतीह ज्ञानिनः साध्यकर्मणि

nodyamādviratiḥ kāryā kvāpi kārye vicakṣaṇaiḥ ||

pratikūlopi khidyeta vidhistatsatatodyamāt

||47||

नोद्यमाद्विरतिः कार्या क्वापि कार्ये विचक्षणैः ॥

प्रतिकूलोपि खिद्येत विधिस्तत्सततोद्यमात्

śītoṣṇabhānū svarbhānu grastāvapi nabhoṃgaṇe ||

gatiṃ na tyajatodyāpi prakrāṃtavya kṛtodyamau

||48||

शीतोष्णभानू स्वर्भानु ग्रस्तावपि नभोंगणे ॥

गतिं न त्यजतोद्यापि प्रक्रांतव्य कृतोद्यमौ

ekatra haṃti kāryāṇi prātikūlyādvidhirmuhuḥ ||

ekatrakaraṇīyāni setsyaṃtyatra bhṛśodyamāt

||49||

एकत्र हंति कार्याणि प्रातिकूल्याद्विधिर्मुहुः ॥

एकत्रकरणीयानि सेत्स्यंत्यत्र भृशोद्यमात्

daivaṃ pūrvakṛtaṃ karma kathyate netaratpunaḥ ||

tannirākaraṇe yatnaḥ svayaṃ kāryo vipaścitā

||50||

दैवं पूर्वकृतं कर्म कथ्यते नेतरत्पुनः ॥

तन्निराकरणे यत्नः स्वयं कार्यो विपश्चिता

bhājanopasthitaṃ daivādbhojyaṃ nāsyaṃ svayaṃ viśet ||

hastavaktrodyamāttacca praviśedaudarīṃ darīm

||51||

भाजनोपस्थितं दैवाद्भोज्यं नास्यं स्वयं विशेत् ॥

हस्तवक्त्रोद्यमात्तच्च प्रविशेदौदरीं दरीम्

ityudyamaṃ samarthyeśo niścitaṃ daivajitvaram ||

punaśca preṣayāṃcakre gaṇānpaṃcamahārayān

||52||

इत्युद्यमं समर्थ्येशो निश्चितं दैवजित्वरम् ॥

पुनश्च प्रेषयांचक्रे गणान्पंचमहारयान्

somanaṃdī naṃdiṣeṇaḥ kālapiṃgalakukkuṭāḥ ||

tedyāpi na nivartaṃte kāśyāṃ jīvāmṛtā yathā

||53||

सोमनंदी नंदिषेणः कालपिंगलकुक्कुटाः ॥

तेद्यापि न निवर्तंते काश्यां जीवामृता यथा

tepi svanāmnā liṃgāni śaṃbhusaṃtuṣṭi kāmyayā ||

pratiṣṭhāpya sthitāḥ kāśyāṃ viśvanirvāṇajanmani

||54||

तेपि स्वनाम्ना लिंगानि शंभुसंतुष्टि काम्यया ॥

प्रतिष्ठाप्य स्थिताः काश्यां विश्वनिर्वाणजन्मनि

somanaṃdīśvaraṃ dṛṣṭvā liṃgaṃ naṃdavane param ||

somaloke parānaṃdaṃ prāpnuyādbhaktimānnaraḥ

||55||

सोमनंदीश्वरं दृष्ट्वा लिंगं नंदवने परम् ॥

सोमलोके परानंदं प्राप्नुयाद्भक्तिमान्नरः

taduttare vilokyātha naṃdiṣeṇeśvaraṃ naraḥ ||

ānaṃdasenāṃ saṃprāpya jayenmṛtyumapi kṣaṇāt

||56||

तदुत्तरे विलोक्याथ नंदिषेणेश्वरं नरः ॥

आनंदसेनां संप्राप्य जयेन्मृत्युमपि क्षणात्

kāleśvaraṃ mahāliṃgaṃ gaṃgāyāḥ paścimottare ||

praṇamya kālapāśena no badhyeta kadācana

||57||

कालेश्वरं महालिंगं गंगायाः पश्चिमोत्तरे ॥

प्रणम्य कालपाशेन नो बध्येत कदाचन

piṃgaleśvaramabhyarcya kāleśātkiṃciduttare ||

labhate piṃgalajñānaṃ yena tanmayatāṃ vrajet

||58||

पिंगलेश्वरमभ्यर्च्य कालेशात्किंचिदुत्तरे ॥

लभते पिंगलज्ञानं येन तन्मयतां व्रजेत्

kukkuṭeśvara liṃgasya yetra bhaktiṃ vitanvate ||

kukkuṭāṃḍākṛtestasya na te garbhamavāpnuyuḥ

||59||

कुक्कुटेश्वर लिंगस्य येत्र भक्तिं वितन्वते ॥

कुक्कुटांडाकृतेस्तस्य न ते गर्भमवाप्नुयुः

skaṃda uvāca

somanaṃdi prabhṛtiṣu mune paṃcagaṇeṣvapi ||

ānaṃdakānanaṃ prāpya sthiteṣu sthāṇurabravīt

||60||

सोमनंदि प्रभृतिषु मुने पंचगणेष्वपि ॥

आनंदकाननं प्राप्य स्थितेषु स्थाणुरब्रवीत्

kāryamasmākamevaitadyadi samyagvimṛśyate ||

anenopādhināpyete tatra tiṣṭhaṃtu māmakāḥ

||61||

कार्यमस्माकमेवैतद्यदि सम्यग्विमृश्यते ॥

अनेनोपाधिनाप्येते तत्र तिष्ठंतु मामकाः

pramatheṣu praviṣṭeṣu māyāvīryamahatsvapi ||

ahameva praviṣṭosmi vārāṇasyāṃ na saṃśayaḥ

||62||

प्रमथेषु प्रविष्टेषु मायावीर्यमहत्स्वपि ॥

अहमेव प्रविष्टोस्मि वाराणस्यां न संशयः

krameṇa preṣayiṣyāmi yosti me svaparicchadaḥ ||

tatra sarveṣu yāteṣu tato yāsyāmyahaṃ punaḥ

||63||

क्रमेण प्रेषयिष्यामि योस्ति मे स्वपरिच्छदः ॥

तत्र सर्वेषु यातेषु ततो यास्याम्यहं पुनः

saṃpradhāryeti hṛdaye devadevena śūlinā ||

praiṣiṣṭa pramathānāṃ tu tato gaṇacatuṣṭayam

||64||

संप्रधार्येति हृदये देवदेवेन शूलिना ॥

प्रैषिष्ट प्रमथानां तु ततो गणचतुष्टयम्

kuṃḍodaro mayūrākhyo bāṇo gokarṇa eva ca ||

māyābalaṃ samāśritya kāśīṃ praviviśurgaṇāḥ

||65||

कुंडोदरो मयूराख्यो बाणो गोकर्ण एव च ॥

मायाबलं समाश्रित्य काशीं प्रविविशुर्गणाः

kṛtvopāyaśataṃ taistu divodāsasya saṃbhrame yadaikopi samartho na tadā tatraiva saṃsthitam

||66||

कृत्वोपायशतं तैस्तु दिवोदासस्य संभ्रमे यदैकोपि समर्थो न तदा तत्रैव संस्थितम्

aparādhaśateṣvīśaḥ kena tuṣyati karmaṇā ||

saṃpradhāryeti te cakrurliṃgārādhanamuttamam

||67||

अपराधशतेष्वीशः केन तुष्यति कर्मणा ॥

संप्रधार्येति ते चक्रुर्लिंगाराधनमुत्तमम्

ekasmiñśāṃbhave liṃge vidhinātra samarcite ||

kṣamettryakṣoparādhānāṃ śataṃ mokṣaṃ ca yacchati

||68||

एकस्मिञ्शांभवे लिंगे विधिनात्र समर्चिते ॥

क्षमेत्त्र्यक्षोपराधानां शतं मोक्षं च यच्छति

na tuṣyati tathā śaṃbhuryajñadānatapovrataiḥ ||

yathā tuṣyetsakṛlliṃge vidhinābhyarcite sati

||69||

न तुष्यति तथा शंभुर्यज्ञदानतपोव्रतैः ॥

यथा तुष्येत्सकृल्लिंगे विधिनाभ्यर्चिते सति

liṃgārcanavidhānajño liṃgārcanarataḥ sadā ||

tryakṣa eva sa vijñeyaḥ sākṣāddvyakṣopi mānavaḥ

||70||

लिंगार्चनविधानज्ञो लिंगार्चनरतः सदा ॥

त्र्यक्ष एव स विज्ञेयः साक्षाद्द्व्यक्षोपि मानवः

na gośatapradānena na svarṇaśatadānataḥ ||

tatphalaṃ labhyate puṃbhiryatsakṛlliṃgapūjanāt

||71||

न गोशतप्रदानेन न स्वर्णशतदानतः ॥

तत्फलं लभ्यते पुंभिर्यत्सकृल्लिंगपूजनात्

aśvamedhādibhiryāgairna tatphalamavāpyate ||

yatphalaṃ labhyate martyairnityaṃ liṃgaprapūjanāt

||72||

अश्वमेधादिभिर्यागैर्न तत्फलमवाप्यते ॥

यत्फलं लभ्यते मर्त्यैर्नित्यं लिंगप्रपूजनात्

snāpayitvā vidhānena yo liṃgasnapanodakam ||

triḥ pibettrividhaṃ pāpaṃ tasyehāśu praṇaśyati

||73||

स्नापयित्वा विधानेन यो लिंगस्नपनोदकम् ॥

त्रिः पिबेत्त्रिविधं पापं तस्येहाशु प्रणश्यति

liṃga snapanavārbhiryaḥ kuryānmūrdhnyabhiṣecanam ||

gaṃgāsnānaphalaṃ tasya jāyatetra vipāpmanaḥ

||74||

लिंग स्नपनवार्भिर्यः कुर्यान्मूर्ध्न्यभिषेचनम् ॥

गंगास्नानफलं तस्य जायतेत्र विपाप्मनः

liṃgaṃ samarcitaṃ dṛṣṭvā yaḥ kuryātpraṇatiṃ sakṛt ||

saṃdeho jāyate tasya punardehanibaṃdhane

||75||

लिंगं समर्चितं दृष्ट्वा यः कुर्यात्प्रणतिं सकृत् ॥

संदेहो जायते तस्य पुनर्देहनिबंधने

liṃgaṃ yaḥ sthāpayedbhaktyā saptajanmakṛtādaghāt ||

mucyate nātra saṃdeho viśuddhaḥ svargabhāgbhavet

||76||

लिंगं यः स्थापयेद्भक्त्या सप्तजन्मकृतादघात् ॥

मुच्यते नात्र संदेहो विशुद्धः स्वर्गभाग्भवेत्

vicāryeti gaṇaiḥ kāśyāṃ svāmidrohopaśāṃtaye ||

pratiṣṭhitāni liṃgāni mahāpātakabhiṃdyapi

||77||

विचार्येति गणैः काश्यां स्वामिद्रोहोपशांतये ॥

प्रतिष्ठितानि लिंगानि महापातकभिंद्यपि

kuṃḍodareśvaraṃ liṃgaṃ dṛṣṭvā lolārkasannidhau ||

sarvapāpavinirmuktaḥ śivaloke mahīyate

||78||

कुंडोदरेश्वरं लिंगं दृष्ट्वा लोलार्कसन्निधौ ॥

सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते

kuṃḍodareśvarālliṃgātpratīcyāmasirodhasi ||

mayūreśvaramabhyarcya na garbhaṃ pratipadyate

||79||

कुंडोदरेश्वराल्लिंगात्प्रतीच्यामसिरोधसि ॥

मयूरेश्वरमभ्यर्च्य न गर्भं प्रतिपद्यते

mayūreśapratīcyāṃ ca liṃgaṃ bāṇeśvaraṃ mahat ||

tasya darśanamātreṇa sarvaiḥ pāpaiḥ pramucyate

||80||

मयूरेशप्रतीच्यां च लिंगं बाणेश्वरं महत् ॥

तस्य दर्शनमात्रेण सर्वैः पापैः प्रमुच्यते

gokarṇeśaṃ mahāliṃgamaṃtargehasya paścime ||

dvāre samarcya vai kāśyāṃ na vighnairabhibhūyate

||81||

गोकर्णेशं महालिंगमंतर्गेहस्य पश्चिमे ॥

द्वारे समर्च्य वै काश्यां न विघ्नैरभिभूयते

gokarṇeśvara bhaktasya paṃcatva samaye sati ||

jñānabhraṃśo na jāyeta kvacidapyaṃtamṛcchataḥ

||82||

गोकर्णेश्वर भक्तस्य पंचत्व समये सति ॥

ज्ञानभ्रंशो न जायेत क्वचिदप्यंतमृच्छतः

skaṃda uvāca

cirayatsugaṇeṣveṣu caturṣvapigaṇeśvaraḥ ||

mahimānaṃ mahattvaṃ tu tatkāśyāḥ paryavarṇayat

||83||

चिरयत्सुगणेष्वेषु चतुर्ष्वपिगणेश्वरः ॥

महिमानं महत्त्वं तु तत्काश्याः पर्यवर्णयत्

vaiṣṇavyā māyayā viśvaṃ bhrāmyetātra yayākhilam ||

dhruvaṃ mūrtimatī saiṣā kāśī viśvaikamohinī

||84||

वैष्णव्या मायया विश्वं भ्राम्येतात्र ययाखिलम् ॥

ध्रुवं मूर्तिमती सैषा काशी विश्वैकमोहिनी

apāsya sodarāndārānputraṃ kṣetraṃ gṛhaṃ vasu ||

apyaṃgīkṛtya nidhanaṃ sarve kāśīmupāsate

||85||

अपास्य सोदरान्दारान्पुत्रं क्षेत्रं गृहं वसु ॥

अप्यंगीकृत्य निधनं सर्वे काशीमुपासते

maraṇādapi no kāśyāṃ bhayaṃ yatra manāgapi ||

gaṇāstatra tu tiṣṭhaṃtaḥ kuto mattopi bibhyati

||86||

मरणादपि नो काश्यां भयं यत्र मनागपि ॥

गणास्तत्र तु तिष्ठंतः कुतो मत्तोपि बिभ्यति

maraṇaṃ maṃgalaṃ yatra vibhūtiryatra bhūṣaṇam ||

kaupīnaṃ yatra kauśeyaṃ kāśī kutropamīyate

||87||

मरणं मंगलं यत्र विभूतिर्यत्र भूषणम् ॥

कौपीनं यत्र कौशेयं काशी कुत्रोपमीयते

nirvāṇaramaṇī yatra raṃkaṃ vā'raṃkameva vā ||

brāhmaṇaṃ vā śvapākaṃ vā vṛṇīte prāṃtyabhūṣaṇam

||88||

निर्वाणरमणी यत्र रंकं वाऽरंकमेव वा ॥

ब्राह्मणं वा श्वपाकं वा वृणीते प्रांत्यभूषणम्

mṛtānāṃ yatra jaṃtūnāṃ nirvāṇapadamṛcchatām ||

koṭyaṃśenāpi na samā api śakrādayaḥ surāḥ

||89||

मृतानां यत्र जंतूनां निर्वाणपदमृच्छताम् ॥

कोट्यंशेनापि न समा अपि शक्रादयः सुराः

yatra kāśyāṃ mṛto jaṃturbrahmanārāyaṇādibhiḥ ||

prabaddha mūrdhāṃjalibhirnamasyetātiyatnataḥ

||90||

यत्र काश्यां मृतो जंतुर्ब्रह्मनारायणादिभिः ॥

प्रबद्ध मूर्धांजलिभिर्नमस्येतातियत्नतः

yatra kāśyāṃ śavatvepi jaṃturnāśucitāṃ vrajet ||

atastatkarṇasaṃsparśaṃ karomyahamapi svayam

||91||

यत्र काश्यां शवत्वेपि जंतुर्नाशुचितां व्रजेत् ॥

अतस्तत्कर्णसंस्पर्शं करोम्यहमपि स्वयम्

yastu kāśīti kāśīti dvistrirjapati puṇyavān ||

api sarvapavitrebhyaḥ sa pavitrataro mahān

||92||

यस्तु काशीति काशीति द्विस्त्रिर्जपति पुण्यवान् ॥

अपि सर्वपवित्रेभ्यः स पवित्रतरो महान्

yena kāśī hṛdi dhyātā yena kāśīha sevitā ||

tenāhaṃ hṛdi saṃdhyātastenāhaṃ sevitaḥ sadā

||93||

येन काशी हृदि ध्याता येन काशीह सेविता ॥

तेनाहं हृदि संध्यातस्तेनाहं सेवितः सदा

kāśīṃ yaḥ sevate jaṃturnirvikalpena cetasā ||

tamahaṃ hṛdaye nityaṃ dhārayāmi prayatnataḥ

||94||

काशीं यः सेवते जंतुर्निर्विकल्पेन चेतसा ॥

तमहं हृदये नित्यं धारयामि प्रयत्नतः

svayaṃ vastumaśaktopi vāsayettīrthavāsinam ||

apyekamapi mūlyena sa vastuḥphalabhāgdhruvam

||95||

स्वयं वस्तुमशक्तोपि वासयेत्तीर्थवासिनम् ॥

अप्येकमपि मूल्येन स वस्तुःफलभाग्ध्रुवम्

kāśyāṃ vasaṃti ye dhīrā āpaṃcatva viniścayāḥ ||

jīvanmuktāstu te jñeyā vaṃdyāḥ pūjyāsta eva hi

||96||

काश्यां वसंति ये धीरा आपंचत्व विनिश्चयाः ॥

जीवन्मुक्तास्तु ते ज्ञेया वंद्याः पूज्यास्त एव हि

itthaṃ vimṛśya bahuśaḥ sthāṇurvārāṇasīguṇān ||

gaṇānanyānsamāhūya prāhiṇotprītipūrvakam

||97||

इत्थं विमृश्य बहुशः स्थाणुर्वाराणसीगुणान् ॥

गणानन्यान्समाहूय प्राहिणोत्प्रीतिपूर्वकम्

tārakatvaṃ samāgaccha gacchāti svacchamānasa ||

divodāso vṛṣāvāso yāmadhīṣṭe varāṃ purīm

||98||

तारकत्वं समागच्छ गच्छाति स्वच्छमानस ॥

दिवोदासो वृषावासो यामधीष्टे वरां पुरीम्

tilaparṇa sdhūlakarṇa dṛmicaṃḍa prabhāmaya ||

sukeśa viṃdate chāga kapardinpiṃgalākṣaka

||99||

तिलपर्ण स्धूलकर्ण दृमिचंड प्रभामय ॥

सुकेश विंदते छाग कपर्दिन्पिंगलाक्षक

vīrabhadra kirātākhya caturmukha nikuṃbhaka ||

paṃcākṣa bhārabhūtākhya tryakṣa kṣemakalāṃgalin

||100||

वीरभद्र किराताख्य चतुर्मुख निकुंभक ॥

पंचाक्ष भारभूताख्य त्र्यक्ष क्षेमकलांगलिन्

virādha sumukhāṣāḍhe yāṃtu sarve pṛthakpṛthak ||

ete gaṇā mahābhāgāḥ svāmibhaktā dṛḍhavratāḥ

||1||

विराध सुमुखाषाढे यांतु सर्वे पृथक्पृथक् ॥

एते गणा महाभागाः स्वामिभक्ता दृढव्रताः

kṛtvā māyā bahuvidhā bahurūpā vicakṣaṇāḥ ||

animeṣekṣaṇāstasthuḥ kṣoṇīśacchidrakāṃkṣiṇaḥ

||2||

कृत्वा माया बहुविधा बहुरूपा विचक्षणाः ॥

अनिमेषेक्षणास्तस्थुः क्षोणीशच्छिद्रकांक्षिणः

aparujñāta tacchidrā vidrāvitayaśodhanāḥ ||

āḥ kimetadahojātaṃ niniṃduḥ svamitīha te

||3||

अपरुज्ञात तच्छिद्रा विद्रावितयशोधनाः ॥

आः किमेतदहोजातं निनिंदुः स्वमितीह ते

gaṇā ūcuḥ

dhigasmānsvāminā nityaṃ kṛtasaṃbhāvanānmuhuḥ ||

manuṣyamātramapyatra yairekaṃ na vaśīkṛtam

||4||

धिगस्मान्स्वामिना नित्यं कृतसंभावनान्मुहुः ॥

मनुष्यमात्रमप्यत्र यैरेकं न वशीकृतम्

bahumānena dānena sauhārdena mahīyasā ||

kṛtaprasādāṃstryakṣeṇa dhiṅnastatkāryavaṃcakān

||5||

बहुमानेन दानेन सौहार्देन महीयसा ॥

कृतप्रसादांस्त्र्यक्षेण धिङ्नस्तत्कार्यवंचकान्

kā gatirno bhavitrīha svāmikṛtyapramādinām ||

aṃdhaṃ tamomaye loke dhruvaṃ vāso bhaviṣyati

||6||

का गतिर्नो भवित्रीह स्वामिकृत्यप्रमादिनाम् ॥

अंधं तमोमये लोके ध्रुवं वासो भविष्यति

akṛtasvāmikāryāṇāmaho jīvitadhāriṇām ||

akṣateṃdriyavṛttīnāṃ durgatiśca pade pade

||7||

अकृतस्वामिकार्याणामहो जीवितधारिणाम् ॥

अक्षतेंद्रियवृत्तीनां दुर्गतिश्च पदे पदे

labdhasaṃbhāvanānāṃ ca nyakkṛtasvāmikarmaṇām ||

bhṛtyānāṃ bhūribhājāṃ ca bhaṃgurāḥ syurmanorathāḥ

||8||

लब्धसंभावनानां च न्यक्कृतस्वामिकर्मणाम् ॥

भृत्यानां भूरिभाजां च भंगुराः स्युर्मनोरथाः

aniṣpāditakāryārthā ye mukhaṃ prekṣayaṃtyaho ||

apatrapāḥ puro bhartustairbhūrbhāravatītviyam

||9||

अनिष्पादितकार्यार्था ये मुखं प्रेक्षयंत्यहो ॥

अपत्रपाः पुरो भर्तुस्तैर्भूर्भारवतीत्वियम्

nādrīṇāṃ na samudrāṇāṃ na drumāṇāṃ mahīyasām ||

bhūtadhātryāstathā bhāro yathā svāmidruhāṃ mahān

||110||

नाद्रीणां न समुद्राणां न द्रुमाणां महीयसाम् ॥

भूतधात्र्यास्तथा भारो यथा स्वामिद्रुहां महान्

aho paurāṇikī gāthā smṛtāsmābhiraniṃditā ||

tadarthamavalaṃbyeha sthāsyāmaḥ kṛtaniścayāḥ

||11||

अहो पौराणिकी गाथा स्मृतास्माभिरनिंदिता ॥

तदर्थमवलंब्येह स्थास्यामः कृतनिश्चयाः

anākalitapuṇyānāṃ parikṣīṇadhanāyuṣām ||

sarvopāyavihīnānāṃ gatirvārāṇasīpurī

||12||

अनाकलितपुण्यानां परिक्षीणधनायुषाम् ॥

सर्वोपायविहीनानां गतिर्वाराणसीपुरी

apuṇyabhārakhinnānāṃ paścāttāpamupeyuṣām ||

viṣvagūrdhvagatīnāṃ ca gatirvārāṇasīpurī

||13||

अपुण्यभारखिन्नानां पश्चात्तापमुपेयुषाम् ॥

विष्वगूर्ध्वगतीनां च गतिर्वाराणसीपुरी

svāmidruhaḥ kṛtaghnāśca ye ca viśraṃbhaghātakāḥ ||

teṣāṃ kvāpi gatirnāsti muktvā vārāṇasīṃ purīm

||14||

स्वामिद्रुहः कृतघ्नाश्च ये च विश्रंभघातकाः ॥

तेषां क्वापि गतिर्नास्ति मुक्त्वा वाराणसीं पुरीम्

itthaṃ niścitya gāthārthaṃ pramathā avatasthire ||

avijñātasvarūpāśca divodāsena bhūbhujā

||15||

इत्थं निश्चित्य गाथार्थं प्रमथा अवतस्थिरे ॥

अविज्ञातस्वरूपाश्च दिवोदासेन भूभुजा

na bubodha sa bhūpālo nitarāṃ buddhimānapi ||

vibudhānvividhākāraiḥ sthitānīśaprabhāvataḥ

||16||

न बुबोध स भूपालो नितरां बुद्धिमानपि ॥

विबुधान्विविधाकारैः स्थितानीशप्रभावतः

citraṃ na citraguptopi vetti vārāṇasīsthitān ||

jaṃtūnkā gaṇanānyeṣāṃ martyalokanivāsinām

||17||

चित्रं न चित्रगुप्तोपि वेत्ति वाराणसीस्थितान् ॥

जंतून्का गणनान्येषां मर्त्यलोकनिवासिनाम्

avicchinna prabhāvāṇāmaparicchinna tejasām ||

kṛtaliṃgapratiṣṭhānāṃ nāṃtaṃ prāpnoti dharmarāṭ

||18||

अविच्छिन्न प्रभावाणामपरिच्छिन्न तेजसाम् ॥

कृतलिंगप्रतिष्ठानां नांतं प्राप्नोति धर्मराट्

iti te pramathāḥ sarve ghaṭodbhava mahāmune ||

kṛtaliṃgārcanāḥ kāśīṃ nādyāpyujjhaṃti śarmadām

||19||

इति ते प्रमथाः सर्वे घटोद्भव महामुने ॥

कृतलिंगार्चनाः काशीं नाद्याप्युज्झंति शर्मदाम्

tārakeśaṃ mahāliṃgaṃ tārakākhyo gaṇottamaḥ ||

tārakajñānadaṃ puṃsāṃ mune'dyāpi samarcayet

||120||

तारकेशं महालिंगं तारकाख्यो गणोत्तमः ॥

तारकज्ञानदं पुंसां मुनेऽद्यापि समर्चयेत्

tārakeśvaraliṃgasya kṛtvā bhaktisuniścalām ||

sukhena tārakajñānaṃ labhyate tairnarottamaiḥ

||21||

तारकेश्वरलिंगस्य कृत्वा भक्तिसुनिश्चलाम् ॥

सुखेन तारकज्ञानं लभ्यते तैर्नरोत्तमैः

tilaparṇeśvaraṃ liṃgaṃ tilaparṇa pratiṣṭhitam ||

tilapramāṇamapyatra dṛṣṭvā pāpaṃ na saṃbhavet

||22||

तिलपर्णेश्वरं लिंगं तिलपर्ण प्रतिष्ठितम् ॥

तिलप्रमाणमप्यत्र दृष्ट्वा पापं न संभवेत्

sthūlakarṇeśvaraṃ liṃgaṃ paripūjya narottamaḥ ||

na durgatimavāpnoti puṇyamāpnoti cottamam

||23||

स्थूलकर्णेश्वरं लिंगं परिपूज्य नरोत्तमः ॥

न दुर्गतिमवाप्नोति पुण्यमाप्नोति चोत्तमम्

dṛmicaṃḍeśvaraṃ liṃgaṃ tathā liṃgaṃ prabhāmayam ||

ārādhya tatpratīcyāṃ ca na pāpairabhibhūyate

||24||

दृमिचंडेश्वरं लिंगं तथा लिंगं प्रभामयम् ॥

आराध्य तत्प्रतीच्यां च न पापैरभिभूयते

prabhāmayeśvaraṃ liṃgaṃ dṛṣṭvānyatrāpi saṃsthitaḥ ||

prabhāmayena yānena śivaloke vrajetsudhīḥ

||25||

प्रभामयेश्वरं लिंगं दृष्ट्वान्यत्रापि संस्थितः ॥

प्रभामयेन यानेन शिवलोके व्रजेत्सुधीः

sukeśeśvaramabhyarcya harikeśavane naraḥ ||

ṣāṭkauśikamayaṃ dehaṃ dhārayenna punaḥpunaḥ

||26||

सुकेशेश्वरमभ्यर्च्य हरिकेशवने नरः ॥

षाट्कौशिकमयं देहं धारयेन्न पुनःपुनः

viṃdatīśaṃ narobhyarcya bhīmacaṃḍī samīpataḥ ||

tyaktvā pracaṃḍamapyeno mokṣaṃ viṃdati śāśvatam

||27||

विंदतीशं नरोभ्यर्च्य भीमचंडी समीपतः ॥

त्यक्त्वा प्रचंडमप्येनो मोक्षं विंदति शाश्वतम्

chāgaleśaṃ mahāliṃgaṃ pitrīśvarasamīpagam ||

vilokya paśuvatkopi na pāpaṃ prākṛtaṃ spṛśet

||28||

छागलेशं महालिंगं पित्रीश्वरसमीपगम् ॥

विलोक्य पशुवत्कोपि न पापं प्राकृतं स्पृशेत्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśīti sāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthe kāśīkhaṇḍe uttarārddhe vārāṇasīvarṇanaṃ gaṇapreṣaṇaṃ nāma tripaṃcāśattamo'dhyāyaḥ || 53 ||