मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kāśīkhaṇḍaḥ, adhyāya 11

3
Kāśīkhaṇḍaḥ · 11

śṛṇu suśroṇi subhage vaiśvānarasamudbhavam

agastiruvāca

śṛṇu suśroṇi subhage vaiśvānarasamudbhavam ||

puṇyaśīlasuśīlābhyāṃ yathoktaṃ śivaśarmaṇe

||1||

शृणु सुश्रोणि सुभगे वैश्वानरसमुद्भवम् ॥

पुण्यशीलसुशीलाभ्यां यथोक्तं शिवशर्मणे

atha kālena tadyoṣidaṃtarvatnī babhūva ha ||

vidhivadvihite tena garbhādhānākhya karmaṇi

||2||

अथ कालेन तद्योषिदंतर्वत्नी बभूव ह ॥

विधिवद्विहिते तेन गर्भाधानाख्य कर्मणि

tataḥ puṃsavanaṃ tena spaṃdanātprāgvipaścitā ||

gṛhyoktavidhinā samyakkṛtaṃ puṃstvavivṛddhaye

||3||

ततः पुंसवनं तेन स्पंदनात्प्राग्विपश्चिता ॥

गृह्योक्तविधिना सम्यक्कृतं पुंस्त्वविवृद्धये

sīmantothāṣṭame māsi garbharūpasamṛddhikṛt ||

sukhaprasava siddhyai ca tenākāri kriyāvidā

||4||

सीमन्तोथाष्टमे मासि गर्भरूपसमृद्धिकृत् ॥

सुखप्रसव सिद्ध्यै च तेनाकारि क्रियाविदा

athātaḥ satsutārāsu tārādhipa varānanaḥ ||

keṃdre gurau śubhe lagne sugraheṣvayugeṣu ca

||5||

अथातः सत्सुतारासु ताराधिप वराननः ॥

केंद्रे गुरौ शुभे लग्ने सुग्रहेष्वयुगेषु च

ariṣṭaṃ dīpayandīptyā sarvāriṣṭavināśakṛt ||

tanayo nāma tasyāṃ tu śuciṣmatyāṃ babhūva ha

||6||

अरिष्टं दीपयन्दीप्त्या सर्वारिष्टविनाशकृत् ॥

तनयो नाम तस्यां तु शुचिष्मत्यां बभूव ह

sadyaḥ samastasukhado bhūrbhuvaḥsvarnivāsinām ||

gaṃdhavāhāgandhavāhādigvadhūmukhavāsanāḥ

||7||

सद्यः समस्तसुखदो भूर्भुवःस्वर्निवासिनाम् ॥

गंधवाहागन्धवाहादिग्वधूमुखवासनाः

iṣṭagandhaprasūnaughairvavarṣuste ghanāghanāḥ ||

devadundubhayo neduḥ praseduḥ sarvatodiśaḥ

||8||

इष्टगन्धप्रसूनौघैर्ववर्षुस्ते घनाघनाः ॥

देवदुन्दुभयो नेदुः प्रसेदुः सर्वतोदिशः

paritaḥ saritaḥ svacchā bhūtānāṃ mānasaiḥ saha 9 ||

tamo'tāmyattu nitarāṃ rajopi virajobhavat

||9||

परितः सरितः स्वच्छा भूतानां मानसैः सह ९ ॥

तमोऽताम्यत्तु नितरां रजोपि विरजोभवत्

sattvāḥ sattvasamāyuktā vasudhāsīcchubhā tadā ||

kalyāṇī sarvato vāṇī prāṇinaḥ prīṇayaṃtyabhūt

||10||

सत्त्वाः सत्त्वसमायुक्ता वसुधासीच्छुभा तदा ॥

कल्याणी सर्वतो वाणी प्राणिनः प्रीणयंत्यभूत्

tilottamorvaśīraṃbhā prabhā vidyutprabhā śubhā ||

sumaṃgalā śubhālāpā suśīlāḍyā(?) varāṃganāḥ

||11||

तिलोत्तमोर्वशीरंभा प्रभा विद्युत्प्रभा शुभा ॥

सुमंगला शुभालापा सुशीलाड्या(?) वरांगनाः

kvaṇatkaṃkaṇa pātrāṇi kṛtvā karatalaṃ mudā ||

muktamuktāphalāḍhyāni yakṣakardamavaṃti ca

||12||

क्वणत्कंकण पात्राणि कृत्वा करतलं मुदा ॥

मुक्तमुक्ताफलाढ्यानि यक्षकर्दमवंति च

vajravaidūrya dīpāni haridrā lepanāni ca ||

gārutmataikarūpāṇi śaṃkhaśuktidadhīni ca

||13||

वज्रवैदूर्य दीपानि हरिद्रा लेपनानि च ॥

गारुत्मतैकरूपाणि शंखशुक्तिदधीनि च

padmarāgapravālākhyaratnakuṃkumavaṃti ca ||

gomedapuṣparāgeṃdra nīlasanmālyabhāṃji ca

||14||

पद्मरागप्रवालाख्यरत्नकुंकुमवंति च ॥

गोमेदपुष्परागेंद्र नीलसन्माल्यभांजि च

vidyādharyaśca kinnaryastathā'maryaḥ sahasraśaḥ ||

cāmara vyagrahastāgra maṃgaladravyapāṇayaḥ

||15||

विद्याधर्यश्च किन्नर्यस्तथाऽमर्यः सहस्रशः ॥

चामर व्यग्रहस्ताग्र मंगलद्रव्यपाणयः

gaṃdharvoragayakṣāṇāṃ suvāsinyaḥ śubhasvarāḥ ||

gāyaṃtyo lalitaṃ gītaṃ tatrājagmuranekaśaḥ

||16||

गंधर्वोरगयक्षाणां सुवासिन्यः शुभस्वराः ॥

गायंत्यो ललितं गीतं तत्राजग्मुरनेकशः

marīciratri pulahaḥ pulastyaḥ kraturaṃgirāḥ ||

vasiṣṭhaḥ kaśyapaścāhaṃ vibhāṃḍo māṃḍavīsutaḥ

||17||

मरीचिरत्रि पुलहः पुलस्त्यः क्रतुरंगिराः ॥

वसिष्ठः कश्यपश्चाहं विभांडो मांडवीसुतः

lomaśo lomacaraṇo bharadvājotha gautamaḥ ||

bhṛgustu gālavo gargo jātūkarṇyaḥ parāśaraḥ

||18||

लोमशो लोमचरणो भरद्वाजोथ गौतमः ॥

भृगुस्तु गालवो गर्गो जातूकर्ण्यः पराशरः

āpastaṃbo yājñavalkya dakṣavālmīkimudgalāḥ ||

śātātapaśca likhitaḥ śilādaḥ śaṃkhauṃchabhuk

||15||

आपस्तंबो याज्ञवल्क्य दक्षवाल्मीकिमुद्गलाः ॥

शातातपश्च लिखितः शिलादः शंखउंछभुक्

jamadagniśca saṃvarto mataṃgo bharatoṃśumān ||

vyāsaḥ kātyāyanaḥ kutsaḥ śaunakaḥ suśrutaḥ śukaḥ

||20||

जमदग्निश्च संवर्तो मतंगो भरतोंशुमान् ॥

व्यासः कात्यायनः कुत्सः शौनकः सुश्रुतः शुकः

ṛṣyaśṛṃgotha durvāsā rucirnāradatuṃburū ||

uttaṃko vāmadevaśca cyavanositadevalau

||21||

ऋष्यशृंगोथ दुर्वासा रुचिर्नारदतुंबुरू ॥

उत्तंको वामदेवश्च च्यवनोसितदेवलौ

śālaṃkāyanahārī tau viśvāmitrothabhārgavaḥ ||

mṛkaṃḍaḥ saha putreṇa dālbhya uddālakastathā

||22||

शालंकायनहारी तौ विश्वामित्रोथभार्गवः ॥

मृकंडः सह पुत्रेण दाल्भ्य उद्दालकस्तथा

dhaumyopamanyuvatsādyā munayo munikanyakāḥ |

tacchāṃtyarthaṃ samājagmurdhanyaṃ viśvānarāśramam

||23||

धौम्योपमन्युवत्साद्या मुनयो मुनिकन्यकाः ।

तच्छांत्यर्थं समाजग्मुर्धन्यं विश्वानराश्रमम्

brahmā bṛhaspatiyuto devo garuḍavāhanaḥ ||

naṃdi bhṛṃgi samāyukto gauryā saha vṛṣadhvajaḥ

||24||

ब्रह्मा बृहस्पतियुतो देवो गरुडवाहनः ॥

नंदि भृंगि समायुक्तो गौर्या सह वृषध्वजः

maheṃdramukhyā gīrvāṇā nāgāḥ pātālavāsinaḥ ||

ratnānyādāya bahuśaḥ sasaritkā mahābdhayaḥ

||25||

महेंद्रमुख्या गीर्वाणा नागाः पातालवासिनः ॥

रत्नान्यादाय बहुशः ससरित्का महाब्धयः

sthāvarā jaṃgamaṃ rūpaṃ dhṛtvā yātāḥ sahasraśaḥ ||

mahāmahotsave tasminbabhūvākālakaumudī

||26||

स्थावरा जंगमं रूपं धृत्वा याताः सहस्रशः ॥

महामहोत्सवे तस्मिन्बभूवाकालकौमुदी

jātakarma svayaṃ cakre tasya devaḥ pitāmahaḥ ||

śrutiṃ vicārya tadrūpāṃ nāmnā gṛhapatistvayam

||27||

जातकर्म स्वयं चक्रे तस्य देवः पितामहः ॥

श्रुतिं विचार्य तद्रूपां नाम्ना गृहपतिस्त्वयम्

iti nāma dadau tasmai deyamekādaśehani ||

nāmakarmavidhānena tadarthaṃ śrutimuccaran

||28||

इति नाम ददौ तस्मै देयमेकादशेहनि ॥

नामकर्मविधानेन तदर्थं श्रुतिमुच्चरन्

ayamagnirgṛhapatirgārhapatyaḥ prajāyā vasuvittamaḥ ||

agne gṛhapatebhidyumnamabhi saha āyacchasva

||29||

अयमग्निर्गृहपतिर्गार्हपत्यः प्रजाया वसुवित्तमः ॥

अग्ने गृहपतेभिद्युम्नमभि सह आयच्छस्व

agne gṛhapate sthityā parāmapi nidarśayan ||

caturnigamamaṃtroktairāśīrbhirabhinaṃdya ca

||30||

अग्ने गृहपते स्थित्या परामपि निदर्शयन् ॥

चतुर्निगममंत्रोक्तैराशीर्भिरभिनंद्य च

kṛtvā bālocitāṃ rakṣāṃ hareṇa hariṇā saha ||

niryayau haṃsamāruhya sarveṣāṃ prapitāmahaḥ

||31||

कृत्वा बालोचितां रक्षां हरेण हरिणा सह ॥

निर्ययौ हंसमारुह्य सर्वेषां प्रपितामहः

ahorūpamaho tejastvaho sarvāṃgalakṣaṇam ||

aho śuciṣmatībhāgyamāvirāsītsvayaṃ haraḥ

||32||

अहोरूपमहो तेजस्त्वहो सर्वांगलक्षणम् ॥

अहो शुचिष्मतीभाग्यमाविरासीत्स्वयं हरः

athavā kimidaṃ citraṃ śarvabhaktajaneṣvaho ||

āvirbhavetsvayaṃ rudro yatorudrāstadarcakāḥ

||33||

अथवा किमिदं चित्रं शर्वभक्तजनेष्वहो ॥

आविर्भवेत्स्वयं रुद्रो यतोरुद्रास्तदर्चकाः

iti stuvaṃtastvanyonyaṃ jagmuḥ sarve yathāgatam ||

viśvānaraṃ samāpṛcchya saṃprahṛṣṭatanūruhāḥ

||34||

इति स्तुवंतस्त्वन्योन्यं जग्मुः सर्वे यथागतम् ॥

विश्वानरं समापृच्छ्य संप्रहृष्टतनूरुहाः

ataḥ putraṃ samīhaṃte gṛhasthāśramavāsinaḥ ||

putreṇa lokāñjayati śrutireṣā sanātanī

||35||

अतः पुत्रं समीहंते गृहस्थाश्रमवासिनः ॥

पुत्रेण लोकाञ्जयति श्रुतिरेषा सनातनी

aputrasya gṛhaṃ śūnyamaputrasyārjanaṃ vṛthā ||

aputrasyānvayaśchinno nāpavitraṃ hyaputrataḥ

||36||

अपुत्रस्य गृहं शून्यमपुत्रस्यार्जनं वृथा ॥

अपुत्रस्यान्वयश्छिन्नो नापवित्रं ह्यपुत्रतः

na putrātparamo lābho na putrātparamaṃ sukham ||

na putrātparamaṃ mitraṃ paratreha ca kutracit

||37||

न पुत्रात्परमो लाभो न पुत्रात्परमं सुखम् ॥

न पुत्रात्परमं मित्रं परत्रेह च कुत्रचित्

aurasaḥ kṣetrajaḥ krīto dattaḥ prāptaḥ sutāsutaḥ ||

āpatsurakṣitaścānyaḥ putrāḥ saptātra kīrtitāḥ

||38||

औरसः क्षेत्रजः क्रीतो दत्तः प्राप्तः सुतासुतः ॥

आपत्सुरक्षितश्चान्यः पुत्राः सप्तात्र कीर्तिताः

eṣāmanyatamaḥ kāryo gṛhasthena vipaścitā ||

pūrvapūrvaḥ sutaḥ śreyānhīnaḥsyāduttarottaraḥ

||39||

एषामन्यतमः कार्यो गृहस्थेन विपश्चिता ॥

पूर्वपूर्वः सुतः श्रेयान्हीनःस्यादुत्तरोत्तरः

gaṇāvūcatuḥ

niṣkramotha caturthe'sya māsi pitrākṛto gṛhāt ||

annaprāśanamabdārdhe cūḍābde cārthavatkṛtā

||40||

निष्क्रमोथ चतुर्थेऽस्य मासि पित्राकृतो गृहात् ॥

अन्नप्राशनमब्दार्धे चूडाब्दे चार्थवत्कृता

karṇavedhaṃ tataḥ kṛtvā śravaṇarkṣe sakarmavit ||

brahmatejobhivṛddhyarthaṃ paṃcame'bde vrataṃ dadau

||41||

कर्णवेधं ततः कृत्वा श्रवणर्क्षे सकर्मवित् ॥

ब्रह्मतेजोभिवृद्ध्यर्थं पंचमेऽब्दे व्रतं ददौ

upākarma tataḥ kṛtvā vedānadhyāpayatsudhīḥ ||

tryabdaṃ vedānsavidhinā'dhyaiṣṭa sāṃgapadakramān

||42||

उपाकर्म ततः कृत्वा वेदानध्यापयत्सुधीः ॥

त्र्यब्दं वेदान्सविधिनाऽध्यैष्ट सांगपदक्रमान्

vidyājātaṃ samastaṃ ca sākṣimātrādgurormukhāt ||

vinayādiguṇānāviṣkurvañjagrāha śaktimān

||43||

विद्याजातं समस्तं च साक्षिमात्राद्गुरोर्मुखात् ॥

विनयादिगुणानाविष्कुर्वञ्जग्राह शक्तिमान्

tatotha navame varṣe pitroḥ śuśrūṣaṇe ratam ||

vaiśvānaraṃ gṛhapatiṃ dṛṣṭvā kāmacaro muniḥ

||44||

ततोथ नवमे वर्षे पित्रोः शुश्रूषणे रतम् ॥

वैश्वानरं गृहपतिं दृष्ट्वा कामचरो मुनिः

viśvānaroṭajaṃ prāpya devarṣirnāradaḥ sudhīḥ ||

papraccha kuśalaṃ tatra gṛhītārghāsanaḥ kramāt

||45||

विश्वानरोटजं प्राप्य देवर्षिर्नारदः सुधीः ॥

पप्रच्छ कुशलं तत्र गृहीतार्घासनः क्रमात्

nārada uvāca

viśvānara mahābhāga śuciṣmati śubhavrate ||

kurute yuvayorvākyamayaṃ gṛhapatiḥ śiśuḥ

||46||

विश्वानर महाभाग शुचिष्मति शुभव्रते ॥

कुरुते युवयोर्वाक्यमयं गृहपतिः शिशुः

nānyattīrthaṃ na vā devo na gururna ca satkiyā ||

vihāya pitrorvacanaṃ nānyo dharmaḥ sutasya hi

||47||

नान्यत्तीर्थं न वा देवो न गुरुर्न च सत्किया ॥

विहाय पित्रोर्वचनं नान्यो धर्मः सुतस्य हि

na pitroradhikaṃ kiṃcittrilokyāṃ tanayasya hi ||

garbhadhāraṇapoṣābhyāṃ piturmātā garīyasī

||48||

न पित्रोरधिकं किंचित्त्रिलोक्यां तनयस्य हि ॥

गर्भधारणपोषाभ्यां पितुर्माता गरीयसी

aṃbhobhirabhiṣicyasvaṃ jananīcaraṇacyutaiḥ ||

prāpnuyātsvardhunīśuddha kabaṃdhādhikaśuddhatām

||49||

अंभोभिरभिषिच्यस्वं जननीचरणच्युतैः ॥

प्राप्नुयात्स्वर्धुनीशुद्ध कबंधाधिकशुद्धताम्

saṃnyastākhilakarmāpi piturvaṃdyo himaskarī ||

sarvavaṃdyena yatinā prasūrvaṃdyā prayatnataḥ

||50||

संन्यस्ताखिलकर्मापि पितुर्वंद्यो हिमस्करी ॥

सर्ववंद्येन यतिना प्रसूर्वंद्या प्रयत्नतः

idameva tapotyugramidamevaparaṃ vratam ||

ayameva paro dharmo yatpitroḥ paritoṣaṇam

||51||

इदमेव तपोत्युग्रमिदमेवपरं व्रतम् ॥

अयमेव परो धर्मो यत्पित्रोः परितोषणम्

manyemānyo nādhamasya tathānyasya yathā yuvām ||

sukhākārairvinītasya śiśorgṛhapateraham

||52||

मन्येमान्यो नाधमस्य तथान्यस्य यथा युवाम् ॥

सुखाकारैर्विनीतस्य शिशोर्गृहपतेरहम्

vaiśvānarasamabhyehi mamotsaṃge niṣīda bho ||

lakṣaṇāni parīkṣehaṃ pāṇiṃ darśaya dakṣiṇam

||53||

वैश्वानरसमभ्येहि ममोत्संगे निषीद भो ॥

लक्षणानि परीक्षेहं पाणिं दर्शय दक्षिणम्

ityukto muninā bālaḥ pitrorājñāmavāpya saḥ ||

praṇamya nāradaṃ śrīmānbhaktyāprahva upāviśat

||54||

इत्युक्तो मुनिना बालः पित्रोराज्ञामवाप्य सः ॥

प्रणम्य नारदं श्रीमान्भक्त्याप्रह्व उपाविशत्

tato dṛṣṭvāsya sarvāṃgaṃ tālujihvādvijānapi ||

ānīya kuṃkumāraktaṃ sūtraṃ ca triguṇīkṛtam

||55||

ततो दृष्ट्वास्य सर्वांगं तालुजिह्वाद्विजानपि ॥

आनीय कुंकुमारक्तं सूत्रं च त्रिगुणीकृतम्

smṛtvā śivau gaṇādhyakṣamūrdhvībhūtamudaṅmukham ||

muniḥ parimamau bālamāpādatalamastakam

||56||

स्मृत्वा शिवौ गणाध्यक्षमूर्ध्वीभूतमुदङ्मुखम् ॥

मुनिः परिममौ बालमापादतलमस्तकम्

tiryagūrdhvaṃ samo māne yoṣṭottaraśatāṃgulaḥ ||

sa bhavetpṛthivīpālo bālo'yaṃ te yathā dvija

||57||

तिर्यगूर्ध्वं समो माने योष्टोत्तरशतांगुलः ॥

स भवेत्पृथिवीपालो बालोऽयं ते यथा द्विज

paṃcasūkṣmaḥ paṃcadīrghaḥ saptaraktaḥ ṣaḍunnataḥ ||

tripṛthurlaghugaṃbhīro dvātriṃśallakṣaṇastviti

||58||

पंचसूक्ष्मः पंचदीर्घः सप्तरक्तः षडुन्नतः ॥

त्रिपृथुर्लघुगंभीरो द्वात्रिंशल्लक्षणस्त्विति

paṃcadīrghāṇi śasyāni yathādīrghāyuṣosya vai ||

bhujau netre hanurjānu nāsā'sya tanayasya te

||59||

पंचदीर्घाणि शस्यानि यथादीर्घायुषोस्य वै ॥

भुजौ नेत्रे हनुर्जानु नासाऽस्य तनयस्य ते

grīvājaṃghā mehanaiśca tribhirhrasvoyamīḍitaḥ ||

svareṇa sattvanābhibhyāṃ trigaṃbhīraḥ śiśuḥ śubhaḥ

||60||

ग्रीवाजंघा मेहनैश्च त्रिभिर्ह्रस्वोयमीडितः ॥

स्वरेण सत्त्वनाभिभ्यां त्रिगंभीरः शिशुः शुभः

tvakkeśāṃgulidaśanāḥ parvāṇyaṃgulijānyapi ||

tathāsya paṃcasūkṣmāṇi dikpālapadabhāgyathā

||61||

त्वक्केशांगुलिदशनाः पर्वाण्यंगुलिजान्यपि ॥

तथास्य पंचसूक्ष्माणि दिक्पालपदभाग्यथा

vakṣaḥ kukṣyalakaṃ skaṃdha karaṃ vaktraṃ ṣaḍunnatam ||

tathā'tra dṛśyate bāle mahadaiśvaryabhāgyathā

||62||

वक्षः कुक्ष्यलकं स्कंध करं वक्त्रं षडुन्नतम् ॥

तथाऽत्र दृश्यते बाले महदैश्वर्यभाग्यथा

pāṇyostale ca netrāṃte tālujihvādharauṣṭhakam ||

saptāruṇaṃ ca sanakhamasminrājyasukhapradam

||63||

पाण्योस्तले च नेत्रांते तालुजिह्वाधरौष्ठकम् ॥

सप्तारुणं च सनखमस्मिन्राज्यसुखप्रदम्

lalāṭakaṭivakṣobhistrivistīrṇo yathāhyasau ||

sarvatejotiraiśvaryaṃ tathā prāpsyati nānyathā

||64||

ललाटकटिवक्षोभिस्त्रिविस्तीर्णो यथाह्यसौ ॥

सर्वतेजोतिरैश्वर्यं तथा प्राप्स्यति नान्यथा

kamaṭhīpṛṣṭhakaṭhināvakarmakaraṇau karau ||

rājyahetū śiśorasya pādau cādhvani komalau

||65||

कमठीपृष्ठकठिनावकर्मकरणौ करौ ॥

राज्यहेतू शिशोरस्य पादौ चाध्वनि कोमलौ

acchinnā tarjanīṃ vyāpya tathā rekhāsya dṛśyate ||

kaniṣṭhā pṛṣṭhaniryātā dīrghāyuṣyaṃ yathārpayet

||66||

अच्छिन्ना तर्जनीं व्याप्य तथा रेखास्य दृश्यते ॥

कनिष्ठा पृष्ठनिर्याता दीर्घायुष्यं यथार्पयेत्

pādau sumāṃsalau raktau samau sūkṣmau suśaubhanau ||

samagulphau svedahīnau snigdhāvaiśvaryasūcakau

||67||

पादौ सुमांसलौ रक्तौ समौ सूक्ष्मौ सुशौभनौ ॥

समगुल्फौ स्वेदहीनौ स्निग्धावैश्वर्यसूचकौ

svalpābhiḥ kararekhābhirāraktābhiḥ sadāsukhī ||

liṃgena kṛśahrasvena rājarājo bhaviṣyati

||68||

स्वल्पाभिः कररेखाभिरारक्ताभिः सदासुखी ॥

लिंगेन कृशह्रस्वेन राजराजो भविष्यति

utkaṃṭāsanagulphāsphignābhirasyāpi vartulā ||

dakṣiṇāvartamaruṇaṃ mahadaiśvaryasūcikā

||69||

उत्कंटासनगुल्फास्फिग्नाभिरस्यापि वर्तुला ॥

दक्षिणावर्तमरुणं महदैश्वर्यसूचिका

dhāraikā mūtrayatyasmindakṣiṇāvartinī yadi ||

gaṃdhaśca mīnamadhunoryadi vīrye tadā nṛpaḥ

||70||

धारैका मूत्रयत्यस्मिन्दक्षिणावर्तिनी यदि ॥

गंधश्च मीनमधुनोर्यदि वीर्ये तदा नृपः

vistīrṇau māṃsalau snigdhau sphicāvasya sukhocitau ||

vāmāvartau supralaṃbau doṣau digrakṣaṇocitau

||71||

विस्तीर्णौ मांसलौ स्निग्धौ स्फिचावस्य सुखोचितौ ॥

वामावर्तौ सुप्रलंबौ दोषौ दिग्रक्षणोचितौ

śrīvatsavajracakrābja matsyakodaṃḍadaṃḍabhṛt ||

tathāsya karagā rekhā yathā syāttridivaspatiḥ

||72||

श्रीवत्सवज्रचक्राब्ज मत्स्यकोदंडदंडभृत् ॥

तथास्य करगा रेखा यथा स्यात्त्रिदिवस्पतिः

dvātriṃśaddaśanaścāyaṃ karakaṃbu śirodharaḥ ||

kauṃcaduṃdubhihaṃsābhra svaraḥ sarveśvarādhikaḥ

||73||

द्वात्रिंशद्दशनश्चायं करकंबु शिरोधरः ॥

कौंचदुंदुभिहंसाभ्र स्वरः सर्वेश्वराधिकः

madhupiṃgalanetro'sau nainaṃ śrīstyajati kvacit ||

paṃcarekhalalāṭastu tathā siṃhodaraḥ śubhaḥ

||74||

मधुपिंगलनेत्रोऽसौ नैनं श्रीस्त्यजति क्वचित् ॥

पंचरेखललाटस्तु तथा सिंहोदरः शुभः

ūrdhvarekhāṃkitapado niḥśvasanpadmagaṃdhavān ||

acchidrapāṇiḥ sunakho mahālakṣaṇavānayam

||75||

ऊर्ध्वरेखांकितपदो निःश्वसन्पद्मगंधवान् ॥

अच्छिद्रपाणिः सुनखो महालक्षणवानयम्

kiṃtu sarvaguṇopetaṃ sarvalakṣaṇalakṣitam ||

saṃpūrṇanirmalakalaṃ pātayedvidhuvadvidhiḥ

||76||

किंतु सर्वगुणोपेतं सर्वलक्षणलक्षितम् ॥

संपूर्णनिर्मलकलं पातयेद्विधुवद्विधिः

tasmātsarvaprayatnena rakṣaṇīyastvasau śiśuḥ ||

guṇopi doṣatāṃ yāti vakrībhūte vidhātari

||77||

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रक्षणीयस्त्वसौ शिशुः ॥

गुणोपि दोषतां याति वक्रीभूते विधातरि

śaṃke'sya dvādaśevarṣe pratyūho vidyudagnitaḥ ||

ityuktvā nārado dhīmānsa jagāma yathāgatam

||78||

शंकेऽस्य द्वादशेवर्षे प्रत्यूहो विद्युदग्नितः ॥

इत्युक्त्वा नारदो धीमान्स जगाम यथागतम्

viśvānaraḥ sapatnīkastacchrutvā nāraderitam ||

tadaiva manyamānobhūdvajrapātaṃ sudāruṇam

||79||

विश्वानरः सपत्नीकस्तच्छ्रुत्वा नारदेरितम् ॥

तदैव मन्यमानोभूद्वज्रपातं सुदारुणम्

hāhatosmīti vacasā hṛdayaṃ samatāḍayat ||

mūrcchāmavāpa mahatīṃ putraśokasamākulaḥ

||80||

हाहतोस्मीति वचसा हृदयं समताडयत् ॥

मूर्च्छामवाप महतीं पुत्रशोकसमाकुलः

śuciṣmatyapi duḥkhārtā rurodātīva duḥsaham ||

ārtasvareṇa hārāvairatyaṃta vyākuledriyā

||81||

शुचिष्मत्यपि दुःखार्ता रुरोदातीव दुःसहम् ॥

आर्तस्वरेण हारावैरत्यंत व्याकुलेद्रिया

hāśiśo hāguṇanidhe hā piturvākyakāraka ||

hā kuto maṃdabhāgyāyā jaṭhare me samāgataḥ

||82||

हाशिशो हागुणनिधे हा पितुर्वाक्यकारक ॥

हा कुतो मंदभाग्याया जठरे मे समागतः

tvadekaputrāṃ hāputrako'tra māṃ trāyate purā ||

tvadṛte tvadguṇormyāḍhye patitāṃ śokasāgare

||83||

त्वदेकपुत्रां हापुत्रकोऽत्र मां त्रायते पुरा ॥

त्वदृते त्वद्गुणोर्म्याढ्ये पतितां शोकसागरे

hā bāla hā vimala hā kamalāyatākṣa hā lokalocanacakora kuraṃgalakṣman ||

hā tāta tāta nayanābja mayūkhamālinhā māturutsavasahasrasukhaikaheto

||84||

हा बाल हा विमल हा कमलायताक्ष हा लोकलोचनचकोर कुरंगलक्ष्मन् ॥

हा तात तात नयनाब्ज मयूखमालिन्हा मातुरुत्सवसहस्रसुखैकहेतो

hā pūrṇacaṃdramukha hā sunakhāṃgulīka hā cāṭukāravacanāmṛtavīcipūra ||

duḥkhaiḥ kiyadbhirahahāṃ gamayātvamāptaḥ kiṃ kiṃ kṛtaṃ gṛhapate na mayā tvadāptyai

||85||

हा पूर्णचंद्रमुख हा सुनखांगुलीक हा चाटुकारवचनामृतवीचिपूर ॥

दुःखैः कियद्भिरहहां गमयात्वमाप्तः किं किं कृतं गृहपते न मया त्वदाप्त्यै

nopto balirna bata kāsu ca devatā sutīrthāni kāni na mayādhyuṣitāni vatsa ||

ke ke mayā na niyamauṣadhamaṃtrayaṃtrāḥ saṃsādhitāstava kṛte sukṛtaikalabhya

||86||

नोप्तो बलिर्न बत कासु च देवता सुतीर्थानि कानि न मयाध्युषितानि वत्स ॥

के के मया न नियमौषधमंत्रयंत्राः संसाधितास्तव कृते सुकृतैकलभ्य

saṃsārasāgaratare hara duḥkhabhāraṃ sāraṃ mukheṃdumabhidarśaya saukhyasiṃdho ||

punnāmatīvranarakārṇava vāḍavāgnessaṃjīvayasva pitaraṃ nijavāksudhokṣaiḥ

||87||

संसारसागरतरे हर दुःखभारं सारं मुखेंदुमभिदर्शय सौख्यसिंधो ॥

पुन्नामतीव्रनरकार्णव वाडवाग्नेस्संजीवयस्व पितरं निजवाक्सुधोक्षैः

kiṃdevatā ahaha janmamahotsave'sya jñātveti bhāvimilitā yugapatsamastāḥ ||

ekastha sarvaguṇa śīla kalākalāpa sauṃdaryalakṣaṇaparīkṣaṇapūrṇaharṣāḥ

||88||

किंदेवता अहह जन्ममहोत्सवेऽस्य ज्ञात्वेति भाविमिलिता युगपत्समस्ताः ॥

एकस्थ सर्वगुण शील कलाकलाप सौंदर्यलक्षणपरीक्षणपूर्णहर्षाः

śaṃbho maheśa karuṇākara śūlapāṇe mṛtyuṃjayastvamiti vedavido vadaṃti ||

tvaddatta bālatanaye yadi kālakālaḥ syādevamatra vada kasya bhavenna pātaḥ

||89||

शंभो महेश करुणाकर शूलपाणे मृत्युंजयस्त्वमिति वेदविदो वदंति ॥

त्वद्दत्त बालतनये यदि कालकालः स्यादेवमत्र वद कस्य भवेन्न पातः

hā haṃtahaṃtabhavatā bhava tāpahārī kasmādvidhe'tra vidadhe bahubhiḥ prayatnaiḥ ||

bālo viśālaguṇasiṃdhumagādhamadhyaṃ sadratnasāramakhilaṃ savidhaṃ vidhāya

||90||

हा हंतहंतभवता भव तापहारी कस्माद्विधेऽत्र विदधे बहुभिः प्रयत्नैः ॥

बालो विशालगुणसिंधुमगाधमध्यं सद्रत्नसारमखिलं सविधं विधाय

hā kālabālakavatī kimutena rājñī tvatkālatāṃ na hṛtavānnasutānaneṃduḥ ||

bāleti komalamṛṇāla latāṃgalīlaṃ daṃbholiniṣṭhurakaṭhorakuṭhāradaṃṣṭraḥ

||91||

हा कालबालकवती किमुतेन राज्ञी त्वत्कालतां न हृतवान्नसुताननेंदुः ॥

बालेति कोमलमृणाल लतांगलीलं दंभोलिनिष्ठुरकठोरकुठारदंष्ट्रः

itthaṃ vilapya bahuśo nayanāṃbudhārāsaṃpātajāta taṭinī śatamuttaraṃgam ||

sā tokaśokajanitānala tāpataptā procchvasyadīrghavipuloṣṇamaho śuśoṣa

||92||

इत्थं विलप्य बहुशो नयनांबुधारासंपातजात तटिनी शतमुत्तरंगम् ॥

सा तोकशोकजनितानल तापतप्ता प्रोच्छ्वस्यदीर्घविपुलोष्णमहो शुशोष

ākarṇya tatkaruṇavatparidevitāni tāni drumā vratatayaḥ kusumāśrupātaiḥ ||

prāyo rudaṃti patatāṃ virutārtarāvairālolyamaulimasakṛtpavanacchalena

||93||

आकर्ण्य तत्करुणवत्परिदेवितानि तानि द्रुमा व्रततयः कुसुमाश्रुपातैः ॥

प्रायो रुदंति पततां विरुतार्तरावैरालोल्यमौलिमसकृत्पवनच्छलेन

ruṇṇaṃ tayā kila tathā bahumuktakaṃṭhamārtasvaraiḥ pratiravacchalato yathoccaiḥ ||

tadduḥkhatonururudurgirikaṃdarāsyāḥ sarvā diśaḥ sthagitapatrimṛgāgamā hi

||94||

रुण्णं तया किल तथा बहुमुक्तकंठमार्तस्वरैः प्रतिरवच्छलतो यथोच्चैः ॥

तद्दुःखतोनुरुरुदुर्गिरिकंदरास्याः सर्वा दिशः स्थगितपत्रिमृगागमा हि

śrutvārtanādamiti viśvanaropi mohaṃ hitvotthitaḥ kimiti kiṃtviti kiṃkimetat ||

uccairvadangṛhapatiḥ kva same bahisthaḥ prāṇoṃtarātmanilayaḥ sakaleṃdriyeśaḥ

||95||

श्रुत्वार्तनादमिति विश्वनरोपि मोहं हित्वोत्थितः किमिति किंत्विति किंकिमेतत् ॥

उच्चैर्वदन्गृहपतिः क्व समे बहिस्थः प्राणोंतरात्मनिलयः सकलेंद्रियेशः

agastya uvāca

tato dṛṣṭvā sa pitarau bahuśokasamāvṛtau ||

smitvovāca tato mātastrāsastvīdṛkkuto hi vām

||96||

ततो दृष्ट्वा स पितरौ बहुशोकसमावृतौ ॥

स्मित्वोवाच ततो मातस्त्रासस्त्वीदृक्कुतो हि वाम्

na māṃkṛta vapustrāṇaṃ bhavaccaraṇareṇubhiḥ ||

kālaḥ kalayituṃ śakto varākī caṃcalālpikā

||97||

न मांकृत वपुस्त्राणं भवच्चरणरेणुभिः ॥

कालः कलयितुं शक्तो वराकी चंचलाल्पिका

pratijñāṃ śṛṇutaṃ tātau yadi vāṃ tanayo hyaham ||

kariṣyehaṃ tathā tena vidyunmattastrasiṣyati

||98||

प्रतिज्ञां शृणुतं तातौ यदि वां तनयो ह्यहम् ॥

करिष्येहं तथा तेन विद्युन्मत्तस्त्रसिष्यति

mṛtyuṃjayaṃ samārādhya sarvajñaṃ sarvadaṃ satām ||

kālakālaṃ mahākālaṃ kālakūṭaviṣādinam

||99||

मृत्युंजयं समाराध्य सर्वज्ञं सर्वदं सताम् ॥

कालकालं महाकालं कालकूटविषादिनम्

iti śrutvā vacastasya jaritau dvijadaṃpatī ||

akālāmṛtavarṣaugha śāṃtatāpau tadocatuḥ

||100||

इति श्रुत्वा वचस्तस्य जरितौ द्विजदंपती ॥

अकालामृतवर्षौघ शांततापौ तदोचतुः

apayodapayovṛṣṭiradugdhābdhiḥ sudhodayaḥ ||

aniṃduḥ kaumudīkāṃtiḥ kuto nau sukhayatyalam

||1||

अपयोदपयोवृष्टिरदुग्धाब्धिः सुधोदयः ॥

अनिंदुः कौमुदीकांतिः कुतो नौ सुखयत्यलम्

punarbrūhipunarbrūhi kīdṛkkīdṛkpunaḥpunaḥ ||

kālaḥ kalayituṃ nālaṃ varākī caṃcalālpikā

||2||

पुनर्ब्रूहिपुनर्ब्रूहि कीदृक्कीदृक्पुनःपुनः ॥

कालः कलयितुं नालं वराकी चंचलाल्पिका

āvayostāpanāśāya mahopāyastvayeritaḥ ||

mṛtyuṃjayasya devasya samārādhanalakṣaṇaḥ

||3||

आवयोस्तापनाशाय महोपायस्त्वयेरितः ॥

मृत्युंजयस्य देवस्य समाराधनलक्षणः

tadgaccha śaraṇaṃ tāta nātaḥ parataraṃ hitam ||

manorathapathātīta kāriṇaḥ kālahāriṇaḥ

||4||

तद्गच्छ शरणं तात नातः परतरं हितम् ॥

मनोरथपथातीत कारिणः कालहारिणः

kiṃ na śrutaṃ tvayā tāta śvetaketu yathā purā ||

pāśitaṃ kālapāśena rarakṣa tripurāṃtakaḥ

||5||

किं न श्रुतं त्वया तात श्वेतकेतु यथा पुरा ॥

पाशितं कालपाशेन ररक्ष त्रिपुरांतकः

śilādatanayaṃ mṛtyugrastamaṣṭābdamarbhakam ||

śivo nijajanaṃ cakre naṃdinaṃ viśvanaṃdinam

||6||

शिलादतनयं मृत्युग्रस्तमष्टाब्दमर्भकम् ॥

शिवो निजजनं चक्रे नंदिनं विश्वनंदिनम्

kṣīrodamathanodbhūtapralayānalasaṃnibham ||

pītvā hālāhalaṃ ghoramarakṣadbhuvanatrayam

||7||

क्षीरोदमथनोद्भूतप्रलयानलसंनिभम् ॥

पीत्वा हालाहलं घोरमरक्षद्भुवनत्रयम्

jālaṃdharaṃ mahādarpaṃ hṛtatrailokyasaṃpadam ||

caraṇāṃguṣṭharekhotthacakreṇanijaghānayaḥ

||8||

जालंधरं महादर्पं हृतत्रैलोक्यसंपदम् ॥

चरणांगुष्ठरेखोत्थचक्रेणनिजघानयः

ya ekeṣu nipātottha jvalanaistripuraṃ purā ||

vidhāya patriṇaṃ viṣṇuṃ jvālayāmāsa dhūrjaṭiḥ

||9||

य एकेषु निपातोत्थ ज्वलनैस्त्रिपुरं पुरा ॥

विधाय पत्रिणं विष्णुं ज्वालयामास धूर्जटिः

aṃdhakaṃ yastriśūlāgraprotaṃ varṣāyutaṃ purā ||

trailokyaiśvaryasaṃmūḍhaṃ śoṣayāmāsa bhānunā

||110||

अंधकं यस्त्रिशूलाग्रप्रोतं वर्षायुतं पुरा ॥

त्रैलोक्यैश्वर्यसंमूढं शोषयामास भानुना

kāmaṃ dṛṣṭinipātena trailokyavijayorjitam ||

nināyānaṃgapadavīṃ vīkṣamāṇeṣvajādiṣu

||11||

कामं दृष्टिनिपातेन त्रैलोक्यविजयोर्जितम् ॥

निनायानंगपदवीं वीक्षमाणेष्वजादिषु

taṃ brahmādyekakartāraṃ meghavāhanamacyutam ||

prayāhi putra śaraṇaṃ viśvarakṣāmaṇiṃ śivam

||12||

तं ब्रह्माद्येककर्तारं मेघवाहनमच्युतम् ॥

प्रयाहि पुत्र शरणं विश्वरक्षामणिं शिवम्

pitroranujñāṃ prāpyeti praṇamya caraṇau tayoḥ ||

pradakṣiṇamupāvṛtya bahvāśvāsya viniryayau

||13||

पित्रोरनुज्ञां प्राप्येति प्रणम्य चरणौ तयोः ॥

प्रदक्षिणमुपावृत्य बह्वाश्वास्य विनिर्ययौ

sa prāpya kāśīṃ duṣprāpāṃ brahmanārāyaṇādibhiḥ ||

mahāsaṃvartasaṃvṛtta tāpādviśveśapālitām

||14||

स प्राप्य काशीं दुष्प्रापां ब्रह्मनारायणादिभिः ॥

महासंवर्तसंवृत्त तापाद्विश्वेशपालिताम्

phirasvardhunyā hārayaṣṭyeva rājitāṃ kaṃṭhabhūmiṣu ||

vicitraguṇaśālinyāhāranīhāragaurayā

||15||

फिरस्वर्धुन्या हारयष्ट्येव राजितां कंठभूमिषु ॥

विचित्रगुणशालिन्याहारनीहारगौरया

bahusaṃsārasaṃtāpasaṃtaptajanatodbhavam ||

vārayaṃtīṃ varaṇayā chiṃdaṃtīmasidhārayā

||16||

बहुसंसारसंतापसंतप्तजनतोद्भवम् ॥

वारयंतीं वरणया छिंदंतीमसिधारया

yallabhyate ca kaivalyaṃ sudṛḍhāṣṭāṃgayogataḥ ||

vikāsayaṃtīṃ tatsamyakkāśikāṃyāṃjagurbudhāḥ

||17||

यल्लभ्यते च कैवल्यं सुदृढाष्टांगयोगतः ॥

विकासयंतीं तत्सम्यक्काशिकांयांजगुर्बुधाः

saṃsāratāpataptābhyāṃ locanābhyāṃ sa dṛṣṭavān ||

karṇākarṇaprakīrṇābhyāṃ prāgyayau maṇikarṇikām

||18||

संसारतापतप्ताभ्यां लोचनाभ्यां स दृष्टवान् ॥

कर्णाकर्णप्रकीर्णाभ्यां प्राग्ययौ मणिकर्णिकाम्

tatra snātvā vidhānena dṛṣṭvā viśveśvaraṃ vibhum ||

trailokyaprāṇisaṃtrāṇakāriṇaṃ praṇanāma ha

||19||

तत्र स्नात्वा विधानेन दृष्ट्वा विश्वेश्वरं विभुम् ॥

त्रैलोक्यप्राणिसंत्राणकारिणं प्रणनाम ह

ālokyālokya talliṃgaṃ tutoṣa hṛdaye bahu ||

paramānaṃdakaṃdākhyaṃ sphuṭametanna saṃśayaḥ

||120||

आलोक्यालोक्य तल्लिंगं तुतोष हृदये बहु ॥

परमानंदकंदाख्यं स्फुटमेतन्न संशयः

aho na matto dhanyosti trailokye sacarācare ||

yadadrākṣiṣamadyāhaṃ śrīmadviśveśvaraṃ vibhum

||21||

अहो न मत्तो धन्योस्ति त्रैलोक्ये सचराचरे ॥

यदद्राक्षिषमद्याहं श्रीमद्विश्वेश्वरं विभुम्

trilokīsārasarvasvaṃ piṃḍībhūtamidaṃ kila ||

kiṃ vā pīyūṣapiṃḍoyamudgataḥ kṣīranīradheḥ

||22||

त्रिलोकीसारसर्वस्वं पिंडीभूतमिदं किल ॥

किं वा पीयूषपिंडोयमुद्गतः क्षीरनीरधेः

ātmāvabodhamahasaḥ kimasau prathamāṃkuraḥ ||

brahmānaṃda sukaṃdo vā kimu brahmarasāyanam

||23||

आत्मावबोधमहसः किमसौ प्रथमांकुरः ॥

ब्रह्मानंद सुकंदो वा किमु ब्रह्मरसायनम्

yogihṛtpadmanilayaṃ yadanākāramucyate ||

tadākāratvamāpede kimidaṃ liṃgakaitavāt

||24||

योगिहृत्पद्मनिलयं यदनाकारमुच्यते ॥

तदाकारत्वमापेदे किमिदं लिंगकैतवात्

brahmāṃḍabhāṃḍamathavā nānā ratnaughapūritam ||

athavā mokṣavṛkṣasya phalametannasaṃśayaḥ

||25||

ब्रह्मांडभांडमथवा नाना रत्नौघपूरितम् ॥

अथवा मोक्षवृक्षस्य फलमेतन्नसंशयः

nirvāṇalakṣmyāḥ kimatha keśapāśaḥ supuṣpayuka ||

kaivalyamallīvallyāḥ kiṃstabakaḥ stāvakārthadaḥ

||26||

निर्वाणलक्ष्म्याः किमथ केशपाशः सुपुष्पयुक ॥

कैवल्यमल्लीवल्ल्याः किंस्तबकः स्तावकार्थदः

niḥśreyasaśriyaḥ kiṃvā''naṃdakrīḍanakaṃdukaḥ ||

apavargo dayādreḥ kimudiyāya sudhākaraḥ

||27||

निःश्रेयसश्रियः किंवाऽऽनंदक्रीडनकंदुकः ॥

अपवर्गो दयाद्रेः किमुदियाय सुधाकरः

saṃsāramohatimirabhiduraḥkimasau raviḥ ||

kimu kalyāṇaramaṇīramyaśṛṃgāradarpaṇaḥ

||28||

संसारमोहतिमिरभिदुरःकिमसौ रविः ॥

किमु कल्याणरमणीरम्यशृंगारदर्पणः

ājñātaṃ nabhavedanyatsarveṣāṃ dehadhāriṇām ||

anekakarmabījānāṃ bījapūro'yamadbhutaḥ

||29||

आज्ञातं नभवेदन्यत्सर्वेषां देहधारिणाम् ॥

अनेककर्मबीजानां बीजपूरोऽयमद्भुतः

viśveṣāṃ viśvabījānāṃ karmākhyānāṃ layo yataḥ ||

asminnirvāṇade liṃge viśvaliṃgamidaṃ tataḥ

||130||

विश्वेषां विश्वबीजानां कर्माख्यानां लयो यतः ॥

अस्मिन्निर्वाणदे लिंगे विश्वलिंगमिदं ततः

mama bhāgyodayenaiva nāradena maharṣiṇā ||

tadāgatya tathoktaṃ yatkṛtakṛtyosmyahaṃ tataḥ

||31||

मम भाग्योदयेनैव नारदेन महर्षिणा ॥

तदागत्य तथोक्तं यत्कृतकृत्योस्म्यहं ततः

ityānaṃdāmṛtarasairvidhāyasahi pāraṇam ||

tataḥśubhe'hni saṃsthāpya liṃgaṃ sarvahitapradam

||32||

इत्यानंदामृतरसैर्विधायसहि पारणम् ॥

ततःशुभेऽह्नि संस्थाप्य लिंगं सर्वहितप्रदम्

jagrāha niyamānghorānduṣkarānakṛtātmanām ||

aṣṭottaraśataiḥ kuṃbhaiḥ pūrṇairgaṃgāmṛtodravaiḥ

||33||

जग्राह नियमान्घोरान्दुष्करानकृतात्मनाम् ॥

अष्टोत्तरशतैः कुंभैः पूर्णैर्गंगामृतोद्रवैः

saṃsnāpya vāsasā pūtaiḥ pūtātmā pratyahaṃ śivam ||

nīlotpalamayīṃ mālāṃ samarpayati so'nvaham

||34||

संस्नाप्य वाससा पूतैः पूतात्मा प्रत्यहं शिवम् ॥

नीलोत्पलमयीं मालां समर्पयति सोऽन्वहम्

aṣṭādhikasahasraistu sumanobhirvinirmitām ||

sapakṣārdhena ṣaṇmāsaṃ kaṃdamūlaphalāśanaḥ

||35||

अष्टाधिकसहस्रैस्तु सुमनोभिर्विनिर्मिताम् ॥

सपक्षार्धेन षण्मासं कंदमूलफलाशनः

śīrṇaparṇāśanaḥ pakṣe tvāṣaṇmāsaṃ babhūva saḥ ||

ṣaṇmāsaṃ vāyubhakṣobhūtṣaṇmāsaṃ jalabiṃdubhuk

||36||

शीर्णपर्णाशनः पक्षे त्वाषण्मासं बभूव सः ॥

षण्मासं वायुभक्षोभूत्षण्मासं जलबिंदुभुक्

evaṃ varṣadvayaṃ tasya vyatikrāṃtaṃ tathā sataḥ ||

janmato dvādaśe varṣe tadvaco nāraderitam

||37||

एवं वर्षद्वयं तस्य व्यतिक्रांतं तथा सतः ॥

जन्मतो द्वादशे वर्षे तद्वचो नारदेरितम्

satyaṃ kariṣyannivatamabhyagātkuliśāyudhaḥ ||

uvāca ca varaṃ brūhi dadmi tanmanasi sthitam

||38||

सत्यं करिष्यन्निवतमभ्यगात्कुलिशायुधः ॥

उवाच च वरं ब्रूहि दद्मि तन्मनसि स्थितम्

ahaṃ śatakraturvipra prasannosmi śubhavrataiḥ ||

ityākarṇya maheṃdrasya vākyaṃ munikumārakaḥ

||39||

अहं शतक्रतुर्विप्र प्रसन्नोस्मि शुभव्रतैः ॥

इत्याकर्ण्य महेंद्रस्य वाक्यं मुनिकुमारकः

uvāca madhuraṃ dhīraḥ kīravanmadhurākṣaram ||

maghavanvṛtraśatro tvāṃ jāne kuliśapāṇinam

||140||

उवाच मधुरं धीरः कीरवन्मधुराक्षरम् ॥

मघवन्वृत्रशत्रो त्वां जाने कुलिशपाणिनम्

nāhaṃ vṛṇe varaṃ tvattaḥ śaṃkaro varadosti me

||41||

नाहं वृणे वरं त्वत्तः शंकरो वरदोस्ति मे

iṃdra uvāca

na mattaḥ śaṃkarostvanyo devadevosmyahaṃ śiśo ||

vihāya bāliśatvaṃ tvaṃ varayācasva māṃ varam

||42||

न मत्तः शंकरोस्त्वन्यो देवदेवोस्म्यहं शिशो ॥

विहाय बालिशत्वं त्वं वरयाचस्व मां वरम्

brāhmaṇa uvāca

gacchāhalyāpate'sādho gotrāre pākaśāsana ||

na prārthaye paśupateranyadevāṃtaraṃ sphuṭam

||43||

गच्छाहल्यापतेऽसाधो गोत्रारे पाकशासन ॥

न प्रार्थये पशुपतेरन्यदेवांतरं स्फुटम्

iti tasya vacaḥ śrutvā krodhasaṃraktalocanaḥ ||

udyamya kuliśaṃ ghoraṃ bhīṣayāmāsa bālakam

||44||

इति तस्य वचः श्रुत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः ॥

उद्यम्य कुलिशं घोरं भीषयामास बालकम्

sa dṛṣṭvā bālako vajraṃ vidyujjvālāśatākulam ||

smarannāradavākyaṃ ca mumūrccha bhayavihvalaḥ

||45||

स दृष्ट्वा बालको वज्रं विद्युज्ज्वालाशताकुलम् ॥

स्मरन्नारदवाक्यं च मुमूर्च्छ भयविह्वलः

atha gaurīpatiḥ śaṃbhurāvirāsīttamonudaḥ ||

uttiṣṭhottiṣṭha bhadraṃ te sparśaiḥ saṃjīvayanniva

||46||

अथ गौरीपतिः शंभुराविरासीत्तमोनुदः ॥

उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते स्पर्शैः संजीवयन्निव

unmīlya netrakamale supte iva divākṣaye ||

apaśyadagre cotthāya śaṃbhumarkaśatādhikam

||47||

उन्मील्य नेत्रकमले सुप्ते इव दिवाक्षये ॥

अपश्यदग्रे चोत्थाय शंभुमर्कशताधिकम्

bhāle locanamālokya kaṃṭhe kālaṃ vṛṣadhvajam ||

vāmāṃgasaṃniviṣṭādritanayaṃ caṃ draśekharam

||48||

भाले लोचनमालोक्य कंठे कालं वृषध्वजम् ॥

वामांगसंनिविष्टाद्रितनयं चं द्रशेखरम्

kapardena virājaṃtaṃ triśūlājagavāyudham ||

sphuratkarpūragaurāṃgaṃ pariṇaddha gajājinam

||49||

कपर्देन विराजंतं त्रिशूलाजगवायुधम् ॥

स्फुरत्कर्पूरगौरांगं परिणद्ध गजाजिनम्

parijñāya mahādevaṃ guruvākyata āgamāt ||

harṣa bāṣpākulaḥ sanna kaṭho romāṃcakaṃcukaḥ

||150||

परिज्ञाय महादेवं गुरुवाक्यत आगमात् ॥

हर्ष बाष्पाकुलः सन्न कठो रोमांचकंचुकः

kṣaṇaṃsthagitavattasthau citrakṛtrimaputrakaḥ ||

yathātathā susaṃpanno vismṛtyātmānameva ca

||51||

क्षणंस्थगितवत्तस्थौ चित्रकृत्रिमपुत्रकः ॥

यथातथा सुसंपन्नो विस्मृत्यात्मानमेव च

na stotuṃ na namaskartuṃ kiṃcidvijñaptumeva ca ||

yadāsanaśaśākālaṃ tadā smitvā''ha śaṃkaraḥ

||52||

न स्तोतुं न नमस्कर्तुं किंचिद्विज्ञप्तुमेव च ॥

यदासनशशाकालं तदा स्मित्वाऽऽह शंकरः

īśvara uvāca

śiśo gṛhapate śakrādvajrodyataparādaho ||

jñāto bhītosi mā bhaiṣīrjijñāsā te kṛtā mayā

||53||

शिशो गृहपते शक्राद्वज्रोद्यतपरादहो ॥

ज्ञातो भीतोसि मा भैषीर्जिज्ञासा ते कृता मया

mama bhaktasya no śakro na vajraṃ nāṃtakopi vā ||

prabhavediṃdrarūpeṇa mayaiva tvaṃ hi bhāṣitaḥ

||54||

मम भक्तस्य नो शक्रो न वज्रं नांतकोपि वा ॥

प्रभवेदिंद्ररूपेण मयैव त्वं हि भाषितः

varaṃ dadāmi te bhadra tvamagnipadabhāgbhava ||

sarveṣāmeva devānāṃ vadanaṃ tvaṃ bhaviṣyasi

||55||

वरं ददामि ते भद्र त्वमग्निपदभाग्भव ॥

सर्वेषामेव देवानां वदनं त्वं भविष्यसि

sarveṣāmeva bhūtānāṃ tvamagneṃ'taścaro bhava ||

dharmarājeṃdrayormadhye digīśo rājyamāpnuhi

||56||

सर्वेषामेव भूतानां त्वमग्नेंऽतश्चरो भव ॥

धर्मराजेंद्रयोर्मध्ये दिगीशो राज्यमाप्नुहि

tvayedaṃ sthāpitaṃ liṃgaṃ tava nāmnā bhaviṣyati ||

agnīśvaraṃ iti khyātaṃ sarvatejobhibṛṃhaṇam

||57||

त्वयेदं स्थापितं लिंगं तव नाम्ना भविष्यति ॥

अग्नीश्वरं इति ख्यातं सर्वतेजोभिबृंहणम्

agnīśvarasya bhaktānāṃ na bhayaṃ vidyudagnijam ||

agnimāṃdya bhayaṃ naiva nākālamaraṇaṃ kvacit

||58||

अग्नीश्वरस्य भक्तानां न भयं विद्युदग्निजम् ॥

अग्निमांद्य भयं नैव नाकालमरणं क्वचित्

agnīśvaraṃ samabhyarcya kāśyāṃ sarvasamṛddhidam ||

anyatrāpi mṛto daivādagniloke mahīyate

||59||

अग्नीश्वरं समभ्यर्च्य काश्यां सर्वसमृद्धिदम् ॥

अन्यत्रापि मृतो दैवादग्निलोके महीयते

tataḥ kāśīṃ punaḥ prāpya kalpāṃte mokṣamāpnuyāt ||

vīreśvarasya pūrveṇa gaṃgāyāḥ paścime taṭe

||160||

ततः काशीं पुनः प्राप्य कल्पांते मोक्षमाप्नुयात् ॥

वीरेश्वरस्य पूर्वेण गंगायाः पश्चिमे तटे

agnīśvaraṃ samārādhya vahniloke vasennaraḥ ||

pitṛbhyāṃ svajanaiḥ sārdhaṃ mitrabaṃdhusamāyutaḥ

||61||

अग्नीश्वरं समाराध्य वह्निलोके वसेन्नरः ॥

पितृभ्यां स्वजनैः सार्धं मित्रबंधुसमायुतः

vimānamidamāruhya prayāhyeva diśaḥpate ||

ityuktvānīya tadbaṃdhūn pitrośca paripaśyatoḥ ||

dikpatitve'bhiṣicyāgniṃ tatra liṃge śivoviśat

||62||

विमानमिदमारुह्य प्रयाह्येव दिशःपते ॥

इत्युक्त्वानीय तद्बंधून् पित्रोश्च परिपश्यतोः ॥

दिक्पतित्वेऽभिषिच्याग्निं तत्र लिंगे शिवोविशत्

gaṇāvūcatuḥ

itthamagnisvarūpaṃ te śivaśarmanpravarṇitam ||

kimanyacchrotukāmosi kathayāvastadīraya

||163||

इत्थमग्निस्वरूपं ते शिवशर्मन्प्रवर्णितम् ॥

किमन्यच्छ्रोतुकामोसि कथयावस्तदीरय

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthe kāśīkhaṃḍe pūrvāddheṃ vahnilokavarṇanaṃ nāmaikādaśo'dhyāyaḥ || 11 ||