uttareśvaramāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
catvāriṃśattamaṃ viddhi caturbhiradhikaṃ param ||
yasya darśanamātreṇa samīhitaphalaṃ labhet ||
uttareśamiti khyātaṃ samīhi taphalapradam
||1||चत्वारिंशत्तमं विद्धि चतुर्भिरधिकं परम् ॥
यस्य दर्शनमात्रेण समीहितफलं लभेत् ॥
उत्तरेशमिति ख्यातं समीहि तफलप्रदम्
purā niyuktāḥ śakreṇa ye meghā vṛṣṭikārakāḥ ||
taiḥ plāvitaṃ jagatsarvaṃ saparvatamahītalam
||2||पुरा नियुक्ताः शक्रेण ये मेघा वृष्टिकारकाः ॥
तैः प्लावितं जगत्सर्वं सपर्वतमहीतलम्
ekārṇave tato jāte devā bhītā varānane ||
niḥsvādhyāyavaṣaṭkārāḥ svadhāsvāhāvivarjitāḥ
||3||एकार्णवे ततो जाते देवा भीता वरानने ॥
निःस्वाध्यायवषट्काराः स्वधास्वाहाविवर्जिताः
naivāpyāyanamasmākaṃ vinā homena jāyate ||
vayamāpyāyitā viprairyajñabhāgairyathocitaiḥ
||4||नैवाप्यायनमस्माकं विना होमेन जायते ॥
वयमाप्यायिता विप्रैर्यज्ञभागैर्यथोचितैः
teṣāṃ vayaṃ prayacchāmaḥ kāmānyajñādipūjitāḥ ||
nāsti tatsarvamevaitadanyonyamavadansurāḥ
||5||तेषां वयं प्रयच्छामः कामान्यज्ञादिपूजिताः ॥
नास्ति तत्सर्वमेवैतदन्योन्यमवदन्सुराः
dṛṣṭvā pṛṣvīṃ jale magnāṃ brahmāṇaṃ śaraṇaṃ gatāḥ ||
kathayāmāsuratyugraṃ namaskṛtya pitāmaham
||6||दृष्ट्वा पृष्वीं जले मग्नां ब्रह्माणं शरणं गताः ॥
कथयामासुरत्युग्रं नमस्कृत्य पितामहम्
ekārṇavā mahī jātā vinaṣṭāḥ kratavaḥ prabho ||
niḥsvādhyāyavaṣaṭkāraṃ jagajjātaṃ pitāmaha
||7||एकार्णवा मही जाता विनष्टाः क्रतवः प्रभो ॥
निःस्वाध्यायवषट्कारं जगज्जातं पितामह
devānāṃ vacanaṃ śrutvā brahmā lokapitāmahaḥ ||
muhūrtta ciṃtayāmāsa kimetaditi vismitaḥ
||8||देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥
मुहूर्त्त चिंतयामास किमेतदिति विस्मितः
akāle pralayaḥ kasmānnimagnā pṛthivī jale ||
gatā sṛṣṭirmadīyā tu vyarthaṃ jātaṃ vaco mama
||9||अकाले प्रलयः कस्मान्निमग्ना पृथिवी जले ॥
गता सृष्टिर्मदीया तु व्यर्थं जातं वचो मम
iti saṃciṃtya hṛdaye sasmāra balasūdanam ||
smṛtamātrastu balahā hyājagāma pitāmaham
||10||इति संचिंत्य हृदये सस्मार बलसूदनम् ॥
स्मृतमात्रस्तु बलहा ह्याजगाम पितामहम्
provāca vacanaṃ śrutvā nama skṛtya pitāmaham ||
smṛto'haṃ kena kāryeṇa dehyājñāṃ me pitāmaha
||11||प्रोवाच वचनं श्रुत्वा नम स्कृत्य पितामहम् ॥
स्मृतोऽहं केन कार्येण देह्याज्ञां मे पितामह
brahmaṇoktastadā śakraḥ kimarthaṃ plāvitā mahī ||
asaṃbaddhaistvadīyaiśca meghaiḥ kiṃ sahasā kṛtam
||12||ब्रह्मणोक्तस्तदा शक्रः किमर्थं प्लाविता मही ॥
असंबद्धैस्त्वदीयैश्च मेघैः किं सहसा कृतम्
tataḥ sarve samāhūtā meghāḥ śakreṇa pārvati ||
pitāmahasamakṣaṃ tu samāyātāśca tatkṣaṇāt
||13||ततः सर्वे समाहूता मेघाः शक्रेण पार्वति ॥
पितामहसमक्षं तु समायाताश्च तत्क्षणात्
pitāmahena śakreṇa maryādā ca kṛtā tadā ||
gajonāma mahāmeghaḥ pūrvasyāṃ diśi nirmitaḥ
||14||पितामहेन शक्रेण मर्यादा च कृता तदा ॥
गजोनाम महामेघः पूर्वस्यां दिशि निर्मितः
gajākāraistato meghaiḥ sahasrairdaśabhirvṛtaḥ ||
gavayo dakṣiṇāmāśāṃ ṣaṭ sahasrādhipaḥ kṛtaḥ
||15||गजाकारैस्ततो मेघैः सहस्रैर्दशभिर्वृतः ॥
गवयो दक्षिणामाशां षट् सहस्राधिपः कृतः
śarabhaḥ paścimāmāśāṃ sahasrādhipatiḥ kṛtaḥ ||
uttaronāma yo megho meghaiḥ koṭibhirāvṛtaḥ
||16||शरभः पश्चिमामाशां सहस्राधिपतिः कृतः ॥
उत्तरोनाम यो मेघो मेघैः कोटिभिरावृतः
uttarasyāṃ diśi tadā prabhutve saṃpratiṣṭhitaḥ ||
maryādā ca kṛtā devi brahmaṇā vāsavena tu
||17||उत्तरस्यां दिशि तदा प्रभुत्वे संप्रतिष्ठितः ॥
मर्यादा च कृता देवि ब्रह्मणा वासवेन तु
prāvṛṭkāle ca varṣadhvaṃ nakṣatrairjalajaidrutam ||
ārdrādisvātiparyaṃtaṃ nakṣatrada śakaṃ smṛtam
||18||प्रावृट्काले च वर्षध्वं नक्षत्रैर्जलजैद्रुतम् ॥
आर्द्रादिस्वातिपर्यंतं नक्षत्रद शकं स्मृतम्
brahmaśakravacaḥ śrutvā tatheti kṛtaniścayāḥ ||
vavṛṣurniyate kāle tannāmāni bhavaṃti hi
||19||ब्रह्मशक्रवचः श्रुत्वा तथेति कृतनिश्चयाः ॥
ववृषुर्नियते काले तन्नामानि भवंति हि
evaṃ vyavasthite loke maryādāyāṃ sthitā ghanāḥ ||
brāhmaṇā vijvarā jātāstridaśā muditā bhṛśam
||20||एवं व्यवस्थिते लोके मर्यादायां स्थिता घनाः ॥
ब्राह्मणा विज्वरा जातास्त्रिदशा मुदिता भृशम्
krūragrahairatho ruddhāste meghā vṛṣṭikārakāḥ ||
śanaiścareṇa bhaumena bhāskareṇātha ketunā
||21||क्रूरग्रहैरथो रुद्धास्ते मेघा वृष्टिकारकाः ॥
शनैश्चरेण भौमेन भास्करेणाथ केतुना
pīḍitāḥ śaraṇaṃ jagmurvāsavaṃ bhayavihvalāḥ ||
niveditaṃ bhayātsarvaṃ namaskṛtya punaḥpunaḥ
||22||पीडिताः शरणं जग्मुर्वासवं भयविह्वलाः ॥
निवेदितं भयात्सर्वं नमस्कृत्य पुनःपुनः
meghānāṃ vacanaṃ śrutvā saṃtra sto vāsavastadā ||
uvāca vacanaṃ teṣāṃ nāhaṃ śakto nivāraṇe ||
grahāṇāmasamartho'haṃ sarvadaiva payodharāḥ
||23||मेघानां वचनं श्रुत्वा संत्र स्तो वासवस्तदा ॥
उवाच वचनं तेषां नाहं शक्तो निवारणे ॥
ग्रहाणामसमर्थोऽहं सर्वदैव पयोधराः
ahaṃ rājyātparibhraṣṭaḥ kṛtaḥ krūragrahaiḥ purā ||
sthāpito'haṃ kadācicca suprasannairgrahaiḥ pade
||24||अहं राज्यात्परिभ्रष्टः कृतः क्रूरग्रहैः पुरा ॥
स्थापितोऽहं कदाचिच्च सुप्रसन्नैर्ग्रहैः पदे
mama mānyāśca pūjyāśca grahā eva yatodhikāḥ ||
grahāḥ srarvaharāḥ proktā iti me varttate matiḥ
||25||मम मान्याश्च पूज्याश्च ग्रहा एव यतोधिकाः ॥
ग्रहाः स्रर्वहराः प्रोक्ता इति मे वर्त्तते मतिः
etasminnaṃtare bhūmau saṃjātā śatavārṣikī ||
anāvṛṣṭirmahāraudrā sarvaprāṇivināśinī
||26||एतस्मिन्नंतरे भूमौ संजाता शतवार्षिकी ॥
अनावृष्टिर्महारौद्रा सर्वप्राणिविनाशिनी
asthikaṃkālaśakalā śvetaparvatasannibhā ||
pṛthivī tatkṣaṇājjātā vinā toyena pārvati
||27||अस्थिकंकालशकला श्वेतपर्वतसन्निभा ॥
पृथिवी तत्क्षणाज्जाता विना तोयेन पार्वति
devāḥ sarve punarbhītā brahmāṇaṃ śaraṇaṃ gatāḥ ||
ūcuśca praṇatāḥ sarve trāhi naḥ śaraṇāgatān
||28||देवाः सर्वे पुनर्भीता ब्रह्माणं शरणं गताः ॥
ऊचुश्च प्रणताः सर्वे त्राहि नः शरणागतान्
anāvṛṣṭyā jagatsarvaṃ pīḍitaṃ ca pitāmaha ||
akāle pralayo jātaḥ punareva ca tādṛśaḥ
||29||अनावृष्ट्या जगत्सर्वं पीडितं च पितामह ॥
अकाले प्रलयो जातः पुनरेव च तादृशः
tvayā ca vāsavenaiva niyuktā ye payodharāḥ ||
kūragrahairatīvograiḥ pīḍitāste pitāmaha
||30||त्वया च वासवेनैव नियुक्ता ये पयोधराः ॥
कूरग्रहैरतीवोग्रैः पीडितास्ते पितामह
devānāṃ vacanaṃ śrutvā brahmā lokapitāmahaḥ ||
ahaṃ bibhemi bho devā grahaistairbalavattaraiḥ
||31||देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥
अहं बिभेमि भो देवा ग्रहैस्तैर्बलवत्तरैः
sarvaṃ jānāmi māhātmyaṃ grahāṇāṃ krūracetasām ||
śanaiścareṇa vakreṇa bhavaṃtaḥ pīḍitāḥ sadā
||32||सर्वं जानामि माहात्म्यं ग्रहाणां क्रूरचेतसाम् ॥
शनैश्चरेण वक्रेण भवंतः पीडिताः सदा
varuṇo yādasāṃ nātho maṃgalena prapīḍitaḥ ||
rājyabhraṣṭastu bahudhā ketunā vāsavaḥ kṛtaḥ
||33||वरुणो यादसां नाथो मंगलेन प्रपीडितः ॥
राज्यभ्रष्टस्तु बहुधा केतुना वासवः कृतः
śiraśchedo mayā prāpto vakreṇa raviṇā purā ||
ekaikaśaḥ samarthāste kiṃ punaḥ saṃghaśastvamī ||
tasmātsarve mahādevaṃ gacchāmaḥ śaraṇaṃ vayam
||34||शिरश्छेदो मया प्राप्तो वक्रेण रविणा पुरा ॥
एकैकशः समर्थास्ते किं पुनः संघशस्त्वमी ॥
तस्मात्सर्वे महादेवं गच्छामः शरणं वयम्
brahmaṇo vacanaṃ śrutvā sarve devāḥ savāsavāḥ|
. brahmāṇaṃ ca puraskṛtya māmava śaraṇaṃ gatāḥ
||35||ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा सर्वे देवाः सवासवाः।
. ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य मामव शरणं गताः
ukto'haṃ tridaśaiḥ sarvaiḥ pāhi naḥ śaraṇāgatān ||
tvaṃ no dhātā vidhātā ca sṛṣṭisaṃhārakārakaḥ
||36||उक्तोऽहं त्रिदशैः सर्वैः पाहि नः शरणागतान् ॥
त्वं नो धाता विधाता च सृष्टिसंहारकारकः
krūragrahairmahādeva ruddhā meghāḥ samaṃtataḥ ||
na kurvaṃti prabho vṛṣṭimanāvṛṣṭiḥ sudāruṇā ||
sarvaprāṇivināśāya saṃjātā śatavārṣikī ||
teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā mayā jñātaṃ varānane ||
krūragrahāṇāṃ sāmarthyaṃ yathā ca viditaṃ mama
||38||क्रूरग्रहैर्महादेव रुद्धा मेघाः समंततः ॥
न कुर्वंति प्रभो वृष्टिमनावृष्टिः सुदारुणा ॥
सर्वप्राणिविनाशाय संजाता शतवार्षिकी ॥
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा मया ज्ञातं वरानने ॥
क्रूरग्रहाणां सामर्थ्यं यथा च विदितं मम
iti jñātvā mahādevi upāyaściṃtito mayā ||
uttaro nāma yo megho meghaiḥ koṭibhirāvṛtaḥ ||
āhūtastatkṣaṇātprāptaḥ kiṃ karomītyuvāca ha
||39||इति ज्ञात्वा महादेवि उपायश्चिंतितो मया ॥
उत्तरो नाम यो मेघो मेघैः कोटिभिरावृतः ॥
आहूतस्तत्क्षणात्प्राप्तः किं करोमीत्युवाच ह
mayā prokto mamādeśādgaccha tvaṃ ghanasaṃyutaḥ ||
mahākālavanaṃ ramyaṃ vāṃchitārthaphalapradam
||40||मया प्रोक्तो ममादेशाद्गच्छ त्वं घनसंयुतः ॥
महाकालवनं रम्यं वांछितार्थफलप्रदम्
gaṃgeśvarasya devasya dakṣiṇe liṃgamuttamam ||
tamārādhaya yatnena sa te dāsyati vāṃchitam
||41||गंगेश्वरस्य देवस्य दक्षिणे लिंगमुत्तमम् ॥
तमाराधय यत्नेन स ते दास्यति वांछितम्
evamukto mayā megha uttaro meghasaṃyutaḥ ||
jagāma tvarayā yukto mahākālavanottame
||42||एवमुक्तो मया मेघ उत्तरो मेघसंयुतः ॥
जगाम त्वरया युक्तो महाकालवनोत्तमे
dṛṣṭvā vṛṣṭikaraṃ liṃgaṃ pūjayāmāsa bhaktitaḥ ||
śiprājalaṃ gṛhītvā tu snātvā snātvā prayatnataḥ ||
tāvadyāvajjalaṃ śiprāṃ punarevāgataṃ priye
||43||दृष्ट्वा वृष्टिकरं लिंगं पूजयामास भक्तितः ॥
शिप्राजलं गृहीत्वा तु स्नात्वा स्नात्वा प्रयत्नतः ॥
तावद्यावज्जलं शिप्रां पुनरेवागतं प्रिये
etasminnaṃtare tasmādudbhūtaṃ dhūmamaṃḍalam ||
liṃgamadhyādvarārohe jvālāmālākulaṃ mahat
||44||एतस्मिन्नंतरे तस्मादुद्भूतं धूममंडलम् ॥
लिंगमध्याद्वरारोहे ज्वालामालाकुलं महत्
tato jvālāmayaṃ sarva mabhūdambaragocaram ||
tasya jvālāsamūhena dagdhaṃ vai grahamaṃḍalam
||45||ततो ज्वालामयं सर्व मभूदम्बरगोचरम् ॥
तस्य ज्वालासमूहेन दग्धं वै ग्रहमंडलम्
sanakṣatrapathaṃ yāvattato bhītā grahāḥ priye ||
tameva śaraṇaṃ prāptā dhūmajvālākulānanāḥ
||46||सनक्षत्रपथं यावत्ततो भीता ग्रहाः प्रिये ॥
तमेव शरणं प्राप्ता धूमज्वालाकुलाननाः
tato brahmā ca viṣṇuśca taddṛṣṭvā mahadadbhutam ||
devairvṛtaḥ sahasrākṣo liṃgāṃtikamupāgataḥ
||47||ततो ब्रह्मा च विष्णुश्च तद्दृष्ट्वा महदद्भुतम् ॥
देवैर्वृतः सहस्राक्षो लिंगांतिकमुपागतः
talliṃgaṃ sumahājvālaṃ jvālābhiḥ pūritāṃbaram ||
duḥprekṣyaṃ durvidaṃ bhīmaṃ varddhamānaṃ dadarśa saḥ
||48||तल्लिंगं सुमहाज्वालं ज्वालाभिः पूरितांबरम् ॥
दुःप्रेक्ष्यं दुर्विदं भीमं वर्द्धमानं ददर्श सः
akṣṇornimeṣamātreṇa vavṛdhe yojanāyutam ||
dṛṣṭvā tu varddhamānasya liṃgasyātya dbhutākṛtim ||
sureśo mohamāpanno visaṃjñāśca grahāstadā
||49||अक्ष्णोर्निमेषमात्रेण ववृधे योजनायुतम् ॥
दृष्ट्वा तु वर्द्धमानस्य लिंगस्यात्य द्भुताकृतिम् ॥
सुरेशो मोहमापन्नो विसंज्ञाश्च ग्रहास्तदा
tatastu tasya liṃgasya vāridhārā viniḥsṛtāḥ ||
ekoddeśādvarārohe dharā tvekārṇa vīkṛtā
||50||ततस्तु तस्य लिंगस्य वारिधारा विनिःसृताः ॥
एकोद्देशाद्वरारोहे धरा त्वेकार्ण वीकृता
liṃgasyānyapradeśāttu vāyuḥ samabhavanmahān ||
itarasminpradeśe tu samūhastaḍitāmabhūt
||51||लिंगस्यान्यप्रदेशात्तु वायुः समभवन्महान् ॥
इतरस्मिन्प्रदेशे तु समूहस्तडितामभूत्
sadhūmā samabhūjjvālā liṃgasyānya pradeśataḥ
||52||सधूमा समभूज्ज्वाला लिंगस्यान्य प्रदेशतः
evamatyadbhutaṃ dṛṣṭvā varddhamānaṃ samaṃtataḥ ||
liṅgamavyaktamudbhūtamāpūritanabho'ntaram
||53||एवमत्यद्भुतं दृष्ट्वा वर्द्धमानं समंततः ॥
लिङ्गमव्यक्तमुद्भूतमापूरितनभोऽन्तरम्
grahāśca vihvalā jātā dhūmenākulite ndriyāḥ ||
tuṣṭuvuśca tadā ligaṃ dahyamānāḥ samaṃtataḥ
||54||ग्रहाश्च विह्वला जाता धूमेनाकुलिते न्द्रियाः ॥
तुष्टुवुश्च तदा लिगं दह्यमानाः समंततः
grahā ūcuḥ
namaḥ surūpāya surārcitāya namo virūpaprakṛtikriyāya ||
namonamo rūpanirāśrayāya jalasvarūpāya namo namaste
||55||नमः सुरूपाय सुरार्चिताय नमो विरूपप्रकृतिक्रियाय ॥
नमोनमो रूपनिराश्रयाय जलस्वरूपाय नमो नमस्ते
iti stuto yadā devi grahaiḥ krūraistadā priye ||
liṃgātprādurabhūtkhasthaḥ svarūpo vigrahākṛtiḥ
||56||इति स्तुतो यदा देवि ग्रहैः क्रूरैस्तदा प्रिये ॥
लिंगात्प्रादुरभूत्खस्थः स्वरूपो विग्रहाकृतिः
bhasmadhūsarasarvāṃgo bhogibhogāṃgadojjvalaḥ ||
himarāśinibhākāro rajatācalanirmalaḥ ||
uvāca caitānpraṇatāngrahānkaṃpitaka ndharāna
||57||भस्मधूसरसर्वांगो भोगिभोगांगदोज्ज्वलः ॥
हिमराशिनिभाकारो रजताचलनिर्मलः ॥
उवाच चैतान्प्रणतान्ग्रहान्कंपितक न्धरान
kiṃ vā kāmaṃ mano'bhīṣṭaṃ bhavadbhyo yaddadāmyaham ||
mamāmoghamidaṃ sarvaṃ darśanaṃ cātidurlabham
||58||किं वा कामं मनोऽभीष्टं भवद्भ्यो यद्ददाम्यहम् ॥
ममामोघमिदं सर्वं दर्शनं चातिदुर्लभम्
bhavadbhyo lokatuṣṭyarthaṃ darśanaṃ hi dadāmyaham ||
evamuktvā grahāḥ sarve procuḥ prāṃjalayastadā
||59||भवद्भ्यो लोकतुष्ट्यर्थं दर्शनं हि ददाम्यहम् ॥
एवमुक्त्वा ग्रहाः सर्वे प्रोचुः प्रांजलयस्तदा
yadi deyo varo deva yadi tuṣṭo'si śaṃkara ||
karmāraṃbheṣu sarveṣu pūjā' smākaṃ yathā bhavet ||
tathā kuru mahādeva tena tṛptirbhaviṣyati
||60||यदि देयो वरो देव यदि तुष्टोऽसि शंकर ॥
कर्मारंभेषु सर्वेषु पूजाऽ स्माकं यथा भवेत् ॥
तथा कुरु महादेव तेन तृप्तिर्भविष्यति
evaṃ bhaviṣyatītyuktvā meghaṃ cottaramuktavān ||
tuṣṭo'smyahaṃ tu te vatsa gṛhāṇa varamīpsitam
||61||एवं भविष्यतीत्युक्त्वा मेघं चोत्तरमुक्तवान् ॥
तुष्टोऽस्म्यहं तु ते वत्स गृहाण वरमीप्सितम्
tacchrutvā vacanaṃ tatra hyuttaraḥ prāha harṣitaḥ ||
yanme tuṣṭo'si bhagavaṃstanmahyaṃ dīyatāṃ varam
||62||तच्छ्रुत्वा वचनं तत्र ह्युत्तरः प्राह हर्षितः ॥
यन्मे तुष्टोऽसि भगवंस्तन्मह्यं दीयतां वरम्
yadāsmākaṃ mahābādhāṃ kadā kopi kariṣyati ||
tadā vṛṣṭirvidhātabyā tvayā deva sadā bhuvi
||63||यदास्माकं महाबाधां कदा कोपि करिष्यति ॥
तदा वृष्टिर्विधातब्या त्वया देव सदा भुवि
rakṣā kāryā ca meghānāṃ rakṣaṇīyāstvayā vayam ||
evamastviti tenoktaṃ liṃgena nagagātraje
||64||रक्षा कार्या च मेघानां रक्षणीयास्त्वया वयम् ॥
एवमस्त्विति तेनोक्तं लिंगेन नगगात्रजे
adyaprabhṛti te nāmnā khyātiṃ yāsyāmi bhūtale. ||
uttareśvarasaṃjño'haṃ prabhaviṣyāmi na saṃśayaḥ
||65||अद्यप्रभृति ते नाम्ना ख्यातिं यास्यामि भूतले. ॥
उत्तरेश्वरसंज्ञोऽहं प्रभविष्यामि न संशयः
ye māṃ saṃpūjayiṣyaṃti bhaktyā paramayā yutāḥ ||
teṣāṃ dāsyāmi satataṃ vāṃchitārthaphalaṃ bhuvi
||66||ये मां संपूजयिष्यंति भक्त्या परमया युताः ॥
तेषां दास्यामि सततं वांछितार्थफलं भुवि
paśyaṃti prayatā ye māṃ kṛtvā niyamapūrvakam ||
te yāsyaṃti puraṃ śaivaṃ yāvatkalpāṣṭakāyutam
||67||पश्यंति प्रयता ये मां कृत्वा नियमपूर्वकम् ॥
ते यास्यंति पुरं शैवं यावत्कल्पाष्टकायुतम्
ārūḍhāḥ sūryasaṃkāśairvimānaiḥ sārvakāmikaiḥ ||
rudrakanyāsamākīrṇairhaṃsasārasasaṃyutaiḥ
||68||आरूढाः सूर्यसंकाशैर्विमानैः सार्वकामिकैः ॥
रुद्रकन्यासमाकीर्णैर्हंससारससंयुतैः
nṛtya vāditranirghuṣṭairutkaṭadhvanināditaiḥ ||
dodhūyamānaiśca naraiḥ stūyamānāḥ surāsuraiḥ
||69||नृत्य वादित्रनिर्घुष्टैरुत्कटध्वनिनादितैः ॥
दोधूयमानैश्च नरैः स्तूयमानाः सुरासुरैः
prasaṃgādbhaktihīno'pi yo māṃ paśyatyaśāṭhyataḥ ||
aiśvaryaṃ tasya dāsyāmi hyuttareṣu kuruṣvatha
||70||प्रसंगाद्भक्तिहीनोऽपि यो मां पश्यत्यशाठ्यतः ॥
ऐश्वर्यं तस्य दास्यामि ह्युत्तरेषु कुरुष्वथ
smariṣyati ca yo nityaṃ prabhāte cottareśvaram ||
sa yāti paramaṃ sthānaṃ dāhapralayavarjitam
||71||स्मरिष्यति च यो नित्यं प्रभाते चोत्तरेश्वरम् ॥
स याति परमं स्थानं दाहप्रलयवर्जितम्
eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ ||
uttareśvaradevasya śṛṇu trilocaneśvaram
||72||एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ॥
उत्तरेश्वरदेवस्य शृणु त्रिलोचनेश्वरम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe caturaśītiliṅgamāhātmya uttareśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma catuścatvāriṃśo'dhyāyaḥ || 44 ||