मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Caturaśītiliṅgamāhātmyam, adhyāya 13

3
Avantīkhaṇḍaḥ · Caturaśītiliṅgamāhātmyam · 13

kāmeśvaramāhātmyavarṇanam

hara uvāca

viddhi kāmeśvaraṃ devi tatra liṃgaṃ trayodaśam ||

yasya darśanamātreṇa saubhāgyaṃ jāyate śubham

||1||

विद्धि कामेश्वरं देवि तत्र लिंगं त्रयोदशम् ॥

यस्य दर्शनमात्रेण सौभाग्यं जायते शुभम्

brahmaṇo dhyāyamānasya prajākāmasya pārvati ||

utpanno'rkaprabhākāro lāvaṇyanicayo mahān ||

alaṃkārāvṛtaḥ kāṃto divyamaṃḍanamaṃḍitaḥ

||2||

ब्रह्मणो ध्यायमानस्य प्रजाकामस्य पार्वति ॥

उत्पन्नोऽर्कप्रभाकारो लावण्यनिचयो महान् ॥

अलंकारावृतः कांतो दिव्यमंडनमंडितः

taṃ dṛṣṭvā paramaṃ divyaṃ kāṃtaṃ saubhāgyaśobhitam ||

apratarkyamavijñeyaṃ brahmā provāca taṃ tadā

||3||

तं दृष्ट्वा परमं दिव्यं कांतं सौभाग्यशोभितम् ॥

अप्रतर्क्यमविज्ञेयं ब्रह्मा प्रोवाच तं तदा

ko bhavānkiṃ nimittaṃ tu iha vā kimupāgataḥ ||

vada tvaṃ manmathākāra kaṃdarpa iva lakṣyame

||4||

को भवान्किं निमित्तं तु इह वा किमुपागतः ॥

वद त्वं मन्मथाकार कंदर्प इव लक्ष्यमे

brahmaṇo vacanaṃ śrutvā proktaṃ tenaiva sādaram ||

ahaṃ te sṛṣṭikāmasya bhāvena vihitoṃśakaḥ ||

prajāpate mahābhāga kiṃ karomi diśasva mām

||5||

ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा प्रोक्तं तेनैव सादरम् ॥

अहं ते सृष्टिकामस्य भावेन विहितोंशकः ॥

प्रजापते महाभाग किं करोमि दिशस्व माम्

brahmovāca

mayā tu sṛṣṭikāmena ye prajāpatayaḥ kṛtāḥ ||

na te śaktāḥ prajāḥ sraṣṭuṃ kāmaite sukhamāpnuyuḥ

||6||

मया तु सृष्टिकामेन ये प्रजापतयः कृताः ॥

न ते शक्ताः प्रजाः स्रष्टुं कामैते सुखमाप्नुयुः

tvamagraṇīḥ prajāsarge tvadadhīnamidaṃ jagat ||

kuru sṛṣṭiṃ vicitrāṃ ca kaṃdarpa mama śāsanāt

||7||

त्वमग्रणीः प्रजासर्गे त्वदधीनमिदं जगत् ॥

कुरु सृष्टिं विचित्रां च कंदर्प मम शासनात्

ityukto brahmaṇā devi jagāmādarśanaṃ smaraḥ ||

kruddhena brahmaṇā śapto vināśaṃ yāsyasi dhruvam

||8||

इत्युक्तो ब्रह्मणा देवि जगामादर्शनं स्मरः ॥

क्रुद्धेन ब्रह्मणा शप्तो विनाशं यास्यसि ध्रुवम्

madvaco na kṛtaṃ yasmādbhavanetrodbhavāgninā ||

tacchrutvā dāruṇaṃ śāpaṃ kaṃdarpo bhayavihvalaḥ ||

brahmāṇaṃ praṇato bhūtvā prahvaḥ prāṃjalirabravīt

||9||

मद्वचो न कृतं यस्माद्भवनेत्रोद्भवाग्निना ॥

तच्छ्रुत्वा दारुणं शापं कंदर्पो भयविह्वलः ॥

ब्रह्माणं प्रणतो भूत्वा प्रह्वः प्रांजलिरब्रवीत्

prasīda devadeveśa ananyagatike mayi ||

nahi nirbharatāṃ yāṃti prabhūṇāmāśrite ruṣaḥ

||10||

प्रसीद देवदेवेश अनन्यगतिके मयि ॥

नहि निर्भरतां यांति प्रभूणामाश्रिते रुषः

brahmovāca

yasmātte bhaktiratulā mamopari mahāmate ||

tasmātsthānāni dattāni tava dvādaśa saṃkhyayā

||11||

यस्मात्ते भक्तिरतुला ममोपरि महामते ॥

तस्मात्स्थानानि दत्तानि तव द्वादश संख्यया

kāminīnāṃ kaṭākṣeṣu keśapāśeṣu caiva hi ||

jaghanastananābhau tu dormūle'dharapallave

||12||

कामिनीनां कटाक्षेषु केशपाशेषु चैव हि ॥

जघनस्तननाभौ तु दोर्मूलेऽधरपल्लवे

vasaṃte kokilālāpe jyotsnāyāṃ jaladāgame ||

kāmārthe ca mayā dattau sabalau madhumādhavau

||13||

वसंते कोकिलालापे ज्योत्स्नायां जलदागमे ॥

कामार्थे च मया दत्तौ सबलौ मधुमाधवौ

striyo'mṛtamayā dhanyā saṃsāre sārakāraṇam ||

rateścaiva nidhānāni saṃtānārthaṃ vinirmitāḥ

||14||

स्त्रियोऽमृतमया धन्या संसारे सारकारणम् ॥

रतेश्चैव निधानानि संतानार्थं विनिर्मिताः

etābhirvaranārībhirjagadevaṃ vaśīkṛtam ||

strībhirāsaktamanasaḥ kutaḥ puṃso manasvitā

||15||

एताभिर्वरनारीभिर्जगदेवं वशीकृतम् ॥

स्त्रीभिरासक्तमनसः कुतः पुंसो मनस्विता

kṛtaścāpi svavaśatā strīgauravagatasya ca ||

striya eva vināśāya pūrveṣāmamaradviṣām

||16||

कृतश्चापि स्ववशता स्त्रीगौरवगतस्य च ॥

स्त्रिय एव विनाशाय पूर्वेषाममरद्विषाम्

striya eva hi devānāmiṃdrādīnāṃ bhayāśrayāḥ ||

nārībhirlabdhavṛtteśca puruṣasyāpi sarvataḥ

||17||

स्त्रिय एव हि देवानामिंद्रादीनां भयाश्रयाः ॥

नारीभिर्लब्धवृत्तेश्च पुरुषस्यापि सर्वतः

parābhavaḥ prabhavati vivaśatvaṃ ca bhīṣaṇam ||

strībhirājitacittasya sulabho vipadodayaḥ

||18||

पराभवः प्रभवति विवशत्वं च भीषणम् ॥

स्त्रीभिराजितचित्तस्य सुलभो विपदोदयः

ityukto manmatho bhadre brahmaṇā ca visarjitaḥ ||

dattvā vai puṣpakaṃ cāpaṃ tathā vai bāṇapaṃcakam

||19||

इत्युक्तो मन्मथो भद्रे ब्रह्मणा च विसर्जितः ॥

दत्त्वा वै पुष्पकं चापं तथा वै बाणपंचकम्

ratiprītisamāyukto jhaṣaketurmanobhavaḥ ||

viḍaṃbayati lokāṃstrīnsasahāyo dhanurdharaḥ

||20||

रतिप्रीतिसमायुक्तो झषकेतुर्मनोभवः ॥

विडंबयति लोकांस्त्रीन्ससहायो धनुर्धरः

paṃḍitāṃstāpasānvīrānsudhiyaśca jiteṃdriyān ||

kāle kuśalabhāvajñāndevānpitṛgaṇāṃstathā

||21||

पंडितांस्तापसान्वीरान्सुधियश्च जितेंद्रियान् ॥

काले कुशलभावज्ञान्देवान्पितृगणांस्तथा

bhūtapretapiśācāṃśca yakṣagaṃdharvakiṃnarān ||

kṛmikīṭapataṃgāṃśca bhūtagrāmaṃ caturvidham

||22||

भूतप्रेतपिशाचांश्च यक्षगंधर्वकिंनरान् ॥

कृमिकीटपतंगांश्च भूतग्रामं चतुर्विधम्

mamārthe ca kṛto yatnaściṃtayitvā punaḥpunaḥ ||

duḥsādhyaḥ śaṃkaro devaḥ śrūyate bhuvanatraye ||

tasya devasya kaḥ śaktaḥ kṣobhaṇārthaṃ mayā vinā

||23||

ममार्थे च कृतो यत्नश्चिंतयित्वा पुनःपुनः ॥

दुःसाध्यः शंकरो देवः श्रूयते भुवनत्रये ॥

तस्य देवस्य कः शक्तः क्षोभणार्थं मया विना

ityuktvā tu samāyāto yatrāhaṃ tapasi sthitaḥ ||

ratyā yutaḥ sa garveṇa sakhyā'yaṃ madhunāśritaḥ

||24||

इत्युक्त्वा तु समायातो यत्राहं तपसि स्थितः ॥

रत्या युतः स गर्वेण सख्याऽयं मधुनाश्रितः

dṛṣṭavānmāṃ tadā kāmaḥ piṃjakūṭajaṭāsaṭam ||

kiṃcinnimittato'nidraṃ bhogīṃdrakṛtabhūṣaṇam

||25||

दृष्टवान्मां तदा कामः पिंजकूटजटासटम् ॥

किंचिन्निमित्ततोऽनिद्रं भोगींद्रकृतभूषणम्

prekṣamāṇamṛjusthānaṃ nāsāvaṃśāgra locanam ||

tato'vamarakākāramālaṃbyāśrayamātrakam

||26||

प्रेक्षमाणमृजुस्थानं नासावंशाग्र लोचनम् ॥

ततोऽवमरकाकारमालंब्याश्रयमात्रकम्

praviṣṭaḥ kararaṃdhreṇa madano hṛdaye mama ||

ratyarthaṃ kāmataptena saṃsmṛtā bhavatī mayā

||27||

प्रविष्टः कररंध्रेण मदनो हृदये मम ॥

रत्यर्थं कामतप्तेन संस्मृता भवती मया

samādherbhāvanā divyā lakṣyapratyakṣarūpiṇī ||

gatā mama vimalatā tatkṣaṇādeva pārvati

||28||

समाधेर्भावना दिव्या लक्ष्यप्रत्यक्षरूपिणी ॥

गता मम विमलता तत्क्षणादेव पार्वति

unmattatāṃ gato'haṃ vai vikṛtiṃ madanātmikām ||

nirākṛtaṃ mayā devi dhairyamālaṃbya yatnataḥ

||29||

उन्मत्ततां गतोऽहं वै विकृतिं मदनात्मिकाम् ॥

निराकृतं मया देवि धैर्यमालंब्य यत्नतः

dṛṣṭo mayātmahṛdaye manmatho'pathyakārakaḥ ||

dehasthaṃ nirdahiṣyāmi pratyāhāraprayogataḥ

||30||

दृष्टो मयात्महृदये मन्मथोऽपथ्यकारकः ॥

देहस्थं निर्दहिष्यामि प्रत्याहारप्रयोगतः

amānuṣīṃ vrajedyoniṃ yoginaṃ praviśedyadi ||

bāhyāgnau dhāraṇāṃ kṛtvā dehasaṃsthe vinirdahet

||31||

अमानुषीं व्रजेद्योनिं योगिनं प्रविशेद्यदि ॥

बाह्याग्नौ धारणां कृत्वा देहसंस्थे विनिर्दहेत्

etasminnaṃtare so'pi saṃtapto madano bhṛśam ||

icchāśarīro durjñeyo niḥsṛto vyasanātmakaḥ

||32||

एतस्मिन्नंतरे सोऽपि संतप्तो मदनो भृशम् ॥

इच्छाशरीरो दुर्ज्ञेयो निःसृतो व्यसनात्मकः

sahakāratarormūle bhūtvā madhusakhastadā ||

mumoca mohanaṃ nāma mārgaṇaṃ makaradhvajaḥ

||33||

सहकारतरोर्मूले भूत्वा मधुसखस्तदा ॥

मुमोच मोहनं नाम मार्गणं मकरध्वजः

sa cāpi hṛdaye prāpto madīye līlayā śaraḥ ||

tatohaṃ kupito devi netraṃ kṛtvā tṛtīyakam

||34||

स चापि हृदये प्राप्तो मदीये लीलया शरः ॥

ततोहं कुपितो देवि नेत्रं कृत्वा तृतीयकम्

tannetravisphuliṃgena krośatāṃ nākavāsinām ||

gamito bhasmasāttūrṇaṃ kaṃdarpaḥ kāmidarpakaḥ

||35||

तन्नेत्रविस्फुलिंगेन क्रोशतां नाकवासिनाम् ॥

गमितो भस्मसात्तूर्णं कंदर्पः कामिदर्पकः

tasmindagdhe tataḥ kāme ratiḥ śokaparāyaṇā ||

vilalāpa suduḥkhārtā patibhaktiparāyaṇā

||36||

तस्मिन्दग्धे ततः कामे रतिः शोकपरायणा ॥

विललाप सुदुःखार्ता पतिभक्तिपरायणा

hā nātha hā mama prāṇa hā svāminkiṃ jahāsi mām ||

pativratāṃ patiprāṇāṃ kasmānmāṃ tyajasi prabho

||37||

हा नाथ हा मम प्राण हा स्वामिन्किं जहासि माम् ॥

पतिव्रतां पतिप्राणां कस्मान्मां त्यजसि प्रभो

evaṃ ca vilapaṃtīṃ tāṃ vāguvā cāśarīriṇī ||

mā tvaṃ ruda viśālākṣi punareṣa patistava ||

prasādāddevadevasya utthāsyati śivasya ca

||38||

एवं च विलपंतीं तां वागुवा चाशरीरिणी ॥

मा त्वं रुद विशालाक्षि पुनरेष पतिस्तव ॥

प्रसादाद्देवदेवस्य उत्थास्यति शिवस्य च

prārthito'haṃ tato devi tasminnavasare priye ||

eṣa kāmastvayā dagdhaḥ krodhena parameśvara

||39||

प्रार्थितोऽहं ततो देवि तस्मिन्नवसरे प्रिये ॥

एष कामस्त्वया दग्धः क्रोधेन परमेश्वर

yenānena prabho naṣṭā sṛṣṭirvai dharaṇītale ||

kṛpāṃ vidhehi deveśa dīnāyai dehi me patim

||40||

येनानेन प्रभो नष्टा सृष्टिर्वै धरणीतले ॥

कृपां विधेहि देवेश दीनायै देहि मे पतिम्

tato'hamabruvaṃ devi tāṃ ratiṃ dīnabhāṣiṇīm ||

anena madanenādya kṛtaṃ taralitaṃ manaḥ

||41||

ततोऽहमब्रुवं देवि तां रतिं दीनभाषिणीम् ॥

अनेन मदनेनाद्य कृतं तरलितं मनः

tato dagdhaṃ mayāsyāṃgaṃ jīvaye tvatprasādataḥ ||

aṃgaṃ dagdhaṃ mayāsyādya tṛtīyanetravahninā

||42||

ततो दग्धं मयास्यांगं जीवये त्वत्प्रसादतः ॥

अंगं दग्धं मयास्याद्य तृतीयनेत्रवह्निना

tasmādanaṃga evaiṣa prajāsu vicariṣyati ||

anaṃgo'pi yadāvaṃtyāṃ liṃgaṃ saṃsevayiṣyati

||43||

तस्मादनंग एवैष प्रजासु विचरिष्यति ॥

अनंगोऽपि यदावंत्यां लिंगं संसेवयिष्यति

devānāmanukaṃpārthamanaṃgo'sau kṛto mayā ||

tridaśaiśca samādiṣṭaḥ kāmo'vaṃtyāṃ jagāma ha

||44||

देवानामनुकंपार्थमनंगोऽसौ कृतो मया ॥

त्रिदशैश्च समादिष्टः कामोऽवंत्यां जगाम ह

tatra gatvā hyanaṃgo'pi bhaktibhāvasamanvitaḥ ||

dadarśa paramaṃ liṃgaṃ samīhitaphalapradam

||45||

तत्र गत्वा ह्यनंगोऽपि भक्तिभावसमन्वितः ॥

ददर्श परमं लिंगं समीहितफलप्रदम्

proktaṃ tuṣṭena liṃgena kāma kāmamavāpsyasi ||

anaṃgo'pi samarthastvaṃ bhaviṣyasi na saṃśayaḥ

||46||

प्रोक्तं तुष्टेन लिंगेन काम काममवाप्स्यसि ॥

अनंगोऽपि समर्थस्त्वं भविष्यसि न संशयः

janma prāpsyati rukmiṇyā garbhe kṛṣṇasya saṃgamāt ||

bhavitā viśruto loke nāmnā śaṃbarasūdanaḥ

||47||

जन्म प्राप्स्यति रुक्मिण्या गर्भे कृष्णस्य संगमात् ॥

भविता विश्रुतो लोके नाम्ना शंबरसूदनः

anaṃgena tvayā yasmānmanasā toṣi to'pi san ||

tasmātkhyātiṃ gamiṣyāmi tvannāmnā kāma sarvadā

||48||

अनंगेन त्वया यस्मान्मनसा तोषि तोऽपि सन् ॥

तस्मात्ख्यातिं गमिष्यामि त्वन्नाम्ना काम सर्वदा

ye tvāṃ paśyaṃti kaṃdarpaṃ bhaktyā paramayā yutāḥ ||

prāpnuvaṃti gatiṃ nityaṃ te sadānaṃdadāyikām

||49||

ये त्वां पश्यंति कंदर्पं भक्त्या परमया युताः ॥

प्राप्नुवंति गतिं नित्यं ते सदानंददायिकाम्

dīrghāyuṣo bhaviṣyaṃti rūpaṃ teṣāṃ bhaviṣyati ||

kulaṃ ca nirmalaṃ teṣāṃ ye tvāṃ paśyaṃti manmatha

||50||

दीर्घायुषो भविष्यंति रूपं तेषां भविष्यति ॥

कुलं च निर्मलं तेषां ये त्वां पश्यंति मन्मथ

aiśvaryaṃ paramānbhogānstriyo divyakalānvitāḥ ||

arogā saṃtatisteṣāṃ bhaviṣyati na saṃśayaḥ

||51||

ऐश्वर्यं परमान्भोगान्स्त्रियो दिव्यकलान्विताः ॥

अरोगा संततिस्तेषां भविष्यति न संशयः

caitraśuklatrayodaśyāṃ ye māṃ paśyaṃti bhaktitaḥ ||

devalokaṃ samāsādya modiṣyaṃti hi te narāḥ

||52||

चैत्रशुक्लत्रयोदश्यां ये मां पश्यंति भक्तितः ॥

देवलोकं समासाद्य मोदिष्यंति हि ते नराः

yakṣā gaṇeśvarāḥ siddhāḥ siddhagaṃdharvasevitāḥ ||

rudralokaṃ gamiṣyaṃti vimānaiḥ sarvakāmikaiḥ

||53||

यक्षा गणेश्वराः सिद्धाः सिद्धगंधर्वसेविताः ॥

रुद्रलोकं गमिष्यंति विमानैः सर्वकामिकैः

ityuktaḥ kāmadevopi liṃgena parameśvari ||

tatrāśramapadaṃ cakre tasya liṃgasya saṃnidhau

||54||

इत्युक्तः कामदेवोपि लिंगेन परमेश्वरि ॥

तत्राश्रमपदं चक्रे तस्य लिंगस्य संनिधौ

eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ ||

kāmeśvarasya śṛṇvagre kuṭuṃbeśvaravaibhavam

||55||

एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ॥

कामेश्वरस्य शृण्वग्रे कुटुंबेश्वरवैभवम्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṇḍe caturaśītiliṅgamāhātmye kāmeśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma trayodaśo'dhyāyaḥ || 13 ||