āśītikaṃ vijānīhi devaṃ svapneśvaraṃ priye
īśvara uvāca
āśītikaṃ vijānīhi devaṃ svapneśvaraṃ priye ||
yasya darśanamātreṇa duḥsvapnaṃ naśyati dhruvam
||1||आशीतिकं विजानीहि देवं स्वप्नेश्वरं प्रिये ॥
यस्य दर्शनमात्रेण दुःस्वप्नं नश्यति ध्रुवम्
kalmāṣapādeti khyāto loke rājā babhūva ha ||
ikṣvākuvaṃśajo devi tejasā sūryavadbhuvi
||2||कल्माषपादेति ख्यातो लोके राजा बभूव ह ॥
इक्ष्वाकुवंशजो देवि तेजसा सूर्यवद्भुवि
sa kadācidvane rājā vaśiṣṭhasutamaurasam ||
śaktiṃ paramadharmajñaṃ dadarśa vijiteṃdriyam ||
mārgasthitaṃ taponiṣṭhamapagaccheti cābravīt
||3||स कदाचिद्वने राजा वशिष्ठसुतमौरसम् ॥
शक्तिं परमधर्मज्ञं ददर्श विजितेंद्रियम् ॥
मार्गस्थितं तपोनिष्ठमपगच्छेति चाब्रवीत्
amuṃcaṃtaṃ tu paṃthānaṃ tamṛṣiṃ nṛpasattamaḥ ||
jaghāna kaśayā mohāttadā rākṣasavanmunim
||4||अमुंचंतं तु पंथानं तमृषिं नृपसत्तमः ॥
जघान कशया मोहात्तदा राक्षसवन्मुनिम्
kaśāprahārābhihatastataḥ sa munipuṃgavaḥ ||
taṃ śaśāpa ruṣāviṣṭo vāśiṣṭhaḥ krodhamūrchitaḥ
||5||कशाप्रहाराभिहतस्ततः स मुनिपुंगवः ॥
तं शशाप रुषाविष्टो वाशिष्ठः क्रोधमूर्छितः
haṃsi rākṣasavadyasmādrājāpasada tāpasam ||
tasmāttvamadyaprabhṛti puruṣādo bhaviṣyati
||6||हंसि राक्षसवद्यस्माद्राजापसद तापसम् ॥
तस्मात्त्वमद्यप्रभृति पुरुषादो भविष्यति
satataṃ piśitāsaktaścariṣyasi mahīmimām ||
sa tu śaptastadā tena tatkṣaṇādvai nṛpottamaḥ
||7||सततं पिशितासक्तश्चरिष्यसि महीमिमाम् ॥
स तु शप्तस्तदा तेन तत्क्षणाद्वै नृपोत्तमः
jagāma śaraṇaṃ śaktiṃ prasādayituma rhayat ||
yadā na tuṣṭo viprarṣiḥ śaktiḥ paramakopanaḥ ||
prasādyamāno bhūpena tadā tenāpi bhakṣitaḥ
||8||जगाम शरणं शक्तिं प्रसादयितुम र्हयत् ॥
यदा न तुष्टो विप्रर्षिः शक्तिः परमकोपनः ॥
प्रसाद्यमानो भूपेन तदा तेनापि भक्षितः
śaktiṃ taṃ bhakṣayitvā tu vaśiṣṭhasyāparāntu tān ||
bhakṣayāmāsa sahasā siṃhaḥ kṣudramṛgāniva
||9||शक्तिं तं भक्षयित्वा तु वशिष्ठस्यापरान्तु तान् ॥
भक्षयामास सहसा सिंहः क्षुद्रमृगानिव
tadāprabhṛti saṃjātaḥ puruṣādo nṛpottamaḥ ||
rātrau paśyati duḥsvapnānpāpasaṃghena mohitaḥ
||10||तदाप्रभृति संजातः पुरुषादो नृपोत्तमः ॥
रात्रौ पश्यति दुःस्वप्नान्पापसंघेन मोहितः
dṛṣṭvā bhayānakānsvapnānsa rājā paryyatapyata ||
paścāttāpena saṃyukto vilalāpa suduḥkhitaḥ
||11||दृष्ट्वा भयानकान्स्वप्नान्स राजा पर्य्यतप्यत ॥
पश्चात्तापेन संयुक्तो विललाप सुदुःखितः
athāpyuktamamātyaiśca kiṃ karoṣi mahīpate ||
kasmātte niṣprabhā kāṃtirvivarṇo hariṇaḥ kṛśaḥ
||12||अथाप्युक्तममात्यैश्च किं करोषि महीपते ॥
कस्मात्ते निष्प्रभा कांतिर्विवर्णो हरिणः कृशः
sa rājā kathayāmāsa duḥsvapnānanupūrvaśaḥ ||
svapne'haṃ sāgaraṃ śuṣkaṃ candraṃ ca patitaṃ bhuvi
||13||स राजा कथयामास दुःस्वप्नाननुपूर्वशः ॥
स्वप्नेऽहं सागरं शुष्कं चन्द्रं च पतितं भुवि
uparuddhāṃ ca jagatīṃ ghanena tamasā vṛtām ||
ātmānaṃ cāhamadrākṣaṃ malinaṃ muktamūrddhajam
||14||उपरुद्धां च जगतीं घनेन तमसा वृताम् ॥
आत्मानं चाहमद्राक्षं मलिनं मुक्तमूर्द्धजम्
pataṃtamadriśikharātkaluṣe gomaye hrade ||
pibannaṃjalinā tailaṃ hasanniva muhurmuhuḥ
||15||पतंतमद्रिशिखरात्कलुषे गोमये ह्रदे ॥
पिबन्नंजलिना तैलं हसन्निव मुहुर्मुहुः
tailenābhyaktasarvāṃgastailamevāvagāhayan ||
pīṭhe kārṣṇāyase caiva niṣaṇṇo'hamadho mukhaḥ
||16||तैलेनाभ्यक्तसर्वांगस्तैलमेवावगाहयन् ॥
पीठे कार्ष्णायसे चैव निषण्णोऽहमधो मुखः
gāyaṃti pramadā raktā raktamālyānulepanāḥ ||
kṛṣṇāṃbaradharāścānyāḥ kṛṣṇamālyānulepanāḥ
||17||गायंति प्रमदा रक्ता रक्तमाल्यानुलेपनाः ॥
कृष्णांबरधराश्चान्याः कृष्णमाल्यानुलेपनाः
tābhirākṛṣyamāṇo'pi nīto'haṃ dakṣiṇāṃ diśam ||
baddhvā rajjvā suvarṇasya lohasya rajatasya ca
||18||ताभिराकृष्यमाणोऽपि नीतोऽहं दक्षिणां दिशम् ॥
बद्ध्वा रज्ज्वा सुवर्णस्य लोहस्य रजतस्य च
pāṃsukardamayormadhye magnohaṃ lohayaṃtritaḥ ||
kapotaistudyamāno'haṃ gṛdhraiḥ kākaiśca dāruṇaiḥ
||19||पांसुकर्दमयोर्मध्ये मग्नोहं लोहयंत्रितः ॥
कपोतैस्तुद्यमानोऽहं गृध्रैः काकैश्च दारुणैः
sṛgālairbhakṣyamāṇaśca sthito madguramastake ||
ṛkṣavānarayānastho gato'haṃ dakṣiṇāṃ diśam
||20||सृगालैर्भक्ष्यमाणश्च स्थितो मद्गुरमस्तके ॥
ऋक्षवानरयानस्थो गतोऽहं दक्षिणां दिशम्
nadīṃ nimagno niśceṣṭo jalahīnāṃ mahīsamām ||
daṃtairvidārito rātrau rāsabhenāhamardditaḥ
||21||नदीं निमग्नो निश्चेष्टो जलहीनां महीसमाम् ॥
दंतैर्विदारितो रात्रौ रासभेनाहमर्द्दितः
tāḍito hadayetyarthaṃ caraṇairvajrasaṃnibhaiḥ ||
dṛṣṭiśca hanyate'tyarthaṃ vetālairlohaśaṃ kubhiḥ
||22||ताडितो हदयेत्यर्थं चरणैर्वज्रसंनिभैः ॥
दृष्टिश्च हन्यतेऽत्यर्थं वेतालैर्लोहशं कुभिः
karālaiḥ kaṃṭakaiḥ kṛṣṇaiḥ puruṣairudyatāyudhaiḥ ||
svapnehaṃ tāḍitotyarthamapramāṇaiḥ śitaiḥ śaraiḥ
||23||करालैः कंटकैः कृष्णैः पुरुषैरुद्यतायुधैः ॥
स्वप्नेहं ताडितोत्यर्थमप्रमाणैः शितैः शरैः
evametanmayā dṛṣṭamimāṃrātriṃ bhayāvahām ||
saṃkhyāṃ kartuṃ na śakyeta duḥsvapnānaparānbahūn
||24||एवमेतन्मया दृष्टमिमांरात्रिं भयावहाम् ॥
संख्यां कर्तुं न शक्येत दुःस्वप्नानपरान्बहून्
imāṃ tu duḥsvapnagatiṃ nirīkṣya vai hyanekarūpāmaviciṃtitāṃ purā ||
bhayaṃ mahanme hṛdayaṃ na śuddhyati pragṛhya bāhū vilapāmyanāthavat
||25||इमां तु दुःस्वप्नगतिं निरीक्ष्य वै ह्यनेकरूपामविचिंतितां पुरा ॥
भयं महन्मे हृदयं न शुद्ध्यति प्रगृह्य बाहू विलपाम्यनाथवत्
nṛpasya vacanaṃ śrutvā amātyā bhṛśaduḥkhitāḥ ||
paśyaṃto durnimittāśca ulkāpātādikāstadā
||26||नृपस्य वचनं श्रुत्वा अमात्या भृशदुःखिताः ॥
पश्यंतो दुर्निमित्ताश्च उल्कापातादिकास्तदा
sauri sūryakujākrāṃtaṃ nagaraṃ dṛśyate'dhunā ||
nāgaṃ catuṣpadaṃ viṣṭiṃ kiṃstughnaṃ śakuniṃ tathā
||27||सौरि सूर्यकुजाक्रांतं नगरं दृश्यतेऽधुना ॥
नागं चतुष्पदं विष्टिं किंस्तुघ्नं शकुनिं तथा
karaṇāni na śasyaṃte muhūrttā dāruṇābhavan ||
viditvā nṛpabhaṃgaṃ tu deśabhaṃgakulakṣayam
||28||करणानि न शस्यंते मुहूर्त्ता दारुणाभवन् ॥
विदित्वा नृपभंगं तु देशभंगकुलक्षयम्
āśvāsayaṃto rājānamidaṃ vacanamabruvan ||
alaṃ śokena kākutstha satyāsatyā hi vibhramāḥ
||29||आश्वासयंतो राजानमिदं वचनमब्रुवन् ॥
अलं शोकेन काकुत्स्थ सत्यासत्या हि विभ्रमाः
dṛśyaṃte bhāvitāḥ puṃsi svapne dhātuvaśena hi ||
tathā pitrādidevāṃśca pūjaya brāhmaṇāṃstathā
||30||दृश्यंते भाविताः पुंसि स्वप्ने धातुवशेन हि ॥
तथा पित्रादिदेवांश्च पूजय ब्राह्मणांस्तथा
ebhistato mokṣyase tvaṃ mānasādadhivibhramāt ||
yasmāddaivopaghātānāṃ daivameva hi rakṣaṇam
||31||एभिस्ततो मोक्ष्यसे त्वं मानसादधिविभ्रमात् ॥
यस्माद्दैवोपघातानां दैवमेव हि रक्षणम्
evamāśvāsito bhūpo hyamātyairdharmakovidaiḥ ||
tatpāpaṃ kathayāmāsa guruputravadhādikam
||32||एवमाश्वासितो भूपो ह्यमात्यैर्धर्मकोविदैः ॥
तत्पापं कथयामास गुरुपुत्रवधादिकम्
vaśiṣṭhasya suto jyeṣṭhaḥ śakti rvai bhakṣito mayā ||
nṛśaṃsena tathāmātyā ekonaṃ bhakṣitaṃ śatam
||33||वशिष्ठस्य सुतो ज्येष्ठः शक्ति र्वै भक्षितो मया ॥
नृशंसेन तथामात्या एकोनं भक्षितं शतम्
tena pāpena saṃtaptaḥ kathaṃ svastho bhavāmi vai ||
ekāpi brahmahatyāyā sāpi daivātsuduṣkarā
||34||तेन पापेन संतप्तः कथं स्वस्थो भवामि वै ॥
एकापि ब्रह्महत्याया सापि दैवात्सुदुष्करा
mayā punarnṛśaṃsena sā tathā na tu varjitā ||
kāṃstu lokāngamiṣyāmi kṛtvā karma sudāruṇam ||
rākṣaso'hamanenaiva śarīreṇa kulāṃtakṛt
||35||मया पुनर्नृशंसेन सा तथा न तु वर्जिता ॥
कांस्तु लोकान्गमिष्यामि कृत्वा कर्म सुदारुणम् ॥
राक्षसोऽहमनेनैव शरीरेण कुलांतकृत्
jātaḥ kule raghūṇāṃ vai pāpātmā pāpasaṃbhavaḥ ||
so'hamatra mariṣyāmi sādhayitvā hutāśanam
||36||जातः कुले रघूणां वै पापात्मा पापसंभवः ॥
सोऽहमत्र मरिष्यामि साधयित्वा हुताशनम्
iti tasya vacaḥ śrutvā saudāsasya suvismitāḥ ||
amātyā vedatattvajñāḥ sarvaśāstraviśāradāḥ
||37||इति तस्य वचः श्रुत्वा सौदासस्य सुविस्मिताः ॥
अमात्या वेदतत्त्वज्ञाः सर्वशास्त्रविशारदाः
aho pāpamidaṃ bhūri kṛtaṃ pāpena sarvathā ||
prāyaścittaṃ na jānīmo vaśiṣṭhena vinā'dhunā
||38||अहो पापमिदं भूरि कृतं पापेन सर्वथा ॥
प्रायश्चित्तं न जानीमो वशिष्ठेन विनाऽधुना
tasmādadyaiva gaṃtavyamasya bhūpasya kāraṇāt ||
yatra tiṣṭhati viprarṣirvaśiṣṭho bhagavānmuniḥ
||39||तस्मादद्यैव गंतव्यमस्य भूपस्य कारणात् ॥
यत्र तिष्ठति विप्रर्षिर्वशिष्ठो भगवान्मुनिः
ityuktvā sahitāstena te'mātyā bhṛśaduḥkhitāḥ ||
gatvā yatrāśrame vipro vaśiṣṭho bhagavānṛṣiḥ
||40||इत्युक्त्वा सहितास्तेन तेऽमात्या भृशदुःखिताः ॥
गत्वा यत्राश्रमे विप्रो वशिष्ठो भगवानृषिः
adṛśyaṃtīṃ vadhūṃ dīnāṃ yatrāśvāsayati prabhuḥ ||
adṛśyaṃtī tu taṃ dṛṣṭvā kūrakarmāṇamagrataḥ ||
bhayasaṃvignayā vācā vaśiṣṭhamidamabravīt
||41||अदृश्यंतीं वधूं दीनां यत्राश्वासयति प्रभुः ॥
अदृश्यंती तु तं दृष्ट्वा कूरकर्माणमग्रतः ॥
भयसंविग्नया वाचा वशिष्ठमिदमब्रवीत्
asau mṛtyurivogreṇa daṇḍena vahugarvitaḥ ||
pragṛhītena kāṣṭhena rākṣaso'bhyeti bhīṣaṇaḥ
||42||असौ मृत्युरिवोग्रेण दण्डेन वहुगर्वितः ॥
प्रगृहीतेन काष्ठेन राक्षसोऽभ्येति भीषणः
tannivārayituṃ śakto nānyo vai bhuvi kaścana ||
tvāmṛte'dya mahābhāga sarvavedavidāṃ vara
||43||तन्निवारयितुं शक्तो नान्यो वै भुवि कश्चन ॥
त्वामृतेऽद्य महाभाग सर्ववेदविदां वर
trāhi māṃ bhaga vanpāpādasmāddāruṇadarśanāt ||
rākṣaso'yamihāgatya nūnamāvāṃ samīhate
||44||त्राहि मां भग वन्पापादस्माद्दारुणदर्शनात् ॥
राक्षसोऽयमिहागत्य नूनमावां समीहते
vaśiṣṭha uvāca
mā bhaiḥ putri na bhetavyaṃ rākṣasātte kathaṃcana ||
naitadrakṣo bhayaṃ yasmātpaśyasi tvamupasthitam ||
rājā kalmāṣapādo'yamamātyaiḥ sahito vibhuḥ
||45||मा भैः पुत्रि न भेतव्यं राक्षसात्ते कथंचन ॥
नैतद्रक्षो भयं यस्मात्पश्यसि त्वमुपस्थितम् ॥
राजा कल्माषपादोऽयममात्यैः सहितो विभुः
sa eṣo'sminvanoddeśe samā yāto mamāṃtikam ||
tamāyāṃtamathālakṣya vaśiṣṭho bhagavānṛṣiḥ ||
vārayāmāsa tejasvī huṃkāreṇa nṛpottamam
||46||स एषोऽस्मिन्वनोद्देशे समा यातो ममांतिकम् ॥
तमायांतमथालक्ष्य वशिष्ठो भगवानृषिः ॥
वारयामास तेजस्वी हुंकारेण नृपोत्तमम्
mantrapūtena ca tataḥ samabhyukṣya ca vāriṇā ||
mokṣayāmāsa vai bhāvādrākṣasādrājasattamam
||47||मन्त्रपूतेन च ततः समभ्युक्ष्य च वारिणा ॥
मोक्षयामास वै भावाद्राक्षसाद्राजसत्तमम्
pratilabhya tataḥ saṃjñāmabhivādya kṛtāṃjaliḥ ||
uvāca nṛpatiḥ kāle vaśiṣṭhamṛṣisatta mam
||48||प्रतिलभ्य ततः संज्ञामभिवाद्य कृतांजलिः ॥
उवाच नृपतिः काले वशिष्ठमृषिसत्त मम्
saudāso'haṃ mahābhāga dāso'haṃ tava suvrata ||
asminkāle yadiṣṭaṃ te brūhi kiṃ karavāṇi te
||49||सौदासोऽहं महाभाग दासोऽहं तव सुव्रत ॥
अस्मिन्काले यदिष्टं ते ब्रूहि किं करवाणि ते
tasya tadvacanaṃ śrutvā nṛpasya dvijasattamaḥ ||
jñātvā tapobalenaiva viśvāmitrasya ceṣṭitam ||
rājānaṃ pratyuvācedaṃ vinayāvanataṃ tathā
||50||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नृपस्य द्विजसत्तमः ॥
ज्ञात्वा तपोबलेनैव विश्वामित्रस्य चेष्टितम् ॥
राजानं प्रत्युवाचेदं विनयावनतं तथा
jñātameva yathākālaṃ gaccha rājankuśa sthalīm ||
mahākālasamīpe tu liṃgaṃ duḥsvapnanāśanam
||51||ज्ञातमेव यथाकालं गच्छ राजन्कुश स्थलीम् ॥
महाकालसमीपे तु लिंगं दुःस्वप्ननाशनम्
rājasaṃpatkaraṃ divyaṃ putrapautravivarddhanam ||
brahmahatyāsahasrāṇāṃ sphoṭanaṃ pāpanāśa nam ||
tasya darśanamātreṇa vipāpmā ca bhaviṣyasi
||52||राजसंपत्करं दिव्यं पुत्रपौत्रविवर्द्धनम् ॥
ब्रह्महत्यासहस्राणां स्फोटनं पापनाश नम् ॥
तस्य दर्शनमात्रेण विपाप्मा च भविष्यसि
duḥsvapnajaṃ bhayaṃ ghoraṃ vinaṃkṣyati na saṃśayaḥ ||
grahāśca sānukūlāste bhaviṣyanti nṛpo ttama
||53||दुःस्वप्नजं भयं घोरं विनंक्ष्यति न संशयः ॥
ग्रहाश्च सानुकूलास्ते भविष्यन्ति नृपो त्तम
ityukto guruṇā bhūyo vaśiṣṭhena mahātmanā ||
jagāma tvarito devi mahākālavanaṃ śubham ||
dadarśa tatra talliṃgaṃ duṣṭaduḥsvapnanāśanam
||54||इत्युक्तो गुरुणा भूयो वशिष्ठेन महात्मना ॥
जगाम त्वरितो देवि महाकालवनं शुभम् ॥
ददर्श तत्र तल्लिंगं दुष्टदुःस्वप्ननाशनम्
naṣṭāḥ sarvepi duḥsvapnāḥ susvapnāścābhavaṃstadā ||
rājā niṣkalmaṣo bhūtvā punaḥ prāpnonnijaṃ padam ||
ayodhyāyāṃ gato rājyaṃ cakāra muditastadā
||55||नष्टाः सर्वेपि दुःस्वप्नाः सुस्वप्नाश्चाभवंस्तदा ॥
राजा निष्कल्मषो भूत्वा पुनः प्राप्नोन्निजं पदम् ॥
अयोध्यायां गतो राज्यं चकार मुदितस्तदा
tadāprabhṛti devo'yaṃ susvapneśvarasaṃjñakaḥ ||
babhūva bhuvane khyātaḥ sarvaduḥsvapnanāśanaḥ
||56||तदाप्रभृति देवोऽयं सुस्वप्नेश्वरसंज्ञकः ॥
बभूव भुवने ख्यातः सर्वदुःस्वप्ननाशनः
aṣṭamyāṃ ca caturdaśyāṃ devaṃ svapneśvaraṃ śivam ||
darśanaṃ ye kariṣyaṃti snātvā śiprājale śubhe ||
ājanmaprabhavaṃ teṣāṃ duḥsvapnaṃ ca vinaśyati
||57||अष्टम्यां च चतुर्दश्यां देवं स्वप्नेश्वरं शिवम् ॥
दर्शनं ये करिष्यंति स्नात्वा शिप्राजले शुभे ॥
आजन्मप्रभवं तेषां दुःस्वप्नं च विनश्यति
sa eva sarvadā pūjya iha loke paratra ca ||
yaḥ paśyati naro bhaktyā devaṃ svapneśvaraṃ śivam
||58||स एव सर्वदा पूज्य इह लोके परत्र च ॥
यः पश्यति नरो भक्त्या देवं स्वप्नेश्वरं शिवम्
yaṃ yaṃ kāmamabhidhyāya manasābhimataṃ naraḥ ||
taṃ taṃ durllabhamāpnoti susvapneśvaradarśanāt
||59||यं यं काममभिध्याय मनसाभिमतं नरः ॥
तं तं दुर्ल्लभमाप्नोति सुस्वप्नेश्वरदर्शनात्
niyamena prapaśyaṃti devaṃ svapneśvaraṃ sadā ||
te prayāṃti tanuṃ tyaktvā madīyaṃ bhavanaṃ priye
||60||नियमेन प्रपश्यंति देवं स्वप्नेश्वरं सदा ॥
ते प्रयांति तनुं त्यक्त्वा मदीयं भवनं प्रिये
bhaktihīnaḥ kriyāhīno yaḥ paśyati prasaṃgataḥ ||
supuṇyāṃ gatimāpnoti yogigamyāṃ yaśasvini
||61||भक्तिहीनः क्रियाहीनो यः पश्यति प्रसंगतः ॥
सुपुण्यां गतिमाप्नोति योगिगम्यां यशस्विनि
ye ca puṣpairvicitraiśca pūjayanti ca parvasu ||
te sarvakāmasaṃpannāḥ śrībalārogyasaṃyutāḥ ||
dīrghāyuṣaḥ śubhācārā jāyante dehino'malāḥ
||62||ये च पुष्पैर्विचित्रैश्च पूजयन्ति च पर्वसु ॥
ते सर्वकामसंपन्नाः श्रीबलारोग्यसंयुताः ॥
दीर्घायुषः शुभाचारा जायन्ते देहिनोऽमलाः
ete ca brahmaviṣṇviṃdrakuberadahanādayaḥ ||
susvapnaṃ paramaṃ prāptāḥ śrīsvapneśvaradarśanāt
||63||एते च ब्रह्मविष्ण्विंद्रकुबेरदहनादयः ॥
सुस्वप्नं परमं प्राप्ताः श्रीस्वप्नेश्वरदर्शनात्
eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ ||
svapneśvarasya devasya śṛṇu liṃgacatuṣṭayam
||64||एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ॥
स्वप्नेश्वरस्य देवस्य शृणु लिंगचतुष्टयम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe umāmaheśvarasaṃvāde svapneśvaramāhātmyavarṇanaṃ nāmāśītitamo'dhyāyaḥ || 80 ||