aṣṭāviṃśatikaṃ viddhi vikhyātaṃ ca jaṭeśvaram
śrīdevadeva uvāca
aṣṭāviṃśatikaṃ viddhi vikhyātaṃ ca jaṭeśvaram ||
yasya darśanamātreṇa mukto bhavati mānavaḥ ||
purā rāthaṃtare kalpe vīradhanvā mahīpatiḥ ||
dharmātmā ca yaśasvī ca babhūva bhuvi viśrutaḥ
||2||अष्टाविंशतिकं विद्धि विख्यातं च जटेश्वरम् ॥
यस्य दर्शनमात्रेण मुक्तो भवति मानवः ॥
पुरा राथंतरे कल्पे वीरधन्वा महीपतिः ॥
धर्मात्मा च यशस्वी च बभूव भुवि विश्रुतः
sa kadācidvanaṃ gatvā mṛgahetorvarānane ||
vyāpādayanmṛgagaṇāndhanuṣā krodhavihvalaḥ
||3||स कदाचिद्वनं गत्वा मृगहेतोर्वरानने ॥
व्यापादयन्मृगगणान्धनुषा क्रोधविह्वलः
jagāma tatra yatrāsanbhrātaraḥ paṃca suvratāḥ ||
saṃvartasya sutā devi mṛgarūpeṇa saṃsthitāḥ
||4||जगाम तत्र यत्रासन्भ्रातरः पंच सुव्रताः ॥
संवर्तस्य सुता देवि मृगरूपेण संस्थिताः
te kadācidvane paṃca dṛṣṭvā hariṇapotakān ||
śvasato jātamātrāṃśca kautūhalasamanvitāḥ
||5||ते कदाचिद्वने पंच दृष्ट्वा हरिणपोतकान् ॥
श्वसतो जातमात्रांश्च कौतूहलसमन्विताः
ekaikaṃ jagṛhustatra mṛtāste tvatiduḥkhitāḥ ||
tataḥ sarve ca te paṃca yayurvai pituraṃtikam
||6||एकैकं जगृहुस्तत्र मृतास्ते त्वतिदुःखिताः ॥
ततः सर्वे च ते पंच ययुर्वै पितुरंतिकम्
prāyaścittaṃ samīhaṃtaḥ saṃvarttaṃ sāṃsadairvṛtam ||
ūcuste vacanaṃ cedaṃ mṛgahiṃsāśritaṃ tadā
||7||प्रायश्चित्तं समीहंतः संवर्त्तं सांसदैर्वृतम् ॥
ऊचुस्ते वचनं चेदं मृगहिंसाश्रितं तदा
jātamātrā mṛgāḥ paṃca asmābhirnihatāḥ prabho ||
akāmatastato'smākaṃ prāyaścittaṃ vidhīyatām
||8||जातमात्रा मृगाः पंच अस्माभिर्निहताः प्रभो ॥
अकामतस्ततोऽस्माकं प्रायश्चित्तं विधीयताम्
ūce sa śuddhimāpnoti prāyaścitte kṛte sati ||
anadhītya dharmaśāstraṃ prāyaścittaṃ dadāti yaḥ ||
prāyaścittī bhavetpūtaḥ kilviṣaṃ dātari vrajet
||9||ऊचे स शुद्धिमाप्नोति प्रायश्चित्ते कृते सति ॥
अनधीत्य धर्मशास्त्रं प्रायश्चित्तं ददाति यः ॥
प्रायश्चित्ती भवेत्पूतः किल्विषं दातरि व्रजेत्
dharma śāstrasamārūḍhā vedakhaḍgadharā dvijāḥ ||
krīḍārthamapi yadbrūyuḥ sa dharmaḥ paramaḥ smṛtaḥ
||10||धर्म शास्त्रसमारूढा वेदखड्गधरा द्विजाः ॥
क्रीडार्थमपि यद्ब्रूयुः स धर्मः परमः स्मृतः
brahmacchidraṃ japacchidraṃ yacchidraṃ yajñakarmaṇi ||
acchidraṃ jāyate sarvaṃ brāhmaṇairupapāditam
||11||ब्रह्मच्छिद्रं जपच्छिद्रं यच्छिद्रं यज्ञकर्मणि ॥
अच्छिद्रं जायते सर्वं ब्राह्मणैरुपपादितम्
acchidramiti yadvākyaṃ vadaṃti kṣitidevatāḥ ||
praṇaśyatyakhilaṃ pāpamagniṣṭomaphalaṃ bhavet
||12||अच्छिद्रमिति यद्वाक्यं वदंति क्षितिदेवताः ॥
प्रणश्यत्यखिलं पापमग्निष्टोमफलं भवेत्
ityevaṃ vadati śreṣṭhe saṃvarte dvijasattame ||
samāgatāśca munayo bhṛgvatryaṃgirasādayaḥ
||13||इत्येवं वदति श्रेष्ठे संवर्ते द्विजसत्तमे ॥
समागताश्च मुनयो भृग्वत्र्यंगिरसादयः
teṣāmarthe yathāvṛttaṃ kathayāmāsureva te ||
saṃvartasya sutā dīnā bhaktinamrāḥ punaḥpunaḥ
||14||तेषामर्थे यथावृत्तं कथयामासुरेव ते ॥
संवर्तस्य सुता दीना भक्तिनम्राः पुनःपुनः
te'pyūcurdharmaśāstrāṇi vihitāni yathārthataḥ ||
prāyaścittaṃ yathoddiṣṭaṃ deśakālavibhāgataḥ
||19||तेऽप्यूचुर्धर्मशास्त्राणि विहितानि यथार्थतः ॥
प्रायश्चित्तं यथोद्दिष्टं देशकालविभागतः
aśītiryasya varṣāṇi bālo vāpyūnaṣoḍaśaḥ ||
prāyaścittārddhamarhaṃti striyo vai vyādhitasya ca
||16||अशीतिर्यस्य वर्षाणि बालो वाप्यूनषोडशः ॥
प्रायश्चित्तार्द्धमर्हंति स्त्रियो वै व्याधितस्य च
deśaṃ kālaṃ vayaḥ śaktiṃ pāpaṃ cāvekṣya yatnataḥ ||
prāyaścittaṃ prakalpyaṃ syāditi dharmo vyavasthitaḥ
||17||देशं कालं वयः शक्तिं पापं चावेक्ष्य यत्नतः ॥
प्रायश्चित्तं प्रकल्प्यं स्यादिति धर्मो व्यवस्थितः
idānīṃ mṛgacarmāṇi paridhāya dhṛtavratāḥ ||
caradhvaṃ paṃca varṣāṇi tataḥ śuddhā bhaviṣyatha
||18||इदानीं मृगचर्माणि परिधाय धृतव्रताः ॥
चरध्वं पंच वर्षाणि ततः शुद्धा भविष्यथ
evamuktāstu te bālā mṛgadharmopajīvinaḥ ||
vanaṃ viviśuravyagrā dhyāyaṃto brahma śāśvatam
||19||एवमुक्तास्तु ते बाला मृगधर्मोपजीविनः ॥
वनं विविशुरव्यग्रा ध्यायंतो ब्रह्म शाश्वतम्
tato varṣe hyatikrāṃte vīradhanvā mahīpatiḥ ||
tatrājagāma yasmiṃste caraṃti mṛgarūpiṇaḥ
||20||ततो वर्षे ह्यतिक्रांते वीरधन्वा महीपतिः ॥
तत्राजगाम यस्मिंस्ते चरंति मृगरूपिणः
te cāpyekatarormūle mṛgadharmopajīvinaḥ ||
japaṃtaḥ saṃsthitāste hi rājñā dṛṣṭā mṛgā iti
||21||ते चाप्येकतरोर्मूले मृगधर्मोपजीविनः ॥
जपंतः संस्थितास्ते हि राज्ञा दृष्टा मृगा इति
matvā viddhāstu nāḥrācairmṛtāste brahmavādinaḥ ||
tāndṛṣṭvā ca mṛtānrājā brāhmaṇānsaṃśitavratān ||
bhayena vepamānastu devarātāśramaṃ yayau
||2||मत्वा विद्धास्तु नाःराचैर्मृतास्ते ब्रह्मवादिनः ॥
तान्दृष्ट्वा च मृतान्राजा ब्राह्मणान्संशितव्रतान् ॥
भयेन वेपमानस्तु देवराताश्रमं ययौ
tatrāpṛcchadbrahmavadhyā mama jātā mahāmune ||
āmūlāṃtaṃ vadhāṃtasya kathayitvā narādhipaḥ
||23||तत्रापृच्छद्ब्रह्मवध्या मम जाता महामुने ॥
आमूलांतं वधांतस्य कथयित्वा नराधिपः
bhṛśaṃ śokaparītātmā ruroda bhṛśaduḥkhitaḥ ||
sa ṛṣirdevakalpastu rudaṃtaṃ nṛpasattamam
||24||भृशं शोकपरीतात्मा रुरोद भृशदुःखितः ॥
स ऋषिर्देवकल्पस्तु रुदंतं नृपसत्तमम्
uvāca mā bhairnṛpate apaneṣyāmi pātakam ||
pātāle sutalākhye tu nimajjaṃtī yathā dharā
||25||उवाच मा भैर्नृपते अपनेष्यामि पातकम् ॥
पाताले सुतलाख्ये तु निमज्जंती यथा धरा
uddhṛtā devadevena viṣṇunā kroḍamūrttinā ||
tadvadbhavaṃtaṃ rājeṃdra brahmahatyāpariplutam ||
uddhariṣyati devo'sau svayameva janārdanaḥ
||26||उद्धृता देवदेवेन विष्णुना क्रोडमूर्त्तिना ॥
तद्वद्भवंतं राजेंद्र ब्रह्महत्यापरिप्लुतम् ॥
उद्धरिष्यति देवोऽसौ स्वयमेव जनार्दनः
evamuktastato rājā durito vākyamabravīta
||27||एवमुक्तस्ततो राजा दुरितो वाक्यमब्रवीत
kimanena dvijenaiva niṣprabheṇa durātmanā ||
uddhartuṃ naiva śaknoti svayameva dvijādhamaḥ
||28||किमनेन द्विजेनैव निष्प्रभेण दुरात्मना ॥
उद्धर्तुं नैव शक्नोति स्वयमेव द्विजाधमः
ityuktvā '? khaṅgenaiva jaghāna tam ||
mṛtaṃ dṛṣṭvā dvijaṃ rājā krodhena kaluṣīkṛtaḥ
||29||इत्युक्त्वा '? खङ्गेनैव जघान तम् ॥
मृतं दृष्ट्वा द्विजं राजा क्रोधेन कलुषीकृतः
tasminneva vane devi pāpasaṃghena mohitaḥ ||
jaghāna kapilāṃ dogdhrīṃ savatsāṃ gālavasya ca
||30||तस्मिन्नेव वने देवि पापसंघेन मोहितः ॥
जघान कपिलां दोग्ध्रीं सवत्सां गालवस्य च
kṣudhārttaśca tṛṣārttaśca bālyānmohācca sāhasāt ||
krūrā buddhiḥ samabhavajjaṭībhūtaṃ ca pātakam
||31||क्षुधार्त्तश्च तृषार्त्तश्च बाल्यान्मोहाच्च साहसात् ॥
क्रूरा बुद्धिः समभवज्जटीभूतं च पातकम्
jaṭībhūtena pāpena babhrāma gahane vane ||
sa kadācitturaṃgeṇa hṛto dūraṃ mahadvanam
||32||जटीभूतेन पापेन बभ्राम गहने वने ॥
स कदाचित्तुरंगेण हृतो दूरं महद्वनम्
vyāghrasiṃhagajākīrṇaṃ mṛgaśaṃbarasevitam ||
ekākī tatra rājāsāvaśvaṃ muktvā taroradhaḥ
||33||व्याघ्रसिंहगजाकीर्णं मृगशंबरसेवितम् ॥
एकाकी तत्र राजासावश्वं मुक्त्वा तरोरधः
kuśopari tadā tatra suṣvāpa ca sa nirbhayam ||
tatra vyādhāḥ samacarandṛṣṭvā suptaṃ ca nirbhayam
||24||कुशोपरि तदा तत्र सुष्वाप च स निर्भयम् ॥
तत्र व्याधाः समचरन्दृष्ट्वा सुप्तं च निर्भयम्
te gatāstvaritā vyādhāḥ svabhartuḥ kathanāya vai ||
svāminā tena nirdiṣṭā nigrahītuṃ pracakramuḥ
||35||ते गतास्त्वरिता व्याधाः स्वभर्तुः कथनाय वै ॥
स्वामिना तेन निर्दिष्टा निग्रहीतुं प्रचक्रमुः
tāvadrājñaḥ śarīrāttu śvetā''bharaṇabhūṣitā ||
utthāya cakramādāya tayā mlecchāśca pātitāḥ
||36||तावद्राज्ञः शरीरात्तु श्वेताऽऽभरणभूषिता ॥
उत्थाय चक्रमादाय तया म्लेच्छाश्च पातिताः
dasyūnnihatya sā devī tatraivādarśanaṃ gatā
||37||दस्यून्निहत्य सा देवी तत्रैवादर्शनं गता
atha rājā tayā muktaḥ pratibuddho'tha tatkṣaṇāt ||
mlecchāṃśca nihatāndṛṣṭvā ciṃtayāmāsa pārthivaḥ
||38||अथ राजा तया मुक्तः प्रतिबुद्धोऽथ तत्क्षणात् ॥
म्लेच्छांश्च निहतान्दृष्ट्वा चिंतयामास पार्थिवः
govadhyā brahmavadhyā ca vane hyasminsudāruṇā ||
kathaṃ mayā nṛśaṃsena prāptā pāpaparaṃparā
||39||गोवध्या ब्रह्मवध्या च वने ह्यस्मिन्सुदारुणा ॥
कथं मया नृशंसेन प्राप्ता पापपरंपरा
evaṃ sa ciṃtayitvātha niḥśvasya ca punaḥpunaḥ ||
tamevāśvaṃ samāruhya vāmadevāśramaṃ yayau
||40||एवं स चिंतयित्वाथ निःश्वस्य च पुनःपुनः ॥
तमेवाश्वं समारुह्य वामदेवाश्रमं ययौ
muninā vāmadevena dṛṣṭo rājā tathāvidhaḥ ||
jaṭībhūtena pāpena pīḍito duḥkhitastadā
||41||मुनिना वामदेवेन दृष्टो राजा तथाविधः ॥
जटीभूतेन पापेन पीडितो दुःखितस्तदा
vāmadeva uvāca
ayaṃ sa puruṣavyāghro vīradhanvā mahīpatiḥ ||
somavaṃśasamutpanno daśāṃ kaṣṭāṃ samāgataḥ
||42||अयं स पुरुषव्याघ्रो वीरधन्वा महीपतिः ॥
सोमवंशसमुत्पन्नो दशां कष्टां समागतः
uddhariṣyāmi rājānamenaṃ puruṣasattamam ||
ityālocya tadā vipro vāmadevo mahātapāḥ ||
pratyuvāca mahīpālaṃ vīradhanvānamāturam
||43||उद्धरिष्यामि राजानमेनं पुरुषसत्तमम् ॥
इत्यालोच्य तदा विप्रो वामदेवो महातपाः ॥
प्रत्युवाच महीपालं वीरधन्वानमातुरम्
bhobho rājanmahīpāla vīradhanveti viśrutaḥ ||
vidūrathasya tanayo vikhyāto bhuvanatraye
||44||भोभो राजन्महीपाल वीरधन्वेति विश्रुतः ॥
विदूरथस्य तनयो विख्यातो भुवनत्रये
prāgbhave vyādharūpeṇa nihithā vipine mṛgān ||
dṛḍhaṃ jāgaraṇaṃ rātrāvāmalakyāstaroradhaḥ
||45||प्राग्भवे व्याधरूपेण निहिथा विपिने मृगान् ॥
दृढं जागरणं रात्रावामलक्यास्तरोरधः
phālgunāmalapakṣe tvāmalakyekādaśī śubhā ||
puṣyarkṣayoginī tasyāṃ jāmadagnyapradakṣiṇā
||46||फाल्गुनामलपक्षे त्वामलक्येकादशी शुभा ॥
पुष्यर्क्षयोगिनी तस्यां जामदग्न्यप्रदक्षिणा
pūjā lokaiḥ kṛtā dṛṣṭā vismayena tvayā purā ||
akāmādupavāso'bhūttasyāṃ jāgaraṇaṃ punaḥ
||47||पूजा लोकैः कृता दृष्टा विस्मयेन त्वया पुरा ॥
अकामादुपवासोऽभूत्तस्यां जागरणं पुनः
tatprabhāvādabhū rājā mahābalaparākramaḥ ||
tayā saṃrakṣito rājanmlecchavargādvane'dhunā
||48||तत्प्रभावादभू राजा महाबलपराक्रमः ॥
तया संरक्षितो राजन्म्लेच्छवर्गाद्वनेऽधुना
nihatāḥ śatravaḥ sarve tayaiva śubhamāpsyasi ||
pūrvakarmavipākena brahmahatyā samāgatā
||49||निहताः शत्रवः सर्वे तयैव शुभमाप्स्यसि ॥
पूर्वकर्मविपाकेन ब्रह्महत्या समागता
jñātā tapaḥprabhāvena mayā yogabalena ca ||
jaṭībhūtaṃ śarīraṃ te pāpasaṃghena pārthiva
||50||ज्ञाता तपःप्रभावेन मया योगबलेन च ॥
जटीभूतं शरीरं ते पापसंघेन पार्थिव
idānīṃ pālayiṣyāmi śṛṇu me vacanaṃ param
||51||इदानीं पालयिष्यामि शृणु मे वचनं परम्
ityukto vāmadeven muninā sa mahīpatiḥ ||
praṇamya prayato bhūtvā papraccha ca punaḥpunaḥ
||52||इत्युक्तो वामदेवेन् मुनिना स महीपतिः ॥
प्रणम्य प्रयतो भूत्वा पप्रच्छ च पुनःपुनः
kathaṃ yāsyaṃti me hatyā gobrāhmaṇasamudbhavāḥ ||
upadeśapradānena prasādaṃ kartumarhasi
||53||कथं यास्यंति मे हत्या गोब्राह्मणसमुद्भवाः ॥
उपदेशप्रदानेन प्रसादं कर्तुमर्हसि
tasya tadvacanaṃ śrutvā vāma devo mahāmuniḥ ||
kathayāmāsa māhātmyaṃ liṃgasyāsya yaśasvini
||54||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वाम देवो महामुनिः ॥
कथयामास माहात्म्यं लिंगस्यास्य यशस्विनि
mahākālavanaṃ gaccha mahārāja mamājñayā ||
tatrāste devadevo'pi jagadvyāpī jaṭeśvaraḥ
||55||महाकालवनं गच्छ महाराज ममाज्ञया ॥
तत्रास्ते देवदेवोऽपि जगद्व्यापी जटेश्वरः
pāpasaṃghapraharttā ca sarvavedeṣu paṭhyate ||
devasyānarakeśasya uttare sa vyavasthitaḥ
||56||पापसंघप्रहर्त्ता च सर्ववेदेषु पठ्यते ॥
देवस्यानरकेशस्य उत्तरे स व्यवस्थितः
tasya tadvacanaṃ śrutvā vāmadevasya pārthivaḥ ||
ājagāma tvarāyukto mahākālavanottame
||57||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वामदेवस्य पार्थिवः ॥
आजगाम त्वरायुक्तो महाकालवनोत्तमे
tatra dṛṣṭvā jagadvaṃdyaṃ devadevaṃ jaṭeśvaram ||
stutiṃ cakāra rājeṃdro bhaktyā paramayā punaḥ
||58||तत्र दृष्ट्वा जगद्वंद्यं देवदेवं जटेश्वरम् ॥
स्तुतिं चकार राजेंद्रो भक्त्या परमया पुनः
śivāya te namo nityaṃ viśvakāya namonamaḥ ||
namo divyāya guhyāya gūḍhavrataśarīriṇe
||59||शिवाय ते नमो नित्यं विश्वकाय नमोनमः ॥
नमो दिव्याय गुह्याय गूढव्रतशरीरिणे
namo jaṭāya rāmāya māyayākrāṃtakāriṇe ||
namostu bahurūpāya namo nīlābharūpiṇe
||60||नमो जटाय रामाय माययाक्रांतकारिणे ॥
नमोस्तु बहुरूपाय नमो नीलाभरूपिणे
namo bhogāya dhūmrāya namo'stu gaganātmane ||
namo vahnisamūhāya namaste nirmalākara
||61||नमो भोगाय धूम्राय नमोऽस्तु गगनात्मने ॥
नमो वह्निसमूहाय नमस्ते निर्मलाकर
namo mahāṃdhakārārka namaste śatrughātine ||
namaḥ saṃsārapārāya divyarūpaśarīriṇe ||
namaḥ kanakavarṇāya namo mohitamohine
||62||नमो महांधकारार्क नमस्ते शत्रुघातिने ॥
नमः संसारपाराय दिव्यरूपशरीरिणे ॥
नमः कनकवर्णाय नमो मोहितमोहिने
namaḥ surūpāya surārcitāya namo virūpāya prakṛteḥ parāya ||
namonamo rūpanirāśrayāya śyāmāsurūpāya namonamaste
||63||नमः सुरूपाय सुरार्चिताय नमो विरूपाय प्रकृतेः पराय ॥
नमोनमो रूपनिराश्रयाय श्यामासुरूपाय नमोनमस्ते
iti stutastadā devi mahādevo maheśvaraḥ ||
jaṭāveṣṭitasarvāṃgo liṃgamadhyācca nissṛtaḥ
||64||इति स्तुतस्तदा देवि महादेवो महेश्वरः ॥
जटावेष्टितसर्वांगो लिंगमध्याच्च निस्सृतः
bhasmacarcitasarvāṃgo bhogibhogāṃgadojvalaḥ ||
himarāśinibhākāro rājatācalanirmalaḥ
||65||भस्मचर्चितसर्वांगो भोगिभोगांगदोज्वलः ॥
हिमराशिनिभाकारो राजताचलनिर्मलः
muktālatānibhābhistu jaṭābhirbhūṣito vibhuḥ ||
kapilābhiḥ karālābhirvikaṭābhiśca veṣṭitaḥ
||66||मुक्तालतानिभाभिस्तु जटाभिर्भूषितो विभुः ॥
कपिलाभिः करालाभिर्विकटाभिश्च वेष्टितः
bhogīṃdraphaṇabaddhābhiḥ sitapītādibhistathā ||
nadīrūpābhirūtābhiḥ śobhito'sau jaṭeśvaraḥ
||67||भोगींद्रफणबद्धाभिः सितपीतादिभिस्तथा ॥
नदीरूपाभिरूताभिः शोभितोऽसौ जटेश्वरः
rājānaṃ pratyuvācedaṃ vacanaṃ parvatātmaje ||
stotreṇānena rājeṃdra tuṣṭo'haṃ toṣitastvayā
||68||राजानं प्रत्युवाचेदं वचनं पर्वतात्मजे ॥
स्तोत्रेणानेन राजेंद्र तुष्टोऽहं तोषितस्त्वया
jaṭībhūtaṃ ca te pāpaṃ gataṃ maddarśanena vai ||
tasmātsthānaṃ paraṃ gaccha madīyaṃ śāśvataṃ mudā
||69||जटीभूतं च ते पापं गतं मद्दर्शनेन वै ॥
तस्मात्स्थानं परं गच्छ मदीयं शाश्वतं मुदा
ityukto devadevena vīradhanvā mahīpatiḥ ||
jagāma paramaṃ sthānaṃ dāhapralayavarjitam
||70||इत्युक्तो देवदेवेन वीरधन्वा महीपतिः ॥
जगाम परमं स्थानं दाहप्रलयवर्जितम्
kāmagena vimānena stūyamāno gaṇaiḥ priye ||
pāpasaṃghena mukto'sau jaṭībhūteśadarśanāt
||71||कामगेन विमानेन स्तूयमानो गणैः प्रिये ॥
पापसंघेन मुक्तोऽसौ जटीभूतेशदर्शनात्
liṃgaścātaḥ samākhyāto nāmnā devo jaṭeśvaraḥ ||
jaṭeśvaraṃ varārohe ye paśyaṃti subhaktitaḥ ||
teṣāṃ pāpaṃ jaṭībhūtaṃ tatkṣaṇādeva naśyati
||72||लिंगश्चातः समाख्यातो नाम्ना देवो जटेश्वरः ॥
जटेश्वरं वरारोहे ये पश्यंति सुभक्तितः ॥
तेषां पापं जटीभूतं तत्क्षणादेव नश्यति
ye'rcayaṃti sadā devi devadevaṃ jaṭeśvaram ||
teṣāṃ balaṃ prabhāvaśca saubhāgyaṃ ca bhaviṣyati
||73||येऽर्चयंति सदा देवि देवदेवं जटेश्वरम् ॥
तेषां बलं प्रभावश्च सौभाग्यं च भविष्यति
yepyanye devagandharvā yakṣarākṣasa mānavāḥ ||
liṃgaṃ ca pūjayiṣyaṃtiṃ vidhivadbhaktibhāvataḥ
||74||येप्यन्ये देवगन्धर्वा यक्षराक्षस मानवाः ॥
लिंगं च पूजयिष्यंतिं विधिवद्भक्तिभावतः
te'pi kāmānavāpsyanti yāṃśca kāṃśca sudurlabhān ||
aiśvaryaṃ dharmamatulaṃ dīrghamāyuraro gatām
||75||तेऽपि कामानवाप्स्यन्ति यांश्च कांश्च सुदुर्लभान् ॥
ऐश्वर्यं धर्ममतुलं दीर्घमायुररो गताम्
niḥsapatnatvamatulaṃ yaccānyattadavāpnuyāt ||
pāpinaḥ krūrakarmāṇo ye'pi liṃgaṃ samāśritāḥ ||
tepi pāpavinirmuktā bhaviṣyaṃti gata jvarāḥ
||76||निःसपत्नत्वमतुलं यच्चान्यत्तदवाप्नुयात् ॥
पापिनः क्रूरकर्माणो येऽपि लिंगं समाश्रिताः ॥
तेपि पापविनिर्मुक्ता भविष्यंति गत ज्वराः
jaṭeśvaraṃ prapaśyaṃti bhaktyā ye ca dinedine ||
te dharmadhanasaubhāgyairbhaviṣyaṃti samanvitāḥ
||77||जटेश्वरं प्रपश्यंति भक्त्या ये च दिनेदिने ॥
ते धर्मधनसौभाग्यैर्भविष्यंति समन्विताः
vyādhito vyādhinā mukto duḥkhī duḥkhātpramucyate ||
darśanāttu bhavetsadyaḥ sarvapātakavarjitaḥ
||78||व्याधितो व्याधिना मुक्तो दुःखी दुःखात्प्रमुच्यते ॥
दर्शनात्तु भवेत्सद्यः सर्वपातकवर्जितः
jaṭeśvarasya māhātmyaṃ ye paṭhiṣyaṃti pārvati ||
śroṣyaṃti ye'pi madbhaktyā prayatāḥ śraddhayānvitāḥ
||79||जटेश्वरस्य माहात्म्यं ये पठिष्यंति पार्वति ॥
श्रोष्यंति येऽपि मद्भक्त्या प्रयताः श्रद्धयान्विताः
te sarvakāmānāpsyaṃti gatimaṃte ca matpure ||
yā nārī durbhagā sāpi saubhāgyaṃ labhate sadā
||80||ते सर्वकामानाप्स्यंति गतिमंते च मत्पुरे ॥
या नारी दुर्भगा सापि सौभाग्यं लभते सदा
gurviṇī labhate putramarogaṃ śrutibhūṣaṇam ||
śiśugrahāśca naśyaṃti nāpamṛtyubhayaṃ bhavet
||81||गुर्विणी लभते पुत्रमरोगं श्रुतिभूषणम् ॥
शिशुग्रहाश्च नश्यंति नापमृत्युभयं भवेत्
māṃgalyamidamāyuṣyaṃ dharmakāmāśrayaṃ mahat ||
duḥsvapnajaṃ bhayaṃ ghoraṃ pāpajaṃ yāti saṃkṣayam
||82||मांगल्यमिदमायुष्यं धर्मकामाश्रयं महत् ॥
दुःस्वप्नजं भयं घोरं पापजं याति संक्षयम्
durbhuktaṃ durjanasparśaṃ yaccālpāyuḥkaraṃ bhavet ||
liṃgākhyānakathāṃ śrutvā vinaśyati na saṃśayaḥ
||83||दुर्भुक्तं दुर्जनस्पर्शं यच्चाल्पायुःकरं भवेत् ॥
लिंगाख्यानकथां श्रुत्वा विनश्यति न संशयः
śrāddheṣu yaḥ paṭhedetāṃ jaṭeśvarakathāṃ śubhām ||
tadakṣayaṃ bhavecchrāddhaṃ pitṝṇāṃ prītivarddhanam
||84||श्राद्धेषु यः पठेदेतां जटेश्वरकथां शुभाम् ॥
तदक्षयं भवेच्छ्राद्धं पितॄणां प्रीतिवर्द्धनम्
eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ ||
jaṭeśvarasya devasya śṛṇu rāmeśvaraṃ śivam
||85||एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ॥
जटेश्वरस्य देवस्य शृणु रामेश्वरं शिवम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṇḍe caturaśītiliṅgamāhātmye jaṭeśvaramāhātmyavarṇanaṃnāmāṣṭāviṃśo'dhyāyaḥ || 28 ||