catvāriṃśattamaṃ saikamīśvaraṃ viddhi pārvati
śrīmahādeva uvāca
catvāriṃśattamaṃ saikamīśvaraṃ viddhi pārvati ||
luṃpeśvaramiti khyātaṃ nāma yasya mahītale
||1||चत्वारिंशत्तमं सैकमीश्वरं विद्धि पार्वति ॥
लुंपेश्वरमिति ख्यातं नाम यस्य महीतले
deśe mlecchagaṇākīrṇe babhūva jagatīpatiḥ ||
luṃpādhipa iti khyāto maheṃdrasamavikramaḥ
||2||देशे म्लेच्छगणाकीर्णे बभूव जगतीपतिः ॥
लुंपाधिप इति ख्यातो महेंद्रसमविक्रमः
tasyāsīddayitā bhāryā viśālānāma nāmataḥ ||
sā yauvanaguṇopetā rūpeṇāpratimā bhuvi
||3||तस्यासीद्दयिता भार्या विशालानाम नामतः ॥
सा यौवनगुणोपेता रूपेणाप्रतिमा भुवि
sa yuddhakāmo nṛpatiḥ paryapṛcchadvijottamān
||4||स युद्धकामो नृपतिः पर्यपृच्छद्विजोत्तमान्
atha kenāpi kathitamāśrame sāmago dvijaḥ ||
tena sārddhaṃ mahābāho yudhyasva tvaṃ nṛpottama
||5||अथ केनापि कथितमाश्रमे सामगो द्विजः ॥
तेन सार्द्धं महाबाहो युध्यस्व त्वं नृपोत्तम
tataḥ sa prasthito rājā mlecchaiḥ sārddhaṃ sahasraśaḥ ||
tuṣārairbarbarairluṃpaiḥ pahlavaiḥ śvagaṇaistathā
||6||ततः स प्रस्थितो राजा म्लेच्छैः सार्द्धं सहस्रशः ॥
तुषारैर्बर्बरैर्लुंपैः पह्लवैः श्वगणैस्तथा
dasyubhiḥ saṃvṛtaḥ krūraiḥ krodhenākuliteṃdriyaḥ ||
ājagāmāśramaṃ puṇyaṃ sāmagasya munestadā
||7||दस्युभिः संवृतः क्रूरैः क्रोधेनाकुलितेंद्रियः ॥
आजगामाश्रमं पुण्यं सामगस्य मुनेस्तदा
muninā pūjitastena madhuparkādiviṣṭaraiḥ ||
etasminnantare rājā homadhenuṃ dadarśa ha
||8||मुनिना पूजितस्तेन मधुपर्कादिविष्टरैः ॥
एतस्मिन्नन्तरे राजा होमधेनुं ददर्श ह
prārthayāmāsa sahasā na dattā muninā tadā ||
pramathya cāśramaṃ tasya homadhenuṃ jahāra saḥ ||
vanaṃ babhaṃja sakalaṃ tasya viprasya paśyataḥ
||9||प्रार्थयामास सहसा न दत्ता मुनिना तदा ॥
प्रमथ्य चाश्रमं तस्य होमधेनुं जहार सः ॥
वनं बभंज सकलं तस्य विप्रस्य पश्यतः
kālyamānāṃ ca gāṃ dṛṣṭvā vatsaṃ cātīva duḥkhitam ||
uvāca vacanaṃ vipro mā rājansāhasaṃ kuru
||10||काल्यमानां च गां दृष्ट्वा वत्सं चातीव दुःखितम् ॥
उवाच वचनं विप्रो मा राजन्साहसं कुरु
evaṃ vadaṃtaṃ vipreṃdraṃ śaraistīkṣṇairjaghāna ha ||
luṃpaḥ krodhasamāviṣṭo duṣṭo duṣṭajanairvṛtaḥ
||11||एवं वदंतं विप्रेंद्रं शरैस्तीक्ष्णैर्जघान ह ॥
लुंपः क्रोधसमाविष्टो दुष्टो दुष्टजनैर्वृतः
asakṛtputraputreti vilapaṃtamanāthavat ||
hatvā ca sāmagaṃ vipraṃ jagāma svagṛhaṃ nṛpaḥ
||12||असकृत्पुत्रपुत्रेति विलपंतमनाथवत् ॥
हत्वा च सामगं विप्रं जगाम स्वगृहं नृपः
etasminnaṃtare putraḥ samitpāṇirupāgataḥ ||
dṛṣṭvā ca pitaraṃ vipraṃ tadā mṛtyuvaśaṃ gatam ||
anāgasaṃ mahātmānaṃ vilalāpa suduḥkhitaḥ
||13||एतस्मिन्नंतरे पुत्रः समित्पाणिरुपागतः ॥
दृष्ट्वा च पितरं विप्रं तदा मृत्युवशं गतम् ॥
अनागसं महात्मानं विललाप सुदुःखितः
kenedaṃ kutsitaṃ karma kṛtaṃ pāpena me pitā ||
ayudhyamāno vṛddhaḥ sanhataḥ śaraśataiḥ śiteḥ
||14||केनेदं कुत्सितं कर्म कृतं पापेन मे पिता ॥
अयुध्यमानो वृद्धः सन्हतः शरशतैः शितेः
vilapyaivaṃ sakaruṇaṃ bahunā nāvidhaṃ tathā ||
pretakāryāṇi sarvāṇi pituścakre vidhānataḥ
||15||विलप्यैवं सकरुणं बहुना नाविधं तथा ॥
प्रेतकार्याणि सर्वाणि पितुश्चक्रे विधानतः
dadāha pitaraṃ cāgnau toyamādāya satvaram ||
tasya luṃpādhipasyāpi dadau śāpaṃ sudāruṇam
||16||ददाह पितरं चाग्नौ तोयमादाय सत्वरम् ॥
तस्य लुंपाधिपस्यापि ददौ शापं सुदारुणम्
svadharmanirato vidvānyena me nihataḥ pitā ||
sa pāpātmā durācāraḥ kuṣṭharogamavāpnuyāt
||17||स्वधर्मनिरतो विद्वान्येन मे निहतः पिता ॥
स पापात्मा दुराचारः कुष्ठरोगमवाप्नुयात्
etasminnantare rājā kuṣṭharogeṇa pīḍitaḥ ||
acaṃkramaṇatāṃ prāpto luṃpādhīśo varānane
||18||एतस्मिन्नन्तरे राजा कुष्ठरोगेण पीडितः ॥
अचंक्रमणतां प्राप्तो लुंपाधीशो वरानने
auṣadhairadhiko'bhyeti brahmaśāpaprabhāvataḥ ||
vairāgyānmartukāmo'sau kāṣṭhānyādāya duḥkhitaḥ
||19||औषधैरधिकोऽभ्येति ब्रह्मशापप्रभावतः ॥
वैराग्यान्मर्तुकामोऽसौ काष्ठान्यादाय दुःखितः
citāṃ kartuṃ samārebhe samāyāto'tha nāradaḥ ||
pūjito vidhinā tena duḥkhitena nṛpeṇa hi
||20||चितां कर्तुं समारेभे समायातोऽथ नारदः ॥
पूजितो विधिना तेन दुःखितेन नृपेण हि
atha papraccha luṃpo'sau nāradaṃ munisattamam ||
akasmānmama devarṣe kuṣṭharogo babhūva ha ||
tenāhaṃ pīḍito'tīva na ca śāṃtiṃ vrajatyasau
||21||अथ पप्रच्छ लुंपोऽसौ नारदं मुनिसत्तमम् ॥
अकस्मान्मम देवर्षे कुष्ठरोगो बभूव ह ॥
तेनाहं पीडितोऽतीव न च शांतिं व्रजत्यसौ
auṣadhairvarddhate kasmādetadākhyātumarhasi ||
na testvaviditaṃ kiṃcidihaloke paratra ca
||22||औषधैर्वर्द्धते कस्मादेतदाख्यातुमर्हसि ॥
न तेस्त्वविदितं किंचिदिहलोके परत्र च
tasya tadvacanaṃ śrutvā luṃpādhīśasya nāradaḥ ||
kathayāmāsa tatsarvaṃ brahmaśāpaṃ sudustaram
||23||तस्य तद्वचनं श्रुत्वा लुंपाधीशस्य नारदः ॥
कथयामास तत्सर्वं ब्रह्मशापं सुदुस्तरम्
tataḥ sabhāryo nṛpatiḥ prārthayāmāsa nāradam ||
kathaṃ me bhagavañchāpo dustaro yāsyati kṣayam
||24||ततः सभार्यो नृपतिः प्रार्थयामास नारदम् ॥
कथं मे भगवञ्छापो दुस्तरो यास्यति क्षयम्
evamuktastu lumpena nārado bhagavānṛṣiḥ ||
kāruṇyātkathayāmāsa sabhāryasya yaśasvini
||25||एवमुक्तस्तु लुम्पेन नारदो भगवानृषिः ॥
कारुण्यात्कथयामास सभार्यस्य यशस्विनि
mahākālavane rājam̐lliṃgaṃ kuṣṭhaharaṃ param ||
sarvasaṃpatkaraṃ tatra vidyate pāpanāśanam
||26||महाकालवने राजँल्लिंगं कुष्ठहरं परम् ॥
सर्वसंपत्करं तत्र विद्यते पापनाशनम्
śiprāyāśca taṭe ramye keśavārkasya pūrvataḥ ||
tatra tvaṃ gaccha rājeṃdra kāṃtyā yukto bhaviṣyasi
||27||शिप्रायाश्च तटे रम्ये केशवार्कस्य पूर्वतः ॥
तत्र त्वं गच्छ राजेंद्र कांत्या युक्तो भविष्यसि
evamuktastu luṃpo'sau hyājagāma tvarānvitaḥ ||
mahākālavanaṃ ramyaṃ maharṣigaṇasevitam
||28||एवमुक्तस्तु लुंपोऽसौ ह्याजगाम त्वरान्वितः ॥
महाकालवनं रम्यं महर्षिगणसेवितम्
prāptaḥ svargopamaṃ bhūpaḥ śiprayā pariśobhitam ||
viveśa ca mudā yukto dṛṣṭvā liṃgamanuttamam
||29||प्राप्तः स्वर्गोपमं भूपः शिप्रया परिशोभितम् ॥
विवेश च मुदा युक्तो दृष्ट्वा लिंगमनुत्तमम्
snātvā śiprājale puṇye mahāpātakanāśane ||
darśanāttasya liṃgasya divyarūpo vabhūva ha
||30||स्नात्वा शिप्राजले पुण्ये महापातकनाशने ॥
दर्शनात्तस्य लिंगस्य दिव्यरूपो वभूव ह
kuṣṭharogeṇa muktastu mukto vai brahmahatyayā ||
kṛtakṛtyo nṛpo jāto darśanādeva pārvati
||31||कुष्ठरोगेण मुक्तस्तु मुक्तो वै ब्रह्महत्यया ॥
कृतकृत्यो नृपो जातो दर्शनादेव पार्वति
sa tatra tāmuṣitvaikāṃ rajanīṃ pṛthivīpatiḥ ||
tāpasānāṃ paraṃ cakre satkāraṃ bhāryayā saha
||32||स तत्र तामुषित्वैकां रजनीं पृथिवीपतिः ॥
तापसानां परं चक्रे सत्कारं भार्यया सह
tataḥ kṛtasvastvayanastāpasaistairmahātmabhiḥ ||
divyajñānānvitairdivyaiḥ sūryavaiśvānaraprabhaiḥ
||33||ततः कृतस्वस्त्वयनस्तापसैस्तैर्महात्मभिः ॥
दिव्यज्ञानान्वितैर्दिव्यैः सूर्यवैश्वानरप्रभैः
kṛtaṃ nāma tadā tasya liṃgasya kamalānane ||
luṃpenārādhito yasmāddevo'yaṃ kuṣṭhanāśanaḥ ||
lumpeśvara iti khyāto bhaviṣyati mahītale
||34||कृतं नाम तदा तस्य लिंगस्य कमलानने ॥
लुंपेनाराधितो यस्माद्देवोऽयं कुष्ठनाशनः ॥
लुम्पेश्वर इति ख्यातो भविष्यति महीतले
pūjayiṣyaṃti ye bhaktyā liṃgaṃ lumpeśvaraṃ param ||
snātvā śiprājale puṇye te yāsyaṃti paraṃ padam
||35||पूजयिष्यंति ये भक्त्या लिंगं लुम्पेश्वरं परम् ॥
स्नात्वा शिप्राजले पुण्ये ते यास्यंति परं पदम्
prārthayiṣyaṃti yānkāmānmanasā|
cepsitānpriyān ||
tānāpsyaṃti na sandeho lumpeśasya ca darśanāt
||36||प्रार्थयिष्यंति यान्कामान्मनसा।
चेप्सितान्प्रियान् ॥
तानाप्स्यंति न सन्देहो लुम्पेशस्य च दर्शनात्
mahāpāpasamāyukto yaḥ paśyati samāhitaḥ ||
liṃgaṃ lumpeśvaraṃ so'pi devatulyo bhaviṣyati
||37||महापापसमायुक्तो यः पश्यति समाहितः ॥
लिंगं लुम्पेश्वरं सोऽपि देवतुल्यो भविष्यति
goghnaścaiva kṛtaghnaśca mātṛhā gurutalpagaḥ ||
duṣṭakarmasamācāro bhrātṛhā pitṛhā tathā
||38||गोघ्नश्चैव कृतघ्नश्च मातृहा गुरुतल्पगः ॥
दुष्टकर्मसमाचारो भ्रातृहा पितृहा तथा
lumpeśvaraṃ sakṛtpaśyanmucyate sarvakilbiṣaiḥ ||
pūjito'pi dahetpāpaṃ saptajanmārjitaṃ ca yat
||39||लुम्पेश्वरं सकृत्पश्यन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥
पूजितोऽपि दहेत्पापं सप्तजन्मार्जितं च यत्
ityuktvā munayaḥ sarve pūjayāmāsu ranvitāḥ ||
kuṣṭharogavinirmukto rājā svaviṣayaṃ gataḥ
||40||इत्युक्त्वा मुनयः सर्वे पूजयामासु रन्विताः ॥
कुष्ठरोगविनिर्मुक्तो राजा स्वविषयं गतः
eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ ||
lumpeśvarasya devasya śṛṇu gaṃgeśvaraṃ param
||41||एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ॥
लुम्पेश्वरस्य देवस्य शृणु गंगेश्वरं परम्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṇḍe caturaśītiliṅgamāhātmye luṃpeśvaramāhātmyava rṇanaṃnāmaikonacatvāriṃśo'dhyāyaḥ || 41 ||