ṣaṭpaṃcāśattamaṃ viddhi revaṃteśvarasaṃjñakam
śrīmahādeva uvāca
ṣaṭpaṃcāśattamaṃ viddhi revaṃteśvarasaṃjñakam ||
yasya darśanamātreṇa parā siddhiḥ prajāyate
||1||षट्पंचाशत्तमं विद्धि रेवंतेश्वरसंज्ञकम् ॥
यस्य दर्शनमात्रेण परा सिद्धिः प्रजायते
asahaṃtī purā saṃjñā ravestejo'tiduḥsaham ||
tapaḥ karttuṃ gatā devi jñātā sūryeṇa suvratā
||2||असहंती पुरा संज्ञा रवेस्तेजोऽतिदुःसहम् ॥
तपः कर्त्तुं गता देवि ज्ञाता सूर्येण सुव्रता
aśvarūpaṃ tataḥ kṛtvā jagāmāthottarānkurūn ||
dadṛśe tatra saṃjñāṃ ca vaḍavārūpadhāriṇīm
||3||अश्वरूपं ततः कृत्वा जगामाथोत्तरान्कुरून् ॥
ददृशे तत्र संज्ञां च वडवारूपधारिणीम्
gatā sā sammukhaṃ tasya pṛṣṭharakṣaṇatatparā ||
tatobhūnnāsikāyogastayostatra sametayoḥ
||5||गता सा सम्मुखं तस्य पृष्ठरक्षणतत्परा ॥
ततोभून्नासिकायोगस्तयोस्तत्र समेतयोः
nāsatya dasrau tanayāvaśvavaktrau vinirgatau ||
retasoṃ'te ca revaṃtaḥ khaḍgī carmī tanutradhṛk
||6||नासत्य दस्रौ तनयावश्ववक्त्रौ विनिर्गतौ ॥
रेतसोंऽते च रेवंतः खड्गी चर्मी तनुत्रधृक्
aśvārūḍhaḥ samudbhūtastato bāṇadhanurddharaḥ ||
tena vai jātamātreṇa aśvārūḍhena līlayā ||
nirjitaṃ ca jagaccedaṃ sadevāsuramānuṣam
||7||अश्वारूढः समुद्भूतस्ततो बाणधनुर्द्धरः ॥
तेन वै जातमात्रेण अश्वारूढेन लीलया ॥
निर्जितं च जगच्चेदं सदेवासुरमानुषम्
tato devāḥ parābhūtā brahmāṇaṃ śaraṇaṃ gatāḥ ||
praṇamya kathayāmāsurbhayakaṃpitakaṃ dharāḥ
||8||ततो देवाः पराभूता ब्रह्माणं शरणं गताः ॥
प्रणम्य कथयामासुर्भयकंपितकं धराः
asmākaṃ vibhavaṃ tejo raviputreṇa nāśitam ||
revaṃtena sureṃdreṇa śṛṇu lokapitāmaha
||9||अस्माकं विभवं तेजो रविपुत्रेण नाशितम् ॥
रेवंतेन सुरेंद्रेण शृणु लोकपितामह
tasya gātrasamudbhūto vahnirdhāvati kāla jit ||
jvalaṃti pādapāstena pataṃti śikharāṇi ca
||10||तस्य गात्रसमुद्भूतो वह्निर्धावति काल जित् ॥
ज्वलंति पादपास्तेन पतंति शिखराणि च
sarvato vyākulībhūtaṃ hāhākāramacetanam ||
tenaiva pīḍitaṃ sarvaṃ jvālāmālāsamākulam
||11||सर्वतो व्याकुलीभूतं हाहाकारमचेतनम् ॥
तेनैव पीडितं सर्वं ज्वालामालासमाकुलम्
daśadikṣu pravṛtto'yaṃ samṛddho havyavāhanaḥ ||
sarvaṃ kiṃśukasaṃkāśaṃ prajvalanniva dṛśyate
||12||दशदिक्षु प्रवृत्तोऽयं समृद्धो हव्यवाहनः ॥
सर्वं किंशुकसंकाशं प्रज्वलन्निव दृश्यते
iti teṣāṃ vacaḥ śrutvā brahmaṇoktaṃ varānane ||
jñātaṃ mayā suraśreṣṭhā bhavatāṃ kāryamīdṛśam
||13||इति तेषां वचः श्रुत्वा ब्रह्मणोक्तं वरानने ॥
ज्ञातं मया सुरश्रेष्ठा भवतां कार्यमीदृशम्
bhaviṣyati ca vastacca kāṃkṣitaṃ yatsurottamāḥ ||
gacchadhvaṃ sahasā tasmācchaṃkaraṃ śaraṇaṃ surāḥ
||14||भविष्यति च वस्तच्च कांक्षितं यत्सुरोत्तमाः ॥
गच्छध्वं सहसा तस्माच्छंकरं शरणं सुराः
brahmaṇo vacanaṃ śrutvā mamāṃtikamupāgatāḥ ||
tridaśā bhayasaṃtrastā natvā māmi damabruvan
||15||ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा ममांतिकमुपागताः ॥
त्रिदशा भयसंत्रस्ता नत्वा मामि दमब्रुवन्
ādityatanayenaiva revaṃtena maheśvara ||
dagdhaṃ tribhuvanaṃ sarvaṃ śarīrasthena vahninā ||
tejasā mahatā caiva vikrameṇa balena ca
||16||आदित्यतनयेनैव रेवंतेन महेश्वर ॥
दग्धं त्रिभुवनं सर्वं शरीरस्थेन वह्निना ॥
तेजसा महता चैव विक्रमेण बलेन च
asādhyaḥ kila so'smākaṃ sarveṣāṃ devasattama ||
bhavānprabhavate tasya nānyaḥ śaṃkara kaścana
||17||असाध्यः किल सोऽस्माकं सर्वेषां देवसत्तम ॥
भवान्प्रभवते तस्य नान्यः शंकर कश्चन
tvāṃ prapadyāmahe sarve bhayārttāḥ śaraṇārthinaḥ ||
śaraṇaṃ varadaṃ devaṃ tridaśānāṃ maheśvara
||18||त्वां प्रपद्यामहे सर्वे भयार्त्ताः शरणार्थिनः ॥
शरणं वरदं देवं त्रिदशानां महेश्वर
mayā smṛtaḥ sūryaputro revaṃtastatkṣaṇātpriye ||
prāptaḥ prītiprasannātmā vacanaṃ cedamabravīt
||19||मया स्मृतः सूर्यपुत्रो रेवंतस्तत्क्षणात्प्रिये ॥
प्राप्तः प्रीतिप्रसन्नात्मा वचनं चेदमब्रवीत्
kiṃ mayā deva karttavyaṃ brūhi sarvamaśeṣataḥ ||
tato mayā sūryaputra utsaṃge ca kṛtastadā
||20||किं मया देव कर्त्तव्यं ब्रूहि सर्वमशेषतः ॥
ततो मया सूर्यपुत्र उत्संगे च कृतस्तदा
snehādācuṃbito mūrdhni pariṣvaktaḥ punaḥpunaḥ ||
dadāmi te mahābhāga varaṃ varaya suvrata
||21||स्नेहादाचुंबितो मूर्ध्नि परिष्वक्तः पुनःपुनः ॥
ददामि ते महाभाग वरं वरय सुव्रत
parituṣṭosmi te kāmaṃ yatheṣṭaṃ kāmamāpnuhi ||
idamājñāpayāmi tvāṃ śreyaścaivamavāpsyasi
||22||परितुष्टोस्मि ते कामं यथेष्टं काममाप्नुहि ॥
इदमाज्ञापयामि त्वां श्रेयश्चैवमवाप्स्यसि
mamābhīṣṭaṃ paraṃ sthānaṃ vidyate pṛthivītale ||
akṣayaṃ pralaye putra mahākālavanaṃ śubham ||
tatra dāsyāmi te sthānaṃ tatra kīrttirbhavipyati
||23||ममाभीष्टं परं स्थानं विद्यते पृथिवीतले ॥
अक्षयं प्रलये पुत्र महाकालवनं शुभम् ॥
तत्र दास्यामि ते स्थानं तत्र कीर्त्तिर्भविप्यति
pūrve kaṃṭeśvarasyāpi sthānaṃ paramadurlbham ||
tatra tvaṃ vasa revaṃta liṃgaṃ drakṣyasi śāśvatam
||24||पूर्वे कंटेश्वरस्यापि स्थानं परमदुर्ल्भम् ॥
तत्र त्वं वस रेवंत लिंगं द्रक्ष्यसि शाश्वतम्
sarvadā tridaśaiḥ pūjyo bhaviṣyasi na saṃśayaḥ ||
guhyakādhipatistvaṃ ca svargaloke bhaviṣyasi
||25||सर्वदा त्रिदशैः पूज्यो भविष्यसि न संशयः ॥
गुह्यकाधिपतिस्त्वं च स्वर्गलोके भविष्यसि
aśvaśālāsu sarvāsu pūjanīyo bhaviṣyasi ||
nṛpatīnāṃ gṛhe caiva vasiṣyasi supūjitaḥ
||26||अश्वशालासु सर्वासु पूजनीयो भविष्यसि ॥
नृपतीनां गृहे चैव वसिष्यसि सुपूजितः
tejo madīyaṃ tatsthānaṃ liṃgākāraṃ sanātanam ||
pūjitaṃ tridaśaistatra saṃsevyaṃ yatnatastvayā
||27||तेजो मदीयं तत्स्थानं लिंगाकारं सनातनम् ॥
पूजितं त्रिदशैस्तत्र संसेव्यं यत्नतस्त्वया
evamukto mayā devi revaṃto ravijastadā ||
jagāmākāśamāviśya mahākālavanaṃ kṣaṇāt
||28||एवमुक्तो मया देवि रेवंतो रविजस्तदा ॥
जगामाकाशमाविश्य महाकालवनं क्षणात्
dadarśa tatra talliṃgaṃ jyotīrūpaṃ sanātanam ||
sūryaputrastu revaṃto dṛṣṭo liṃgena pārvati
||29||ददर्श तत्र तल्लिंगं ज्योतीरूपं सनातनम् ॥
सूर्यपुत्रस्तु रेवंतो दृष्टो लिंगेन पार्वति
proktaḥ praṇayapūrveṇa diṣṭyā dṛṣṭo'si sūryaja ||
adyaprabhṛti te nāmnā khyātiṃ yāsyāmi bhūtale
||30||प्रोक्तः प्रणयपूर्वेण दिष्ट्या दृष्टोऽसि सूर्यज ॥
अद्यप्रभृति ते नाम्ना ख्यातिं यास्यामि भूतले
sthātavyaṃ matsamīpe tu sūryaputra tvayā sadā ||
akṣayā bhavitā kīrttistvadīyā bhuvanatraye
||31||स्थातव्यं मत्समीपे तु सूर्यपुत्र त्वया सदा ॥
अक्षया भविता कीर्त्तिस्त्वदीया भुवनत्रये
revaṃteśvarasaṃjño'haṃ bhaviṣyāmi na saṃśayaḥ ||
ye māṃ drakṣyaṃti revaṃta bhaktyā paramayā yutāḥ ||
teṣāmaśvā bhaviṣyaṃti vijayo yaśa ūrjitam
||32||रेवंतेश्वरसंज्ञोऽहं भविष्यामि न संशयः ॥
ये मां द्रक्ष्यंति रेवंत भक्त्या परमया युताः ॥
तेषामश्वा भविष्यंति विजयो यश ऊर्जितम्
aiśvaryaṃ dānaśaktiśca putrapautramanaṃtakam ||
guhyakānāṃ patirbhūtvā svargaloke sa vatsyati
||33||ऐश्वर्यं दानशक्तिश्च पुत्रपौत्रमनंतकम् ॥
गुह्यकानां पतिर्भूत्वा स्वर्गलोके स वत्स्यति
liṃgasya vacanaṃ śrutvā proktaṃ vai ravisūnunā ||
revaṃtena viśālākṣi saṃtuṣṭenāṃtarātmanā
||34||लिंगस्य वचनं श्रुत्वा प्रोक्तं वै रविसूनुना ॥
रेवंतेन विशालाक्षि संतुष्टेनांतरात्मना
dehi me hyacalā bhaktiṃ dehi me sthānamuttamam ||
dehi me paramaṃ jñānaṃ dhruvāṃ kīrtiṃ ca dehi me
||35||देहि मे ह्यचला भक्तिं देहि मे स्थानमुत्तमम् ॥
देहि मे परमं ज्ञानं ध्रुवां कीर्तिं च देहि मे
bhagavanbhūtabhavyeśa bhavabaṃdhabhayāpaha |
saṃskṛtārtho'smi saṃjātastava devasya darśanāt
||36||भगवन्भूतभव्येश भवबंधभयापह ।
संस्कृतार्थोऽस्मि संजातस्तव देवस्य दर्शनात्
janmakoṭisusaṃśuddhā ye tvāṃ paśyaṃti dehinaḥ ||
na teṣāṃ punarāvṛttirghorasaṃsārasāgare
||37||जन्मकोटिसुसंशुद्धा ये त्वां पश्यंति देहिनः ॥
न तेषां पुनरावृत्तिर्घोरसंसारसागरे
ityuktvā ravisūnurvai revaṃto ravivallabhaḥ ||
revaṃteśvaradevasya samīpe saṃvyavasthitaḥ
||38||इत्युक्त्वा रविसूनुर्वै रेवंतो रविवल्लभः ॥
रेवंतेश्वरदेवस्य समीपे संव्यवस्थितः
eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ |
revaṃteśvaradevasya ghaṃṭeśvaramatho śṛṇu
||39||एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ।
रेवंतेश्वरदेवस्य घंटेश्वरमथो शृणु
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṃḍe caturaśītiliṅga māhātmye revaṃteśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma ṣaṭpañcāśattamo'yāyaḥ
||56||इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिङ्ग माहात्म्ये रेवंतेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशत्तमोऽयायः