saptapaṃcāśataṃ viddhi ghaṃṭeśvaramatho śṛṇu
īśvara uvāca
saptapaṃcāśataṃ viddhi ghaṃṭeśvaramatho śṛṇu ||
yasya darśanamātreṇa kāmāvāptiśca jāyate
||1||सप्तपंचाशतं विद्धि घंटेश्वरमथो शृणु ॥
यस्य दर्शनमात्रेण कामावाप्तिश्च जायते
ghaṃṭonāma gaṇaśreṣṭho babhūva mama vallabhaḥ ||
cākṣuṣasya manoḥ kāle kautukārthaṃ yadṛcchayā ||
prasthito brahmasadanaṃ draṣṭuṃ brahmāṇamavyayam
||2||घंटोनाम गणश्रेष्ठो बभूव मम वल्लभः ॥
चाक्षुषस्य मनोः काले कौतुकार्थं यदृच्छया ॥
प्रस्थितो ब्रह्मसदनं द्रष्टुं ब्रह्माणमव्ययम्
athāyāntaṃ samālokya gandharvaṃ gītakovidam ||
citrasenaṃ gaṇaśreṣṭhaḥ papraccha kuśalaṃ mudā
||3||अथायान्तं समालोक्य गन्धर्वं गीतकोविदम् ॥
चित्रसेनं गणश्रेष्ठः पप्रच्छ कुशलं मुदा
mayā tatraiva gantavyaṃ sadane parameṣṭhinaḥ|
. gītairārādhayiṣyāmi brahmāṇaṃ jagatāṃ patim
||4||मया तत्रैव गन्तव्यं सदने परमेष्ठिनः।
. गीतैराराधयिष्यामि ब्रह्माणं जगतां पतिम्
citraseno'tha taṃ devi pratyukto ghaṃṭamabravīt ||
padmayoniḥ suraiḥ sārdhaṃ guhyaṃ mantramacīkarat
||5||चित्रसेनोऽथ तं देवि प्रत्युक्तो घंटमब्रवीत् ॥
पद्मयोनिः सुरैः सार्धं गुह्यं मन्त्रमचीकरत्
etacchrutvā gaṇo ghaṃṭastasthau vismitamānasaḥ ||
mūhūrtaṃ ciṃtayāmāsa pratihāranivāritaḥ
||6||एतच्छ्रुत्वा गणो घंटस्तस्थौ विस्मितमानसः ॥
मूहूर्तं चिंतयामास प्रतिहारनिवारितः
hitvā svāminamīśānaṃ draṣṭuṃ brahmāṇamāgataḥ ||
praveśopi na labhyeta prasādo dūrataḥ sthitaḥ
||7||हित्वा स्वामिनमीशानं द्रष्टुं ब्रह्माणमागतः ॥
प्रवेशोपि न लभ्येत प्रसादो दूरतः स्थितः
evaṃ ciṃtayatastasya sāgraḥ saṃvatsaro gataḥ ||
ghaṃṭasya brahmaṇo dvāri praveśo devi nābhavat
||8||एवं चिंतयतस्तस्य साग्रः संवत्सरो गतः ॥
घंटस्य ब्रह्मणो द्वारि प्रवेशो देवि नाभवत्
nirgacchatamathālokya vīṇāhastaṃ samutsukam ||
nāradaṃ sa gaṇaśreṣṭhaḥ padmayoniṃ gṛhodarāt
||9||निर्गच्छतमथालोक्य वीणाहस्तं समुत्सुकम् ॥
नारदं स गणश्रेष्ठः पद्मयोनिं गृहोदरात्
prokto ghaṃṭena sahasā māṃ nivedaya nārada ||
gaṇo'haṃ gītatattvajño mahādevasya vallabhaḥ
||10||प्रोक्तो घंटेन सहसा मां निवेदय नारद ॥
गणोऽहं गीततत्त्वज्ञो महादेवस्य वल्लभः
darśanārthaṃ samāyāto brahmaṇaḥ parameṣṭhinaḥ ||
ghaṃṭasya vacanaṃ śrutvā prītimānabhavanmuniḥ ||
nāradaḥ pratyuvācedaṃ samāśvāsya sakaitavam
||11||दर्शनार्थं समायातो ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ॥
घंटस्य वचनं श्रुत्वा प्रीतिमानभवन्मुनिः ॥
नारदः प्रत्युवाचेदं समाश्वास्य सकैतवम्
ahaṃ bṛhaspateḥ pārśve preṣito'smi gaṇādhipa ||
kiṃcitkāryāṃtaraṃ praṣṭuṃ brahmaṇā lokakartṛṇā ||
āyāsyāmi kṣaṇenaiva tāvatkālaṃ pratīkṣyatām
||12||अहं बृहस्पतेः पार्श्वे प्रेषितोऽस्मि गणाधिप ॥
किंचित्कार्यांतरं प्रष्टुं ब्रह्मणा लोककर्तृणा ॥
आयास्यामि क्षणेनैव तावत्कालं प्रतीक्ष्यताम्
ityuktvā nārado devi mama pārśvamupāgataḥ ||
vṛttāṃtaṃ kathayāmāsa ghaṃṭasya munisattamaḥ
||13||इत्युक्त्वा नारदो देवि मम पार्श्वमुपागतः ॥
वृत्तांतं कथयामास घंटस्य मुनिसत्तमः
īdṛśo durllabho bhṛtyo ghaṃṭena sadṛśaḥ prabho ||
yastvāṃ tyaktvā gaṇo deva sevāyai parameṣṭhinaḥ ||
sthitaḥ saṃvatsaraṃ sāgraṃ praveśaṃ na ca labdhavān ||
14 tacchrutvā vacanaṃ tasya nāradasya munestadā ||
mayā śaptastu kopena pata ghaṇṭa mahītale
||15||ईदृशो दुर्ल्लभो भृत्यो घंटेन सदृशः प्रभो ॥
यस्त्वां त्यक्त्वा गणो देव सेवायै परमेष्ठिनः ॥
स्थितः संवत्सरं साग्रं प्रवेशं न च लब्धवान् ॥
१४ तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य नारदस्य मुनेस्तदा ॥
मया शप्तस्तु कोपेन पत घण्ट महीतले
māṃ tyaktvā hi gatonyatra sevārthaṃ paraveśmani ||
mayetyukte ca vacane brahmādvāri sthito'pi san
||16||मां त्यक्त्वा हि गतोन्यत्र सेवार्थं परवेश्मनि ॥
मयेत्युक्ते च वचने ब्रह्माद्वारि स्थितोऽपि सन्
patito bhūtale ghaṃṭo devadāruvanāṃtike ||
ātmānaṃ patitaṃ dṛṣṭvā bhūmau ghaṃṭena pārvati
||17||पतितो भूतले घंटो देवदारुवनांतिके ॥
आत्मानं पतितं दृष्ट्वा भूमौ घंटेन पार्वति
proktaṃ śokottareṇaiva vacanaṃ gadgadākṣaram ||
sevārthaṃ yāti yo'nyatra parihṛtya svakaṃ prabhum
||18||प्रोक्तं शोकोत्तरेणैव वचनं गद्गदाक्षरम् ॥
सेवार्थं याति योऽन्यत्र परिहृत्य स्वकं प्रभुम्
sa yāti narakaṃ ghoramapakīrtiṃ ca viṃdati ||
nāradena mama tvadya vaṃcitasya dvayaṃ gatam ||
yasmātsvāmī na me brahmā na ca devo maheśvaraḥ
||19||स याति नरकं घोरमपकीर्तिं च विंदति ॥
नारदेन मम त्वद्य वंचितस्य द्वयं गतम् ॥
यस्मात्स्वामी न मे ब्रह्मा न च देवो महेश्वरः
evaṃ vilapatastasya nārado munisattamaḥ ||
ājagāma tamuddeśaṃ yatra ghaṃṭo vyavasthitaḥ
||20||एवं विलपतस्तस्य नारदो मुनिसत्तमः ॥
आजगाम तमुद्देशं यत्र घंटो व्यवस्थितः
devadāruvane devi darśanārthaṃ tapasvinām ||
ghaṃṭena nārado dṛṣṭo bhītenākulacetasā
||21||देवदारुवने देवि दर्शनार्थं तपस्विनाम् ॥
घंटेन नारदो दृष्टो भीतेनाकुलचेतसा
avasthāmīdṛśīṃ kṛtvā kimanyanme kariṣyati ||
evaṃ taṃ ciṃtayānaṃ tu nārado vākyamabravīt
||22||अवस्थामीदृशीं कृत्वा किमन्यन्मे करिष्यति ॥
एवं तं चिंतयानं तु नारदो वाक्यमब्रवीत्
gaṇādhyakṣa na te kāryo manyuḥ puṇyavināśanaḥ ||
kīrtyarthaṃ patito ghaṃṭa prāyaścittārthameva ca
||23||गणाध्यक्ष न ते कार्यो मन्युः पुण्यविनाशनः ॥
कीर्त्यर्थं पतितो घंट प्रायश्चित्तार्थमेव च
prāyaścittaviśuddhātmā prabhuṃ prāpsyasi śaṃkaram ||
tasmādgaccha mamādeśānmahākālavanaṃ śubham
||24||प्रायश्चित्तविशुद्धात्मा प्रभुं प्राप्स्यसि शंकरम् ॥
तस्माद्गच्छ ममादेशान्महाकालवनं शुभम्
revaṃteśvara pūrve tu vidyate liṃgamuttamam ||
sarvasaṃpatkaraṃ divyaṃ tvannāmnā khyātimeṣyati
||25||रेवंतेश्वर पूर्वे तु विद्यते लिंगमुत्तमम् ॥
सर्वसंपत्करं दिव्यं त्वन्नाम्ना ख्यातिमेष्यति
ityukto nāradenaiva jaigīṣavyaḥ samāgataḥ ||
tenāpi kathitaṃ sarvaṃ satyamuktamanena vai
||26||इत्युक्तो नारदेनैव जैगीषव्यः समागतः ॥
तेनापि कथितं सर्वं सत्यमुक्तमनेन वै
nāradena gaṇādhyakṣa kīrttiste bhavitā'kṣayā ||
kaśyapena mṛkaṇḍena kaṇvena jamadagninā
||27||नारदेन गणाध्यक्ष कीर्त्तिस्ते भविताऽक्षया ॥
कश्यपेन मृकण्डेन कण्वेन जमदग्निना
atriṇā bhṛguṇā devi lomaśena surarṣiṇā ||
prokto ghaṃṭo gataḥ śīghraṃ mahākālavanaṃ śubham
||28||अत्रिणा भृगुणा देवि लोमशेन सुरर्षिणा ॥
प्रोक्तो घंटो गतः शीघ्रं महाकालवनं शुभम्
yatra ghaṃṭāninādena yudhyato mama saṃyuge ||
pāpakṣayakaraṃ devi saṃbhūtaṃ liṃgamuttamam ||
dṛṣṭaṃ tatra gaṇenaiva liṃgaṃ tejomayaṃ śubham
||29||यत्र घंटानिनादेन युध्यतो मम संयुगे ॥
पापक्षयकरं देवि संभूतं लिंगमुत्तमम् ॥
दृष्टं तत्र गणेनैव लिंगं तेजोमयं शुभम्
darśanāttasya liṃgasya bhūyo ghaṃṭo gaṇo'bhavat ||
lakṣmyā kāṃtyā samāyuktaḥ sahasrakiraṇākṛtiḥ
||30||दर्शनात्तस्य लिंगस्य भूयो घंटो गणोऽभवत् ॥
लक्ष्म्या कांत्या समायुक्तः सहस्रकिरणाकृतिः
ghaṇṭobhinaṃdito'tyarthaṃ vimānaiḥ sārvakāmikaiḥ ||
mama pārśvaṃ samāyāto mamātīva priyo'bhavat
||31||घण्टोभिनंदितोऽत्यर्थं विमानैः सार्वकामिकैः ॥
मम पार्श्वं समायातो ममातीव प्रियोऽभवत्
ye paśyanti viśālākṣi devaṃ ghaṇḍeśvaraṃ śivam ||
te ghaṇṭābhirnāditāstu vimānaiḥ sārvakāmikaiḥ
||32||ये पश्यन्ति विशालाक्षि देवं घण्डेश्वरं शिवम् ॥
ते घण्टाभिर्नादितास्तु विमानैः सार्वकामिकैः
yāsyaṃti suciraṃ kālaṃ mama lokaṃ sanātanam ||
ghaṇṭeśvaraṃ paraṃ liṃgaṃ nākhyeyaṃ yasyakasyacit
||33||यास्यंति सुचिरं कालं मम लोकं सनातनम् ॥
घण्टेश्वरं परं लिंगं नाख्येयं यस्यकस्यचित्
vyādhito yadi vā dīno duḥkhito vā bhavennaraḥ ||
yaḥ paśyati prasaṃgena devaṃ ghaṇṭeśvaraṃ priye ||
dīptakāṃcanavarṇābhairvimānaiḥ sārvakāmikaiḥ
||34||व्याधितो यदि वा दीनो दुःखितो वा भवेन्नरः ॥
यः पश्यति प्रसंगेन देवं घण्टेश्वरं प्रिये ॥
दीप्तकांचनवर्णाभैर्विमानैः सार्वकामिकैः
gaṃdharvāpsarasāṃ madhye svarge modati mānavaḥ ||
īpsitām̐llabhate kāmānvīṇāveṇuvinoditaḥ
||35||गंधर्वाप्सरसां मध्ये स्वर्गे मोदति मानवः ॥
ईप्सिताँल्लभते कामान्वीणावेणुविनोदितः
tataḥ svargātparibhraṣṭaḥ sarvaiśvaryasamanvitaḥ ||
hiraṇyadhānyasaṃpūrṇe samṛddhe jāyate kule ||
rājā vā rājatulyo vā jaṃbūdvīpapatirbhavet
||36||ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टः सर्वैश्वर्यसमन्वितः ॥
हिरण्यधान्यसंपूर्णे समृद्धे जायते कुले ॥
राजा वा राजतुल्यो वा जंबूद्वीपपतिर्भवेत्
yaḥ pūjayati deveśaṃ śraddhayā parayā yutaḥ ||
sa yāti paramaṃ sthānamapunarbhavakāraṇam
||37||यः पूजयति देवेशं श्रद्धया परया युतः ॥
स याति परमं स्थानमपुनर्भवकारणम्
eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ ||
ghaṇṭeśvarasya devasya prayāgeśamatho śṛṇu
||38||एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ॥
घण्टेश्वरस्य देवस्य प्रयागेशमथो शृणु
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṇḍe caturaśītiliṅgamāhātmye ghaṇṭeśvara māhātmyavarṇanaṃnāma saptapaṃcāśattamo'dhyāyaḥ || 57 ||