devamaṣṭādaśaṃ viddhi khyātaṃ kalakaleśvaram
śrīśiva uvāca
devamaṣṭādaśaṃ viddhi khyātaṃ kalakaleśvaram ||
yasya darśanamātreṇa kalaho naiva jāyate
||1||देवमष्टादशं विद्धि ख्यातं कलकलेश्वरम् ॥
यस्य दर्शनमात्रेण कलहो नैव जायते
sarvaduḥkhopaśamanaṃ sarvapāpa pramocanam ||
vyādhisarpāgnicaurāṇāṃ śamanaṃ vāṃchitapradam
||2||सर्वदुःखोपशमनं सर्वपाप प्रमोचनम् ॥
व्याधिसर्पाग्निचौराणां शमनं वांछितप्रदम्
mama devi tvayā sārddhaṃ kalahaḥ samapadyata ||
purā vistarato vacmi śṛṇvekāgramanāḥ śubhe
||3||मम देवि त्वया सार्द्धं कलहः समपद्यत ॥
पुरा विस्तरतो वच्मि शृण्वेकाग्रमनाः शुभे
yadā tvaṃ himaśailasya duhitā varavarṇini ||
tadā vivāhitaṃ kāṃte yathoktavidhinā mayā
||4||यदा त्वं हिमशैलस्य दुहिता वरवर्णिनि ॥
तदा विवाहितं कांते यथोक्तविधिना मया
vinivṛtte vivāhe ca tvayā sārddhaṃ varānane ||
mahākālīti nāmnā vai varṇenāpi ca tādṛśī
||5||विनिवृत्ते विवाहे च त्वया सार्द्धं वरानने ॥
महाकालीति नाम्ना वै वर्णेनापि च तादृशी
nīlotpalanibhaprakhyā nīlakuṃcitamūrddhajā ||
apyekasmiṃstadā tvaṃ hi mātṝṇāṃ maṃḍape śubhe ||
madhye samupaviṣṭāsi kṛṣṇāṃjanasamaprabhā
||6||नीलोत्पलनिभप्रख्या नीलकुंचितमूर्द्धजा ॥
अप्येकस्मिंस्तदा त्वं हि मातॄणां मंडपे शुभे ॥
मध्ये समुपविष्टासि कृष्णांजनसमप्रभा
kāli suṃdari matpārśve vallabhe tvamupāviśa ||
śarīre mama tanvaṃgi site bhāsyasitadyutiḥ
||7||कालि सुंदरि मत्पार्श्वे वल्लभे त्वमुपाविश ॥
शरीरे मम तन्वंगि सिते भास्यसितद्युतिः
bhujaṃgīvāsitā śubhre saṃśliṣṭā caṃdane tarau ||
rajanīvāsite pakṣe dṛṣṭidoṣaharāsi me
||8||भुजंगीवासिता शुभ्रे संश्लिष्टा चंदने तरौ ॥
रजनीवासिते पक्षे दृष्टिदोषहरासि मे
ityuktāsi mayā devi girije cāruhāsini ||
tadā proktaṃ tvayā vākyaṃ māmuddiśya sagadgadam
||9||इत्युक्तासि मया देवि गिरिजे चारुहासिनि ॥
तदा प्रोक्तं त्वया वाक्यं मामुद्दिश्य सगद्गदम्
yadā tvayā madarthe hi preritā vedapāragāḥ ||
saptarṣayo mahābhāgāḥ kiṃkṛte na tadāttha mām
||10||यदा त्वया मदर्थे हि प्रेरिता वेदपारगाः ॥
सप्तर्षयो महाभागाः किंकृते न तदात्थ माम्
tadā tvayā madarthe'pi prārthito janako mama ||
himādrirājo yatnena kiṃ kālī na tadāttha mām
||11||तदा त्वया मदर्थेऽपि प्रार्थितो जनको मम ॥
हिमाद्रिराजो यत्नेन किं काली न तदात्थ माम्
yadāpyuktaṃ tvayā dainyānmadarthe gaccha nārada ||
prārthyatāṃ pārvatī śīghraṃ kiṃ kālī na tadāttha mām
||12||यदाप्युक्तं त्वया दैन्यान्मदर्थे गच्छ नारद ॥
प्रार्थ्यतां पार्वती शीघ्रं किं काली न तदात्थ माम्
satyeyaṃ laukikī gāthā na vṛthā parijāyate ||
svakṛtena janaḥ sarvo jāḍyena pari bhūyate
||13||सत्येयं लौकिकी गाथा न वृथा परिजायते ॥
स्वकृतेन जनः सर्वो जाड्येन परि भूयते
avaśyamarthī prāpnoti khaṃḍanāṃ tuṃḍamuṃḍanām ||
tapotidīrghacārairtayattvāṃ prārthitavatyaham
||14||अवश्यमर्थी प्राप्नोति खंडनां तुंडमुंडनाम् ॥
तपोतिदीर्घचारैर्तयत्त्वां प्रार्थितवत्यहम्
tasyā me niyatastveṣa hyavamānaḥ padepade ||
naivāsmi kuṭilā raudrā viṣamā na ca dhūrjaṭe
||15||तस्या मे नियतस्त्वेष ह्यवमानः पदेपदे ॥
नैवास्मि कुटिला रौद्रा विषमा न च धूर्जटे
nākulīnā vṛthācārā na duṣṭā na samatsarā ||
saviṣastvaṃ yataḥ khyāto vyaktaṃ doṣā karāśrayaḥ
||16||नाकुलीना वृथाचारा न दुष्टा न समत्सरा ॥
सविषस्त्वं यतः ख्यातो व्यक्तं दोषा कराश्रयः
akulīno vṛthācāro mātsaryeṇāśritaḥ sadā ||
nāhaṃ muṣṇāmi nayane tatra haṃtā tvameva ca
||17||अकुलीनो वृथाचारो मात्सर्येणाश्रितः सदा ॥
नाहं मुष्णामि नयने तत्र हंता त्वमेव च
ādityastvāṃ vijānātu bhagavāndvādaśātmakaḥ ||
mayā notpāṭitā daṃtāḥ kasyāpi nirapatrapa
||18||आदित्यस्त्वां विजानातु भगवान्द्वादशात्मकः ॥
मया नोत्पाटिता दंताः कस्यापि निरपत्रप
pūṣādevo vijānāti dvādaśātmā divākaraḥ ||
mūrdhni śūlaṃ tava yataḥ svaidoṣairmāmadhikṣipaḥ
||19||पूषादेवो विजानाति द्वादशात्मा दिवाकरः ॥
मूर्ध्नि शूलं तव यतः स्वैदोषैर्मामधिक्षिपः
yattu māmāha kṛṣṇeti mahākāleti viśrutaḥ ||
ityathāpi pravādo'yaṃ pravaraḥ khyāmi te hara
||20||यत्तु मामाह कृष्णेति महाकालेति विश्रुतः ॥
इत्यथापि प्रवादोऽयं प्रवरः ख्यामि ते हर
nidarśanārthaṃ na dveṣācchrutvā taṃ kṣaṃtumarhasi ||
virūpo yāvadādarśe nātmanaḥ paśyate mukham
||21||निदर्शनार्थं न द्वेषाच्छ्रुत्वा तं क्षंतुमर्हसि ॥
विरूपो यावदादर्शे नात्मनः पश्यते मुखम्
manyate tāvadātmānamanyebhyo rūpavattamam ||
yadā tu mukhamādarśe vikṛtaṃ so'bhivīkṣate
||22||मन्यते तावदात्मानमन्येभ्यो रूपवत्तमम् ॥
यदा तु मुखमादर्शे विकृतं सोऽभिवीक्षते
tadetaraṃ vijānāti hyātmānaṃ netaraṃ janam ||
satyadharmacyutātpuṃsaḥ kṣudrādāśīviṣādiva
||23||तदेतरं विजानाति ह्यात्मानं नेतरं जनम् ॥
सत्यधर्मच्युतात्पुंसः क्षुद्रादाशीविषादिव
sa nāstikopyudvijate janaḥ kiṃ punarāstikaḥ ||
ityukto'haṃ tvayā devi mayā kolāhalaḥ kṛtaḥ
||24||स नास्तिकोप्युद्विजते जनः किं पुनरास्तिकः ॥
इत्युक्तोऽहं त्वया देवि मया कोलाहलः कृतः
anātmajñāsi girije mṛḍe paṃḍitamānini ||
satyaṃ sarvairavayavaiḥ stuto'pi sadṛśaḥ pituḥ
||25||अनात्मज्ञासि गिरिजे मृडे पंडितमानिनि ॥
सत्यं सर्वैरवयवैः स्तुतोऽपि सदृशः पितुः
kāṭhinyaṃ kaṣṭamabhyeti dhātubhyo bahughātitā ||
kuṭilatvaṃ ca sarvebhyo'sevyatvaṃ ca himādiva
||26||काठिन्यं कष्टमभ्येति धातुभ्यो बहुघातिता ॥
कुटिलत्वं च सर्वेभ्योऽसेव्यत्वं च हिमादिव
ityuktā'si mayā devi punaḥ proktaṃ tvayā vacaḥ ||
tathāpi duṣṭasaṃsargātsaṃkrāṃtaṃ sarvameva hi
||27||इत्युक्ताऽसि मया देवि पुनः प्रोक्तं त्वया वचः ॥
तथापि दुष्टसंसर्गात्संक्रांतं सर्वमेव हि
vyālebhyo'nekajihvatvaṃ bhasmataḥ snehavarjanam ||
hṛtkāluṣyaṃ śaśāṃkādvai durbodhatvaṃ vṛṣādapi
||28||व्यालेभ्योऽनेकजिह्वत्वं भस्मतः स्नेहवर्जनम् ॥
हृत्कालुष्यं शशांकाद्वै दुर्बोधत्वं वृषादपि
śmaśānavāsādbhīrutvaṃ nagnatvaṃ ca na lajjayā ||
nirghṛṇatvaṃ kapālācca dayā te vigatā ciram
||29||श्मशानवासाद्भीरुत्वं नग्नत्वं च न लज्जया ॥
निर्घृणत्वं कपालाच्च दया ते विगता चिरम्
evaṃ tadābhavadraudraḥ kalaho bhayakṛcchubhe ||
evaṃ pravṛtte tu tadā kaṃpitaṃ bhuvanatrayam
||30||एवं तदाभवद्रौद्रः कलहो भयकृच्छुभे ॥
एवं प्रवृत्ते तु तदा कंपितं भुवनत्रयम्
bhītāśca devagaṃdharvā yakṣagaṃdharvarākṣasāḥ ||
tasmātkolāhalo bhūmiṃ bhittvā liṃgamabhūttadā
||31||भीताश्च देवगंधर्वा यक्षगंधर्वराक्षसाः ॥
तस्मात्कोलाहलो भूमिं भित्त्वा लिंगमभूत्तदा
liṃgamadhyātsamutpannā vāṇī sukhakarī śubhā ||
āśvāsayaṃtī devānvai trailokyaṃ sacarācaram
||32||लिंगमध्यात्समुत्पन्ना वाणी सुखकरी शुभा ॥
आश्वासयंती देवान्वै त्रैलोक्यं सचराचरम्
nāmāsya cakrurdeveśāstadā kalakaleśvaram ||
svaranāmāsau tato'bhūcchaṅkaro bhuvi viśrutaḥ
||33||नामास्य चक्रुर्देवेशास्तदा कलकलेश्वरम् ॥
स्वरनामासौ ततोऽभूच्छङ्करो भुवि विश्रुतः
yastamarcayate bhaktyā devaṃ kalakaleśvaram ||
na rākṣasāḥ piśācāśca na bhūtā na vināyakāḥ ||
vipraṃ kuryurvarārohe kalaho na bhavedgṛhe
||34||यस्तमर्चयते भक्त्या देवं कलकलेश्वरम् ॥
न राक्षसाः पिशाचाश्च न भूता न विनायकाः ॥
विप्रं कुर्युर्वरारोहे कलहो न भवेद्गृहे
suśīlā gṛhiṇī tasya surūpā subhagā priye ||
bahuputrā bahudhanā jāyate darśanāttathā
||35||सुशीला गृहिणी तस्य सुरूपा सुभगा प्रिये ॥
बहुपुत्रा बहुधना जायते दर्शनात्तथा
ye paśyaṃti caturddaśyāṃ devaṃ kalakaleśvaram ||
na duḥkhaṃ na jarāvyādhirnākālamaraṇaṃ tathā
||36||ये पश्यंति चतुर्द्दश्यां देवं कलकलेश्वरम् ॥
न दुःखं न जराव्याधिर्नाकालमरणं तथा
na ca śatrubhayaṃ teṣāṃ jāyate giriputrake ||
loko'kṣayo bhaveddevi yāvadiṃdrāścaturddaśa
||37||न च शत्रुभयं तेषां जायते गिरिपुत्रके ॥
लोकोऽक्षयो भवेद्देवि यावदिंद्राश्चतुर्द्दश
eṣa te kathito devi prabhāvaḥ pāpanāśanaḥ ||
yasya śravaṇamātreṇa kṣemamatra paratra ca
||38||एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ॥
यस्य श्रवणमात्रेण क्षेममत्र परत्र च
iti śrīskāṃde mahāpurāṇe ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṃḍe caturaśītiliṅgamāhātmye kalakaleśvaramāhātmyavarṇanaṃnāmāṣṭādaśo'dhyāyaḥ || 18 ||