मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Devībhāgavatapurāṇam — Ekādaśaskandhaḥ, adhyāya 10

3
Ekādaśaskandhaḥ · 10

bhasmamāhātmye pāśupatavratavarṇanam

śrīnārāyaṇa uvāca

āgneyaṃ gauṇamajñānadhvaṃsakaṃ jñānasādhakam |

gauṇaṃ nānāvidhaṃ viddhi brahmanbrahmavidāṃvara

||1||

आग्नेयं गौणमज्ञानध्वंसकं ज्ञानसाधकम् ।

गौणं नानाविधं विद्धि ब्रह्मन्ब्रह्मविदांवर

agnihotrāgnijaṃ tadvadvirajānalajaṃ mune |

aupāsanasamutpannaṃ samidagnisamudbhavam

||2||

अग्निहोत्राग्निजं तद्वद्विरजानलजं मुने ।

औपासनसमुत्पन्नं समिदग्निसमुद्भवम्

pacanāgnisamutpannaṃ dāvānalasamudbhavam |

traivarṇikānāṃ sarveṣāmagnihotrasamudbhavam

||3||

पचनाग्निसमुत्पन्नं दावानलसमुद्भवम् ।

त्रैवर्णिकानां सर्वेषामग्निहोत्रसमुद्भवम्

virajānalajaṃ caiva dhāryaṃ bhasma mahāmune |

aupāsanasamutpannaṃ gṛhasthānāṃ viśeṣataḥ

||4||

विरजानलजं चैव धार्यं भस्म महामुने ।

औपासनसमुत्पन्नं गृहस्थानां विशेषतः

samidagnisamutpannaṃ dhāryaṃ vai brahmacāriṇā |

śūdrāṇāṃ śrotriyāgārapacanāgnisamudbhavam

||5||

समिदग्निसमुत्पन्नं धार्यं वै ब्रह्मचारिणा ।

शूद्राणां श्रोत्रियागारपचनाग्निसमुद्भवम्

anyeṣāmapi sarveṣāṃ dhāryaṃ dāvānalodbhavam |

kālaścitrā paurṇamāsī deśaḥ svīyaḥ parigrahaḥ

||6||

अन्येषामपि सर्वेषां धार्यं दावानलोद्भवम् ।

कालश्चित्रा पौर्णमासी देशः स्वीयः परिग्रहः

kṣetrārāmādyaraṇyaṃ vā praśastaḥ śubhalakṣaṇaḥ |

tatra pūrvatrayodaśyāṃ susnātaḥ sukṛtāhnikaḥ

||7||

क्षेत्रारामाद्यरण्यं वा प्रशस्तः शुभलक्षणः ।

तत्र पूर्वत्रयोदश्यां सुस्नातः सुकृताह्निकः

anujñāpya svamācāryaṃ saṃpūjya praṇipatya ca |

pūjāṃ vaiśeṣikīṃ kṛtvā śuklāmbaradharaḥ svayam

||8||

अनुज्ञाप्य स्वमाचार्यं संपूज्य प्रणिपत्य च ।

पूजां वैशेषिकीं कृत्वा शुक्लाम्बरधरः स्वयम्

śuddhayajñopavītī ca śuklamālyānulepanaḥ |

darbhāsane samāsīno darbhamuṣṭiṃ pragṛhya ca

||9||

शुद्धयज्ञोपवीती च शुक्लमाल्यानुलेपनः ।

दर्भासने समासीनो दर्भमुष्टिं प्रगृह्य च

prāṇāyāmatrayaṃ kṛtvā prāṅmukho vāpyudaṅmukhaḥ |

dhyātvā devaṃ ca devīṃ ca tadvijñāpanavartmanā

||10||

प्राणायामत्रयं कृत्वा प्राङ्मुखो वाप्युदङ्मुखः ।

ध्यात्वा देवं च देवीं च तद्विज्ञापनवर्त्मना

vratametatkaromīti bhavetsaṅkalpadīkṣitaḥ |

yāvaccharīrapātaṃ vā dvādaśābdamathāpi vā

||11||

व्रतमेतत्करोमीति भवेत्सङ्कल्पदीक्षितः ।

यावच्छरीरपातं वा द्वादशाब्दमथापि वा

tadardhaṃ vā tadardhaṃ vā māsadvādaśakaṃ tu vā |

tadardhaṃ vā tadardhaṃ vā māsamekamathāpi vā

||12||

तदर्धं वा तदर्धं वा मासद्वादशकं तु वा ।

तदर्धं वा तदर्धं वा मासमेकमथापि वा

dinadvādaśakaṃ vāpi dinaṣaṭkamathāpi vā |

tadardhaṃ dinamekaṃ vā vratasaṅkalpanāvadhi

||13||

दिनद्वादशकं वापि दिनषट्कमथापि वा ।

तदर्धं दिनमेकं वा व्रतसङ्कल्पनावधि

agnimādhāya vidhivadvirajāhomakāraṇāt |

hutvā''jyena samidbhiśca caruṇā ca yathāvidhi

||14||

अग्निमाधाय विधिवद्विरजाहोमकारणात् ।

हुत्वाऽऽज्येन समिद्भिश्च चरुणा च यथाविधि

pūtāhātpurato bhūyastattvānāṃ śuddhimuddiśan |

juhuyānmūlamantreṇa taireva samidādibhiḥ

||15||

पूताहात्पुरतो भूयस्तत्त्वानां शुद्धिमुद्दिशन् ।

जुहुयान्मूलमन्त्रेण तैरेव समिदादिभिः

tattvānyetāni me dehe śudhyantāmityanusmaran |

paścādbhūtāditanmātrāḥ pañcakarmendriyāṇi ca

||16||

तत्त्वान्येतानि मे देहे शुध्यन्तामित्यनुस्मरन् ।

पश्चाद्भूतादितन्मात्राः पञ्चकर्मेन्द्रियाणि च

jñānakarmavibhedena pañca pañca vibhāgaśaḥ |

tvagādidhātavaḥ sapta pañca prāṇādivāyavaḥ

||17||

ज्ञानकर्मविभेदेन पञ्च पञ्च विभागशः ।

त्वगादिधातवः सप्त पञ्च प्राणादिवायवः

mano buddhirahaṅkāro guṇāḥ prakṛtipūruṣau |

rāgo vidyā kalā caiva niyatiḥ kāla eva ca

||18||

मनो बुद्धिरहङ्कारो गुणाः प्रकृतिपूरुषौ ।

रागो विद्या कला चैव नियतिः काल एव च

māyā ca śuddhavidyā ca maheśvarasadāśivau |

śaktiśca śivatattvaṃ ca tattvāni kramaśo viduḥ

||19||

माया च शुद्धविद्या च महेश्वरसदाशिवौ ।

शक्तिश्च शिवतत्त्वं च तत्त्वानि क्रमशो विदुः

mantraistu virajairhutvā hotāsau virajo bhavet |

atha gomayamādāya piṇḍīkṛtyābhimantrya ca

||20||

मन्त्रैस्तु विरजैर्हुत्वा होतासौ विरजो भवेत् ।

अथ गोमयमादाय पिण्डीकृत्याभिमन्त्र्य च

nyasyāgnau taṃ ca saṃrakṣya dine tasmin haviṣyabhuk |

prabhāte ca caturdaśyāṃ kṛtvā sarvaṃ puroditam

||21||

न्यस्याग्नौ तं च संरक्ष्य दिने तस्मिन् हविष्यभुक् ।

प्रभाते च चतुर्दश्यां कृत्वा सर्वं पुरोदितम्

tasmindine nirāhāraḥ kālaśeṣaṃ samāpayet |

prātaḥ parvaṇi cāpyevaṃ kṛtvā homāvasānataḥ

||22||

तस्मिन्दिने निराहारः कालशेषं समापयेत् ।

प्रातः पर्वणि चाप्येवं कृत्वा होमावसानतः

upasaṃhṛtya rudrāgniṃ gṛhītvā bhasma yatnataḥ |

tataśca jaṭilo muṇḍaḥ śikhaikajaṭa eva ca

||23||

उपसंहृत्य रुद्राग्निं गृहीत्वा भस्म यत्नतः ।

ततश्च जटिलो मुण्डः शिखैकजट एव च

bhūtvā snātvā punarvītalajjaścetsyāddigambaraḥ |

anyaḥ kāṣāyavasanaścarmacīrāmbaro'thavā

||24||

भूत्वा स्नात्वा पुनर्वीतलज्जश्चेत्स्याद्दिगम्बरः ।

अन्यः काषायवसनश्चर्मचीराम्बरोऽथवा

ekāmbaro valkalavānbhaveddaṇḍī ca mekhalī |

prakṣālya caraṇau paścāddvirācamyātmanastanum

||25||

एकाम्बरो वल्कलवान्भवेद्दण्डी च मेखली ।

प्रक्षाल्य चरणौ पश्चाद्द्विराचम्यात्मनस्तनुम्

saṅkalīkṛtya tadbhasma virajānalasambhavam |

agnirityādibhirmantraiḥ ṣaḍbhirātharvaṇaiḥ kramāt

||26||

सङ्कलीकृत्य तद्भस्म विरजानलसम्भवम् ।

अग्निरित्यादिभिर्मन्त्रैः षड्भिराथर्वणैः क्रमात्

vimṛjyāṅgāni mūrdhādicaraṇāntaṃ ca taiḥ spṛśet |

tatastena krameṇaiva samuddhūlya ca bhasmanā

||27||

विमृज्याङ्गानि मूर्धादिचरणान्तं च तैः स्पृशेत् ।

ततस्तेन क्रमेणैव समुद्धूल्य च भस्मना

sarvāṅgoddhūlanaṃ kuryātpraṇavena śivena vā |

tataśca puṇḍraṃ racayettriyāyuṣasamāhvayam

||28||

सर्वाङ्गोद्धूलनं कुर्यात्प्रणवेन शिवेन वा ।

ततश्च पुण्ड्रं रचयेत्त्रियायुषसमाह्वयम्

śivabhāvaṃ samāgamya śivabhāvamathācaret |

kuryāttrisandhyamapyevametatpāśupataṃ vratam

||29||

शिवभावं समागम्य शिवभावमथाचरेत् ।

कुर्यात्त्रिसन्ध्यमप्येवमेतत्पाशुपतं व्रतम्

bhuktimuktipradaṃ caiva paśutvaṃ vinivartayet |

tatpaśutvaṃ parityajya kṛtvā pāśupataṃ vratam

||30||

भुक्तिमुक्तिप्रदं चैव पशुत्वं विनिवर्तयेत् ।

तत्पशुत्वं परित्यज्य कृत्वा पाशुपतं व्रतम्

pūjanīyo mahādevo liṅgamūrtiḥ sadāśivaḥ |

bhasmasnānaṃ mahāpuṇyaṃ sarvasaukhyakaraṃ param

||31||

पूजनीयो महादेवो लिङ्गमूर्तिः सदाशिवः ।

भस्मस्नानं महापुण्यं सर्वसौख्यकरं परम्

āyuṣyaṃ balamārogyaṃ śrīpuṣṭivardhanaṃ yataḥ |

rakṣārthaṃ maṅgalārthaṃ ca sarvasampatsamṛddhaye

||32||

आयुष्यं बलमारोग्यं श्रीपुष्टिवर्धनं यतः ।

रक्षार्थं मङ्गलार्थं च सर्वसम्पत्समृद्धये

bhasmasnigdhamanuṣyāṇāṃ mahāmārībhayaṃ na ca |

śāntikaṃ pauṣṭikaṃ bhasma kāmadaṃ ca tridhā bhavet

||33||

भस्मस्निग्धमनुष्याणां महामारीभयं न च ।

शान्तिकं पौष्टिकं भस्म कामदं च त्रिधा भवेत्

iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ ekādaśaskandhe bhasmamāhātmye pāśupatavratavarṇanaṃ nāma daśamo'dhyāyaḥ || 10 ||