devīkathanena dānavānāṃ rasātalaṃ prati gamanam
vyāsa uvāca
iti tasya vacaḥ śrutvā bhārgavasya mahātmanaḥ |
prahlādastu susaṃhṛṣṭo babhūva nṛpanandanaḥ
||1||इति तस्य वचः श्रुत्वा भार्गवस्य महात्मनः ।
प्रह्लादस्तु सुसंहृष्टो बभूव नृपनन्दनः
jñātvā daivaṃ baliṣṭhañca prahlādastānuvāca ha |
kṛte'pi yuddhe na jayo bhaviṣyati kadācana
||2||ज्ञात्वा दैवं बलिष्ठञ्च प्रह्लादस्तानुवाच ह ।
कृतेऽपि युद्धे न जयो भविष्यति कदाचन
tadā te jayinaḥ procurdānavā madagarvitāḥ |
saṃgrāmastu prakartavyo daivaṃ kiṃ na vidāmahe
||3||तदा ते जयिनः प्रोचुर्दानवा मदगर्विताः ।
संग्रामस्तु प्रकर्तव्यो दैवं किं न विदामहे
nirudyamānāṃ daivaṃ hi pradhānamasurādhipa |
kena dṛṣṭaṃ kva vā dṛṣṭaṃ kīdṛśaṃ kena nirmitam
||4||निरुद्यमानां दैवं हि प्रधानमसुराधिप ।
केन दृष्टं क्व वा दृष्टं कीदृशं केन निर्मितम्
tasmādyuddhaṃ kariṣyāmo balamāsthāya sāmpratam |
bhavāgre daityavarya tvaṃ sarvajño'si mahāmate
||5||तस्माद्युद्धं करिष्यामो बलमास्थाय साम्प्रतम् ।
भवाग्रे दैत्यवर्य त्वं सर्वज्ञोऽसि महामते
ityuktastaistadā rājan prahlādaḥ prabalārihā |
senānīśca tadā bhūtvā devānyuddhe samāhvayat
||6||इत्युक्तस्तैस्तदा राजन् प्रह्लादः प्रबलारिहा ।
सेनानीश्च तदा भूत्वा देवान्युद्धे समाह्वयत्
te'pi tatrāsurāndṛṣṭvā saṃgrāme samupasthitān |
sarve sambhṛtasambhārā devāstānsamayodhayan
||7||तेऽपि तत्रासुरान्दृष्ट्वा संग्रामे समुपस्थितान् ।
सर्वे सम्भृतसम्भारा देवास्तान्समयोधयन्
saṃgrāmastu tadā ghoraḥ śakraprahlādayorabhūt |
pūrṇaṃ varṣaśataṃ tatra munīnāṃ vismayāvahaḥ
||8||संग्रामस्तु तदा घोरः शक्रप्रह्लादयोरभूत् ।
पूर्णं वर्षशतं तत्र मुनीनां विस्मयावहः
vartamāne mahāyuddhe śukreṇa pratipālitāḥ |
jayamāpustadā daityāḥ prahlādapramukhā nṛpa
||9||वर्तमाने महायुद्धे शुक्रेण प्रतिपालिताः ।
जयमापुस्तदा दैत्याः प्रह्लादप्रमुखा नृप
tadaivendro gurorvākyātsarvaduḥkhavināśinīm |
sasmāra manasā devīṃ muktidāṃ paramāṃ śivām
||10||तदैवेन्द्रो गुरोर्वाक्यात्सर्वदुःखविनाशिनीम् ।
सस्मार मनसा देवीं मुक्तिदां परमां शिवाम्
indra uvāca
jaya devi mahāmāye śūladhāriṇi cāmbike |
śaṅkhacakragadāpadmakhaḍgahaste'bhayaprade
||11||जय देवि महामाये शूलधारिणि चाम्बिके ।
शङ्खचक्रगदापद्मखड्गहस्तेऽभयप्रदे
namaste bhuvaneśāni śaktidarśananāyike |
daśatattvātmike mātarmahābindusvarūpiṇi
||12||नमस्ते भुवनेशानि शक्तिदर्शननायिके ।
दशतत्त्वात्मिके मातर्महाबिन्दुस्वरूपिणि
mahākuṇḍalinīrūpe saccidānandarūpiṇi |
prāṇāgnihotravidye te namo dīpaśikhātmike
||13||महाकुण्डलिनीरूपे सच्चिदानन्दरूपिणि ।
प्राणाग्निहोत्रविद्ये ते नमो दीपशिखात्मिके
pañcakośāntaragate pucchabrahmasvarūpiṇi |
ānandakalike mātaḥ sarvopaniṣadarcite
||14||पञ्चकोशान्तरगते पुच्छब्रह्मस्वरूपिणि ।
आनन्दकलिके मातः सर्वोपनिषदर्चिते
mātaḥ prasīda sumukhī bhava hīnasattvāṃ- strāyasva no janani daityaparājitān vai |
tvaṃ devi naḥ śaraṇadā bhuvane pramāṇā śaktāsi duḥkhaśamane'khilavīryayukte
||15||मातः प्रसीद सुमुखी भव हीनसत्त्वां- स्त्रायस्व नो जननि दैत्यपराजितान् वै ।
त्वं देवि नः शरणदा भुवने प्रमाणा शक्तासि दुःखशमनेऽखिलवीर्ययुक्ते
dhyāyanti ye'pi sukhino nitarāṃ bhavanti duḥkhānvitāvigataśokabhayāstathānye |
mokṣārthino vigatamānavimuktasaṅgāḥ saṃsāravāridhijalaṃ prataranti santaḥ
||16||ध्यायन्ति येऽपि सुखिनो नितरां भवन्ति दुःखान्विताविगतशोकभयास्तथान्ये ।
मोक्षार्थिनो विगतमानविमुक्तसङ्गाः संसारवारिधिजलं प्रतरन्ति सन्तः
tvaṃ devi viśvajanani prathitaprabhāvā saṃrakṣaṇārthamuditārtiharapratāpā |
saṃhartumetadakhilaṃ kila kālarūpā ko vetti te'mba caritaṃ nanu mandabuddhiḥ
||17||त्वं देवि विश्वजननि प्रथितप्रभावा संरक्षणार्थमुदितार्तिहरप्रतापा ।
संहर्तुमेतदखिलं किल कालरूपा को वेत्ति तेऽम्ब चरितं ननु मन्दबुद्धिः
brahmā haraśca haridaśvaratho hariśca indro yamo'tha varuṇo'gnisamīraṇau ca |
jñātuṃ kṣamā na munayo'pi mahānubhāvā yasyāḥ prabhāvamatulaṃ nigamāgamāśca
||18||ब्रह्मा हरश्च हरिदश्वरथो हरिश्च इन्द्रो यमोऽथ वरुणोऽग्निसमीरणौ च ।
ज्ञातुं क्षमा न मुनयोऽपि महानुभावा यस्याः प्रभावमतुलं निगमागमाश्च
dhanyāsta eva tava bhaktiparā mahāntaḥ saṃsāraduḥkharahitāḥ sukhasindhumagnāḥ |
ye bhaktibhāvarahitā na kadāpi duḥkhā- |
mbhodhiṃ janikṣayataraṅgamume taranti
||19||धन्यास्त एव तव भक्तिपरा महान्तः संसारदुःखरहिताः सुखसिन्धुमग्नाः ।
ये भक्तिभावरहिता न कदापि दुःखा- ।
म्भोधिं जनिक्षयतरङ्गमुमे तरन्ति
ye vījyamānāḥ sitacāmaraiśca krīḍanti dhanyāḥ śibikādhirūḍhāḥ |
taiḥ pūjitā tvaṃ kila pūrvadehe nānopahārairiti cintayāmi
||20||ये वीज्यमानाः सितचामरैश्च क्रीडन्ति धन्याः शिबिकाधिरूढाः ।
तैः पूजिता त्वं किल पूर्वदेहे नानोपहारैरिति चिन्तयामि
ye pūjyamānā varavāraṇasthā vilāsinīvṛndavilāsayuktāḥ |
sāmantakaiścopanatairvrajanti manye hi taistvaṃ kila pūjitāsi
||21||ये पूज्यमाना वरवारणस्था विलासिनीवृन्दविलासयुक्ताः ।
सामन्तकैश्चोपनतैर्व्रजन्ति मन्ये हि तैस्त्वं किल पूजितासि
vyāsa uvāca
evaṃ stutā maghavatā devī viśveśvarī tadā |
prādurbabhūva tarasā siṃhārūḍhā caturbhujā
||22||एवं स्तुता मघवता देवी विश्वेश्वरी तदा ।
प्रादुर्बभूव तरसा सिंहारूढा चतुर्भुजा
śaṅkhacakragadāpadmānbibhratī cārulocanā |
raktāmbaradharā devī divyamālyavibhūṣaṇā
||23||शङ्खचक्रगदापद्मान्बिभ्रती चारुलोचना ।
रक्ताम्बरधरा देवी दिव्यमाल्यविभूषणा
tānuvāca surāndevī prasannavadanā girā |
bhayaṃ tyajantu bho devāḥ śaṃ vidhāsye kilādhunā
||24||तानुवाच सुरान्देवी प्रसन्नवदना गिरा ।
भयं त्यजन्तु भो देवाः शं विधास्ये किलाधुना
ityuktvā sā tadā devī siṃhārūḍhātisundarī |
jagāma tarasā tatra yatra daityā madānvitāḥ
||25||इत्युक्त्वा सा तदा देवी सिंहारूढातिसुन्दरी ।
जगाम तरसा तत्र यत्र दैत्या मदान्विताः
prahlādapramukhāḥ sarve dṛṣṭvā devīṃ puraḥsthitām |
ūcuḥ parasparaṃ bhītāḥ kiṃ kartavyamitastadā
||26||प्रह्लादप्रमुखाः सर्वे दृष्ट्वा देवीं पुरःस्थिताम् ।
ऊचुः परस्परं भीताः किं कर्तव्यमितस्तदा
devaṃ nārāyaṇaṃ cātra samprāptā caṇḍikā kila |
mahiṣāntakarī nūnaṃ caṇḍamuṇḍavināśinī
||27||देवं नारायणं चात्र सम्प्राप्ता चण्डिका किल ।
महिषान्तकरी नूनं चण्डमुण्डविनाशिनी
nihaniṣyati naḥ sarvānambikā nātra saṃśayaḥ |
vakradṛṣṭyā yayā pūrvaṃ nihatau madhukaiṭabhau
||28||निहनिष्यति नः सर्वानम्बिका नात्र संशयः ।
वक्रदृष्ट्या यया पूर्वं निहतौ मधुकैटभौ
evaṃ cintāturānvīkṣya prahlādastānuvāca ha |
yoddhavyaṃ nātha gantavyaṃ palāyya dānavottamāḥ
||29||एवं चिन्तातुरान्वीक्ष्य प्रह्लादस्तानुवाच ह ।
योद्धव्यं नाथ गन्तव्यं पलाय्य दानवोत्तमाः
namucistānuvācātha palāyanaparāniha |
haniṣyati jaganmātā ruṣitā kila hetibhiḥ
||30||नमुचिस्तानुवाचाथ पलायनपरानिह ।
हनिष्यति जगन्माता रुषिता किल हेतिभिः
tathā kuru mahābhāga yathā duḥkhaṃ na jāyate |
vrajāmo'dyaiva pātālaṃ tāṃ stutvā tadanujñayā
||31||तथा कुरु महाभाग यथा दुःखं न जायते ।
व्रजामोऽद्यैव पातालं तां स्तुत्वा तदनुज्ञया
prahlāda uvāca
staumi devīṃ mahāmāyāṃ sṛṣṭisthityantakāriṇīm |
sarveṣāṃ jananīṃ śaktiṃ bhaktānāmabhayaṅkarīm
||32||स्तौमि देवीं महामायां सृष्टिस्थित्यन्तकारिणीम् ।
सर्वेषां जननीं शक्तिं भक्तानामभयङ्करीम्
vyāsa uvāca
ityuktyā viṣṇubhaktastu prahlādaḥ paramārthavit |
tuṣṭāva jagatāṃ dhātrīṃ kṛtāñjalipuṭastadā
||33||इत्युक्त्या विष्णुभक्तस्तु प्रह्लादः परमार्थवित् ।
तुष्टाव जगतां धात्रीं कृताञ्जलिपुटस्तदा
mālāsarpavadābhāti yasyāṃ sarvaṃ carācaram |
sarvādhiṣṭhānarūpāyai tasyai hrīṃmūrtaye namaḥ
||34||मालासर्पवदाभाति यस्यां सर्वं चराचरम् ।
सर्वाधिष्ठानरूपायै तस्यै ह्रींमूर्तये नमः
tvattaḥ sarvamidaṃ viśvaṃ sthāvaraṃ jaṅgamaṃ tathā |
anye nimittamātrāste kartārastava nirmitāḥ
||35||त्वत्तः सर्वमिदं विश्वं स्थावरं जङ्गमं तथा ।
अन्ये निमित्तमात्रास्ते कर्तारस्तव निर्मिताः
namo devi mahāmāye sarveṣāṃ jananī smṛtā |
ko bhedastava deveṣu daityeṣu svakṛteṣu ca
||36||नमो देवि महामाये सर्वेषां जननी स्मृता ।
को भेदस्तव देवेषु दैत्येषु स्वकृतेषु च
mātuḥ putreṣu ko bhedo'pyaśubheṣu śubheṣu ca |
tathaiva deveṣvasmāsu na kartavyastvayādhunā
||37||मातुः पुत्रेषु को भेदोऽप्यशुभेषु शुभेषु च ।
तथैव देवेष्वस्मासु न कर्तव्यस्त्वयाधुना
yādṛśāstādṛśā mātaḥ sutāste dānavāḥ kila |
yatastvaṃ viśvajananī purāṇeṣu prakīrtitā
||38||यादृशास्तादृशा मातः सुतास्ते दानवाः किल ।
यतस्त्वं विश्वजननी पुराणेषु प्रकीर्तिता
te'pi svārthaparā nūnaṃ yathaiva vayamapyuta |
nāntaraṃ daityasurayorbhedo'yaṃ mohasambhavaḥ
||39||तेऽपि स्वार्थपरा नूनं यथैव वयमप्युत ।
नान्तरं दैत्यसुरयोर्भेदोऽयं मोहसम्भवः
dhanadārādibhogeṣu vayaṃ saktā divāniśam |
tathaiva devā deveśi ko bhedo'suradevayoḥ
||40||धनदारादिभोगेषु वयं सक्ता दिवानिशम् ।
तथैव देवा देवेशि को भेदोऽसुरदेवयोः
te'pi kaśyapadāyādā vayaṃ tatsambhavāḥ kila |
kuto virodhasambhūtirjātā mātastavādhunā
||41||तेऽपि कश्यपदायादा वयं तत्सम्भवाः किल ।
कुतो विरोधसम्भूतिर्जाता मातस्तवाधुना
na tathā vihitaṃ mātastvayi sarvasamudbhave |
sāmyataiva tvayā sthāpyā deveṣvasmāsu caiva hi
||42||न तथा विहितं मातस्त्वयि सर्वसमुद्भवे ।
साम्यतैव त्वया स्थाप्या देवेष्वस्मासु चैव हि
guṇavyatikarātsarve samutpannāḥ surāsurāḥ |
guṇānvitā bhaveyuste kathaṃ dehabhṛto'marāḥ
||43||गुणव्यतिकरात्सर्वे समुत्पन्नाः सुरासुराः ।
गुणान्विता भवेयुस्ते कथं देहभृतोऽमराः
kāmaḥ krodhaśca lobhaśca sarvadeheṣu saṃsthitāḥ |
vartante sarvadā tasmāt ko'virodhī bhaveñcanaḥ
||44||कामः क्रोधश्च लोभश्च सर्वदेहेषु संस्थिताः ।
वर्तन्ते सर्वदा तस्मात् कोऽविरोधी भवेञ्चनः
tvayā mitho virodho'yaṃ kalpitaḥ kila kautukāt |
manyāmahe vibhedena nūnaṃ yuddhadidṛkṣayā
||45||त्वया मिथो विरोधोऽयं कल्पितः किल कौतुकात् ।
मन्यामहे विभेदेन नूनं युद्धदिदृक्षया
anyathā khalu bhrātṝṇāṃ virodhaḥ kīdṛśo'naghe |
tvaṃ cennecchasi cāmuṇḍe vīkṣituṃ kalahaṃ kila
||46||अन्यथा खलु भ्रातॄणां विरोधः कीदृशोऽनघे ।
त्वं चेन्नेच्छसि चामुण्डे वीक्षितुं कलहं किल
jānāmi dharmaṃ dharmajñe vedmi cāhaṃ śatakratum |
tathāpi kalaho'smākaṃ bhogārthaṃ devi sarvadā
||47||जानामि धर्मं धर्मज्ञे वेद्मि चाहं शतक्रतुम् ।
तथापि कलहोऽस्माकं भोगार्थं देवि सर्वदा
ekaḥ ko'pi na śāstāsti saṃsāre tvāṃ vināmbike |
spṛhāvatastu kaḥ kartuṃ kṣamate vacanaṃ budhaḥ
||48||एकः कोऽपि न शास्तास्ति संसारे त्वां विनाम्बिके ।
स्पृहावतस्तु कः कर्तुं क्षमते वचनं बुधः
devāsurairayaṃ sindhurmathitaḥ samaye kvacit |
viṣṇunā vihito bhedaḥ sudhāratnacchalena vai
||49||देवासुरैरयं सिन्धुर्मथितः समये क्वचित् ।
विष्णुना विहितो भेदः सुधारत्नच्छलेन वै
tvayāsau kalpitaḥ śauriḥ pālakatve jagadguruḥ |
tena lakṣmīḥ svayaṃ lobhād gṛhītāmarasundarī
||50||त्वयासौ कल्पितः शौरिः पालकत्वे जगद्गुरुः ।
तेन लक्ष्मीः स्वयं लोभाद् गृहीतामरसुन्दरी
airāvatastathendreṇa pārijāto'tha kāmadhuk |
uccaiḥśravāḥ suraiḥ sarvaṃ gṛhītaṃ vaiṣṇavecchayā
||51||ऐरावतस्तथेन्द्रेण पारिजातोऽथ कामधुक् ।
उच्चैःश्रवाः सुरैः सर्वं गृहीतं वैष्णवेच्छया
anayaṃ tādṛśaṃ kṛtvā jātā devāstu sādhavaḥ |
(anyāyinaḥ surā nūnaṃ paśya tvaṃ dharmalakṣaṇam |
) |
saṃsthāpitāḥ surā nūnaṃ viṣṇunā bahumāninā
||52||अनयं तादृशं कृत्वा जाता देवास्तु साधवः ।
(अन्यायिनः सुरा नूनं पश्य त्वं धर्मलक्षणम् ।
) ।
संस्थापिताः सुरा नूनं विष्णुना बहुमानिना
nūnaṃ daityāḥ parābhūvanpaśya tvaṃ dharmalakṣaṇam |
kva dharmaḥ kīdṛśo dharmaḥ kva kāryaṃ kva ca sādhutā
||53||नूनं दैत्याः पराभूवन्पश्य त्वं धर्मलक्षणम् ।
क्व धर्मः कीदृशो धर्मः क्व कार्यं क्व च साधुता
kathayāmi ca kasyāgre siddhaṃ maimāṃsikaṃ matam |
tārkikā yuktivādajñā vidhijñā vedavādakāḥ
||54||कथयामि च कस्याग्रे सिद्धं मैमांसिकं मतम् ।
तार्किका युक्तिवादज्ञा विधिज्ञा वेदवादकाः
uktāḥ sakartṛkaṃ viśvaṃ vivadante jaḍātmakāḥ |
kartā bhavati cedasminsaṃsāre vitate kila
||55||उक्ताः सकर्तृकं विश्वं विवदन्ते जडात्मकाः ।
कर्ता भवति चेदस्मिन्संसारे वितते किल
virodhaḥ kīdṛśastatra caikakarmaṇi vai mithaḥ |
vede naikamatiḥ kasmācchāstreṣvapi tathā punaḥ
||56||विरोधः कीदृशस्तत्र चैककर्मणि वै मिथः ।
वेदे नैकमतिः कस्माच्छास्त्रेष्वपि तथा पुनः
naikavākyaṃ vacasteṣāmapi vedavidāṃ punaḥ |
yataḥ svārthaparaṃ sarvaṃ jagatsthāvarajaṅgamam
||57||नैकवाक्यं वचस्तेषामपि वेदविदां पुनः ।
यतः स्वार्थपरं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम्
niḥspṛhaḥ ko'pi saṃsāre na bhavenna bhaviṣyati |
śaśinātha gurorbhāryā hṛtā jñātvā balādapi
||58||निःस्पृहः कोऽपि संसारे न भवेन्न भविष्यति ।
शशिनाथ गुरोर्भार्या हृता ज्ञात्वा बलादपि
gautamasya tathendreṇa jānatā dharmaniścayam |
guruṇānujabhāryā ca bhuktā garbhavatī balāt
||59||गौतमस्य तथेन्द्रेण जानता धर्मनिश्चयम् ।
गुरुणानुजभार्या च भुक्ता गर्भवती बलात्
śapto garbhagato bālaḥ kṛtaścāndhastathā punaḥ |
viṣṇunā ca śiraśchinnaṃ rāhoścakreṇa vai balāt
||60||शप्तो गर्भगतो बालः कृतश्चान्धस्तथा पुनः ।
विष्णुना च शिरश्छिन्नं राहोश्चक्रेण वै बलात्
aparādhaṃ vinā kāmaṃ tadā sattvavatāmbike |
pautro dharmavatāṃ śūraḥ satyavrataparāyaṇaḥ
||61||अपराधं विना कामं तदा सत्त्ववताम्बिके ।
पौत्रो धर्मवतां शूरः सत्यव्रतपरायणः
yajvā dānapatiḥ śāntaḥ sarvajñaḥ sarvapūjakaḥ |
kṛtvātha vāmanaṃ rūpaṃ hariṇā chalavedinā
||62||यज्वा दानपतिः शान्तः सर्वज्ञः सर्वपूजकः ।
कृत्वाथ वामनं रूपं हरिणा छलवेदिना
vañcito'sau baliḥ sarvaṃ hṛtaṃ rājyaṃ purā kila |
tathāpi devāndharmasthānpravadanti manīṣiṇaḥ
||63||वञ्चितोऽसौ बलिः सर्वं हृतं राज्यं पुरा किल ।
तथापि देवान्धर्मस्थान्प्रवदन्ति मनीषिणः
vadanti cāṭuvādāṃśca dharmavādājjayaṃ gatāḥ |
evaṃ jñātvā jaganmātaryathecchasi tathā kuru
||64||वदन्ति चाटुवादांश्च धर्मवादाज्जयं गताः ।
एवं ज्ञात्वा जगन्मातर्यथेच्छसि तथा कुरु
śaraṇā dānavāḥ sarve jahi vā rakṣa vā punaḥ |
śrīdevyuvāca |
sarve gacchata pātālaṃ tatra vāsaṃ yathepsitam
||65||शरणा दानवाः सर्वे जहि वा रक्ष वा पुनः ।
श्रीदेव्युवाच ।
सर्वे गच्छत पातालं तत्र वासं यथेप्सितम्
kurudhvaṃ dānavāḥ sarve nirbhayā gatamanyavaḥ |
kālaḥ pratīkṣyo yuṣmābhiḥ kāraṇaṃ sa śubhe'śubhe
||66||कुरुध्वं दानवाः सर्वे निर्भया गतमन्यवः ।
कालः प्रतीक्ष्यो युष्माभिः कारणं स शुभेऽशुभे
sunirvedaparāṇāṃ hi sukhaṃ sarvatra sarvadā |
trailokyasya ca rājye'pi na sukhaṃ lobhacetasām
||67||सुनिर्वेदपराणां हि सुखं सर्वत्र सर्वदा ।
त्रैलोक्यस्य च राज्येऽपि न सुखं लोभचेतसाम्
kṛte'pi na sukhaṃ pūrṇaṃ saspṛhāṇāṃ phalairapi |
tasmāttyaktvā mahīmetāṃ prayāntvadya mahītalam
||68||कृतेऽपि न सुखं पूर्णं सस्पृहाणां फलैरपि ।
तस्मात्त्यक्त्वा महीमेतां प्रयान्त्वद्य महीतलम्
mamājñāṃ purataḥ kṛtvā sarve vigatakalmaṣāḥ |
vyāsa uvāca |
tacchrutvā vacanaṃ devyāstathetyuktvā rasātalam
||69||ममाज्ञां पुरतः कृत्वा सर्वे विगतकल्मषाः ।
व्यास उवाच ।
तच्छ्रुत्वा वचनं देव्यास्तथेत्युक्त्वा रसातलम्
praṇamya dānavāḥ sarve gatāḥ śaktyābhirakṣitāḥ |
antardadhe tato devī devāḥ svabhuvanaṃ gatāḥ
||70||प्रणम्य दानवाः सर्वे गताः शक्त्याभिरक्षिताः ।
अन्तर्दधे ततो देवी देवाः स्वभुवनं गताः
tyaktvā vairaṃ sthitāḥ sarve te tadā devadānavāḥ |
etadākhyānamakhilaṃ yaḥ śṛṇoti vadatyatha
||71||त्यक्त्वा वैरं स्थिताः सर्वे ते तदा देवदानवाः ।
एतदाख्यानमखिलं यः शृणोति वदत्यथ
sarvaduḥkhavinirmuktaḥ prayāti padamuttamam
||72||सर्वदुःखविनिर्मुक्तः प्रयाति पदमुत्तमम्
iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ caturthaskandhe devīkathanena dānavānāṃ rasātalaṃ prati gamanaṃ nāma pañcadaśo'dhyāyaḥ || 15 ||