devānāmamṛtaprāśanavarṇanam
lomaśa uvāca
praṇamya paramātmānaṃ ramāyuktaṃ janārddanam ||
amṛtārthaṃ mamaṃthuste surāsuragaṇāḥ punaḥ
||1||प्रणम्य परमात्मानं रमायुक्तं जनार्द्दनम् ॥
अमृतार्थं ममंथुस्ते सुरासुरगणाः पुनः
udadhermathyamānācca nirgataḥ sumahāyaśāḥ ||
dhanvaṃtaririti khyāto yuvā mṛtyuñjayaḥ paraḥ
||2||उदधेर्मथ्यमानाच्च निर्गतः सुमहायशाः ॥
धन्वंतरिरिति ख्यातो युवा मृत्युञ्जयः परः
pāṇibhyāṃ pūrṇakalaśaṃ sudhāyāḥ parigṛhya vai ||
yāvatsarve surāḥ sarve nirīkṣaṃte manoharam
||3||पाणिभ्यां पूर्णकलशं सुधायाः परिगृह्य वै ॥
यावत्सर्वे सुराः सर्वे निरीक्षंते मनोहरम्
tadā daityāḥ samaṃ gatvā hartukāmā balādiva ||
sudhayā pūrṇakalaśaṃ dhanvaṃtarikare sthitam
||4||तदा दैत्याः समं गत्वा हर्तुकामा बलादिव ॥
सुधया पूर्णकलशं धन्वंतरिकरे स्थितम्
yāvattaraṃgamālābhirāvṛto'bhūdbhiṣaktamaḥ ||
śanaiḥ śanaiḥ samāyāto dṛṣṭo'sau vṛṣaparvaṇā
||5||यावत्तरंगमालाभिरावृतोऽभूद्भिषक्तमः ॥
शनैः शनैः समायातो दृष्टोऽसौ वृषपर्वणा
karasthaḥ kalaśastasya hṛtastena balādiva ||
asurāśca tataḥ sarve jagarjuratibhīṣaṇam
||6||करस्थः कलशस्तस्य हृतस्तेन बलादिव ॥
असुराश्च ततः सर्वे जगर्जुरतिभीषणम्
kalaśaṃ sudhayā pūrṇaṃ gṛhītvā te samutsukāḥ ||
daityāḥ pātālamājagmustadā devā bhramānvitāḥ
||7||कलशं सुधया पूर्णं गृहीत्वा ते समुत्सुकाः ॥
दैत्याः पातालमाजग्मुस्तदा देवा भ्रमान्विताः
anujagmuḥ susaṃnaddhā yoddhukāmāśca taiḥ saha ||
tadā devānsamālokya balirevamabhāṣata
||8||अनुजग्मुः सुसंनद्धा योद्धुकामाश्च तैः सह ॥
तदा देवान्समालोक्य बलिरेवमभाषत
baliruvāca
vayaṃ tu kevalaṃ devāḥ sudhayā paritoṣitāḥ ||
śīghrameva pragaṃtavyaṃ bhavadbhiśca surottamaiḥ
||9||वयं तु केवलं देवाः सुधया परितोषिताः ॥
शीघ्रमेव प्रगंतव्यं भवद्भिश्च सुरोत्तमैः
triviṣṭapaṃ mudā yuktaiḥ kimasmābhiḥ prayojanam ||
purāsmābhiḥ kṛtaṃ maitraṃ bhavadbhiḥ svārthatatparaiḥ ||
adhunā viditaṃ tattu nātra kāryā vicāraṇā
||10||त्रिविष्टपं मुदा युक्तैः किमस्माभिः प्रयोजनम् ॥
पुरास्माभिः कृतं मैत्रं भवद्भिः स्वार्थतत्परैः ॥
अधुना विदितं तत्तु नात्र कार्या विचारणा
evaṃ nirbhārtsitāstena balinā surasattamāḥ ||
yathāgatena mārgeṇa jagmurnārāyaṇaṃ prabhum
||11||एवं निर्भार्त्सितास्तेन बलिना सुरसत्तमाः ॥
यथागतेन मार्गेण जग्मुर्नारायणं प्रभुम्
taṃ dṛṣṭvā viṣṇunā sarve surā bhagnamanorathā ||
āśvāsitā vacobhiśca nānānunayako vidaiḥ
||12||तं दृष्ट्वा विष्णुना सर्वे सुरा भग्नमनोरथा ॥
आश्वासिता वचोभिश्च नानानुनयको विदैः
mā trāsaṃ kurutātrārtha ānayiṣyāmi tāṃ sudhām ||
evamābhāṣya bhagavānmukundo'nāthasaṃśrayaḥ
||13||मा त्रासं कुरुतात्रार्थ आनयिष्यामि तां सुधाम् ॥
एवमाभाष्य भगवान्मुकुन्दोऽनाथसंश्रयः
sthāpayitvā surānsarvāṃstatraiva madhusūdanaḥ ||
mohanīrūpamāsthāya daityanāmagrato'bhavat
||14||स्थापयित्वा सुरान्सर्वांस्तत्रैव मधुसूदनः ॥
मोहनीरूपमास्थाय दैत्यनामग्रतोऽभवत्
tāvaddaityāḥ susaṃrabdhāḥ parasparamathābruvan ||
vivādaḥ sarvadaityānāmamṛtārthe tadā'bhavat
||15||तावद्दैत्याः सुसंरब्धाः परस्परमथाब्रुवन् ॥
विवादः सर्वदैत्यानाममृतार्थे तदाऽभवत्
evaṃ pravartamāne tu mohinīrūpamāśritām ||
dṛṣṭvā yoṣāṃ tadā daivātsarvabhūtamanoramām
||16||एवं प्रवर्तमाने तु मोहिनीरूपमाश्रिताम् ॥
दृष्ट्वा योषां तदा दैवात्सर्वभूतमनोरमाम्
vismayena samāviṣṭā babhūvustṛṣitekṣaṇāḥ ||
tāṃ saṃmānya tadā daityarājo baliruvāca ha
||17||विस्मयेन समाविष्टा बभूवुस्तृषितेक्षणाः ॥
तां संमान्य तदा दैत्यराजो बलिरुवाच ह
baliruvāca
sudhā tvayā vibhaktavyā sarveṣāṃ gatihetave ||
śīghratvena mahābhāge kuruṣva vacanaṃ mama
||18||सुधा त्वया विभक्तव्या सर्वेषां गतिहेतवे ॥
शीघ्रत्वेन महाभागे कुरुष्व वचनं मम
evamuktā hyuvācedaṃ smayamānā baliṃ prati ||
strīṇāṃ naiva ca viśvāsaḥ kartavyo hi vipaścitā
||19||एवमुक्ता ह्युवाचेदं स्मयमाना बलिं प्रति ॥
स्त्रीणां नैव च विश्वासः कर्तव्यो हि विपश्चिता
anṛtaṃ sāhasaṃ māyā mūrkhatvamati lobhatā ||
aśaucaṃ nirghṛṇatvaṃ ca strīṇāṃ doṣāḥ svabhāvajāḥ
||20||अनृतं साहसं माया मूर्खत्वमति लोभता ॥
अशौचं निर्घृणत्वं च स्त्रीणां दोषाः स्वभावजाः
niḥsnehatvaṃ ca vijñeyaṃ dhūrtatvaṃ caiva tattvataḥ ||
svastrīṇāṃ caiva vijñeyā doṣā nāstyatra saṃśayaḥ
||21||निःस्नेहत्वं च विज्ञेयं धूर्तत्वं चैव तत्त्वतः ॥
स्वस्त्रीणां चैव विज्ञेया दोषा नास्त्यत्र संशयः
yathaiva śvāpadānāṃ ca vṛkā hiṃsāparāyaṇāḥ ||
kākā yatāṃḍajānāṃ ca śvāpadānāṃ ca jaṃbukāḥ ||
dhūrtā tathā manuṣyāṇāṃ strījñeyā satataṃ budhaiḥ
||22||यथैव श्वापदानां च वृका हिंसापरायणाः ॥
काका यतांडजानां च श्वापदानां च जंबुकाः ॥
धूर्ता तथा मनुष्याणां स्त्रीज्ञेया सततं बुधैः
mayā saha bhavadbhiśca kathaṃ sakhyaṃ pravartate ||
sarvathātra na vijñeyāḥ ke yūyaṃ caiva ka hyaham
||23||मया सह भवद्भिश्च कथं सख्यं प्रवर्तते ॥
सर्वथात्र न विज्ञेयाः के यूयं चैव क ह्यहम्
tasmādbhavadbhiḥ saṃciṃtyakāryākāryavicakṣaṇaiḥ ||
kartavyaṃ parayā buddhyā prayātāsurasattamāḥ
||24||तस्माद्भवद्भिः संचिंत्यकार्याकार्यविचक्षणैः ॥
कर्तव्यं परया बुद्ध्या प्रयातासुरसत्तमाः
baliruvāca
adyāmṛtaṃ ca sarveṣāṃ vibhajasva yathātatham ||
tvayā dattaṃ ca gṛhṇīmaḥ satyaṃsatyaṃ vadāmi te
||28||अद्यामृतं च सर्वेषां विभजस्व यथातथम् ॥
त्वया दत्तं च गृह्णीमः सत्यंसत्यं वदामि ते
evamuktā tadā devī mohinī sarvamaṃgalā ||
uvācāthāsurānsarvānrocayam̐llaukikīṃ sthitim
||29||एवमुक्ता तदा देवी मोहिनी सर्वमंगला ॥
उवाचाथासुरान्सर्वान्रोचयँल्लौकिकीं स्थितिम्
bhagavānuvāca
yūyaṃ sarve kṛtārthāśca jātā daivena kenacit ||
adyopāvāsasaṃyuktā amṛtasyādhivāsanam
||30||यूयं सर्वे कृतार्थाश्च जाता दैवेन केनचित् ॥
अद्योपावाससंयुक्ता अमृतस्याधिवासनम्
kriyatāmasurāḥ śreṣṭhāḥ śubhecchā kiṃcidasti vaḥ ||
śvebhūte pāraṇaṃ kuryādvratārcanaratiśca vaḥ
||31||क्रियतामसुराः श्रेष्ठाः शुभेच्छा किंचिदस्ति वः ॥
श्वेभूते पारणं कुर्याद्व्रतार्चनरतिश्च वः
nyāyopārjitavittena daśamāṃśena dhīmatā ||
kartavyo viniyogaśca īśaprītyarthahetave
||32||न्यायोपार्जितवित्तेन दशमांशेन धीमता ॥
कर्तव्यो विनियोगश्च ईशप्रीत्यर्थहेतवे
tatheti matvā te sarve yathoktaṃ devamāyayā ||
cakrustathaiva daiteyā mohitā nātikovidāḥ
||33||तथेति मत्वा ते सर्वे यथोक्तं देवमायया ॥
चक्रुस्तथैव दैतेया मोहिता नातिकोविदाः
mayāsureṇa ca tadā bhavanāni kṛtāni vai ||
manojñāni mahārhāṇi suprabhāṇi mahāṃti ca
||34||मयासुरेण च तदा भवनानि कृतानि वै ॥
मनोज्ञानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च
teṣupaviṣṭāste sarve susnātāḥ samalaṃkṛtāḥ ||
sthāpayitvā susaṃrabdhāḥ pūrṇaṃ kalaśamagrataḥ
||35||तेषुपविष्टास्ते सर्वे सुस्नाताः समलंकृताः ॥
स्थापयित्वा सुसंरब्धाः पूर्णं कलशमग्रतः
rātrau jāgaraṇaṃ sarvaiḥ kṛtaṃ paramayā mudā ||
athoṣasi pravṛtte ca prātaḥsnānayutā bhavan
||36||रात्रौ जागरणं सर्वैः कृतं परमया मुदा ॥
अथोषसि प्रवृत्ते च प्रातःस्नानयुता भवन्
asurā balimukhyāśca paṃktibhūtā yatākramam ||
sarvamāvaśyakaṃ kṛtvā tadā pānaratā bhavan
||37||असुरा बलिमुख्याश्च पंक्तिभूता यताक्रमम् ॥
सर्वमावश्यकं कृत्वा तदा पानरता भवन्
baliśca vṛṣaparvā ca namuciḥ śaṃkha eva ca ||
sudaṃṣṭraścaiva saṃhlādī kālanemirvibhīṣaṇaḥ
||38||बलिश्च वृषपर्वा च नमुचिः शंख एव च ॥
सुदंष्ट्रश्चैव संह्लादी कालनेमिर्विभीषणः
vātāpirilvalaḥ kumbho nikumbhaḥ pracchadastathā ||
tathā sundopasundau ca niśumbhaḥ śumbha eva ca
||39||वातापिरिल्वलः कुम्भो निकुम्भः प्रच्छदस्तथा ॥
तथा सुन्दोपसुन्दौ च निशुम्भः शुम्भ एव च
mahiṣo mahiṣākṣaśca biḍālākṣaḥ pratāpavān ||
cikṣurākhyo mahābāhurjṛbhaṇo'tha vṛṣāsuraḥ
||40||महिषो महिषाक्षश्च बिडालाक्षः प्रतापवान् ॥
चिक्षुराख्यो महाबाहुर्जृभणोऽथ वृषासुरः
vibāhurbāhuko ghorastathā vai ghoradarśanaḥ ||
ete cānye ca bahavo daityadānavarākṣasāḥ ||
yathākramaṃ copaviṣṭā rāhuḥ ketustathaiva ca
||41||विबाहुर्बाहुको घोरस्तथा वै घोरदर्शनः ॥
एते चान्ये च बहवो दैत्यदानवराक्षसाः ॥
यथाक्रमं चोपविष्टा राहुः केतुस्तथैव च
teṣāṃ tu koṭisaṃkhyānāṃ daityānāṃ paṃktirāsthitā
||42||तेषां तु कोटिसंख्यानां दैत्यानां पंक्तिरास्थिता
tatastayā tadā devyā amṛtārthaṃ hi vai dvijāḥ ||
yajjātaṃ tacchṛṇaudhvaṃ hi tayā devyā kṛtaṃ mahat
||43||ततस्तया तदा देव्या अमृतार्थं हि वै द्विजाः ॥
यज्जातं तच्छृणउध्वं हि तया देव्या कृतं महत्
sarve vijñāpitāḥ sadyo gṛhītakalaśā tadā ||
śobhayā parayā yuktā sākṣātsā viṣṇumohinī
||44||सर्वे विज्ञापिताः सद्यो गृहीतकलशा तदा ॥
शोभया परया युक्ता साक्षात्सा विष्णुमोहिनी
karasthena tadā devī kalaśena virājitā ||
śuśubhe parayā kāṃtyā jaganmaṃgalamaṃgalā
||45||करस्थेन तदा देवी कलशेन विराजिता ॥
शुशुभे परया कांत्या जगन्मंगलमंगला
pariveṣadharāḥ sarve surāste hyasurāṃtikam ||
āgatāstatkṣaṇādeva yatra te hyasurottamāḥ
||46||परिवेषधराः सर्वे सुरास्ते ह्यसुरांतिकम् ॥
आगतास्तत्क्षणादेव यत्र ते ह्यसुरोत्तमाः
tāndṛṣṭvā mohinī sadya uvāca pramadottamā
||47||तान्दृष्ट्वा मोहिनी सद्य उवाच प्रमदोत्तमा
mohinyuvāca
ete hyatithayo jñeyā dharmmasarvasvasādhanāḥ ||
ebhyo deyaṃ yatāśaktyā yadi satyaṃ vaco mama ||
pramāṇaṃ bhavatāṃ cādya kurudhvaṃ mā vilaṃbatha
||48||एते ह्यतिथयो ज्ञेया धर्म्मसर्वस्वसाधनाः ॥
एभ्यो देयं यताशक्त्या यदि सत्यं वचो मम ॥
प्रमाणं भवतां चाद्य कुरुध्वं मा विलंबथ
pareṣāmupakāraṃ ca ye kurvaṃti svaśaktitaḥ ||
dhanyāste caiva vijñeyāḥ pavitrāḥ lokapālakāḥ
||49||परेषामुपकारं च ये कुर्वंति स्वशक्तितः ॥
धन्यास्ते चैव विज्ञेयाः पवित्राः लोकपालकाः
kevalātmodarārthāya udyogaṃ ye prakurvate ||
te kleśabhāgino jñeyā nātra kāryā vicāraṇā
||50||केवलात्मोदरार्थाय उद्योगं ये प्रकुर्वते ॥
ते क्लेशभागिनो ज्ञेया नात्र कार्या विचारणा
tasmādvibhajanaṃ kāryaṃ mayaitasya śubhavratāḥ ||
devebhyaśca prayacchadhvaṃ yaddhi cātmapriyāpriyam
||51||तस्माद्विभजनं कार्यं मयैतस्य शुभव्रताः ॥
देवेभ्यश्च प्रयच्छध्वं यद्धि चात्मप्रियाप्रियम्
ityukte vacane devyā tathā cakrurataṃ dritāḥ ||
āhvayāmāsurasurāḥ sarvāndevānsavāsavān
||52||इत्युक्ते वचने देव्या तथा चक्रुरतं द्रिताः ॥
आह्वयामासुरसुराः सर्वान्देवान्सवासवान्
upaviṣṭāśca te sarve amṛtārthaṃ ca bho dvijāḥ ||
teṣūpaviśyamāneṣu hyuvāca paramaṃ vacaḥ ||
mohinī sarvadharmmajñā asurāṇāṃ smayanniva
||53||उपविष्टाश्च ते सर्वे अमृतार्थं च भो द्विजाः ॥
तेषूपविश्यमानेषु ह्युवाच परमं वचः ॥
मोहिनी सर्वधर्म्मज्ञा असुराणां स्मयन्निव
mohinyuvāca
ādau hyabhyāgatāḥ pūjyā iti vai vaidikī śrutiḥ
||54||आदौ ह्यभ्यागताः पूज्या इति वै वैदिकी श्रुतिः
tasmādyūyaṃ vedaparāḥ sarve devaparāyaṇāḥ ||
bruvaṃtu tvaritenaiva ādau keṣāṃ dadāmyaham ||
amṛtaṃ hi mahābhāgā balimukhyā vadaṃtu bhoḥ
||55||तस्माद्यूयं वेदपराः सर्वे देवपरायणाः ॥
ब्रुवंतु त्वरितेनैव आदौ केषां ददाम्यहम् ॥
अमृतं हि महाभागा बलिमुख्या वदंतु भोः
balinoktā tadā devī yatte manasi rocate ||
svāminī tvaṃ na saṃdeho hyasmākaṃ suṃdarānane
||56||बलिनोक्ता तदा देवी यत्ते मनसि रोचते ॥
स्वामिनी त्वं न संदेहो ह्यस्माकं सुंदरानने
evaṃ saṃmānitā tena balinā bhāvitātmanā ||
pariveṣaṇakāryārthaṃ kalaśaṃ gṛhya satvarā
||57||एवं संमानिता तेन बलिना भावितात्मना ॥
परिवेषणकार्यार्थं कलशं गृह्य सत्वरा
tasmānnarendrakarabhorulasaddṛkūlā śroṇītaṭālasagatirmavihvalāṃgī ||
sā kūjatī kanakanūpurasiṃjitena kuṃbhastanī kalaśapāṇirathāviveśa
||58||तस्मान्नरेन्द्रकरभोरुलसद्दृकूला श्रोणीतटालसगतिर्मविह्वलांगी ॥
सा कूजती कनकनूपुरसिंजितेन कुंभस्तनी कलशपाणिरथाविवेश
tadā tu devī pariveṣayaṃtī sā mohinī devagaṇāya sākṣāt ||
vavarṣa deveṣu sudhārasaṃ punaḥ punaḥ sudhāhārarasāmṛtaṃ yathā
||59||तदा तु देवी परिवेषयंती सा मोहिनी देवगणाय साक्षात् ॥
ववर्ष देवेषु सुधारसं पुनः पुनः सुधाहाररसामृतं यथा
punaśca te devagaṇāḥ sudhārasaṃ dattaṃ tayā parayā viśvamūrtyā ||
balimukhyāḥ saha lokapālā gaṃdharvayakṣāpsarasāṃ gaṇāśca
||60||पुनश्च ते देवगणाः सुधारसं दत्तं तया परया विश्वमूर्त्या ॥
बलिमुख्याः सह लोकपाला गंधर्वयक्षाप्सरसां गणाश्च
sarve daityā āsanasthā punaśca te devagaṇāḥ sudhārasaṃ dattaṃ pīḍitāśca ||
tūṣṇīṃbhūtā balimukhyā dvijeṃdrā manasvino dhyānaparā babhūvuḥ
||61||सर्वे दैत्या आसनस्था पुनश्च ते देवगणाः सुधारसं दत्तं पीडिताश्च ॥
तूष्णींभूता बलिमुख्या द्विजेंद्रा मनस्विनो ध्यानपरा बभूवुः
tatastathāvidhāndṛṣṭvā daityāṃstānmohamāśritān ||
tadā rāhuśca ketuśca dvāvetau daityapuṃgavau
||62||ततस्तथाविधान्दृष्ट्वा दैत्यांस्तान्मोहमाश्रितान् ॥
तदा राहुश्च केतुश्च द्वावेतौ दैत्यपुंगवौ
devānāṃ rūpamāsthāya amṛtārthaṃ tvarānvitau ||
upaviṣṭau tadā paṅktyāṃ devānāmamṛtārthinau
||63||देवानां रूपमास्थाय अमृतार्थं त्वरान्वितौ ॥
उपविष्टौ तदा पङ्क्त्यां देवानाममृतार्थिनौ
yadāmṛtaṃ pātukāmo rāhuḥ paramadurjayaḥ ||
candrārkābhyāṃ prakathito viṣṇoramitatejasaḥ
||64||यदामृतं पातुकामो राहुः परमदुर्जयः ॥
चन्द्रार्काभ्यां प्रकथितो विष्णोरमिततेजसः
tadā tasya śiraśchinnaṃ rāhordurvigrahasya ca ||
śiro gaganamāpede kabaṃdhaṃ ca mahītale ||
bhramamāṇaṃ tadā hyadrīṃścūrṇayāmāsa vai tadā
||65||तदा तस्य शिरश्छिन्नं राहोर्दुर्विग्रहस्य च ॥
शिरो गगनमापेदे कबंधं च महीतले ॥
भ्रममाणं तदा ह्यद्रींश्चूर्णयामास वै तदा
sādriśca sarvabhūlokaścūrṇitaśca tadā'bhavat ||
tayā tena ca dehena cūrṇitaṃ sacarācaram
||66||साद्रिश्च सर्वभूलोकश्चूर्णितश्च तदाऽभवत् ॥
तया तेन च देहेन चूर्णितं सचराचरम्
dṛṣṭvā tadā mahādevastasyopari tu saṃsthitaḥ ||
nivāsaḥ sarvadevānāṃ tasyāḥ pādatale'bhavat
||67||दृष्ट्वा तदा महादेवस्तस्योपरि तु संस्थितः ॥
निवासः सर्वदेवानां तस्याः पादतलेऽभवत्
pīḍanaṃ tatsamīpetha nivāsa iti nāma vai
||68||पीडनं तत्समीपेथ निवास इति नाम वै
mahatāmālayaṃ yasmādyasyāstaccaraṇāṃbujam ||
mahālayeti vikhyātā jagattrayavimohinī
||69||महतामालयं यस्माद्यस्यास्तच्चरणांबुजम् ॥
महालयेति विख्याता जगत्त्रयविमोहिनी
ketuśca dhūmarūpo'sāvākāśe vilayaṃ gataḥ ||
sudhāṃ samarpya caṃdrāya tirodhānagato'bhavat
||70||केतुश्च धूमरूपोऽसावाकाशे विलयं गतः ॥
सुधां समर्प्य चंद्राय तिरोधानगतोऽभवत्
vāsudevo jagadyonirjagatāṃ kāraṇaṃ param ||
viṣṇoḥ prasādāttajjātaṃ surāṇāṃ kāryasiddhidam
||71||वासुदेवो जगद्योनिर्जगतां कारणं परम् ॥
विष्णोः प्रसादात्तज्जातं सुराणां कार्यसिद्धिदम्
asurāṇāṃ vināśāya jātaṃ daivaviparyayāt ||
vinā daivena jānīdhvamudyamo hi nirarthakaḥ
||72||असुराणां विनाशाय जातं दैवविपर्ययात् ॥
विना दैवेन जानीध्वमुद्यमो हि निरर्थकः
yaugapadyena taiḥ sarvaiḥ kṣīrābdhermaṃthanaṃ kṛtam ||
siddhirjātā hi devānāmasiddhirasurānprati
||73||यौगपद्येन तैः सर्वैः क्षीराब्धेर्मंथनं कृतम् ॥
सिद्धिर्जाता हि देवानामसिद्धिरसुरान्प्रति
tataśca te devavarānprakopitā daityāśca māyāpravi mohitāḥ punaḥ ||
anekaśastrāstrayutāstadā'bhavanviṣṇau gate garjamānāstadānīm
||74||ततश्च ते देववरान्प्रकोपिता दैत्याश्च मायाप्रवि मोहिताः पुनः ॥
अनेकशस्त्रास्त्रयुतास्तदाऽभवन्विष्णौ गते गर्जमानास्तदानीम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe kedārakhaṃḍe samudramaṃthanākhyāne devānāmamṛtaprāśanavarṇanaṃnāma dvādaśo'dhyāyaḥ || 12 ||
cha