मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kedārakhaṇḍaḥ, adhyāya 31

3
Māheśvarakhaṇḍaḥ · Kedārakhaṇḍaḥ · 31

hatvā taṃ tārakaṃ saṃkhye kumāreṇa mahātmanā

śonaka uvāca

hatvā taṃ tārakaṃ saṃkhye kumāreṇa mahātmanā ||

kiṃ kṛtaṃ sumahadvipra tatsarvaṃ vaktumarhasi

||1||

हत्वा तं तारकं संख्ये कुमारेण महात्मना ॥

किं कृतं सुमहद्विप्र तत्सर्वं वक्तुमर्हसि

kumāro hyaparaḥ śaṃbhuryena sarvamidaṃ tatam ||

tapasā toṣitaḥ śaṃbhurdadāti paramaṃ padam

||2||

कुमारो ह्यपरः शंभुर्येन सर्वमिदं ततम् ॥

तपसा तोषितः शंभुर्ददाति परमं पदम्

kumāro darśanātsadyaḥ saphalo hi nṛṇāṃ sadā ||

ye pāpino hyadharmmiṣṭhāḥ śvapacā api lomaśa ||

darśanāddhūtapāpāste bhavaṃtyeva na saṃśayaḥ

||3||

कुमारो दर्शनात्सद्यः सफलो हि नृणां सदा ॥

ये पापिनो ह्यधर्म्मिष्ठाः श्वपचा अपि लोमश ॥

दर्शनाद्धूतपापास्ते भवंत्येव न संशयः

śaunakasya vacaḥ śrutvā uvāca caritaṃ tadā ||

vyāsa śiṣyo mahāprajñaḥ kumārasya mahātmanaḥ

||4||

शौनकस्य वचः श्रुत्वा उवाच चरितं तदा ॥

व्यास शिष्यो महाप्रज्ञः कुमारस्य महात्मनः

lomaśa uvāca

htāva taṃ tārakaṃ saṃkhye devānāmajayaṃ tataḥ ||

avadhyaṃ ca dvijaśreṣṭhāḥ kumāro jayamāptavān

||5||

ह्ताव तं तारकं संख्ये देवानामजयं ततः ॥

अवध्यं च द्विजश्रेष्ठाः कुमारो जयमाप्तवान्

mahimā hi kumārasya sarvaśāstreṣu kathyate ||

vedaiśca svāgamaiścāpi purāṇaiśca tathaiva ca

||6||

महिमा हि कुमारस्य सर्वशास्त्रेषु कथ्यते ॥

वेदैश्च स्वागमैश्चापि पुराणैश्च तथैव च

tathopaniṣadaiścaiva mīmāṃsādvitayena tu ||

evaṃbhūtaḥ kumāroyamaśakyo varṇituṃ dvijāḥ

||7||

तथोपनिषदैश्चैव मीमांसाद्वितयेन तु ॥

एवंभूतः कुमारोयमशक्यो वर्णितुं द्विजाः

yo hi darśanamātreṇa punāti sakalaṃ jagat ||

trātāraṃ bhuvanasyāsya niśamya pitṛrāṭsvayam

||8||

यो हि दर्शनमात्रेण पुनाति सकलं जगत् ॥

त्रातारं भुवनस्यास्य निशम्य पितृराट्स्वयम्

brahmāṇaṃ ca puraskṛtya viṣṇuṃ caiva savāsavam ||

sa yayau tvaritenaiva śaṃkaraṃ lokaśaṃkaram ||

tṛṣṭāva prayato bhūtvā dakṣiṇāśāpatiḥ svayam

||9||

ब्रह्माणं च पुरस्कृत्य विष्णुं चैव सवासवम् ॥

स ययौ त्वरितेनैव शंकरं लोकशंकरम् ॥

तृष्टाव प्रयतो भूत्वा दक्षिणाशापतिः स्वयम्

namo bhargāya devāya devānāṃ pataye namaḥ ||

mṛtyuṃjayāya rudrāya īśānāya kaparddine

||10||

नमो भर्गाय देवाय देवानां पतये नमः ॥

मृत्युंजयाय रुद्राय ईशानाय कपर्द्दिने

nīlakaṃṭhāya śarvāya vyomāvayavarūpiṇe ||

kālāya kālanāthāya kālarūpāya vai namaḥ

||11||

नीलकंठाय शर्वाय व्योमावयवरूपिणे ॥

कालाय कालनाथाय कालरूपाय वै नमः

yamena stūyamāno hi uvāca prabhurīśvaraḥ ||

kimarthamāgato'si tvaṃ tatsarvaṃ kathayasva naḥ

||12||

यमेन स्तूयमानो हि उवाच प्रभुरीश्वरः ॥

किमर्थमागतोऽसि त्वं तत्सर्वं कथयस्व नः

yama uvāca

śrūyatāṃ devadeveśa vākya vākyaviśārada ||

tapasā parameṇaiva tuṣṭiṃ prāptosi śaṃkara

||13||

श्रूयतां देवदेवेश वाक्य वाक्यविशारद ॥

तपसा परमेणैव तुष्टिं प्राप्तोसि शंकर

karmaṇā parameṇaiva brahmā lokapitāmahaḥ ||

tuṣṭimeti na saṃdeho varāṇāṃ hi sadā prabhuḥ

||14||

कर्मणा परमेणैव ब्रह्मा लोकपितामहः ॥

तुष्टिमेति न संदेहो वराणां हि सदा प्रभुः

tathā viṣṇurhi bhagavānvedavedyaḥ sanātanaḥ ||

yajñairanekaiḥ saṃtuṣṭa upavāsavrataistathā

||15||

तथा विष्णुर्हि भगवान्वेदवेद्यः सनातनः ॥

यज्ञैरनेकैः संतुष्ट उपवासव्रतैस्तथा

dadāti kevalaṃ bhāvaṃ yena kaivalyamāpnuyuḥ ||

narāḥ sarve mama mataṃ nānyatā hi vaco mama

||16||

ददाति केवलं भावं येन कैवल्यमाप्नुयुः ॥

नराः सर्वे मम मतं नान्यता हि वचो मम

dadāti tuṣṭo vai bhogaṃ tathā svargādisaṃpadaḥ ||

sūryo namasyayā'rogyaṃ dadātīha na cānyathā

||17||

ददाति तुष्टो वै भोगं तथा स्वर्गादिसंपदः ॥

सूर्यो नमस्ययाऽरोग्यं ददातीह न चान्यथा

gaṇeśo hi mahādeva arghyapādyādicaṃdanaiḥ ||

maṃtrāvṛttyā tathā śaṃbho nirvighnaṃ ca kariṣyati

||18||

गणेशो हि महादेव अर्घ्यपाद्यादिचंदनैः ॥

मंत्रावृत्त्या तथा शंभो निर्विघ्नं च करिष्यति

tathānye lokapāḥ sarve yathāśaktyā phalapradāḥ ||

yajñādhyayanadānādyaiḥ parituṣṭāśca śaṃkara

||19||

तथान्ये लोकपाः सर्वे यथाशक्त्या फलप्रदाः ॥

यज्ञाध्ययनदानाद्यैः परितुष्टाश्च शंकर

mahadāścarya saṃbhūtaṃ sarveṣāṃ prāṇināmiha ||

kṛtaṃ ca tava putreṇa svargadvāramapāvṛtām

||20||

महदाश्चर्य संभूतं सर्वेषां प्राणिनामिह ॥

कृतं च तव पुत्रेण स्वर्गद्वारमपावृताम्

darśanācca kumārasya sarve svargaikaso narāḥ ||

pāpino'pi mahādeva jātā nāstyatra saṃśayaḥ

||21||

दर्शनाच्च कुमारस्य सर्वे स्वर्गैकसो नराः ॥

पापिनोऽपि महादेव जाता नास्त्यत्र संशयः

mayā kiṃ kriyatāṃ deva kāryākāryavyavasthitau ||

ye satyaśīlāḥ śāṃtāśca vadānyā niravagrahāḥ

||22||

मया किं क्रियतां देव कार्याकार्यव्यवस्थितौ ॥

ये सत्यशीलाः शांताश्च वदान्या निरवग्रहाः

jiteṃdriyā alubdhāśca kāmarāgavivarjitāḥ ||

yājñikā dharmaniṣṭhāśca vedavedāṃgapāragāḥ

||23||

जितेंद्रिया अलुब्धाश्च कामरागविवर्जिताः ॥

याज्ञिका धर्मनिष्ठाश्च वेदवेदांगपारगाः

yāṃ gatiṃ yāṃti vai śaṃbho sarve sukṛtinopi hi ||

tāṃ gatiṃ darśanātsarve śvapacā adhamā api

||24||

यां गतिं यांति वै शंभो सर्वे सुकृतिनोपि हि ॥

तां गतिं दर्शनात्सर्वे श्वपचा अधमा अपि

kumārasya ca deveśa mahadāścaryakarmaṇaḥ ||

kārttikyāṃ kṛttikāyogasahitāyāṃ śivasya ca

||25||

कुमारस्य च देवेश महदाश्चर्यकर्मणः ॥

कार्त्तिक्यां कृत्तिकायोगसहितायां शिवस्य च

śivasya tanayaṃ dṛṣṭvā te yāṃti svakulaiḥ saha ||

koṭibhirbahubhiścaiva matsthānaṃ parimucya vai

||26||

शिवस्य तनयं दृष्ट्वा ते यांति स्वकुलैः सह ॥

कोटिभिर्बहुभिश्चैव मत्स्थानं परिमुच्य वै

kumāradarśanātsarve śvapacā api yāṃti vai ||

sadgatiṃ tvaritenaiva kiṃ kriyeta mayādhunā

||27||

कुमारदर्शनात्सर्वे श्वपचा अपि यांति वै ॥

सद्गतिं त्वरितेनैव किं क्रियेत मयाधुना

yamasya vacanaṃ śrutvā śaṃkaro vākyamabravīt

||28||

यमस्य वचनं श्रुत्वा शंकरो वाक्यमब्रवीत्

śaṃkara uvāca

yeṣāṃ tvaṃtagataṃ pāpaṃ janānāṃ puṇyakarmaṇām ||

viśuddhabhāvo bho dharmma teṣāṃ manasi varttate

||29||

येषां त्वंतगतं पापं जनानां पुण्यकर्मणाम् ॥

विशुद्धभावो भो धर्म्म तेषां मनसि वर्त्तते

sattīrthagamanāyaiva darśanārthaṃ satāmiha ||

vāṃchā ca mahatī teṣāṃ jāyate pūrvakāritā

||30||

सत्तीर्थगमनायैव दर्शनार्थं सतामिह ॥

वांछा च महती तेषां जायते पूर्वकारिता

bahūnāṃ janmanāmaṃte mayi bhāvo'nuvarttate ||

prāṇināṃ sarvabhāvena janmābhyāsenabho yama

||31||

बहूनां जन्मनामंते मयि भावोऽनुवर्त्तते ॥

प्राणिनां सर्वभावेन जन्माभ्यासेनभो यम

tasmātsukṛtinaḥ sarve yeṣāṃ bhāvo'nuvartte ||

janmajanmānuvṛttānāṃ vismayaṃ naiva kārayet

||32||

तस्मात्सुकृतिनः सर्वे येषां भावोऽनुवर्त्ते ॥

जन्मजन्मानुवृत्तानां विस्मयं नैव कारयेत्

strībālaśūdrāḥ śvapacādhamāśca prāgjanmasaṃskāravaśāddhi dharmma ||

yoniṃ pāpiṣu varttamānāstathāpi śuddhā manujā bhavaṃti

||33||

स्त्रीबालशूद्राः श्वपचाधमाश्च प्राग्जन्मसंस्कारवशाद्धि धर्म्म ॥

योनिं पापिषु वर्त्तमानास्तथापि शुद्धा मनुजा भवंति

tathā sitena manasā ca bhavaṃti sarve sarveṣu caiva viṣayeṣu bhavaṃti tajjñāḥ ||

daivena pūrvacaritena bhavaṃti sarve surāśceṃdrādayo lokapālāḥ prāktanena

||34||

तथा सितेन मनसा च भवंति सर्वे सर्वेषु चैव विषयेषु भवंति तज्ज्ञाः ॥

दैवेन पूर्वचरितेन भवंति सर्वे सुराश्चेंद्रादयो लोकपालाः प्राक्तनेन

jātā hyamī bhūtagaṇāśca sarve hyamī ṛṣayo hyamī devatāśca

||35||

जाता ह्यमी भूतगणाश्च सर्वे ह्यमी ऋषयो ह्यमी देवताश्च

vismayo naiva karttavyastvayā vāpi kumārake ||

kumāradarśane caiva dharmarāja nibodha me

||36||

विस्मयो नैव कर्त्तव्यस्त्वया वापि कुमारके ॥

कुमारदर्शने चैव धर्मराज निबोध मे

vacanaṃ karmasaṃyuktaṃ sarveṣāṃ phaladāyakam ||

sarvatīrthāni yajñāśca dānāni vividhāni ca ||

kāryāṇi manaḥśuddhyarthaṃ nātra kāryā vicāraṇā

||37||

वचनं कर्मसंयुक्तं सर्वेषां फलदायकम् ॥

सर्वतीर्थानि यज्ञाश्च दानानि विविधानि च ॥

कार्याणि मनःशुद्ध्यर्थं नात्र कार्या विचारणा

manasā bhāvito hyātmā ātmanātmānameva ca ||

ātmā ahaṃ ca sarveṣaāṃ prāṇināṃ hi vyavasthitaḥ

||38||

मनसा भावितो ह्यात्मा आत्मनात्मानमेव च ॥

आत्मा अहं च सर्वेषआं प्राणिनां हि व्यवस्थितः

ahaṃ sadā bhāvayukta ātmasaṃstho niraṃtaraḥ ||

jaṃgamājaṃgamānāṃ ca satyaṃ prati vadāmi te

||39||

अहं सदा भावयुक्त आत्मसंस्थो निरंतरः ॥

जंगमाजंगमानां च सत्यं प्रति वदामि ते

dvaṃdvātīto nirvikalpo hi sākṣātsvastho nityo nityayukto nirīhaḥ ||

kūṭastho vai kalpabhedapravādairbahiṣkṛto bodhabodhyo hyanantaḥ

||40||

द्वंद्वातीतो निर्विकल्पो हि साक्षात्स्वस्थो नित्यो नित्ययुक्तो निरीहः ॥

कूटस्थो वै कल्पभेदप्रवादैर्बहिष्कृतो बोधबोध्यो ह्यनन्तः

vismṛtya cainaṃ svātmānaṃ kevalaṃ bodhalakṣaṇam ||

saṃsāriṇo hi dṛśyaṃte samastā jīvarāśayaḥ

||41||

विस्मृत्य चैनं स्वात्मानं केवलं बोधलक्षणम् ॥

संसारिणो हि दृश्यंते समस्ता जीवराशयः

ahaṃ brahmā ca viṣṇuśca trayo'mī guṇakāriṇaḥ ||

sṛṣṭipālanasaṃhārakārakā nānyathā bhavet

||42||

अहं ब्रह्मा च विष्णुश्च त्रयोऽमी गुणकारिणः ॥

सृष्टिपालनसंहारकारका नान्यथा भवेत्

ahaṃkāravṛtenaiva karmaṇā kāritāvayam ||

yūyaṃ ca sarve vibudhā manuṣyāśca khagādayaḥ

||43||

अहंकारवृतेनैव कर्मणा कारितावयम् ॥

यूयं च सर्वे विबुधा मनुष्याश्च खगादयः

paśvādayaḥ pṛthagbhūtāstathānye bahavo hyamī ||

pṛthakpṛthaksamīcīnā guṇavataśca saṃsṛtau

||44||

पश्वादयः पृथग्भूतास्तथान्ये बहवो ह्यमी ॥

पृथक्पृथक्समीचीना गुणवतश्च संसृतौ

patitā mṛgatṛṣṇāyāṃ māyayā ca vaśīkṛtāḥ ||

vayaṃ sarve ca vibudhāḥ prājñāḥ paṃḍitamāninaḥ

||45||

पतिता मृगतृष्णायां मायया च वशीकृताः ॥

वयं सर्वे च विबुधाः प्राज्ञाः पंडितमानिनः

parasparaṃ dūṣayaṃto mithyāvādaratāḥ khalāḥ

||46||

परस्परं दूषयंतो मिथ्यावादरताः खलाः

traiguṇā bhavasaṃpannā atattavajñāśca rāgiṇaḥ ||

kāmakrodhabhayadveṣamadamātsaryasaṃyutāḥ

||47||

त्रैगुणा भवसंपन्ना अतत्तवज्ञाश्च रागिणः ॥

कामक्रोधभयद्वेषमदमात्सर्यसंयुताः

parasparaṃ dūṣayaṃto hyatattvajñā bahirmukhāḥ ||

tasmādevaṃ viditvātha asatyaṃ guṇabhedataḥ

||48||

परस्परं दूषयंतो ह्यतत्त्वज्ञा बहिर्मुखाः ॥

तस्मादेवं विदित्वाथ असत्यं गुणभेदतः

guṇātīte ca vastvarthe paramārthaikadarśanam

||49||

गुणातीते च वस्त्वर्थे परमार्थैकदर्शनम्

yasminbhedo hyabhedaṃ ca yasminrāgo virāgatām ||

krodho hyakrodhatāṃ yāti tadvāma paramaṃ śrṛṇu

||50||

यस्मिन्भेदो ह्यभेदं च यस्मिन्रागो विरागताम् ॥

क्रोधो ह्यक्रोधतां याति तद्वाम परमं श्रृणु

na tadbhāsayate śabdaḥ kṛtakatvādyathā ghaṭaḥ ||

śabdo hi jāyate dharmmaḥ pravṛttiparamo yataḥ

||51||

न तद्भासयते शब्दः कृतकत्वाद्यथा घटः ॥

शब्दो हि जायते धर्म्मः प्रवृत्तिपरमो यतः

pravṛttiśca nivṛttiśca tathā dvaṃdvāni sarvaśaḥ ||

vilayaṃ yāṃti yatraiva tatsthānaṃ śāśvataṃ matam

||52||

प्रवृत्तिश्च निवृत्तिश्च तथा द्वंद्वानि सर्वशः ॥

विलयं यांति यत्रैव तत्स्थानं शाश्वतं मतम्

niraṃtaraṃ nirguṇaṃ jñaptimātraṃ niraṃjanaṃ nirvikāśaṃ nirīham ||

sattāmātraṃ jñānagamyaṃ svasiddhaṃ svayaṃprabhaṃ suprabhaṃ bodhagamyam

||53||

निरंतरं निर्गुणं ज्ञप्तिमात्रं निरंजनं निर्विकाशं निरीहम् ॥

सत्तामात्रं ज्ञानगम्यं स्वसिद्धं स्वयंप्रभं सुप्रभं बोधगम्यम्

etajjñānaṃ jñānavido vadaṃti sarvātmabhāvena nirīkṣayaṃti ||

sarvātītaṃ jñānagamyaṃ viditvā yena svasthāḥ samabuddhyā caraṃti

||54||

एतज्ज्ञानं ज्ञानविदो वदंति सर्वात्मभावेन निरीक्षयंति ॥

सर्वातीतं ज्ञानगम्यं विदित्वा येन स्वस्थाः समबुद्ध्या चरंति

atītya saṃsāramanādimūlaṃ māyāmayaṃ māyayā durvicāryam ||

māyāṃ tyaktvā nirmamā vītarāgā gacchaṃti te pretarāṇinarvikalpam

||55||

अतीत्य संसारमनादिमूलं मायामयं मायया दुर्विचार्यम् ॥

मायां त्यक्त्वा निर्ममा वीतरागा गच्छंति ते प्रेतराणिनर्विकल्पम्

saṃsṛtiḥ kalpanāmūlaṃ kalpanā hyamṛtopamā ||

yaiḥ kalpanā parityaktā te yāṃti paramāṃ gatim

||56||

संसृतिः कल्पनामूलं कल्पना ह्यमृतोपमा ॥

यैः कल्पना परित्यक्ता ते यांति परमां गतिम्

śuktyāṃ rajatabuddhiśca rajjubuddhiryarthoraṇe ||

marīcau jalabuddhiśca mithyā mithyaiva nānyathā

||57||

शुक्त्यां रजतबुद्धिश्च रज्जुबुद्धिर्यर्थोरणे ॥

मरीचौ जलबुद्धिश्च मिथ्या मिथ्यैव नान्यथा

siddhiḥ svacchaṃdavarttitvaṃ pārataṃtryaṃ hi vai mṛṣā ||

baddho hi parataṃtrākhyo muktaḥ svātaṃtryabhāvanaḥ

||58||

सिद्धिः स्वच्छंदवर्त्तित्वं पारतंत्र्यं हि वै मृषा ॥

बद्धो हि परतंत्राख्यो मुक्तः स्वातंत्र्यभावनः

eko hyātmā viditvātha nirmamo niravagrahaḥ ||

kutasteṣāṃ baṃdhanaṃ ca yathākhe puṣpameva ca

||59||

एको ह्यात्मा विदित्वाथ निर्ममो निरवग्रहः ॥

कुतस्तेषां बंधनं च यथाखे पुष्पमेव च

śaśaviṣāṇamevaitajtrānaṃ saṃsāra eva ca ||

kiṃ kāryaṃ bahunoktena vacasā niṣphalena hi

||60||

शशविषाणमेवैतज्त्रानं संसार एव च ॥

किं कार्यं बहुनोक्तेन वचसा निष्फलेन हि

mamatāṃ ca nirākṛtya prāptukāmāḥ paraṃ padam ||

jñāninaste hi vidvāṃso vītarāgā jiteṃdriyāḥ

||61||

ममतां च निराकृत्य प्राप्तुकामाः परं पदम् ॥

ज्ञानिनस्ते हि विद्वांसो वीतरागा जितेंद्रियाः

yaistyakto mamatābhāvo lobhakopau nirākṛtau ||

te yāṃti paramaṃ sthānaṃ kāmakrodhavivarjitāḥ

||62||

यैस्त्यक्तो ममताभावो लोभकोपौ निराकृतौ ॥

ते यांति परमं स्थानं कामक्रोधविवर्जिताः

yāvatkāmaśca lobhaśca rāgadveṣau vyavasthitau ||

nāpnuvaṃti ca tāṃ siddhiṃ śabdamātraikabodhakāḥ

||63||

यावत्कामश्च लोभश्च रागद्वेषौ व्यवस्थितौ ॥

नाप्नुवंति च तां सिद्धिं शब्दमात्रैकबोधकाः

yama uvāca

śabdācchabdaḥ pravartteta niḥśabdaṃ jñānameva ca ||

anityatvaṃ hi śabdasya kathaṃ proktaṃ tvayā prabho

||64||

शब्दाच्छब्दः प्रवर्त्तेत निःशब्दं ज्ञानमेव च ॥

अनित्यत्वं हि शब्दस्य कथं प्रोक्तं त्वया प्रभो

akṣaraṃ brahmaparamaṃ śabdo vai hyarātmakaḥ ||

tasmācchabdastvayā prokto nirīkṣaka iti śrutam

||65||

अक्षरं ब्रह्मपरमं शब्दो वै ह्यरात्मकः ॥

तस्माच्छब्दस्त्वया प्रोक्तो निरीक्षक इति श्रुतम्

pratipādyaṃ hi yatkiṃcicchabdenaiva vinā katham ||

tatsarvaṃ kathyatāṃ śaṃbho kāryākāryavyavasthitau

||66||

प्रतिपाद्यं हि यत्किंचिच्छब्देनैव विना कथम् ॥

तत्सर्वं कथ्यतां शंभो कार्याकार्यव्यवस्थितौ

śaṃkara uvāca

śrṛṇuṣvāvahito bhūtvā paramārdhayutaṃ vacaḥ ||

yasya śravaṇamātreṇa jñātavyaṃ nāvaśiṣyate

||67||

श्रृणुष्वावहितो भूत्वा परमार्धयुतं वचः ॥

यस्य श्रवणमात्रेण ज्ञातव्यं नावशिष्यते

jñānapravādinaḥ sarva ṛṣayo vītakalmaṣāḥ ||

jñānābhyāsena varttaṃte jñānaṃ jñānavido viduḥ

||68||

ज्ञानप्रवादिनः सर्व ऋषयो वीतकल्मषाः ॥

ज्ञानाभ्यासेन वर्त्तंते ज्ञानं ज्ञानविदो विदुः

jñānaṃ jñeyaṃ jñānagamyaṃ jñātvā ca parigīyate ||

kathaṃ kena ca jñātavyaṃ kiṃ tadvaktuṃ vivakṣitam

||69||

ज्ञानं ज्ञेयं ज्ञानगम्यं ज्ञात्वा च परिगीयते ॥

कथं केन च ज्ञातव्यं किं तद्वक्तुं विवक्षितम्

etatsarvaṃ samāsena kathayāmi nibodha me ||

eko hyanekadhā caiva dṛśyate bhedabhāvanaḥ

||70||

एतत्सर्वं समासेन कथयामि निबोध मे ॥

एको ह्यनेकधा चैव दृश्यते भेदभावनः

yathā bhramarikādṛṣṭā bhramyate ca mahī yama ||

tathātmā bhedabuddhyā ca pratibhāti hyanekadhā

||71||

यथा भ्रमरिकादृष्टा भ्रम्यते च मही यम ॥

तथात्मा भेदबुद्ध्या च प्रतिभाति ह्यनेकधा

tasmādvimṛśya tenaiva jñātavyaḥ śravaṇena ca ||

maṃtavyaḥ suprayogeṇa mananena viśeṣataḥ

||72||

तस्माद्विमृश्य तेनैव ज्ञातव्यः श्रवणेन च ॥

मंतव्यः सुप्रयोगेण मननेन विशेषतः

nirddhārya cātmanātmānaṃ sukhaṃ baṃdhātpramucyate ||

māyājālamidaṃ sarvaṃ jagadetaccārācaram

||73||

निर्द्धार्य चात्मनात्मानं सुखं बंधात्प्रमुच्यते ॥

मायाजालमिदं सर्वं जगदेतच्चाराचरम्

māyāmayo'yaṃ saṃsāro mamatālakṣaṇo mahān ||

mamatāṃ ca bahiḥ kṛtvā sukhaṃ baṃdhātpramucyate

||74||

मायामयोऽयं संसारो ममतालक्षणो महान् ॥

ममतां च बहिः कृत्वा सुखं बंधात्प्रमुच्यते

ko'haṃ kastvaṃ kutaścānye mahāmāyāvalaṃbinaḥ ||

ajāgalastanasyeva prapaṃco'yaṃ nirarthakaḥ

||75||

कोऽहं कस्त्वं कुतश्चान्ये महामायावलंबिनः ॥

अजागलस्तनस्येव प्रपंचोऽयं निरर्थकः

niṣphalo'yaṃ nirābhāso niḥsāro dhūmaḍaṃbaraḥ ||

tasmātsarvaprayatnena ātmānaṃ smara vai yama

||76||

निष्फलोऽयं निराभासो निःसारो धूमडंबरः ॥

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन आत्मानं स्मर वै यम

lomaśa uvāca

evaṃ pracoditastena śaṃbhunā pretarāṭ‌svayam ||

buddho bhūtvā yamaḥ sākṣādātmabhūto'bhavattadā

||77||

एवं प्रचोदितस्तेन शंभुना प्रेतराट्‌स्वयम् ॥

बुद्धो भूत्वा यमः साक्षादात्मभूतोऽभवत्तदा

karmmaṇāṃ hi ca sarveṣāṃ śāstā karmānusārataḥ ||

babhūva ḍaṃbaro nṝṇāṃ bhūtānāṃ ca samāhitaḥ

||78||

कर्म्मणां हि च सर्वेषां शास्ता कर्मानुसारतः ॥

बभूव डंबरो नॄणां भूतानां च समाहितः

ṛṣaya ūcuḥ

hatvā tu tārakaṃ yuddhe kumāreṇa mahātmanā ||

ata ūrdhvaṃ kathyatāṃ bhoḥ kiṃ kṛtaṃ mahadadbhutam

||79||

हत्वा तु तारकं युद्धे कुमारेण महात्मना ॥

अत ऊर्ध्वं कथ्यतां भोः किं कृतं महदद्भुतम्

sūta uvāca

hate tu tārake daitye himavanpramukhādrayaḥ ||

kārttikeyaṃ samāgatya gīrbhī ramyābhiraiḍayan

||80||

हते तु तारके दैत्ये हिमवन्प्रमुखाद्रयः ॥

कार्त्तिकेयं समागत्य गीर्भी रम्याभिरैडयन्

giraya ūcuḥ

namaḥ kalyāṇarūpāya namaste viśvamaṃgala ||

viśvabaṃdho namaste'stu namaste viśvabhāvana

||81||

नमः कल्याणरूपाय नमस्ते विश्वमंगल ॥

विश्वबंधो नमस्तेऽस्तु नमस्ते विश्वभावन

varīṣṭhāḥ śvapacā yena kṛtā vai darśanāttvayā ||

tvāṃ namāmo jagadbaṃdhuṃ tvāṃ vayaṃ śaraṇāgatāḥ

||82||

वरीष्ठाः श्वपचा येन कृता वै दर्शनात्त्वया ॥

त्वां नमामो जगद्बंधुं त्वां वयं शरणागताः

namaste pārvatīputra śaṃkarātmaja te namaḥ ||

namaste kṛttikāsūno agnibhūta namostu te

||83||

नमस्ते पार्वतीपुत्र शंकरात्मज ते नमः ॥

नमस्ते कृत्तिकासूनो अग्निभूत नमोस्तु ते

namostu te devavaraiḥ supūjya namo'stu te jñānavidāṃ variṣṭha ||

namo'stu te devavara prasīda śaraṇya sarvārtivināśadakṣa

||84||

नमोस्तु ते देववरैः सुपूज्य नमोऽस्तु ते ज्ञानविदां वरिष्ठ ॥

नमोऽस्तु ते देववर प्रसीद शरण्य सर्वार्तिविनाशदक्ष

evaṃ stuto giribhiḥ kārttikeyo hyumāsutaḥ ||

tāngirīnsuprasannātmā varaṃ dātuṃ samutsukaḥ

||85||

एवं स्तुतो गिरिभिः कार्त्तिकेयो ह्युमासुतः ॥

तान्गिरीन्सुप्रसन्नात्मा वरं दातुं समुत्सुकः

kārttikeya uvāca

bhobho girivarā yūyaṃ śrṛṇudhvaṃ madvaco'dhunā ||

karmibhirjñānibhiścaiva sevyamānā bhaviṣyatha

||86||

भोभो गिरिवरा यूयं श्रृणुध्वं मद्वचोऽधुना ॥

कर्मिभिर्ज्ञानिभिश्चैव सेव्यमाना भविष्यथ

bhavatsveva hi varttate dṛṣado yatnasevitāḥ ||

punaṃtu viścaṃ vacanānmama tā nātra saṃśayaḥ

||87||

भवत्स्वेव हि वर्त्तते दृषदो यत्नसेविताः ॥

पुनंतु विश्चं वचनान्मम ता नात्र संशयः

parvatīyāni tīrthāni bhaviṣyaṃti na cānyathā ||

śivālayāni divyāni divyānyāyatanāni ca

||88||

पर्वतीयानि तीर्थानि भविष्यंति न चान्यथा ॥

शिवालयानि दिव्यानि दिव्यान्यायतनानि च

ayanāni vicitrāṇi śobhanāni mahāṃti ca ||

bhaviṣyaṃti na saṃdehaḥ parvatā vacanānmama

||89||

अयनानि विचित्राणि शोभनानि महांति च ॥

भविष्यंति न संदेहः पर्वता वचनान्मम

yo'yaṃ mātāmaho me'dya himavānparvatottamaḥ ||

tapasvināṃ mahābhāgaḥ phalado hi bhaviṣyati

||90||

योऽयं मातामहो मेऽद्य हिमवान्पर्वतोत्तमः ॥

तपस्विनां महाभागः फलदो हि भविष्यति

meruśca girirājo'yamāśrayo hi bhaviṣyati ||

lokāloko girivara udayādrirmahāyaśaḥ

||91||

मेरुश्च गिरिराजोऽयमाश्रयो हि भविष्यति ॥

लोकालोको गिरिवर उदयाद्रिर्महायशः

liṃgarūpo hi bhagavānbhaviṣyati na cānyathā ||

śrīśailo hi maheṃdraśca tathā sahyācalogiriḥ

||92||

लिंगरूपो हि भगवान्भविष्यति न चान्यथा ॥

श्रीशैलो हि महेंद्रश्च तथा सह्याचलोगिरिः

mālyavānmalayo vindhyastathāsau gaṃdhamādanaḥ ||

śvetakūṭastrikūṭo hi tathā darduraparvataḥ

||93||

माल्यवान्मलयो विन्ध्यस्तथासौ गंधमादनः ॥

श्वेतकूटस्त्रिकूटो हि तथा दर्दुरपर्वतः

ete cānye ca bahavaḥ parvatā liṃgarūpiṇaḥ ||

mama vākyādbhaviṣyaṃti pāpakṣayakarā hyamī

||94||

एते चान्ये च बहवः पर्वता लिंगरूपिणः ॥

मम वाक्याद्भविष्यंति पापक्षयकरा ह्यमी

evaṃ varaṃ dadau tebhyaḥ parvatebhyaśca śāṃkariḥ ||

tato naṃdīhyuvācātha sarvāgamapuraskṛtam

||95||

एवं वरं ददौ तेभ्यः पर्वतेभ्यश्च शांकरिः ॥

ततो नंदीह्युवाचाथ सर्वागमपुरस्कृतम्

naṃdyuvāca

tvayā kṛtā hi girayo liṃgarūpiṇa eva te ||

śivālayāḥ kathaṃ nātha pūjyāḥ syuḥsarvadaivataiḥ

||96||

त्वया कृता हि गिरयो लिंगरूपिण एव ते ॥

शिवालयाः कथं नाथ पूज्याः स्युःसर्वदैवतैः

kumāra uvāca

liṃgaṃ śivālayaṃ jñeyaṃ devadevasya śūlinaḥ ||

sarvairnṛbhirdaivataiśca brahmādibhiratāṃdritaiḥ

||97||

लिंगं शिवालयं ज्ञेयं देवदेवस्य शूलिनः ॥

सर्वैर्नृभिर्दैवतैश्च ब्रह्मादिभिरतांद्रितैः

nīlaṃ muktā pravālaṃ ca vaiḍūryaṃ caṃdrameva ca ||

gomedaṃ padmarāgaṃ ca mārataṃ kāṃcanaṃ tathā

||98||

नीलं मुक्ता प्रवालं च वैडूर्यं चंद्रमेव च ॥

गोमेदं पद्मरागं च मारतं कांचनं तथा

rājataṃ tāmramāraṃ ca tathā nāgamayaṃ param ||

ratnadhātumayānyeva liṃgāni kathitāni te

||99||

राजतं ताम्रमारं च तथा नागमयं परम् ॥

रत्नधातुमयान्येव लिंगानि कथितानि ते

pavitrāṇyeva pūjyāni sarvakāmapradāni ca ||

eteṣāmapi sarveṣāṃ kāśmīraṃ hi viśiṣyate

||100||

पवित्राण्येव पूज्यानि सर्वकामप्रदानि च ॥

एतेषामपि सर्वेषां काश्मीरं हि विशिष्यते

aihikāmuṣmikaṃ sarvaṃ pūjākartuḥ prayacchati

||101||

ऐहिकामुष्मिकं सर्वं पूजाकर्तुः प्रयच्छति

naṃdyuvāca

liṃgānāmapi pūjyaṃ syādbāṇaliṃgaṃ tvayā katham ||

kathitaṃ cottamatvena tatsarvaṃ vadasuvrata

||102||

लिंगानामपि पूज्यं स्याद्बाणलिंगं त्वया कथम् ॥

कथितं चोत्तमत्वेन तत्सर्वं वदसुव्रत

kumāra uvāca

revāyāṃ toyamadhye ca dṛśyaṃte dṛṣado hi yāḥ ||

śivaprasādāttāstu syurliṃgarūpā na cānyathā

||103||

रेवायां तोयमध्ये च दृश्यंते दृषदो हि याः ॥

शिवप्रसादात्तास्तु स्युर्लिंगरूपा न चान्यथा

ślakṣṇamūlāśca kartavyāḥ piṃḍikopari saṃsthitāḥ ||

pūjanīyāḥ prayatnena śivadīkṣāyutena hi

||104||

श्लक्ष्णमूलाश्च कर्तव्याः पिंडिकोपरि संस्थिताः ॥

पूजनीयाः प्रयत्नेन शिवदीक्षायुतेन हि

piṃḍīyuktaṃ ca śāstreṇa vidhinā ca yajecchivam ||

varado hi jagannāthaḥ pūjakasya na cānyathā

||105||

पिंडीयुक्तं च शास्त्रेण विधिना च यजेच्छिवम् ॥

वरदो हि जगन्नाथः पूजकस्य न चान्यथा

paṃcākṣarī yasya mukhe sthitā sadā cetonivṛttiḥ śivaciṃtane ca ||

bhūteṣuḥ sāmyaṃ parivādamūkatā ṣaṃḍhatvameva parayoṣitāsu

||106||

पंचाक्षरी यस्य मुखे स्थिता सदा चेतोनिवृत्तिः शिवचिंतने च ॥

भूतेषुः साम्यं परिवादमूकता षंढत्वमेव परयोषितासु

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe kedārakhaṇḍe śivaśāstre kārttikeyaproktaśivaliṃgamāhātmyavarṇanaṃ nāmaikatriṃśo'dhyāyaḥ || 31 ||