मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kedārakhaṇḍaḥ, adhyāya 25

3
Māheśvarakhaṇḍaḥ · Kedārakhaṇḍaḥ · 25

śivapārvatīvivāhavarṇanam

lomaśa uvāca

tatropaviviśuḥ sarve satkṛtāśca himādriṇā ||

te devāḥ saparivārāḥ saharṣāśca savāhanāḥ

||1||

तत्रोपविविशुः सर्वे सत्कृताश्च हिमाद्रिणा ॥

ते देवाः सपरिवाराः सहर्षाश्च सवाहनाः

tatraiva ca mahāmātraṃ nirmitaṃ viśvakarmaṇā ||

dīptyā paramayā yuktaṃ nivāsārthaṃ svayambhuvaḥ

||2||

तत्रैव च महामात्रं निर्मितं विश्वकर्मणा ॥

दीप्त्या परमया युक्तं निवासार्थं स्वयम्भुवः

tathaiva viṣṇostvaparaṃ bhavanaṃ svayameva hi ||

bhāsvaraṃ suvicitra ca kṛtaṃ tvaṣṭrā manoramam ||

vaṇḍīgṛhaṃ manojñaṃ ca tathaiva kṛtavānsvayam

||3||

तथैव विष्णोस्त्वपरं भवनं स्वयमेव हि ॥

भास्वरं सुविचित्र च कृतं त्वष्ट्रा मनोरमम् ॥

वण्डीगृहं मनोज्ञं च तथैव कृतवान्स्वयम्

tathaiva śvetaṃ paramaṃ manojñaṃ mahāprabhaṃ devavaraiḥ supūjitam ||

kailāsalakṣmīprabhayā mahatyā suśobhitaṃ tadbhavanaṃ cakāra

||4||

तथैव श्वेतं परमं मनोज्ञं महाप्रभं देववरैः सुपूजितम् ॥

कैलासलक्ष्मीप्रभया महत्या सुशोभितं तद्भवनं चकार

tatraiva śaṃbhuḥ parayā vibhūtyā sa sthāpitastena himādriṇā vai

||5||

तत्रैव शंभुः परया विभूत्या स स्थापितस्तेन हिमाद्रिणा वै

etasminnaṃtare menā samāyātā sakhīgaṇaiḥ ||

nīrājanārthaṃ śaṃbhuṃ ca ṛṣibhiḥ parivāritā

||6||

एतस्मिन्नंतरे मेना समायाता सखीगणैः ॥

नीराजनार्थं शंभुं च ऋषिभिः परिवारिता

tadā vāditradirghopairnāditaṃ bhuvanatrayam ||

nīrājanaṃ kṛtaṃ tasya menayā ca tapasvinaḥ

||7||

तदा वादित्रदिर्घोपैर्नादितं भुवनत्रयम् ॥

नीराजनं कृतं तस्य मेनया च तपस्विनः

avalokya parā sādhvī menā'jānāddharaṃ tadā ||

girijoktamanusmṛtya menā vismayamāgatā

||8||

अवलोक्य परा साध्वी मेनाऽजानाद्धरं तदा ॥

गिरिजोक्तमनुस्मृत्य मेना विस्मयमागता

yadvai puroktaṃ ca tayā pārvatyā mama sannidhau ||

tato'dhikaṃ prapaśyāmi sauṃdaryaṃ parameṣṭhinaḥ ||

maheśasya mayā dṛṣṭamanirvācyaṃ ca saṃprati

||9||

यद्वै पुरोक्तं च तया पार्वत्या मम सन्निधौ ॥

ततोऽधिकं प्रपश्यामि सौंदर्यं परमेष्ठिनः ॥

महेशस्य मया दृष्टमनिर्वाच्यं च संप्रति

evaṃ vismayamāpannā viprapatnībhirāvṛtā ||

ahatāṃ barayugmena śobhitā varavarṇinī

||10||

एवं विस्मयमापन्ना विप्रपत्नीभिरावृता ॥

अहतां बरयुग्मेन शोभिता वरवर्णिनी

kaṃcukī paramā divyā nānāratnaiśca śobhitā ||

aṃgīkṛtā tadā devyā rarāja parayā śriyā

||11||

कंचुकी परमा दिव्या नानारत्नैश्च शोभिता ॥

अंगीकृता तदा देव्या रराज परया श्रिया

bibhratī ca tadā hāraṃ divyaratnavibhūṣitam ||

valayāni mahārhāṇi śuddhacāmīkarāṇi ca

||12||

बिभ्रती च तदा हारं दिव्यरत्नविभूषितम् ॥

वलयानि महार्हाणि शुद्धचामीकराणि च

tatropaviṣṭā subhagā dhyāyaṃtī parameśvaram ||

sakhībhiḥ sevyamānā sā viprapatnībhireva ca

||13||

तत्रोपविष्टा सुभगा ध्यायंती परमेश्वरम् ॥

सखीभिः सेव्यमाना सा विप्रपत्नीभिरेव च

etasminnaṃtare tatra gargo vākyamabhāṣata ||

pāṇigrahārthaṃ śaṃbhuṃ ca ānayadhvaṃ svamaṃdiram ||

tvaritenaiva velāyāmasyāmeva vicakṣaṇāḥ

||14||

एतस्मिन्नंतरे तत्र गर्गो वाक्यमभाषत ॥

पाणिग्रहार्थं शंभुं च आनयध्वं स्वमंदिरम् ॥

त्वरितेनैव वेलायामस्यामेव विचक्षणाः

tacchrutvā vacanaṃ tasya gargasya ca mahātmanaḥ ||

abhyutthānaparāḥ sarve parvatāḥ sakalatrakāḥ

||15||

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य गर्गस्य च महात्मनः ॥

अभ्युत्थानपराः सर्वे पर्वताः सकलत्रकाः

mahāvibhūtyā saṃyuktāḥ sarve maṃgalapāṇayaḥ ||

sālaṃkṛtāstadā teṣāṃ patnyolaṃkāramaṃḍitāḥ

||16||

महाविभूत्या संयुक्ताः सर्वे मंगलपाणयः ॥

सालंकृतास्तदा तेषां पत्न्योलंकारमंडिताः

upāyanānyanekāni jagṛhuḥ snigdhalocanāḥ ||

tadā vāditraghoṣeṇa brahmaghoṣeṇa bhūyasā

||17||

उपायनान्यनेकानि जगृहुः स्निग्धलोचनाः ॥

तदा वादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा

ājagmuḥ sakalātrāste yatra devo maheśvaraḥ ||

pramathairāvṛtastatra caṃḍyā caivābhisevitaḥ

||18||

आजग्मुः सकलात्रास्ते यत्र देवो महेश्वरः ॥

प्रमथैरावृतस्तत्र चंड्या चैवाभिसेवितः

tathā maharṣibhistatra tathā devagaṇaiḥ saha ||

ebhiḥ parivṛtaḥ śrīmāñchaṃkaro lokaśaṃkaraḥ

||19||

तथा महर्षिभिस्तत्र तथा देवगणैः सह ॥

एभिः परिवृतः श्रीमाञ्छंकरो लोकशंकरः

śrutvā vāditranirghoṣaṃ sarve śaṃkarasevakāḥ ||

utthitā aikāpadyena devairṛṣibhirāvṛtāḥ

||20||

श्रुत्वा वादित्रनिर्घोषं सर्वे शंकरसेवकाः ॥

उत्थिता ऐकापद्येन देवैर्ऋषिभिरावृताः

tathodyato yoginācakrayuktā gaṇā gaṇānāṃ gaṇānāṃ patirekavarcasām ||

śivaṃpuraskṛtya tadānubhāvāstathaiva sarve gaṇanāyakāśca

||21||

तथोद्यतो योगिनाचक्रयुक्ता गणा गणानां गणानां पतिरेकवर्चसाम् ॥

शिवंपुरस्कृत्य तदानुभावास्तथैव सर्वे गणनायकाश्च

tadyoginī cakramatipracaṃḍaṃ ṭaṃkārabherīravanisvanena ||

caṃḍīṃ puraskṛtya bhayānakāṃ tadā mahāvibhūtyā samalaṃkṛtāṃ tadā

||22||

तद्योगिनी चक्रमतिप्रचंडं टंकारभेरीरवनिस्वनेन ॥

चंडीं पुरस्कृत्य भयानकां तदा महाविभूत्या समलंकृतां तदा

kaṃṭhe karkoṭakaṃ nāgaṃ hārabhūtaṃ ca kāra sā ||

padakaṃ vṛścikānāṃ ca daṃdaśūkāṃśca bibhratī

||23||

कंठे कर्कोटकं नागं हारभूतं च कार सा ॥

पदकं वृश्चिकानां च दंदशूकांश्च बिभ्रती

karṇāvataṃsānsā dadhre pāṇipādamayāṃstathā ||

raṇe hatānāṃ vīrāṇāṃ śirāṃsyurasicāparān

||24||

कर्णावतंसान्सा दध्रे पाणिपादमयांस्तथा ॥

रणे हतानां वीराणां शिरांस्युरसिचापरान्

dvīpicarmaparīdhānā yoginīcakrasaṃyutā ||

kṣetrapālāvṛtā tadvadbhairavaiḥ parivāritā

||25||

द्वीपिचर्मपरीधाना योगिनीचक्रसंयुता ॥

क्षेत्रपालावृता तद्वद्भैरवैः परिवारिता

tathā pretaiśca bhūtaiśca kapaṭaiḥ parivāritā ||

vīrabhadrādayaścaiva gaṇāḥ paramadāruṇāḥ ||

ye dakṣayajñanāśārthe śivenājñāpitāstadā

||26||

तथा प्रेतैश्च भूतैश्च कपटैः परिवारिता ॥

वीरभद्रादयश्चैव गणाः परमदारुणाः ॥

ये दक्षयज्ञनाशार्थे शिवेनाज्ञापितास्तदा

tathā kālī bhairavī ca māyā caiva bhayāvahā ||

tripurā ca jayā caiva tathā kṣemakarī śubhā

||27||

तथा काली भैरवी च माया चैव भयावहा ॥

त्रिपुरा च जया चैव तथा क्षेमकरी शुभा

anyāścaiva tathā sarvāḥ puraskṛtya sadāśivam ||

gaṃtukāmāścogratarā bhūtaiḥ pretaiḥ samāvṛtāḥ

||28||

अन्याश्चैव तथा सर्वाः पुरस्कृत्य सदाशिवम् ॥

गंतुकामाश्चोग्रतरा भूतैः प्रेतैः समावृताः

etāḥ sarvā vilokyātha śivabhakto janārddanaḥ ||

maharṣīśca puraskṛtya hyamarāṃśca tathaiva ca ||

anasūyāṃ puraskṛtya tathaiva ca hyaruṃdhatīm

||29||

एताः सर्वा विलोक्याथ शिवभक्तो जनार्द्दनः ॥

महर्षीश्च पुरस्कृत्य ह्यमरांश्च तथैव च ॥

अनसूयां पुरस्कृत्य तथैव च ह्यरुंधतीम्

viṣṇuruvāca

caṇḍīṃ kuru samīpasthāṃ lokapālanatāṃ prabho

||30||

चण्डीं कुरु समीपस्थां लोकपालनतां प्रभो

taduktaṃ viṣṇunā vākyaṃ niśamya jagadīśvaraḥ ||

uvāca prahasanneva caṃḍīṃ prati sadāśivaḥ

||31||

तदुक्तं विष्णुना वाक्यं निशम्य जगदीश्वरः ॥

उवाच प्रहसन्नेव चंडीं प्रति सदाशिवः

atraiva sthīyatāṃ caṃḍīṃ yāvadudvahanaṃ bhavet ||

mama bhāvānvijānāsi kāryākārye suśobhane

||32||

अत्रैव स्थीयतां चंडीं यावदुद्वहनं भवेत् ॥

मम भावान्विजानासि कार्याकार्ये सुशोभने

evamākarṇya vacanaṃ śaṃbhoramitatejasaḥ ||

uvāca kupitā caṃḍī viṣṇumuddiśya sādaram

||33||

एवमाकर्ण्य वचनं शंभोरमिततेजसः ॥

उवाच कुपिता चंडी विष्णुमुद्दिश्य सादरम्

tathānye pramathāḥ sarve viṣṇumūcuḥ prakopitāḥ ||

yatrayatra śivo bhāti tatratatra vayaṃ prabho

||34||

तथान्ये प्रमथाः सर्वे विष्णुमूचुः प्रकोपिताः ॥

यत्रयत्र शिवो भाति तत्रतत्र वयं प्रभो

tvayā nivāritāḥ kasmādvayamābhyudaye pare ||

teṣāṃ tadvacanaṃ śrutvā keśavovākyamabravīt

||35||

त्वया निवारिताः कस्माद्वयमाभ्युदये परे ॥

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा केशवोवाक्यमब्रवीत्

caṇḍīmuddiśya pramathānanyāṃścaiva tathāvidhān ||

yūyaṃ caiva mayā proktā mā kopaṃ karttumarhatha

||36||

चण्डीमुद्दिश्य प्रमथानन्यांश्चैव तथाविधान् ॥

यूयं चैव मया प्रोक्ता मा कोपं कर्त्तुमर्हथ

evamuktāstadā tena caṃḍīmukhyā gaṇāstadā ||

ekāṃtamāśritāḥ sarve viṣṇuvākyājjvaladdhṛdaḥ

||37||

एवमुक्तास्तदा तेन चंडीमुख्या गणास्तदा ॥

एकांतमाश्रिताः सर्वे विष्णुवाक्याज्ज्वलद्धृदः

tāvatsarve samāyātāḥ parvateṃdrasya maṃtriṇaḥ ||

sakalatrāḥ saṃbhrameṇa maheśaṃ prati satvaram

||38||

तावत्सर्वे समायाताः पर्वतेंद्रस्य मंत्रिणः ॥

सकलत्राः संभ्रमेण महेशं प्रति सत्वरम्

paṃcavādyapraghoṣeṇa brahmaghoṣeṇa bhūyasā ||

yoṣidbhiḥ saṃvṛtāstatra gītaśabdena bhūyasā

||39||

पंचवाद्यप्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा ॥

योषिद्भिः संवृतास्तत्र गीतशब्देन भूयसा

evaṃ prāptā yatra śaṃbhuḥ sakalaiḥ parivāritaḥ ||

āgatya kalaśaiḥ sākaṃ snāpito hi sadāśivaḥ ||

strībhirmaṃgalagītena sarvābharaṇabhūṣitaḥ

||40||

एवं प्राप्ता यत्र शंभुः सकलैः परिवारितः ॥

आगत्य कलशैः साकं स्नापितो हि सदाशिवः ॥

स्त्रीभिर्मंगलगीतेन सर्वाभरणभूषितः

ṛṣayo devagaṃdharvāstathānye parvatottamāḥ ||

śaṃbhyagragāstadā jagmuḥ striyaścaiva supūjitāḥ ||

babhau chatreṇa mahatā dhrimāṇena mūrddhani

||41||

ऋषयो देवगंधर्वास्तथान्ये पर्वतोत्तमाः ॥

शंभ्यग्रगास्तदा जग्मुः स्त्रियश्चैव सुपूजिताः ॥

बभौ छत्रेण महता ध्रिमाणेन मूर्द्धनि

cāmarai vīrjyamāno'sau mukuṭena virājitaḥ ||

brahmā viṣṇustathā caṃdro lokapālastathaiva ca

||42||

चामरै वीर्ज्यमानोऽसौ मुकुटेन विराजितः ॥

ब्रह्मा विष्णुस्तथा चंद्रो लोकपालस्तथैव च

agragā hyapi śobhaṃtaḥ śriyā paramayā yutāḥ ||

tathā śaṃkhāśca bheryaśca paṭahānakagomukhāḥ

||43||

अग्रगा ह्यपि शोभंतः श्रिया परमया युताः ॥

तथा शंखाश्च भेर्यश्च पटहानकगोमुखाः

tathaiva gāyakāḥ sarve paramamaṃgalam ||

punaḥ punaravādyaṃta vāditrāṇi mahotsave

||44||

तथैव गायकाः सर्वे परममंगलम् ॥

पुनः पुनरवाद्यंत वादित्राणि महोत्सवे

aruṃdhatī mahābhāgā anasūyā tathaiva ca ||

sāvitrī ca tathā lakṣmīrmātṛbhiḥ parivāritāḥ

||45||

अरुंधती महाभागा अनसूया तथैव च ॥

सावित्री च तथा लक्ष्मीर्मातृभिः परिवारिताः

ebhiḥ sameto jagadekabaṃdhurbabhau tadānīṃ parameṇa varcasā ||

sacaṃdrasūryānilavāyunā vṛtaḥ salokapālapravarairmaharṣibhiḥ

||46||

एभिः समेतो जगदेकबंधुर्बभौ तदानीं परमेण वर्चसा ॥

सचंद्रसूर्यानिलवायुना वृतः सलोकपालप्रवरैर्महर्षिभिः

sa vījyamānaḥ pavanenaḥ sākṣācchatraṃ ca tasmai śaśinā hyadhiṣṭhitam ||

sūryaḥ purastādabhavatprakāśakaḥ śriyānvito viṣṇurabhūcca sannidhau

||47||

स वीज्यमानः पवनेनः साक्षाच्छत्रं च तस्मै शशिना ह्यधिष्ठितम् ॥

सूर्यः पुरस्तादभवत्प्रकाशकः श्रियान्वितो विष्णुरभूच्च सन्निधौ

puṣpairvavarṣurhyavakīryamāṇā devāstadānīṃ munibhiḥ sametāḥ ||

yayau gṛhaṃ kāṃcanakuṭṭimaṃ mahanmahāvi bhūtyāpariśobhitaṃ tadā ||

viveśa śaṃbhuḥ parayā saparyayā saṃpūjyamāno naradevadānavaiḥ

||48||

पुष्पैर्ववर्षुर्ह्यवकीर्यमाणा देवास्तदानीं मुनिभिः समेताः ॥

ययौ गृहं कांचनकुट्टिमं महन्महावि भूत्यापरिशोभितं तदा ॥

विवेश शंभुः परया सपर्यया संपूज्यमानो नरदेवदानवैः

evaṃ samāgataḥ śaṃbhuḥ praviṣṭo yajñamaṇḍapam ||

saṃstūyamāno vibudhaiḥ stutibhiḥ parameśvaraḥ

||49||

एवं समागतः शंभुः प्रविष्टो यज्ञमण्डपम् ॥

संस्तूयमानो विबुधैः स्तुतिभिः परमेश्वरः

gajāduttārayāmāsa maheśaṃ parvatottamaḥ ||

upaviśya tataḥ pīṭhe kṛtvā nīrājanaṃ mahat

||50||

गजादुत्तारयामास महेशं पर्वतोत्तमः ॥

उपविश्य ततः पीठे कृत्वा नीराजनं महत्

menayā sakhibhiḥ sākaṃ tathaiva ca purodhasā ||

madhuparkādikaṃ sarvaṃ yatkṛtaṃ caiva tatra vai

||51||

मेनया सखिभिः साकं तथैव च पुरोधसा ॥

मधुपर्कादिकं सर्वं यत्कृतं चैव तत्र वै

brahmaṇā noditaḥ sadyaḥ purodhāḥ kṛtavānprabhuḥ ||

maṃgalaṃ śubhakalyāṇaṃ prastāvasadṛśaṃ bahu

||52||

ब्रह्मणा नोदितः सद्यः पुरोधाः कृतवान्प्रभुः ॥

मंगलं शुभकल्याणं प्रस्तावसदृशं बहु

aṃtarvedyāṃ saṃpraveśya yatra sā pārvatī sthitā ||

vedikopari tanvaṃgī sarvābharaṇabhūṣitā

||53||

अंतर्वेद्यां संप्रवेश्य यत्र सा पार्वती स्थिता ॥

वेदिकोपरि तन्वंगी सर्वाभरणभूषिता

tatrānīto haraḥ sākṣādviṣṇunā brahmaṇā saha ||

lagnaṃ nirīkṣamāṇāste vācaspatipurogamāḥ

||54||

तत्रानीतो हरः साक्षाद्विष्णुना ब्रह्मणा सह ॥

लग्नं निरीक्षमाणास्ते वाचस्पतिपुरोगमाः

gargo muniścopaviṣṭastatraiva ghaṭikālaye ||

yāvatpūrṇā ghaṭī jātā tāvatpraṇavabhāṣaṇam

||55||

गर्गो मुनिश्चोपविष्टस्तत्रैव घटिकालये ॥

यावत्पूर्णा घटी जाता तावत्प्रणवभाषणम्

oṃpuṇyeti praṇigadangargo vadhvaṃjaliṃ dadhe ||

pārvatyakṣatapūrṇaṃ ca śivopari vavarṣa vai

||56||

ॐपुण्येति प्रणिगदन्गर्गो वध्वंजलिं दधे ॥

पार्वत्यक्षतपूर्णं च शिवोपरि ववर्ष वै

tayā saṃpūjito rudro dadhyakṣatakuśādibhiḥ ||

mudā paramayā yuktā pārvatī rucirānanā

||57||

तया संपूजितो रुद्रो दध्यक्षतकुशादिभिः ॥

मुदा परमया युक्ता पार्वती रुचिरानना

vilokayaṃtī śaṃbhuṃ taṃ yadarthe paramaṃ tapaḥ ||

kṛtaṃ purā mahādevyā pareṣāṃ paramaṃ mahat

||58||

विलोकयंती शंभुं तं यदर्थे परमं तपः ॥

कृतं पुरा महादेव्या परेषां परमं महत्

tapasā tena saṃprāpto jagajjīvanajīvanaḥ ||

nāradena tataḥ prokto mahādevo vṛṣadhvajaḥ

||59||

तपसा तेन संप्राप्तो जगज्जीवनजीवनः ॥

नारदेन ततः प्रोक्तो महादेवो वृषध्वजः

tathā gaṃgādibhiścanyairmunibhiḥ sanakādibhiḥ ||

prati pūjāṃ kuru kṣipraṃ pārvatyāśca trilocana ||

tadā śivena sā tanvī pūjitārghyākṣatādibhiḥ

||60||

तथा गंगादिभिश्चन्यैर्मुनिभिः सनकादिभिः ॥

प्रति पूजां कुरु क्षिप्रं पार्वत्याश्च त्रिलोचन ॥

तदा शिवेन सा तन्वी पूजितार्घ्याक्षतादिभिः

evaṃ parasparaṃ tau ca pārvatīparameśvarau ||

arcyamānau tadānīṃ ca śuśubhāte jaganmayau

||61||

एवं परस्परं तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ ॥

अर्च्यमानौ तदानीं च शुशुभाते जगन्मयौ

trailokyalakṣmyā saṃvītau nirīkṣaṃtau parasparam ||

tadā nīrājitau lakṣmyā sāvitryā ca viśeṣataḥ ||

aruṃdhatyā tadā tau ca daṃpatī parameśvarau

||62||

त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षंतौ परस्परम् ॥

तदा नीराजितौ लक्ष्म्या सावित्र्या च विशेषतः ॥

अरुंधत्या तदा तौ च दंपती परमेश्वरौ

anasūyā tathā śaṃbhuṃ pārvatīṃ ca yaśasvinīm ||

dṛṣṭvā nīrājayāmāsa prītyutkalitalocanā

||63||

अनसूया तथा शंभुं पार्वतीं च यशस्विनीम् ॥

दृष्ट्वा नीराजयामास प्रीत्युत्कलितलोचना

tathaiva sarvā dvijayoṣitaśca nīrājayāmāsuraho punaḥ punaḥ ||

satīṃ ca śaṃbhuṃ ca vilokayaṃtyastathaiva sarvā muditā hasaṃtyaḥ

||64||

तथैव सर्वा द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरहो पुनः पुनः ॥

सतीं च शंभुं च विलोकयंत्यस्तथैव सर्वा मुदिता हसंत्यः

lomaśa uvāca

etasminnaṃtare tatra gargācāryapraṇoditaḥ ||

himavānmenayā sārddhaṃ kanyāṃ dātuṃ pracakrame

||65||

एतस्मिन्नंतरे तत्र गर्गाचार्यप्रणोदितः ॥

हिमवान्मेनया सार्द्धं कन्यां दातुं प्रचक्रमे

haimaṃ kalaśamādāya menā cārddhāṃ gāmāśritā ||

himādreśca mahābhāgā sarvābharaṇabhūṣitā

||66||

हैमं कलशमादाय मेना चार्द्धां गामाश्रिता ॥

हिमाद्रेश्च महाभागा सर्वाभरणभूषिता

tadā himādriṇā prokto viśvanātho varapradaḥ ||

brahmaṇā saha saṃgatya viṣṇunā ca tathaiva ca

||67||

तदा हिमाद्रिणा प्रोक्तो विश्वनाथो वरप्रदः ॥

ब्रह्मणा सह संगत्य विष्णुना च तथैव च

sārddhaṃ purodhasā caiva gargeṇa sumahātmanā ||

kanyādānaṃ karomyadya devadevasya śūlinaḥ

||68||

सार्द्धं पुरोधसा चैव गर्गेण सुमहात्मना ॥

कन्यादानं करोम्यद्य देवदेवस्य शूलिनः

prayogo bhaṇyatāṃ brahmannasminsamaya āgate ||

tatheti matvā te sarve kālajñā dvijasattamāḥ

||69||

प्रयोगो भण्यतां ब्रह्मन्नस्मिन्समय आगते ॥

तथेति मत्वा ते सर्वे कालज्ञा द्विजसत्तमाः

kathyatāṃ tāta gotraṃ svaṃ kulaṃ caiva viśeṣataḥ ||

kathayasva mahābhāga ityākarṇya vacastathā ||

sumukhena vimukhaḥ sadyo hyaśocyaḥ śocyatāṃ gataḥ

||70||

कथ्यतां तात गोत्रं स्वं कुलं चैव विशेषतः ॥

कथयस्व महाभाग इत्याकर्ण्य वचस्तथा ॥

सुमुखेन विमुखः सद्यो ह्यशोच्यः शोच्यतां गतः

evaṃvidhaḥ suravarairṛṣibhistadānīṃ gaṃdharvayakṣamunisiddhagaṇaistathaiva ||

dṛṣṭo niruttaramukho bhagavānmaheśo hāsyaṃ cakāra subhṛśaṃ tvatha nāradaśca

||71||

एवंविधः सुरवरैर्ऋषिभिस्तदानीं गंधर्वयक्षमुनिसिद्धगणैस्तथैव ॥

दृष्टो निरुत्तरमुखो भगवान्महेशो हास्यं चकार सुभृशं त्वथ नारदश्च

vīṇāṃ prakaṭayāmāsa brahmaputro'tha nāradaḥ ||

tadānīṃ vārito dhīmānvīṇāṃ mā vādaya prabho

||72||

वीणां प्रकटयामास ब्रह्मपुत्रोऽथ नारदः ॥

तदानीं वारितो धीमान्वीणां मा वादय प्रभो

ityuktaḥ parvatenaiva nārado vākyamabravīt ||

tvayā pṛṣṭo bhavaḥ sākṣātsvagotrakathanaṃ prati

||73||

इत्युक्तः पर्वतेनैव नारदो वाक्यमब्रवीत् ॥

त्वया पृष्टो भवः साक्षात्स्वगोत्रकथनं प्रति

asya gotraṃ kulaṃ caiva nāda eva paraṃ gire ||

nāde pratiṣṭhitaḥ śaṃbhurnādo hyasminpratiṣṭhitaḥ

||74||

अस्य गोत्रं कुलं चैव नाद एव परं गिरे ॥

नादे प्रतिष्ठितः शंभुर्नादो ह्यस्मिन्प्रतिष्ठितः

tasmānnādamayaḥ śaṃbhurnādācca pratilabhyate ||

tasmādvīṇā mayā cādya vāditā hi paraṃtapa

||75||

तस्मान्नादमयः शंभुर्नादाच्च प्रतिलभ्यते ॥

तस्माद्वीणा मया चाद्य वादिता हि परंतप

asya gotraṃ kulaṃ nāma na jānaṃti hi parvata ||

brahmādayo hi vivudhā anyeṣāṃ caiva kā kathā

||76||

अस्य गोत्रं कुलं नाम न जानंति हि पर्वत ॥

ब्रह्मादयो हि विवुधा अन्येषां चैव का कथा

tvaṃ hi mūḍhatvamāpanno na jānāsi hi kiṃcana ||

vācyāvācyaṃ maheśasya viṣayā hi bahirmukhāḥ

||77||

त्वं हि मूढत्वमापन्नो न जानासि हि किंचन ॥

वाच्यावाच्यं महेशस्य विषया हि बहिर्मुखाः

yeye āgamikāścādre naṣṭāste nātra saṃśayaḥ ||

arūpoyaṃ virūpākṣo hyakulīno'yamucyate

||78||

येये आगमिकाश्चाद्रे नष्टास्ते नात्र संशयः ॥

अरूपोयं विरूपाक्षो ह्यकुलीनोऽयमुच्यते

agotro'yaṃ giriśreṣṭha jāmātā te na saṃśayaḥ ||

na karttavyo vimarśo'tra bhavatā vibudhena hi

||79||

अगोत्रोऽयं गिरिश्रेष्ठ जामाता ते न संशयः ॥

न कर्त्तव्यो विमर्शोऽत्र भवता विबुधेन हि

na jānaṃti haraṃ sarve kiṃ bahūktyā mama prabho ||

yasyājñānānmahābhāga mohitā ṛṣayo hyamī

||80||

न जानंति हरं सर्वे किं बहूक्त्या मम प्रभो ॥

यस्याज्ञानान्महाभाग मोहिता ऋषयो ह्यमी

brahmāpi taṃ na jānāti mastakaṃ parameṣṭhinaḥ ||

viṣṇurgato hi pātālaṃ na dṛṣṭo hi tathaiva ca

||81||

ब्रह्मापि तं न जानाति मस्तकं परमेष्ठिनः ॥

विष्णुर्गतो हि पातालं न दृष्टो हि तथैव च

tena liṃgena mahatā hyagādhena jagattrayam ||

vyāptamastīti tadviddhi kimanena prayojanam

||82||

तेन लिंगेन महता ह्यगाधेन जगत्त्रयम् ॥

व्याप्तमस्तीति तद्विद्धि किमनेन प्रयोजनम्

anayārādhitaṃ nūnaṃ tava putryā himālaya ||

tattvato hi na jānāsi kathaṃ caiva mahāgire

||83||

अनयाराधितं नूनं तव पुत्र्या हिमालय ॥

तत्त्वतो हि न जानासि कथं चैव महागिरे

ābhyāmutpādyate viśvamābhyāṃ caiva pratiṣṭhitam ||

etacchrutvā vacastasya nāradasya mahātmanaḥ

||84||

आभ्यामुत्पाद्यते विश्वमाभ्यां चैव प्रतिष्ठितम् ॥

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य नारदस्य महात्मनः

himādripramukhāḥ sarve tathā ceṃdrapurogamāḥ ||

sādhusādhviti te sarve ūcurvismitamānasāḥ

||85||

हिमाद्रिप्रमुखाः सर्वे तथा चेंद्रपुरोगमाः ॥

साधुसाध्विति ते सर्वे ऊचुर्विस्मितमानसाः

īśvarasya tu gāṃbhīryaṃ jñātvā sarve vicakṣaṇāḥ ||

vismayena samāśliṣṭā ūcuḥ sarve parasparam

||86||

ईश्वरस्य तु गांभीर्यं ज्ञात्वा सर्वे विचक्षणाः ॥

विस्मयेन समाश्लिष्टा ऊचुः सर्वे परस्परम्

ṛṣaya ūcuḥ

yasyājñayā jagadidaṃ ca viśālameva jātaṃ parātparamidaṃ nijabodharūpam ||

sarvaṃ svataṃtraparameśvarabhāgamyaṃ so'sau trilokanijarūpayuto mahātmā

||87||

यस्याज्ञया जगदिदं च विशालमेव जातं परात्परमिदं निजबोधरूपम् ॥

सर्वं स्वतंत्रपरमेश्वरभागम्यं सोऽसौ त्रिलोकनिजरूपयुतो महात्मा

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe kedārakhaṃḍe śivaśāstre śivapārvatīvivāhavarṇanaṃnāma paṃcaviṃśo'dhyāyaḥ || 25 ||