मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kedārakhaṇḍaḥ, adhyāya 27

3
Māheśvarakhaṇḍaḥ · Kedārakhaṇḍaḥ · 27

kārttikeyasvāmikumārotpattivarṇanam

lomaśa uvāca

tathaiva viṣṇunā sarve parvatāśca prapūjitāḥ ||

sahyācalaśca viṃdhyaśca maināko gaṃdhamādanaḥ

||1||

तथैव विष्णुना सर्वे पर्वताश्च प्रपूजिताः ॥

सह्याचलश्च विंध्यश्च मैनाको गंधमादनः

mālyavānmalayaścaiva maheṃdro maṃdarastathā ||

meruścaiva prayatnena pūjito viṣṇunā tadā

||2||

माल्यवान्मलयश्चैव महेंद्रो मंदरस्तथा ॥

मेरुश्चैव प्रयत्नेन पूजितो विष्णुना तदा

śvetaḥ kṛtaḥ śvetagirirnilādriśca tathaiva ca ||

udayādriśca śrṛṃgaśca astācalavaro mahān

||3||

श्वेतः कृतः श्वेतगिरिर्निलाद्रिश्च तथैव च ॥

उदयाद्रिश्च श्रृंगश्च अस्ताचलवरो महान्

mānasādristathā śailaḥ kailāsaḥ parvatottamaḥ ||

lokālokastathā śailaḥ pūjitaḥ parameṣṭhinā

||4||

मानसाद्रिस्तथा शैलः कैलासः पर्वतोत्तमः ॥

लोकालोकस्तथा शैलः पूजितः परमेष्ठिना

evaṃ te parvataśreṣṭhāḥ pūjitāḥ sarva eva hi ||

tathānye pūjitāstena sarve parvatavāsinaḥ

||5||

एवं ते पर्वतश्रेष्ठाः पूजिताः सर्व एव हि ॥

तथान्ये पूजितास्तेन सर्वे पर्वतवासिनः

viṣṇunā brahmaṇā sārddhaṃ kṛtaṃ sarvaṃ yathocitam ||

anyehani ca saṃprāpte varayātrā kṛtā tathā

||6||

विष्णुना ब्रह्मणा सार्द्धं कृतं सर्वं यथोचितम् ॥

अन्येहनि च संप्राप्ते वरयात्रा कृता तथा

himādriṇā baṃdhubhiśca parvataṃ gaṃdhamādanam ||

yayuḥ sarve suragaṇā gaṇāśca bahavastathā

||7||

हिमाद्रिणा बंधुभिश्च पर्वतं गंधमादनम् ॥

ययुः सर्वे सुरगणा गणाश्च बहवस्तथा

pramathāśca tathā sarve tathā caṃḍīgaṇāḥ pare ||

ye cānye bahavastatra samāyātā himālayā

||8||

प्रमथाश्च तथा सर्वे तथा चंडीगणाः परे ॥

ये चान्ये बहवस्तत्र समायाता हिमालया

śivasyodvahanaṃ viprāḥ śivena paribhāvitāḥ ||

paraṃ harṣaṃ samāpannā dṛṣṭvā tau daṃpatī tadā

||9||

शिवस्योद्वहनं विप्राः शिवेन परिभाविताः ॥

परं हर्षं समापन्ना दृष्ट्वा तौ दंपती तदा

pārvatīsahitaḥ śaṃbhuḥ śaṃbhunā saha pārvatī ||

puṣpagandhau yathā syātāṃ vāgarthāviva tattvataḥ

||10||

पार्वतीसहितः शंभुः शंभुना सह पार्वती ॥

पुष्पगन्धौ यथा स्यातां वागर्थाविव तत्त्वतः

tathā prakṛtipuṃsau ca aikapadyena nānyathā ||

daṃpatī tau gajārūḍhau śuśubhāte mahāprabhau

||11||

तथा प्रकृतिपुंसौ च ऐकपद्येन नान्यथा ॥

दंपती तौ गजारूढौ शुशुभाते महाप्रभौ

vimāsthastadā brahmā viṣṇuśca garuḍopari ||

airāvatagataśceṃdraḥ kuberaḥ puṣpakopari

||12||

विमास्थस्तदा ब्रह्मा विष्णुश्च गरुडोपरि ॥

ऐरावतगतश्चेंद्रः कुबेरः पुष्पकोपरि

pāśī ca makarā rūḍho yamo mahiṣameva ca ||

pretārūḍho nairṛtaḥ syādagnirbastagato mahān

||13||

पाशी च मकरा रूढो यमो महिषमेव च ॥

प्रेतारूढो नैर्ऋतः स्यादग्निर्बस्तगतो महान्

mṛgārūḍho'tha pavana īśo vṛṣabhameva ca ||

ityevaṃ lokapālāśca sagrahāḥ parameṣṭhinaḥ

||14||

मृगारूढोऽथ पवन ईशो वृषभमेव च ॥

इत्येवं लोकपालाश्च सग्रहाः परमेष्ठिनः

svaiḥ svairbalaiḥ parikrāṃtāstathānye pramathādayaḥ ||

himādriśca mahāśaila ṛṣabho gaṃdhamādanaḥ

||15||

स्वैः स्वैर्बलैः परिक्रांतास्तथान्ये प्रमथादयः ॥

हिमाद्रिश्च महाशैल ऋषभो गंधमादनः

sahyācalo nīlagirirmaṃdaro malayācalaḥ ||

kailāso hi mahātejā mainākaśca mahāprabhaḥ

||16||

सह्याचलो नीलगिरिर्मंदरो मलयाचलः ॥

कैलासो हि महातेजा मैनाकश्च महाप्रभः

ete cānye ca girayaḥ kṣīmaṃto hi mahāprabhāḥ ||

sakalatrāśca te sarve sasutāśca manoramāḥ

||17||

एते चान्ये च गिरयः क्षीमंतो हि महाप्रभाः ॥

सकलत्राश्च ते सर्वे ससुताश्च मनोरमाः

balino rūpiṇaḥ sarve mervādyāstatra parvatāḥ ||

varayātrāprasaṃgena śivārcanaparābhavan

||18||

बलिनो रूपिणः सर्वे मेर्वाद्यास्तत्र पर्वताः ॥

वरयात्राप्रसंगेन शिवार्चनपराभवन्

naṃdinā hyupaviṣṭāste mervādyāstatra parvatāḥ ||

varayātrā kṛtā te yathoktā ca himādriṇā ||

sarvaistairbaṃdhubhiḥ sārddhaṃ punarāgamanaṃ kṛtam

||19||

नंदिना ह्युपविष्टास्ते मेर्वाद्यास्तत्र पर्वताः ॥

वरयात्रा कृता ते यथोक्ता च हिमाद्रिणा ॥

सर्वैस्तैर्बंधुभिः सार्द्धं पुनरागमनं कृतम्

svakālayastho himavānsa reje hi mahā yaśā ||

śivasaṃparkajenaiva mahasā paramema ca ||

vikhyāto hi mahāśailastriṣu lokeṣu viśrutaḥ

||20||

स्वकालयस्थो हिमवान्स रेजे हि महा यशा ॥

शिवसंपर्कजेनैव महसा परमेम च ॥

विख्यातो हि महाशैलस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

kanyādānena mahatā tuṣṭo yasya ca śaṃkaraḥ ||

te dhanyāste mahātmānaḥ kṛtakṛtatyāstathaiva ca

||21||

कन्यादानेन महता तुष्टो यस्य च शंकरः ॥

ते धन्यास्ते महात्मानः कृतकृतत्यास्तथैव च

dvyakṣaraṃ nāma yeṣāṃ ca jihvāgre saṃsthitaṃ sadā ||

śiveti dvyakṣaraṃ nāma yairhṛdīritamadya vai ||

te vai manuṣyarūpeṇa rudrā eva na saṃśayaḥ

||22||

द्व्यक्षरं नाम येषां च जिह्वाग्रे संस्थितं सदा ॥

शिवेति द्व्यक्षरं नाम यैर्हृदीरितमद्य वै ॥

ते वै मनुष्यरूपेण रुद्रा एव न संशयः

kiṃciddānena saṃtuṣṭaḥ patreṇāpi tathaiva ca ||

toyenāpi hi saṃtuṣṭo mahādevo nirantaram

||23||

किंचिद्दानेन संतुष्टः पत्रेणापि तथैव च ॥

तोयेनापि हि संतुष्टो महादेवो निरन्तरम्

patreṇa puṣpeṇa tathā jalena prīto bhavatyeṣa sadāśivo hi ||

tasmācca sarvaiḥ pratipūjanīyaḥ śivo maddābhāgyakaro nṛṇāmiha

||24||

पत्रेण पुष्पेण तथा जलेन प्रीतो भवत्येष सदाशिवो हि ॥

तस्माच्च सर्वैः प्रतिपूजनीयः शिवो मद्दाभाग्यकरो नृणामिह

eko mahāñjyotirajaḥ pareśaḥ parāparāṇāṃ paramo mahātmā ||

niraṃtaro nirvikāro nirīśo nirābādho nirvikalpo nirīhaḥ

||25||

एको महाञ्ज्योतिरजः परेशः परापराणां परमो महात्मा ॥

निरंतरो निर्विकारो निरीशो निराबाधो निर्विकल्पो निरीहः

niraṃjano nityarūpo nirodho nityānando nityamuktāḥ sadeva ||

evaṃbhūto devadevo'rccitaśca tairdevādyarviśvavedyo bhavaśca ||

stuto dhyātaḥ pūjitaściṃtitaśca sarvajño'sau sarvadā sarvadaśca

||26||

निरंजनो नित्यरूपो निरोधो नित्यानन्दो नित्यमुक्ताः सदेव ॥

एवंभूतो देवदेवोऽर्च्चितश्च तैर्देवाद्यर्विश्ववेद्यो भवश्च ॥

स्तुतो ध्यातः पूजितश्चिंतितश्च सर्वज्ञोऽसौ सर्वदा सर्वदश्च

yathā variṣṭho himavānprasiddhaḥ sarvairguṇaiḥ sarvaguṇo mahātmā ||

viśveśavaṃdyo hi tadā himālayo jāto girīṇāṃ pravarastadānīm

||27||

यथा वरिष्ठो हिमवान्प्रसिद्धः सर्वैर्गुणैः सर्वगुणो महात्मा ॥

विश्वेशवंद्यो हि तदा हिमालयो जातो गिरीणां प्रवरस्तदानीम्

menayā saha dharmātmā yathāsthānagatastataḥ ||

sarvānvisarjayāmāsa parvatānparvateśvaraḥ

||28||

मेनया सह धर्मात्मा यथास्थानगतस्ततः ॥

सर्वान्विसर्जयामास पर्वतान्पर्वतेश्वरः

gateṣu teṣu himavānputraiḥ pautraiḥ prapautrakaiḥ ||

rājā girīṇāṃ pravaro mahādevaprasādataḥ

||29||

गतेषु तेषु हिमवान्पुत्रैः पौत्रैः प्रपौत्रकैः ॥

राजा गिरीणां प्रवरो महादेवप्रसादतः

atho girijayā sārddhaṃ maheśo gandhamādane ||

ekāṃte ca matiṃ cakre ramaṇārthaṃ svarūpavān

||30||

अथो गिरिजया सार्द्धं महेशो गन्धमादने ॥

एकांते च मतिं चक्रे रमणार्थं स्वरूपवान्

suratenaiva mahatā tapasā hi samāgame ||

dvayoḥ suratamārabdhaṃ taddvayośca tadā'bhavat

||31||

सुरतेनैव महता तपसा हि समागमे ॥

द्वयोः सुरतमारब्धं तद्द्वयोश्च तदाऽभवत्

aniṣṭaṃ mahadāścaryaṃ pralayopamameva ca ||

tasminmahārate prāpte nāviṃdaṃta sukhaṃ param

||32||

अनिष्टं महदाश्चर्यं प्रलयोपममेव च ॥

तस्मिन्महारते प्राप्ते नाविंदंत सुखं परम्

sarve brahmādayo devāḥ kāryākāryavyavasthitau ||

retasā ca jagatsarvaṃ naṣṭaṃ sthāvarajaṃgamam

||33||

सर्वे ब्रह्मादयो देवाः कार्याकार्यव्यवस्थितौ ॥

रेतसा च जगत्सर्वं नष्टं स्थावरजंगमम्

sasmāra cāgniṃ brahmā ca viṣṇuścādhyātmadāyakaḥ ||

manasā saṃsmṛtaḥ sadyo jagāmāgnistvarānvitaḥ

||34||

सस्मार चाग्निं ब्रह्मा च विष्णुश्चाध्यात्मदायकः ॥

मनसा संस्मृतः सद्यो जगामाग्निस्त्वरान्वितः

tābhyāṃ saṃpreṣito'paśyadruciraṃ śivamāṃdiram ||

dvāri sthitaṃ naṃdinaṃ ca dadarśāgre mahāprabham

||35||

ताभ्यां संप्रेषितोऽपश्यद्रुचिरं शिवमांदिरम् ॥

द्वारि स्थितं नंदिनं च ददर्शाग्रे महाप्रभम्

agnirhrasvastadā bhūtvā kāśmīrasadṛśacchaviḥ ||

praviṣṭoṃtaḥ puraṃ śaṃbhornānāścaryasamanvitam

||36||

अग्निर्ह्रस्वस्तदा भूत्वा काश्मीरसदृशच्छविः ॥

प्रविष्टोंतः पुरं शंभोर्नानाश्चर्यसमन्वितम्

anekaratnasaṃvītaṃ prāsādaiśca svalaṃ kṛtam ||

tadaṃgaṇamanuprāpya upaviśyāha havyavāṭ

||37||

अनेकरत्नसंवीतं प्रासादैश्च स्वलं कृतम् ॥

तदंगणमनुप्राप्य उपविश्याह हव्यवाट्

pāṇipātrasya me hyamba bhikṣāṃ dehyavarodhataḥ ||

tacchrutvā vacanaṃ tasya pāṇipātrasya bālikā

||38||

पाणिपात्रस्य मे ह्यम्ब भिक्षां देह्यवरोधतः ॥

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पाणिपात्रस्य बालिका

yāvaddātuṃ ca sārebhe bhikṣāṃ tasmai tataḥ svayam ||

utthāya suratāttasmācchivo hi kupito bhṛśam

||39||

यावद्दातुं च सारेभे भिक्षां तस्मै ततः स्वयम् ॥

उत्थाय सुरतात्तस्माच्छिवो हि कुपितो भृशम्

rudrastriśūlamudyamya bhairavo hya'bhavattadā ||

nivārito girijayā vadhāttasmācchivaḥ svayam ||

bhikṣāṃ tasmai dadau vācā agnaye jātavedase

||40||

रुद्रस्त्रिशूलमुद्यम्य भैरवो ह्यऽभवत्तदा ॥

निवारितो गिरिजया वधात्तस्माच्छिवः स्वयम् ॥

भिक्षां तस्मै ददौ वाचा अग्नये जातवेदसे

pāṇau bhikṣāṃ gṛhītvātha pratyakṣaṃ tena cāgninā ||

bhikṣitā kupitā taṃ vai śaśāpa girijā tataḥ

||41||

पाणौ भिक्षां गृहीत्वाथ प्रत्यक्षं तेन चाग्निना ॥

भिक्षिता कुपिता तं वै शशाप गिरिजा ततः

re bhikṣo bhavitā śāpātsarvabhakṣo mamāśu vai ||

anena retasā sadyaḥ pīḍāṃ prāpsyasi sarvataḥ

||42||

रे भिक्षो भविता शापात्सर्वभक्षो ममाशु वै ॥

अनेन रेतसा सद्यः पीडां प्राप्स्यसि सर्वतः

ityukto bhakṣayitvāgnī reta īśasya havyavāṭ ||

yatra devāḥ sthitāḥ sarve brahmādyāścaiva sarvaśaḥ

||43||

इत्युक्तो भक्षयित्वाग्नी रेत ईशस्य हव्यवाट् ॥

यत्र देवाः स्थिताः सर्वे ब्रह्माद्याश्चैव सर्वशः

āgatyākathayatsarvaṃ tadretobhakṣaṇādikam ||

sarve sagarbhā hyabhavannindrādyā devatāgaṇāḥ

||44||

आगत्याकथयत्सर्वं तद्रेतोभक्षणादिकम् ॥

सर्वे सगर्भा ह्यभवन्निन्द्राद्या देवतागणाः

agneryathā haviścaiva sarveṣāmupatiṣṭhati ||

agnermukhodbhavenaiva retasā te sureśvarāḥ

||45||

अग्नेर्यथा हविश्चैव सर्वेषामुपतिष्ठति ॥

अग्नेर्मुखोद्भवेनैव रेतसा ते सुरेश्वराः

sagarbhāhyabhavansarve ciṃtayā caprapīḍitāḥ ||

viṣṇuṃ śaraṇamājagmurddevadeveśvaraṃ prabhum

||46||

सगर्भाह्यभवन्सर्वे चिंतया चप्रपीडिताः ॥

विष्णुं शरणमाजग्मुर्द्देवदेवेश्वरं प्रभुम्

devā ūcuḥ

tvaṃ trātā sarvadevānāṃ lokānāṃ prabhureva ca ||

tasmādrakṣā vidhātavyā śaraṇāgatavatsala

||47||

त्वं त्राता सर्वदेवानां लोकानां प्रभुरेव च ॥

तस्माद्रक्षा विधातव्या शरणागतवत्सल

vayaṃ sarve martukāmā retasānena pīḍitāḥ ||

asurebhyaḥ paritrastā vayaṃ sarve divaukasaḥ

||48||

वयं सर्वे मर्तुकामा रेतसानेन पीडिताः ॥

असुरेभ्यः परित्रस्ता वयं सर्वे दिवौकसः

śaraṇaṃ śaṃkaraṃ yātāḥ paritrātuṃ kṛtodvahāḥ ||

yadā putro hi rudrasya bhaviṣyati tadā vayam ||

sukhinaḥ syāma sarve nirbhayāśca triviṣṭape

||49||

शरणं शंकरं याताः परित्रातुं कृतोद्वहाः ॥

यदा पुत्रो हि रुद्रस्य भविष्यति तदा वयम् ॥

सुखिनः स्याम सर्वे निर्भयाश्च त्रिविष्टपे

evaṃ viṣṭabhyamānānāṃ sarveṣāṃ bhayamāgatam ||

anena retasā viṣṇo jīvituṃ śakyate katham

||50||

एवं विष्टभ्यमानानां सर्वेषां भयमागतम् ॥

अनेन रेतसा विष्णो जीवितुं शक्यते कथम्

trivargo hi yathā puṃsāṃ kṛto hi supariṣkṛtaḥ ||

viparīto bhavatyeva vinā devena nānyathā

||51||

त्रिवर्गो हि यथा पुंसां कृतो हि सुपरिष्कृतः ॥

विपरीतो भवत्येव विना देवेन नान्यथा

tasmāttadvai balaṃ matvā sarveṣāmapi dehinām ||

kāryākāryavyavasthāyāṃ sarve manyāmahe vayam

||52||

तस्मात्तद्वै बलं मत्वा सर्वेषामपि देहिनाम् ॥

कार्याकार्यव्यवस्थायां सर्वे मन्यामहे वयम्

tathā niśamya devānāṃ pareśaḥ paridevanam ||

uvāca prahasanvākyaṃ devānāṃ devatārihā

||53||

तथा निशम्य देवानां परेशः परिदेवनम् ॥

उवाच प्रहसन्वाक्यं देवानां देवतारिहा

stūyatāṃ vai mahādevo maheśaḥ kāryagauravāt

||54||

स्तूयतां वै महादेवो महेशः कार्यगौरवात्

tatheti gatvā te sarve devā viṣṇupurogamāḥ ||

tathā brahmādayaḥ sarva īḍire ṛṣayo haram

||55||

तथेति गत्वा ते सर्वे देवा विष्णुपुरोगमाः ॥

तथा ब्रह्मादयः सर्व ईडिरे ऋषयो हरम्

oṃnamo bhargāya devāya nīlakaṃṭhāya mīḍhuṣe ||

trinetrāya trivedāya lokatritayadhāriṇe

||56||

ॐनमो भर्गाय देवाय नीलकंठाय मीढुषे ॥

त्रिनेत्राय त्रिवेदाय लोकत्रितयधारिणे

trisvarāya trimātrāya trivedāya trimūrttaye ||

trivargāya tridhāmāya tripadāya triśūline

||57||

त्रिस्वराय त्रिमात्राय त्रिवेदाय त्रिमूर्त्तये ॥

त्रिवर्गाय त्रिधामाय त्रिपदाय त्रिशूलिने

trāhitrāhi mahādeva retaso jagataḥ pate

||58||

त्राहित्राहि महादेव रेतसो जगतः पते

brahmaṇā tu stuto yāvattāvaddevo vṛṣadhvajaḥ ||

prādurbabhūva tatraiva surāṇāṃ kāryasiddhaye

||59||

ब्रह्मणा तु स्तुतो यावत्तावद्देवो वृषध्वजः ॥

प्रादुर्बभूव तत्रैव सुराणां कार्यसिद्धये

dṛṣṭastadānīṃ jagadekabaṃdhurmahātmabhirdevavaraiḥ supūjitaḥ ||

saṃstūyamāno vividhairvacobhiḥ pratyagrūpaiḥ śrutisaṃmataiśca

||60||

दृष्टस्तदानीं जगदेकबंधुर्महात्मभिर्देववरैः सुपूजितः ॥

संस्तूयमानो विविधैर्वचोभिः प्रत्यग्रूपैः श्रुतिसंमतैश्च

stuvatāṃ caiva devānāmuvāca parameśvaraḥ ||

trāsaṃ kurvaṃtu mā sarve retasānena pīḍitāḥ

||61||

स्तुवतां चैव देवानामुवाच परमेश्वरः ॥

त्रासं कुर्वंतु मा सर्वे रेतसानेन पीडिताः

vamanaṃ vai bhavadbhiśca kāryamadyaiva bhoḥsurāḥ ||

tatheti matvā te sarva iṃdrādyā devatāgaṇāḥ ||

vemuḥ sarve tadā viprāstadretaḥ śaṃkarasya ca

||62||

वमनं वै भवद्भिश्च कार्यमद्यैव भोःसुराः ॥

तथेति मत्वा ते सर्व इंद्राद्या देवतागणाः ॥

वेमुः सर्वे तदा विप्रास्तद्रेतः शंकरस्य च

aikapadyena tadreto mahāparvatasannibham ||

taptacāmīkaraprakhyaṃ babhūva paramādbhutam

||63||

ऐकपद्येन तद्रेतो महापर्वतसन्निभम् ॥

तप्तचामीकरप्रख्यं बभूव परमाद्भुतम्

sarve ca sukhino jātā iṃdrādyā devatāgaṇāḥ ||

vinā hyagniṃ ca te sarve parituṣṭāstadā'bhavan

||64||

सर्वे च सुखिनो जाता इंद्राद्या देवतागणाः ॥

विना ह्यग्निं च ते सर्वे परितुष्टास्तदाऽभवन्

tenāgnināpi coktastu śaṃkaro lokaśaṃkaraḥ ||

kiṃ mayādya mahā deva kartavyaṃ devatāvara

||65||

तेनाग्निनापि चोक्तस्तु शंकरो लोकशंकरः ॥

किं मयाद्य महा देव कर्तव्यं देवतावर

tadbrūhi me prabho'dya tvaṃ yenāhaṃ sarvadā sukhī ||

bhaviṣyāmi ca yenāhaṃ devānāṃ havyavāhakaḥ

||66||

तद्ब्रूहि मे प्रभोऽद्य त्वं येनाहं सर्वदा सुखी ॥

भविष्यामि च येनाहं देवानां हव्यवाहकः

tadovāca śivaḥ sākṣāddevānāmiha śrṛṇvatām ||

reto visṛjyatāṃ yonau tadāgniḥ prahasannavi

||67||

तदोवाच शिवः साक्षाद्देवानामिह श्रृण्वताम् ॥

रेतो विसृज्यतां योनौ तदाग्निः प्रहसन्नवि

uvāca śaṃkaraṃ devaṃ bhavattejo durāsadam ||

idamulbaṇavattejo dhāryate prākṛtaiḥ katham

||68||

उवाच शंकरं देवं भवत्तेजो दुरासदम् ॥

इदमुल्बणवत्तेजो धार्यते प्राकृतैः कथम्

tataḥ provāca bhagavānagniṃ prati maheśvaraḥ ||

māsimāsi prataptānāṃ dehe tejo visṛjyatām

||69||

ततः प्रोवाच भगवानग्निं प्रति महेश्वरः ॥

मासिमासि प्रतप्तानां देहे तेजो विसृज्यताम्

tatheti matvā vacanaṃ mahāprabhaḥ sa jātavedāḥ parameṇa varcasā ||

samujjvalaṃstatra mahāprabhāvo brāhme muhūrtte hi sacopaviṣṭaḥ

||70||

तथेति मत्वा वचनं महाप्रभः स जातवेदाः परमेण वर्चसा ॥

समुज्ज्वलंस्तत्र महाप्रभावो ब्राह्मे मुहूर्त्ते हि सचोपविष्टः

tadā prātaḥ samutthāya prātaḥ snānaparāḥ striyaḥ ||

yayuḥ sadā ṛṣīṇāṃ ca satyastā jātavedasam

||71||

तदा प्रातः समुत्थाय प्रातः स्नानपराः स्त्रियः ॥

ययुः सदा ऋषीणां च सत्यस्ता जातवेदसम्

dṛṣṭvā prajvalitaṃ tatra sarvāstāḥ śītakarṣitāḥ ||

taptukāmāstadā sarvvā hyarudhatyā nivāritāḥ

||72||

दृष्ट्वा प्रज्वलितं तत्र सर्वास्ताः शीतकर्षिताः ॥

तप्तुकामास्तदा सर्व्वा ह्यरुधत्या निवारिताः

tayā nivāritāścāpi tāstepuḥ kṛttikāḥ svayam ||

yāvattepuśca tāḥ sarvvā retasaḥ paramāṇavaḥ ||

viviśū romakūpeṣu tāsāṃ tatraiva satvaram

||73||

तया निवारिताश्चापि तास्तेपुः कृत्तिकाः स्वयम् ॥

यावत्तेपुश्च ताः सर्व्वा रेतसः परमाणवः ॥

विविशू रोमकूपेषु तासां तत्रैव सत्वरम्

nīretognistadā jāto viśrāṃtaḥ svayameva hi

||74||

नीरेतोग्निस्तदा जातो विश्रांतः स्वयमेव हि

tatastā ṛṣibhāryā hi yayuḥ svabhavanaṃ prati ||

ṛṣibhistu tadā śaptāḥ kṛttikāḥ khecarābhavan

||75||

ततस्ता ऋषिभार्या हि ययुः स्वभवनं प्रति ॥

ऋषिभिस्तु तदा शप्ताः कृत्तिकाः खेचराभवन्

tadānīmeva tāḥ sarvā vyabhicāreṇa duḥkhitāḥ ||

tatsasarjustadā retaḥ pṛṣṭhe himavato gireḥ

||76||

तदानीमेव ताः सर्वा व्यभिचारेण दुःखिताः ॥

तत्ससर्जुस्तदा रेतः पृष्ठे हिमवतो गिरेः

ekapadyena tadretastaptacāmīkaraprabham ||

gaṃgāyāṃ ca tadā kṣipraṃ kīcakaiḥ pariveṣṭitam

||77||

एकपद्येन तद्रेतस्तप्तचामीकरप्रभम् ॥

गंगायां च तदा क्षिप्रं कीचकैः परिवेष्टितम्

ṣaṇmukhaṃ bālakaṃ jñātvā sarve devā mudānvitāḥ ||

gargeṇoktāstadaṃte vai sukhena hriyatāmiti

||78||

षण्मुखं बालकं ज्ञात्वा सर्वे देवा मुदान्विताः ॥

गर्गेणोक्तास्तदंते वै सुखेन ह्रियतामिति

śaṃbhoḥ putraḥ prasādena sarvo bhavati śāśvataḥ ||

gaṃgāyāḥ puline jātaḥ kārttikeyo mahābalaḥ

||79||

शंभोः पुत्रः प्रसादेन सर्वो भवति शाश्वतः ॥

गंगायाः पुलिने जातः कार्त्तिकेयो महाबलः

upaviṣṭotha gāṃgeyo hyahorātroṣitastadā ||

śākho viśākho'tibalaḥ ṣaṇmukho'sau mahābalaḥ

||80||

उपविष्टोथ गांगेयो ह्यहोरात्रोषितस्तदा ॥

शाखो विशाखोऽतिबलः षण्मुखोऽसौ महाबलः

jāto yadātha gaṃgāyāṃ ṣaṇmukhaḥ śaṃkarātmajaḥ ||

tadānīmeva girijā saṃjātā prasnutastanī

||81||

जातो यदाथ गंगायां षण्मुखः शंकरात्मजः ॥

तदानीमेव गिरिजा संजाता प्रस्नुतस्तनी

śivaṃ nirīkṣya sā prāha he śaṃbho prasnavo mahān ||

saṃjāto me mahādeva kimarthastannirīkṣyatām ||

sarvajño'pi mahādevo hyabravīttāmathājñavat

||82||

शिवं निरीक्ष्य सा प्राह हे शंभो प्रस्नवो महान् ॥

संजातो मे महादेव किमर्थस्तन्निरीक्ष्यताम् ॥

सर्वज्ञोऽपि महादेवो ह्यब्रवीत्तामथाज्ञवत्

nāradastatra cāgatya proktavāñjanma tasya tat ||

śivāya ca śivāyai ca putro jāto hi suṃdaraḥ

||83||

नारदस्तत्र चागत्य प्रोक्तवाञ्जन्म तस्य तत् ॥

शिवाय च शिवायै च पुत्रो जातो हि सुंदरः

tadākarṇya vaco viprā harṣanirbharamānasāḥ ||

babhūvuḥ pramathāḥ sarve gaṃdharvā gītatatparāḥ

||84||

तदाकर्ण्य वचो विप्रा हर्षनिर्भरमानसाः ॥

बभूवुः प्रमथाः सर्वे गंधर्वा गीततत्पराः

anekābhiḥ patākābhiścailapallavatoraṇaiḥ ||

tathā vimānairbahubhirbabhau prajvalito mahān ||

parvataḥ putrajananācchaṃkarasya mahātmanaḥ

||85||

अनेकाभिः पताकाभिश्चैलपल्लवतोरणैः ॥

तथा विमानैर्बहुभिर्बभौ प्रज्वलितो महान् ॥

पर्वतः पुत्रजननाच्छंकरस्य महात्मनः

tadā sarve suragaṇā ṛṣayaḥ siddhacāraṇāḥ rakṣogaṃdharvayakṣāśca apsarogaṇasevitāḥ

||86||

तदा सर्वे सुरगणा ऋषयः सिद्धचारणाः रक्षोगंधर्वयक्षाश्च अप्सरोगणसेविताः

ekapadyena te sarve sahitāḥ śaṃkareṇa tu ||

draṣṭuṃ gāṃgeyamadhikaṃ jagmuḥ pulinasaṃsthitam

||87||

एकपद्येन ते सर्वे सहिताः शंकरेण तु ॥

द्रष्टुं गांगेयमधिकं जग्मुः पुलिनसंस्थितम्

tato vṛṣabhamāruhya yayau girijayā saha ||

anyaiḥ sameto bhagavānsurairiṃdrādibhistathā

||88||

ततो वृषभमारुह्य ययौ गिरिजया सह ॥

अन्यैः समेतो भगवान्सुरैरिंद्रादिभिस्तथा

tadā śaṃkhāśca bheryaśca nedustūryīṇyanekaśaḥ

||89||

तदा शंखाश्च भेर्यश्च नेदुस्तूर्यीण्यनेकशः

tadānīmeva sarveśaṃ vīrabhadrādayo gaṇāḥ ||

anvayuḥ kelisaṃrabdhā nānāvāditravādakāḥ ||

vādayantaśca vādyāni tatāni vitatāni ca

||90||

तदानीमेव सर्वेशं वीरभद्रादयो गणाः ॥

अन्वयुः केलिसंरब्धा नानावादित्रवादकाः ॥

वादयन्तश्च वाद्यानि ततानि विततानि च

kecinnṛtyaparāstatra gāyakāśca tathā pare ||

stāvakāḥ stūyamānāśca cakruste guṇakīrtanam

||91||

केचिन्नृत्यपरास्तत्र गायकाश्च तथा परे ॥

स्तावकाः स्तूयमानाश्च चक्रुस्ते गुणकीर्तनम्

evaṃvidhāste surasiddhayakṣā gaṃdharvavidyādharapannagā hyamī ||

śivena sārddhaṃ parihṛṣṭacittā draṣṭuṃ yayustaṃ varadaṃ ca śāṃkarim

||92||

एवंविधास्ते सुरसिद्धयक्षा गंधर्वविद्याधरपन्नगा ह्यमी ॥

शिवेन सार्द्धं परिहृष्टचित्ता द्रष्टुं ययुस्तं वरदं च शांकरिम्

yāvatsamīkṣayāmāsurgāṃgeyaṃ śaṃkaropamam ||

dadṛśuste mahattejo vyāptamāsījjagattrayam

||93||

यावत्समीक्षयामासुर्गांगेयं शंकरोपमम् ॥

ददृशुस्ते महत्तेजो व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम्

tattojasāvṛtaṃ bālaṃ taptacāmīkaraprabham ||

sumukhaṃ suśriyā yuktaṃ sunasaṃ susmitekṣaṇam

||94||

तत्तोजसावृतं बालं तप्तचामीकरप्रभम् ॥

सुमुखं सुश्रिया युक्तं सुनसं सुस्मितेक्षणम्

cāruprasanna vadanaṃ tathā sarvāgasuṃdaram ||

taṃ dṛṣṭvā mahadāścaryaṃ gāṃgeyaṃ prathitātmakam

||95||

चारुप्रसन्न वदनं तथा सर्वागसुंदरम् ॥

तं दृष्ट्वा महदाश्चर्यं गांगेयं प्रथितात्मकम्

vavaṃdire tadā bālaṃ kumāraṃ sūryavarcasam ||

pramathāśca gaṇāḥ sarve vīrabhadrādayastathā

||96||

ववंदिरे तदा बालं कुमारं सूर्यवर्चसम् ॥

प्रमथाश्च गणाः सर्वे वीरभद्रादयस्तथा

parivāryopatasthuste vāmadakṣiṇabhāgataḥ ||

tathā brahmā ca viṣṇuśca iṃdraścāpi surairvṛtaḥ

||97||

परिवार्योपतस्थुस्ते वामदक्षिणभागतः ॥

तथा ब्रह्मा च विष्णुश्च इंद्रश्चापि सुरैर्वृतः

ṛṣayo yakṣagaṃdharvāḥ parivārya kumārakam ||

daṃḍavatpititā bhūmau kecicca natakaṃdharāḥ

||98||

ऋषयो यक्षगंधर्वाः परिवार्य कुमारकम् ॥

दंडवत्पितिता भूमौ केचिच्च नतकंधराः

praṇemuḥ śirasā cānye matvā svāminamavyayam ||

avādyaṃta vicitrāṇi vāditrāṇi mahotsave ||

evamabhyudaye tasminnṛṣayaḥ śāṃtimāpaṭham

||99||

प्रणेमुः शिरसा चान्ये मत्वा स्वामिनमव्ययम् ॥

अवाद्यंत विचित्राणि वादित्राणि महोत्सवे ॥

एवमभ्युदये तस्मिन्नृषयः शांतिमापठम्

etasminnaṃtare yātaḥ śaṃkaro girijāpatiḥ ||

avatīrya vṛṣācchīghraṃ pārvatyā sahasuvratāḥ

||100||

एतस्मिन्नंतरे यातः शंकरो गिरिजापतिः ॥

अवतीर्य वृषाच्छीघ्रं पार्वत्या सहसुव्रताः

putraṃ niraikṣata tadā jagadekabaṃdhuḥ prītyā yutaḥ paramayā saha vai bhavānyā ||

snehānvito bhujagabhogayuto hi sākṣātsarveśvaraḥ parivṛtaḥ pramathaiḥ prahṛṣṭaḥ

||101||

पुत्रं निरैक्षत तदा जगदेकबंधुः प्रीत्या युतः परमया सह वै भवान्या ॥

स्नेहान्वितो भुजगभोगयुतो हि साक्षात्सर्वेश्वरः परिवृतः प्रमथैः प्रहृष्टः

upaguhya guhaṃ tatra pārvatī jātasaṃbhramā ||

prasnutaṃ pāyayāmāsa stanaṃ snehapariplutā

||102||

उपगुह्य गुहं तत्र पार्वती जातसंभ्रमा ॥

प्रस्नुतं पाययामास स्तनं स्नेहपरिप्लुता

tadā nīrājito devaiḥ sakalatrairmudānvitaiḥ ||

jayaśabdena mahatā vyāptamāsīnnabhastalam

||103||

तदा नीराजितो देवैः सकलत्रैर्मुदान्वितैः ॥

जयशब्देन महता व्याप्तमासीन्नभस्तलम्

ṛṣayo brahmagoṣeṇa gītenaiva ca gāyakāḥ ||

vādyaiśca vādakāścaiva upatasthuḥ kumārakam

||104||

ऋषयो ब्रह्मगोषेण गीतेनैव च गायकाः ॥

वाद्यैश्च वादकाश्चैव उपतस्थुः कुमारकम्

svamaṃkamārepya tadā girīśaḥ kumārakaṃ taṃ prabhayā mahāprabham ||

babhau bhavānīpatireva sākṣācchriyā yutaḥ putravatāṃ variṣṭhaḥ

||105||

स्वमंकमारेप्य तदा गिरीशः कुमारकं तं प्रभया महाप्रभम् ॥

बभौ भवानीपतिरेव साक्षाच्छ्रिया युतः पुत्रवतां वरिष्ठः

daṃpatī tau tadā tatra aikapadyena naṃdatuḥ ||

abhiṣicyamāna ṛṣibhirāvṛtaḥ surasattamaiḥ

||106||

दंपती तौ तदा तत्र ऐकपद्येन नंदतुः ॥

अभिषिच्यमान ऋषिभिरावृतः सुरसत्तमैः

kumāraḥ krīḍayāmāsa utsaṃge śaṃkarasya ca ||

kaṃṭhe sthitaṃ vāsukiṃ ca pāṇibhyāṃ samapīḍayat

||107||

कुमारः क्रीडयामास उत्संगे शंकरस्य च ॥

कंठे स्थितं वासुकिं च पाणिभ्यां समपीडयत्

mukhaṃ prapīḍayitvā'sau pāṇīnagaṇayattadā ||

ekaṃ trīṇidaśāṣṭau ca viparītakrameṇa ca

||108||

मुखं प्रपीडयित्वाऽसौ पाणीनगणयत्तदा ॥

एकं त्रीणिदशाष्टौ च विपरीतक्रमेण च

prahasya bhagavāñchaṃbhuruvāca girijāṃ tadā

||109||

प्रहस्य भगवाञ्छंभुरुवाच गिरिजां तदा

maṃdasmitena ca tadā bhagavānmaheśaḥ prāpto mudaṃca paramāṃ girijāsametaḥ ||

premṇā sagadgadagirā jagadekabaṃdhurnovāca kiṃcana tadā bhuvanaikabhartā

||110||

मंदस्मितेन च तदा भगवान्महेशः प्राप्तो मुदंच परमां गिरिजासमेतः ॥

प्रेम्णा सगद्गदगिरा जगदेकबंधुर्नोवाच किंचन तदा भुवनैकभर्ता

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe kārttikeyasvāmikumārotpattivarṇanaṃnāma saptaviṃśo'dhyāyaḥ || 27 ||