मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Kedārakhaṇḍaḥ, adhyāya 4

3
Māheśvarakhaṇḍaḥ · Kedārakhaṇḍaḥ · 4

yuddhavarṇanam

lomaśa uvāca

viṣṇunoktaṃ vacaḥ śrutvā dakṣo vacanamabravīt ||

vedānāmapramāṇaṃ ca kṛtaṃ te madhusūdana

||1||

विष्णुनोक्तं वचः श्रुत्वा दक्षो वचनमब्रवीत् ॥

वेदानामप्रमाणं च कृतं ते मधुसूदन

vaidikaṃ karma cotsṛjya kathaṃ seśvaratāṃ vrajet ||

taducyatāṃ mahāviṣṇo yena dharmaḥ pratiṣṭhitaḥ

||2||

वैदिकं कर्म चोत्सृज्य कथं सेश्वरतां व्रजेत् ॥

तदुच्यतां महाविष्णो येन धर्मः प्रतिष्ठितः

dakṣeṇokto mahāviṣṇuruvāca parisāṃtvayan ||

traigaṇyaviṣayā vedāḥ saṃbhavaṃti na cānyathā

||3||

दक्षेणोक्तो महाविष्णुरुवाच परिसांत्वयन् ॥

त्रैगण्यविषया वेदाः संभवंति न चान्यथा

vedoditāni karmāṇi īśvareṇa vinā katham ||

saphalāni bhaviṣyaṃti viphalānyeva tāni ca

||4||

वेदोदितानि कर्माणि ईश्वरेण विना कथम् ॥

सफलानि भविष्यंति विफलान्येव तानि च

tasmātsarvaprayatnena īśvaraṃ śaraṇaṃ vraaijā ||

evaṃ bruvati govinda āgataḥ sainyasāgaraḥ ||

vīrabhadreṇa sadṛśo dadṛśustaṃ tadā surāḥ

||5||

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ईश्वरं शरणं व्रऐजा ॥

एवं ब्रुवति गोविन्द आगतः सैन्यसागरः ॥

वीरभद्रेण सदृशो ददृशुस्तं तदा सुराः

iṃdropi prahasanviṣṇumātmavādarataṃ tadā ||

vajrapāṇiḥ suraiḥ sārddhaṃ yoddhukāmo'bhavattadā

||6||

इंद्रोपि प्रहसन्विष्णुमात्मवादरतं तदा ॥

वज्रपाणिः सुरैः सार्द्धं योद्धुकामोऽभवत्तदा

bhṛguṇācāritaḥ śīghramuccāṭanapareṇa hi ||

tadā gaṇāḥ suraiḥ sārdhaṃ yuyudhuste gaṇānvitāḥ

||7||

भृगुणाचारितः शीघ्रमुच्चाटनपरेण हि ॥

तदा गणाः सुरैः सार्धं युयुधुस्ते गणान्विताः

śaratomaranāgacairjaghnuste ca parasparam ||

neduḥśaṃkhāśca bahuśastasminraṇamahotsave

||8||

शरतोमरनागचैर्जघ्नुस्ते च परस्परम् ॥

नेदुःशंखाश्च बहुशस्तस्मिन्रणमहोत्सवे

tathā dundubhayo neduḥ paṭahā ḍiṃḍimādayaḥ ||

tena śabdena mahatāślāghyamānāstadā surāḥ ||

lokapālaiśca sahitā jaghnustāñchivakiṃkarān

||9||

तथा दुन्दुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः ॥

तेन शब्देन महताश्लाघ्यमानास्तदा सुराः ॥

लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान्

khaḍgaiścāpi hatāḥ kecidgadābhiśca vipothitāḥ ||

devaiḥ parājitāḥ sarve gaṇāḥ śatasahasraśaḥ

||10||

खड्गैश्चापि हताः केचिद्गदाभिश्च विपोथिताः ॥

देवैः पराजिताः सर्वे गणाः शतसहस्रशः

iṃdrādyaurlokapālaiśca gaṇāste ca parāṅgamukhāḥ ||

kṛtāśca tatkṣaṇādeva bhṛgormaṃtrabalena hi

||11||

इंद्राद्यौर्लोकपालैश्च गणास्ते च पराङ्गमुखाः ॥

कृताश्च तत्क्षणादेव भृगोर्मंत्रबलेन हि

uccāṭanaṃ kṛtaṃ teṣāṃ bhṛguṇā yajvinā tadā ||

yajanārthaṃ ca devānāṃ tuṣṭyarthaṃ dīkṣitasya ca

||12||

उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्विना तदा ॥

यजनार्थं च देवानां तुष्ट्यर्थं दीक्षितस्य च

tenaiva devā jayino jātāstatkṣaṇameva hi ||

svānāṃ parājayaṃ dṛṣṭvā vīrabhadro rupānvitaḥ

||13||

तेनैव देवा जयिनो जातास्तत्क्षणमेव हि ॥

स्वानां पराजयं दृष्ट्वा वीरभद्रो रुपान्वितः

bhūtānpretānpiśācāṃśca kṛtvā tāneva pṛṣṭhataḥ ||

vṛṣabhasthānpuraskṛtya svayaṃ caiva mahābalaḥ ||

tīkṣṇaṃ triśūlamādāya pātayāmāsa tānraṇe

||14||

भूतान्प्रेतान्पिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः ॥

वृषभस्थान्पुरस्कृत्य स्वयं चैव महाबलः ॥

तीक्ष्णं त्रिशूलमादाय पातयामास तान्रणे

devānyakṣānpiśācāṃśca guhyakānrākṣasāṃ stathā ||

śūlaghātaiśca te sarve gaṇā devānprajaghnire

||15||

देवान्यक्षान्पिशाचांश्च गुह्यकान्राक्षसां स्तथा ॥

शूलघातैश्च ते सर्वे गणा देवान्प्रजघ्निरे

keciddvidhākṛtāḥ khaṅgairmudgaraiścāpi pothitāḥ ||

paraśvadhaiḥ khaṃḍaśaśca kṛtāḥ kecidraṇājire

||16||

केचिद्द्विधाकृताः खङ्गैर्मुद्गरैश्चापि पोथिताः ॥

परश्वधैः खंडशश्च कृताः केचिद्रणाजिरे

śūlairbhinnāśca śataśaḥ kecicca śakalīkṛtāḥ ||

evaṃ parājitāḥ sarve palāyanaparāyaṇāḥ

||17||

शूलैर्भिन्नाश्च शतशः केचिच्च शकलीकृताः ॥

एवं पराजिताः सर्वे पलायनपरायणाः

parasparaṃ pariṣvajya gatāstepi triviṣṭapam ||

kevalaṃ lokapālāśca iṃdrādyāstasthurutsukāḥ ||

bṛhaspatiṃ pṛcchamānāḥ kutosmākaṃ jayo bhavet

||18||

परस्परं परिष्वज्य गतास्तेपि त्रिविष्टपम् ॥

केवलं लोकपालाश्च इंद्राद्यास्तस्थुरुत्सुकाः ॥

बृहस्पतिं पृच्छमानाः कुतोस्माकं जयो भवेत्

bṛhaspatiruvācedaṃ sureṃdraṃ tvaritastadā ||

bṛhaspatiruvāca ||

yaduktaṃ viṣṇunā pūrvaṃ tatsatyaṃ jātamadya vai

||19||

बृहस्पतिरुवाचेदं सुरेंद्रं त्वरितस्तदा ॥

बृहस्पतिरुवाच ॥

यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तत्सत्यं जातमद्य वै

asti cedīśvaraḥ kaścitphalarūpyasya karmmaṇaḥ ||

kartāraṃ bhajate sopi na hyakartuḥ prabhurhisaḥ

||20||

अस्ति चेदीश्वरः कश्चित्फलरूप्यस्य कर्म्मणः ॥

कर्तारं भजते सोपि न ह्यकर्तुः प्रभुर्हिसः

na maṃtrauṣadhayaḥ sarve nābhicārā na laukikāḥ ||

na karmāṇi na vedāśca na mīmāṃsādvayaṃ tathā

||21||

न मंत्रौषधयः सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः ॥

न कर्माणि न वेदाश्च न मीमांसाद्वयं तथा

jñātumīśāḥ saṃbhavaṃti bhaktyājñeyastvananyayā ||

śāṃtyā ca parayā tṛṣṭyā jñātavyo hi sadāśivaḥ

||22||

ज्ञातुमीशाः संभवंति भक्त्याज्ञेयस्त्वनन्यया ॥

शांत्या च परया तृष्ट्या ज्ञातव्यो हि सदाशिवः

tena sarvaṃ saṃbhavaṃti sukhaduḥjhakhātmakaṃ jagat ||

paraṃtu saṃvadiṣyāmi kāryākāryavivakṣayā

||23||

तेन सर्वं संभवंति सुखदुःझखात्मकं जगत् ॥

परंतु संवदिष्यामि कार्याकार्यविवक्षया

tvamiṃdra bāliśo bhūtvā lokapālaiḥ sahādya vai ||

āgato bāliśo bhūtvā idānīṃ kiṃ kariṣyasi

||24||

त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सहाद्य वै ॥

आगतो बालिशो भूत्वा इदानीं किं करिष्यसि

ete rudrasahāyāśca gaṇāḥ paramaśobhanāḥ ||

kupitāśca mahābhāgā na tu śeṣaṃ prakurvate

||25||

एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमशोभनाः ॥

कुपिताश्च महाभागा न तु शेषं प्रकुर्वते

evaṃ bṛhaspatervākyaṃ śrutvā te'pi divaukasaḥ ||

ciṃtāmāpedire sarve lokapālā maheśvarāḥ

||26||

एवं बृहस्पतेर्वाक्यं श्रुत्वा तेऽपि दिवौकसः ॥

चिंतामापेदिरे सर्वे लोकपाला महेश्वराः

tato'bravīdvīrabhadro gaṇaiḥ parivṛto bhṛśam ||

sarve yūyaṃ bāliśatvādavadānārthamāgatāḥ

||27||

ततोऽब्रवीद्वीरभद्रो गणैः परिवृतो भृशम् ॥

सर्वे यूयं बालिशत्वादवदानार्थमागताः

avadānāni dāsyāmi tṛptyarthaṃ bhavatāṃ tvaran ||

evamuktvā śitairbāṇairjaghānātha ruṣānvitaḥ

||28||

अवदानानि दास्यामि तृप्त्यर्थं भवतां त्वरन् ॥

एवमुक्त्वा शितैर्बाणैर्जघानाथ रुषान्वितः

tairbāṇairnihatāḥ sarve jagmuste ca diśo daśa

||29||

तैर्बाणैर्निहताः सर्वे जग्मुस्ते च दिशो दश

gateṣu lokapāleṣu vidruteṣu sureṣu ca ||

yajñavāṭe samāyāto vīrabhadro gaṇānvataḥ

||30||

गतेषु लोकपालेषु विद्रुतेषु सुरेषु च ॥

यज्ञवाटे समायातो वीरभद्रो गणान्वतः

tadā ta ṛṣayaḥ sarve sarvameveśvareśvaram ||

vijñaptukāmāḥ sahasā ūcurevaṃ janārdanam

||31||

तदा त ऋषयः सर्वे सर्वमेवेश्वरेश्वरम् ॥

विज्ञप्तुकामाः सहसा ऊचुरेवं जनार्दनम्

rakṣa yajñaṃ hi dakṣasya yajñosi tvaṃ na saṃśayaḥ ||

etacchrutvā tu vacanamṛṣīṇāṃ vai janārdanaḥ

||32||

रक्ष यज्ञं हि दक्षस्य यज्ञोसि त्वं न संशयः ॥

एतच्छ्रुत्वा तु वचनमृषीणां वै जनार्दनः

yoddhukāmaḥ sthito yuddhe viṣṇuradhyātmadīpakaḥ ||

vīrabhadro mahābāhuḥ keśavaṃ vākyamabravīt

||33||

योद्धुकामः स्थितो युद्धे विष्णुरध्यात्मदीपकः ॥

वीरभद्रो महाबाहुः केशवं वाक्यमब्रवीत्

atra tvayāgataṃ kasmādviṣṇo vettrā mahābalam ||

dakṣasya pakṣamāśritya kathaṃ jeṣyasi tadvada

||34||

अत्र त्वयागतं कस्माद्विष्णो वेत्त्रा महाबलम् ॥

दक्षस्य पक्षमाश्रित्य कथं जेष्यसि तद्वद

dākṣāyaṇyā kṛtaṃ yacca na dṛṣṭaṃ kiṃ tvayānagha ||

tvaṃ cāpi yajñe dakṣasya avadānārthamāgataḥ ||

avadānaṃ prayacchāmi tava cāpi mahābhūja

||35||

दाक्षायण्या कृतं यच्च न दृष्टं किं त्वयानघ ॥

त्वं चापि यज्ञे दक्षस्य अवदानार्थमागतः ॥

अवदानं प्रयच्छामि तव चापि महाभूज

evamuktvā praṇamyādau viṣṇuṃ sadṛśarūpiṇam ||

vīrabhadro'grato bhūtvā viṣṇuṃ vākyamathābravīt

||36||

एवमुक्त्वा प्रणम्यादौ विष्णुं सदृशरूपिणम् ॥

वीरभद्रोऽग्रतो भूत्वा विष्णुं वाक्यमथाब्रवीत्

yathā śaṃbhustathā tvaṃ hi mama nāstyatra saṃśayaḥ ||

tathāpi tvaṃ mahābāho yoddhukāmo'grataḥ stitaḥ ||

neṣyāmyapunarāvṛttiṃ yadi tiṣṭhestvamātmanā

||37||

यथा शंभुस्तथा त्वं हि मम नास्त्यत्र संशयः ॥

तथापि त्वं महाबाहो योद्धुकामोऽग्रतः स्तितः ॥

नेष्याम्यपुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेस्त्वमात्मना

tasya tadvacanaṃ śrutvā vīrabhadrasya dhīmataḥ ||

uvāca prahasandevo viṣṇuḥ sarveśvareśvaraḥ

||38||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वीरभद्रस्य धीमतः ॥

उवाच प्रहसन्देवो विष्णुः सर्वेश्वरेश्वरः

viṣṇuruvāca

rudratejaḥprasūtosi pavitro'si mahāmate ||

anena prārthitaḥ pūrvaṃ yajñārthaṃ ca punaḥ punaḥ

||39||

रुद्रतेजःप्रसूतोसि पवित्रोऽसि महामते ॥

अनेन प्रार्थितः पूर्वं यज्ञार्थं च पुनः पुनः

ahaṃ bhaktaparādhīnastathā so'pi maheśvaraḥ ||

tenaiva kāraṇenātra dakṣasya yajanaṃ prati

||40||

अहं भक्तपराधीनस्तथा सोऽपि महेश्वरः ॥

तेनैव कारणेनात्र दक्षस्य यजनं प्रति

āgato'haṃ vīrabhadra rudrakopasamudbhava ||

ahaṃ nivārayāmi tvāṃ tvaṃ vā māṃ vinivāraya

||41||

आगतोऽहं वीरभद्र रुद्रकोपसमुद्भव ॥

अहं निवारयामि त्वां त्वं वा मां विनिवारय

ityuktavati goviṃde prahasya sa mahābhujaḥ ||

praśrayāvanato bhūtvā idamāha janārdanam

||42||

इत्युक्तवति गोविंदे प्रहस्य स महाभुजः ॥

प्रश्रयावनतो भूत्वा इदमाह जनार्दनम्

yathā śivastathā tvaṃ hi yathā tvaṃ ca tathā śivaḥ ||

sevakāśca vayaṃ sarve tava vā śaṃkarasya ca

||43||

यथा शिवस्तथा त्वं हि यथा त्वं च तथा शिवः ॥

सेवकाश्च वयं सर्वे तव वा शंकरस्य च

tacchrutvā vacanaṃ tasya so'cyutaḥ saṃprahasya ca ||

idaṃ viṣṇurmahāvākyaṃ jagāda parameśvaraḥ

||44||

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सोऽच्युतः संप्रहस्य च ॥

इदं विष्णुर्महावाक्यं जगाद परमेश्वरः

yodhayasva mahābāho mayā sārdhamaśaṃkitaḥ ||

tavāstraiḥ pūryamāṇo'haṃ gacchāmi bhavanaṃ svakam

||45||

योधयस्व महाबाहो मया सार्धमशंकितः ॥

तवास्त्रैः पूर्यमाणोऽहं गच्छामि भवनं स्वकम्

tathetyuktvā tu vīro'sau vīrabhadro mahābalaḥ ||

gṛhītvā paramāstrāṇi siṃhanādairjagarja ha

||46||

तथेत्युक्त्वा तु वीरोऽसौ वीरभद्रो महाबलः ॥

गृहीत्वा परमास्त्राणि सिंहनादैर्जगर्ज ह

viṣṇuścāpi mahāghoṣaṃ śaṃkhanādaṃ cakāra saḥ ||

tacchrutvā ye gatā devā raṇaṃ hitvā''yayuḥ punaḥ

||47||

विष्णुश्चापि महाघोषं शंखनादं चकार सः ॥

तच्छ्रुत्वा ये गता देवा रणं हित्वाऽऽययुः पुनः

vyūhaṃ cakrustadā sarve lokapālāḥ savāsavāḥ ||

tadendreṇa hato naṃdīvajreṇa śataparvaṇā

||48||

व्यूहं चक्रुस्तदा सर्वे लोकपालाः सवासवाः ॥

तदेन्द्रेण हतो नंदीवज्रेण शतपर्वणा

naṃdīnā ca hataḥ śakrastriśūlena stanāṃtare ||

vāyunā ca hato bhṛṃgī bhṛṃgiṇā vāyurāhataḥ

||49||

नंदीना च हतः शक्रस्त्रिशूलेन स्तनांतरे ॥

वायुना च हतो भृंगी भृंगिणा वायुराहतः

śūlena sitadhāreṇa saṃnaddho daṇḍadhāriṇā ||

yamena saha saṃgrāmaṃ mahākālo balānvitaḥ

||50||

शूलेन सितधारेण संनद्धो दण्डधारिणा ॥

यमेन सह संग्रामं महाकालो बलान्वितः

kubereṇa ca saṃgamya kūṣmāṃḍānāṃ patiḥ svayam ||

varuṇena samaṃ yuddhaṃ muṃḍaścaiva mahābalaḥ

||51||

कुबेरेण च संगम्य कूष्मांडानां पतिः स्वयम् ॥

वरुणेन समं युद्धं मुंडश्चैव महाबलः

yuyudhe parayāśaktyā trailokyaṃ vismayanniva ||

nairṛtena samāgamya caṃḍaścabalavattaraḥ

||52||

युयुधे परयाशक्त्या त्रैलोक्यं विस्मयन्निव ॥

नैर्ऋतेन समागम्य चंडश्चबलवत्तरः

yuyudhe paramāstreṇa nairṛtyaṃ ca viḍaṃbayan ||

yoginīcakrasaṃyukto bhairavo nāyako mahān

||53||

युयुधे परमास्त्रेण नैर्ऋत्यं च विडंबयन् ॥

योगिनीचक्रसंयुक्तो भैरवो नायको महान्

vidārya devānakhilānpapau śoṇitamadbutam ||

kṣetrapālāstathā cānye bhūtapramathaguhyakāḥ

||54||

विदार्य देवानखिलान्पपौ शोणितमद्बुतम् ॥

क्षेत्रपालास्तथा चान्ये भूतप्रमथगुह्यकाः

sākinī ḍākinī raudrā navadurgāstathaiva ca ||

yoginyo yātudānyaśca tathā kūṣmāṃḍakādayaḥ ||

neduḥ papuḥ śoṇitaṃ ca bubhujuḥ piśitaṃ bahu

||55||

साकिनी डाकिनी रौद्रा नवदुर्गास्तथैव च ॥

योगिन्यो यातुदान्यश्च तथा कूष्मांडकादयः ॥

नेदुः पपुः शोणितं च बुभुजुः पिशितं बहु

bhakṣyamāṇaṃ tadā sainyaṃ vilokya surarāṭsvayam ||

vihāya naṃdinaṃ paścādvīrabhadraṃ samākṣipat

||56||

भक्ष्यमाणं तदा सैन्यं विलोक्य सुरराट्स्वयम् ॥

विहाय नंदिनं पश्चाद्वीरभद्रं समाक्षिपत्

vīrabhadro vihāyaiva viṣṇuṃ devendramāsthitaḥ ||

tayoryuddhamabhūddhoraṃ budhāṃgārakayoriva

||57||

वीरभद्रो विहायैव विष्णुं देवेन्द्रमास्थितः ॥

तयोर्युद्धमभूद्धोरं बुधांगारकयोरिव

vīrabhadraṃ yadā śakro haṃtukāmastvarānvitaḥ ||

tāvacchaṃkraṃ gajasthaṃ hi purayāmāsa mārgaṇaiḥ

||58||

वीरभद्रं यदा शक्रो हंतुकामस्त्वरान्वितः ॥

तावच्छंक्रं गजस्थं हि पुरयामास मार्गणैः

vīrabhadro ruṣāviṣṭo durnivāryo mahābalaḥ ||

tadedreṃṇāhataḥ śīghraṃ vajreṇa śataparvaṇā

||59||

वीरभद्रो रुषाविष्टो दुर्निवार्यो महाबलः ॥

तदेद्रेंणाहतः शीघ्रं वज्रेण शतपर्वणा

sagajaṃ ca savajraṃ ca vāsavaṃ grastumudyutaḥ ||

hāhākāro mahā nāsīdbhūtānāṃ tatra paśyatām

||60||

सगजं च सवज्रं च वासवं ग्रस्तुमुद्युतः ॥

हाहाकारो महा नासीद्भूतानां तत्र पश्यताम्

vīrabhadraṃ tatābhūtaṃ tathābhūtaṃ haṃtukāmaṃ puraṃdaram ||

tavramāṇastadā viṣṇurvīrabhadrāgrataḥ sthitaḥ

||61||

वीरभद्रं तताभूतं तथाभूतं हंतुकामं पुरंदरम् ॥

तव्रमाणस्तदा विष्णुर्वीरभद्राग्रतः स्थितः

śakraṃ ca pṛṣṭhataḥ kṛtvā yodhayāmāsa vai tadā ||

vīrabhadrasya viṣṇośca yuddhaṃ paramabhūttadā

||62||

शक्रं च पृष्ठतः कृत्वा योधयामास वै तदा ॥

वीरभद्रस्य विष्णोश्च युद्धं परमभूत्तदा

śastrāstrairvividhākārairyodhayāmāsatustadā ||

punarnaṃdinamālokya śakro yuddha viśāradaḥ

||63||

शस्त्रास्त्रैर्विविधाकारैर्योधयामासतुस्तदा ॥

पुनर्नंदिनमालोक्य शक्रो युद्ध विशारदः

dvaṃdvayuddhaṃ sutumulaṃ devānāṃ pramathaiḥ saha ||

pramathā mathitā devaiḥ sarve te prādravanraṇāt

||64||

द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां प्रमथैः सह ॥

प्रमथा मथिता देवैः सर्वे ते प्राद्रवन्रणात्

gaṇānparāṅmukhāndṛṣṭvā sarve te vyādhayo bhṛśam ||

rudrakopātsamudbhūtā devāścāpi pradudruvuḥ

||65||

गणान्पराङ्मुखान्दृष्ट्वा सर्वे ते व्याधयो भृशम् ॥

रुद्रकोपात्समुद्भूता देवाश्चापि प्रदुद्रुवुः

jvaraistu pīḍitāndevāndṛṣṭvā viṣṇurhasanniva ||

jīvagrāheṇa jagrāha devāṃstāṃśca pṛthakpṛthak

||66||

ज्वरैस्तु पीडितान्देवान्दृष्ट्वा विष्णुर्हसन्निव ॥

जीवग्राहेण जग्राह देवांस्तांश्च पृथक्पृथक्

devāścinau tadāhūya vyādhīnhaṃtuṃ tadā bhṛtim ||

dadau tābhyāṃ prayatnena gaṇayitvā subuddhimān

||67||

देवाश्चिनौ तदाहूय व्याधीन्हंतुं तदा भृतिम् ॥

ददौ ताभ्यां प्रयत्नेन गणयित्वा सुबुद्धिमान्

jvarāṃśca sannipātāṃśca anye bhūtadruhastadā ||

tānsarvānnigṛhītvātha aśvinau tau mudānvitau ||

vijvarānatha devāṃśca kṛtvā mumudatuściram

||68||

ज्वरांश्च सन्निपातांश्च अन्ये भूतद्रुहस्तदा ॥

तान्सर्वान्निगृहीत्वाथ अश्विनौ तौ मुदान्वितौ ॥

विज्वरानथ देवांश्च कृत्वा मुमुदतुश्चिरम्

tairjitaṃ yoginīcakraṃ bhairavaṃ vyākulīkṛtam ||

tīkṣṇāgraiḥ pātayāmāsuḥ śarairbhūtagaṇānapi

||69||

तैर्जितं योगिनीचक्रं भैरवं व्याकुलीकृतम् ॥

तीक्ष्णाग्रैः पातयामासुः शरैर्भूतगणानपि

surairvidrāvitaṃ sainyaṃ vilokya patitaṃ bhuvi ||

vīrabhadro rupāviṣṭo viṣṇuṃ vacanamabravīt

||70||

सुरैर्विद्रावितं सैन्यं विलोक्य पतितं भुवि ॥

वीरभद्रो रुपाविष्टो विष्णुं वचनमब्रवीत्

tvaṃ śūrosi mahābāho devānāṃ pālako hyasi ||

yudhyasva māṃ prayatnena yadi te matirīdṛśī

||71||

त्वं शूरोसि महाबाहो देवानां पालको ह्यसि ॥

युध्यस्व मां प्रयत्नेन यदि ते मतिरीदृशी

ityuktvā taṃ samāsādya viṣṇuṃ sarveśvareśvaram ||

vavarṣa niśitairbāṇairvīrabhadro mahābalaḥ

||72||

इत्युक्त्वा तं समासाद्य विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् ॥

ववर्ष निशितैर्बाणैर्वीरभद्रो महाबलः

tadā cakreṇa bhagavānvīrabhadraṃ jaghāna saḥ ||

āyāṃtaṃ cakramālokya grasitaṃ tatkṣaṇācca tat

||73||

तदा चक्रेण भगवान्वीरभद्रं जघान सः ॥

आयांतं चक्रमालोक्य ग्रसितं तत्क्षणाच्च तत्

grasitaṃ cakramālokya viṣṇuḥ parapuraṃjayaḥ ||

mukhaṃ tasya parāmṛjya viṣṇunodgilitaṃ punaḥ

||74||

ग्रसितं चक्रमालोक्य विष्णुः परपुरंजयः ॥

मुखं तस्य परामृज्य विष्णुनोद्गिलितं पुनः

svacakramādāya mahānubhāvo divaṃ gato'tho bhuvanaikabhartā ||

jñātvā ca tatsarvamidaṃ ca viṣṇuḥ kṛtī kṛtaṃ duṣprasahaṃ pareṣām

||75||

स्वचक्रमादाय महानुभावो दिवं गतोऽथो भुवनैकभर्ता ॥

ज्ञात्वा च तत्सर्वमिदं च विष्णुः कृती कृतं दुष्प्रसहं परेषाम्

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ prathame māheśvarakhaṇḍe kedārakhaṃḍe vīrabhadrādīnāṃ viṣṇvādibhiḥ saha yuddhavarṇanaṃnāma caturtho'dhyāyaḥ || 4 ||