मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Devībhāgavatapurāṇam — Tṛtīyaskandhaḥ, adhyāya 13

3
Tṛtīyaskandhaḥ · 13

viṣṇunānuṣṭhānavarṇanam

rājovāca

hariṇā tu kathaṃ yajñaḥ kṛtaḥ pūrvaṃ pitāmaha |

jagatkāraṇarūpeṇa viṣṇunā prabhaviṣṇunā

||1||

हरिणा तु कथं यज्ञः कृतः पूर्वं पितामह ।

जगत्कारणरूपेण विष्णुना प्रभविष्णुना

ke sahāyāstu tatrāsanbrāhmaṇāḥ ke mahāmate |

ṛtvijo vedatattvajñāstanme brūhi parantapa

||2||

के सहायास्तु तत्रासन्ब्राह्मणाः के महामते ।

ऋत्विजो वेदतत्त्वज्ञास्तन्मे ब्रूहि परन्तप

paścātkaromyahaṃ yajñaṃ vidhidṛṣṭena karmaṇā |

śrutvā viṣṇukṛtaṃ yāgamambikāyāḥ samāhitaḥ

||3||

पश्चात्करोम्यहं यज्ञं विधिदृष्टेन कर्मणा ।

श्रुत्वा विष्णुकृतं यागमम्बिकायाः समाहितः

vyāsa uvāca

rājañchṛṇu mahābhāga vistaraṃ paramādbhutam |

yathā bhagavatā yajñaḥ kṛtaśca vidhipūrvakaḥ

||4||

राजञ्छृणु महाभाग विस्तरं परमाद्भुतम् ।

यथा भगवता यज्ञः कृतश्च विधिपूर्वकः

visarjitā yadā devyā dattvā śaktīśca tāstrayaḥ |

kājeśāḥ puruṣā jātā vimānavaramāsthitāḥ

||5||

विसर्जिता यदा देव्या दत्त्वा शक्तीश्च तास्त्रयः ।

काजेशाः पुरुषा जाता विमानवरमास्थिताः

prāptā mahārṇavaṃ ghoraṃ trayaste vibudhottamāḥ |

cakruḥ sthānāni vāsārthaṃ samutpādya dharāṃ sthitāḥ

||6||

प्राप्ता महार्णवं घोरं त्रयस्ते विबुधोत्तमाः ।

चक्रुः स्थानानि वासार्थं समुत्पाद्य धरां स्थिताः

ādhāraśaktiracalā muktā devyā svayaṃ tataḥ |

tadādhārā sthitā jātā dharā medaḥsamanvitā

||7||

आधारशक्तिरचला मुक्ता देव्या स्वयं ततः ।

तदाधारा स्थिता जाता धरा मेदःसमन्विता

madhukaiṭabhayormedaḥ saṃyogānmedinī smṛtā |

dhāraṇācca dharā proktā pṛthvī vistārayogataḥ

||8||

मधुकैटभयोर्मेदः संयोगान्मेदिनी स्मृता ।

धारणाच्च धरा प्रोक्ता पृथ्वी विस्तारयोगतः

mahī cāpi mahīyastvāddhṛtā sā śeṣamastake |

girayaśca kṛtāḥ sarve dhāraṇārtha pravistarāḥ

||9||

मही चापि महीयस्त्वाद्धृता सा शेषमस्तके ।

गिरयश्च कृताः सर्वे धारणार्थ प्रविस्तराः

lohakīlaṃ yathā kāṣṭhe tathā te girayaḥ kṛtāḥ |

mahīdharo mahārāja procyate vibudhairjanaiḥ

||10||

लोहकीलं यथा काष्ठे तथा ते गिरयः कृताः ।

महीधरो महाराज प्रोच्यते विबुधैर्जनैः

jātarūpamayo merurbahuyojanavistaraḥ |

kṛto maṇimayaiḥ śṛṅgaiḥ śobhitaḥ paramādbhutaḥ

||11||

जातरूपमयो मेरुर्बहुयोजनविस्तरः ।

कृतो मणिमयैः शृङ्गैः शोभितः परमाद्भुतः

marīcirnārado'triśca pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ |

dakṣo vasiṣṭha ityete brahmaṇaḥ prathitāḥ sutāḥ

||12||

मरीचिर्नारदोऽत्रिश्च पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ।

दक्षो वसिष्ठ इत्येते ब्रह्मणः प्रथिताः सुताः

marīceḥ kaśyapo jāto dakṣakanyāstrayodaśa |

tābhyo devāśca daityāśca samutpannā hyanekaśaḥ

||13||

मरीचेः कश्यपो जातो दक्षकन्यास्त्रयोदश ।

ताभ्यो देवाश्च दैत्याश्च समुत्पन्ना ह्यनेकशः

tatastu kāśyapī sṛṣṭiḥ pravṛttā cātivistarā |

manuṣyapaśusarpādijātibhedairanekadhā

||14||

ततस्तु काश्यपी सृष्टिः प्रवृत्ता चातिविस्तरा ।

मनुष्यपशुसर्पादिजातिभेदैरनेकधा

brahmaṇaścārdhadehāttu manuḥ svāyambhuvo'bhavat |

śatarūpā tathā nārī sañjātā vāmabhāgataḥ

||15||

ब्रह्मणश्चार्धदेहात्तु मनुः स्वायम्भुवोऽभवत् ।

शतरूपा तथा नारी सञ्जाता वामभागतः

priyavratottānapādau sutau tasyā babhūvatuḥ |

tistraḥ kanyā varārohā hyabhavannatisundarīḥ

||16||

प्रियव्रतोत्तानपादौ सुतौ तस्या बभूवतुः ।

तिस्त्रः कन्या वरारोहा ह्यभवन्नतिसुन्दरीः

evaṃ sṛṣṭiṃ samutpādya bhagavānkamalodbhavaḥ |

cakāra brahmalokañca meruśṛṅge manoharam

||17||

एवं सृष्टिं समुत्पाद्य भगवान्कमलोद्भवः ।

चकार ब्रह्मलोकञ्च मेरुशृङ्गे मनोहरम्

vaikuṇṭhaṃ bhagavānviṣṇū ramāramaṇamuttamam |

krīḍāsthānaṃ suramyañca sarvalokoparisthitam

||18||

वैकुण्ठं भगवान्विष्णू रमारमणमुत्तमम् ।

क्रीडास्थानं सुरम्यञ्च सर्वलोकोपरिस्थितम्

śivo'pi paramaṃ sthānaṃ kailāsākhyaṃ cakāra ha |

samāsādya bhūtagaṇaṃ vijahāra yathāruci

||19||

शिवोऽपि परमं स्थानं कैलासाख्यं चकार ह ।

समासाद्य भूतगणं विजहार यथारुचि

svargastriviṣṭapo meruśikharopari kalpitaḥ |

tacca sthānaṃ surendrasya nānāratnavirājitam

||20||

स्वर्गस्त्रिविष्टपो मेरुशिखरोपरि कल्पितः ।

तच्च स्थानं सुरेन्द्रस्य नानारत्नविराजितम्

samudramathanātprāptaḥ pārijātastaruttamaḥ |

caturdantastathā nāgaḥ kāmadhenuśca kāmadā

||21||

समुद्रमथनात्प्राप्तः पारिजातस्तरुत्तमः ।

चतुर्दन्तस्तथा नागः कामधेनुश्च कामदा

uccaiḥśravāstathāśvo vai rambhādyapsarasastathā |

indreṇopāttamakhilaṃ jātaṃ vai svargabhūṣaṇam

||22||

उच्चैःश्रवास्तथाश्वो वै रम्भाद्यप्सरसस्तथा ।

इन्द्रेणोपात्तमखिलं जातं वै स्वर्गभूषणम्

dhanvantariścandramāśca sāgarācca samudbabhau |

svargasthitau virājete devau bahugaṇairvṛtau

||23||

धन्वन्तरिश्चन्द्रमाश्च सागराच्च समुद्बभौ ।

स्वर्गस्थितौ विराजेते देवौ बहुगणैर्वृतौ

evaṃ sṛṣṭiḥ samutpannā trividhā nṛpasattama |

devatiryaṅmanuṣyādibhedairvividhakalpitā

||24||

एवं सृष्टिः समुत्पन्ना त्रिविधा नृपसत्तम ।

देवतिर्यङ्मनुष्यादिभेदैर्विविधकल्पिता

aṇḍajāḥ svedajāścaiva codbhijjāśca jarāyujāḥ |

caturbhedaiḥ samutpannā jīvāḥ karmayutāḥ kila

||25||

अण्डजाः स्वेदजाश्चैव चोद्भिज्जाश्च जरायुजाः ।

चतुर्भेदैः समुत्पन्ना जीवाः कर्मयुताः किल

evaṃ sṛṣṭiṃ samāsādya brahmaviṣṇumaheśvarāḥ |

vihāraṃ sveṣu sthāneṣu cakruḥ sarve yathepsitam

||26||

एवं सृष्टिं समासाद्य ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः ।

विहारं स्वेषु स्थानेषु चक्रुः सर्वे यथेप्सितम्

evaṃ pravartite sarge bhagavānprabhuracyutaḥ |

mahālakṣmyā samaṃ tatra cikrīḍa bhuvane svake

||27||

एवं प्रवर्तिते सर्गे भगवान्प्रभुरच्युतः ।

महालक्ष्म्या समं तत्र चिक्रीड भुवने स्वके

ekasminsamaye viṣṇurvaikuṇṭhe saṃsthitaḥ purā |

sudhāsindhusthitaṃ dvīpaṃ sasmāra maṇimaṇḍitam

||28||

एकस्मिन्समये विष्णुर्वैकुण्ठे संस्थितः पुरा ।

सुधासिन्धुस्थितं द्वीपं सस्मार मणिमण्डितम्

yatra dṛṣṭvā mahāmāyāṃ mantraścāsāditaḥ śubhaḥ |

smṛtvā tāṃ paramāṃ śaktiṃ strībhāvaṃ gamito yathā

||29||

यत्र दृष्ट्वा महामायां मन्त्रश्चासादितः शुभः ।

स्मृत्वा तां परमां शक्तिं स्त्रीभावं गमितो यथा

yajñaṃ kartuṃ manaścakre ambikāyā ramāpatiḥ |

uttīrya bhuvanāttasmātsamāhūya maheśvaram

||30||

यज्ञं कर्तुं मनश्चक्रे अम्बिकाया रमापतिः ।

उत्तीर्य भुवनात्तस्मात्समाहूय महेश्वरम्

brahmāṇaṃ varuṇaṃ śakraṃ kuberaṃ pāvakaṃ yamam |

vasiṣṭhaṃ kaśyapaṃ dakṣaṃ vāmadevaṃ bṛhaspatim

||31||

ब्रह्माणं वरुणं शक्रं कुबेरं पावकं यमम् ।

वसिष्ठं कश्यपं दक्षं वामदेवं बृहस्पतिम्

sambhāraṃ kalpayāmāsa yajñārthaṃ cātivistaram |

mahāvibhavasaṃyuktaṃ sāttvikañca manoharam

||32||

सम्भारं कल्पयामास यज्ञार्थं चातिविस्तरम् ।

महाविभवसंयुक्तं सात्त्विकञ्च मनोहरम्

maṇḍapaṃ vitataṃ tatra kārayāmāsa śilpibhiḥ |

ṛtvijo varayāmāsa saptaviṃśatisuvratān

||33||

मण्डपं विततं तत्र कारयामास शिल्पिभिः ।

ऋत्विजो वरयामास सप्तविंशतिसुव्रतान्

citiñca kārayāmāsa vedīścaiva suvistarāḥ |

prajepurbrāhmaṇā mantrāndevyā bījasamanvitān

||34||

चितिञ्च कारयामास वेदीश्चैव सुविस्तराः ।

प्रजेपुर्ब्राह्मणा मन्त्रान्देव्या बीजसमन्वितान्

juhuvuste haviḥ kāmaṃ vidhivatparikalpite |

kṛte tu vitate home vāguvācāśarīriṇī

||35||

जुहुवुस्ते हविः कामं विधिवत्परिकल्पिते ।

कृते तु वितते होमे वागुवाचाशरीरिणी

viṣṇuṃ tadā samābhāṣya susvarā madhurākṣarā |

viṣṇo tvaṃ bhava devānāṃ hare śreṣṭhatamaḥ sadā

||36||

विष्णुं तदा समाभाष्य सुस्वरा मधुराक्षरा ।

विष्णो त्वं भव देवानां हरे श्रेष्ठतमः सदा

mānyaśca pūjanīyaśca samarthaśca sureṣvapi |

sarve tvāmarcayiṣyanti brahmādyāśca savāsavāḥ

||37||

मान्यश्च पूजनीयश्च समर्थश्च सुरेष्वपि ।

सर्वे त्वामर्चयिष्यन्ति ब्रह्माद्याश्च सवासवाः

prabhaviṣyanti bho bhaktyā mānavā bhuvi sarvataḥ |

varadastvaṃ ca sarveṣāṃ bhavitā mānaveṣu vai

||38||

प्रभविष्यन्ति भो भक्त्या मानवा भुवि सर्वतः ।

वरदस्त्वं च सर्वेषां भविता मानवेषु वै

kāmadaḥ sarvadevānāṃ paramaḥ parameśvaraḥ |

sarvayajñeṣu mukhyastvaṃ pūjyaḥ sarvaiśca yājñikaiḥ

||39||

कामदः सर्वदेवानां परमः परमेश्वरः ।

सर्वयज्ञेषु मुख्यस्त्वं पूज्यः सर्वैश्च याज्ञिकैः

tvāṃ janāḥ pūjayiṣyanti varadastvaṃ bhaviṣyasi |

śrayiṣyanti ca devāstvāṃ dānavairatipīḍitāḥ

||40||

त्वां जनाः पूजयिष्यन्ति वरदस्त्वं भविष्यसि ।

श्रयिष्यन्ति च देवास्त्वां दानवैरतिपीडिताः

śaraṇastvañca sarveṣāṃ bhavitā puruṣottama |

purāṇeṣu ca sarveṣu vedeṣu vitateṣu ca

||41||

शरणस्त्वञ्च सर्वेषां भविता पुरुषोत्तम ।

पुराणेषु च सर्वेषु वेदेषु विततेषु च

tvaṃ vai pūjyatamaḥ kāmaṃ kīrtistava bhaviṣyati |

yadā yadā hi dharmasya glānirbhavati bhūtale

||42||

त्वं वै पूज्यतमः कामं कीर्तिस्तव भविष्यति ।

यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भूतले

tadāṃśenāvatīryāśu kartavyaṃ dharmarakṣaṇam |

avatārāḥ suvikhyātāḥ pṛthivyāṃ tava bhāgaśaḥ

||43||

तदांशेनावतीर्याशु कर्तव्यं धर्मरक्षणम् ।

अवताराः सुविख्याताः पृथिव्यां तव भागशः

bhaviṣyanti dharāyāṃ vai mānanīyā mahātmanām |

avatāreṣu sarveṣu nānāyoniṣu mādhava

||44||

भविष्यन्ति धरायां वै माननीया महात्मनाम् ।

अवतारेषु सर्वेषु नानायोनिषु माधव

vikhyātaḥ sarvalokeṣu bhavitā madhusūdana |

avatāreṣu sarveṣu śaktiste sahacāriṇī

||45||

विख्यातः सर्वलोकेषु भविता मधुसूदन ।

अवतारेषु सर्वेषु शक्तिस्ते सहचारिणी

bhaviṣyati mamāṃśena sarvakāryaprasādhinī |

vārāhī nārasiṃhī ca nānābhedairanekadhā

||46||

भविष्यति ममांशेन सर्वकार्यप्रसाधिनी ।

वाराही नारसिंही च नानाभेदैरनेकधा

nānāyudhāḥ śubhākārāḥ sarvābharaṇamaṇḍitāḥ |

tābhiryuktaḥ sadā viṣṇo surakāryāṇi mādhava

||47||

नानायुधाः शुभाकाराः सर्वाभरणमण्डिताः ।

ताभिर्युक्तः सदा विष्णो सुरकार्याणि माधव

sādhayiṣyasi tatsarvaṃ maddattavaradānataḥ |

tāstvayā nāvamantavyāḥ sarvadā garvaleśataḥ

||48||

साधयिष्यसि तत्सर्वं मद्दत्तवरदानतः ।

तास्त्वया नावमन्तव्याः सर्वदा गर्वलेशतः

pūjanīyāḥ prayatnena mānanīyāśca sarvathā |

nūnaṃ tā bhārate khaṇḍe śaktayaḥ sarvakāmadāḥ

||49||

पूजनीयाः प्रयत्नेन माननीयाश्च सर्वथा ।

नूनं ता भारते खण्डे शक्तयः सर्वकामदाः

bhaviṣyanti manuṣyāṇāṃ pūjitāḥ pratimāsu ca |

tāsāṃ tava ca deveśa kīrtiḥ syāndakhileṣvapi

||50||

भविष्यन्ति मनुष्याणां पूजिताः प्रतिमासु च ।

तासां तव च देवेश कीर्तिः स्यान्दखिलेष्वपि

dvīpeṣu saptasvapi ca vikhyātā bhuvi maṇḍale |

tāśca tvāṃ vai mahābhāga mānavā bhuvi maṇḍale

||51||

द्वीपेषु सप्तस्वपि च विख्याता भुवि मण्डले ।

ताश्च त्वां वै महाभाग मानवा भुवि मण्डले

arcayiṣyanti vāñchārthaṃ sakāmāḥ satataṃ hare |

arcāsu copahāraiśca nānābhāvasamanvitāḥ

||52||

अर्चयिष्यन्ति वाञ्छार्थं सकामाः सततं हरे ।

अर्चासु चोपहारैश्च नानाभावसमन्विताः

pūjayiṣyanti vedoktairmantrairnāmajapaistathā |

mahimā tava bhūrloke svarge ca madhusūdana

||53||

पूजयिष्यन्ति वेदोक्तैर्मन्त्रैर्नामजपैस्तथा ।

महिमा तव भूर्लोके स्वर्गे च मधुसूदन

pūjanāddevadeveśa vṛddhimeṣyati mānavaiḥ |

vyāsa uvāca |

iti dattvā varānvāṇī virarāma khasambhavā

||54||

पूजनाद्देवदेवेश वृद्धिमेष्यति मानवैः ।

व्यास उवाच ।

इति दत्त्वा वरान्वाणी विरराम खसम्भवा

bhagavānapi prītātmā hyabhavacchravaṇādiva |

samāpya vidhivadyajñaṃ bhagavānharirīśvaraḥ

||55||

भगवानपि प्रीतात्मा ह्यभवच्छ्रवणादिव ।

समाप्य विधिवद्यज्ञं भगवान्हरिरीश्वरः

visarjayitvā tāndevānbrahmaputrānmunīnatha |

jagāmānucaraiḥ sārdhaṃ vaikuṇṭhaṃ garuḍadhvajaḥ

||56||

विसर्जयित्वा तान्देवान्ब्रह्मपुत्रान्मुनीनथ ।

जगामानुचरैः सार्धं वैकुण्ठं गरुडध्वजः

svāni svāni ca dhiṣṇyāni punaḥ sarve surāstataḥ |

munayo vismitā vārtāṃ kurvantaste parasparam

||57||

स्वानि स्वानि च धिष्ण्यानि पुनः सर्वे सुरास्ततः ।

मुनयो विस्मिता वार्तां कुर्वन्तस्ते परस्परम्

yayuḥ pramuditāḥ kāmaṃ svāśramānpāvanānatha

||58||

ययुः प्रमुदिताः कामं स्वाश्रमान्पावनानथ

śrutvā vāṇīṃ paramaviśadāṃ vyomajāṃ śrotraramyāṃ sarveṣāṃ vai prakṛtiviṣaye bhaktibhāvaśca jātaḥ |

cakruḥ sarve dvijamunigaṇāḥ pūjanaṃ bhaktiyuktā- stasyāḥ kāmaṃ nikhilaphaladaṃ cāgamoktaṃ munīndrāḥ

||59||

श्रुत्वा वाणीं परमविशदां व्योमजां श्रोत्ररम्यां सर्वेषां वै प्रकृतिविषये भक्तिभावश्च जातः ।

चक्रुः सर्वे द्विजमुनिगणाः पूजनं भक्तियुक्ता- स्तस्याः कामं निखिलफलदं चागमोक्तं मुनीन्द्राः

iti śrīdevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ tṛtīyaskandhe ambikāmakhasya viṣṇunānuṣṭhānavarṇanaṃ trayodaśo'dhyāyaḥ || 13 ||