मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Devībhāgavatapurāṇam — Pañcamaskandhaḥ, adhyāya 20

3
Pañcamaskandhaḥ · 20

mahiṣavadhānantaraṃ pṛthivīsukhavarṇanam

janamejaya uvāca

athādbhutaṃ vīkṣya mune prabhāvaṃ devyā jagacchāntikaraṃ parañca |

na tṛptirasti dvijavarya śṛṇvataḥ kathāmṛtaṃ te mukhapadmajātam

||1||

अथाद्भुतं वीक्ष्य मुने प्रभावं देव्या जगच्छान्तिकरं परञ्च ।

न तृप्तिरस्ति द्विजवर्य शृण्वतः कथामृतं ते मुखपद्मजातम्

antarhitāyāṃ ca tadā bhavānyā cakruśca kiṃ devapurogamāste |

devyāścaritra paramaṃ pavitraṃ durāpamevālpapuṇyairnarāṇām

||2||

अन्तर्हितायां च तदा भवान्या चक्रुश्च किं देवपुरोगमास्ते ।

देव्याश्चरित्र परमं पवित्रं दुरापमेवाल्पपुण्यैर्नराणाम्

kastṛptimāpnoti kathāmṛtena bhinno'lpabhāgyātpaṭukarṇarandhraḥ |

pītena yenāmaratāṃ prayāti dhiktānnarān ye na pibanti sādaram

||3||

कस्तृप्तिमाप्नोति कथामृतेन भिन्नोऽल्पभाग्यात्पटुकर्णरन्ध्रः ।

पीतेन येनामरतां प्रयाति धिक्तान्नरान् ये न पिबन्ति सादरम्

līlācaritraṃ jagadambikāyā rakṣānvitaṃ devamahāmunīnām |

saṃsāravārdhestaraṇaṃ narāṇāṃ kathaṃ kṛtajñā hi parityajeyuḥ

||4||

लीलाचरित्रं जगदम्बिकाया रक्षान्वितं देवमहामुनीनाम् ।

संसारवार्धेस्तरणं नराणां कथं कृतज्ञा हि परित्यजेयुः

muktāśca ye caiva mumukṣavaśca saṃsāriṇo rogayutāśca kecit |

teṣāṃ sadā śrotrapuṭaiśca peyaṃ sarvārthadaṃ vedavido vadanti

||5||

मुक्ताश्च ये चैव मुमुक्षवश्च संसारिणो रोगयुताश्च केचित् ।

तेषां सदा श्रोत्रपुटैश्च पेयं सर्वार्थदं वेदविदो वदन्ति

tathā viśeṣeṇa mune nṛpāṇāṃ dharmārthakāmeṣu sadā ratānām |

muktāśca yasmātkhalu tatpibanti kathaṃ na peyaṃ rahitaiśca tebhyaḥ

||6||

तथा विशेषेण मुने नृपाणां धर्मार्थकामेषु सदा रतानाम् ।

मुक्ताश्च यस्मात्खलु तत्पिबन्ति कथं न पेयं रहितैश्च तेभ्यः

yaiḥ pūjitā pūrvabhave bhavānī satkundapuṣpairatha campakaiśca |

bailvairdalaiste bhuvi bhogayuktā nṛpā bhavantītyanumeyamevam

||7||

यैः पूजिता पूर्वभवे भवानी सत्कुन्दपुष्पैरथ चम्पकैश्च ।

बैल्वैर्दलैस्ते भुवि भोगयुक्ता नृपा भवन्तीत्यनुमेयमेवम्

ye bhaktihīnā samavāpya dehaṃ taṃ mānuṣaṃ bhāratabhūmibhāge |

yairnārcitā te dhanadhānyahīnā rogānvitāḥ santativarjitāśca

||8||

ये भक्तिहीना समवाप्य देहं तं मानुषं भारतभूमिभागे ।

यैर्नार्चिता ते धनधान्यहीना रोगान्विताः सन्ततिवर्जिताश्च

bhramanti nityaṃ kila dāsabhūtā ājñākarāḥ kevalabhāravāhāḥ |

divāniśaṃ svārthaparāḥ kadāpi naivāpnuvantyaudarapūrtimātram

||9||

भ्रमन्ति नित्यं किल दासभूता आज्ञाकराः केवलभारवाहाः ।

दिवानिशं स्वार्थपराः कदापि नैवाप्नुवन्त्यौदरपूर्तिमात्रम्

andhāśca mūkā badhirāśca khañjāḥ kuṣṭhānvitā ye bhuvi duḥkhabhājaḥ |

tatrānumānaṃ kavibhirvidheyaṃ nārādhitā taiḥ satataṃ bhavānī

||10||

अन्धाश्च मूका बधिराश्च खञ्जाः कुष्ठान्विता ये भुवि दुःखभाजः ।

तत्रानुमानं कविभिर्विधेयं नाराधिता तैः सततं भवानी

ye rājabhogānvitaṛddhipūrṇāḥ saṃsevyamānā bahubhirmanuṣyaiḥ |

dṛśyanti ye vā vibhavaiḥ sametā- staiḥ pūjitāmbetyanumeyameva

||11||

ये राजभोगान्वितऋद्धिपूर्णाः संसेव्यमाना बहुभिर्मनुष्यैः ।

दृश्यन्ति ये वा विभवैः समेता- स्तैः पूजिताम्बेत्यनुमेयमेव

tasmātsatyavatīsūno devyāścaritamuttamam |

kathayasva kṛpāṃ kṛtvā dayāvānasi sāmpratam

||12||

तस्मात्सत्यवतीसूनो देव्याश्चरितमुत्तमम् ।

कथयस्व कृपां कृत्वा दयावानसि साम्प्रतम्

hatvā taṃ mahiṣaṃ pāpaṃ stutā sampūjitā suraiḥ |

kva gatā sā mahālakṣmīḥ sarvatejaḥsamudbhavā

||13||

हत्वा तं महिषं पापं स्तुता सम्पूजिता सुरैः ।

क्व गता सा महालक्ष्मीः सर्वतेजःसमुद्भवा

kathitaṃ te mahābhāga gatāntardhānamāśu sā |

svarge vā mṛtyuloke vā saṃsthitā bhuvaneśvarī

||14||

कथितं ते महाभाग गतान्तर्धानमाशु सा ।

स्वर्गे वा मृत्युलोके वा संस्थिता भुवनेश्वरी

layaṃ gatā vā tatraiva vaikuṇṭhe vā samāśritā |

athavā hemaśaile sā tattvato me vadādhunā

||15||

लयं गता वा तत्रैव वैकुण्ठे वा समाश्रिता ।

अथवा हेमशैले सा तत्त्वतो मे वदाधुना

vyāsa uvāca

pūrvaṃ mayā te kathitaṃ maṇidvīpaṃ manoharam |

krīḍāsthānaṃ sadā devyā vallabhaṃ paramaṃ smṛtam

||16||

पूर्वं मया ते कथितं मणिद्वीपं मनोहरम् ।

क्रीडास्थानं सदा देव्या वल्लभं परमं स्मृतम्

yatra brahmā hariḥ sthāṇuḥ strībhāvaṃ te prapedire |

puruṣatvaṃ punaḥ prāpya svāni kāryāṇi cakrire

||17||

यत्र ब्रह्मा हरिः स्थाणुः स्त्रीभावं ते प्रपेदिरे ।

पुरुषत्वं पुनः प्राप्य स्वानि कार्याणि चक्रिरे

yaḥ sudhāsindhumadhye'sti dvīpaḥ paramaśobhanaḥ |

nānārūpaiḥ sadā tatra vihāraṃ kurute'mbikā

||18||

यः सुधासिन्धुमध्येऽस्ति द्वीपः परमशोभनः ।

नानारूपैः सदा तत्र विहारं कुरुतेऽम्बिका

stutā sampūjitā devaiḥ sā tatraiva gatā śivā |

yatra saṃkrīḍate nityaṃ māyāśaktiḥ sanātanī

||19||

स्तुता सम्पूजिता देवैः सा तत्रैव गता शिवा ।

यत्र संक्रीडते नित्यं मायाशक्तिः सनातनी

devāstāṃ nirgatāṃ vīkṣya devīṃ sarveśvarīṃ tathā |

ravivaṃśodbhavaṃ cakrurbhūmipālaṃ mahābalam

||20||

देवास्तां निर्गतां वीक्ष्य देवीं सर्वेश्वरीं तथा ।

रविवंशोद्भवं चक्रुर्भूमिपालं महाबलम्

ayodhyādhipatiṃ vīraṃ śatrughnaṃ nāma pārthivam |

sarvalakṣaṇasampannaṃ mahiṣasyāsane śubhe

||21||

अयोध्याधिपतिं वीरं शत्रुघ्नं नाम पार्थिवम् ।

सर्वलक्षणसम्पन्नं महिषस्यासने शुभे

dattvā rājyaṃ tadā tasmai devā indrapurogamāḥ |

svakīyairvāhanaiḥ sarve jagmuḥ svānyālayāni te

||22||

दत्त्वा राज्यं तदा तस्मै देवा इन्द्रपुरोगमाः ।

स्वकीयैर्वाहनैः सर्वे जग्मुः स्वान्यालयानि ते

gateṣu teṣu deveṣu pṛthivyāṃ pṛthivīpate |

dharmarājyaṃ babhūvātha prajāśca sukhitāstathā

||23||

गतेषु तेषु देवेषु पृथिव्यां पृथिवीपते ।

धर्मराज्यं बभूवाथ प्रजाश्च सुखितास्तथा

parjanyaḥ kālavarṣī ca dharā dhānyaguṇāvṛtā |

pādapāḥ phalapuṣpāḍhyā babhūvuḥ sukhadāḥ sadā

||24||

पर्जन्यः कालवर्षी च धरा धान्यगुणावृता ।

पादपाः फलपुष्पाढ्या बभूवुः सुखदाः सदा

gāvaśca kṣīrasampanā ghaṭodhnyaḥ kāmadā nṛṇām |

nadyaḥ sumārgagāḥ svacchāḥ śītodāḥ khagasaṃyutāḥ

||25||

गावश्च क्षीरसम्पना घटोध्न्यः कामदा नृणाम् ।

नद्यः सुमार्गगाः स्वच्छाः शीतोदाः खगसंयुताः

brāhmaṇā vedatattvāśca yajñakarmaratāstathā |

kṣatriyā dharmasaṃyuktā dānādhyayanatatparāḥ

||26||

ब्राह्मणा वेदतत्त्वाश्च यज्ञकर्मरतास्तथा ।

क्षत्रिया धर्मसंयुक्ता दानाध्ययनतत्पराः

śastravidyāratā nityaṃ prajārakṣaṇatatparāḥ |

nyāyadaṇḍadharāḥ sarve rājānaḥ śamasaṃyutāḥ

||27||

शस्त्रविद्यारता नित्यं प्रजारक्षणतत्पराः ।

न्यायदण्डधराः सर्वे राजानः शमसंयुताः

avirodhastu bhūtānāṃ sarveṣāṃ sambabhūva ha |

ākarā dhanadā nṛṇāṃ vrajā goyūthasaṃyutāḥ

||28||

अविरोधस्तु भूतानां सर्वेषां सम्बभूव ह ।

आकरा धनदा नृणां व्रजा गोयूथसंयुताः

brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāśca nṛpasattama |

devībhaktiparāḥ sarve sambabhūvurdharātale

||29||

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्च नृपसत्तम ।

देवीभक्तिपराः सर्वे सम्बभूवुर्धरातले

sarvatra yajñayūpāśca maṇḍapāśca manoharāḥ |

makhaiḥ pūrṇā dharāścāsan brāhmaṇaiḥ kṣatriyaiḥ kṛtaiḥ

||30||

सर्वत्र यज्ञयूपाश्च मण्डपाश्च मनोहराः ।

मखैः पूर्णा धराश्चासन् ब्राह्मणैः क्षत्रियैः कृतैः

pativratadharā nāryaḥ suśīlāḥ satyasaṃyutāḥ |

pitṛbhaktiparāḥ putrā āsandharmaparāyaṇāḥ

||31||

पतिव्रतधरा नार्यः सुशीलाः सत्यसंयुताः ।

पितृभक्तिपराः पुत्रा आसन्धर्मपरायणाः

na pākhaṇḍaṃ na vādharmaḥ kutrāpi pṛthivītale |

vedavādā śāstravādā nānye vādāstathābhavan

||32||

न पाखण्डं न वाधर्मः कुत्रापि पृथिवीतले ।

वेदवादा शास्त्रवादा नान्ये वादास्तथाभवन्

kalaho naiva keṣāñcinna dainyaṃ nāśubhā matiḥ |

sarvatra sukhino lokāḥ kāle ca maraṇaṃ tathā

||33||

कलहो नैव केषाञ्चिन्न दैन्यं नाशुभा मतिः ।

सर्वत्र सुखिनो लोकाः काले च मरणं तथा

suhṛdāṃ na viyogaśca nāpadaśca kadācana |

nānāvṛṣṭirna durbhikṣaṃ na mārī duḥkhadā nṛṇām

||34||

सुहृदां न वियोगश्च नापदश्च कदाचन ।

नानावृष्टिर्न दुर्भिक्षं न मारी दुःखदा नृणाम्

na rogo na ca mātsaryaṃ na virodhaḥ parasparam |

sarvatra sukhasampannā narā nāryaḥ sukhānvitāḥ

||35||

न रोगो न च मात्सर्यं न विरोधः परस्परम् ।

सर्वत्र सुखसम्पन्ना नरा नार्यः सुखान्विताः

krīḍanti mānavāḥ sarve svarge devagaṇā iva |

na caurā na ca pākhaṇḍā vañcakā dambhakāstathā

||36||

क्रीडन्ति मानवाः सर्वे स्वर्गे देवगणा इव ।

न चौरा न च पाखण्डा वञ्चका दम्भकास्तथा

piśunā lampaṭāḥ stabdhā na babhūvustadā nṛpa |

na vedadveṣiṇaḥ pāpā mānavāḥ pṛthivīpate

||37||

पिशुना लम्पटाः स्तब्धा न बभूवुस्तदा नृप ।

न वेदद्वेषिणः पापा मानवाः पृथिवीपते

sarvadharmaratā nityaṃ dvijasevāparāyaṇāḥ |

tridhātvātsṛṣṭidharmasya trividhā brāhmaṇāstataḥ

||38||

सर्वधर्मरता नित्यं द्विजसेवापरायणाः ।

त्रिधात्वात्सृष्टिधर्मस्य त्रिविधा ब्राह्मणास्ततः

sāttvikā rājasāścaiva tāmasāśca tathāpare |

sarve vedavido dakṣāḥ sāttvikāḥ sattvavṛttayaḥ

||39||

सात्त्विका राजसाश्चैव तामसाश्च तथापरे ।

सर्वे वेदविदो दक्षाः सात्त्विकाः सत्त्ववृत्तयः

pratigrahavihīnāśca dayādamaparāyaṇāḥ |

yajñāste sāttvikairannaiḥ kurvāṇā dharmatatparāḥ

||40||

प्रतिग्रहविहीनाश्च दयादमपरायणाः ।

यज्ञास्ते सात्त्विकैरन्नैः कुर्वाणा धर्मतत्पराः

puroḍāśavidhānaiśca paśubhirna kadācana |

dānamadhyayanañcaiva yajanaṃ tu tṛtīyakam

||41||

पुरोडाशविधानैश्च पशुभिर्न कदाचन ।

दानमध्ययनञ्चैव यजनं तु तृतीयकम्

trikarmarasikāste vai sāttvikā brāhmaṇā nṛpa |

rājasā vedavidvāṃsaḥ kṣatriyāṇāṃ purohitāḥ

||42||

त्रिकर्मरसिकास्ते वै सात्त्विका ब्राह्मणा नृप ।

राजसा वेदविद्वांसः क्षत्रियाणां पुरोहिताः

ṣaṭkarmaniratā sarve vidhivanmāṃsabhakṣakāḥ |

yajanaṃ yājanaṃ dānaṃ tathaiva ca pratigrahaḥ

||43||

षट्कर्मनिरता सर्वे विधिवन्मांसभक्षकाः ।

यजनं याजनं दानं तथैव च प्रतिग्रहः

adhyayanaṃ tu vedānāṃ tathaivādhyāpanaṃ tu ṣaṭ |

tāmasāḥ krodhasaṃyuktā rāgadveṣaparāḥ punaḥ

||44||

अध्ययनं तु वेदानां तथैवाध्यापनं तु षट् ।

तामसाः क्रोधसंयुक्ता रागद्वेषपराः पुनः

rājñāṃ karmakarā nityaṃ kiñcidadhyayane ratāḥ |

mahiṣe nihate sarve sukhino vedatatparāḥ

||45||

राज्ञां कर्मकरा नित्यं किञ्चिदध्ययने रताः ।

महिषे निहते सर्वे सुखिनो वेदतत्पराः

babhūvurvrataniṣṇātā dānadharmaparāstathā |

kṣatriyāḥ pālane yuktā vaiśyā vaṇijavṛttayaḥ

||46||

बभूवुर्व्रतनिष्णाता दानधर्मपरास्तथा ।

क्षत्रियाः पालने युक्ता वैश्या वणिजवृत्तयः

kṛṣivāṇijyagorakṣākusīdavṛttayaḥ pare |

evaṃ pramudito loko mahiṣe vinipātite

||47||

कृषिवाणिज्यगोरक्षाकुसीदवृत्तयः परे ।

एवं प्रमुदितो लोको महिषे विनिपातिते

anudvegaḥ prajānāṃ vai sambabhūva dhanāgamaḥ |

bahukṣīrā śubhā gāvo nadyaścaiva bahūdakāḥ

||48||

अनुद्वेगः प्रजानां वै सम्बभूव धनागमः ।

बहुक्षीरा शुभा गावो नद्यश्चैव बहूदकाः

vṛkṣā bahuphalāścāsanmānavā rogavarjitāḥ |

nādhayo netayaḥ kvāpi prajānāṃ duḥkhadāyakāḥ

||49||

वृक्षा बहुफलाश्चासन्मानवा रोगवर्जिताः ।

नाधयो नेतयः क्वापि प्रजानां दुःखदायकाः

na nidhanamupayānti prāṇinaste'pyakāle sakalavibhavayuktā rogahīnāḥ sadaiva |

nigamavihitadharme tatparāścaṇḍikāyā- ścaraṇasarasijānāṃ sevane dattacittāḥ

||50||

न निधनमुपयान्ति प्राणिनस्तेऽप्यकाले सकलविभवयुक्ता रोगहीनाः सदैव ।

निगमविहितधर्मे तत्पराश्चण्डिकाया- श्चरणसरसिजानां सेवने दत्तचित्ताः

iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhsryāṃ saṃhitāyāṃ pañcamaskandhe mahiṣavadhānantaraṃ pṛthivīsukhavarṇanaṃ nāma viśo'dhyāyaḥ || 20 ||