devyāḥ svarūpodbhavavarṇanam
vyāsa uvāca
tarasā te'tha samprāpya vaikuṇṭhaṃ viṣṇuvallabham |
dadṛśuḥ sarvaśobhāḍhyaṃ divyasadmavirājitam
||1||तरसा तेऽथ सम्प्राप्य वैकुण्ठं विष्णुवल्लभम् ।
ददृशुः सर्वशोभाढ्यं दिव्यसद्मविराजितम्
sarovāpīsaridbhiśca saṃyutaṃ sukhadaṃ śubham |
haṃsasārasacakrāhvaiḥ kūjadbhiśca virājitam
||2||सरोवापीसरिद्भिश्च संयुतं सुखदं शुभम् ।
हंससारसचक्राह्वैः कूजद्भिश्च विराजितम्
campakāśokakahlāramandārabakulāvṛtaiḥ |
mallikātilakāmrātayutaiḥ kurabakādibhiḥ
||3||चम्पकाशोककह्लारमन्दारबकुलावृतैः ।
मल्लिकातिलकाम्रातयुतैः कुरबकादिभिः
kokilārāvasannādaiḥ śikhaṇḍairnṛtyarañjitaiḥ |
bhramarārāvaramyaiśca divyairupavanairyutam
||4||कोकिलारावसन्नादैः शिखण्डैर्नृत्यरञ्जितैः ।
भ्रमरारावरम्यैश्च दिव्यैरुपवनैर्युतम्
sunandanandanādyaiśca pārṣadairbhaktitatparaiḥ |
saṃstuvadbhiryutaṃ bhaktairananyabhavavṛttibhiḥ
||5||सुनन्दनन्दनाद्यैश्च पार्षदैर्भक्तितत्परैः ।
संस्तुवद्भिर्युतं भक्तैरनन्यभववृत्तिभिः
prāsādai ratnakhacitaiḥ kāñcanaiścitramaṇḍitaiḥ |
abhraṃlihairvirājadbhiḥ saṃyutaṃ śubhasadmakaiḥ
||6||प्रासादै रत्नखचितैः काञ्चनैश्चित्रमण्डितैः ।
अभ्रंलिहैर्विराजद्भिः संयुतं शुभसद्मकैः
gāyadbhirdevagandharvairnṛtyadbhirapsarogaṇaiḥ |
rañjitaṃ kinnaraiḥ śaśvadraktakaṇṭhermanoharaiḥ
||7||गायद्भिर्देवगन्धर्वैर्नृत्यद्भिरप्सरोगणैः ।
रञ्जितं किन्नरैः शश्वद्रक्तकण्ठेर्मनोहरैः
munibhiśca tathā śāntairvedapāṭhakṛtādaraiḥ |
stuvadbhiḥ śrutisūktaiśca maṇḍitaṃ sadanaṃ hareḥ
||8||मुनिभिश्च तथा शान्तैर्वेदपाठकृतादरैः ।
स्तुवद्भिः श्रुतिसूक्तैश्च मण्डितं सदनं हरेः
te ca viṣṇugṛhaṃ prāpya dvārapālau śubhākṛtī |
vīkṣyocurjayavijayau hemayaṣṭidharau sthitau
||9||ते च विष्णुगृहं प्राप्य द्वारपालौ शुभाकृती ।
वीक्ष्योचुर्जयविजयौ हेमयष्टिधरौ स्थितौ
gatvaiko'pyubhayormadhye nivedayatu saṅgatān |
dvārasthān brahmarudrādīnviṣṇudarśanalālasān
||10||गत्वैकोऽप्युभयोर्मध्ये निवेदयतु सङ्गतान् ।
द्वारस्थान् ब्रह्मरुद्रादीन्विष्णुदर्शनलालसान्
vyāsa uvāca
vijayastadvacaḥ śrutvā gatvātha viṣṇusannidhau |
sarvānsamāgatāndevānpraṇamyovāca satvaraḥ
||11||विजयस्तद्वचः श्रुत्वा गत्वाथ विष्णुसन्निधौ ।
सर्वान्समागतान्देवान्प्रणम्योवाच सत्वरः
vijaya uvāca
devadeva mahārāja ramākānta surārihan |
samāgatāḥ surāḥ sarve dvāri tiṣṭhanti vai vibho
||12||देवदेव महाराज रमाकान्त सुरारिहन् ।
समागताः सुराः सर्वे द्वारि तिष्ठन्ति वै विभो
brahmā rudrastathendraśca varuṇaḥ pāvako yamaḥ |
stuvanti vedavākyaistvāmamarā darśanārthinaḥ
||13||ब्रह्मा रुद्रस्तथेन्द्रश्च वरुणः पावको यमः ।
स्तुवन्ति वेदवाक्यैस्त्वाममरा दर्शनार्थिनः
vyāsa uvāca
tacchrutvā vacanaṃ viṣṇarvijayasya ramāpatiḥ |
nirjagāma gṛhāttūrṇaṃ surānsamadhikotsavaḥ
||14||तच्छ्रुत्वा वचनं विष्णर्विजयस्य रमापतिः ।
निर्जगाम गृहात्तूर्णं सुरान्समधिकोत्सवः
gatvā vīkṣya harirdevāndvārasthāñchramakarśitān |
prītipravaṇayā dṛṣṭyā prīṇayāmāsa duḥkhitān
||15||गत्वा वीक्ष्य हरिर्देवान्द्वारस्थाञ्छ्रमकर्शितान् ।
प्रीतिप्रवणया दृष्ट्या प्रीणयामास दुःखितान्
praṇemuste surāḥ sarve devadevaṃ janārdanam |
tuṣṭuvuśca surārighnaṃ vāgbhirvedaviniścitam
||16||प्रणेमुस्ते सुराः सर्वे देवदेवं जनार्दनम् ।
तुष्टुवुश्च सुरारिघ्नं वाग्भिर्वेदविनिश्चितम्
devā ūcuḥ
devadeva jagannātha sṛṣṭisthityantakāraka |
dayāsindho mahārāja trāhi naḥ śaraṇāgatān
||17||देवदेव जगन्नाथ सृष्टिस्थित्यन्तकारक ।
दयासिन्धो महाराज त्राहि नः शरणागतान्
viṣṇuruvāca
viśantu nirjarāḥ sarve kuśalaṃ kathayantu vaḥ |
āsaneṣu kimarthaṃ vai militāḥ samupāgatāḥ
||18||विशन्तु निर्जराः सर्वे कुशलं कथयन्तु वः ।
आसनेषु किमर्थं वै मिलिताः समुपागताः
cintāturāḥ kathaṃ jātā viṣaṇṇā dīnamānasāḥ |
brahmarudreṇa sahitāḥ kāryaṃ prabrūta satvaram
||19||चिन्तातुराः कथं जाता विषण्णा दीनमानसाः ।
ब्रह्मरुद्रेण सहिताः कार्यं प्रब्रूत सत्वरम्
devā ūcuḥ
mahiṣeṇa mahārāja pīḍitāḥ pāpakarmaṇā |
asādhyenātiduṣṭena varadṛptena pāpinā
||20||महिषेण महाराज पीडिताः पापकर्मणा ।
असाध्येनातिदुष्टेन वरदृप्तेन पापिना
yajñabhāgānasau bhuṃkte brāhmaṇaiḥ pratipāditān |
amarā giridurgeṣu bhramanti ca bhayāturāḥ
||21||यज्ञभागानसौ भुंक्ते ब्राह्मणैः प्रतिपादितान् ।
अमरा गिरिदुर्गेषु भ्रमन्ति च भयातुराः
varadānena dhātuḥ sa durjayo madhusūdana |
tasmāttvāṃ śaraṇaṃ prāptā jñātvā tatkāryagauravam
||22||वरदानेन धातुः स दुर्जयो मधुसूदन ।
तस्मात्त्वां शरणं प्राप्ता ज्ञात्वा तत्कार्यगौरवम्
samartho'si samuddhartuṃ daityamāyāviśārada |
kuru kṛṣṇa vadhopāyaṃ tasya dānavamardana
||23||समर्थोऽसि समुद्धर्तुं दैत्यमायाविशारद ।
कुरु कृष्ण वधोपायं तस्य दानवमर्दन
dhātrā tasmai varo datto hyavadhyo'si naraiḥ kila |
kā strī tvevaṃvidhā bālā yā hanyāttaṃ śaṭhaṃ raṇe
||24||धात्रा तस्मै वरो दत्तो ह्यवध्योऽसि नरैः किल ।
का स्त्री त्वेवंविधा बाला या हन्यात्तं शठं रणे
umā mā vā śacī vidyā kā samarthāsya ghātane |
mahiṣasyātiduṣṭasya varadānabalādapi
||25||उमा मा वा शची विद्या का समर्थास्य घातने ।
महिषस्यातिदुष्टस्य वरदानबलादपि
vicintya buddhyā yatsarvaṃ maraṇasyāsya kāraṇam |
kuru kāryaṃ ca devānāṃ bhaktavatsala bhūdhara
||26||विचिन्त्य बुद्ध्या यत्सर्वं मरणस्यास्य कारणम् ।
कुरु कार्यं च देवानां भक्तवत्सल भूधर
vyāsa uvāca
śrutvā tadvacanaṃ viṣṇustānuvāca hasanniva |
yuddhaṃ kṛtaṃ purāsmābhistathāpi na mṛto hyasau
||27||श्रुत्वा तद्वचनं विष्णुस्तानुवाच हसन्निव ।
युद्धं कृतं पुरास्माभिस्तथापि न मृतो ह्यसौ
adya sarvasurāṇāṃ vai tejobhī rūpasampadā |
utpannā cedvarārohā sā hanyāttaṃ raṇe balāt
||28||अद्य सर्वसुराणां वै तेजोभी रूपसम्पदा ।
उत्पन्ना चेद्वरारोहा सा हन्यात्तं रणे बलात्
hayāriṃ varadṛptañca māyāśataviśāradam |
hantuṃ yogyā bhavennārī śaktyaṃśairnirmitā hi naḥ
||29||हयारिं वरदृप्तञ्च मायाशतविशारदम् ।
हन्तुं योग्या भवेन्नारी शक्त्यंशैर्निर्मिता हि नः
prārthayantu ca tejoṃ'śānstriyo'smākaṃ tathā punaḥ |
utpannaistaiśca tejoṃ'śaistejorāśirbhavedyathā
||30||प्रार्थयन्तु च तेजोंऽशान्स्त्रियोऽस्माकं तथा पुनः ।
उत्पन्नैस्तैश्च तेजोंऽशैस्तेजोराशिर्भवेद्यथा
āyudhāni vayaṃ dadmaḥ sarve rudrapurogamāḥ |
tasyai sarvāṇi divyāni triśūlādīni yāni ca
||31||आयुधानि वयं दद्मः सर्वे रुद्रपुरोगमाः ।
तस्यै सर्वाणि दिव्यानि त्रिशूलादीनि यानि च
sarvāyudhadharā nārī sarvatejaḥsamanvitā |
haniṣyati durātmānaṃ taṃ pāpaṃ madagarvitam
||32||सर्वायुधधरा नारी सर्वतेजःसमन्विता ।
हनिष्यति दुरात्मानं तं पापं मदगर्वितम्
vyāsa uvāca
ityuktavati deveśe brahmaṇo vadanāttataḥ |
svayamevodbabhau tejorāśiścātīva duḥsahaḥ
||33||इत्युक्तवति देवेशे ब्रह्मणो वदनात्ततः ।
स्वयमेवोद्बभौ तेजोराशिश्चातीव दुःसहः
raktavarṇaṃ śubhākāraṃ padmarāgamaṇiprabham |
kiñcicchītaṃ tathā coṣṇaṃ marīcijālamaṇḍitam
||34||रक्तवर्णं शुभाकारं पद्मरागमणिप्रभम् ।
किञ्चिच्छीतं तथा चोष्णं मरीचिजालमण्डितम्
niḥsṛtaṃ hariṇā dṛṣṭaṃ hareṇa ca mahātmanā |
vismitau tau mahārāja babhūvatururukramau
||35||निःसृतं हरिणा दृष्टं हरेण च महात्मना ।
विस्मितौ तौ महाराज बभूवतुरुरुक्रमौ
śaṅkarasya śarīrāttu niḥsṛtaṃ mahadadbhutam |
raupyavarṇamabhūttīvraṃ durdarśaṃ dāruṇaṃ mahat
||36||शङ्करस्य शरीरात्तु निःसृतं महदद्भुतम् ।
रौप्यवर्णमभूत्तीव्रं दुर्दर्शं दारुणं महत्
bhayaṅkarañca daityānāṃ devānāṃ vismayapradam |
ghorarūpaṃ giriprakhyaṃ tamoguṇamivāparam
||37||भयङ्करञ्च दैत्यानां देवानां विस्मयप्रदम् ।
घोररूपं गिरिप्रख्यं तमोगुणमिवापरम्
tato viṣṇuśarīrāttu tejorāśimivāparam |
nīlaṃ sattvaguṇopetaṃ prādurāsa mahādyuti
||38||ततो विष्णुशरीरात्तु तेजोराशिमिवापरम् ।
नीलं सत्त्वगुणोपेतं प्रादुरास महाद्युति
tataścendraśarīrāttu citrarūpaṃ durāsadam |
āvirāsītsusaṃvṛttaṃ tejaḥ sarvaguṇātmakam
||39||ततश्चेन्द्रशरीरात्तु चित्ररूपं दुरासदम् ।
आविरासीत्सुसंवृत्तं तेजः सर्वगुणात्मकम्
kuberayamavahnīnāṃ śarīrebhyaḥ samantataḥ |
niścakrāma mahattejo varuṇasya tathaiva ca
||40||कुबेरयमवह्नीनां शरीरेभ्यः समन्ततः ।
निश्चक्राम महत्तेजो वरुणस्य तथैव च
anyeṣāṃ caiva devānāṃ śarīrebhyo'tibhāsvaram |
nirgataṃ tanmahātejorāśirāsīnmahojjvalaḥ
||41||अन्येषां चैव देवानां शरीरेभ्योऽतिभास्वरम् ।
निर्गतं तन्महातेजोराशिरासीन्महोज्ज्वलः
taṃ dṛṣṭvā vismitāḥ sarve devā viṣṇupurogamāḥ |
tejorāśiṃ mahādivyaṃ himācalamivāparam
||42||तं दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे देवा विष्णुपुरोगमाः ।
तेजोराशिं महादिव्यं हिमाचलमिवापरम्
paśyatāṃ tatra devānāṃ tejaḥpuñjasamudbhavā |
babhūvātivarā nārī sundarī vismayapradā
||43||पश्यतां तत्र देवानां तेजःपुञ्जसमुद्भवा ।
बभूवातिवरा नारी सुन्दरी विस्मयप्रदा
triguṇā sā mahālakṣmīḥ sarvadevaśarīrajā |
aṣṭādaśabhujā ramyā trivarṇā viśvamohinī
||44||त्रिगुणा सा महालक्ष्मीः सर्वदेवशरीरजा ।
अष्टादशभुजा रम्या त्रिवर्णा विश्वमोहिनी
śvetānanā kṛṣṇanetrā saṃraktādharapallavā |
tāmrapāṇitalā kāntā divyabhūṣaṇabhūṣitā
||45||श्वेतानना कृष्णनेत्रा संरक्ताधरपल्लवा ।
ताम्रपाणितला कान्ता दिव्यभूषणभूषिता
aṣṭādaśabhujā devī sahasrabhujamaṇḍitā |
sambhūtāsuranāśāya tejorāśisamudbhavā
||46||अष्टादशभुजा देवी सहस्रभुजमण्डिता ।
सम्भूतासुरनाशाय तेजोराशिसमुद्भवा
janamejaya uvāca
kṛṣṇa deva mahābhāga sarvajña munisattama |
vistaraṃ brūhi tasyāstvaṃ śarīrasya samudbhavam
||47||कृष्ण देव महाभाग सर्वज्ञ मुनिसत्तम ।
विस्तरं ब्रूहि तस्यास्त्वं शरीरस्य समुद्भवम्
ekībhūtaṃ ca sarveṣāṃ tejaḥ kiṃ vā pṛthak sthitam |
aṅgāni caiva tasyāstu sarvatejomayāni vā
||48||एकीभूतं च सर्वेषां तेजः किं वा पृथक् स्थितम् ।
अङ्गानि चैव तस्यास्तु सर्वतेजोमयानि वा
bhinnabhāgavibhāgena jātānyaṅgāni yāni tu |
mukhanāsākṣibhedena sarvatraikabhavāni ca
||49||भिन्नभागविभागेन जातान्यङ्गानि यानि तु ।
मुखनासाक्षिभेदेन सर्वत्रैकभवानि च
brūhi tadvistaraṃ vyāsa śarīrāṅgasamudbhavam |
babhūva yasya devasya tejaso'ṅgaṃ yadadbhutam
||50||ब्रूहि तद्विस्तरं व्यास शरीराङ्गसमुद्भवम् ।
बभूव यस्य देवस्य तेजसोऽङ्गं यदद्भुतम्
āyudhābharaṇādīni dattāni yairyathā yathā |
tatsarvaṃ śrotukāmo'smi tvanmukhāmbujanirgatam
||51||आयुधाभरणादीनि दत्तानि यैर्यथा यथा ।
तत्सर्वं श्रोतुकामोऽस्मि त्वन्मुखाम्बुजनिर्गतम्
na hi tṛpyāmyahaṃ brahman sudhāmayarasaṃ piban |
caritañca mahālakṣyāstvanmukhāmbhojaniḥsṛtam
||52||न हि तृप्याम्यहं ब्रह्मन् सुधामयरसं पिबन् ।
चरितञ्च महालक्ष्यास्त्वन्मुखाम्भोजनिःसृतम्
sūta uvāca
iti tasya vacaḥ śrutvā rājñaḥ satyavatīsutaḥ |
uvāca madhuraṃ vākyaṃ prīṇayanniva bhūpatim
||53||इति तस्य वचः श्रुत्वा राज्ञः सत्यवतीसुतः ।
उवाच मधुरं वाक्यं प्रीणयन्निव भूपतिम्
vyāsa uvāca
śṛṇu rājanmahābhāga vistareṇa bravīmi te |
yathāmati kuruśreṣṭha tasyā dehasamudbhavam
||54||शृणु राजन्महाभाग विस्तरेण ब्रवीमि ते ।
यथामति कुरुश्रेष्ठ तस्या देहसमुद्भवम्
na brahmā na hariḥ sākṣānna rudro na ca vāsavaḥ |
yāthātathyena tadrūpaṃ vaktumīśaḥ kadācana
||55||न ब्रह्मा न हरिः साक्षान्न रुद्रो न च वासवः ।
याथातथ्येन तद्रूपं वक्तुमीशः कदाचन
kathaṃ jānāmyahaṃ devyā yadrūpaṃ yādṛśaṃ yataḥ |
vācārambhaṇamātraṃ tadutpanneti bravīmi yat
||56||कथं जानाम्यहं देव्या यद्रूपं यादृशं यतः ।
वाचारम्भणमात्रं तदुत्पन्नेति ब्रवीमि यत्
sā nityā sarvadaivāste devakāryārthasiddhaye |
nānārūpā tvekarūpā jāyate kāryagauravāt
||57||सा नित्या सर्वदैवास्ते देवकार्यार्थसिद्धये ।
नानारूपा त्वेकरूपा जायते कार्यगौरवात्
yathā naṭo raṅgagato nānārūpo bhavatyasau |
ekarūpasvabhāvo'pi lokarañjanahetave
||58||यथा नटो रङ्गगतो नानारूपो भवत्यसौ ।
एकरूपस्वभावोऽपि लोकरञ्जनहेतवे
tathaiṣā devakāryārthamarūpāpi svalīlayā |
karoti bahurūpāṇi nirguṇā saguṇāni ca
||59||तथैषा देवकार्यार्थमरूपापि स्वलीलया ।
करोति बहुरूपाणि निर्गुणा सगुणानि च
kāryakarmānusāreṇa nāmāni prabhavanti hi |
dhātvarthaguṇayuktāni gauṇāni subahūnyapi
||60||कार्यकर्मानुसारेण नामानि प्रभवन्ति हि ।
धात्वर्थगुणयुक्तानि गौणानि सुबहून्यपि
tadvai buddhyanusāreṇa prabravīmi narādhipa |
yathā tejaḥsamudbhūtaṃ rūpaṃ tasyā manoharam
||61||तद्वै बुद्ध्यनुसारेण प्रब्रवीमि नराधिप ।
यथा तेजःसमुद्भूतं रूपं तस्या मनोहरम्
śaṅkarasya ca yattejastena tanmukhapaṅkajam |
śvetavarṇaṃ śubhākāramajāyata mahattaram
||62||शङ्करस्य च यत्तेजस्तेन तन्मुखपङ्कजम् ।
श्वेतवर्णं शुभाकारमजायत महत्तरम्
keśāstasyāstathā snigdhā yāmyena tejasābhavan |
vakrāgrāścātidīrghā vai meghavarṇā manoharāḥ
||63||केशास्तस्यास्तथा स्निग्धा याम्येन तेजसाभवन् ।
वक्राग्राश्चातिदीर्घा वै मेघवर्णा मनोहराः
nayanatritayaṃ tasyā jajñe pāvakatejasā |
kṛṣṇaṃ raktaṃ tathā śvetaṃ varṇatrayavibhūṣitam
||64||नयनत्रितयं तस्या जज्ञे पावकतेजसा ।
कृष्णं रक्तं तथा श्वेतं वर्णत्रयविभूषितम्
vakre snigdhe kṛṣṇavarṇe sandhyayostejasā bhruvau |
jāte devyāḥ sutejaske kāmasya dhanuṣīva te
||65||वक्रे स्निग्धे कृष्णवर्णे सन्ध्ययोस्तेजसा भ्रुवौ ।
जाते देव्याः सुतेजस्के कामस्य धनुषीव ते
vāyośca tejasā śastau śravaṇau sambabhūvatuḥ |
nātidīrgho nātihrasvau dolāviva manobhuvaḥ
||66||वायोश्च तेजसा शस्तौ श्रवणौ सम्बभूवतुः ।
नातिदीर्घो नातिह्रस्वौ दोलाविव मनोभुवः
tilapuṣpasamākārā nāsikā sumanoharā |
sañjātā snigdhavarṇā vai dhanadasya ca tejasā
||67||तिलपुष्पसमाकारा नासिका सुमनोहरा ।
सञ्जाता स्निग्धवर्णा वै धनदस्य च तेजसा
dantāḥ śikhariṇaḥ ślakṣṇāḥ kundāgrasadṛśāḥ samāḥ |
sañjātāḥ suprabhā rājan prājāpatyena tejasā
||68||दन्ताः शिखरिणः श्लक्ष्णाः कुन्दाग्रसदृशाः समाः ।
सञ्जाताः सुप्रभा राजन् प्राजापत्येन तेजसा
adharaścātirakto'syāḥ sañjāto'ruṇatejasā |
uttaroṣṭhastathā ramyaḥ kārtikeyasya tejasā
||69||अधरश्चातिरक्तोऽस्याः सञ्जातोऽरुणतेजसा ।
उत्तरोष्ठस्तथा रम्यः कार्तिकेयस्य तेजसा
aṣṭādaśabhujākārā bāhavo viṣṇutejasā |
vasūnāṃ tejasāṅgulyo raktavarṇāstathābhavan
||70||अष्टादशभुजाकारा बाहवो विष्णुतेजसा ।
वसूनां तेजसाङ्गुल्यो रक्तवर्णास्तथाभवन्
saumyena tejasā jātaṃ stanayoryugmamuttamam |
aindreṇāsyāstathā madhyaṃ jātaṃ trivalisaṃyutam
||71||सौम्येन तेजसा जातं स्तनयोर्युग्ममुत्तमम् ।
ऐन्द्रेणास्यास्तथा मध्यं जातं त्रिवलिसंयुतम्
jaṅghorū varuṇasyātha tejasā sambabhūvatuḥ |
nitambaḥ sa tu sañjāto vipulastejasā bhuvaḥ
||72||जङ्घोरू वरुणस्याथ तेजसा सम्बभूवतुः ।
नितम्बः स तु सञ्जातो विपुलस्तेजसा भुवः
evaṃ nārī śubhākārā surūpā susvarā bhṛśam |
samutpannā tathā rājaṃstejorāśisamudbhavā
||73||एवं नारी शुभाकारा सुरूपा सुस्वरा भृशम् ।
समुत्पन्ना तथा राजंस्तेजोराशिसमुद्भवा
tāṃ dṛṣṭvā suṣṭhusarvāṅgīṃ sudatīṃ cārulocanām |
mudaṃ prāpuḥ surāḥ sarve mahiṣeṇa prapīḍitāḥ
||74||तां दृष्ट्वा सुष्ठुसर्वाङ्गीं सुदतीं चारुलोचनाम् ।
मुदं प्रापुः सुराः सर्वे महिषेण प्रपीडिताः
viṣṇustvāha surānsarvānbhūṣaṇānyāyudhāni ca |
prayacchantu śubhānyasyai devāḥ sarvāṇi sāmpratam
||75||विष्णुस्त्वाह सुरान्सर्वान्भूषणान्यायुधानि च ।
प्रयच्छन्तु शुभान्यस्यै देवाः सर्वाणि साम्प्रतम्
svāyudhebhyaḥ samutpādya tejoyuktāni satvarāḥ |
samarpayantu sarve'dya devyai nānāyudhāni vai
||76||स्वायुधेभ्यः समुत्पाद्य तेजोयुक्तानि सत्वराः ।
समर्पयन्तु सर्वेऽद्य देव्यै नानायुधानि वै
iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcamaskandhe devyāḥ svarūpodbhavavarṇanaṃ nāmāṣṭamo'dhyāyaḥ || 8 ||