śatākṣīcaritravarṇanam
janamejaya uvāca
vicitramidamākhyānaṃ hariścandrasya kīrtitam |
śatākṣīpādabhaktasya rājarṣerdhārmikasya ca
||1||विचित्रमिदमाख्यानं हरिश्चन्द्रस्य कीर्तितम् ।
शताक्षीपादभक्तस्य राजर्षेर्धार्मिकस्य च
śatākṣī sā kuto jātā devī bhagavatī śivā |
tatkāraṇaṃ vada mune sārthakaṃ janma me kuru
||2||शताक्षी सा कुतो जाता देवी भगवती शिवा ।
तत्कारणं वद मुने सार्थकं जन्म मे कुरु
ko hi devyā guṇāñchṛṇvaṃstṛptiṃ yāsyati śuddhadhīḥ |
pade pade'śvamedhasya phalamakṣayyamaśnute
||3||को हि देव्या गुणाञ्छृण्वंस्तृप्तिं यास्यति शुद्धधीः ।
पदे पदेऽश्वमेधस्य फलमक्षय्यमश्नुते
vyāsa uvāca
śṛṇu rājan pravakṣyāmi śatākṣīsambhavaṃ śubham |
tavāvācyaṃ na me kiñciddevībhaktasya vidyate
||4||शृणु राजन् प्रवक्ष्यामि शताक्षीसम्भवं शुभम् ।
तवावाच्यं न मे किञ्चिद्देवीभक्तस्य विद्यते
durgamākhyo mahādaityaḥ pūrvaṃ paramadāruṇaḥ |
hiraṇyākṣānvaye jāto ruruputro mahākhalaḥ
||5||दुर्गमाख्यो महादैत्यः पूर्वं परमदारुणः ।
हिरण्याक्षान्वये जातो रुरुपुत्रो महाखलः
devānāṃ tu balaṃ vedo nāśe tasya surā api naṃkṣyantyeva na saṃdeho vidheyaṃ tāvadeva tat
||6||देवानां तु बलं वेदो नाशे तस्य सुरा अपि नंक्ष्यन्त्येव न संदेहो विधेयं तावदेव तत्
vimṛśyaitattapaścaryāṃ gataḥ kartuṃ himālaye |
brahmāṇaṃ manasā dhyātvā vāyubhakṣo vyatiṣṭhata
||7||विमृश्यैतत्तपश्चर्यां गतः कर्तुं हिमालये ।
ब्रह्माणं मनसा ध्यात्वा वायुभक्षो व्यतिष्ठत
sahasravarṣaparyantaṃ cakāra paramaṃ tapaḥ |
tejasā tasya lokāstu santaptāḥ sasurāsurāḥ
||8||सहस्रवर्षपर्यन्तं चकार परमं तपः ।
तेजसा तस्य लोकास्तु सन्तप्ताः ससुरासुराः
tataḥ prasanno bhagavān haṃsārūḍhaścaturmukhaḥ |
yayau tasmai varaṃ dātuṃ prasannamukhapaṅkajaḥ
||9||ततः प्रसन्नो भगवान् हंसारूढश्चतुर्मुखः ।
ययौ तस्मै वरं दातुं प्रसन्नमुखपङ्कजः
samādhisthaṃ mīlitākṣaṃ sphuṭamāha caturmukhaḥ |
varaṃ varaya bhadraṃ te yaste manasi vartate
||10||समाधिस्थं मीलिताक्षं स्फुटमाह चतुर्मुखः ।
वरं वरय भद्रं ते यस्ते मनसि वर्तते
tavādya tapasā tuṣṭo varadeśo'hamāgataḥ |
śrutvā brahmamukhādvāṇīṃ vyutthitaḥ sa samādhitaḥ
||11||तवाद्य तपसा तुष्टो वरदेशोऽहमागतः ।
श्रुत्वा ब्रह्ममुखाद्वाणीं व्युत्थितः स समाधितः
pūjayitvā varaṃ vavre vedāndehi sureśvara |
triṣu lokeṣu ye mantrā brāhmaṇeṣu sureṣvapi
||12||पूजयित्वा वरं वव्रे वेदान्देहि सुरेश्वर ।
त्रिषु लोकेषु ये मन्त्रा ब्राह्मणेषु सुरेष्वपि
vidyante te tu sānnidhye mama santu maheśvara |
balaṃ ca dehi yena syāddevānāṃ ca parājayaḥ
||13||विद्यन्ते ते तु सान्निध्ये मम सन्तु महेश्वर ।
बलं च देहि येन स्याद्देवानां च पराजयः
iti tasya vacaḥ śrutvā tathāstviti vaco vadan |
jagāma satyalokaṃ tu caturvedeśvaraḥ paraḥ
||14||इति तस्य वचः श्रुत्वा तथास्त्विति वचो वदन् ।
जगाम सत्यलोकं तु चतुर्वेदेश्वरः परः
tataḥ prabhṛti vipraistu vismṛtā vedarāśayaḥ |
snānasandhyānityahomaśrāddhayajñajapādayaḥ
||15||ततः प्रभृति विप्रैस्तु विस्मृता वेदराशयः ।
स्नानसन्ध्यानित्यहोमश्राद्धयज्ञजपादयः
viluptā dharaṇīpṛṣṭhe hāhākāro mahānabhūt |
kimidaṃ kimidaṃ ceti viprā ūcuḥ parasparam
||16||विलुप्ता धरणीपृष्ठे हाहाकारो महानभूत् ।
किमिदं किमिदं चेति विप्रा ऊचुः परस्परम्
vedābhāvāttadasmābhiḥ kartavyaṃ kimataḥ param |
iti bhūmau mahānarthe jāte paramadāruṇe
||17||वेदाभावात्तदस्माभिः कर्तव्यं किमतः परम् ।
इति भूमौ महानर्थे जाते परमदारुणे
nirjarāḥ sajarā jātā havirbhāgādyabhāvataḥ |
rurodha sa tadā daityo nagarīmamarāvatīm
||18||निर्जराः सजरा जाता हविर्भागाद्यभावतः ।
रुरोध स तदा दैत्यो नगरीममरावतीम्
aśaktāstena te yoddhuṃ vajradehāsureṇa ca |
palāyanaṃ tadā kṛtvā nirgatā nirjarāḥ kvacit
||19||अशक्तास्तेन ते योद्धुं वज्रदेहासुरेण च ।
पलायनं तदा कृत्वा निर्गता निर्जराः क्वचित्
nilayaṃ giridurgeṣu ratnasānuguhāsu ca |
saṃsthitāḥ paramāṃ śaktiṃ dhyāyantaste parāmbikām
||20||निलयं गिरिदुर्गेषु रत्नसानुगुहासु च ।
संस्थिताः परमां शक्तिं ध्यायन्तस्ते पराम्बिकाम्
agnau homādyabhāvāttu vṛṣṭyabhāvo'pyabhūnnṛpa |
vṛṣṭerabhāve saṃśuṣkaṃ nirjalaṃ cāpi bhūtalam
||21||अग्नौ होमाद्यभावात्तु वृष्ट्यभावोऽप्यभून्नृप ।
वृष्टेरभावे संशुष्कं निर्जलं चापि भूतलम्
kūpavāpītaḍāgāśca saritaḥ śuṣkatāṃ gatāḥ |
anāvṛṣṭiriyaṃ rājannabhūcca śatavārṣikī
||22||कूपवापीतडागाश्च सरितः शुष्कतां गताः ।
अनावृष्टिरियं राजन्नभूच्च शतवार्षिकी
mṛtāḥ prajāśca bahudhā gomahiṣyādayastathā |
gṛhe gṛhe manuṣyāṇāmabhavacchavasaṃgrahaḥ
||23||मृताः प्रजाश्च बहुधा गोमहिष्यादयस्तथा ।
गृहे गृहे मनुष्याणामभवच्छवसंग्रहः
anarthe tvevamudbhūte brāhmaṇāḥ śāntacetasaḥ |
gatvā himavataḥ pārśve rirādhayiṣavaḥ śivam
||24||अनर्थे त्वेवमुद्भूते ब्राह्मणाः शान्तचेतसः ।
गत्वा हिमवतः पार्श्वे रिराधयिषवः शिवम्
samādhidhyānapūjābhirdevīṃ tuṣṭuvuranvaham |
nirāhārāstadāsaktāstāmeva śaraṇaṃ yayuḥ
||25||समाधिध्यानपूजाभिर्देवीं तुष्टुवुरन्वहम् ।
निराहारास्तदासक्तास्तामेव शरणं ययुः
dayāṃ kuru maheśāni pāmareṣu janeṣu hi |
sarvāparādhayukteṣu naitacchlāghyaṃ tavāmbike
||26||दयां कुरु महेशानि पामरेषु जनेषु हि ।
सर्वापराधयुक्तेषु नैतच्छ्लाघ्यं तवाम्बिके
kopaṃ saṃhara deveśi sarvāntaryāmirūpiṇi |
tvayā yathā preryate'yaṃ karoti sa tathā janaḥ
||27||कोपं संहर देवेशि सर्वान्तर्यामिरूपिणि ।
त्वया यथा प्रेर्यतेऽयं करोति स तथा जनः
nānyā gatirjanasyāsya kiṃ paśyasi punaḥ punaḥ |
yathecchasi tathā kartuṃ samarthāsi maheśvari
||28||नान्या गतिर्जनस्यास्य किं पश्यसि पुनः पुनः ।
यथेच्छसि तथा कर्तुं समर्थासि महेश्वरि
samuddhara maheśāni saṃkaṭātparamotthitāt |
jīvanena vināsmākaṃ kathaṃ syātsthitirambike
||29||समुद्धर महेशानि संकटात्परमोत्थितात् ।
जीवनेन विनास्माकं कथं स्यात्स्थितिरम्बिके
prasīda tvaṃ maheśāni prasīda jagadambike |
anantakoṭibrahmāṇḍanāyike te namo namaḥ
||30||प्रसीद त्वं महेशानि प्रसीद जगदम्बिके ।
अनन्तकोटिब्रह्माण्डनायिके ते नमो नमः
namaḥ kūṭastharūpāyai cidrūpāyai namo namaḥ |
namo vedāntavedyāyai bhuvaneśyai namo namaḥ
||31||नमः कूटस्थरूपायै चिद्रूपायै नमो नमः ।
नमो वेदान्तवेद्यायै भुवनेश्यै नमो नमः
neti netīti vākyairyā bodhyate sakalāgamaiḥ |
tāṃ sarvakāraṇāṃ devīṃ sarvabhāvena sannatāḥ
||32||नेति नेतीति वाक्यैर्या बोध्यते सकलागमैः ।
तां सर्वकारणां देवीं सर्वभावेन सन्नताः
iti samprārthitā devī bhuvaneśī maheśvarī |
anantākṣimayaṃ rūpaṃ darśayāmāsa pārvatī
||33||इति सम्प्रार्थिता देवी भुवनेशी महेश्वरी ।
अनन्ताक्षिमयं रूपं दर्शयामास पार्वती
nīlāñjanasamaprakhyaṃ nīlapadmāyatekṣaṇam |
sukarkaśasamottuṅgavṛttapīnaghanastanam
||34||नीलाञ्जनसमप्रख्यं नीलपद्मायतेक्षणम् ।
सुकर्कशसमोत्तुङ्गवृत्तपीनघनस्तनम्
bāṇamuṣṭiṃ ca kamalaṃ puṣpapallavamūlakān |
śākādīnphalasaṃyuktānanantarasasaṃyutān
||35||बाणमुष्टिं च कमलं पुष्पपल्लवमूलकान् ।
शाकादीन्फलसंयुक्ताननन्तरससंयुतान्
kṣuttṛḍjarāpahān hastairbibhratī ca mahādhanuḥ |
sarvasaundaryasāraṃ tadrūpaṃ lāvaṇyaśobhitam
||36||क्षुत्तृड्जरापहान् हस्तैर्बिभ्रती च महाधनुः ।
सर्वसौन्दर्यसारं तद्रूपं लावण्यशोभितम्
koṭisūryapratīkāśaṃ karuṇārasasāgaram |
darśayitvā jagaddhātrī sānantanayanodbhavā
||37||कोटिसूर्यप्रतीकाशं करुणारससागरम् ।
दर्शयित्वा जगद्धात्री सानन्तनयनोद्भवा
mocayāmāsa lokeṣu vāridhārāṃ sahasraśaḥ |
navarātraṃ mahāvṛṣṭirabhūnnetrodbhavairjalaiḥ
||38||मोचयामास लोकेषु वारिधारां सहस्रशः ।
नवरात्रं महावृष्टिरभून्नेत्रोद्भवैर्जलैः
duḥkhitānvīkṣya sakalānnetrāśrūṇi vimuñcatī |
tarpitāstena te lokā oṣadhyaḥ sakalā api
||39||दुःखितान्वीक्ष्य सकलान्नेत्राश्रूणि विमुञ्चती ।
तर्पितास्तेन ते लोका ओषध्यः सकला अपि
nadīnadapravāhāstairjalaiḥ samabhavannṛpa |
nilīya saṃsthitāḥ pūrvaṃ surāste nirgatā bahiḥ
||40||नदीनदप्रवाहास्तैर्जलैः समभवन्नृप ।
निलीय संस्थिताः पूर्वं सुरास्ते निर्गता बहिः
militvā sasurā viprā devīṃ samabhituṣṭuvuḥ |
namo vedāntavedye te namo brahmasvarūpiṇi
||41||मिलित्वा ससुरा विप्रा देवीं समभितुष्टुवुः ।
नमो वेदान्तवेद्ये ते नमो ब्रह्मस्वरूपिणि
svamāyayā sarvajagadvidhātryai te namo namaḥ |
bhaktakalpadrume devi bhaktārthaṃ dehadhāriṇi
||42||स्वमायया सर्वजगद्विधात्र्यै ते नमो नमः ।
भक्तकल्पद्रुमे देवि भक्तार्थं देहधारिणि
nityatṛpte nirupame bhuvaneśvari te namaḥ |
asmacchāntyarthamatulaṃ locanānāṃ sahasrakam
||43||नित्यतृप्ते निरुपमे भुवनेश्वरि ते नमः ।
अस्मच्छान्त्यर्थमतुलं लोचनानां सहस्रकम्
tvayā yato dhṛtaṃ devi śatākṣī tvaṃ tato bhava |
kṣudhayā pīḍitā mātaḥ stotuṃ śaktirna cāsti naḥ
||44||त्वया यतो धृतं देवि शताक्षी त्वं ततो भव ।
क्षुधया पीडिता मातः स्तोतुं शक्तिर्न चास्ति नः
kṛpāṃ kuru maheśāni vedānapyāharāmbike |
vyāsa uvāca |
iti teṣāṃ vacaḥ śrutvā śākānsvakarasaṃsthitān
||45||कृपां कुरु महेशानि वेदानप्याहराम्बिके ।
व्यास उवाच ।
इति तेषां वचः श्रुत्वा शाकान्स्वकरसंस्थितान्
svādūni phalamūlāni bhakṣaṇārthaṃ dadau śivā |
nānāvidhāni cānnāni paśubhojyāni yāni ca
||46||स्वादूनि फलमूलानि भक्षणार्थं ददौ शिवा ।
नानाविधानि चान्नानि पशुभोज्यानि यानि च
kāmyānantarasairyuktānyānavīnodbhavaṃ dadau |
śākambharīti nāmāpi taddinātsamabhūnnṛpa
||47||काम्यानन्तरसैर्युक्तान्यानवीनोद्भवं ददौ ।
शाकम्भरीति नामापि तद्दिनात्समभून्नृप
tataḥ kolāhale jāte dūtavākyena bodhitaḥ |
sasainyaḥ sāyudho yoddhuṃ durgamākhyo'suro yayau
||48||ततः कोलाहले जाते दूतवाक्येन बोधितः ।
ससैन्यः सायुधो योद्धुं दुर्गमाख्योऽसुरो ययौ
sahasrākṣauhiṇīyuktaḥ śarānmuñcaṃstvarānvitaḥ |
rurodha devasainyaṃ tadyaddevyagre sthitaṃ purā
||49||सहस्राक्षौहिणीयुक्तः शरान्मुञ्चंस्त्वरान्वितः ।
रुरोध देवसैन्यं तद्यद्देव्यग्रे स्थितं पुरा
tathā vipragaṇaṃ caiva rodhayāmāsa sarvataḥ |
tataḥ kilakilā śabdaḥ samabhūddevamaṇḍale
||50||तथा विप्रगणं चैव रोधयामास सर्वतः ।
ततः किलकिला शब्दः समभूद्देवमण्डले
trāhi trāhīti vākyāni procuḥ sarve dvijāmarāḥ |
tatastejomayaṃ cakraṃ devānāṃ paritaḥ śivā
||51||त्राहि त्राहीति वाक्यानि प्रोचुः सर्वे द्विजामराः ।
ततस्तेजोमयं चक्रं देवानां परितः शिवा
cakāra rakṣaṇārthāya svayaṃ tasmād bahiḥ sthitā |
tataḥ samabhavadyuddhaṃ devyā daityasya cobhayoḥ
||52||चकार रक्षणार्थाय स्वयं तस्माद् बहिः स्थिता ।
ततः समभवद्युद्धं देव्या दैत्यस्य चोभयोः
śaravarṣasamācchannaṃ sūryamaṇḍalamadbhutam |
parasparaśarodgharṣasamudbhūtāgnisuprabham
||53||शरवर्षसमाच्छन्नं सूर्यमण्डलमद्भुतम् ।
परस्परशरोद्घर्षसमुद्भूताग्निसुप्रभम्
kaṭhorajyāṭaṇatkārabadhirīkṛtadiktaṭam |
tato devīśarīrāttu nirgatāstīvraśaktayaḥ
||54||कठोरज्याटणत्कारबधिरीकृतदिक्तटम् ।
ततो देवीशरीरात्तु निर्गतास्तीव्रशक्तयः
kālikā tāriṇī bālā tripurā bhairavī ramā |
bagalā caiva mātaṅgī tathā tripurasundarī
||55||कालिका तारिणी बाला त्रिपुरा भैरवी रमा ।
बगला चैव मातङ्गी तथा त्रिपुरसुन्दरी
kāmākṣī tulajā devī jambhinī mohinī tathā |
chinnamastā guhyakālī daśasāhasrabāhukā
||56||कामाक्षी तुलजा देवी जम्भिनी मोहिनी तथा ।
छिन्नमस्ता गुह्यकाली दशसाहस्रबाहुका
dvātriṃśacchaktayaścānyāścatuṣṣaṣṭimitāḥ parāḥ |
asaṃkhyātāstato devyaḥ samudbhūtāstu sāyudhāḥ
||57||द्वात्रिंशच्छक्तयश्चान्याश्चतुष्षष्टिमिताः पराः ।
असंख्यातास्ततो देव्यः समुद्भूतास्तु सायुधाः
mṛdaṅgaśaṅkhavīṇādināditaṃ saṅgarasthalam |
śaktibhirdaityasainye tu nāśite'kṣauhiṇīśate
||58||मृदङ्गशङ्खवीणादिनादितं सङ्गरस्थलम् ।
शक्तिभिर्दैत्यसैन्ये तु नाशितेऽक्षौहिणीशते
agresaraḥ samabhavaddurgamo vāhinīpatiḥ |
śaktibhiḥ saha yuddhaṃ ca cakāra prathamaṃ ripuḥ
||59||अग्रेसरः समभवद्दुर्गमो वाहिनीपतिः ।
शक्तिभिः सह युद्धं च चकार प्रथमं रिपुः
mahadyuddhaṃ samabhavadyatrābhūdraktavāhinī |
akṣauhiṇyastu tāḥ sarvā vinaṣṭā daśabhirdinaiḥ
||60||महद्युद्धं समभवद्यत्राभूद्रक्तवाहिनी ।
अक्षौहिण्यस्तु ताः सर्वा विनष्टा दशभिर्दिनैः
tata ekādaśe prāpte dine paramadāruṇe |
raktamālyāmbaradharo raktagandhānulepanaḥ
||61||तत एकादशे प्राप्ते दिने परमदारुणे ।
रक्तमाल्याम्बरधरो रक्तगन्धानुलेपनः
kṛtvotsavaṃ mahāntaṃ tu yuddhāya rathasaṃsthitaḥ |
saṃrambheṇaiva mahatā śaktīḥ sarvā vijitya ca
||62||कृत्वोत्सवं महान्तं तु युद्धाय रथसंस्थितः ।
संरम्भेणैव महता शक्तीः सर्वा विजित्य च
mahādevīrathāgre tu svarathaṃ saṃnyaveśayat |
tato'bhavanmahadyuddhaṃ devyā daityasya cobhayoḥ
||63||महादेवीरथाग्रे तु स्वरथं संन्यवेशयत् ।
ततोऽभवन्महद्युद्धं देव्या दैत्यस्य चोभयोः
praharadvayaparyantaṃ hṛdayatrāsakārakam |
tataḥ pañcadaśātyugrabāṇāndevī mumoca ha
||64||प्रहरद्वयपर्यन्तं हृदयत्रासकारकम् ।
ततः पञ्चदशात्युग्रबाणान्देवी मुमोच ह
caturbhiścaturo vāhānbāṇenaikena sārathim |
dvābhyāṃ netre bhujau dvābhyāṃ dhvajamekena patriṇā
||65||चतुर्भिश्चतुरो वाहान्बाणेनैकेन सारथिम् ।
द्वाभ्यां नेत्रे भुजौ द्वाभ्यां ध्वजमेकेन पत्रिणा
pañcabhirhṛdayaṃ tasya vivyādha jagadambikā |
tato vaman sa rudhiraṃ mamāra pura īśituḥ
||66||पञ्चभिर्हृदयं तस्य विव्याध जगदम्बिका ।
ततो वमन् स रुधिरं ममार पुर ईशितुः
tasya tejastu nirgatya devīrūpe viveśa ha |
hate tasminmahāvīrye śāntamāsījjagattrayam
||67||तस्य तेजस्तु निर्गत्य देवीरूपे विवेश ह ।
हते तस्मिन्महावीर्ये शान्तमासीज्जगत्त्रयम्
tato brahmādayaḥ sarve tuṣṭuvurjagadambikām |
puraskṛtya harīśānau bhaktyā gadgadayā girā
||68||ततो ब्रह्मादयः सर्वे तुष्टुवुर्जगदम्बिकाम् ।
पुरस्कृत्य हरीशानौ भक्त्या गद्गदया गिरा
devā ūcuḥ
jagadbhramavivartaikakāraṇe parameśvari |
namaḥ śākambhari śive namaste śatalocane
||69||जगद्भ्रमविवर्तैककारणे परमेश्वरि ।
नमः शाकम्भरि शिवे नमस्ते शतलोचने
sarvopaniṣadudghuṣṭe durgamāsuranāśini |
namo māyeśvari śive pañcakośāntarasthite
||70||सर्वोपनिषदुद्घुष्टे दुर्गमासुरनाशिनि ।
नमो मायेश्वरि शिवे पञ्चकोशान्तरस्थिते
cetasā nirvikalpena yāṃ dhyāyanti munīśvarāḥ |
praṇavārthasvarūpāṃ tāṃ bhajāmo bhuvaneśvarīm
||71||चेतसा निर्विकल्पेन यां ध्यायन्ति मुनीश्वराः ।
प्रणवार्थस्वरूपां तां भजामो भुवनेश्वरीम्
anantakoṭibrahmāṇḍajananīṃ divyavigrahām |
brahmaviṣṇvādijananīṃ sarvabhāvairnatā vayam
||72||अनन्तकोटिब्रह्माण्डजननीं दिव्यविग्रहाम् ।
ब्रह्मविष्ण्वादिजननीं सर्वभावैर्नता वयम्
kaḥ kuryātpāmarāndṛṣṭvā rodanaṃ sakaleśvaraḥ |
sadayāṃ parameśānīṃ śatākṣīṃ mātaraṃ vinā
||73||कः कुर्यात्पामरान्दृष्ट्वा रोदनं सकलेश्वरः ।
सदयां परमेशानीं शताक्षीं मातरं विना
vyāsa uvāca
iti stutā surairdevī brahmaviṣṇvādibhirvaraiḥ |
pūjitā vividhairdravyaiḥ santuṣṭābhūcca tatkṣaṇe
||74||इति स्तुता सुरैर्देवी ब्रह्मविष्ण्वादिभिर्वरैः ।
पूजिता विविधैर्द्रव्यैः सन्तुष्टाभूच्च तत्क्षणे
prasannā sā tadā devī vedānāhṛtya sā dadau |
brāhmaṇebhyo viśeṣeṇa provāca pikabhāṣiṇī
||75||प्रसन्ना सा तदा देवी वेदानाहृत्य सा ददौ ।
ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण प्रोवाच पिकभाषिणी
mameyaṃ tanurutkṛṣṭā pālanīyā viśeṣataḥ |
yayā vinānartha eṣa jāto dṛṣṭo'dhunaiva hi
||76||ममेयं तनुरुत्कृष्टा पालनीया विशेषतः ।
यया विनानर्थ एष जातो दृष्टोऽधुनैव हि
pūjyāhaṃ sarvadā sevyā yuṣmābhiḥ sarvadaiva hi |
nātaḥ parataraṃ kiñcitkalyāṇāyopadiśyate
||77||पूज्याहं सर्वदा सेव्या युष्माभिः सर्वदैव हि ।
नातः परतरं किञ्चित्कल्याणायोपदिश्यते
paṭhanīyaṃ mamaitaddhi māhātmyaṃ sarvadottamam |
tena tuṣṭā bhaviṣyāmi hariṣyāmi tathāpadaḥ
||78||पठनीयं ममैतद्धि माहात्म्यं सर्वदोत्तमम् ।
तेन तुष्टा भविष्यामि हरिष्यामि तथापदः
durgamāsurahantrītvāddurgeti mama nāma yaḥ |
gṛhṇāti ca śatākṣīti māyāṃ bhittvā vrajatyasau
||79||दुर्गमासुरहन्त्रीत्वाद्दुर्गेति मम नाम यः ।
गृह्णाति च शताक्षीति मायां भित्त्वा व्रजत्यसौ
kimuktenātra bahunā sāraṃ vakṣyāmi tattvataḥ |
saṃsevyāhaṃ sadā devāḥ sarvairapi surāsuraiḥ
||80||किमुक्तेनात्र बहुना सारं वक्ष्यामि तत्त्वतः ।
संसेव्याहं सदा देवाः सर्वैरपि सुरासुरैः
ityuktvāntarhitā devī devānāṃ caiva paśyatām |
santoṣaṃ janayantyevaṃ saccidanandarūpiṇī
||81||इत्युक्त्वान्तर्हिता देवी देवानां चैव पश्यताम् ।
सन्तोषं जनयन्त्येवं सच्चिदनन्दरूपिणी
etatte sarvamākhyātaṃ rahasyaṃ paramaṃ mahat |
gopanīyaṃ prayatnena sarvakalyāṇakārakam
||82||एतत्ते सर्वमाख्यातं रहस्यं परमं महत् ।
गोपनीयं प्रयत्नेन सर्वकल्याणकारकम्
ya imaṃ śṛṇuyānnityamadhyāyaṃ bhaktitatparaḥ |
sarvānkāmānavāpnoti devīloke mahīyate
||83||य इमं शृणुयान्नित्यमध्यायं भक्तितत्परः ।
सर्वान्कामानवाप्नोति देवीलोके महीयते
iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptamaskandhe śatākṣīcaritravarṇanaṃ nāmāṣṭāviṃśo'dhyāyaḥ || 28 ||