मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Devībhāgavatapurāṇam — Navamaskandhaḥ, adhyāya 12

3
Navamaskandhaḥ · 12

gaṅgopākhyānavarṇanam

śrīnārāyaṇa uvāca

dhyānaṃ ca kaṇva śākhoktaṃ sarvaṃ pāpapraṇāśanam |

śvetapaṃkajavarṇābhāṃ gaṃgāṃ pāpapraṇāśinīm

||1||

ध्यानं च कण्व शाखोक्तं सर्वं पापप्रणाशनम् ।

श्वेतपंकजवर्णाभां गंगां पापप्रणाशिनीम्

kṛṣṇavigrahasambhūtāṃ kṛṣṇatulyāṃ parāṃ satīm |

vahniśuddhāṃśukādhānāṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitām

||2||

कृष्णविग्रहसम्भूतां कृष्णतुल्यां परां सतीम् ।

वह्निशुद्धांशुकाधानां रत्नभूषणभूषिताम्

śaratpūrṇeṃduśatakamṛṣṭaśobhākarāṃ parām |

īṣaddhāsyaprasannāsyāṃ śaśvatsusthirayauvanām

||3||

शरत्पूर्णेंदुशतकमृष्टशोभाकरां पराम् ।

ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां शश्वत्सुस्थिरयौवनाम्

nārāyaṇapriyāṃ śāṃtāṃ tatsaubhāgyasamanvitām |

bibhratīṃ kabarībhāraṃ mālatī mālya saṃyutam

||4||

नारायणप्रियां शांतां तत्सौभाग्यसमन्विताम् ।

बिभ्रतीं कबरीभारं मालती माल्य संयुतम्

siṃdūrabiṃdulalitaṃ sārdhaṃ candanabiṃdubhiḥ |

kastūrīpatrakaṃ gaṃḍe nānācitrasamanvitam

||5||

सिंदूरबिंदुललितं सार्धं चन्दनबिंदुभिः ।

कस्तूरीपत्रकं गंडे नानाचित्रसमन्वितम्

pakvabiṃbaviniṃdyāccha cārvoṣṭhapuṭamuttamam |

muktāpaṃktiprabhāmuṣṭadaṃtapaṃktimanoramam

||6||

पक्वबिंबविनिंद्याच्छ चार्वोष्ठपुटमुत्तमम् ।

मुक्तापंक्तिप्रभामुष्टदंतपंक्तिमनोरमम्

sucāruvaktranayanaṃ sakaṭākṣaṃ manoharam |

kaṭhinaṃ śrīphalākāraṃ stanayugmaṃ ca bibhratīm

||7||

सुचारुवक्त्रनयनं सकटाक्षं मनोहरम् ।

कठिनं श्रीफलाकारं स्तनयुग्मं च बिभ्रतीम्

bṛhacchroṇiṃ sukaṭhināṃ raṃbhāstaṃbhaviniṃditām |

sthalapadmaprabhāmuṣṭapadapadmayugaṃ varam

||8||

बृहच्छ्रोणिं सुकठिनां रंभास्तंभविनिंदिताम् ।

स्थलपद्मप्रभामुष्टपदपद्मयुगं वरम्

ratnapāduka saṃyuktaṃ kuṃkumāktaṃ sayāvakam |

deveṃdramaulimaṃdāramakaraṃdakaṇāruṇam

||9||

रत्नपादुक संयुक्तं कुंकुमाक्तं सयावकम् ।

देवेंद्रमौलिमंदारमकरंदकणारुणम्

surasiddhamunīṃdraiśca dattārghasaṃyutaṃ sadā |

tapasvimaulinikarabhramaraśreṇisaṃyutam

||10||

सुरसिद्धमुनींद्रैश्च दत्तार्घसंयुतं सदा ।

तपस्विमौलिनिकरभ्रमरश्रेणिसंयुतम्

muktipradaṃ mumukṣūṇāṃ kāmināṃ sarvabhogadam |

varāṃ vareṇyāṃ varadāṃ bhaktānugrahakāriṇīm

||11||

मुक्तिप्रदं मुमुक्षूणां कामिनां सर्वभोगदम् ।

वरां वरेण्यां वरदां भक्तानुग्रहकारिणीम्

śrīviṣṇoḥ padadātrīṃ ca bhaje viṣṇupadīṃ satīm |

ityanenaiva dhyānena dhyātvā tripathagāṃ śubhām

||12||

श्रीविष्णोः पददात्रीं च भजे विष्णुपदीं सतीम् ।

इत्यनेनैव ध्यानेन ध्यात्वा त्रिपथगां शुभाम्

dattvā saṃpūjayedbrahmannupacārāṇi ṣoḍaśa |

āsanaṃ pādyamarghaṃ ca snānīyaṃ cā'nulepanam

||13||

दत्त्वा संपूजयेद्ब्रह्मन्नुपचाराणि षोडश ।

आसनं पाद्यमर्घं च स्नानीयं चाऽनुलेपनम्

dhūpadīpaṃ ca naivedyaṃ tāṃbūlaṃ śītalaṃ jalam |

vasanaṃ bhūṣaṇa mālyaṃ gaṃdhamācamanīyakam

||14||

धूपदीपं च नैवेद्यं तांबूलं शीतलं जलम् ।

वसनं भूषण माल्यं गंधमाचमनीयकम्

manoharaṃ sutalpaṃ ca deyānyetāni ṣoḍaśa |

dattvā bhaktyā ca praṇametsaṃstūya saṃpuṭāṃjaliḥ

||15||

मनोहरं सुतल्पं च देयान्येतानि षोडश ।

दत्त्वा भक्त्या च प्रणमेत्संस्तूय संपुटांजलिः

saṃpūjyaivaṃ prakāreṇa so'śvamedhaphalaṃ labhet |

nārada uvāca |

śrotumicchāmi deveśa lakṣmīkāṃta jagatpate

||16||

संपूज्यैवं प्रकारेण सोऽश्वमेधफलं लभेत् ।

नारद उवाच ।

श्रोतुमिच्छामि देवेश लक्ष्मीकांत जगत्पते

viṣṇorviṣṇupadīstotraṃ pāpaghnaṃ puṇyakārakam |

śrīnārāyaṇa uvāca |

śṛṇu nārada vakṣyāmi pāpaghnaṃ puṇyakārakam

||17||

विष्णोर्विष्णुपदीस्तोत्रं पापघ्नं पुण्यकारकम् ।

श्रीनारायण उवाच ।

शृणु नारद वक्ष्यामि पापघ्नं पुण्यकारकम्

śivasaṃgītasaṃmugdha śrīkṛṣṇāṃgasamudbhavām |

rādhāṃgadravasaṃyuktāṃ tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||18||

शिवसंगीतसंमुग्ध श्रीकृष्णांगसमुद्भवाम् ।

राधांगद्रवसंयुक्तां तां गंगां प्रणमाम्यहम्

yajjanma sṛṣṭerādau ca goloke rāsamaṃḍale |

sannidhāne śaṃkarasya tāṃ gaṅgāṃ praṇamāmyaham

||19||

यज्जन्म सृष्टेरादौ च गोलोके रासमंडले ।

सन्निधाने शंकरस्य तां गङ्गां प्रणमाम्यहम्

gopairgopībhirākīrṇe śubhe rādhāmahotsave |

kārttikī pūrṇimāyāṃ ca tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||20||

गोपैर्गोपीभिराकीर्णे शुभे राधामहोत्सवे ।

कार्त्तिकी पूर्णिमायां च तां गंगां प्रणमाम्यहम्

koṭiyojana vistīrṇā dairghye lakṣaguṇā tataḥ |

samāvṛtā yā goloke tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||21||

कोटियोजन विस्तीर्णा दैर्घ्ये लक्षगुणा ततः ।

समावृता या गोलोके तां गंगां प्रणमाम्यहम्

ṣaṣṭilakṣayojanā yā tato dairghye caturguṇā |

samāvṛtā yā vaikuṇṭhe tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||22||

षष्टिलक्षयोजना या ततो दैर्घ्ये चतुर्गुणा ।

समावृता या वैकुण्ठे तां गंगां प्रणमाम्यहम्

triṃśallakṣayojanā yā dairghye paṃcaguṇā tataḥ |

āvṛtā brahmaloke yā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||23||

त्रिंशल्लक्षयोजना या दैर्घ्ये पंचगुणा ततः ।

आवृता ब्रह्मलोके या तां गंगां प्रणमाम्यहम्

triṃśallakṣayojanā yā dairghye caturguṇā tataḥ |

āvṛtā śivaloke yā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||24||

त्रिंशल्लक्षयोजना या दैर्घ्ये चतुर्गुणा ततः ।

आवृता शिवलोके या तां गंगां प्रणमाम्यहम्

lakṣayojanavistīrṇā dairghye saptaguṇā tataḥ |

āvṛtā dhruvaloke yā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||25||

लक्षयोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये सप्तगुणा ततः ।

आवृता ध्रुवलोके या तां गंगां प्रणमाम्यहम्

lakṣayojanavistīrṇā dairghye paṃcaguṇā tataḥ |

āvṛtā caṃdraloke yā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||26||

लक्षयोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये पंचगुणा ततः ।

आवृता चंद्रलोके या तां गंगां प्रणमाम्यहम्

ṣaṣṭisahasrayojanā yā dairghye daśaguṇā tataḥ |

āvṛtā sūryaloke yā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||27||

षष्टिसहस्रयोजना या दैर्घ्ये दशगुणा ततः ।

आवृता सूर्यलोके या तां गंगां प्रणमाम्यहम्

lakṣayojanavistīrṇā dairghye paṃcaguṇā tataḥ |

āvṛtā yā tapoloke tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||28||

लक्षयोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये पंचगुणा ततः ।

आवृता या तपोलोके तां गंगां प्रणमाम्यहम्

sahasra yojanāyāmā dairghye daśaguṇā tataḥ |

āvṛtā janaloke yā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||29||

सहस्र योजनायामा दैर्घ्ये दशगुणा ततः ।

आवृता जनलोके या तां गंगां प्रणमाम्यहम्

daśalakṣayojanā yā dairghye paṃcaguṇā tataḥ |

āvṛtā yā maharloke tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||30||

दशलक्षयोजना या दैर्घ्ये पंचगुणा ततः ।

आवृता या महर्लोके तां गंगां प्रणमाम्यहम्

sahasrayojanāyāmā dairghye śataguṇā tataḥ |

āvṛtā yā ca kailāse tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||31||

सहस्रयोजनायामा दैर्घ्ये शतगुणा ततः ।

आवृता या च कैलासे तां गंगां प्रणमाम्यहम्

śatayojanavistīrṇā dairghye daśaguṇā tataḥ |

maṃdākinī yeṃdraloke tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||32||

शतयोजनविस्तीर्णा दैर्घ्ये दशगुणा ततः ।

मंदाकिनी येंद्रलोके तां गंगां प्रणमाम्यहम्

pātāle bhogavatī caiva vistīrṇā daśayojanā |

tato daśaguṇā dairghye tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||33||

पाताले भोगवती चैव विस्तीर्णा दशयोजना ।

ततो दशगुणा दैर्घ्ये तां गंगां प्रणमाम्यहम्

krośaikamātravistīrṇā tataḥ kṣīṇā ca kutracit |

kṣitau cālakanandā yā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||34||

क्रोशैकमात्रविस्तीर्णा ततः क्षीणा च कुत्रचित् ।

क्षितौ चालकनन्दा या तां गंगां प्रणमाम्यहम्

satye yā kṣīravarṇā ca tretāyāmiṃdusannibhā |

dvāpare candanābhā yā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||35||

सत्ये या क्षीरवर्णा च त्रेतायामिंदुसन्निभा ।

द्वापरे चन्दनाभा या तां गंगां प्रणमाम्यहम्

jalaprabhā kalau yā ca nā'nyatra pṛthivītale |

svarge ca nityaṃ kṣīrābhā tāṃ gaṃgāṃ praṇamāmyaham

||36||

जलप्रभा कलौ या च नाऽन्यत्र पृथिवीतले ।

स्वर्गे च नित्यं क्षीराभा तां गंगां प्रणमाम्यहम्

yattoyakaṇikāsparśe pāpināṃ jñānasaṃbhavaḥ |

brahmahatyādikaṃ pāpaṃ koṭijanmārjitaṃ dahet

||37||

यत्तोयकणिकास्पर्शे पापिनां ज्ञानसंभवः ।

ब्रह्महत्यादिकं पापं कोटिजन्मार्जितं दहेत्

ityevaṃ kathitā brahmangaṃgāpadyaikaviśatiḥ |

stotrarūpaṃ ca paramaṃ pāpaghnaṃ puṇyajīvanam

||38||

इत्येवं कथिता ब्रह्मन्गंगापद्यैकविशतिः ।

स्तोत्ररूपं च परमं पापघ्नं पुण्यजीवनम्

nityaṃ yo hi paṭhedbhaktyā saṃpūjya ca sureśvarīm |

so'śvamedhaphalaṃ nityaṃ labhate nātra saṃśayaḥ

||39||

नित्यं यो हि पठेद्भक्त्या संपूज्य च सुरेश्वरीम् ।

सोऽश्वमेधफलं नित्यं लभते नात्र संशयः

aputro labhate putraṃ bhāryāhīno labhetstriyam |

rogātpramucyate rogī baṃdhānmukto bhaved dhruvam

||40||

अपुत्रो लभते पुत्रं भार्याहीनो लभेत्स्त्रियम् ।

रोगात्प्रमुच्यते रोगी बंधान्मुक्तो भवेद् ध्रुवम्

aspaṣṭakīrtiḥ suyaśā mūrkho bhavati paṃḍitaḥ |

yaḥ paṭhetprātarutthāya gaṃgāstotramidaṃ śubham

||41||

अस्पष्टकीर्तिः सुयशा मूर्खो भवति पंडितः ।

यः पठेत्प्रातरुत्थाय गंगास्तोत्रमिदं शुभम्

śubhaṃ bhavecca duḥsvapne gagāsnānaphalaṃ labhet |

śrīnārāyaṇa uvāca |

stotreṇānena gaṃgāṃ ca stutvā caiva bhagīratha

||42||

शुभं भवेच्च दुःस्वप्ने गगास्नानफलं लभेत् ।

श्रीनारायण उवाच ।

स्तोत्रेणानेन गंगां च स्तुत्वा चैव भगीरथ

jagāma tāṃ gṛhītvā ca yatra naṣṭāśca sāgarāḥ |

vaikuṇṭhaṃ te yayustūrṇaṃ gaṃgāyā sparśavāyunā

||43||

जगाम तां गृहीत्वा च यत्र नष्टाश्च सागराः ।

वैकुण्ठं ते ययुस्तूर्णं गंगाया स्पर्शवायुना

bhagīrathena sā nītā tena bhāgīrathī smṛtā |

ityevaṃ kathitaṃ sarvaṃ gaṃgopākhyānamuttamam

||44||

भगीरथेन सा नीता तेन भागीरथी स्मृता ।

इत्येवं कथितं सर्वं गंगोपाख्यानमुत्तमम्

puṇyadaṃ mokṣadaṃ sāraṃ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi |

nārada uvāca |

kathaṃ gaṃgā tripathagā jātā bhuvanapāvanī

||45||

पुण्यदं मोक्षदं सारं किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ।

नारद उवाच ।

कथं गंगा त्रिपथगा जाता भुवनपावनी

kutra vā kena vidhinā tatsarvaṃ vada me prabho |

tatrasthāśca janā ye ye te ca kiṃ cakruruttamam

||46||

कुत्र वा केन विधिना तत्सर्वं वद मे प्रभो ।

तत्रस्थाश्च जना ये ये ते च किं चक्रुरुत्तमम्

etatsarvaṃ tu vistīrṇaṃ kṛtvā vaktumihārhasi |

nārāyaṇa uvāca |

kārtikyāṃ pūrṇimāyāṃ tu rādhāyāḥ sumahotsavaḥ

||47||

एतत्सर्वं तु विस्तीर्णं कृत्वा वक्तुमिहार्हसि ।

नारायण उवाच ।

कार्तिक्यां पूर्णिमायां तु राधायाः सुमहोत्सवः

kṛṣṇaḥ saṃpūjya tāṃ rādhāmuvāsa rāsamaṇḍale |

kṛṣṇena pūjitāṃ sā tu saṃpūjya dṛṣṭamānasāḥ

||48||

कृष्णः संपूज्य तां राधामुवास रासमण्डले ।

कृष्णेन पूजितां सा तु संपूज्य दृष्टमानसाः

ūṣurbrahmādayaḥ sarve ṛṣayaḥ śaunakādayaḥ |

etasminnaṃtare kṛṣṇasaṃgītā ca sarasvatī

||49||

ऊषुर्ब्रह्मादयः सर्वे ऋषयः शौनकादयः ।

एतस्मिन्नंतरे कृष्णसंगीता च सरस्वती

jagau sundaratālena vīṇayā ca manoharam |

tuṣṭo brahmā dadau tasyai ratneṃdrasārahārakam

||50||

जगौ सुन्दरतालेन वीणया च मनोहरम् ।

तुष्टो ब्रह्मा ददौ तस्यै रत्नेंद्रसारहारकम्

śivo maṇīṃdrasāraṃ tu sarvabrahmāṇḍa durlabham |

kṛṣṇaḥ kaustubharatnaṃ ca sarvaratnātparaṃ varam

||51||

शिवो मणींद्रसारं तु सर्वब्रह्माण्ड दुर्लभम् ।

कृष्णः कौस्तुभरत्नं च सर्वरत्नात्परं वरम्

amūlyaratnanirmāṇaṃ hārasāraṃ ca rādhikā |

nārāyaṇaśca bhagavāndadau mālāṃ manoharām

||52||

अमूल्यरत्ननिर्माणं हारसारं च राधिका ।

नारायणश्च भगवान्ददौ मालां मनोहराम्

amūlyaratnanirmāṇaṃ lakṣmīḥ kanakakuṃḍalam |

viṣṇumāyā bhagavatī mūlaprakṛtirīśvarī

||53||

अमूल्यरत्ननिर्माणं लक्ष्मीः कनककुंडलम् ।

विष्णुमाया भगवती मूलप्रकृतिरीश्वरी

durgā nārāyaṇīśānā brahmabhaktiṃ sudurlabhām |

dharmabuddhiṃ ca dharmaśca yaśaśca vipulaṃ bhave

||54||

दुर्गा नारायणीशाना ब्रह्मभक्तिं सुदुर्लभाम् ।

धर्मबुद्धिं च धर्मश्च यशश्च विपुलं भवे

vahniśuddhāṃśukaṃ vahnirvāyuśca maṇinūpurān |

etasminnaṃtare śaṃbhurbrahmaṇā prerito muhuḥ

||55||

वह्निशुद्धांशुकं वह्निर्वायुश्च मणिनूपुरान् ।

एतस्मिन्नंतरे शंभुर्ब्रह्मणा प्रेरितो मुहुः

jagau śrīkṛṣṇasaṃgītaṃ sasollāsasamanvitam |

mūrcchāṃ prāpuḥ surāḥ sarve citraputtalikā yathā

||56||

जगौ श्रीकृष्णसंगीतं ससोल्लाससमन्वितम् ।

मूर्च्छां प्रापुः सुराः सर्वे चित्रपुत्तलिका यथा

kaṣṭena cetanāṃ prāpya dadṛśū rāsamaṃḍale |

sthalaṃ sarvaṃ jalākīrṇaṃ rādhākṛṣṇavihīnakam

||57||

कष्टेन चेतनां प्राप्य ददृशू रासमंडले ।

स्थलं सर्वं जलाकीर्णं राधाकृष्णविहीनकम्

atyuccai ruruduḥ sarve gopā gopyaḥ surā dvijāḥ |

dhyānena brahmā bubudhe sarvaṃ tīrthamabhīpsitam

||58||

अत्युच्चै रुरुदुः सर्वे गोपा गोप्यः सुरा द्विजाः ।

ध्यानेन ब्रह्मा बुबुधे सर्वं तीर्थमभीप्सितम्

gataśca rādhayā sārdhaṃ śrīkṛṣṇo dravatāmiti |

tato brahmādayaḥ sarve tuṣṭuvuḥ parameśvarāt

||59||

गतश्च राधया सार्धं श्रीकृष्णो द्रवतामिति ।

ततो ब्रह्मादयः सर्वे तुष्टुवुः परमेश्वरात्

svamūrtiṃ darśaya vibho vāṃchitaṃ varameva naḥ |

etasminnaṃtare tatra vāgbabhūvāśarīriṇī

||60||

स्वमूर्तिं दर्शय विभो वांछितं वरमेव नः ।

एतस्मिन्नंतरे तत्र वाग्बभूवाशरीरिणी

tāmeva śuśruvuḥ sarve suvyaktāṃ madhurānvitām |

sarvātmā'hamiyaṃ śaktirbhaktānugraha vigrahā

||61||

तामेव शुश्रुवुः सर्वे सुव्यक्तां मधुरान्विताम् ।

सर्वात्माऽहमियं शक्तिर्भक्तानुग्रह विग्रहा

mamāpyasyāśca dehena karttavyaṃ ca kimāvayoḥ |

manavo mānavāḥ sarve munayaścaiva vaiṣṇavāḥ

||62||

ममाप्यस्याश्च देहेन कर्त्तव्यं च किमावयोः ।

मनवो मानवाः सर्वे मुनयश्चैव वैष्णवाः

manmantrapūtā māṃ draṣṭumāgamiṣyaṃti matpadam |

mūrtiṃ draṣṭuṃ ca suvyaktāṃ yadīcchata sureśvarāḥ

||63||

मन्मन्त्रपूता मां द्रष्टुमागमिष्यंति मत्पदम् ।

मूर्तिं द्रष्टुं च सुव्यक्तां यदीच्छत सुरेश्वराः

karotu śaṃbhustatraivaṃ madīyaṃ vākyapālanam |

svayaṃ vidhātastvaṃ bahmannājñāṃ kuru jagadgurum

||64||

करोतु शंभुस्तत्रैवं मदीयं वाक्यपालनम् ।

स्वयं विधातस्त्वं बह्मन्नाज्ञां कुरु जगद्गुरुम्

kartuṃ śāstraviśeṣaṃ ca vedāṃgaṃ sumanoharam |

apūrvamantranikaraiḥ sarvābhīṣṭaphalapradaiḥ

||65||

कर्तुं शास्त्रविशेषं च वेदांगं सुमनोहरम् ।

अपूर्वमन्त्रनिकरैः सर्वाभीष्टफलप्रदैः

stotraiśca ca nikarairdhyānairyutaṃ pūjāvidhikramaiḥ |

manmantrakavacastotraṃ kṛtvā yatnena gopanam

||66||

स्तोत्रैश्च च निकरैर्ध्यानैर्युतं पूजाविधिक्रमैः ।

मन्मन्त्रकवचस्तोत्रं कृत्वा यत्नेन गोपनम्

bhavaṃti vimukhā yena janā māṃ tatkariṣyati |

sahasreṣu śateṣveko manmaṃtropāsako bhavet

||67||

भवंति विमुखा येन जना मां तत्करिष्यति ।

सहस्रेषु शतेष्वेको मन्मंत्रोपासको भवेत्

janā manmaṃtrapūtāśca gamiṣyaṃti ca matpadam |

anyathā na bhaviṣyaṃti sarve golokavāsinaḥ

||68||

जना मन्मंत्रपूताश्च गमिष्यंति च मत्पदम् ।

अन्यथा न भविष्यंति सर्वे गोलोकवासिनः

niṣphalaṃ bhavitā sarvaṃ brahmāṃḍaṃ caiva brahmaṇaḥ |

janāḥ paṃca prakārāśca yuktāḥ sraṣṭuṃ bhave bhave

||69||

निष्फलं भविता सर्वं ब्रह्मांडं चैव ब्रह्मणः ।

जनाः पंच प्रकाराश्च युक्ताः स्रष्टुं भवे भवे

pṛthivīvāsinaḥ kacitkecitsvarganivāsinaḥ |

idaṃ kartuṃ mahādevaḥ karoti devasaṃsadi

||70||

पृथिवीवासिनः कचित्केचित्स्वर्गनिवासिनः ।

इदं कर्तुं महादेवः करोति देवसंसदि

pratijñāṃ sudṛḍhāṃ sadya stato mūrtiṃ ca drakṣyati |

ityevamuktvā gagane virarāma sanātanaḥ

||71||

प्रतिज्ञां सुदृढां सद्य स्ततो मूर्तिं च द्रक्ष्यति ।

इत्येवमुक्त्वा गगने विरराम सनातनः

tacchutvā jagatāṃ dhātā tamuvāca śivaṃ mudā |

brahmaṇo vacanaṃ śrutvā jñāneśo jñāninaḥ varaḥ

||72||

तच्छुत्वा जगतां धाता तमुवाच शिवं मुदा ।

ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा ज्ञानेशो ज्ञानिनः वरः

gaṃgātoyaṃ kare kṛtvā svīkāraṃ ca cakāra saḥ |

saṃyuktaṃ viṣṇumāyāyā maṃtraughaiḥ śāstramuttamam

||73||

गंगातोयं करे कृत्वा स्वीकारं च चकार सः ।

संयुक्तं विष्णुमायाया मंत्रौघैः शास्त्रमुत्तमम्

vedasāraṃ kariṣyāmi pratijñāpālanāya ca |

gaṃgātoyamupaspṛśya mithyā yadi vadejjanaḥ

||74||

वेदसारं करिष्यामि प्रतिज्ञापालनाय च ।

गंगातोयमुपस्पृश्य मिथ्या यदि वदेज्जनः

sa yāti kālasūtraṃ ca yāvadvai brahmaṇo vayaḥ |

ityukte śaṃkare brahmangoloke surasaṃsadi

||75||

स याति कालसूत्रं च यावद्वै ब्रह्मणो वयः ।

इत्युक्ते शंकरे ब्रह्मन्गोलोके सुरसंसदि

āvirbabhūva śrīkṛṣṇo rādhayā sahitastataḥ |

taṃ sudṛṣṭvā ca saṃhṛṣṭāstuṣṭuvuḥ puruṣottamam

||76||

आविर्बभूव श्रीकृष्णो राधया सहितस्ततः ।

तं सुदृष्ट्वा च संहृष्टास्तुष्टुवुः पुरुषोत्तमम्

paramānandapūrṇāśca cakruśca punarutsavam |

kālena śaṃbhurbhagavānmuktidīpaṃ cakāra saḥ

||77||

परमानन्दपूर्णाश्च चक्रुश्च पुनरुत्सवम् ।

कालेन शंभुर्भगवान्मुक्तिदीपं चकार सः

ityevaṃ kathitaṃ sarvaṃ sugopyaṃ ca sudurlabham |

sa eva dravarūpā sā gaṃgā golokasaṃbhavā

||78||

इत्येवं कथितं सर्वं सुगोप्यं च सुदुर्लभम् ।

स एव द्रवरूपा सा गंगा गोलोकसंभवा

rādhākṛṣṇāṃgasaṃbhūtā bhuktimuktiphalapradā |

sthāne sthāne sthāpitā sā kṛṣṇena ca parātmanā

||79||

राधाकृष्णांगसंभूता भुक्तिमुक्तिफलप्रदा ।

स्थाने स्थाने स्थापिता सा कृष्णेन च परात्मना

kṛṣṇasvarūpā paramā sarvabrahmāṃḍapūjitā

||80||

कृष्णस्वरूपा परमा सर्वब्रह्मांडपूजिता

iti śrīdevībhāgavate mahāpurāṇe navamaskandhe dvādaśo'dhyāyaḥ || 12 ||