ṣaṣṭhyupākhyānavarṇanam
nārada uvāca
anekānāṃ ca devīnāṃ śrutamākhyānamuttamam |
anyāsāṃ caritaṃ brahman vada vedavidāṃvara
||1||अनेकानां च देवीनां श्रुतमाख्यानमुत्तमम् ।
अन्यासां चरितं ब्रह्मन् वद वेदविदांवर
śrīnārāyaṇa uvāca
sarvāsāṃ caritaṃ vipra vedeṣu ca pṛthakpṛthak |
pūrvoktānāṃ ca devīnāṃ kāsāṃ śrotumihecchasi
||2||सर्वासां चरितं विप्र वेदेषु च पृथक्पृथक् ।
पूर्वोक्तानां च देवीनां कासां श्रोतुमिहेच्छसि
nārada uvāca
ṣaṣṭhī maṅgalacaṇḍī ca manasā prakṛteḥ kalā |
utpattimāsāṃ caritaṃ śrotumicchāmi tattvataḥ
||3||षष्ठी मङ्गलचण्डी च मनसा प्रकृतेः कला ।
उत्पत्तिमासां चरितं श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः
śrīnārāyaṇa uvāca
ṣaṣṭhāṃśā prakṛteryā ca sā ca ṣaṣṭhī prakīrtitā |
bālakānāmadhiṣṭhātrī viṣṇumāyā ca bāladā
||4||षष्ठांशा प्रकृतेर्या च सा च षष्ठी प्रकीर्तिता ।
बालकानामधिष्ठात्री विष्णुमाया च बालदा
mātṛkāsu ca vikhyātā devasenābhidhā ca yā |
prāṇādhikapriyā sādhvī skandabhāryā ca suvratā
||5||मातृकासु च विख्याता देवसेनाभिधा च या ।
प्राणाधिकप्रिया साध्वी स्कन्दभार्या च सुव्रता
āyuḥpradā ca bālānāṃ dhātrī rakṣaṇakāriṇī |
satataṃ śiśupārśvasthā yogena siddhiyoginī
||6||आयुःप्रदा च बालानां धात्री रक्षणकारिणी ।
सततं शिशुपार्श्वस्था योगेन सिद्धियोगिनी
tasyāḥ pūjāvidhiṃ brahmanitihāsamidaṃ śṛṇu |
yacchrutaṃ dharmavakyeṇa sukhadaṃ putradaṃ param
||7||तस्याः पूजाविधिं ब्रह्मनितिहासमिदं शृणु ।
यच्छ्रुतं धर्मवक्येण सुखदं पुत्रदं परम्
rājā priyavrataścāsītsvāyambhuvamanoḥ sutaḥ |
yogīndro nodvahadbhāryāṃ tapasyāsu rataḥ sadā
||8||राजा प्रियव्रतश्चासीत्स्वायम्भुवमनोः सुतः ।
योगीन्द्रो नोद्वहद्भार्यां तपस्यासु रतः सदा
brahmājñayā ca yatnena kṛtadāro babhūva ha |
suciraṃ kṛtadāraśca na lebhe tanayaṃ mune
||9||ब्रह्माज्ञया च यत्नेन कृतदारो बभूव ह ।
सुचिरं कृतदारश्च न लेभे तनयं मुने
putreṣṭiyajñaṃ taṃ cāpi kārayāmāsa kaśyapaḥ |
mālinyaṃ tasya kāntāyai muniryajñacaruṃ dadau
||10||पुत्रेष्टियज्ञं तं चापि कारयामास कश्यपः ।
मालिन्यं तस्य कान्तायै मुनिर्यज्ञचरुं ददौ
bhuktvā ca taṃ caruṃ tasyāḥ sadyo garbho babhūva ha |
dadhāra taṃ ca sā devī daivaṃ dvādaśavatsaram
||11||भुक्त्वा च तं चरुं तस्याः सद्यो गर्भो बभूव ह ।
दधार तं च सा देवी दैवं द्वादशवत्सरम्
tataḥ suṣāva sā brahman kumāraṃ kanakaprabham |
sarvāvayavasampannaṃ mṛtamuttāralocanam
||12||ततः सुषाव सा ब्रह्मन् कुमारं कनकप्रभम् ।
सर्वावयवसम्पन्नं मृतमुत्तारलोचनम्
taṃ dṛṣṭvā ruruduḥ sarvā nāryaśca bāndhavastriyaḥ |
mūrcchāmavāpa tanmātā putraśokena bhūyasā
||13||तं दृष्ट्वा रुरुदुः सर्वा नार्यश्च बान्धवस्त्रियः ।
मूर्च्छामवाप तन्माता पुत्रशोकेन भूयसा
śmaśānaṃ ca yayau rājā gṛhītvā bālakaṃ mune |
ruroda tatra kāntāre putraṃ kṛtvā svavakṣasi
||14||श्मशानं च ययौ राजा गृहीत्वा बालकं मुने ।
रुरोद तत्र कान्तारे पुत्रं कृत्वा स्ववक्षसि
notsṛjad bālakaṃ rājā prāṇāṃstyaktuṃ samudyataḥ |
jñānayogaṃ visasmāra putraśokātsudāruṇāt
||15||नोत्सृजद् बालकं राजा प्राणांस्त्यक्तुं समुद्यतः ।
ज्ञानयोगं विसस्मार पुत्रशोकात्सुदारुणात्
etasminnantare tatra vimānaṃ ca dadarśa saḥ |
śuddhasphaṭikasaṃkāśaṃ maṇirājavinirmitam
||16||एतस्मिन्नन्तरे तत्र विमानं च ददर्श सः ।
शुद्धस्फटिकसंकाशं मणिराजविनिर्मितम्
tejasā jvalitaṃ śaśvacchobhitaṃ kṣaumavāsasā |
nānācitravicitrāḍhyaṃ puṣpamālāvirājitam
||17||तेजसा ज्वलितं शश्वच्छोभितं क्षौमवाससा ।
नानाचित्रविचित्राढ्यं पुष्पमालाविराजितम्
dadarśa tatra devīṃ ca kamanīyāṃ manoharām |
śvetacampakavarṇābhāṃ śaśvatsusthirayauvanām
||18||ददर्श तत्र देवीं च कमनीयां मनोहराम् ।
श्वेतचम्पकवर्णाभां शश्वत्सुस्थिरयौवनाम्
īṣaddhāsyaprasannāsyāṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitām |
kṛpāmayīṃ yogasiddhāṃ bhaktānugrahakātarām
||19||ईषद्धास्यप्रसन्नास्यां रत्नभूषणभूषिताम् ।
कृपामयीं योगसिद्धां भक्तानुग्रहकातराम्
dṛṣṭvā tāṃ purato rājā tuṣṭāva paramādarāt |
cakāra pūjanaṃ tasyā vihāya bālakaṃ bhuvi
||20||दृष्ट्वा तां पुरतो राजा तुष्टाव परमादरात् ।
चकार पूजनं तस्या विहाय बालकं भुवि
papraccha rājā tāṃ tuṣṭāṃ grīṣmasūryasamaprabhām |
tejasā jvalitāṃ śāntāṃ kāntāṃ skandasya nārada
||21||पप्रच्छ राजा तां तुष्टां ग्रीष्मसूर्यसमप्रभाम् ।
तेजसा ज्वलितां शान्तां कान्तां स्कन्दस्य नारद
rājovāca
kā tvaṃ suśobhane kānte kasya kāntāsi suvrate |
kasya kanyā varārohe dhanyā mānyā ca yoṣitām
||22||का त्वं सुशोभने कान्ते कस्य कान्तासि सुव्रते ।
कस्य कन्या वरारोहे धन्या मान्या च योषिताम्
nṛpendrasya vacaḥ śrutvā jaganmaṅgalacaṇḍikā |
uvāca devasenā sā devānāṃ raṇakāriṇī
||23||नृपेन्द्रस्य वचः श्रुत्वा जगन्मङ्गलचण्डिका ।
उवाच देवसेना सा देवानां रणकारिणी
devānāṃ daityagrastānāṃ purā senā babhūva sā |
jayaṃ dadau sā tebhyaśca devasenā ca tena sā
||24||देवानां दैत्यग्रस्तानां पुरा सेना बभूव सा ।
जयं ददौ सा तेभ्यश्च देवसेना च तेन सा
śrīdevasenovāca
brahmaṇo mānasī kanyā devasenāhamīśvarī |
sṛṣṭvā tāṃ manasā dhātā dadau skandāya bhūmipa
||25||ब्रह्मणो मानसी कन्या देवसेनाहमीश्वरी ।
सृष्ट्वा तां मनसा धाता ददौ स्कन्दाय भूमिप
mātṛkāsu ca vikhyātā skandabhāryā ca suvratā |
viśve ṣaṣṭhīti vikhyātā ṣaṣṭhāṃśā prakṛteḥ parā
||26||मातृकासु च विख्याता स्कन्दभार्या च सुव्रता ।
विश्वे षष्ठीति विख्याता षष्ठांशा प्रकृतेः परा
aputrāya putradāhaṃ priyādātrī priyāya ca |
dhanadāhaṃ daridrebhyaḥ karmibhyaśca svakarmadā
||27||अपुत्राय पुत्रदाहं प्रियादात्री प्रियाय च ।
धनदाहं दरिद्रेभ्यः कर्मिभ्यश्च स्वकर्मदा
sukhaṃ duḥkhaṃ bhayaṃ śoko harṣo maṅgalameva ca |
sampattiśca vipattiśca sarvaṃ bhavati karmaṇā
||28||सुखं दुःखं भयं शोको हर्षो मङ्गलमेव च ।
सम्पत्तिश्च विपत्तिश्च सर्वं भवति कर्मणा
karmaṇā bahuputraśca vaṃśahīnaḥ svakarmaṇā |
karmaṇā mṛtaputraśca karmaṇā cirajīvanaḥ
||29||कर्मणा बहुपुत्रश्च वंशहीनः स्वकर्मणा ।
कर्मणा मृतपुत्रश्च कर्मणा चिरजीवनः
karmaṇā guṇavāṃścaiva karmaṇā cāṅgahīnakaḥ |
karmaṇā bahubhāryaśca bhāryāhīnaśca karmaṇā
||30||कर्मणा गुणवांश्चैव कर्मणा चाङ्गहीनकः ।
कर्मणा बहुभार्यश्च भार्याहीनश्च कर्मणा
karmaṇā rūpavāndharmī rogī śaśvatsvakarmaṇā |
karmaṇā ca bhavedvyādhiḥ karmaṇā''rogyameva ca
||31||कर्मणा रूपवान्धर्मी रोगी शश्वत्स्वकर्मणा ।
कर्मणा च भवेद्व्याधिः कर्मणाऽऽरोग्यमेव च
tasmātkarma paraṃ rājan sarvebhyaśca śrutau śrutam |
ityevamuktvā sā devī gṛhītvā bālakaṃ mune
||32||तस्मात्कर्म परं राजन् सर्वेभ्यश्च श्रुतौ श्रुतम् ।
इत्येवमुक्त्वा सा देवी गृहीत्वा बालकं मुने
mahājñānena sā devī jīvayāmāsa līlayā |
rājā dadarśa taṃ bālaṃ sasmitaṃ kanakaprabham
||33||महाज्ञानेन सा देवी जीवयामास लीलया ।
राजा ददर्श तं बालं सस्मितं कनकप्रभम्
devasenā ca paśyantaṃ nṛpamāpṛcchya sā tadā |
gṛhītvā bālakaṃ devī gaganaṃ gantumudyatā
||34||देवसेना च पश्यन्तं नृपमापृच्छ्य सा तदा ।
गृहीत्वा बालकं देवी गगनं गन्तुमुद्यता
punastuṣṭāva tāṃ rājā śuṣkakaṇṭhoṣṭhatālukaḥ |
nṛpastotreṇa sā devī parituṣṭā babhūva ha
||35||पुनस्तुष्टाव तां राजा शुष्ककण्ठोष्ठतालुकः ।
नृपस्तोत्रेण सा देवी परितुष्टा बभूव ह
uvāca taṃ nṛpaṃ brahman vedoktaṃ karmanirmitam |
devyuvāca |
triṣu lokeṣu tvaṃ rājā svāyambhuvamanoḥ sutaḥ
||36||उवाच तं नृपं ब्रह्मन् वेदोक्तं कर्मनिर्मितम् ।
देव्युवाच ।
त्रिषु लोकेषु त्वं राजा स्वायम्भुवमनोः सुतः
mama pūjāṃ ca sarvatra kārayitvā svayaṃ kuru |
tadā dāsyāmi putraṃ te kulapadmaṃ manoharam
||37||मम पूजां च सर्वत्र कारयित्वा स्वयं कुरु ।
तदा दास्यामि पुत्रं ते कुलपद्मं मनोहरम्
suvrataṃ nāma vikhyātaṃ guṇavantaṃ supaṇḍitam |
jātismaraṃ ca yogīndraṃ nārāyaṇakalātmakam
||38||सुव्रतं नाम विख्यातं गुणवन्तं सुपण्डितम् ।
जातिस्मरं च योगीन्द्रं नारायणकलात्मकम्
śatakratukaraṃ śreṣṭhaṃ kṣatriyāṇāṃ ca vanditam |
mattamātaṅgalakṣāṇāṃ dhṛtavantaṃ balaṃ śubham
||39||शतक्रतुकरं श्रेष्ठं क्षत्रियाणां च वन्दितम् ।
मत्तमातङ्गलक्षाणां धृतवन्तं बलं शुभम्
dhaninaṃ guṇinaṃ śuddhaṃ viduṣāṃ priyameva ca |
yogināṃ jñānināṃ caiva siddhirūpaṃ tapasvinām
||40||धनिनं गुणिनं शुद्धं विदुषां प्रियमेव च ।
योगिनां ज्ञानिनां चैव सिद्धिरूपं तपस्विनाम्
yaśasvinaṃ ca lokeṣu dātāraṃ sarvasampadām |
ityevamuktvā sā devī tasmai tadbālakaṃ dadau
||41||यशस्विनं च लोकेषु दातारं सर्वसम्पदाम् ।
इत्येवमुक्त्वा सा देवी तस्मै तद्बालकं ददौ
rājā cakāra svīkāraṃ pūjārthaṃ ca priyavrataḥ |
jagāma devī svargaṃ ca dattvā tasmai śubhaṃ varam
||42||राजा चकार स्वीकारं पूजार्थं च प्रियव्रतः ।
जगाम देवी स्वर्गं च दत्त्वा तस्मै शुभं वरम्
ājagāma sahāmātyaḥ svagṛhaṃ hṛṣṭamānasaḥ |
āgatya kathayāmāsa vṛttāntaṃ putrahetukam
||43||आजगाम सहामात्यः स्वगृहं हृष्टमानसः ।
आगत्य कथयामास वृत्तान्तं पुत्रहेतुकम्
śrutvā babhūvuḥ santuṣṭā narā nāryaśca nārada |
maṅgalaṃ kārayāmāsa sarvatra putrahetukam
||44||श्रुत्वा बभूवुः सन्तुष्टा नरा नार्यश्च नारद ।
मङ्गलं कारयामास सर्वत्र पुत्रहेतुकम्
devīṃ ca pūjayāmāsa brāhmaṇebhyo dhanaṃ dadau |
rājā ca pratimāseṣu śuklaṣaṣṭhyāṃ mahotsavam
||45||देवीं च पूजयामास ब्राह्मणेभ्यो धनं ददौ ।
राजा च प्रतिमासेषु शुक्लषष्ठ्यां महोत्सवम्
ṣaṣṭyā devyāśca yatnena kārayāmāsa sarvataḥ |
bālānāṃ sūtikāgāre ṣaṣṭhāhe yatnapūrvakam
||46||षष्ट्या देव्याश्च यत्नेन कारयामास सर्वतः ।
बालानां सूतिकागारे षष्ठाहे यत्नपूर्वकम्
tatpūjāṃ kārayāmāsa caikaviṃśativāsare |
bālānāṃ śubhakārye ca śubhānnaprāśane tathā
||47||तत्पूजां कारयामास चैकविंशतिवासरे ।
बालानां शुभकार्ये च शुभान्नप्राशने तथा
sarvatra vardhayāmāsa svayameva cakāra ha |
dhyānaṃ pūjāvidhānaṃ ca stotraṃ matto niśāmaya
||48||सर्वत्र वर्धयामास स्वयमेव चकार ह ।
ध्यानं पूजाविधानं च स्तोत्रं मत्तो निशामय
yacchrutaṃ dharmavaktreṇa kauthumoktaṃ ca suvrata |
śālagrāme ghaṭe vātha vaṭamūle'thavā mune
||49||यच्छ्रुतं धर्मवक्त्रेण कौथुमोक्तं च सुव्रत ।
शालग्रामे घटे वाथ वटमूलेऽथवा मुने
bhittyāṃ puttalikāṃ kṛtvā pūjayedvā vicakṣaṇaḥ |
ṣaṣṭhāṃśāṃ prakṛteḥ śuddhāṃ pratiṣṭhāpya ca suprabhām
||50||भित्त्यां पुत्तलिकां कृत्वा पूजयेद्वा विचक्षणः ।
षष्ठांशां प्रकृतेः शुद्धां प्रतिष्ठाप्य च सुप्रभाम्
suputradāṃ ca śubhadā dayārūpāṃ jagatprasūm |
śvetacampakavarṇābhāṃ ratnabhūṣaṇabhūṣitām
||51||सुपुत्रदां च शुभदा दयारूपां जगत्प्रसूम् ।
श्वेतचम्पकवर्णाभां रत्नभूषणभूषिताम्
pavitrarūpāṃ paramāṃ devasenāṃ parāṃ bhaje |
iti dhyātvā svaśirasi puṣpaṃ dattvā vicakṣaṇaḥ
||52||पवित्ररूपां परमां देवसेनां परां भजे ।
इति ध्यात्वा स्वशिरसि पुष्पं दत्त्वा विचक्षणः
punardhyātvā ca mūlena pūjayetsuvratāṃ satīm |
pādyārghyācamanīyaiśca gandhapuṣpapradīpakaiḥ
||53||पुनर्ध्यात्वा च मूलेन पूजयेत्सुव्रतां सतीम् ।
पाद्यार्घ्याचमनीयैश्च गन्धपुष्पप्रदीपकैः
naivedyairvividhaiścāpi phalena śobhanena ca |
oṃ hrīṃ ṣaṣṭhīdevyai svāheti vidhipūrvakam
||54||नैवेद्यैर्विविधैश्चापि फलेन शोभनेन च ।
ॐ ह्रीं षष्ठीदेव्यै स्वाहेति विधिपूर्वकम्
aṣṭākṣaraṃ mahāmantraṃ yathāśakti japennaraḥ |
tataḥ stutvā ca praṇamedbhaktiyuktaḥ samāhitaḥ
||55||अष्टाक्षरं महामन्त्रं यथाशक्ति जपेन्नरः ।
ततः स्तुत्वा च प्रणमेद्भक्तियुक्तः समाहितः
stotraṃ ca sāmavedoktaṃ varaṃ putraphalapradam |
aṣṭākṣaraṃ mahāmantraṃ lakṣadhā yo japettataḥ
||56||स्तोत्रं च सामवेदोक्तं वरं पुत्रफलप्रदम् ।
अष्टाक्षरं महामन्त्रं लक्षधा यो जपेत्ततः
suputraṃ sa labhennūnamityāha kamalodbhavaḥ |
stotraṃ śṛṇu muniśreṣṭha sarvakāmaśubhāvaham
||57||सुपुत्रं स लभेन्नूनमित्याह कमलोद्भवः ।
स्तोत्रं शृणु मुनिश्रेष्ठ सर्वकामशुभावहम्
vāñchāpradaṃ ca sarveṣāṃ gūḍhaṃ vedeṣu nārada |
namo devyai mahādevyai siddhyai śāntyai namo namaḥ
||58||वाञ्छाप्रदं च सर्वेषां गूढं वेदेषु नारद ।
नमो देव्यै महादेव्यै सिद्ध्यै शान्त्यै नमो नमः
śubhāyai devasenāyai ṣaṣṭhyai devyai namo namaḥ |
varadāyai putradāyai dhanadāyai namo namaḥ
||59||शुभायै देवसेनायै षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः ।
वरदायै पुत्रदायै धनदायै नमो नमः
sukhadāyai mokṣadāyai ṣaṣṭhyai devyai namo namaḥ |
sṛṣṭyai ṣaṣṭhāṃśarūpāyai siddhāyai ca namo namaḥ
||60||सुखदायै मोक्षदायै षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः ।
सृष्ट्यै षष्ठांशरूपायै सिद्धायै च नमो नमः
māyāyai siddhayoginyai ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ |
sārāyai śāradāyai ca parādevyai namo namaḥ
||61||मायायै सिद्धयोगिन्यै षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।
सारायै शारदायै च परादेव्यै नमो नमः
bālādhiṣṭhātṛdevyai ca ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ |
kalyāṇadāyai kalyāṇyai phaladāyai ca karmaṇām
||62||बालाधिष्ठातृदेव्यै च षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।
कल्याणदायै कल्याण्यै फलदायै च कर्मणाम्
pratyakṣāyai svabhaktānāṃ ṣaṣṭhyai devyai namo namaḥ |
pūjyāyai skandakāntāyai sarveṣāṃ sarvakarmasu
||63||प्रत्यक्षायै स्वभक्तानां षष्ठ्यै देव्यै नमो नमः ।
पूज्यायै स्कन्दकान्तायै सर्वेषां सर्वकर्मसु
devarakṣaṇakāriṇyai ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ |
śuddhasattvasvarūpāyai vanditāyai nṛṇāṃ sadā
||64||देवरक्षणकारिण्यै षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।
शुद्धसत्त्वस्वरूपायै वन्दितायै नृणां सदा
hiṃsākrodhavarjitāyai ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ |
dhanaṃ dehi priyāṃ dehi putraṃ dehi sureśvari
||65||हिंसाक्रोधवर्जितायै षष्ठीदेव्यै नमो नमः ।
धनं देहि प्रियां देहि पुत्रं देहि सुरेश्वरि
mānaṃ dehi jayaṃ dehi dviṣo jahi maheśvari |
dharmaṃ dehi yaśo dehi ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ
||66||मानं देहि जयं देहि द्विषो जहि महेश्वरि ।
धर्मं देहि यशो देहि षष्ठीदेव्यै नमो नमः
dehi bhūmiṃ prajāṃ dehi vidyāṃ dehi supūjite |
kalyāṇaṃ ca jayaṃ dehi ṣaṣṭhīdevyai namo namaḥ
||67||देहि भूमिं प्रजां देहि विद्यां देहि सुपूजिते ।
कल्याणं च जयं देहि षष्ठीदेव्यै नमो नमः
iti devīṃ ca saṃstūya lebhe putraṃ priyavrataḥ |
yaśasvinaṃ ca rājendraḥ ṣaṣṭhīdevyāḥ prasādataḥ
||68||इति देवीं च संस्तूय लेभे पुत्रं प्रियव्रतः ।
यशस्विनं च राजेन्द्रः षष्ठीदेव्याः प्रसादतः
ṣaṣṭhīstotramidaṃ brahman yaḥ śṛṇoti tu vatsaram |
aputro labhate putraṃ varaṃ sucirajīvinam
||69||षष्ठीस्तोत्रमिदं ब्रह्मन् यः शृणोति तु वत्सरम् ।
अपुत्रो लभते पुत्रं वरं सुचिरजीविनम्
varṣamekaṃ ca yo bhaktyā sampūjyedaṃ śṛṇoti ca |
sarvapāpādvinirmukto mahāvandhyā prasūyate
||70||वर्षमेकं च यो भक्त्या सम्पूज्येदं शृणोति च ।
सर्वपापाद्विनिर्मुक्तो महावन्ध्या प्रसूयते
vīraṃ putraṃ ca guṇinaṃ vidyāvantaṃ yaśasvinam |
sucirāyuṣyavantaṃ ca sūte devīprasādataḥ
||71||वीरं पुत्रं च गुणिनं विद्यावन्तं यशस्विनम् ।
सुचिरायुष्यवन्तं च सूते देवीप्रसादतः
kākavandhyā ca yā nārī mṛtavatsā ca yā bhavet |
varṣaṃ śrutvā labhetputraṃ ṣaṣṭhīdevīprasādataḥ
||72||काकवन्ध्या च या नारी मृतवत्सा च या भवेत् ।
वर्षं श्रुत्वा लभेत्पुत्रं षष्ठीदेवीप्रसादतः
rogayukte ca bāle ca pitā mātā śṛṇoti cet |
māsena mucyate bālaḥ ṣaṣṭhīdevīprasādataḥ
||73||रोगयुक्ते च बाले च पिता माता शृणोति चेत् ।
मासेन मुच्यते बालः षष्ठीदेवीप्रसादतः
iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ navamaskandhe nārāyaṇanāradasaṃvāde ṣaṣṭhyupākhyānavarṇanaṃ nāma ṣaṭcatvāriṃśo'dhyāyaḥ || 46 ||