मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Devībhāgavatapurāṇam — Navamaskandhaḥ, adhyāya 36

3
Navamaskandhaḥ · 36

devapūjanāt sarvāriṣṭanivṛttivarṇanam

sāvitryuvāca

dharmarāja mahābhāga vedavedāṅgapāraga |

nānāpurāṇetihāse yatsāraṃ tatpradarśaya

||1||

धर्मराज महाभाग वेदवेदाङ्गपारग ।

नानापुराणेतिहासे यत्सारं तत्प्रदर्शय

sarveṣu sārabhūtaṃ yatsarveṣṭaṃ sarvasammatam |

karmacchedabījarūpaṃ praśastaṃ sukhadaṃ nṛṇām

||2||

सर्वेषु सारभूतं यत्सर्वेष्टं सर्वसम्मतम् ।

कर्मच्छेदबीजरूपं प्रशस्तं सुखदं नृणाम्

sarvapradaṃ ca sarveṣāṃ sarvamaṅgalakāraṇam |

bhayaṃ duḥkhaṃ na paśyanti yena vai sarvamānavāḥ

||3||

सर्वप्रदं च सर्वेषां सर्वमङ्गलकारणम् ।

भयं दुःखं न पश्यन्ति येन वै सर्वमानवाः

kuṇḍāni te na paśyanti teṣu naiva patanti ca |

na bhavedyena janmādi tatkarma vada sāmpratam

||4||

कुण्डानि ते न पश्यन्ति तेषु नैव पतन्ति च ।

न भवेद्येन जन्मादि तत्कर्म वद साम्प्रतम्

kimākārāṇi kuṇḍāni tāni vā nirmitāni ca |

ke ca kenaiva rūpeṇa tatra tiṣṭhanti pāpinaḥ

||5||

किमाकाराणि कुण्डानि तानि वा निर्मितानि च ।

के च केनैव रूपेण तत्र तिष्ठन्ति पापिनः

svadehe bhasmasādbhūte yāti lokāntaraṃ naraḥ |

kena dehena vā bhogaṃ karoti ca śubhāśubham

||6||

स्वदेहे भस्मसाद्भूते याति लोकान्तरं नरः ।

केन देहेन वा भोगं करोति च शुभाशुभम्

suciraṃ kleśabhogena kathaṃ deho na naśyati |

deho vā kiṃvidho brahmaṃstanme vyākhyātumarhasi

||7||

सुचिरं क्लेशभोगेन कथं देहो न नश्यति ।

देहो वा किंविधो ब्रह्मंस्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि

śrīnārāyaṇa uvāca

sāvitrīvacanaṃ śrutvā dharmarājo hariṃ smaran |

kathāṃ kathitumārebhe karmabandhanikṛntanīm

||8||

सावित्रीवचनं श्रुत्वा धर्मराजो हरिं स्मरन् ।

कथां कथितुमारेभे कर्मबन्धनिकृन्तनीम्

dharmarāja uvāca

vatse caturṣu vedeṣu dharmeṣu saṃhitāsu ca |

purāṇeṣvitihāseṣu pāñcarātrādikeṣu ca

||9||

वत्से चतुर्षु वेदेषु धर्मेषु संहितासु च ।

पुराणेष्वितिहासेषु पाञ्चरात्रादिकेषु च

anyeṣu dharmaśāstreṣu vedāṅgeṣu ca suvrate |

sarveṣṭaṃ sārabhūtaṃ ca pañcadevānusevanam

||10||

अन्येषु धर्मशास्त्रेषु वेदाङ्गेषु च सुव्रते ।

सर्वेष्टं सारभूतं च पञ्चदेवानुसेवनम्

janmamṛtyujarāvyādhiśokasantāpanāśanam |

sarvamaṅgalarūpaṃ ca paramānandakāraṇam

||11||

जन्ममृत्युजराव्याधिशोकसन्तापनाशनम् ।

सर्वमङ्गलरूपं च परमानन्दकारणम्

kāraṇaṃ sarvasiddhīnāṃ narakārṇavatāraṇam |

bhaktivṛkṣāṅkurakaraṃ karmavṛkṣanikṛntanam

||12||

कारणं सर्वसिद्धीनां नरकार्णवतारणम् ।

भक्तिवृक्षाङ्कुरकरं कर्मवृक्षनिकृन्तनम्

vimokṣasopānamidamavināśapadaṃ smṛtam |

sālokyasārṣṭisārūpyasāmīpyādipradaṃ śubham

||13||

विमोक्षसोपानमिदमविनाशपदं स्मृतम् ।

सालोक्यसार्ष्टिसारूप्यसामीप्यादिप्रदं शुभम्

kuṇḍāni yamadūtaiśca rakṣitāni sadā śubhe |

na hi paśyanti svapne ca pañcadevārcakā narāḥ

||14||

कुण्डानि यमदूतैश्च रक्षितानि सदा शुभे ।

न हि पश्यन्ति स्वप्ने च पञ्चदेवार्चका नराः

devībhaktivihīnā ye te paśyanti mamālayam |

yānti ye haritīrthaṃ vā śrayanti harivāsaram

||15||

देवीभक्तिविहीना ये ते पश्यन्ति ममालयम् ।

यान्ति ये हरितीर्थं वा श्रयन्ति हरिवासरम्

praṇamanti hariṃ nityaṃ haryarcāṃ kalpayanti ca |

na yānti te'pi ghorāṃ ca mama saṃyaminīṃ purīm

||16||

प्रणमन्ति हरिं नित्यं हर्यर्चां कल्पयन्ति च ।

न यान्ति तेऽपि घोरां च मम संयमिनीं पुरीम्

trisandhipūtā viprāśca śuddhācārasamanvitāḥ |

nivṛttiṃ naiva lapsyanti devīsevāṃ vinā narāḥ

||17||

त्रिसन्धिपूता विप्राश्च शुद्धाचारसमन्विताः ।

निवृत्तिं नैव लप्स्यन्ति देवीसेवां विना नराः

svadharmaniratācārāḥ svadharmaniratāstathā |

gacchanto mṛtyulokaṃ ca durdṛśā mama kiṅkarāḥ

||18||

स्वधर्मनिरताचाराः स्वधर्मनिरतास्तथा ।

गच्छन्तो मृत्युलोकं च दुर्दृशा मम किङ्कराः

bhītāḥ śivopāsakebhyo vainateyādivoragāḥ |

svadūtaṃ pāśahastaṃ ca gacchantaṃ vārayāmyaham

||19||

भीताः शिवोपासकेभ्यो वैनतेयादिवोरगाः ।

स्वदूतं पाशहस्तं च गच्छन्तं वारयाम्यहम्

yāsyanti te ca sarvatra haridāsāśramaṃ vinā |

kṛṣṇamantropāsakācca vainateyādivoragāḥ

||20||

यास्यन्ति ते च सर्वत्र हरिदासाश्रमं विना ।

कृष्णमन्त्रोपासकाच्च वैनतेयादिवोरगाः

devīmantropāsakānāṃ nāmnāñcaiva nikṛntanam |

karoti nakhalekhanyā citraguptaśca bhītavat

||21||

देवीमन्त्रोपासकानां नाम्नाञ्चैव निकृन्तनम् ।

करोति नखलेखन्या चित्रगुप्तश्च भीतवत्

madhuparkādikaṃ teṣāṃ kurute ca punaḥ punaḥ |

vilaṅghya brahmalokaṃ ca lokaṃ gacchanti te sati

||22||

मधुपर्कादिकं तेषां कुरुते च पुनः पुनः ।

विलङ्घ्य ब्रह्मलोकं च लोकं गच्छन्ति ते सति

duritāni ca naśyanti yeṣāṃ saṃsparśamātrataḥ |

te mahābhāgyavanto hi sahasrakulapāvanāḥ

||23||

दुरितानि च नश्यन्ति येषां संस्पर्शमात्रतः ।

ते महाभाग्यवन्तो हि सहस्रकुलपावनाः

yathā ca prajvaladvahnau śuṣkāni ca tṛṇāni ca |

prāpnoti mohaḥ sammohaṃ tāṃśca dṛṣṭvā ca bhītavat

||24||

यथा च प्रज्वलद्वह्नौ शुष्कानि च तृणानि च ।

प्राप्नोति मोहः सम्मोहं तांश्च दृष्ट्वा च भीतवत्

kāmaśca kāminaṃ yāti lobhakrodhau tataḥ sati |

mṛtyuḥ pralīyate rogo jarā śoko bhayaṃ tathā

||25||

कामश्च कामिनं याति लोभक्रोधौ ततः सति ।

मृत्युः प्रलीयते रोगो जरा शोको भयं तथा

kālaḥ śubhāśubhaṃ karma harṣo bhogastathaiva ca |

ye ye na yānti tāṃ pīḍāṃ kathitāste mayā sati

||26||

कालः शुभाशुभं कर्म हर्षो भोगस्तथैव च ।

ये ये न यान्ति तां पीडां कथितास्ते मया सति

śṛṇu dehavivaraṇaṃ kathayāmi yathāgamam |

pṛthivī vāyurākāśastejastoyamiti sphuṭam

||27||

शृणु देहविवरणं कथयामि यथागमम् ।

पृथिवी वायुराकाशस्तेजस्तोयमिति स्फुटम्

dehināṃ dehabījaṃ ca sraṣṭṛsṛṣṭividhau param |

pṛthivyādipañjabhūtairyo deho nirmito bhavet

||28||

देहिनां देहबीजं च स्रष्टृसृष्टिविधौ परम् ।

पृथिव्यादिपञ्जभूतैर्यो देहो निर्मितो भवेत्

sa kṛtrimo naśvaraśca bhasmasācca bhavediha |

baddho'ṅguṣṭhapramāṇaśca yo jīvaḥ puruṣaḥ kṛtaḥ

||29||

स कृत्रिमो नश्वरश्च भस्मसाच्च भवेदिह ।

बद्धोऽङ्गुष्ठप्रमाणश्च यो जीवः पुरुषः कृतः

bibharti sūkṣmaṃ dehaṃ taṃ tadrūpaṃ bhogahetave |

sa deho na bhavedbhasma jvaladagnau mamālaye

||30||

बिभर्ति सूक्ष्मं देहं तं तद्रूपं भोगहेतवे ।

स देहो न भवेद्भस्म ज्वलदग्नौ ममालये

jalena naṣṭo dehī vā prahāre suciraṃ kṛte |

na śastreṇa na vāstreṇa sutīkṣṇakaṇṭake tathā

||31||

जलेन नष्टो देही वा प्रहारे सुचिरं कृते ।

न शस्त्रेण न वास्त्रेण सुतीक्ष्णकण्टके तथा

taptadrave taptalohe taptapāṣāṇa eva ca |

prataptapratimāśleṣe yatpūrvapatane'pi ca

||32||

तप्तद्रवे तप्तलोहे तप्तपाषाण एव च ।

प्रतप्तप्रतिमाश्लेषे यत्पूर्वपतनेऽपि च

na dagdho na ca bhagnaḥ sa bhuṅkte santāpameva ca |

kathito dehavṛttāntaḥ kāraṇaṃ ca yathāgamam |

kuṇḍānāṃ lakṣaṇaṃ sarvaṃ bodhāya kathayāmi te

||33||

न दग्धो न च भग्नः स भुङ्क्ते सन्तापमेव च ।

कथितो देहवृत्तान्तः कारणं च यथागमम् ।

कुण्डानां लक्षणं सर्वं बोधाय कथयामि ते

iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ navamaskandhe nārāyaṇanāradasaṃvāde devapūjanāt sarvāriṣṭanivṛttivarṇanaṃ nāma ṣaṭtriṃśo'dhyāyaḥ || 36 ||