māhātmyavarṇanam
sanatkumāra uvāca
uttare tu pravakṣyāmi markaṭeśvaramuttamam ||
tatra tīrthaṃ ca vikhyātaṃ sarvakāmapradāyakam
||1||उत्तरे तु प्रवक्ष्यामि मर्कटेश्वरमुत्तमम् ॥
तत्र तीर्थं च विख्यातं सर्वकामप्रदायकम्
tasmiṃstīrthe naraḥ snātvā gośatasya phalaṃ labhet ||
visphoṭānāṃ praśāṃtyarthaṃ bālānāṃ caiva kāraṇe
||2||तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा गोशतस्य फलं लभेत् ॥
विस्फोटानां प्रशांत्यर्थं बालानां चैव कारणे
māpena māpitānkṛtvā masūrāṃstatra kuṭṭayet ||
śītalāyāḥ prabhāvena bālāḥ saṃtu nirāmayāḥ
||3||मापेन मापितान्कृत्वा मसूरांस्तत्र कुट्टयेत् ॥
शीतलायाः प्रभावेन बालाः संतु निरामयाः
ye paśyaṃti narā bhaktyā śītalāṃ duritāpahām ||
na teṣāṃ duṣkṛtaṃ kiṃcinna dāridryaṃ dvijottama
||4||ये पश्यंति नरा भक्त्या शीतलां दुरितापहाम् ॥
न तेषां दुष्कृतं किंचिन्न दारिद्र्यं द्विजोत्तम
na ca rogabhayaṃ teṣāṃ grahapīḍā tathaiva ca
||5||न च रोगभयं तेषां ग्रहपीडा तथैव च
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ āvaṃtyakhaṇḍe'vantīkṣetramāhātmye śītalā māhātmyavarṇanaṃnāma dvādaśo'dhyāyaḥ || 12 ||