मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Avantīkṣetramāhātmyam, adhyāya 53

3
Avantīkhaṇḍaḥ · Avantīkṣetramāhātmyam · 53

sundarakuṃḍapiśācamocanatīrthamāhātmyavarṇanam

sanatkumāra uvāca

pṛthivyāṃ yāni tīrthāni tāni sarvāṇi suvrata ||

avaṃtyāṃ sundare tīrthe tiṣṭhaṃti sarvadā bhuvi

||1||

पृथिव्यां यानि तीर्थानि तानि सर्वाणि सुव्रत ॥

अवंत्यां सुन्दरे तीर्थे तिष्ठंति सर्वदा भुवि

vyāsa uvāca

kimidaṃ sundaraṃ kuṇḍaṃ kadākāle'bhavatkṣitau ||

nirmitaṃ kena ko devaḥ kiṃ vā tasya phalaṃ smṛtam

||2||

किमिदं सुन्दरं कुण्डं कदाकालेऽभवत्क्षितौ ॥

निर्मितं केन को देवः किं वा तस्य फलं स्मृतम्

sanatkumāra uvāca

śṛṇu puṇyatame kṣetre sundarākhyaṃ yadā 'bhavat ||

sarvapāpapraśamanaṃ vāṃchitārthaphalapradam

||3||

शृणु पुण्यतमे क्षेत्रे सुन्दराख्यं यदा ऽभवत् ॥

सर्वपापप्रशमनं वांछितार्थफलप्रदम्

yasya śravaṇamātreṇa brahmahatyā vyapohati ||

aśvamedhādikaṃ puṇyaṃ vājapeyaśa tādhikam

||4||

यस्य श्रवणमात्रेण ब्रह्महत्या व्यपोहति ॥

अश्वमेधादिकं पुण्यं वाजपेयश ताधिकम्

purā kalpakṣaye vyāsa naṣṭakalpā ca medinī ||

pracaṇḍavātavarṣābhyāṃ cūrṇito meruparvataḥ

||5||

पुरा कल्पक्षये व्यास नष्टकल्पा च मेदिनी ॥

प्रचण्डवातवर्षाभ्यां चूर्णितो मेरुपर्वतः

tadātra patitaṃ vyāsa vaikuṇṭhaśikharottamam ||

mahākālavane ghore guhye cāvyayake dhruve

||6||

तदात्र पतितं व्यास वैकुण्ठशिखरोत्तमम् ॥

महाकालवने घोरे गुह्ये चाव्ययके ध्रुवे

tatkṣaṇātpatite śṛṃge kuṇḍaṃ jātaṃ suniścitam ||

ratnasopānamacchodaṃ muktāsaikatapūritam

||7||

तत्क्षणात्पतिते शृंगे कुण्डं जातं सुनिश्चितम् ॥

रत्नसोपानमच्छोदं मुक्तासैकतपूरितम्

jāṃbūnadakarārohaṃ hemapadmavirājitam ||

kalpadrumakṛtacchāyaṃ ciṃtāmaṇisamucchritam

||8||

जांबूनदकरारोहं हेमपद्मविराजितम् ॥

कल्पद्रुमकृतच्छायं चिंतामणिसमुच्छ्रितम्

haṃsakāraṃḍavākīrṇaṃ cakravākopaśobhitam ||

bījauṣadhigaṇākīrṇaṃ sarvatattvābhisaṃyutam

||9||

हंसकारंडवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम् ॥

बीजौषधिगणाकीर्णं सर्वतत्त्वाभिसंयुतम्

kalpakṣaye na kṣīyaṃte yāni tattvāni sarvaśaḥ ||

tāni tatra pratiṣṭhaṃti mūrtimaṃti parāṇi ca

||10||

कल्पक्षये न क्षीयंते यानि तत्त्वानि सर्वशः ॥

तानि तत्र प्रतिष्ठंति मूर्तिमंति पराणि च

vedaśāstrapurāṇāni gāthāgītikṣarākṣarāḥ ||

oṃkāraśca vaṣaṭkāro gāyatrī tripadā parā

||11||

वेदशास्त्रपुराणानि गाथागीतिक्षराक्षराः ॥

ॐकारश्च वषट्कारो गायत्री त्रिपदा परा

kalāḥ kāṣṭhā muhūrtāśca lavatruṭipalaṃ ghaṭiḥ ||

aharniśaśca yāmāśca pakṣamāsāvṛtustathā

||12||

कलाः काष्ठा मुहूर्ताश्च लवत्रुटिपलं घटिः ॥

अहर्निशश्च यामाश्च पक्षमासावृतुस्तथा

saṃvatsarayugāścaiva kuṇḍe tiṣṭhaṃti mūrtitaḥ ||

devā yakṣāśca nāgāśca guhyakāḥ kinnarāstathā

||13||

संवत्सरयुगाश्चैव कुण्डे तिष्ठंति मूर्तितः ॥

देवा यक्षाश्च नागाश्च गुह्यकाः किन्नरास्तथा

gaṃdharvāpsaraso yakṣāḥ siddhāḥ kiṃpuruṣāstathā ||

upāsāṃcakrire tasya kalpadoṣabhayāturāḥ

||14||

गंधर्वाप्सरसो यक्षाः सिद्धाः किंपुरुषास्तथा ॥

उपासांचक्रिरे तस्य कल्पदोषभयातुराः

brahmā rudraśca kālaśca lokapālā mahaujasaḥ ||

keciddhyānaparāḥ siddhāstāpasāḥ śaṃsitavratāḥ

||15||

ब्रह्मा रुद्रश्च कालश्च लोकपाला महौजसः ॥

केचिद्ध्यानपराः सिद्धास्तापसाः शंसितव्रताः

tiṣṭhaṃti bahuyuga vyāsa yāvatkalpaḥ samāpyate ||

sudarśanasamākāraṃ pūritaṃ cāmṛtāṃbubhiḥ

||16||

तिष्ठंति बहुयुग व्यास यावत्कल्पः समाप्यते ॥

सुदर्शनसमाकारं पूरितं चामृतांबुभिः

divyapādapasaṃyuktaṃ pārijātaguṇānvitam ||

divyastrīsnānagaṃdhodairvāsitodgārisaurabham

||17||

दिव्यपादपसंयुक्तं पारिजातगुणान्वितम् ॥

दिव्यस्त्रीस्नानगंधोदैर्वासितोद्गारिसौरभम्

kvacinmayūrā nṛtyaṃti kvacitkūjaṃti kokilāḥ ||

kvacitkekāravāḥ kvāpi meghaghoṣasamākulam

||18||

क्वचिन्मयूरा नृत्यंति क्वचित्कूजंति कोकिलाः ॥

क्वचित्केकारवाः क्वापि मेघघोषसमाकुलम्

sundaraṃ sundarākāraṃ sundaraṃ tena cocyate ||

bahupuṇyakaraṃ vyāsa sarvapāpaharaṃ param

||19||

सुन्दरं सुन्दराकारं सुन्दरं तेन चोच्यते ॥

बहुपुण्यकरं व्यास सर्वपापहरं परम्

yatra saṃnihito viṣṇuḥ śivaḥ śaktyā yuto vaśī ||

upāsāṃcakrire śaśvatsarvakāleṣu sarvadā

||20||

यत्र संनिहितो विष्णुः शिवः शक्त्या युतो वशी ॥

उपासांचक्रिरे शश्वत्सर्वकालेषु सर्वदा

pakṣārdhaṃ pakṣamekaṃ ca sundarakuṇḍe naro vaset ||

vaikuṇṭhe niyataṃ vāso yāvatkalpaśataṃ bhavet

||21||

पक्षार्धं पक्षमेकं च सुन्दरकुण्डे नरो वसेत् ॥

वैकुण्ठे नियतं वासो यावत्कल्पशतं भवेत्

pakṣikīṭapataṃgāśca mṛtā yāṃti śivālayam ||

kiṃ punarmānavā loke snānapūtāśca tatra vai

||22||

पक्षिकीटपतंगाश्च मृता यांति शिवालयम् ॥

किं पुनर्मानवा लोके स्नानपूताश्च तत्र वै

ye dadati tilāndhenuṃ gajavā jirathāvanīḥ ||

dāsīrdāsānsuvarṇaṃ ca ratnāni vividhāni ca

||23||

ये ददति तिलान्धेनुं गजवा जिरथावनीः ॥

दासीर्दासान्सुवर्णं च रत्नानि विविधानि च

śayyādānavimānāni dānāni vividhāni ca ||

na teṣāṃ dānajaṃ vedmi kīdṛgvyāsa phalaṃ bhavet

||24||

शय्यादानविमानानि दानानि विविधानि च ॥

न तेषां दानजं वेद्मि कीदृग्व्यास फलं भवेत्

bhūyaḥ śṛṇu paraṃ vyāsa sundarakuṇḍaphalaṃ smṛtam ||

ekadā bahupāpena patitaḥ pāpayoniṣu

||25||

भूयः शृणु परं व्यास सुन्दरकुण्डफलं स्मृतम् ॥

एकदा बहुपापेन पतितः पापयोनिषु

piśāco mokṣamāpannaḥ śiva rūpadharo gataḥ ||

piśācamocane snātvā dṛṣṭvā devaṃ maheśvaram

||26||

पिशाचो मोक्षमापन्नः शिव रूपधरो गतः ॥

पिशाचमोचने स्नात्वा दृष्ट्वा देवं महेश्वरम्

mucyate sarvapāpebhyo yadyapi brahmahā bhavet

||27||

मुच्यते सर्वपापेभ्यो यद्यपि ब्रह्महा भवेत्

vyāsa uvāca

ko'sau piśāca iti khyātaḥ kiṃ tena duṣkṛtaṃ kṛtam ||

yena pāpaprasaṃgena piśācatvamupāgataḥ

||28||

कोऽसौ पिशाच इति ख्यातः किं तेन दुष्कृतं कृतम् ॥

येन पापप्रसंगेन पिशाचत्वमुपागतः

kathaṃ tīrthaprasaṃgo'sya jāto vai dvija sattama ||

etadveditumicchāmi tvatto brahmavidāṃvara

||29||

कथं तीर्थप्रसंगोऽस्य जातो वै द्विज सत्तम ॥

एतद्वेदितुमिच्छामि त्वत्तो ब्रह्मविदांवर

sanatkumāra uvāca

śṛṇu vyāsa mahākhyānaṃ tīrthamāhātmyamuttamam ||

yasya śravaṇamātreṇa sarvapāpakṣayo bhavet

||30||

शृणु व्यास महाख्यानं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् ॥

यस्य श्रवणमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत्

brāhmaṇo devalo nāma dākṣiṇātyo dvijādhamaḥ ||

sadā pāparato lobhī kūṭasākṣī ca laṃpaṭaḥ

||31||

ब्राह्मणो देवलो नाम दाक्षिणात्यो द्विजाधमः ॥

सदा पापरतो लोभी कूटसाक्षी च लंपटः

gurudrohī kitavo dhūrto guruhā gurutalpagaḥ ||

hemahārī surāpī ca brahmahā svāmidrohakaḥ

||32||

गुरुद्रोही कितवो धूर्तो गुरुहा गुरुतल्पगः ॥

हेमहारी सुरापी च ब्रह्महा स्वामिद्रोहकः

abhakṣyabhakṣakaścaiva vedaśāstravivarjitaḥ ||

anekajanmārjitapāpī sarvadharmabahiṣkṛtaḥ

||33||

अभक्ष्यभक्षकश्चैव वेदशास्त्रविवर्जितः ॥

अनेकजन्मार्जितपापी सर्वधर्मबहिष्कृतः

viśvāsaghātako mānī corasaṃgarataḥ khalaḥ ||

deśāṃtaragato maṃdaścaurakāryārthasādhakaḥ

||34||

विश्वासघातको मानी चोरसंगरतः खलः ॥

देशांतरगतो मंदश्चौरकार्यार्थसाधकः

bahavo nihatā mārge pāpācāreṇa jaṃtavaḥ ||

magadhe sa gato duṣṭaḥ prasaṃgātpāpakāriṇām

||35||

बहवो निहता मार्गे पापाचारेण जंतवः ॥

मगधे स गतो दुष्टः प्रसंगात्पापकारिणाम्

tatraiko brāhmaṇo dāṃto vedavedāṃgapāragaḥ ||

sāgnikaḥ śuddhasattvastho brahmakarmarataḥ sadā

||36||

तत्रैको ब्राह्मणो दांतो वेदवेदांगपारगः ॥

साग्निकः शुद्धसत्त्वस्थो ब्रह्मकर्मरतः सदा

śvaśuragṛhe sthitā bhāryā tāmādāya yaśasvinīm ||

calito yānamāruhya tena pāpena ghātitaḥ

||37||

श्वशुरगृहे स्थिता भार्या तामादाय यशस्विनीम् ॥

चलितो यानमारुह्य तेन पापेन घातितः

tasya strī ca varārohā rūpalāvaṇyaśālinī ||

pativratā mahābhāgā dṛḍhacittā śucismitā

||38||

तस्य स्त्री च वरारोहा रूपलावण्यशालिनी ॥

पतिव्रता महाभागा दृढचित्ता शुचिस्मिता

hate bhartari duḥkhārtā pativirahakātarā ||

vane ghore paribhraṣṭā kāṣṭhānyādāya bhāminī

||39||

हते भर्तरि दुःखार्ता पतिविरहकातरा ॥

वने घोरे परिभ्रष्टा काष्ठान्यादाय भामिनी

āruroha citāṃ dīptāṃ patinā hṛṣṭamānasā ||

sa ca duṣṭataraḥ sarvaṃ tasya viprasya jīvanam

||40||

आरुरोह चितां दीप्तां पतिना हृष्टमानसा ॥

स च दुष्टतरः सर्वं तस्य विप्रस्य जीवनम्

gṛhītvā calito mārge gṛhīto rājakiṃkaraiḥ ||

baṃdhayitvā ca taiḥ sarvaistena vittena vai saha ||

nīto'sau rājabhavanaṃ nivedito rājasaṃnidhau

||41||

गृहीत्वा चलितो मार्गे गृहीतो राजकिंकरैः ॥

बंधयित्वा च तैः सर्वैस्तेन वित्तेन वै सह ॥

नीतोऽसौ राजभवनं निवेदितो राजसंनिधौ

pātito vai gale baddhvā rajjunā vṛkṣakoṭare ||

cāṃḍālairghṛṣṭito bhūmāvitastataḥ śvapākibhiḥ

||42||

पातितो वै गले बद्ध्वा रज्जुना वृक्षकोटरे ॥

चांडालैर्घृष्टितो भूमावितस्ततः श्वपाकिभिः

tena karmavipākena rauravaṃ narakaṃ gataḥ ||

ṣaṣṭivarṣasahasrāṇi viṣṭhāyāṃ kṛmitāṃ gataḥ

||43||

तेन कर्मविपाकेन रौरवं नरकं गतः ॥

षष्टिवर्षसहस्राणि विष्ठायां कृमितां गतः

tato'nyaṃ narakaṃ prāpto yamaśāsanakārakaiḥ ||

asipatravanaṃ ghoramāyasaṃ taptasāyakam

||44||

ततोऽन्यं नरकं प्राप्तो यमशासनकारकैः ॥

असिपत्रवनं घोरमायसं तप्तसायकम्

mudgaraistāḍyamāno hi śṛṃkhalābhiśca kiṃkaraiḥ ||

kuṃbhīpākagatau rauti vaitaraṇyāṃ supīḍitaḥ

||45||

मुद्गरैस्ताड्यमानो हि शृंखलाभिश्च किंकरैः ॥

कुंभीपाकगतौ रौति वैतरण्यां सुपीडितः

evaṃ bahuvidhānkuṇḍānbhuktvā pāpī navānnavān ||

tataḥ pretatvamāpanno yugānāṃ paṃcasaptatim

||46||

एवं बहुविधान्कुण्डान्भुक्त्वा पापी नवान्नवान् ॥

ततः प्रेतत्वमापन्नो युगानां पंचसप्ततिम्

mahākāyo mahārāvo mahodaraḥ sūcīmukhaḥ ||

kṣuttṛḍbhyāṃ ca parākrāṃto marudeśaṃ samāśritaḥ

||47||

महाकायो महारावो महोदरः सूचीमुखः ॥

क्षुत्तृड्भ्यां च पराक्रांतो मरुदेशं समाश्रितः

tataḥ kaṣṭatarāṃ prāpya paiśācīṃ tanumāśritaḥ ||

kuṭilo duṣṭabhāvaśca duṣṭacārī digaṃbaraḥ

||48||

ततः कष्टतरां प्राप्य पैशाचीं तनुमाश्रितः ॥

कुटिलो दुष्टभावश्च दुष्टचारी दिगंबरः

viṇmūtradūṣitocchiṣṭapūtiparyuṣṭabhojanaḥ ||

śmaśānocchiṣṭabhojī ca kṛttivāsā vilocanaḥ

||49||

विण्मूत्रदूषितोच्छिष्टपूतिपर्युष्टभोजनः ॥

श्मशानोच्छिष्टभोजी च कृत्तिवासा विलोचनः

bhagnavāpītaḍāge ca śuṣkavṛkṣe nirūdake ||

prākāraparikhāgāre śūnyāgāre nadītaṭe

||50||

भग्नवापीतडागे च शुष्कवृक्षे निरूदके ॥

प्राकारपरिखागारे शून्यागारे नदीतटे

nivāso rocate tasya sarvadā sarvasaṃdhiṣu ||

evaṃ bahuyuge yāte mahākālavane gataḥ

||51||

निवासो रोचते तस्य सर्वदा सर्वसंधिषु ॥

एवं बहुयुगे याते महाकालवने गतः

yatra māheśvaraṃ liṃgaṃ sundaraṃ kuṃḍamuttamam ||

tatroṣitatvamātreṇa siṃhena vinipātitaḥ

||52||

यत्र माहेश्वरं लिंगं सुन्दरं कुंडमुत्तमम् ॥

तत्रोषितत्वमात्रेण सिंहेन विनिपातितः

ghātayitvā ca taṃ pāpaṃ jalārthī kuṃḍamāviśat ||

daṃṣṭrāṃtaragataṃ cāsthyapatattasya mukhājjale

||53||

घातयित्वा च तं पापं जलार्थी कुंडमाविशत् ॥

दंष्ट्रांतरगतं चास्थ्यपतत्तस्य मुखाज्जले

tena puṇyaprabhāvena sarvapāpaṃ kṣayaṃ gatam ||

mṛtamātre ca liṃgaṃ tannetrāṃtaragataṃ tadā

||54||

तेन पुण्यप्रभावेन सर्वपापं क्षयं गतम् ॥

मृतमात्रे च लिंगं तन्नेत्रांतरगतं तदा

hitvā paiśācakaṃ dehaṃ jyotistalliṃgamāviśat ||

tadārabhya paraṃ vyāsa tīrthaṃ paiśācamocanam

||55||

हित्वा पैशाचकं देहं ज्योतिस्तल्लिंगमाविशत् ॥

तदारभ्य परं व्यास तीर्थं पैशाचमोचनम्

piśācamocaneśeti devaḥ khyātiṃ tato gataḥ ||

tāvadgarjaṃti pāpāni madonmattagajā yathā

||56||

पिशाचमोचनेशेति देवः ख्यातिं ततो गतः ॥

तावद्गर्जंति पापानि मदोन्मत्तगजा यथा

yāvannāyāti śiprāyāstīrthe paiśācamo cane ||

piśācamocane snātvā śucirbhūtvā samāhitaḥ

||57||

यावन्नायाति शिप्रायास्तीर्थे पैशाचमो चने ॥

पिशाचमोचने स्नात्वा शुचिर्भूत्वा समाहितः

piśācamocanaṃ devaṃ pūjayitvā yathāvidhi ||

sarvapāpaviśuddhātmā jāyate nātra saṃśayaḥ

||58||

पिशाचमोचनं देवं पूजयित्वा यथाविधि ॥

सर्वपापविशुद्धात्मा जायते नात्र संशयः

piśācamocane vyāsa mahādānāni kārayet ||

na tasya punarāvṛttiḥ śivalokātkadācana

||59||

पिशाचमोचने व्यास महादानानि कारयेत् ॥

न तस्य पुनरावृत्तिः शिवलोकात्कदाचन

piśācamocanakathāṃ pavitrāṃ pāpahāriṇīm ||

yaḥ paṭhecchaṇuyāccaiva hayamedhaphalaṃ labhet

||60||

पिशाचमोचनकथां पवित्रां पापहारिणीम् ॥

यः पठेच्छणुयाच्चैव हयमेधफलं लभेत्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe'va ntīkṣetramāhātmye sundarakuṃḍapiśācamocanatīrthamāhātmyavarṇanaṃnāma tripañcāśattamo'dhyāyaḥ || 53 ||