मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Avantīkṣetramāhātmyam, adhyāya 34

3
Avantīkhaṇḍaḥ · Avantīkṣetramāhātmyam · 34

śaktibhedatīrthamāhātmyavarṇanam

sanatkumāra uvāca

tīrthamanyattathā vakṣye śaktibhedamiti smṛtam ||

skaṃdasya ca jaṭābhadraṃ cakre yatra purā śivaḥ

||1||

तीर्थमन्यत्तथा वक्ष्ये शक्तिभेदमिति स्मृतम् ॥

स्कंदस्य च जटाभद्रं चक्रे यत्र पुरा शिवः

tārakaṃ ca tathā daityaṃ hatvā yatra suradviṣam ||

śaktiṃ skaṃdaḥ svayaṃ kruddho niścikṣepa mahītale

||2||

तारकं च तथा दैत्यं हत्वा यत्र सुरद्विषम् ॥

शक्तिं स्कंदः स्वयं क्रुद्धो निश्चिक्षेप महीतले

vyāsa uvāca

bhagavanbrūhi yatnena saṃśayo me mahāmune ||

kathaṃ skaṃdaḥ samutpanna etadicchāmi veditum

||3||

भगवन्ब्रूहि यत्नेन संशयो मे महामुने ॥

कथं स्कंदः समुत्पन्न एतदिच्छामि वेदितुम्

sanatkumāra uvāca

purā devāsure yuddhe nirjitā dānavaiḥ surāḥ ||

divaṃ tyaktvā diśo yātāḥ śakrādyā bhayavihvalāḥ

||4||

पुरा देवासुरे युद्धे निर्जिता दानवैः सुराः ॥

दिवं त्यक्त्वा दिशो याताः शक्राद्या भयविह्वलाः

tatra tu deva rājena tapasogreṇa vai mune ||

ārādhito mahādevastryaṃbakastripurāṃtakaḥ

||5||

तत्र तु देव राजेन तपसोग्रेण वै मुने ॥

आराधितो महादेवस्त्र्यंबकस्त्रिपुरांतकः

tatastuṣṭo mahādevaḥ śakrasyābhimukhaḥ sthitaḥ ||

uvāca vacanaṃ ślakṣṇaṃ varamiṣṭaṃ dadāmi te

||6||

ततस्तुष्टो महादेवः शक्रस्याभिमुखः स्थितः ॥

उवाच वचनं श्लक्ष्णं वरमिष्टं ददामि ते

śakra uvāca

yadi tuṣṭo'si bhagavankāruṇyānmama śaṃkara ||

mahāsenāpatiṃ deva prayaccha parameśvara

||7||

यदि तुष्टोऽसि भगवन्कारुण्यान्मम शंकर ॥

महासेनापतिं देव प्रयच्छ परमेश्वर

hara uvāca

utpādayāmi deveṣu svavīryādūrjitaṃ sutam ||

senānyāṃ ca mahāsenaṃ surāṇāṃ bhayahārakam

||8||

उत्पादयामि देवेषु स्ववीर्यादूर्जितं सुतम् ॥

सेनान्यां च महासेनं सुराणां भयहारकम्

sanatkumāra uvāca

ityuktvāṃtardadhe devaḥ sarvabhūtapatirharaḥ ||

sutaciṃtāparo devo jagāma ca himālayam

||9||

इत्युक्त्वांतर्दधे देवः सर्वभूतपतिर्हरः ॥

सुतचिंतापरो देवो जगाम च हिमालयम्

devadāruvane tasthau jñānadhyānaparo'bhavat ||

brahmādayo'pi yaṃ devaṃ yogino dhyānaciṃtakāḥ

||10||

देवदारुवने तस्थौ ज्ञानध्यानपरोऽभवत् ॥

ब्रह्मादयोऽपि यं देवं योगिनो ध्यानचिंतकाः

dhyāyaṃti niyatātmanaḥ prāṇāyāmaparā mune ||

liṃgamūrtiśca yo nityaṃ pūjyate sarvajaṃtubhiḥ

||11||

ध्यायंति नियतात्मनः प्राणायामपरा मुने ॥

लिंगमूर्तिश्च यो नित्यं पूज्यते सर्वजंतुभिः

sa dhyāyati kimarthaṃ tanna vidmaḥ paramārthinaḥ ||

vaṃ dhyānapare deve devī himavato gṛhe

||12||

स ध्यायति किमर्थं तन्न विद्मः परमार्थिनः ॥

वं ध्यानपरे देवे देवी हिमवतो गृहे

madhye vayasi vartaṃtī yāsīddākṣāyaṇī satī ||

piturgehe nijo deho yayā yogādvisarjitaḥ

||13||

मध्ये वयसि वर्तंती यासीद्दाक्षायणी सती ॥

पितुर्गेहे निजो देहो यया योगाद्विसर्जितः

nimaṃtrito na me bhartā iti kopaṃ cakāra yā ||

tāṃ devīṃ himavānpūrvaṃ śrutvā devarṣināradāt

||14||

निमंत्रितो न मे भर्ता इति कोपं चकार या ॥

तां देवीं हिमवान्पूर्वं श्रुत्वा देवर्षिनारदात्

bhavabhāryā bhavitrīti nānyaṃ varamaciṃtayat ||

tapasyati ca rudrāya sā sakhībhyāṃ samanvitā

||15||

भवभार्या भवित्रीति नान्यं वरमचिंतयत् ॥

तपस्यति च रुद्राय सा सखीभ्यां समन्विता

kathaṃ hi śaṃkaro devo mama bhartā bhaviṣyati ||

yāvadevaṃ gato devo devī himavataḥ sutā

||16||

कथं हि शंकरो देवो मम भर्ता भविष्यति ॥

यावदेवं गतो देवो देवी हिमवतः सुता

tataḥ samāgatā devāḥ kṛtvāgre balasūdanam ||

jagmurbrahmasadaḥ puṇyaṃ draṣṭuṃ brahmāṇama vyayam

||17||

ततः समागता देवाः कृत्वाग्रे बलसूदनम् ॥

जग्मुर्ब्रह्मसदः पुण्यं द्रष्टुं ब्रह्माणम व्ययम्

te surāstatstuti kṛtvā vākyametatsamairayan ||

śaraṇaṃ bhava devānāṃ dānavairvijitātmanām

||18||

ते सुरास्तत्स्तुति कृत्वा वाक्यमेतत्समैरयन् ॥

शरणं भव देवानां दानवैर्विजितात्मनाम्

tato'vocatsurānbrahmā jñātaṃ kāryaṃ samāhitam ||

naitacchaṃbhorvinā vīryātkāryasiddhirbhaviṣyati

||19||

ततोऽवोचत्सुरान्ब्रह्मा ज्ञातं कार्यं समाहितम् ॥

नैतच्छंभोर्विना वीर्यात्कार्यसिद्धिर्भविष्यति

tathā yatadhvaṃ deveśaṃ yathā vāṃchati pārvatīm ||

ityuktvāṃtardadhe brahmā svapne labdhaṃ dhanaṃ yathā

||20||

तथा यतध्वं देवेशं यथा वांछति पार्वतीम् ॥

इत्युक्त्वांतर्दधे ब्रह्मा स्वप्ने लब्धं धनं यथा

tato meruṃ samāgatya punarmaṃtraṃ pracakrire ||

teṣāmāhedṛśaṃ śakrastuṣṭaḥ śaṃbhuḥ purā mama

||21||

ततो मेरुं समागत्य पुनर्मंत्रं प्रचक्रिरे ॥

तेषामाहेदृशं शक्रस्तुष्टः शंभुः पुरा मम

pratipannaṃ ca devena svāṃgātsenā patiṃ prati ||

tasmādevaṃ gate kārye kāraṇaṃ makaradhvajaḥ

||22||

प्रतिपन्नं च देवेन स्वांगात्सेना पतिं प्रति ॥

तस्मादेवं गते कार्ये कारणं मकरध्वजः

iti saṃcitya deveśaḥ kāmamāhūya satvaram ||

uvāca vacanaṃ hṛdyaṃ devānā manukaṃpayā

||23||

इति संचित्य देवेशः काममाहूय सत्वरम् ॥

उवाच वचनं हृद्यं देवाना मनुकंपया

yathā devo bhajeddevīṃ tathā kāma vidhīyatām ||

kāraṇaṃ mahadetadvai devānāṃ samupasthitam

||24||

यथा देवो भजेद्देवीं तथा काम विधीयताम् ॥

कारणं महदेतद्वै देवानां समुपस्थितम्

kāmo vākyaṃ hareḥ śrutvā prahasyedamuvāca ha ||

kariṣye sarvamevaṃ hi sakhā me cedbhavenmadhuḥ

||25||

कामो वाक्यं हरेः श्रुत्वा प्रहस्येदमुवाच ह ॥

करिष्ये सर्वमेवं हि सखा मे चेद्भवेन्मधुः

tasminkṣaṇe'tha śakreṇa kāmavākyādanaṃtaram ||

samādiṣṭo madhuḥ kṣipraṃ kāmasyānucaro bhava

||26||

तस्मिन्क्षणेऽथ शक्रेण कामवाक्यादनंतरम् ॥

समादिष्टो मधुः क्षिप्रं कामस्यानुचरो भव

labdhvā kāmo madhuṃ mitraṃ pratasthe bhāryayā saha ||

kṛtvā sajyaṃ dhanurbāṇaṃ pauṣpaṃ pāṇau samāhitaḥ

||27||

लब्ध्वा कामो मधुं मित्रं प्रतस्थे भार्यया सह ॥

कृत्वा सज्यं धनुर्बाणं पौष्पं पाणौ समाहितः

yatra devādhideveśo devadāruvane sthitaḥ ||

nandīśvaraḥ pratīhāraḥ kṛtadhyāno'vatiṣṭhati

||28||

यत्र देवाधिदेवेशो देवदारुवने स्थितः ॥

नन्दीश्वरः प्रतीहारः कृतध्यानोऽवतिष्ठति

cūtavṛkṣāśritaḥ kāmo yāvadbāṇaṃ sumohanam ||

saṃdadhātyaṃtare cāsmindevī prāpa bhavāśramam

||29||

चूतवृक्षाश्रितः कामो यावद्बाणं सुमोहनम् ॥

संदधात्यंतरे चास्मिन्देवी प्राप भवाश्रमम्

tyaktadhyānavrato devo hṛṣṭaścāhrādacetanaḥ ||

tato vilokayāmāsa diśaḥ sarvāḥ prayatnataḥ

||30||

त्यक्तध्यानव्रतो देवो हृष्टश्चाह्रादचेतनः ॥

ततो विलोकयामास दिशः सर्वाः प्रयत्नतः

cūtavṛkṣāśritaṃ kāmamapaśyacca ruṣānvitaḥ ||

bhasmīkṛtastṛtīyākṣṇā vahnijvālāvatā tataḥ

||31||

चूतवृक्षाश्रितं काममपश्यच्च रुषान्वितः ॥

भस्मीकृतस्तृतीयाक्ष्णा वह्निज्वालावता ततः

devo'pyantardadhe tasmātsthānādāśu gaṇaiḥ saha ||

pārvatī vismitā sādhvī lajjitā duḥkhitā'bhavat

||32||

देवोऽप्यन्तर्दधे तस्मात्स्थानादाशु गणैः सह ॥

पार्वती विस्मिता साध्वी लज्जिता दुःखिताऽभवत्

himavāṃstāṃ samutthāpya nināyāśu nijaṃ gṛham ||

gate deve ca devyāṃ ca kāmapatnī suduḥ khitā

||23||

हिमवांस्तां समुत्थाप्य निनायाशु निजं गृहम् ॥

गते देवे च देव्यां च कामपत्नी सुदुः खिता

bhasmīkṛtaṃ patiṃ dṛṣṭvā vilalāpa suduḥkhitā ||

dṛṣṭvā ratiṃ suduḥkhārtā vāguvācāśarīriṇī

||34||

भस्मीकृतं पतिं दृष्ट्वा विललाप सुदुःखिता ॥

दृष्ट्वा रतिं सुदुःखार्ता वागुवाचाशरीरिणी

āśvāsayaṃtīṃ kṛpayā sakhīmiva suduḥ khitām ||

mā rodīstvaṃ śubhāpāṃgi tava bhartā kariṣyati

||35||

आश्वासयंतीं कृपया सखीमिव सुदुः खिताम् ॥

मा रोदीस्त्वं शुभापांगि तव भर्ता करिष्यति

sarvakāryāṇyanaṃgopi mitrakāryaṃ vidhānataḥ ||

yadā cāyaṃ mahādevaḥ pariṇeṣyati pārvatīm

||36||

सर्वकार्याण्यनंगोपि मित्रकार्यं विधानतः ॥

यदा चायं महादेवः परिणेष्यति पार्वतीम्

tataḥ śaṃbhoranudhyānātthāsyati na saṃśayaḥ ||

dvāparāṃte yadā kṛṣṇo dvārakāyāṃ nivatsyati

||37||

ततः शंभोरनुध्यानात्थास्यति न संशयः ॥

द्वापरांते यदा कृष्णो द्वारकायां निवत्स्यति

tatputro bhavitā dehī pradyumnonāma te patiḥ ||

ityuktā sā'jahācchokamākāśājjātayā girā

||38||

तत्पुत्रो भविता देही प्रद्युम्नोनाम ते पतिः ॥

इत्युक्ता साऽजहाच्छोकमाकाशाज्जातया गिरा

aciṃtayattadā devī umāpi himavadgṛhe ||

kāmasya dahanaṃ tejaḥ śaṃbhoryattadanuttamam

||39||

अचिंतयत्तदा देवी उमापि हिमवद्गृहे ॥

कामस्य दहनं तेजः शंभोर्यत्तदनुत्तमम्

kathaṃ bharttā bhaveddevaḥ kāmasyotthāpanaṃ katham ||

naitattapo vinā kāryaṃ kvacitkasyāpi sidhyati

||40||

कथं भर्त्ता भवेद्देवः कामस्योत्थापनं कथम् ॥

नैतत्तपो विना कार्यं क्वचित्कस्यापि सिध्यति

evaṃ saṃciṃtayitvātha sakhībhiḥ sahitā tataḥ ||

tapaścakāra sumahatpitrādeśācchubhavratā

||41||

एवं संचिंतयित्वाथ सखीभिः सहिता ततः ॥

तपश्चकार सुमहत्पित्रादेशाच्छुभव्रता

varṣāsvabhrāvakāśasthā hemaṃte jalaśāyinī ||

grīṣme paṃcāgnitaptāṃgī tapasyugre samā sthitā

||42||

वर्षास्वभ्रावकाशस्था हेमंते जलशायिनी ॥

ग्रीष्मे पंचाग्नितप्तांगी तपस्युग्रे समा स्थिता

tāṃ dṛṣṭvā tapasopetāṃ brahmacārivayā haraḥ ||

ājagāmāśramaṃ devyāḥ kṛtātithyo'bravīdidam

||43||

तां दृष्ट्वा तपसोपेतां ब्रह्मचारिवया हरः ॥

आजगामाश्रमं देव्याः कृतातिथ्योऽब्रवीदिदम्

kṛśamadhye kṛśāpāṃgi kimarthaṃ navayauvane ||

tapaḥ karoṣi kalyāṇi kasyārthe kāraṇaṃ vada

||44||

कृशमध्ये कृशापांगि किमर्थं नवयौवने ॥

तपः करोषि कल्याणि कस्यार्थे कारणं वद

uvāca cottaraṃ sā vai satyaṃ ca madhuraṃ tathā ||

baṭo tapaḥsamāraṃbhaḥ kriyate śaṃkarā ptaye

||45||

उवाच चोत्तरं सा वै सत्यं च मधुरं तथा ॥

बटो तपःसमारंभः क्रियते शंकरा प्तये

vicārya ca haraḥ śrutvā'naṃdayatkāryamātmanaḥ ||

umābhaktiparīkṣārthaṃ śivaṃ vācā nininda vai

||46||

विचार्य च हरः श्रुत्वाऽनंदयत्कार्यमात्मनः ॥

उमाभक्तिपरीक्षार्थं शिवं वाचा निनिन्द वै

tasya tadvacanaṃ śrutvā na sehe sā gireḥ sutā ||

gaṃtukāmāmumāṃ matvā tasmātsthānānmaheśvaraḥ ||

svaṃ vapurdarśayāmāsa trinetraṃ śūlapāṇinam

||47||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा न सेहे सा गिरेः सुता ॥

गंतुकामामुमां मत्वा तस्मात्स्थानान्महेश्वरः ॥

स्वं वपुर्दर्शयामास त्रिनेत्रं शूलपाणिनम्

lajjitābhūdbhavānīśaṃ dṛṣṭvā tasthāvadhomukhī ||

vijayāthāha yogīndraṃ prārthyā cābhijane tviyam ||

pārvatīharaṇārthāya yatnaṃ ca prakaromyaham

||48||

लज्जिताभूद्भवानीशं दृष्ट्वा तस्थावधोमुखी ॥

विजयाथाह योगीन्द्रं प्रार्थ्या चाभिजने त्वियम् ॥

पार्वतीहरणार्थाय यत्नं च प्रकरोम्यहम्

ityuktvāṃtardadhe devo devyāgācca piturgṛham ||

devīlābhāya saptarṣīnsasmāra smaraśāsanaḥ

||49||

इत्युक्त्वांतर्दधे देवो देव्यागाच्च पितुर्गृहम् ॥

देवीलाभाय सप्तर्षीन्सस्मार स्मरशासनः

praṇemustepyathāgamya saṃsmṛtāḥ parameśvaram ||

ūcuśca prāṃja lipuṭāḥ kurma kiṃ śādhi no bhṛśam

||50||

प्रणेमुस्तेप्यथागम्य संस्मृताः परमेश्वरम् ॥

ऊचुश्च प्रांज लिपुटाः कुर्म किं शाधि नो भृशम्

tato'bravīnmunīnīśaḥ samastāṃśca girergṛham ||

gatvā tathā kurudhvaṃ me pārvatī syādyathā priyā

||51||

ततोऽब्रवीन्मुनीनीशः समस्तांश्च गिरेर्गृहम् ॥

गत्वा तथा कुरुध्वं मे पार्वती स्याद्यथा प्रिया

tatheti te pratijñāya saṃketaṃ śaṃbhunā samam ||

kṛtvā jagmuḥ sapatnīkā girīṃdrasya niveśanam

||52||

तथेति ते प्रतिज्ञाय संकेतं शंभुना समम् ॥

कृत्वा जग्मुः सपत्नीका गिरींद्रस्य निवेशनम्

dattārghā bhūdhareṃdreṇa kṛtāsana parigrahāḥ ||

ūcuradrimumāṃ yaccha śaṃkarāyārthine priyām

||53||

दत्तार्घा भूधरेंद्रेण कृतासन परिग्रहाः ॥

ऊचुरद्रिमुमां यच्छ शंकरायार्थिने प्रियाम्

dattetyuktā girīṃdreṇa nirūpyodvāhavāsaram ||

labdhvānujñāṃ samāyātā yatrāste sa maheśvaraḥ

||54||

दत्तेत्युक्ता गिरींद्रेण निरूप्योद्वाहवासरम् ॥

लब्ध्वानुज्ञां समायाता यत्रास्ते स महेश्वरः

ūcuste śaṃkaraṃ sarve dattā himavatā śivā ||

kṛtakāryāśca sarve'pi vavrajuste yathāgatam

||55||

ऊचुस्ते शंकरं सर्वे दत्ता हिमवता शिवा ॥

कृतकार्याश्च सर्वेऽपि वव्रजुस्ते यथागतम्

cakrurvivāha sāmagrīṃ brahmendrādisurāstadā ||

vṛṣāsano jagāmātha naṃdīśapramukhairgaṇaiḥ

||56||

चक्रुर्विवाह सामग्रीं ब्रह्मेन्द्रादिसुरास्तदा ॥

वृषासनो जगामाथ नंदीशप्रमुखैर्गणैः

śaṃkhaduṃdubhinādaiśca brahmādyairamaraiḥ saha ||

prāpyāgeṃdrālayaṃ hīśaḥ kṛtakautukamaṃgalaḥ

||57||

शंखदुंदुभिनादैश्च ब्रह्माद्यैरमरैः सह ॥

प्राप्यागेंद्रालयं हीशः कृतकौतुकमंगलः

vivāhyemāṃ vidhānena jagāma svālayaṃ punaḥ ||

tatraikāṃtaratirdevo yāvattiṣṭhati kāmavān

||58||

विवाह्येमां विधानेन जगाम स्वालयं पुनः ॥

तत्रैकांतरतिर्देवो यावत्तिष्ठति कामवान्

tāvattrastaiḥ surairagniḥ preṣito'gānmaheśvaram ||

agnau tatra gate devo ratiṃ kṛtvā maheśvaraḥ

||59||

तावत्त्रस्तैः सुरैरग्निः प्रेषितोऽगान्महेश्वरम् ॥

अग्नौ तत्र गते देवो रतिं कृत्वा महेश्वरः

nicikṣepa mukhe vahneḥ svareto vrīḍito bhṛśam ||

retasā tena tapto 'gnirgaṃgātoye nikṣiptavān

||60||

निचिक्षेप मुखे वह्नेः स्वरेतो व्रीडितो भृशम् ॥

रेतसा तेन तप्तो ऽग्निर्गंगातोये निक्षिप्तवान्

harareto'gninodgīrṇaṃ gaṃgāmadhye papāta ha ||

tayā tu svataṭe nyastaṃ dagdhayā rudraretasā

||61||

हररेतोऽग्निनोद्गीर्णं गंगामध्ये पपात ह ॥

तया तु स्वतटे न्यस्तं दग्धया रुद्ररेतसा

saptarṣīṇāṃ ca ṣaṭpatnyaḥ snānārthaṃ jāhnavīṃ yayuḥ ||

śītārtāstāḥ kṛtasnānā dṛṣṭvā tejastaṭe jvalat

||62||

सप्तर्षीणां च षट्पत्न्यः स्नानार्थं जाह्नवीं ययुः ॥

शीतार्तास्ताः कृतस्नाना दृष्ट्वा तेजस्तटे ज्वलत्

matvāgnimiti tāḥ sarvāstapaṃti sma yathecchayā ||

tapaṃtīnāṃ ca vai tāsāṃ tadbījasaṃbhava mune

||63||

मत्वाग्निमिति ताः सर्वास्तपंति स्म यथेच्छया ॥

तपंतीनां च वै तासां तद्बीजसंभव मुने

ṣaḍānanaṃ samārūḍhaṃ śroṇidvāreṇa satvaram ||

yadānyonyamutpatituṃ śaktā nāgnipurogamāt

||64||

षडाननं समारूढं श्रोणिद्वारेण सत्वरम् ॥

यदान्योन्यमुत्पतितुं शक्ता नाग्निपुरोगमात्

ciṃtāṃ jagmustadā sarvā munitrāsāttato bhayāt ||

tataśca tapaso vīryānniṣkṛṣya svodarāttataḥ

||65||

चिंतां जग्मुस्तदा सर्वा मुनित्रासात्ततो भयात् ॥

ततश्च तपसो वीर्यान्निष्कृष्य स्वोदरात्ततः

ṣaḍbhirekatvamāpadya śvetaparvatamastake ||

madhye śarāṇāṃ vai kṛtya nikṣiptaṃ vīryamuttamam

||66||

षड्भिरेकत्वमापद्य श्वेतपर्वतमस्तके ॥

मध्ये शराणां वै कृत्य निक्षिप्तं वीर्यमुत्तमम्

śuklāyāṃ pratipadyāsīddvitīyāyāṃ samīkṛtaḥ ||

tṛtīyāyāṃ ca sākāraḥ sarvalakṣaṇalakṣitaḥ

||67||

शुक्लायां प्रतिपद्यासीद्द्वितीयायां समीकृतः ॥

तृतीयायां च साकारः सर्वलक्षणलक्षितः

caturthyāṃ paripūrṇāṃgaḥ ṣaṇmukho dvādaśekṣaṇaḥ ||

alaṃkṛtastu paṃcamyāṃ ṣaṣṭhyāṃ ca sa samutthitaḥ

||68||

चतुर्थ्यां परिपूर्णांगः षण्मुखो द्वादशेक्षणः ॥

अलंकृतस्तु पंचम्यां षष्ठ्यां च स समुत्थितः

tejasā śvetatāmreṇa tatāpa sa jagattrayam ||

jātamitthaṃ samākarṇya sarve śakramukhāḥ surāḥ

||69||

तेजसा श्वेतताम्रेण तताप स जगत्त्रयम् ॥

जातमित्थं समाकर्ण्य सर्वे शक्रमुखाः सुराः

samāgatyāsya saṃskāraṃ brahmā cakre yathāvidhi ||

tuṣṭena pārvatīśena śaktirdattā dṛḍhā śubhā

||70||

समागत्यास्य संस्कारं ब्रह्मा चक्रे यथाविधि ॥

तुष्टेन पार्वतीशेन शक्तिर्दत्ता दृढा शुभा

tato gauryā mayūraśca vāhane parikalpitaḥ ||

chāgaścaivāgninā dattaḥ kukkuṭaṃ saritāṃ patiḥ

||71||

ततो गौर्या मयूरश्च वाहने परिकल्पितः ॥

छागश्चैवाग्निना दत्तः कुक्कुटं सरितां पतिः

śūlena kṛttikābhiśca vardhitaḥ putrakāmyayā ||

tatastu prāptasaṃskāro brahmādyairabhinaṃditaḥ

||72||

शूलेन कृत्तिकाभिश्च वर्धितः पुत्रकाम्यया ॥

ततस्तु प्राप्तसंस्कारो ब्रह्माद्यैरभिनंदितः

śaktihasto'bhiṣiktastu devasenāsamādṛtaḥ ||

vittādhipena sāhyena pāvakiḥ paṇmukhoṃ 'śataḥ

||73||

शक्तिहस्तोऽभिषिक्तस्तु देवसेनासमादृतः ॥

वित्ताधिपेन साह्येन पावकिः पण्मुखों ऽशतः

gāṃgeyaḥ kārtikeyaśca guhaḥ skaṃda umāsutaḥ ||

devasenāpatiḥ svāmī senānīśca śikhidhvajaḥ

||74||

गांगेयः कार्तिकेयश्च गुहः स्कंद उमासुतः ॥

देवसेनापतिः स्वामी सेनानीश्च शिखिध्वजः

kumāraḥ śaktidhārī ca tasya nāmāni ṣoḍaśa ||

yaḥ paṭhenmānavo bhaktyā bādhā tasya na jāyate

||75||

कुमारः शक्तिधारी च तस्य नामानि षोडश ॥

यः पठेन्मानवो भक्त्या बाधा तस्य न जायते

evaṃ jāto mahāseno dānavānāṃ kṣayakaraḥ ||

kuśasthalyāṃ samānītaḥ śaṃbhunā sthānakāraṇāt

||76||

एवं जातो महासेनो दानवानां क्षयकरः ॥

कुशस्थल्यां समानीतः शंभुना स्थानकारणात्

abhiṣiktaḥ sa tenāsau bhadritaḥ sa jaṭāḥ purā ||

tena bhadrajaṭaṃnāma devatīrthaṃ ca kathyate

||77||

अभिषिक्तः स तेनासौ भद्रितः स जटाः पुरा ॥

तेन भद्रजटंनाम देवतीर्थं च कथ्यते

kṛtābhiṣekaṃ labdhāstraṃ mahāsenaṃ maheśvaraḥ ||

tamuvāca samadhuraṃ sarvadevasamāgame

||78||

कृताभिषेकं लब्धास्त्रं महासेनं महेश्वरः ॥

तमुवाच समधुरं सर्वदेवसमागमे

rakṣā kāryā tvayā putra sāmarasya śatakratoḥ ||

devānāṃ bādhakāḥ sarve nihaṃtavyāḥ suradviṣaḥ

||79||

रक्षा कार्या त्वया पुत्र सामरस्य शतक्रतोः ॥

देवानां बाधकाः सर्वे निहंतव्याः सुरद्विषः

itthaṃ mahotsave jāte dṛptapramathasāgare ||

mātaro'nvāgatāḥ sarvāḥ pātālatalasaṃsthitāḥ

||80||

इत्थं महोत्सवे जाते दृप्तप्रमथसागरे ॥

मातरोऽन्वागताः सर्वाः पातालतलसंस्थिताः

tāsāmāhārasaṃjñābhiścakre nāmāni śaṃkaraḥ ||

yāni tāni pravakṣyāmi śṛṇu tvaṃ munipuṃgava

||81||

तासामाहारसंज्ञाभिश्चक्रे नामानि शंकरः ॥

यानि तानि प्रवक्ष्यामि शृणु त्वं मुनिपुंगव

vaṭabhojanakāmā yā jñeyāstā vaṭamātaraḥ ||

bhuñjate carpaṭānyāstu tā vai carpaṭamātaraḥ

||82||

वटभोजनकामा या ज्ञेयास्ता वटमातरः ॥

भुञ्जते चर्पटान्यास्तु ता वै चर्पटमातरः

krīḍārthaṃ śaṃbhunā cātha prāptā yāḥ paulabhojane ||

ṣaṇṇavatimātaraḥ satyāḥ sarvāstāḥ paulamātaraḥ

||83||

क्रीडार्थं शंभुना चाथ प्राप्ता याः पौलभोजने ॥

षण्णवतिमातरः सत्याः सर्वास्ताः पौलमातरः

sarvāsāṃ darśanaṃ puṇyaṃ grahabhūtavināśanam ||

prayatnataḥ sadā devyo draṣṭavyā mānavairmune

||84||

सर्वासां दर्शनं पुण्यं ग्रहभूतविनाशनम् ॥

प्रयत्नतः सदा देव्यो द्रष्टव्या मानवैर्मुने

labdhvā śaktiṃ mahāseno devaseno mahāvrataḥ ||

jaghāna dānaveṃdraṃ taṃ tārakaṃ tarasā tadā

||85||

लब्ध्वा शक्तिं महासेनो देवसेनो महाव्रतः ॥

जघान दानवेंद्रं तं तारकं तरसा तदा

dattvā rājyaṃ tatheṃdrāya sphītaṃ nihatakaṃṭakam ||

kuśasthalīṃ samāgamya tatra vāsaṃ samācarat

||86||

दत्त्वा राज्यं तथेंद्राय स्फीतं निहतकंटकम् ॥

कुशस्थलीं समागम्य तत्र वासं समाचरत्

evaṃ nihatya daityeṃdraṃ sa gāṃgeyo mahāba laḥ ||

śaktiṃ śiprājale muktvā pātālaṃ ca bibheda sā

||87||

एवं निहत्य दैत्येंद्रं स गांगेयो महाब लः ॥

शक्तिं शिप्राजले मुक्त्वा पातालं च बिभेद सा

tato bhogavatī vyāsa śaktibhedena nirgatā ||

vaṃditā sarvadevaiśca munibhiśca tapodhanaiḥ

||88||

ततो भोगवती व्यास शक्तिभेदेन निर्गता ॥

वंदिता सर्वदेवैश्च मुनिभिश्च तपोधनैः

pṛthivyāṃ yāni tīrthāni samudrādigatāni ca ||

śaktibhede tu nyastāni śatakoṭisahasraśaḥ

||89||

पृथिव्यां यानि तीर्थानि समुद्रादिगतानि च ॥

शक्तिभेदे तु न्यस्तानि शतकोटिसहस्रशः

ato'tipuṇyaṃ trailokye koṭitīrthamudāhṛtam ||

brahmaṇā sthāpitastatra koṭitīrtheśvaraḥ śivaḥ

||90||

अतोऽतिपुण्यं त्रैलोक्ये कोटितीर्थमुदाहृतम् ॥

ब्रह्मणा स्थापितस्तत्र कोटितीर्थेश्वरः शिवः

koṭitīrthe naraḥ snātvā dṛṣṭvā koṭīśvaraṃ śivam ||

mucyate sarvapāpebhyo nirmokādiva pannagaḥ

||91||

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा कोटीश्वरं शिवम् ॥

मुच्यते सर्वपापेभ्यो निर्मोकादिव पन्नगः

śrāddhaṃ karoti yastatra pitṛbhakto naro mune ||

daśānāmaśvamedhānāṃ prāpnoti sakalaṃ phalam

||92||

श्राद्धं करोति यस्तत्र पितृभक्तो नरो मुने ॥

दशानामश्वमेधानां प्राप्नोति सकलं फलम्

pitṝnuddiśya yatkiñcitkoṭitīrthe pradīyate ||

tatsarvaṃ koṭiguṇitaṃ jāyate nātra saṃśayaḥ

||93||

पितॄनुद्दिश्य यत्किञ्चित्कोटितीर्थे प्रदीयते ॥

तत्सर्वं कोटिगुणितं जायते नात्र संशयः

tatra tīrthe naro yastu gāṃ dadāti payasvinīm ||

sarvalokānatikramya sa gacchetpa ramāṃ gatim

||94||

तत्र तीर्थे नरो यस्तु गां ददाति पयस्विनीम् ॥

सर्वलोकानतिक्रम्य स गच्छेत्प रमां गतिम्

yāvantyaṃgeṣu romāṇi tatprasūtikuleṣu ca ||

tāvadyugasahasrāṇi śivaloke mahīyate

||95||

यावन्त्यंगेषु रोमाणि तत्प्रसूतिकुलेषु च ॥

तावद्युगसहस्राणि शिवलोके महीयते

paurṇamāsyāmamāvāsyāṃ paśyecchaktidharaṃ tu yaḥ ||

nāputro nādhano rogī saptajanmasu jāyate

||96||

पौर्णमास्याममावास्यां पश्येच्छक्तिधरं तु यः ॥

नापुत्रो नाधनो रोगी सप्तजन्मसु जायते

jalapraveśaṃ yaḥ kuryāttatra tīrthe narottamaḥ ||

so'kṣayaṃ labhate lokaṃ yāvaccandra divākarau

||97||

जलप्रवेशं यः कुर्यात्तत्र तीर्थे नरोत्तमः ॥

सोऽक्षयं लभते लोकं यावच्चन्द्र दिवाकरौ

vṛṣotsargaṃ tu yaḥ kuryātpitṛbhakto naro mune ||

so'kṣayaṃ labhate sthānaṃ yatsurairapi durlabham

||98||

वृषोत्सर्गं तु यः कुर्यात्पितृभक्तो नरो मुने ॥

सोऽक्षयं लभते स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम्

iti śrīskāṃde mahā purāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṇḍe'vantīkṣetramāhātmye śaktibhedatīrthamāhātmyavarṇanaṃnāma catustriṃśo'dhyāyaḥ || 34 ||