मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Avantīkṣetramāhātmyam, adhyāya 4

3
Avantīkhaṇḍaḥ · Avantīkṣetramāhātmyam · 4

vaiśvānarotpattivarṇanam

vyāsa uvāca

yo'sau kapāla utpanno naronāma dhanurdharaḥ ||

kimevaṃ so'dhunā jāta utpattau viśvakarmaṇaḥ

||1||

योऽसौ कपाल उत्पन्नो नरोनाम धनुर्धरः ॥

किमेवं सोऽधुना जात उत्पत्तौ विश्वकर्मणः

kathaṃ rudreṇa janitaḥ prabhuṇā buddhipūrvakam ||

viṣṇunā vā bhagavatā brahmaṇā bhāva bhedataḥ

||2||

कथं रुद्रेण जनितः प्रभुणा बुद्धिपूर्वकम् ॥

विष्णुना वा भगवता ब्रह्मणा भाव भेदतः

kena kasmātsamutpannaḥ śaṃkarācyutabrahmaṇām ||

brahmā hiraṇyagarbho yo yo jātaśca caturmukhaḥ

||3||

केन कस्मात्समुत्पन्नः शंकराच्युतब्रह्मणाम् ॥

ब्रह्मा हिरण्यगर्भो यो यो जातश्च चतुर्मुखः

adbhutaṃ paṃcamaṃ vaktraṃ kathaṃ tasyāpyupasthitam ||

sa tasthau bhagavānbrahmā kathaṃ rudre mano'dadhat

||4||

अद्भुतं पंचमं वक्त्रं कथं तस्याप्युपस्थितम् ॥

स तस्थौ भगवान्ब्रह्मा कथं रुद्रे मनोऽदधत्

mūḍhātmanā naro yena haṃtuṃ sa prahito haram

||5||

मूढात्मना नरो येन हंतुं स प्रहितो हरम्

sanatkumāra uvāca

maheśvaraharī etau dvāveva sati tiṣṭhataḥ ||

tayoraviditaṃ nāsti siddhāsiddhaṃ mahātmanoḥ

||6||

महेश्वरहरी एतौ द्वावेव सति तिष्ठतः ॥

तयोरविदितं नास्ति सिद्धासिद्धं महात्मनोः

brahmaṇaḥ paṃcamaṃ vaktraṃ yattadāsīnmahātmanaḥ ||

tasyaiva mānasaḥ sogniḥ śirasā tena vai dhṛtaḥ

||7||

ब्रह्मणः पंचमं वक्त्रं यत्तदासीन्महात्मनः ॥

तस्यैव मानसः सोग्निः शिरसा तेन वै धृतः

yo naro brahmaṇaḥ proktaḥ so'pyagnistasya mānasaḥ ||

dadhāra taṃ mahādevaḥ kṛtvāṃgulyaṃtarāṃtare

||8||

यो नरो ब्रह्मणः प्रोक्तः सोऽप्यग्निस्तस्य मानसः ॥

दधार तं महादेवः कृत्वांगुल्यंतरांतरे

pūrvaṃ dṛṣṭvā samutpatti mevaṃ tasya mahānnaraḥ ||

tasmātkapālamaṃgulyāṃ ghaṭṭamānamajāyata

||9||

पूर्वं दृष्ट्वा समुत्पत्ति मेवं तस्य महान्नरः ॥

तस्मात्कपालमंगुल्यां घट्टमानमजायत

sa taṃ hatvā śareṇājau brahmaṇo nihitaṃ rajaḥ ||

mumoha rajasā sattvaṃ yadṛcchā kṛtprabhuryataḥ

||10||

स तं हत्वा शरेणाजौ ब्रह्मणो निहितं रजः ॥

मुमोह रजसा सत्त्वं यदृच्छा कृत्प्रभुर्यतः

vyāsa uvāca

kathamagniḥ samutpanno yoniḥ sarveṇa dhāritaḥ ||

vistareṇa tadācakṣva bhagavanmunivaṃdita

||11||

कथमग्निः समुत्पन्नो योनिः सर्वेण धारितः ॥

विस्तरेण तदाचक्ष्व भगवन्मुनिवंदित

sanatkumāra uvāca

avyaktādīnsasarjādāvaṃḍaṃ hi tadajāyata ||

jajñe sauvarṇavarṇābho brahmā lokapitāmahaḥ

||12||

अव्यक्तादीन्ससर्जादावंडं हि तदजायत ॥

जज्ञे सौवर्णवर्णाभो ब्रह्मा लोकपितामहः

svayaṃbhūḥ sa tapastaptvā divyaṃ varṣaśataṃ mahat ||

sa tapaḥstho vyājahāra bhūrbhuvaḥsvariti śrutīḥ

||13||

स्वयंभूः स तपस्तप्त्वा दिव्यं वर्षशतं महत् ॥

स तपःस्थो व्याजहार भूर्भुवःस्वरिति श्रुतीः

śrutiyogāttu manasaḥ paścādagnirajāyata ||

adhomukhaḥ papātāgniḥ pṛthivīṃ nirdahanyadā

||14||

श्रुतियोगात्तु मनसः पश्चादग्निरजायत ॥

अधोमुखः पपाताग्निः पृथिवीं निर्दहन्यदा

pāṇibhyāṃ brahmaṇā sognirbhūmerūrdhvaṃ niveśitaḥ ||

tato dakṣiṇahastena vedyāmagniḥ praṇīyate

||15||

पाणिभ्यां ब्रह्मणा सोग्निर्भूमेरूर्ध्वं निवेशितः ॥

ततो दक्षिणहस्तेन वेद्यामग्निः प्रणीयते

purāpatannadhojvāla ūrdhvajvālo yadā dhṛtaḥ ||

uttānaśca kṛto yasmādbrahmaṇā nirmito mithaḥ

||16||

पुरापतन्नधोज्वाल ऊर्ध्वज्वालो यदा धृतः ॥

उत्तानश्च कृतो यस्माद्ब्रह्मणा निर्मितो मिथः

jvālābhiḥ prajvalannūrdhvaṃ sarvaśabdasphuliṃgavān ||

hiraṇyavarṇaṃ brahmāṇaṃ tadovācānirutkaṭaḥ

||17||

ज्वालाभिः प्रज्वलन्नूर्ध्वं सर्वशब्दस्फुलिंगवान् ॥

हिरण्यवर्णं ब्रह्माणं तदोवाचानिरुत्कटः

kimarthaṃ tu tvayā deva bhūmibhakṣaṃ nivāritam ||

bubhukṣayāhamāviṣṭa āhāro me pradīyatām

||18||

किमर्थं तु त्वया देव भूमिभक्षं निवारितम् ॥

बुभुक्षयाहमाविष्ट आहारो मे प्रदीयताम्

evamukto'gnaye brahmā svaromāṇi juhāva saḥ ||

kṛśaścakhāda agnistu sarvaromāṇi brahmaṇaḥ

||19||

एवमुक्तोऽग्नये ब्रह्मा स्वरोमाणि जुहाव सः ॥

कृशश्चखाद अग्निस्तु सर्वरोमाणि ब्रह्मणः

abravīcca na me tṛptirna ca me dehanirvṛtiḥ ||

tvacaṃ juhāva brahmā ca cakhādāgnistvacaṃ tadā

||20||

अब्रवीच्च न मे तृप्तिर्न च मे देहनिर्वृतिः ॥

त्वचं जुहाव ब्रह्मा च चखादाग्निस्त्वचं तदा

abravīttaṃ tadā vahnistṛptirnāsti mameti hi ||

juhāva svāni māṃsāni tvacotkṛtya prajāpatiḥ

||21||

अब्रवीत्तं तदा वह्निस्तृप्तिर्नास्ति ममेति हि ॥

जुहाव स्वानि मांसानि त्वचोत्कृत्य प्रजापतिः

abravīcca na me tṛptirna ca me dehanirvṛtiḥ ||

juhāva brahmā cāsthīni tānyaśnātsa bubhukṣitaḥ

||22||

अब्रवीच्च न मे तृप्तिर्न च मे देहनिर्वृतिः ॥

जुहाव ब्रह्मा चास्थीनि तान्यश्नात्स बुभुक्षितः

tato dhātrā hutāśāya kṛto deho vidhātukaḥ |

tamadehamatho dṛṣṭvā brahmāṇamavadacca saḥ

||23||

ततो धात्रा हुताशाय कृतो देहो विधातुकः ।

तमदेहमथो दृष्ट्वा ब्रह्माणमवदच्च सः

aho brahmanna me tṛptirna ca me dehanirvṛtiḥ|

kuddheṇa brahmaṇā so'gnirhuṃkāreṇa dvidhā kṛtaḥ

||24||

अहो ब्रह्मन्न मे तृप्तिर्न च मे देहनिर्वृतिः।

कुद्धेण ब्रह्मणा सोऽग्निर्हुंकारेण द्विधा कृतः

āhatū rudatāvagnī āhārārthaṃ prajāpatim ||

huṃkāreṇa punarbrahmā dvidhaikaikaṃ cakāra vai

||25||

आहतू रुदतावग्नी आहारार्थं प्रजापतिम् ॥

हुंकारेण पुनर्ब्रह्मा द्विधैकैकं चकार वै

trayasteṣāṃ rudaṃti sma rudanhyeko hyasaṃvṛtaḥ ||

kruddhena brahmaṇā vyāsa huṃkāreṇaiva tāḍitaḥ

||26||

त्रयस्तेषां रुदंति स्म रुदन्ह्येको ह्यसंवृतः ॥

क्रुद्धेन ब्रह्मणा व्यास हुंकारेणैव ताडितः

rorūyamāṇe cāgnau tu punarbrahmā kṛpānvitaḥ ||

prāha kāmābhibhūtānāṃ bhuṃkṣva tvaṃ dehadhātukam

||27||

रोरूयमाणे चाग्नौ तु पुनर्ब्रह्मा कृपान्वितः ॥

प्राह कामाभिभूतानां भुंक्ष्व त्वं देहधातुकम्

sa kālastasya kāmasya sā vṛttiḥ saṃprakalpitā ||

akārāgniṃ sanniviṣṭaṃ dṛṣṭvā manasi mānasaḥ

||28||

स कालस्तस्य कामस्य सा वृत्तिः संप्रकल्पिता ॥

अकाराग्निं सन्निविष्टं दृष्ट्वा मनसि मानसः

huṃkārāgniḥ prajajvāla kimetaditi cābravīt ||

brahmā tamāha tvamapi yatheṣṭāṃ vṛttimāśraya

||29||

हुंकाराग्निः प्रजज्वाल किमेतदिति चाब्रवीत् ॥

ब्रह्मा तमाह त्वमपि यथेष्टां वृत्तिमाश्रय

devamadhye bahirvāpi munīnāmāśrameṣu ca ||

ityevamuktastenāśu vṛttimetāmarocayat

||30||

देवमध्ये बहिर्वापि मुनीनामाश्रमेषु च ॥

इत्येवमुक्तस्तेनाशु वृत्तिमेतामरोचयत्

ahamevaṃ pradāsyāmi punaḥ punaruvāca ha ||

yasmādeṣa dvitīyognirhuṃkārātsamajāyata

||31||

अहमेवं प्रदास्यामि पुनः पुनरुवाच ह ॥

यस्मादेष द्वितीयोग्निर्हुंकारात्समजायत

sābhimāno'pamāno vā huṃkāro yatra kathyate ||

sā ca vṛttirmamādeśādbubhukṣāśāṃtaye tava

||32||

साभिमानोऽपमानो वा हुंकारो यत्र कथ्यते ॥

सा च वृत्तिर्ममादेशाद्बुभुक्षाशांतये तव

ikārāgniṃ samāhūya brahmā vacanama bravīt ||

bhavatogne tviyaṃ vṛttirannaṃ bhuktaṃ daheriti

||33||

इकाराग्निं समाहूय ब्रह्मा वचनम ब्रवीत् ॥

भवतोग्ने त्वियं वृत्तिरन्नं भुक्तं दहेरिति

ukārāgniṃ samāhūya brahmā vacanamabravīt ||

yatpṛthivyāṃ gurudhyānaṃ bhagavaṃstatsamāśraya

||34||

उकाराग्निं समाहूय ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥

यत्पृथिव्यां गुरुध्यानं भगवंस्तत्समाश्रय

ahaṃ ca te vidhāsyāmi sthānamāhārameva ca ||

ityuktaḥ sa tu tenāgniryatpṛthivyāṃ śilācayaḥ

||35||

अहं च ते विधास्यामि स्थानमाहारमेव च ॥

इत्युक्तः स तु तेनाग्निर्यत्पृथिव्यां शिलाचयः

yato'gnirvyāsa tenokto girau durge mahāmune ||

ukārāgniḥ sa cāpyeṣa samudre vaḍavāmukhaḥ

||36||

यतोऽग्निर्व्यास तेनोक्तो गिरौ दुर्गे महामुने ॥

उकाराग्निः स चाप्येष समुद्रे वडवामुखः

so'pi bhinnaḥ samāhūto brahmaṇā sthānalipsayā ||

tvaṃ cakṣuḥ sarvalokasya brahmā vacanamabravīt

||37||

सोऽपि भिन्नः समाहूतो ब्रह्मणा स्थानलिप्सया ॥

त्वं चक्षुः सर्वलोकस्य ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

tasmāttvaṃ saṃskṛtāṃ vāṇīṃ dvijātīnāṃ prakāśaya ||

daivī puṇyā hi pāpāṃśca āyuṣyaṃ haṃtyasaṃskṛtā

||38||

तस्मात्त्वं संस्कृतां वाणीं द्विजातीनां प्रकाशय ॥

दैवी पुण्या हि पापांश्च आयुष्यं हंत्यसंस्कृता

tasmāddvijātervijñeyā vāṇī puṇyā prakāśitā ||

vākca mātā dvijātīnāṃ mukhe sā saṃpratiṣṭhitā

||39||

तस्माद्द्विजातेर्विज्ञेया वाणी पुण्या प्रकाशिता ॥

वाक्च माता द्विजातीनां मुखे सा संप्रतिष्ठिता

anṛtākṣaravinyāsādamaṃgalyā hyasaṃskṛtā ||

vaktāraṃ haṃtyato hyagniḥ sadā saṃskṛtakṛddvijaḥ

||40||

अनृताक्षरविन्यासादमंगल्या ह्यसंस्कृता ॥

वक्तारं हंत्यतो ह्यग्निः सदा संस्कृतकृद्द्विजः

āhūya bhūyo'kārāgniṃ prajāpatiracakṣuṣam ||

vāgvedavāṇīmavadatsopi saṃmīlitekṣaṇaḥ

||41||

आहूय भूयोऽकाराग्निं प्रजापतिरचक्षुषम् ॥

वाग्वेदवाणीमवदत्सोपि संमीलितेक्षणः

brahmāṇamāha vahnistu vācohaṃ mukhamasmi he ||

sthānaṃ mama prayacchasva sarvatejovaraṃ param

||42||

ब्रह्माणमाह वह्निस्तु वाचोहं मुखमस्मि हे ॥

स्थानं मम प्रयच्छस्व सर्वतेजोवरं परम्

brahmā tamāha yasmāttvaṃ tejaḥsthānaṃ samīhase ||

tasmāttejomayaṃ yatte ravisthānaṃ bhaviṣyati

||43||

ब्रह्मा तमाह यस्मात्त्वं तेजःस्थानं समीहसे ॥

तस्मात्तेजोमयं यत्ते रविस्थानं भविष्यति

yasmāttejaḥ prapaśyaṃti cakṣurbhavati durbalam ||

tasmāttattejasā yuktaṃ paśyedanimiṣaṃ kvacit

||44||

यस्मात्तेजः प्रपश्यंति चक्षुर्भवति दुर्बलम् ॥

तस्मात्तत्तेजसा युक्तं पश्येदनिमिषं क्वचित्

ikāramatha saṃbhinnamagnimāha pitāmahaḥ ||

saumyadṛṣṭyā tu brahmāṇaṃ samudīkṣamupāgatam

||45||

इकारमथ संभिन्नमग्निमाह पितामहः ॥

सौम्यदृष्ट्या तु ब्रह्माणं समुदीक्षमुपागतम्

yasmācchīghraṃ mahāsattva saumyadṛṣṭirihāgataḥ ||

tasmāddāsyāmyahaṃ sthānaṃ sarvabhūtamanoramam

||46||

यस्माच्छीघ्रं महासत्त्व सौम्यदृष्टिरिहागतः ॥

तस्माद्दास्याम्यहं स्थानं सर्वभूतमनोरमम्

saṃśītātmā śītaraśmiścaṃdramāstvaṃ bhaviṣyasi ||

sarvatejodhiko divyaḥ saumyaḥ paramabhāsuraḥ

||47||

संशीतात्मा शीतरश्मिश्चंद्रमास्त्वं भविष्यसि ॥

सर्वतेजोधिको दिव्यः सौम्यः परमभासुरः

tarusthaḥ sarvatejāṃsi tejasā'bhibhaviṣyasi ||

ityuktvā taṃ visṛjyātha ukārāgnimathāhvayata

||48||

तरुस्थः सर्वतेजांसि तेजसाऽभिभविष्यसि ॥

इत्युक्त्वा तं विसृज्याथ उकाराग्निमथाह्वयत

ihaihītīti śirasi samādāya nyaveśayat ||

tatrasthaṃ paṃcamaṃ vaktraṃ ūrdhvametatprajāyate

||49||

इहैहीतीति शिरसि समादाय न्यवेशयत् ॥

तत्रस्थं पंचमं वक्त्रं ऊर्ध्वमेतत्प्रजायते

sa evaṃ rūpavānagnirukārāgniḥ pratiṣṭhitaḥ ||

tasmādagniśca sūryaśca ekametau vinirdiśet

||50||

स एवं रूपवानग्निरुकाराग्निः प्रतिष्ठितः ॥

तस्मादग्निश्च सूर्यश्च एकमेतौ विनिर्दिशेत्

bhavāgnirūpaṃ paramaṃ brahmāṇamidamabravīt ||

mamāpi ruciraṃ sthānaṃ prayacchasva yathā svayam

||51||

भवाग्निरूपं परमं ब्रह्माणमिदमब्रवीत् ॥

ममापि रुचिरं स्थानं प्रयच्छस्व यथा स्वयम्

brahmā tamāha katamaṃ sthānaṃ te rocate'nala ||

agnistaṃ pratyuvācedaṃ sthānaṃ kathaya me param

||52||

ब्रह्मा तमाह कतमं स्थानं ते रोचतेऽनल ॥

अग्निस्तं प्रत्युवाचेदं स्थानं कथय मे परम्

sthānaṃ naivāsti te bhavyaṃ tato hyevaṃ bhaviṣyati ||

atra te sthātumicchāsti yadi saṃsthāsyate tviha

||53||

स्थानं नैवास्ति ते भव्यं ततो ह्येवं भविष्यति ॥

अत्र ते स्थातुमिच्छास्ति यदि संस्थास्यते त्विह

loke nityaṃ samācāra lokasaṃsthitihetukaḥ ||

saṃbhavārthamihāsa tvaṃ nijasattvaparākramaḥ

||54||

लोके नित्यं समाचार लोकसंस्थितिहेतुकः ॥

संभवार्थमिहास त्वं निजसत्त्वपराक्रमः

yadiha tvaṃ mahājvālābhābhiḥ kalitaśobhanaḥ ||

prāpsyase sarva jaṃtūnāṃ bhāsuratvamanuttamam ||

na hyeṣa dharmaścaivādyo māyāmohitakāmyayā

||55||

यदिह त्वं महाज्वालाभाभिः कलितशोभनः ॥

प्राप्स्यसे सर्व जंतूनां भासुरत्वमनुत्तमम् ॥

न ह्येष धर्मश्चैवाद्यो मायामोहितकाम्यया

ityukte brahmaṇā so'gniḥ prajajvāla sahasraśaḥ ||

anaṃtajvālābhi tato nānāvarṇādibhiḥ śritaḥ

||56||

इत्युक्ते ब्रह्मणा सोऽग्निः प्रजज्वाल सहस्रशः ॥

अनंतज्वालाभि ततो नानावर्णादिभिः श्रितः

akārekāra ūkāro brahmā tamatha dṛṣṭavān ||

naivāsau śāmyatāṃ yāti vahnirbhūyo vyavardhata

||57||

अकारेकार ऊकारो ब्रह्मा तमथ दृष्टवान् ॥

नैवासौ शाम्यतां याति वह्निर्भूयो व्यवर्धत

vyāptaṃ bhavāgninā sarvaṃ tiryagūrdhvamadhastathā ||

jvālābhirupari kṣiptaṃ dṛṣṭvātmānaṃ samaṃtataḥ

||58||

व्याप्तं भवाग्निना सर्वं तिर्यगूर्ध्वमधस्तथा ॥

ज्वालाभिरुपरि क्षिप्तं दृष्ट्वात्मानं समंततः

ciṃtayaṃtaṃ tu brahmāṇaṃ bhītaṃ caiva viśeṣataḥ ||

śirasyaṃjalimādhāya tuṣṭāvātha praṇamya tam ||

tejonidhiṃ ca sarveśaṃ jñātumicchanprajāpatiḥ ||

niruktasūktarāhasyairṛgyajuḥsāmabhāṣitaiḥ

||60||

चिंतयंतं तु ब्रह्माणं भीतं चैव विशेषतः ॥

शिरस्यंजलिमाधाय तुष्टावाथ प्रणम्य तम् ॥

तेजोनिधिं च सर्वेशं ज्ञातुमिच्छन्प्रजापतिः ॥

निरुक्तसूक्तराहस्यैर्ऋग्यजुःसामभाषितैः

brahmovāca

saptatejo namaste'stu parasya paramātmane ||

adbhutānāṃ pratiśrotre tejasā nidhaye namaḥ

||61||

सप्ततेजो नमस्तेऽस्तु परस्य परमात्मने ॥

अद्भुतानां प्रतिश्रोत्रे तेजसा निधये नमः

bījaṃ yo viśvabhāvānāṃ saṃmohanavimohanam ||

aṃdhakāro yugāvartakāle kāle ca duḥsaha

||62||

बीजं यो विश्वभावानां संमोहनविमोहनम् ॥

अंधकारो युगावर्तकाले काले च दुःसह

ūrdhvavaktra namastestu sattvātmaka dharātmaka ||

jvalajjvālotpannajala jalajeśa jalecara

||63||

ऊर्ध्ववक्त्र नमस्तेस्तु सत्त्वात्मक धरात्मक ॥

ज्वलज्ज्वालोत्पन्नजल जलजेश जलेचर

jalajotphullapatrākṣa jaladeva hutāśana ||

kṛṣṇakāṃte kṛṣṇamārga svargamārgapradāyaka

||64||

जलजोत्फुल्लपत्राक्ष जलदेव हुताशन ॥

कृष्णकांते कृष्णमार्ग स्वर्गमार्गप्रदायक

yajñāhutisamācāra yajñarūpa namonamaḥ ||

svarṇagarbha śamīgarbha jaya deva sanātana

||65||

यज्ञाहुतिसमाचार यज्ञरूप नमोनमः ॥

स्वर्णगर्भ शमीगर्भ जय देव सनातन

tamohāra mahāhāra svāpriya tamohara ||

pradīptarocirdeveśa citrabhāno namostu te

||66||

तमोहार महाहार स्वाप्रिय तमोहर ॥

प्रदीप्तरोचिर्देवेश चित्रभानो नमोस्तु ते

vaiśvānarānalodagra ūrdhvapāvaka sarvaga?? vibhāvaso mahābhāga kṛṣṇavartmannamonamaḥ

||67||

वैश्वानरानलोदग्र ऊर्ध्वपावक सर्वग?? विभावसो महाभाग कृष्णवर्त्मन्नमोनमः

sanatkumāra uvāca

evaṃ stutastadā sognirviraṃcimabravīdvacaḥ ||

tuṣṭo'haṃ bhavato brahmanbhāvakarma prasidhyati

||68||

एवं स्तुतस्तदा सोग्निर्विरंचिमब्रवीद्वचः ॥

तुष्टोऽहं भवतो ब्रह्मन्भावकर्म प्रसिध्यति

evamuktastadā brahmā namaskṛtyābravītpunaḥ ||

jñātumicchāmyahaṃ deva ko hi tvaṃ bhagavāniti

||69||

एवमुक्तस्तदा ब्रह्मा नमस्कृत्याब्रवीत्पुनः ॥

ज्ञातुमिच्छाम्यहं देव को हि त्वं भगवानिति

abravītso'tha brahmāṇaṃ puruṣa stvaṃ prajāpatiḥ ||

ajñeyaṃ paramaṃ rūpaṃ tena yogyena paśya me

||70||

अब्रवीत्सोऽथ ब्रह्माणं पुरुष स्त्वं प्रजापतिः ॥

अज्ञेयं परमं रूपं तेन योग्येन पश्य मे

athāpaśyatsa divyena bhagavaṃtaṃ sanātanam ||

sarvajñaṃ vidhikartāramīśvaraṃ sadasatpa ram

||71||

अथापश्यत्स दिव्येन भगवंतं सनातनम् ॥

सर्वज्ञं विधिकर्तारमीश्वरं सदसत्प रम्

jvalanaṃ gaganaṃ bhūmiṃ dṛśyādṛśyaṃ paraṃ padam ||

bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyaṃ ca jagatsthāvarajaṃgamam ||

sadaiva kurute devo bhuṃkte sarvaṃ yataḥ prabhuḥ

||72||

ज्वलनं गगनं भूमिं दृश्यादृश्यं परं पदम् ॥

भूतं भव्यं भविष्यं च जगत्स्थावरजंगमम् ॥

सदैव कुरुते देवो भुंक्ते सर्वं यतः प्रभुः

atisaṃbhūtibhavyena stotreṇātha prajāpatiḥ ||

tuṣṭāva devaṃ prakṛtaṃ purāṇamajamavyayam

||73||

अतिसंभूतिभव्येन स्तोत्रेणाथ प्रजापतिः ॥

तुष्टाव देवं प्रकृतं पुराणमजमव्ययम्

tato'tiraktavarṇaṃ ca dṛṣṭvā devaḥ prajāpatiḥ ||

viśvatobāhucaraṇaṃ viśvato'gniśiromukham

||74||

ततोऽतिरक्तवर्णं च दृष्ट्वा देवः प्रजापतिः ॥

विश्वतोबाहुचरणं विश्वतोऽग्निशिरोमुखम्

vyaktāvyaktapraṇetāraṃ praṇamañchirasā svayam ||

paśyate'tha namaste'stu tubhyaṃ viśvabhavātmane

||75||

व्यक्ताव्यक्तप्रणेतारं प्रणमञ्छिरसा स्वयम् ॥

पश्यतेऽथ नमस्तेऽस्तु तुभ्यं विश्वभवात्मने

pṛthivī vāyurākāśaṃ yaccānyadbhuvanatrayam ||

lokālokeśvaraṃ caiva jagatsthāvarajaṃgamam

||76||

पृथिवी वायुराकाशं यच्चान्यद्भुवनत्रयम् ॥

लोकालोकेश्वरं चैव जगत्स्थावरजंगमम्

tattvasargaṃ bhūtasargaṃ bhāvasargaṃ tathaiva ca ||

brahmatejomayātmānaṃ saṃpaśyaṃścakṣuṣā svataḥ

||77||

तत्त्वसर्गं भूतसर्गं भावसर्गं तथैव च ॥

ब्रह्मतेजोमयात्मानं संपश्यंश्चक्षुषा स्वतः

yatkiṃcidvastujātaṃ hi tatsarvamacaraṃ caram ||

evaṃ stutaḥ sa tu tadā anādirbhagavānprabhuḥ

||78||

यत्किंचिद्वस्तुजातं हि तत्सर्वमचरं चरम् ॥

एवं स्तुतः स तु तदा अनादिर्भगवान्प्रभुः

atheśaḥ prāha brahmāṇaṃ tvayā dṛṣṭaṃ yathātatham ||

sṛjedānīṃ prajāḥ sarvāḥ sa ca tvaṃ vinayānvitaḥ

||79||

अथेशः प्राह ब्रह्माणं त्वया दृष्टं यथातथम् ॥

सृजेदानीं प्रजाः सर्वाः स च त्वं विनयान्वितः

kartāhamanukartā tvaṃ lokānāṃ sthitikāraṇe ||

kuruṣvaitattathā bhāvyaṃ mayā pūrvaṃ vinirmitam

||80||

कर्ताहमनुकर्ता त्वं लोकानां स्थितिकारणे ॥

कुरुष्वैतत्तथा भाव्यं मया पूर्वं विनिर्मितम्

ityukto devadevena brahmā vacanamabravīt ||

namaste'stu mahādeva bhava śarva namo'stu te

||81||

इत्युक्तो देवदेवेन ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥

नमस्तेऽस्तु महादेव भव शर्व नमोऽस्तु ते

tvatprasādātprajāsargaṃ kurvato me maheśvara ||

sakhāyaṃ prāptumicchāmi tvayā dattaṃ jagatpate

||82||

त्वत्प्रसादात्प्रजासर्गं कुर्वतो मे महेश्वर ॥

सखायं प्राप्तुमिच्छामि त्वया दत्तं जगत्पते

mahe3vara uvāca

dhyāyataḥ putrakāmasya sraṣṭu kāmasya te yataḥ ||

kalpitaṃ bhavitā deva madutpattiṃ yadīpsyasi

||83||

ध्यायतः पुत्रकामस्य स्रष्टु कामस्य ते यतः ॥

कल्पितं भविता देव मदुत्पत्तिं यदीप्स्यसि

putratvaṃ prāpya hīśaste chetsyāmi paṃcamaṃ śiraḥ ||

tatra cotpādayiṣyāmi naranārāyaṇāvubhau

||84||

पुत्रत्वं प्राप्य हीशस्ते छेत्स्यामि पंचमं शिरः ॥

तत्र चोत्पादयिष्यामि नरनारायणावुभौ

brahmovāca

kathaṃ nārāyaṇo devastapasā manyate sa naḥ ||

kīrtayasva sakhā dhanyaḥ sa naḥ pūjyo bhaviṣyati

||85||

कथं नारायणो देवस्तपसा मन्यते स नः ॥

कीर्तयस्व सखा धन्यः स नः पूज्यो भविष्यति

athāpaśyattato brahmā tejasā harimacyutam ||

taṃ sarvagamanaṃ gamyaṃ śivaṃ nārāyaṇātmakam

||86||

अथापश्यत्ततो ब्रह्मा तेजसा हरिमच्युतम् ॥

तं सर्वगमनं गम्यं शिवं नारायणात्मकम्

maheśvarasya tejordhvaṃ saṃtaṃ nārāyaṇaṃ prabhum ||

cakāra vyāharannārtaṃ śrīrūpaṃ śaktisāmyataḥ

||87||

महेश्वरस्य तेजोर्ध्वं संतं नारायणं प्रभुम् ॥

चकार व्याहरन्नार्तं श्रीरूपं शक्तिसाम्यतः

aṃgulyā saṃspṛśandevo brahmāṇamabravīdvacaḥ ||

brahmaṃste paramaṃ dhāma ṛṣirnārāyaṇānugaḥ

||88||

अंगुल्या संस्पृशन्देवो ब्रह्माणमब्रवीद्वचः ॥

ब्रह्मंस्ते परमं धाम ऋषिर्नारायणानुगः

bhavitā lokarakṣārthaṃ śreṣṭhaḥ sarvadhanuṣmatām ||

nārāyaṇa mahāvīrya śaktireṣā madīyikā

||89||

भविता लोकरक्षार्थं श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ॥

नारायण महावीर्य शक्तिरेषा मदीयिका

ityuktvā bhagavāndevastamagniṃ pāṇinā' grahīt ||

dakṣahastāṃgulinakhamadhyasthaṃ samacīkarat

||90||

इत्युक्त्वा भगवान्देवस्तमग्निं पाणिनाऽ ग्रहीत् ॥

दक्षहस्तांगुलिनखमध्यस्थं समचीकरत्

iti satkṛtya satataṃ naraṃ caiva maheśvaraḥ ||

brahmaṇo darśayitvātha tatraivāṃtaradhīyata

||91||

इति सत्कृत्य सततं नरं चैव महेश्वरः ॥

ब्रह्मणो दर्शयित्वाथ तत्रैवांतरधीयत

athābravīttato brahmā agniṃ taṃ tu yugakṣaye ||

spṛśandakṣiṇavāmābhyāṃ sāṃtvayanniva taṃ girā

||92||

अथाब्रवीत्ततो ब्रह्मा अग्निं तं तु युगक्षये ॥

स्पृशन्दक्षिणवामाभ्यां सांत्वयन्निव तं गिरा

bhṛguścaivāṃgirāḥ putrau bhavitārau na saṃśayaḥ ||

atraiva mama bhavatāṃ vaṃśe vikhyātakarmaṇau

||93||

भृगुश्चैवांगिराः पुत्रौ भवितारौ न संशयः ॥

अत्रैव मम भवतां वंशे विख्यातकर्मणौ

dvidhā saṃbhajya tenāgniṃ sṛṣṭeryajño bhaviṣyati ||

bhavaṃtau tiṣṭhatastatra pṛthivyāṃ dānamāśritau

||94||

द्विधा संभज्य तेनाग्निं सृष्टेर्यज्ञो भविष्यति ॥

भवंतौ तिष्ठतस्तत्र पृथिव्यां दानमाश्रितौ

brahmaṇā'gnī sametau tu brahmāṇamanunoditau ||

tasmādevaṃ vidhātavyau nirmathya vidhipūrvakam

||95||

ब्रह्मणाऽग्नी समेतौ तु ब्रह्माणमनुनोदितौ ॥

तस्मादेवं विधातव्यौ निर्मथ्य विधिपूर्वकम्

ato'śvatthe śamīgarbhe saṃyogastatra paṭhyate ||

bhārgavāṃgirasaścaiva dvividho daiva ucyate

||96||

अतोऽश्वत्थे शमीगर्भे संयोगस्तत्र पठ्यते ॥

भार्गवांगिरसश्चैव द्विविधो दैव उच्यते

tasmātsutahitaḥ śreṣṭhaścaturtha iti kathyate ||

evaṃ vyāsa samutpanno naro'sau pūrvajanmani

||97||

तस्मात्सुतहितः श्रेष्ठश्चतुर्थ इति कथ्यते ॥

एवं व्यास समुत्पन्नो नरोऽसौ पूर्वजन्मनि

evaṃ tu brahmaṇo vaktraṃ pañcamaṃ samapadyata

||98||

एवं तु ब्रह्मणो वक्त्रं पञ्चमं समपद्यत

etadyo budhyate deva tejaḥsargamanuttamam ||

brahmaṇo yāti sālokyaṃ śāṃto dāṃto jitendriyaḥ

||99||

एतद्यो बुध्यते देव तेजःसर्गमनुत्तमम् ॥

ब्रह्मणो याति सालोक्यं शांतो दांतो जितेन्द्रियः

etadyognisamudbhavaṃ paśupatermāhātmyasaṃsūcakaṃ vahneḥ sādhumatiḥ śṛṇoti satataṃ yaḥ śraddhayā bhāvitam|

yo vyāsa dvijadevatāpramukhataḥ saṃśrāvayedbhaktitaḥ so'tyarthaṃ bhavabhāvitaḥ śivapure saṃpūjyate daivataiḥ

||100||

एतद्योग्निसमुद्भवं पशुपतेर्माहात्म्यसंसूचकं वह्नेः साधुमतिः शृणोति सततं यः श्रद्धया भावितम्।

यो व्यास द्विजदेवताप्रमुखतः संश्रावयेद्भक्तितः सोऽत्यर्थं भवभावितः शिवपुरे संपूज्यते दैवतैः

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe'vantīkṣetramāhātmye vaiśvānarotpatti varṇanaṃnāma caturtho'dhyāyaḥ || 4 ||