daśāśvamedhamāhātmyavarṇanam
sanatkumāra uvāca
daśāśvamedhike snātvā dṛṣṭvā devaṃ maheśvaram ||
daśānāmaśvamedhānāṃ phalaṃ prāpnoti māna vaḥ
||1||दशाश्वमेधिके स्नात्वा दृष्ट्वा देवं महेश्वरम् ॥
दशानामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मान वः
manunā mānavendreṇa rājñā caiva yayātinā ||
raghuṇośanasā caiva lomaśena maharṣiṇā
||2||मनुना मानवेन्द्रेण राज्ञा चैव ययातिना ॥
रघुणोशनसा चैव लोमशेन महर्षिणा
atriṇā bhṛguṇā vyāsa dattātreyeṇa dhīmatā ||
purūravasā puṇyena nahuṣeṇa nalena ca
||3||अत्रिणा भृगुणा व्यास दत्तात्रेयेण धीमता ॥
पुरूरवसा पुण्येन नहुषेण नलेन च
atra snānena saṃprāptaṃ daśāśvamedhikaṃ phalam ||
saṃprāpte dvāparasyāṃte rājñā bāṣkalinā tathā
||4||अत्र स्नानेन संप्राप्तं दशाश्वमेधिकं फलम् ॥
संप्राप्ते द्वापरस्यांते राज्ञा बाष्कलिना तथा
daśānāmaśvamedhānāṃ phala prāptaṃ dvijottama ||
kṛṣṇavarṇaṃ tathā liṃgaṃ pūjitaṃ bhaktitaḥ sadā
||5||दशानामश्वमेधानां फल प्राप्तं द्विजोत्तम ॥
कृष्णवर्णं तथा लिंगं पूजितं भक्तितः सदा
dṛṣṭvā spṛṣṭvā ca taṃ devaṃ prāguktaṃ labhate phalam ||
caitre māsi sitāṣṭamyāṃ devaṃ saṃpūjya bhaktitaḥ
||6||दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च तं देवं प्रागुक्तं लभते फलम् ॥
चैत्रे मासि सिताष्टम्यां देवं संपूज्य भक्तितः
aśvaṃ dadyācca viprāya surūpaṃ ca guṇānvitam ||
yāvaṃti tasya romāṇi gaṇyaṃte saṃkhyayā dvija
||7||अश्वं दद्याच्च विप्राय सुरूपं च गुणान्वितम् ॥
यावंति तस्य रोमाणि गण्यंते संख्यया द्विज
tāvadvarṣasahasrāṇi śivaloke mahīyate ||
śivalokātparibhraṣṭaḥ sārvabhaumo bhavedbhuvi
||8||तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते ॥
शिवलोकात्परिभ्रष्टः सार्वभौमो भवेद्भुवि
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe'vantīkṣetramāhātmye daśāśvamedhamāhātmyavarṇanaṃnāma saptadaśo'dhyāyaḥ || 17 ||