दशाश्वमेधमाहात्म्यवर्णनम्
सनत्कुमार उवाच
दशाश्वमेधिके स्नात्वा दृष्ट्वा देवं महेश्वरम् ॥
दशानामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मान वः
॥१॥मनुना मानवेन्द्रेण राज्ञा चैव ययातिना ॥
रघुणोशनसा चैव लोमशेन महर्षिणा
॥२॥अत्रिणा भृगुणा व्यास दत्तात्रेयेण धीमता ॥
पुरूरवसा पुण्येन नहुषेण नलेन च
॥३॥अत्र स्नानेन संप्राप्तं दशाश्वमेधिकं फलम् ॥
संप्राप्ते द्वापरस्यांते राज्ञा बाष्कलिना तथा
॥४॥दशानामश्वमेधानां फल प्राप्तं द्विजोत्तम ॥
कृष्णवर्णं तथा लिंगं पूजितं भक्तितः सदा
॥५॥दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च तं देवं प्रागुक्तं लभते फलम् ॥
चैत्रे मासि सिताष्टम्यां देवं संपूज्य भक्तितः
॥६॥अश्वं दद्याच्च विप्राय सुरूपं च गुणान्वितम् ॥
यावंति तस्य रोमाणि गण्यंते संख्यया द्विज
॥७॥तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते ॥
शिवलोकात्परिभ्रष्टः सार्वभौमो भवेद्भुवि
॥८॥इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये दशाश्वमेधमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोऽध्यायः ॥ १७ ॥