विमलोदतीर्थमाहात्म्यवर्णनम्
व्यास उवाच
कोऽसौ विंध्यगिरिर्ब्रह्मन्कदा काले समागतः ॥
महाकालवने रम्ये केन वा प्रेषितः पुरा
॥१॥सनत्कुमार उवाच
पुरा रेवाजलैर्व्यास प्लावितेयं वसुंधरा ॥
तदा सर्वसुरैरेवमगस्तिर्मुनिसत्तमः
॥२॥आराधितो महाभागो धरणीत्राणकारणात् ॥
तदागत्य गिरौ रम्ये विंध्ये स मुनिसत्तम
॥३॥एकाग्रमानसो भूत्वा भवानीं विंध्यवासिनीम् ॥
आराधयामास तदा तां च देवीं वरेप्सया
॥४॥कंसविद्रावणकरीमसुराणां क्षयंकरीम् ॥
भारावतारणीं पुण्यां बलदेवानुजां शुभाम्
॥५॥यशोदागर्भसंभूतां चाणूरबलमर्दिनीम् ॥
विद्युदाभां नभःस्थां च कृष्णां कृष्णाहिमर्दिनीम्
॥६॥जननीं देवसेनस्य कवीनां वाचमीश्वरीम् ॥
गायत्रीं द्विजमुख्यानां व्याहृतिश्छंदसां वराम्
॥७॥सहस्राक्षीं तथेंद्रस्य ऋषेश्चारुंधतीं पराम् ॥
गवां कामदुघां श्यामां लतां मधुतमप्रियाम्
॥८॥अदितिं सर्वमातॄणां पार्वतीं सर्वयोषिताम् ॥
ज्योत्स्नां चांद्रमसीं बालां सर्वकामवरप्रदाम्
॥९॥शारदीमृतुवेलायां वृंदावनचरीं वराम् ॥
मायिनां वैष्णवीं मायां सर्वदैत्यविमोहिनीम्
॥१०॥लक्ष्मीं च श्रीमतामिष्टां यक्षिणीं धनदार्चिताम् ॥
महोदधीप्सितां वेलां राज्ञां च राजसंपदम्
॥११॥वेदिकां यज्ञशालानां हविराहवनीं शुभाम् ।
दक्षिणां सर्वदीक्षाणां सर्वकामफलप्रदाम्
॥१२॥एवं स्तुता तदा देवी प्रत्यक्षा विंध्यवासिनी ॥
प्राह प्रसादसुमुखी ऋषीणां प्रवरं ह्यृषिम्
॥१३॥वियतां भो द्विजश्रेष्ठ यदस्मत्तोऽभिवांछितम् ॥
यदीप्सिता त्वया वत्स स्तुतिर्मे शुचिना कृता
॥१४॥अगस्तिरुवाच
यदि मातर्वरो देयो देवानामुपकारिणि ॥
रेवेयं वर्द्धिता लोके सर्वलोकभयप्रदा
॥१५॥तयेदं प्लावितं विश्वं तस्यास्तु ग्रहणं कुरु ॥
इति सा प्रार्थिता तेन तदा काले महर्षिणा
॥१६॥आगात्साध्वी तदा व्यास महाकालवनं शुभम् ॥
सांत्वपूर्वं वचस्तथ्यमगस्ति मिदमब्रवीत्
॥१७॥वारयिष्ये परां देवीं वर्धमानां द्रुतं ह्यृषे ॥
तावत्कालं न चोत्तिष्ठेद्विंध्यो नाम महागिरिः
॥१८॥यावत्त्रिकूटे द्वारे त्वं स्थास्य सि ऋषिसत्तम ॥
देवकार्योद्यतो नित्यं दक्षिणां दिशमुत्तमाम्
॥१९॥कुशस्थली महापुण्या पवित्रा पापहारिणी ॥
पुरी ह्येषा मुनिश्रेष्ठ त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥
तत्रैवाहं चिरं कालं मातृभिर्निवसामि वै
॥२०॥तत्रापि त्वं सदा सिद्धक्षेत्राधिपत्यमाप्नुयाः ॥
मत्सरो निर्मलं पुण्यं विमलोदं च विश्रु तम्
॥२१॥यत्र पुण्यवतां वासो देव्यस्तिष्ठंति कोटिशः ॥
तस्मिंस्तीर्थे नराः स्नात्वा शुचीभूय समाहिताः
॥२२॥यजंति चैव मां भक्त्या धूपदीपाग्नितर्पणैः ॥
क्षीरखंडाज्यभोज्यैश्च भोजयेद्विधिवद्द्विजान्
॥२३॥न तेषां दुर्लभं किंचित्त्रिषु लोकेषु विद्यते ॥
धनधान्यधरैश्वर्यपुत्रदारादिसं पदाम्
॥२४॥प्राप्यंते विविधा भोगा देवानामपि दुर्लभाः ॥
शत्रुतो न भयं तेषां दस्युभ्यो वा न राजतः
॥२५॥न शस्त्रानलतोयौघात्कदा चित्संभविष्यति ॥
दीर्घायुर्बुद्धिमाँल्लोके उषित्वा शाश्वतीः समाः
॥२६॥सर्वपापविशुद्धात्मा मृतः शिवपुरं व्रजेत् ॥
एवं व्यास पुरीं प्राप्य रम्यां चोज्जयिनीं शुभाम् २७ ॥
समाश्रिता तदा देवी सततं विंध्यवासिनी ॥
तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते
॥२८॥स्त्रियो वा रजो दोषार्ता वंध्याः काकबकादिकाः ॥
दुर्भगाः शीलहीनाश्च सर्वकामविवर्जिताः
॥२९॥विमलोदेऽपि ताः स्नात्वा दृष्ट्वा वै विंध्यवासिनीम् ॥
मुच्यंते सर्वदो षैस्ता नात्र कार्या विचारणा
॥३०॥अपुत्रा प्राप्नुयुः पुत्रान्कन्या वीरपतिं वरम् ॥
प्राप्यते सर्वसौभाग्यं सर्वकामवरप्रदम्
॥३१॥विद्यावाञ्जायते विप्रः क्षत्रियो विजयी भवेत् ॥
वैश्यश्च बहुलाभाढ्यः शूद्रः सुखमथाश्नुते
॥३२॥कथां पुण्यवतीमेतां सर्वकामवरप्रदाम् ॥
पठन्वाप्यथवा शृण्वन्गोसहस्रफलं लभेत्
॥३३॥इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये विंध्यवासिनी विमलोदतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥ ५५ ॥